W tym artykule wyjaśniono ważny ciąg wydarzeń, który rozpoczął się 27 lutego 2012 r. Napisaliśmy kilka artykułów, dzieląc się naszymi doświadczeniami i prosząc naszych współbraci o ostrzeżenia, zgodnie z naszą najlepszą wiedzą w tamtym czasie. Ostatnie ostrzeżenie seria była krótkim dziennikiem z linii frontu opowiadającym o tym, co widzieliśmy oczami wiary, ale dwa lata wstecz pokazują, że działo się o wiele więcej. To właśnie tym się z wami teraz podzielę.
Nasza historia zaczyna się 27 lutego 2012 roku, kiedy Bóg Ojciec rozpoczął 40-dniowe opuszczanie Miejsca Najświętszego, co Ezechiel zobaczył w wizji.
A chwała Boga izraelskiego uniosła się od cherubina, na którym się znajdował, aż do progu świątyni… (Ezechiela 9:3)
Rysunek 1 – Wizualizacja wyjścia Boga ze Świątyni.
Każda oś czasu opowiada historię, a ta opowiada historię o Bogu Ojcu. Opowiada o Jego własnym procesie w sądzie żywych, o czym mówiliśmy w artykule Nasze wysokie powołanieTo Bóg jest tym, który jest sądzony, aby dowiedzieć się, czy oskarżenia Szatana przeciwko Jego rządowi są uzasadnione.
Nie chcę przesadzać, ponieważ centralnym tematem tej osi czasu jest pokora Ojca. Jednym z oskarżeń Szatana było to, że Bóg nie zniżyłby się do poziomu bezinteresownej służby, jakiej Jego prawo wymaga od Jego stworzeń, a wcielenie i śmierć Jezusa na krzyżu raz na zawsze pokazały wszechświatowi, że Bóstwo było gotowe poświęcić się — bez względu na to, jak nieskończenie — w służbie Jego stworzeniu.
Jednakże nie tylko Jezus ani nie głównie Jezus złożył ofiarę. Oś czasu, którą omawiamy w tym artykule, opowiada historię procesu Ojca. W ramach przygotowań do sądu nad żyjącymi Jezus został ustanowiony Najwyższym Sędzią, aby przewodniczyć niebiańskiemu Sądowi. Tymczasem Ojciec został postawiony „na ławie oskarżonych” jako oskarżony.
Bóg Ojciec ma wszystko na szali. Jeśli nie może być broniony w niebiańskim Dworze, wszechświat, którym rządzi w miłości, zostanie utracony i popadnie w chaos wiecznego grzechu, zniszczony przez arcybuntownika i wszystkich, którzy są po jego stronie.
Tak więc czterdzieści dni, przypominające inne okresy 40 w Biblii, są dniami obawy dla Ojca. Opowiadając tę historię, zastosuję ludzkie uczucia do doświadczenia Ojca — nie po to, aby obniżyć nasz szacunek dla Boga Ojca, ale aby pomóc nam zobaczyć Go naszymi sercami jako Jego synów i córki. Nie powinno być dla nas dziwne, że to robimy, biorąc pod uwagę, że Ezechiel opisał Go antropomorficznie.
Były to dni pełne obaw, ponieważ usprawiedliwienie Ojca zależy od ludzkich świadków i przysięgłych, a w tych 40 dniach szedł On do drzwi świątyni, aby zbadać dziedziniec w poszukiwaniu takich osób. Być może podczas tych 40 dni zastanawiał się, kogo tam znajdzie.
Pamiętaj, że Ezechiel widział pierwszą świątynię — świątynię Salomona. To właśnie w tej świątyni zobaczył obrzydliwości i od której Bóg odszedł. Dzisiaj pierwsza świątynia służy jako typ dla Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. To jest Kościół, który miał przywilej mieć tak obfite światło, jak wtedy, gdy Chwała Szekiny pobłogosławiła pierwszą świątynię, a jednak to właśnie tam widać obrzydliwości.
Płacz po Tammuzie
W tamtym czasie nie mogliśmy wiedzieć, że podczas gdy Ojciec przekraczał świątynię, SECC (Southeastern California Conference of Seventh-day Adventists) podejmowała pierwsze kroki, które ostatecznie doprowadziły do wyboru Sandry Roberts na pierwszą kobietę na stanowisku prezydenta lokalnej konferencji. Po prostu nie wiedzieliśmy, jakie ruchy się odbywały — a tym bardziej nie mogliśmy dostrzec ich znaczenia w tamtym czasie. Dopiero teraz, z perspektywy czasu, możemy zacząć dostrzegać to, co Ojciec mógł już zobaczyć swoimi wszechwiedzącymi oczami, gdy podejmował te kroki. W ten sposób Ojciec prześledził kroki swojego Syna na górze do Ogrodu Getsemani.
Rycina 2 – Pierwsze działania Boga Ojca w kierunku Jego próby.
Gdy 6 kwietnia 2012 r. dotarł do progu i przez następne 20 dni rozglądał się po dziedzińcu w poszukiwaniu świadków, zobaczył to, czego się obawiał: kościół, który powinien cierpliwie czekać i być gotowym, jak w Dniu Pojednania, był bardziej zainteresowany badaniami dotyczącymi ordynacji kobiet, które przeprowadzono w marcu i kwietniu. Nie tylko nie byli gotowi przyjść z pomocą Ojcu, ale działali w jawnym naruszeniu zasady porządku, którą ustanowił w Ogrodzie Eden przed upadkiem.
Bo Adam został pierwszy stworzony, potem Ewa. (1 Tymoteusza 2:13)
Ojciec widział koniec sprawy od początku i to było przyczyną Jego udręki. Widział, że Jego Kościół, symbolizowany przez świątynię Salomona, odważył się podważyć jedną z bliźniaczych instytucji, które ustanowił w Edenie, i w ten sposób byli na szybkiej drodze, aby zdradzić nie tylko pierwszą, ale i drugą instytucję.
Jednak nie zrezygnował z nich natychmiast. Przywołał swój Kościół na jeden miesiąc, od Paschy do Paschy drugiego miesiąca, mając nadzieję ponad wszelką nadzieję, że niektórzy, którzy nie byli czyści podczas oficjalnej Paschy, jeszcze się przygotują i staną w obronie Jego czci podczas Paschy drugiego miesiąca.
W połowie tego miesiąca, słabe światło zabłysło w ciemnościach niedoli Ojca. 27 kwietnia 2012 r. nasza mała grupa wiernych dusz opublikowała ogłoszenie zatytułowane Nowe Światło, które zawierało artykuł Nasze Wysokie Powołanie. Nie tylko przygotowywaliśmy się do Paschy w drugim miesiącu, ale także rzucaliśmy światło reflektorów na Ojca, próbując zwrócić uwagę i współczucie naszych braci, aby Mu pomóc.
Łatwo jest nam uważać wszechmocnego Boga za kogoś, kto nie potrzebuje naszej pomocy. To prawda w pewnym sensie, ponieważ nie możemy Mu zaoferować niczego, czego najpierw nie otrzymaliśmy od Niego, ale z drugiej strony nie możemy zapominać, że Bóg nie działa poza swoim prawem. Co więcej, jest w prawnej batalii i nie jest w stanie korzystać ze wszystkich prawnie przysługujących Mu uprawnień, dopóki sprawa nie zostanie rozstrzygnięta.
Tak więc rzuciliśmy nasze małe światło na te kwestie, a iskierka naszej nadziei przebiła senną ciemność, w którą pogrążył się Kościół. Ale niestety, był tylko jeden problem: ani my, ani nasze „światło” nie zostały przyjęte w Kościele. Sąd w niebiańskim sanktuarium odbywał się w kontekście jego ziemskiego odpowiednika, Kościoła, reprezentowanego przez świątynię Salomona. Podczas tych pozostałych dni do Paschy drugiego miesiąca dziedziniec był nadal pusty, bez świadków. Nie tylko pusty, ale obecni popełniali dalsze obrzydliwości, przeprowadzając głosowanie w sprawie święceń kobiet 1 maja 2012 r.
Musiało to być straszne rozczarowanie dla Ojca, o wiele większe niż dla nas. Co miał zrobić, siedząc na ławie oskarżonych? Nadszedł czas rozpoczęcia sądu nad żyjącymi, ale nie było świadków ani ławników na rozprawie. W dniu rozpoczęcia sądu nad żyjącymi, 6 maja 2012 r., SECC opublikowała wyniki głosowania i ankiety, potwierdzając w ten sposób swój kurs zmierzający do obalenia filarów Edenu.
To jest retrospektywne „back story”, które przygotowało grunt pod to, co wydarzyło się w pierwszej połowie sądu nad żyjącymi. Ta początkowa faza trwała 70 dni. Kiedy piszę ten artykuł dwa lata później, okres pierwszej trąby dobiega końca. Trwa on również 70 dni, co powinno skłonić człowieka do ponownego przemyślenia wizji z Ezechiela 9 i odniesienia historii Ojca do tego, gdzie obecnie jesteśmy w czasie.
Rok Łaski
Opowiedział też tę przypowieść: Pewien człowiek miał figowiec zasadzony w winnicy swojej; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Wtedy rzekł do właściciela winnicy: Oto już trzy lata przychodzę szukać owoców na tym figowcu, ale nie znajduję; zetnij je; po co ono ziemię zaśmieca? A on odpowiadając rzekł mu: Panie, zostaw je jeszcze na ten rok, aż je okopię i obłożę nawozem. A jeśli wyda owoc, dobrze; a jeśli nie, to potem je zetniesz. (Łukasza 13:6-9)
Pan czule troszczył się o Kościół Adwentystów przez 168 lat, błogosławił go obfitym światłem i radą, upominał i błagał, wszystko po to, aby przynosił owoc w czasie, gdy było to potrzebne. Drzewo figowe nie jest sadzone, aby zajmować miejsce, ale aby przynosić owoc. Jak pokazuje przypowieść o drzewie figowym, łaska Boża wciąż się nie skończyła. Dano jeszcze jeden rok — rok szczególnej troski reprezentowanej przez kopanie i nawożenie.
Rycina 3 – Ruchy Ojca (góra) a postęp w święceniach kobiet (dół).
W tej historii rok łaski z perspektywy Ojca obejmuje pierwszy rok sądu nad żyjącymi, od 6 maja 2012 r. do 30 kwietnia 2013 r. Jest to okres 360 dni, czyli jeden rok proroczy. Sąd niebieski dał jeden rok na obronę Ojca, aby przedstawił swoich świadków.
W tym roku miało miejsce kilka ważnych wydarzeń i wydarzeń, takich jak rezygnacja Benedykta i wybór Franciszka, ale ta oś czasu skupia naszą uwagę na działaniach Ojca w odniesieniu do ziemskiego sanktuarium. Czy rok łaski był korzystny, nawet przy tak groźnych wydarzeniach? Czy wierni świadkowie znajdą się pod koniec roku? Czy proces Ojca mógłby przebiegać pomyślnie? I co zrobiłby Sąd, gdyby nadal nie było świadków, nawet po tym hojnym okresie łaski? To są pytania, na które Ojciec i cały niebiański Sąd oczekiwali odpowiedzi.
Tak się złożyło, że następnego dnia przypadała rocznica głosowania SECC w sprawie święceń kobiet i nie było ani jednego znaku odwrócenia. Sąd niebiański widział pismo na ścianie przez cały czas, a Sędzia Najwyższy — działając w bezstronnej roli — był gotowy podjąć nadzwyczajne środki w imieniu Oskarżonego, który wciąż nie miał świadków na swoją obronę.
Cztery dni przed głosowaniem SECC w 2012 r., mały promyk światła zaczął świecić od małej grupy zebranej w Paragwaju. To małe światło było pogardzane i niezauważone przez większość na ziemi, ale nie umknęło oku Wszechmogącego. Podczas gdy Kościół pogardzał ostatnimi dogorywającymi kroplami łaski w ciągu następnego roku, Najwyższy Sędzia umacniał plan awaryjny na wypadek, gdyby Kościół nie zmienił swojego niepokornego kursu.
Cztery dni w podobny sposób, tym razem przed rocznicą głosowania SECC, Niebo rozbłysło własnym sygnałem świetlnym jako symboliczne potwierdzenie naszej serii New Light. Rekordowy GRB (błysk gamma) 130427A przeciął próżnię kosmiczną w odległości około 3.6 miliarda lat świetlnych, aby zasygnalizować tej Ziemi 27 kwietnia 2013 r. — dokładnie rok po tym, jak Brat John nieświadomie wysłał biuletyn zapowiadający The New Light. Wybuch zasygnalizował temu globu, że szczere, lecz słabe wysiłki, którymi gardzą ludzie, są akceptowane przez Boga.
Artykuł wprowadzający do tej serii nosi tytuł OdgromnikiAby w pełni docenić znaczenie tej nazwy, należy zrozumieć, że GRB to dosłownie „błyskawica gamma” w języku niemieckim. Tytuł artykułu Brata Johna „Odgromniki” zapowiadał największą błyskawicę gamma, jaką kiedykolwiek widziano, która nadeszła rok później!
GRB to największe eksplozje i najbardziej energetyczne uwolnienia w znanym wszechświecie. Ten „znak Jonasza” dokładnie 3½ dnia przed końcem roku łaski skłonił nas do napisania serii o Gniew Boga. Tak więc ten sam sygnał, który rozjaśnił nasze nadzieje, posłużył jako zwiastun zagłady dla Kościoła, który tak uparcie gardził swoim Panem. Reflektor Pana przeszukiwał Jego lud, a przywództwo Kościoła okazało się ponownie bezowocne, pomimo ich wielu pretensjonalnych wysiłków ewangelizacyjnych w Nowym Jorku i gdzie indziej, z ich żartem o Wielkiej Nadziei.
Ten scenariusz jest dobrze opisany w Getsemani, część II w historii o drzewie figowym, na którym Jezus szukał owoców podczas swojego tygodnia męki. Drzewo było pełne pretensjonalnych liści, ale pozbawione owoców. Pan obserwował drzewo i oświadczył, że żaden człowiek nie będzie już jadł owoców z tego drzewa. Innymi słowy, ogłosił, że drzewo jest martwe.
Nie rozumieliśmy tych rzeczy w tamtym czasie tak, jak rozumiemy je dzisiaj. 27 kwietnia 2013 r. był prawdziwym Dniem Zmartwychwstania i tak się złożyło, że przypadł w szabat, jako część grupy wysokich szabatów Pięćdziesiątnicy. To sprawiło, że spodziewaliśmy się wydarzeń bardziej proporcjonalnych do okazji niż astronomicznej ciekawostki, chociaż w rzeczywistości było to o wiele więcej. Dopiero później zrozumieliśmy głębię tego, co działo się w niebie.
Kiedy Ojciec przybył na dziedziniec w poszukiwaniu świadków, Sąd udzielił miesiąca łaski, a następnie całego roku łaski. Ale co Sąd miał zrobić, kiedy stało się oczywiste, że coraz więcej łaski nie będzie sprzyjać sprawie? W swojej mądrości Najwyższy Sędzia podjął bezprecedensowe środki, aby zapewnić sprawiedliwy proces.
Zmiana miejsca
Zmiana miejsca rozprawy to termin prawny oznaczający przeniesienie rozprawy do nowej lokalizacji. W głośnych sprawach zmiana miejsca rozprawy może nastąpić w celu przeniesienia rozprawy z ławą przysięgłych z miejsca, w którym uczciwa i bezstronna ława przysięgłych może nie być możliwa ze względu na szeroki rozgłos dotyczący przestępstwa i jego oskarżonych, do innej społeczności, aby uzyskać ławników, którzy mogą być bardziej obiektywni w swoich obowiązkach.Wikipedia)
Tak więc niebiański Sąd zainicjował zmianę miejsca rozprawy. W Księdze Ezechiela jest to przedstawione przez Chwałę Szekiny opuszczającą świątynię Salomona i stojącą nad górą. Symbolizuje to całkowite odejście Ojca od Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, którego symbolem jest świątynia Salomona. Zmiana była całkowicie uzasadniona tym, że Ten, który był sądzony, był bardzo sławny (kto jest bardziej sławny niż Bóg?), a świadkowie byli stronniczy wobec uczciwego procesu.
Możemy zobaczyć to zastosowanie na wielu poziomach. Na jednym poziomie Kościół Adwentystów Dnia Siódmego stał się stronniczy w swojej apostazji, ale patrząc na szerszy zakres, cały świat stał się stronniczy. Samo miasto, w którym kiedyś stała świątynia Salomona, stało się duchowym centrum wszelkiej fałszywej religii. Rzeczywiście, współczesna Jerozolima jest kluczowym graczem w NWO i nie jest już odpowiednim miejscem jako ziemski odpowiednik bezstronnego niebiańskiego procesu.
Ojciec podążał śladami swego Syna. Jego akt opuszczenia Kościoła w istocie ogłosił go martwym, tak jak Jezus oświadczył, że drzewo figowe nigdy nie wyda owocu.
Pamiętajcie, Sąd był w pełni świadomy naszych desperackich wysiłków, aby przygotować się jako świadkowie wiosną 2012 roku. Widzieli, jak publikujemy Nowe Światło we współpracy z Duchem Świętym, aby pomóc innym również się przygotować. Widzieli, jak trzymamy się naszej wiary w to Wysokie Powołania przez rok „łaski”, czas oczekiwania tak dla nas bolesny. Widzieli, jak wkraczamy do akcji przy pierwszym znaku ruchów wroga na polu bitwy wiosną 2013 roku. Podczas gdy Kościół Adwentystów Dnia Siódmego otrzymywał rok łaski, my zostaliśmy udowodnieni, że kwalifikujemy się do ostatniego planu zapasowego.
Jesteśmy małą grupą, ale razem z Duchem Świętym Bratem Johnem udało się przygotować skromne miejsce tutaj na farmie, gdzie mogliśmy pracować podczas rozprawy sądowej. Możecie sobie wyobrazić, jak mali poczuliśmy się, gdy uświadomiliśmy sobie, że powinniśmy gościć Ojca Wszechświata, Najwyższego Sędziego Jezusa Chrystusa i wszystkich towarzyszących im aniołów! Tym bardziej nie wiedzieliśmy, że byli w drodze od 1 maja 2013 r.!
Żeby było jasne, są w niebie, a nasza mała farma w Paragwaju jest tylko ziemskim odbiciem niebiańskiego sanktuarium. Nie spodziewalibyśmy się zobaczyć Ojca osobiście (z pewnością nie w ciele i mimo to nadal żyć). Niemniej jednak niebo i ziemia są ściśle powiązane, a zmiana miejsca pobytu Ojca oznacza wiele na ziemi.
Jak długo?
Kiedy już wiedzieliśmy, że proces Ojca zostanie przeniesiony do naszego miejsca, naturalnym pytaniem było: ile czasu powinna zająć przeprowadzka?
Aby odpowiedzieć na to pytanie, musimy najpierw jasno określić, skąd Ojciec odchodzi. Wiemy, że w przenośni opuścił Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, a Kościół Adwentystów Dnia Siódmego jest resztką potomstwa Kościoła, który Jezus Chrystus sam założył, gdy był na ziemi. Gdzie był ziemski odpowiednik niebiańskiego sanktuarium, gdy Jezus rozpoczął swoją niebiańską posługę?
To była Jerozolima — konkretnie świątynia. To była świątynia, w której sam Zbawiciel chodził i rozmawiał ze swoim ludem. Czy po rozpoczęciu przez Niego pracy w niebiańskim sanktuarium miejsce to kiedykolwiek się zmieniło? Przyjrzyjmy się temu i zobaczmy.
Czy kiedy Szczepan został ukamienowany, a ewangelia dotarła do pogan, zbudowano i poświęcono nową świątynię lub siedzibę? Nie.
Kiedy chrześcijanie uciekli z Jerozolimy przed jej zniszczeniem w roku 70 n.e., czy Bóg przeniósł świątynię? Nie. Nigdy nie zbudowano nowej świątyni, nie mówiąc już o pobłogosławieniu jej obecnością Boga.
Czy kiedy wierzący Adwentu zgromadzili się około 1844 roku, wybudowano i poświęcono nową świątynię, aby uczcić zmianę lokalizacji? Nie, znowu nie.
Czy gdy w 1863 roku utworzono Generalną Konferencję Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, istniały jakiekolwiek przesłanki wskazujące na zmianę miejsca sądu śledczego – w niebie lub na ziemi? Nadal nie.
I na koniec, co nie mniej ważne: gdy Konferencja Generalna przeniosła się z Battle Creek w stanie Michigan, czy istniał jakikolwiek sygnał, że Bóg wyznaczył nowe, ziemskie miejsce, w którym odbędzie się proces sądu? Nie! W rzeczywistości Ellen G. White powiedziała w 1903 roku:
Jestem przekonany, że jedyną bezpieczną opcją jest gotowość do ruchu w momencie, gdy chmura się poruszy.LS 390.5}
Czytając między wierszami, można dojść do wniosku, że w zasadzie chciała powiedzieć, iż kościół znajduje się w fazie tułaczki po pustyni i że tak długo, jak będzie to miało miejsce, nie będzie miał wyznaczonego miejsca.
Jeśli ziemskie odbicie niebiańskiego sanktuarium nigdy nie zostało przeniesione w całej erze chrześcijańskiej, to jakie ziemskie miejsce musiało być odbiciem niebiańskiego sanktuarium? Jerozolima! Widzimy to nawet w fakcie, że Lista Wysokiego Sabatu, która obejmuje cały sąd śledczy, jest obliczana na podstawie kalendarza Boga, jak zaobserwowano/obliczono na podstawie współrzędnych Wzgórza Świątynnego w Jerozolimie.
Oznacza to, że gdy spojrzymy na odległość przeprowadzki do Paragwaju, musimy spojrzeć na nią w odniesieniu do Jerozolimy. Jako Najwyższy Sędzia, Jezus rozpoczął sąd nad żyjącymi wiosną, podczas drugiej Paschy. Był on zaplanowany zgodnie ze świętem. Po proroczym roku nadziei na dobre owoce od Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, podczas gdy jednocześnie przygotowywaliśmy naszą grupę w Paragwaju jako ostatni plan awaryjny, Najwyższy Sędzia zarządził zmianę miejsca, co odpowiadało przeprowadzce z Jerozolimy do Paragwaju w ziemskim odbiciu.
Chcemy wiedzieć, ile czasu zajmie ten ruch, aby wiedzieć, kiedy proces powinien się naprawdę rozpocząć w nowym otoczeniu. Najpierw spójrzmy na ten ruch na mapie i zobaczmy, z czym mamy do czynienia:
Rysunek 4 – Położenie Jerozolimy i Asunción w Paragwaju
Najbardziej oczywiste jest to, że Jerozolima znajduje się na półkuli północnej, podczas gdy my jesteśmy na półkuli południowej. Znajdujemy się nawet w tych samych strefach klimatycznych na naszych półkulach, przy czym Jerozolima znajduje się w północnej strefie umiarkowanej tuż nad Zwrotnikiem Raka, a Asunción w południowej strefie umiarkowanej tuż pod Zwrotnikiem Koziorożca. Znaczenie tej zmiany na półkuli rozpoznaliśmy dawno temu, dlatego często porównywaliśmy nasze pory roku do przeciwnych świąt. Na przykład Pascha przypada po najgorętszych miesiącach lata w Paragwaju, a my ochładzamy się w sezonie jesiennym, zamiast wiosną po najzimniejszych miesiącach na półkuli północnej.
Gdyby Pan wybrał liczbę reprezentującą tę zmianę, co Twoim zdaniem by wybrał? Dobrym kandydatem byłoby coś, co reprezentuje różnicę sezonową między półkulą północną i południową. Byłoby to pół roku lub 180 dni w standardowym proroczym liczeniu.
Gdzie byśmy doszli, gdybyśmy zaczęli liczyć 180 dni po 360 dniach, które już policzyliśmy jako dodatkowy rok łaski, który pozwolił, aby drzewo figowe wydało owoc? Skoro pierwszym dniem jest 1 maja 2013 r., 180. dzień nie byłby niczym innym, jak 27 października 2013 r.!
Więc teraz, po tym wszystkim, możemy zobaczyć, że Bóg potwierdził przeniesienie Sądu z Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego do naszej małej grupy koncertem harfowym w przeddzień tego właśnie dnia! Był to znak, że otrzymujemy autorytet Głos Boga zamiast Generalnej Konferencji Adwentystów Dnia Siódmego. A jako dalszy dowód tego faktu, tak się złożyło, że SECC wybrała Sandrę Roberts wbrew kierownictwu GC dokładnie tego dnia, 27 października 2013 r.! GC widocznie straciła swój autorytet w następstwie tych zmian.
Ale wiesz, mieliśmy większe oczekiwania co do tego dnia, a mimo to nie było nic takiego jak kule ognia i pozostaliśmy niczym więcej niż głosem wołającym na pustyni, na który niewielu zwracało uwagę. Czy Sąd naprawdę przeniósł się do nas i czy naprawdę otrzymaliśmy jakieś upoważnienie tego dnia, czy też było to tylko potwierdzenie, że orzeczenie faktycznie się przenosi i że otrzymamy upoważnienie w przyszłości? To drugie jest prawdą.
Wydarzenia poprzedzające tę datę były bardzo interesujące pod każdym względem, ale na razie chcę skupić się na wątku przeniesienia Dworu. Wrócę do niego później.
Co przeoczyliśmy? Spójrz jeszcze raz na powyższą mapę, a powinno być łatwo zauważyć, że nie wzięliśmy jeszcze pod uwagę zmiany lokalizacji. Oprócz zmiany pory roku spowodowanej przejściem z półkuli północnej na południową, nastąpiła również zmiana pory dnia z długości geograficznej Jerozolimy około 35°E na długość geograficzną Asunción około 57°W. To daje różnicę około 92 stopni.
Możemy to również obliczyć w kategoriach stref czasowych. Strefa czasowa Jerozolimy to UTC + 2, podczas gdy Asunción to UTC - 4. To różnica dokładnie 6 godzin. Jak długo to trwa w czasie proroczym? Jeśli 1 dzień oznacza rok proroczy trwający 360 dni, to 6 godzin oznacza ile dni?
360 dni ÷ 24 godziny × 6 godzin = 90 dni
Odpowiada to także mniej więcej różnicy długości geograficznej, gdyż to obrót Ziemi wokół własnej osi określa godziny dnia, ale teraz mamy liczbę okrągłą, która dokładniej przedstawia zmianę czasu podczas podróży z Jerozolimy do Asunción.
Teraz możemy umieścić te 90 dni bezpośrednio po 180 dniach, które nadejdą, aż do 25 stycznia 2014 r. Te dwa okresy razem symbolizują oba aspekty relokacji. 180 dni na zmianę pór roku na półkuli południowej plus 90 dni na przekroczenie sześciu stref czasowych razem daje 270 dni na całą relokację. Jest to podkreślone wydarzeniami potwierdzającymi pomiędzy tymi dwoma fazami — harfiarze grający na harfach otrzymujący światowe brawa po stronie odbiorczej i przywódcy Kościoła Światowego otrzymujący jaja na twarzach z powodu nieposłusznych konferencji po stronie odchodzącej.
Ta dwuczęściowa relokacja ma głębsze znaczenie. Proroctwa biblijne opierają się na zasadzie dzień/rok; dzień i rok są definiowane przez obrót Ziemi wokół własnej osi i wokół Słońca. Te dwie podstawowe jednostki czasu są podstawą proroctw biblijnych, a także prawdziwego kalendarza Boga. Tak więc czas przyjścia Jezusa jest ogłaszany jako dzień i godzina: jest to dzień w roku i godzina w dniu. Wszystko to ilustrują liczby 180 i 90, które reprezentują relokację próby Ojca: 180 dni różnicy w roku i 90 stopni różnicy w ciągu dnia.
I tak jak moglibyśmy podsumować dwie fazy przeprowadzki w jednym 270-dniowym okresie relokacji, tak też całą pierwszą połowę sądu nad żywymi możemy podsumować jako jeden wielki 630-dniowy okres przygotowań przed rozpoczęciem przez Sąd procesu Ojca.
Łaska dla Ciebie była dla nas wyczerpująca!
Byliśmy poddawani ciężkiej próbie w czasie, gdy Kościół miał swój rok łaski. Było to konieczne, ponieważ było akurat wystarczająco dużo czasu, aby natychmiast rozpocząć relokację, jeśli Kościół nie wydawał owoców. Miejsce docelowe musiało zostać wybrane i przygotowane przed przeprowadzką.
Podczas opóźnień w relokacji zostaliśmy ponownie wystawieni na ciężką próbę. Studiowaliśmy, aby poznać Boży umysł na temat tego, co się działo, w międzyczasie stawiając czoła fizycznym testom, takim jak zerwanie dachu naszej świątyni. Czy możesz sobie wyobrazić, jaki to był dla nas cios, gdy głosiliśmy o zniknięciu symbolicznego dachu Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego i zniknięciu „dachu” pułapu zadłużenia USA, a nasz własny dach się załamał!?
Zauważyliśmy, że tak często się dzieje. Istnieje kilka poziomów aplikacji:
- Zastosowanie w świecie świeckim – w tym przypadku pułap zadłużenia został faktycznie zawieszony 17 października 2013 r.
- Zastosowanie w świecie religijnym – utrata autorytetu przywódczego w Kościele Światowym 27 października 2013 r.
- Lokalne zastosowanie dla nas – zniszczenie dachu naszej własnej świątyni.
Rysunek 5 – W trakcie relokacji
Szczegółowe wydarzenia z tego okresu są dość fascynujące. Na przykład nasza świątynia rozbiła się 14 października, a naprawa została ukończona 8 listopada. Środek okresu naprawczego przypada dokładnie na szczególną datę 27 października.
Dzień, w którym dach się zawalił, był w samym środku dorocznej rady Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Wszystko wskazywało na to, że w tamtym czasie to my, biedni, byliśmy przeklęci, podczas gdy GC nie było wcale gorsze, mimo wszystko. Jest jednak w tym coś więcej.
Ojciec opuszczał Kościół Adwentystów Dnia Siódmego jako całość, ponieważ z duchowego punktu widzenia był on rozbitą „świątynią” od góry do dołu. Ale Bóg nie okazuje faworyzowania! W Dniu Pojednania musieliśmy zostać przetestowani według tego samego standardu w naszej sferze, aby udowodnić, czy będziemy bardziej wierni niż oni w swojej sferze. Zauważ, że zaledwie kilka godzin przed rozpoczęciem Dnia Pojednania podjęliśmy decyzję o naprawie dachu Domu Bożego, nie wiedząc jeszcze, skąd wziąć na to środki. Czyniąc to, ta skromna farma zaoferowała oazę odpoczynku dla naszego udręczonego Boga i zdaliśmy test, którego nie zdała Rada Roczna.
Gdy 16. dobiegły końca Roczne Zgromadzenie i Dzień Pojednania, tej samej nocy Kongres USA osiągnął porozumienie w sprawie pułapu zadłużenia i zakończył zamknięcie rządu. Na pierwszy rzut oka może się to wydawać niezwiązane, ale zawieszenie pułapu zadłużenia usunęło ostatnie ograniczenie dla ObamaCare, „reformy zdrowia”, która jest powiązana z prawem niedzielnym. Gdy apostazja osiągnęła próg w Kościele, na świecie wszczęto procesy prześladowań.
Kolejnym zbiegiem okoliczności jest to, że nieświadomie opublikowaliśmy Głos Boga tego samego dnia, potępiając rychły koniec władzy GC 27 października, nie wiedząc, że dosłownie wypełni się on buntem Sandry Robertsa w wyborach. Jako ciekawostkę dodam, że ta „burza” „Sandy” Robertsa była spełnieniem symbolicznego huraganu Sandy, który zalał Wschodnie Wybrzeże (obszar siedziby) rok wcześniej. Później nazwano ją „Frankenstorm Sandy”, ponieważ łączyła się z innymi złymi systemami pogodowymi, zapowiadając niedawne dodanie homoseksualnego „potwora” jako kolejnego ataku na Boży porządek rzeczy.
Wszystkie szybkie wydarzenia poprzedzające 27 października 2013 r. sprawiły, że uznaliśmy Święto Namiotów za szczególnie ważne. Co ciekawe, naprawa naszego dachu rozpoczęła się pierwszego dnia święta. Naturalnie byliśmy trochę zniechęceni, że nasz dach był wciąż otwarty w czasie tego ważnego święta i zaczęliśmy myśleć o tym, jak skromna jest nasza sytuacja w porównaniu do chwały świątyni Salomona.
Wtedy zdaliśmy sobie sprawę, że faktem jest, że nie jesteśmy reprezentowani przez świątynię Salomona. Chwała, bogactwo i obfitość świątyni Salomona są symbolem Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego — szczyci się on niezliczoną liczbą szpitali, szkół i kościołów na całym świecie — nie wspominając o skarbach duchowych (które zostały zbezczeszczone przez Babilon).
Ale my? Jesteśmy tylko małą grupą mało prawdopodobnych postaci podobnych do uczniów Jezusa. Naszym typem jest świątynia Heroda — świątynia, która była gorsza pod każdym względem, z wyjątkiem tego, że została uświetniona przez samego Zbawiciela podczas Jego pierwszego przyjścia.
Zapomniana uczta
Jak powiedziałem, byliśmy wystawieni na próbę w tych okresach. Nie rozumieliśmy wtedy wszystkiego, co rozumiemy teraz i nie mogliśmy tak łatwo nadać sensu rzeczom. Wymagało to wielu studiów, aby zrozumieć, co Święto Namiotów oznaczało dla nas i dlaczego nie otrzymaliśmy tak hojnej porcji Ducha Świętego, jakiej oczekiwaliśmy podczas tego właśnie święta, które jest z nim związane.
Kiedy nasz dach się rozpadł, postawiliśmy dom Pana na pierwszym miejscu, zgodnie z radą Aggeusza, nawet jeśli musielibyśmy odmówić sobie jedzenia, aby za to zapłacić — i czyż nie wiecie, że — wystarczająco dużo pieniędzy przybyło następnego dnia po tej decyzji. Podczas studiowania Księgi Aggeusza odkryliśmy kilka ważnych dat. Najbardziej znaczące:
Czwartego dwudziestego dnia dziewiątego miesiąca, w drugim roku panowania Dariusza nadeszło słowo Lord przez proroka Aggeusza, mówiąc: Tak mówi Lord zastępów… (Aggeusza 2:10-11)
I znowu słowo Lord przyszedł do Aggeusza dwudziestego czwartego dnia miesiąca, mówiąc: Mów do Zorobabela, namiestnika Judy, i powiedz mu: Wstrząsnę niebem i ziemią; (Aggeusza 2:20-21)
Ta historyczna data dała początek świętu Chanuka, które jest również znane jako Święto Poświęcenia, ponieważ wtedy Aggeusz poświęcił fundamenty drugiej świątyni. Rozpoczęło się ono 25 dnia dziewiątego miesiąca i było ośmiodniowym świętem podobnym do Święta Namiotów. Dotyczyło ono w szczególności drugiej świątyni (która została później gruntownie odnowiona przez Heroda i w ten sposób stała się znana jako świątynia Heroda).
W tym momencie powinieneś się zastanawiać, kiedy w 2013 r. wypadało prawdziwe święto Chanuka. Było to pod koniec grudnia, ale to nie jest cała historia. Zawsze są dwie możliwości dotyczące dni świątecznych i dowiedzieliśmy się, że wcześniejsza możliwość dotyczy wydarzeń dotyczących głównie Ojca, podczas gdy druga możliwość dotyczy Syna.
Od początku naszej posługi spodziewaliśmy się dramatycznego wydarzenia odpowiadającego aniołowi z Objawienia 18, który zstąpi i oświetli ziemię swoją chwałą. Jest to związane z Duchem Świętym i wylaniem późnego deszczu. Jako takie, ponieważ Duch Święty jest przedstawicielem Chrystusa, spodziewalibyśmy się, że to wydarzenie będzie odpowiadało dniowi świątecznemu zgodnie z drugą możliwością, a nie pierwszą możliwością kalendarza świątecznego.
Okazuje się, że druga możliwa data położenia kamienia węgielnego (24. dzień 9. miesiąca) przypadała na 26 stycznia 2014 r., pierwszy dzień po przeniesieniu Sądu! Po zakończeniu przenoszenia Najwyższy Sędzia Jezus usiadł, aby rozpocząć postępowanie. Kamień węgielny był na swoim miejscu, dokładnie w środku 1260-dniowego sądu nad żyjącymi.

Rysunek 6 – Sędzia siedzi w centrum sali sądowej
Następne osiem dni Chanuki było pełne obietnicy światła, które rozjaśni świat i nie zawiedliśmy się. To wtedy czas ostatnich siedmiu trąb i ostatnich siedmiu plag został nam odsłonięty, jak wyjaśnił Brat John w swoim kazaniu zatytułowanym Ostatni wyścig.
Wtedy w końcu otrzymaliśmy upoważnienie i polecenie, aby głosić czasy trąb i plag jako część naszego świadectwa w procesie Ojca.
Matematyka Boga
Dwie fazy tej osi czasu mają niezwykłą strukturę. Faza 70-dniowa składa się z dwóch segmentów, 40-dniowego i 30-dniowego, które możemy wyrazić następująco:
30 + 40 = 70
W prezentacji Oriona na slajdach 67-69 poznaliśmy podobny wzór, który miał bardzo szczególne znaczenie:
3 + 4 = 7
Mówiąc słowami: Bóstwo (3) ustaliło, że Jezus umrze na krzyżu (+) za ludzkość (4), a to jest (=) plan zbawienia (7). Ta jedna mała formuła zawiera w sobie ogromną historię!
Teraz możemy zobaczyć nawet z liczb, że Ojciec rzeczywiście odtwarzał kroki swego Syna. Wzór na fazę 70-dniową wyjaśnia plan zbawienia raz jeszcze, ale w kategoriach potęgi dziesięciu (×10) większej.
Liczba 10 oznacza Prawo Boże, a poprzez tę formułę widzimy, że Ojciec poddaje się Prawu. Czyniąc to, pokazuje, że nie żąda od swoich stworzeń większego podporządkowania, niż jest gotów dać osobiście dla nich.
Filip mu rzekł: Panie, pokaż nam Ojca, a wystarczy nam. Jezus mu rzekł: Tak długo jestem z tobą, a ty mnie jeszcze nie poznałeś, Filipie? Kto mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca; a jakżeż możesz mówić: Pokaż nam Ojca? (Jana 14:8-9)
Filipie, czy widziałeś teraz Ojca?
Druga faza odzwierciedla tę samą strukturę, ale czynniki są inne. Teraz mamy:
270 + 360 = 630
Teraz czynniki są dziewięć (3 × 3) razy większe od tych z pierwszej fazy. Symbolizuje to, jak Bóstwo zjednoczyło się trzy razy, aby ukształtować plan zbawienia.
…widziałem, jak zbliżał się do niezwykle jasnego światła, które otaczało Ojca. Powiedział mój towarzyszący anioł, „On pozostaje w bliskim kontakcie ze swoim Ojcem”. Niepokój aniołów zdawał się być ogromny, gdy Jezus rozmawiał ze swoim Ojcem. Trzy razy Otaczała go chwalebna światłość Ojca, a za trzecim razem, gdy przyszedł od Ojca, mogliśmy zobaczyć Jego osobę. Jego oblicze było spokojne, wolne od wszelkiego zakłopotania i zmartwienia, i jaśniało pięknem, którego słowa nie mogą opisać. Wtedy dał znać chórowi anielskiemu, że droga ucieczki została wytyczona dla zagubionego człowieka… {EW 126}
To nie wszystko. Pierwsza faza 70 dni poprzedzających osąd żywych jest nierozerwalnie związana z pierwszymi 630 dniami tego samego:
70 + 630 = 700
Faza 70-dniowa mogłaby być całym przygotowaniem, gdyby Kościół był gotowy na swoje powołanie, ale ponieważ nie był, należało wprowadzić w życie 630-dniowy plan zapasowy, aby nadrobić braki. Dzięki przewodnictwu Ducha Świętego plan Boży został doprowadzony do jeszcze wyższego poziomu doskonałości, jak pokazuje liczba 700, będąca kolejnym stopniem doskonałości wyższym.
To, co widzimy w tych formułach, to miłość pomnożona i dodana, powtórzona i podniesiona potęgami dziesięciu. To jest prawdziwa „Rada Pokoju” złożona przez boską ofiarę, w jaskrawym kontraście do rad pokoju ludzi tego wojującego świata.
Nawet on [ODGAŁĘŹ] zbuduje świątynię Lord; i będzie nosił chwałę, i będzie siedział i panował na swoim tronie, i będzie kapłanem na swoim tronie, i rada pokoju będzie między nimi obojgiem. (Zachariasz 6:13)
Te osie czasu podkreślają nieskończoną ofiarę, jaką Jezus złożył na krzyżu, i pokazują, że Bóstwo złożyło tę ofiarę wspólnie, każdy z osobna, aby zademonstrować ją na swój sposób, działając wszyscy w jedności umysłu i celu.
Widzimy zatem, że niezmienne Prawo Boże łączy i łączy na nowo wszystko w jedną ciągłą historię – historię niedoli Ojca, tak jak ją opowiedziałem.
Teraz wszyscy, którzy Go kochają i chcą Mu pomóc, mają obowiązek sprzymierzyć się z tą służbą jako autoryzowaną ambasadą Królestwa Bożego na ziemi. Jeśli szukasz Ojca, nie ma Go już w zorganizowanym Kościele Adwentystów Dnia Siódmego. Jest na procesie, a my błagamy wiernych, aby symbolicznie „stawili się przed sądem”, aby złożyć osobiste świadectwo w Jego imieniu.
Uroczystą rzeczą jest uświadomienie sobie, że orszak Ojca przeniósł się tutaj 25 stycznia, w przenośni. Oczy patrzącego wszechświata są zwrócone na każdego, kto jest wezwany na mównicę świadków lub ławę przysięgłych. Czysta wiara adwentystyczna musi świecić jasnymi promieniami w ciemnym świecie, takim jak mapa na naszej stronie głównej. Czy twój dom jest wypełniony światłem? Czy twoja mała świeca wnosi swoje promienie w tym wielkim świecie?
Mamy wiele zasobów, które mogą ci pomóc. Wypal i rozpowszechnij płyty CD naszej witryny, które są dostępne do pobrania. Rozpowszechniaj te artykuły. Wydrukuj wykresy, aby ludzie mogli je zobaczyć. Udostępniaj i ponownie udostępniaj nasze wiadomości w swoich sieciach społecznościowych. Co najważniejsze, załóż małą grupę studyjną w swojej okolicy. Módl się i pozwól Duchowi Świętemu kierować tobą we wszystkim, co robisz, ponieważ On jest twoją mocą i wydajnością.
