Podczas zapowiedź nadszedł dzień, w którym 26 października 2013 roku miał zostać ustanowiony rekord świata w kategorii największego zespołu harfowego, natychmiast uświadomiliśmy sobie jego niewiarygodne znaczenie. (Jeśli ta data jeszcze nic Ci nie mówi, możesz zapoznać się z końcowymi fragmentami naszego artykułu na temat Koniec Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego.) Jan Objawiciel zajrzał w korytarze czasu aż do tego właśnie szabatu i powiedział:
Usłyszałem głos harfiarzy, grających na harfach. (Objawienie 14:2)
Biblia nie używa pustych słów i nie mówi o kapryśnej idei uskrzydlonych cherubinów na chmurach, szarpiących struny swoich harf w nieustannej nudzie przez resztę wieczności. Harfa jest symbolem czegoś i aby zrozumieć symbol, nie musimy szukać dalej niż w samej Biblii, aby go zinterpretować. Słowami psalmisty mówię:
Słuchajcie tego, wszystkie narody, słuchajcie, wszyscy, którzy żyjecie na tym świecie, zarówno niscy, jak i wysocy, bogaci i biedni jednako: Usta moje będą mówić słowa mądrości, rozmyślanie serca mego da ci zrozumienie. Nakłonię ucha mego ku przysłowiu; Wyjaśnię moją zagadkę na harfie. (Psalm 49: 1-4)
Harfa jest więc instrumentem do rozwiązywania zagadek i wyjaśniania tajemnic. Celem niniejszego artykułu jest otwarcie oczu zarówno w przenośni, jak i dosłownie na zmiany geograficzne, które nastąpią w odniesieniu do kościoła Bożego w dniu, w którym wystąpi bijący rekordy zespół harfowy.
Niebiański wzór
W tym artykule mówimy o miejscach, więc musimy ustalić kilka podstawowych pojęć geograficznych. Biblia nie tylko zajmuje się geografią ziemską, ale także niebiańską „geografią”. Zatem termin „wschód” ma wiele znaczeń w Piśmie Świętym, jak zobaczymy.
Dzieci Izmaela i Ezawa osiedliły się na wschód od Izraela (Rdz 25:6), stąd w Biblii nazywano je dziećmi wschodu. Trzej królowie, którzy odwiedzili Jezusa z darami, byli królami wschodu, czyli przywódcami arabskimi, którzy nie byli aż tak obcy Bogu Izraela i Jego obietnicom. Ma sens, dlaczego Ellen G. White powiedziała o mędrcach:
Światło Boga zawsze świeci pośród ciemności pogaństwa. Gdy ci magowie badali rozgwieżdżone niebo, i starali się zgłębić tajemnicę ukryte na swoich jasnych ścieżkach, oglądały chwałę Stwórcy. Poszukując jaśniejszej wiedzy, zwrócili się do Pism Hebrajskich. W ich własnym kraju znajdowały się cenne pisma prorockie, które przepowiadały nadejście boskiego nauczyciela. Balaam należał do magów, choć kiedyś był prorokiem Boga; za sprawą Ducha Świętego przepowiedział pomyślność Izraela i pojawienie się Mesjasza; a jego proroctwa były przekazywane przez tradycję z wieku na wiek. Ale w Starym Testamencie nadejście Zbawiciela zostało objawione wyraźniej. Magowie z radością dowiedzieli się, że Jego nadejście jest bliskie i że cały świat miał zostać napełniony poznaniem chwały Pana.OD 59.3}
Ellen G. White podaje tutaj jasny precedens w odniesieniu do przyjścia Jezusa: jest tajemnica do rozróżnienia w rozgwieżdżonym niebie. Dotyczy to zarówno Jego drugiego przyjścia, jak i pierwszego.
Proroctwo Balaama, do którego się ona odwołuje, brzmi następująco:
…Wzejdzie Gwiazda z Jakuba, a z Izraela powstanie berło… (Lb 24)
Proroctwo to kryje w sobie więcej, niż widać na pierwszy rzut oka, ale najpierw połóżmy fundamenty.
Mędrcy nie tylko pochodzili ze wschodu, czyli z regionów arabskich na wschód od Izraela, ale także ujrzeli gwiazdę na wschodzie, czyli na wschodnim niebie.
Mówiąc: Gdzie jest nowo narodzony Król Żydowski? widzieliśmy jego gwiazdę na wschodzie, i przybyli, aby oddać Mu pokłon. (Ewangelia Mateusza 2:2)
Tutaj musimy rozróżnić wschód ziemski i wschód niebieski. Przynajmniej podstawowa znajomość astronomii i terminów astronomicznych będzie pomocna, gdy zagłębimy się w ten temat, ale nie ma potrzeby się martwić, jeśli nie rozumiesz wszystkiego, ponieważ Wykres 2 łączy wszystko wizualnie, aby zilustrować ten punkt.
Musimy wiedzieć, gdzie mędrcy zobaczyli gwiazdę, aby zrozumieć, w jaki sposób spełniła się przepowiednia. Ze względu na sposób, w jaki oś Ziemi i orbita są nachylone, gwiazdy pojawiają się w różnych miejscach o różnych porach dnia i w różnych porach roku. To powoduje pewne trudności, gdy astronomowie chcą mówić o położeniu obiektu na nocnym niebie. Chcą móc go ponownie znaleźć o każdej porze roku, więc muszą zapisać, gdzie go widzieli względem tła gwiazd (sfery niebieskiej), zamiast kierunków kompasu północ-południe-wschód-zachód. Dlatego astronomowie zazwyczaj odnoszą się do położenia obiektu za pomocą jego współrzędnych na sferze niebieskiej, a nie jego położenia na niebie.
Jak powiedzieć, gdzie coś znajduje się na sferze niebieskiej? Przede wszystkim musi istnieć punkt odniesienia. Punktem odniesienia używanym przez astronomów jest położenie słońca w czasie równonocy wiosennej. Nazywa się to punktem wiosennym. Starożytni ludzie zazwyczaj rozpoczynali swój rok kalendarzowy, gdy słońce znajdowało się w tym punkcie lub w jego pobliżu.
Wszystkie obiekty niebieskie wschodzą na geograficznym wschodzie i zachodzą na zachodzie, ale musimy zrozumieć niebiański wschód i zachód w odniesieniu do punktu wiosennego. Kierunek wschodu wskazuje na obiekty, które wschodzą po punkcie wiosennym, podczas gdy kierunek zachodu wskazuje na obiekty, które wschodzą przed punktem wiosennym.
Wykres 1 – Mapa gwiazd pokazująca wektory kierunku niebieskiego (wschód/zachód) względem punktu wiosennego (środek)
Zwróć uwagę, że kierunki wschodu i zachodu na gwiazdach pojawiają się odwrócone (wschód po lewej stronie, zachód po prawej), ponieważ patrzymy na gwiazdy „w górę”, a nie „w dół”, na ziemię.
Używając standardowego układu współrzędnych dla obiektów astronomicznych, jak pokazano na wykresie 1, deklinacja obiektu to po prostu liczba stopni powyżej punktu wiosennego, a rektascensja to liczba stopni (lub godzin, minut i sekund obrotu) na lewo od punktu wiosennego. Siatka na wykresie 1 oznacza każdą godzinę rektascensji na osi poziomej i każde 10 stopni deklinacji na osi pionowej. Linia godziny zerowej (czarna) jest analogiczna do południka zerowego, który dzieli półkulę wschodnią i zachodnią Ziemi.
Aby zwizualizować, które gwiazdy leżą na wschodzie nieba, wystarczy ponownie owinąć mapę w sferę. Dla celów ilustracyjnych, mapa 2 przedstawia jedynie niewielki wycinek sfery niebieskiej.
Wykres 2 – Wizualizacja wektorów kierunku niebieskiego (zakres: deklinacja ±10°)
Łatwo zauważyć, że gwiazdozbiór Oriona leży dokładnie w kierunku „wschodu” na sferze niebieskiej. Innym sposobem na wizualizację tego jest wyobrażenie sobie, że stoisz na południku zerowym Ziemi w momencie, gdy punkt wiosenny znajduje się najwyżej na niebie. Stojąc twarzą na wschód, będziesz patrzył prosto na Oriona na horyzoncie. Uwaga: Jeśli zrobisz to w pobliżu dnia równonocy wiosennej (około 20 marca), słońce wyznaczy punkt wiosenny i będzie on najwyżej o godzinie 12:00 czasu lokalnego. Aby sprawdzić to za pomocą oprogramowania planetarium, pomocne może być również ustawienie pozycji na równiku tak, aby słońce (a tym samym punkt wiosenny) znajdowało się dokładnie nad głową.
Połącz zamieszanie niebieskiego wschodu z ziemskim wschodem z dwuznacznością słowa niebo, które może odnosić się zarówno do nieba, gwiazd, jak i miejsca, w którym mieszka Jezus, a zamierzone znaczenie może zostać naprawdę zaciemnione. Ktoś może się zastanawiać, dlaczego Bóg dopuszcza taką dwuznaczność w Swoim Słowie; niektóre powody mogą być takie, aby dać Pismu Świętemu elastyczność zastosowania i dać nam okazję do kopania ukrytego skarbu i zrozumienia jego różnorodnych głębi znaczenia.
Teraz, gdy mamy już te podstawowe podstawy, możemy lepiej zrozumieć wersety w Biblii, które odnoszą się do kierunku wschodu w związku z niebiańskim sanktuarium, lub po prostu „niebiańskim wschodem”. Przyjrzyjmy się szybko niektórym takim wersetom, a także cytatom z Ducha Proroctwa i sprawdźmy, czy nie nabierają one zupełnie nowego, głębszego znaczenia, skoro wiemy, że Orion znajduje się na wschodzie.
Przede wszystkim przyjrzyjmy się bliżej spełnieniu proroctwa Balaama w doświadczeniu mędrców. Zobaczyli gwiazdę na wschodzie, co oznacza, że zobaczyli ją w gwiazdozbiorze Oriona. W jaki sposób spełniło się proroctwo, że gwiazda wyjdzie z Jakuba? Jedna przypadkowa uwaga z Wikipedii podpowiada nam link. W ich artykule o Personel Jakuba (prekursor sekstantu służącego do pomiaru kątów), mówią one następująco:
Pochodzenie nazwy instrumentu nie jest pewne. Niektórzy odwołują się do biblijnego patriarchy Jakuba[1], konkretnie do Rdz 32:11.[1] Może też wziąć swoją nazwę od podobieństwa do Orion, określany na niektórych średniowiecznych mapach gwiazd imieniem Jakub.[2][3] Innym możliwym źródłem jest laska pielgrzyma, symbol św. Jakuba (Jacobus po łacinie). Nazwa laska krzyża pochodzi po prostu od jej kształtu w kształcie krzyża.
Teraz staje się natychmiast jasne, że proroctwo Balaama spełniło się dosłownie: gwiazda na wschodzie rzeczywiście wyszła z konstelacji „Jakuba” lub Oriona. Tak więc, po prostu studiując te wersety za pomocą mapy gwiazd współczesnej pismu, sama Biblia mówi nam, że kierunek niebiańskiego wschodu (skąd pochodzi gwiazda) jest kierunkiem konstelacji Oriona. W przeciwnym razie gwiazda, którą ujrzeli mędrcy, nie byłaby spełnieniem proroctwa Balaama.
Ellen G. White potwierdza tę solidarność między Orionem a wschodem. Nie tylko informuje nas, że Nowe Jeruzalem nadejdzie z otwartej przestrzeni w Orionie (Mgławicy Oriona), ale także opisuje Jezusa jako nadchodzącego ze wschodu, łącząc w ten sposób Oriona z niebiańskim wschodem raz jeszcze:
Wkrótce nasz wzrok powędrował na wschód, gdzie pojawiła się mała, czarna chmura, mniej więcej o połowę mniejsza od ludzkiej dłoni, co, jak wszyscy wiedzieliśmy, było znakiem Syna Człowieczego.2SG 32.1}
Gdy zbliżamy się do prawdziwe urodziny Jezusa w tym roku również 27 października, a nasze serca zbliżają się do naszego Zbawiciela poprzez doświadczenie Mędrców, którzy podążali za gwiazdą. Smutno mi, że obecnie niewielu ludzi naprawdę Go szuka w porównaniu z tamtym czasem.
Przyjrzyjmy się innemu fragmentowi Biblii, który mówi o wschodzie niebieskim:
Potem odprowadził mnie do bramy, nawet brama zwrócona ku wschodowi: I oto, chwała Boga Izraela przyszła od strony wschodniej: a głos jego był jak szum wielu wód, a ziemia jaśniała od jego chwały. (Ezekiel 43: 1-2)
Te wersety zawierają mnóstwo informacji! Pamiętaj, że świątynia, którą widział Ezechiel, była wzorem niebiańskiego sanktuarium, jak wyjaśniono w artykule Musisz znowu prorokować... Ponieważ świątynia jest wzorem niebiańskiego sanktuarium, słuszne jest, abyśmy interpretowali kierunek wschodni jako kierunek niebiański. Ezechiel zostaje zabrany tam, gdzie patrzy na wschód, co przedstawia nasze patrzenie na Oriona. Gdy studiujemy Wiadomość OrionaOto „chwała” Boża przychodzi ze wschodu.
Chwała Boga to Jego charakter, jak objawił Mojżeszowi, gdy ten poprosił Go, aby pokazał mu Jego chwałę (Wyjścia 33:18 i następne). Studiując przesłanie Oriona, widzimy charakter Boga, Jego chwałę, objawioną w Jego postępowaniu z Kościołem Adwentystów Dnia Siódmego w każdym konkretnym punkcie czasu oznaczonym siedmioma gwiazdami.
Ten fragment niewątpliwie łączy przesłanie ze wschodu z dwiema ważnymi rzeczami:
- Głos Boga jak wiele wód
- Oświetlenie ziemi Jego chwałą.
Zanim przejdziemy do tych dwóch tematów, upewnijmy się, że chodzi o przesłanie Oriona. Przeczytajmy dwa następne wersety tego fragmentu:
I było to według wyglądu widzenia, które widziałem, według widzenia, które widziałem gdy przyszedłem zniszczyć miasto: a widzenia były takie, jak widzenie, które widziałem nad rzeką Kebar; i padłem na twarz moją. A chwała Pańska weszła do domu drogą bramy, której widok jest ku wschodowi. (Ezechiela 43:3-4)
Tutaj prorok przypomina nam wizję zapisaną w Ezechielu 1 o cherubach z czterema twarzami i kołami. Aby mieć pewność, że nadal jesteśmy przy tym samym temacie, łączy wszystko razem jako chwałę Boga nadchodzącą ze wschodu. Innymi słowy, wersety 1-4 tworzą całość. Oznacza to, że dwie ważne informacje wymienione powyżej i odniesienie do wizji z rozdziału 1 są częścią tego wprowadzenia.
Wizja Ezechiela 1 jest oczywiście podstawą przesłania Oriona, jak szczegółowo opisano w prezentacji. Możemy więc być pewni, że ten fragment rzeczywiście mówi o przesłaniu Oriona, a przesłanie Oriona jest również głosem Boga jak wiele wód i oświetleniem ziemi chwałą Boga.
Anioł o wielkiej mocy
Każdy, kto zna Objawienie 18:1, powinien natychmiast rozpoznać odniesienie do oświecenia ziemi chwałą Boga. To jest przesłanie czwartego anioła, a pochodzi ono z gwiazd:
A potem zobaczyłem innego anioła zejść z nieba, mając wielką władzę, a ziemia rozświetliła się od jego chwały. (Objawienie 18:1)
Następne wersety opisują to ogólnoświatowe przesłanie wyraźniej jako potępienie upadku Babilonu wraz z wszelkimi fałszywymi doktrynami, którymi zwodzi on narody. Fałszywe doktryny Babilonu, obecne w każdym zorganizowanym kościele, są wyraźnie identyfikowane z przesłaniem płynącym z Oriona. Dalej słyszymy samego Jezusa zwracającego się bezpośrednio do swojego ludu:
I usłyszałem inny głos z nieba, mówiąc: Wyjdźcie z niej, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jej grzechów i aby was nie dotknęły plagi na nią spadające. Bo jej grzechy sięgnęły nieba, i wspomniał Bóg na jej nieprawości. (Objawienie 18:4-5)
Jezus przemawia z nieba, z Oriona. Oczywiście Jezus zawsze wzywał swój lud do wyjścia z zamętu różnych „Babilonów” historii, ale nigdy ten werset nie był tak dosadny, jak dzisiaj, przynajmniej z kilku powodów:
- Jezus wyjaśnia, dlaczego wzywa swój lud. Po to, aby byli wolni od grzechu i aby nie otrzymali plag. Opisuje to 144,000 XNUMX. Jest to kluczowe, ponieważ oznacza, że proroctwo to może zostać całkowicie spełnione tylko w jednym konkretnym pokoleniu historii ziemi: ostatnim pokoleniu, które żyje w czasie siedmiu ostatnich plag.
- Babilon jest tutaj opisany w sposób, który nigdy nie został w pełni wypełniony w przeszłości. Jej grzechy są opisane jako „sięgające nieba”. Jednym z przykładów jest Sodoma i Gomora, których krzyk dotarł do Pana w niebie, a On zniszczył je ogniem i siarką. W żaden dokładniejszy sposób grzechy Babilonu nie dotarły do nieba, niż wyrażone w przesłaniu Oriona.
Pozostała część rozdziału to poważne ostrzeżenie, że Babilon otrzyma plagi. Ponownie, to mówi o przesłaniu Oriona zbiorowo, co daje bardzo realne ostrzeżenie przed Gniew Boży wyrażone poprzez eksplozję hipernowej Betelgezy, która doprowadzi do plag na tym pokoleniu. Bóg nie ma względu na osoby, a przynależność kościelna nikogo nie uratuje.
Przypominam czytelnikom, że z jednej strony tylko Jezus ma prawo mówić rzeczy, które są tutaj powiedziane. To On mówi, nie ja. Ci, którzy wzięli na siebie potępienie całkowitej apostazji organizacji SDA bez autorytetu głosu z nieba, przesłania Oriona, popełniają poważny błąd. Z drugiej strony, nikt — nawet Ellen G. White — nie ma prawa zamknąć ust Jezusa. Często mówiła z nadzieją i ufnością, że jej ukochany kościół powita Zbawiciela za jej życia, ale te nadzieje zostały rozbite na kawałki przez bunt przywódców Kościoła i zmarła, nie widząc ich spełnienia. (I pamiętajcie, że bunt miał również konserwatywne oblicze). Niemniej jednak prorokowała również o tej nieszczęśliwej ewentualności:
Świat nie powinien być wprowadzany do kościoła i poślubiany przez kościół, tworząc więź jedności [ekumenizm]. Poprzez to oznacza Kościół rzeczywiście stanie się zepsuty i, jak powiedziano w Apokalipsie, „klatką wszelkiego ptactwa nieczystego i budzącego wstręt”. {TM 265.1}
Świat rzeczywiście poślubił kościół, więc resztę możesz wywnioskować. Ponadto:
Jeśli Kościół Boży stanie się letni nie cieszy się łaską Boga bardziej niż kościoły, które są przedstawiane jako upadłe i stały się siedliskiem diabłów i kryjówką każdego złego ducha oraz klatką każdego nieczystego i nienawistnego ptaka. Ci, którzy mieli okazję usłyszeć i przyjąć prawdę, i którzy zjednoczyli się z kościołem Adwentystów Dnia Siódmego, nazywając siebie ludźmi Bożymi przestrzegającymi przykazań, a mimo to nie posiadają więcej żywotności i poświęcenia dla Boga niż kościoły nominalne, otrzyma plagi Boże tak samo jak kościoły, które sprzeciwiają się prawu Bożemu.List 35, 1898}
Czy nadal jesteś dumny z przynależności do Laodycei (letniego kościoła) jak Walter Veith po przeczytaniu tego cytatu? Mam nadzieję, że jesteś na drodze do kościoła w Filadelfii! Laodycea i Filadelfia reprezentują duchowe warunki; oczywiście prawdziwe filary kościoła Bożego pozostają pewniejsze niż kiedykolwiek, ale odstępcza organizacja zostanie wyrzucona. Zauważ przesłanie, jakie Jezus wysyła do swojego ludu:
Jezus posyła Jego ludzie przesłanie ostrzeżenia, aby przygotować ich na jego przyjście. Prorokowi Janowi objawiono końcowe dzieło w wielkim planie odkupienia człowieka. Ujrzał anioła lecącego „środkiem nieba, mającego wieczną ewangelię, aby ją głosić mieszkańcom ziemi i każdemu narodowi, i plemieniu, i językowi, i ludowi, mówiącego donośnym głosem: Bójcie się Boga i oddajcie mu chwałę, gdyż nadeszła godzina jego sądu i oddajcie pokłon temu, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i źródła wód [Obj. 14:6, 7.].
Anioł przedstawiony w proroctwie jako przekazujący tę wiadomość symbolizuje [nie kierownictwo organizacji, ale] klasa wiernych ludzi, którzy posłuszni natchnieniom Ducha Bożego i naukom Jego słowa, głoszą to ostrzeżenie mieszkańcom ziemi. Ta wiadomość nie miała być przekazywana przywódcom religijnym ludu. Nie zdołali oni zachować więzi z Bogiem i odrzucili światło z nieba. Dlatego też nie należeli do liczby opisanej przez apostoła Pawła: „Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemności, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wy wszyscy jesteście synami światłości, a będąc synami dnia, nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. [1 Tes. 5:4, 5].
Strażnicy na murach Syjonu powinni być pierwszymi, którzy usłyszą nowinę o przyjściu Zbawiciela, pierwszymi, którzy podniosą głosy, by ogłosić Jego bliskość, pierwszymi, którzy ostrzegą ludzi, by przygotowali się na Jego przyjście. Ale oni byli spokojni, marząc o pokoju i bezpieczeństwie, podczas gdy ludzie spali w swoich grzechach. Jezus ujrzał swój kościół, jak jałowe drzewo figowe, okryte pretensjonalnymi liśćmi, a jednak pozbawione cennego owocu. Było chełpliwe przestrzeganie form religii, podczas gdy duch prawdziwej pokory, pokuty i wiary — który sam mógł uczynić służbę akceptowalną dla Boga — był nieobecny. Zamiast łask Ducha, były objawiona pycha, formalizm, próżność, egoizm, ucisk. Kościół, który odszedł od wiary, zamknął oczy na znaki czasu. Bóg ich nie opuścił i nie pozwolił, aby Jego wierność zawiodła, lecz oni odstąpili od Niego i odłączyli się od Jego miłości. Ponieważ odmówili spełnienia warunków, jego obietnice nie zostały im spełnione. {4SP 199.2–200.1}
Ci, którzy odrzucają przesłanie Oriona, światło z nieba, rzeczywiście nie są wśród tych, którzy znają dzień i godzinę. Bycie w Kościele Adwentystów Dnia Siódmego, a nawet bycie jego liderem, nie zmienia tego faktu.
Pamiętaj więc, jak otrzymałeś i usłyszałeś, i strzeż tego, i pokutuj. Jeśli tedy nie będziesz czuwał, przyjdę do ciebie jak złodziej, a nie będziesz wiedział, o której godzinie przyjdę do ciebie. (Objawienie 3:3)
Jak w niebie, tak i na ziemi
Pamiętaj, że chodzi o geografię. Czy są znane przykłady informacji geograficznych podanych w proroctwach? Adwentyści powinni znać co najmniej dwa przykłady. Pierwszym przykładem jest bestia z Objawienia 13:1.
I stanąłem na piasku morskim i zobaczyłem, jak zwierzę wychodzi z wody. z morza, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na rogach jego dziesięć diademów, a na głowach jego imiona bluźniercze. (Objawienie 13:1)
Wskazówka geograficzna zawarta jest w słowie „morze”, które odnosi się do gęsto zaludnionego regionu geograficznego składającego się z różnych ludów i grup ludzi posługujących się różnymi językami, mianowicie kontynentu Europy, który jest gęściej zaludnionym regionem Starego Świata.
I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz, i odezwał się do mnie, mówiąc mi: Chodź, pokażę ci sąd nad wielką nierządnicą, która siedzi nad wieloma wodami. I rzekł do mnie: Wody, które widziałeś, gdzie siedzi nierządnica, są ludy i tłumy, i narody, i języki. (Objawienie 17: 1,15)
Szczegóły lokalizacji na tym się jednak nie kończą. Podano nam również inne kryteria identyfikacji bestii i jej konkretnego miejsca na kontynencie, mianowicie Rzym, miasto siedmiu wzgórz:
A oto umysł, który ma mądrość. Siedem głów to siedem gór, na którym siedzi kobieta. (Objawienie 17:9)
Drugim dobrze znanym przykładem proroczych informacji geograficznych jest bestia z Objawienia 13:11:
I ujrzałem inną bestię, która nadchodziła z ziemi; i miał dwa rogi podobne do baranka, a mówił jak smok. (Objawienie 13:11)
Podczas gdy morze reprezentowało gęsto zaludniony obszar, ziemia reprezentuje słabo zaludniony obszar. Reprezentuje Nowy Świat — konkretnie Amerykę — sprzed kilkuset lat, o której mówi proroctwo. Ale werset podaje więcej szczegółów: miała dwa rogi jak baranek. Ze wszystkich krajów tworzących Amerykę rozumiemy, że symbolizuje ona Stany Zjednoczone Ameryki z jej podstawowymi zasadami protestantyzmu i republikanizmu. Jest ona charakteryzowana jako potulna i dobroczynna (podobna do baranka), ale utajona mówiąca jak smok.
Kto znajdzie cnotliwą kobietę?
Skoro proroctwo opisuje położenie geograficzne pierwszej i drugiej bestii oraz nierządnicy, która je kontroluje, czy nie jest logiczne, że powinno ono również podawać szczegóły dotyczące tego, gdzie znajduje się siedziba prawdziwego kościoła Boga? Pierwszą wskazówką jest Nowy Świat:
A kobieta uciekła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni. (Objawienie 12:6)
To proroctwo wskazuje na słabo zaludnione miejsce, do którego uciekali prześladowani ludzie Boga w ciągu 1260 lat ucisku w Europie. Przybyli do Ameryki, aby móc swobodnie czcić Boga zgodnie z nakazami własnego sumienia. Kościół Adwentystów Dnia Siódmego wyrósł z tych ludzi i pomimo rozrostu do ogólnoświatowego kościoła, pozostał z siedzibą w Stanach Zjednoczonych.
Teraz, gdy oficjalny Kościół Adwentystów Dnia Siódmego dobiega końca, logiczne jest, że zastanawiasz się, czy Biblia podaje jakieś dodatkowe informacje na temat tego, gdzie zostanie ustanowiona resztka resztek, która jej ucieknie. Ponieważ ta ostatnia resztka ma przesłanie Oriona, dobrze byłoby, gdybyśmy wyciągnęli wskazówkę z wersetu w Biblii, który wspomina o Orionie:
Który tworzy Arktura, Oriona i Plejady, i izby południa. (Praca 9: 9)
To werset pełen znaczenia, które niestety jest ukryte. Jeśli na przykład poszukasz Plejad w konkordancji Stronga, odkryjesz, że „siedem gwiazd” jest również akceptowalnym tłumaczeniem. Orion ma nie tylko siedem gwiazd, ale także pokój lub komnatę, „otwartą przestrzeń”, o której mówi Ellen G. White: Mgławicę Oriona, która znajduje się poniżej (lub na południe) środkowego pasa. Jak widać, ten werset mówi więcej o Orionie, niż się wydaje na pierwszy rzut oka, ale nie jest celem tego artykułu, aby to szczegółowo wyjaśniać.
Ponieważ niebiańskie sanktuarium Oriona ma „komnaty południa”, które mają coś wspólnego z nadejściem Świętego Miasta, logiczne jest, że kościół Boga na ziemi, ziemskie odbicie niebiańskiego sanktuarium, również będzie miał „komnaty południa”, które mają coś wspólnego z Nowym Jeruzalem. Jest to geograficzna wskazówka, skąd na Ziemi dochodzi głos Boga z Oriona: z Południa.
Jeśli kobieta uciekła na pustkowie lub do Ameryki, to komnaty południa logicznie byłyby krajami Ameryki Południowej. To tam powinniśmy szukać przesłania, które otwiera (rozwiązuje) tajemnice Oriona.
Czy potrafisz związać słodkie wpływy [siedmiu gwiazd] lub rozwiązać więzy Oriona? (Hioba 38:31)
W artykule Koniec Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, wyjaśniamy symbolikę kobiety stojącej na księżycu, że jest to kontrast do posągu Nabuchodonozora. Pokazuje kościół na przestrzeni czasu, jego stopy na fundamencie judaistycznym, stojący przez wieki chrześcijaństwa, ukoronowany Kościołem Adwentystów Dnia Siódmego i lśniący gwiazdami Oriona. Każda faza ma swój czas i miejsce. Dwanaście gwiazd, reprezentujących wierną resztkę adwentyzmu, ma siedzibę w Ameryce Południowej.
Czy Biblia mówi nam coś bardziej konkretnego? Gdzie w Ameryce Południowej powinniśmy szukać?
I usłyszałem głos z nieba: jako głos wiele wód, i jako głos wielki grzmot… (Objawienie 14: 2)
Głos Boga dochodzący z Oriona jest porównywany do „wielkich wód” i „wielkiego grzmotu”. Łącząc te dwa opisy, powinniśmy szukać „wielkiej grzmiącej obfitej wody” lub innymi słowy, potężnego wodospadu.
Jeśli nie znasz południowoamerykańskich wodospadów, wystarczy, że wyszukasz je w Google, a znajdziesz wiele opinii podróżniczych, które konsekwentnie wymieniają jeden konkretny wodospad na pozycji nr 1: Wodospady Iguazu. W miarę jak będziemy kontynuować, zobaczysz, jak dokładnie to pasuje do proroctwa. Co ciekawe, wideo Wodospady Iguazu mają nawet podpis: „Potężniejsze niż grzmot wielu wód!”
Wikipedia porusza kilka ważnych kwestii:

11 listopada 2011 roku Wodospady Iguazu zostały ogłoszone jednym z siedmiu zwycięzców plebiscytu na Nowe Siedem Cudów Natury przez Fundację Nowych Siedmiu Cudów Świata [światowej sławy].
Liczne wyspy wzdłuż 2.7-kilometrowej (1.7 mili) krawędzi dzielą wodospad na liczne oddzielne wodospady i katarakty, [wiele wód] wysokość waha się od 60 do 82 metrów (197 do 269 stóp). Liczba tych mniejszych wodospadów waha się od 150 do 300, w zależności od poziomu wody.[3]
Nazwa „Iguazu” pochodzi od słów Guarani lub Tupi „y” [ɨ], oznaczających „wodę” i „ûasú” [waˈsu], oznaczających „duży”.[2] [wielkie wody lub wiele wód]
Miejsce, w którym łączą się strumienie wody, wyznacza granicę między Brazylią, Argentyną i Paragwajem.
To cudowne miejsce jest również uważane za „biologiczny hotspot” (bank genetyczny). Ten status jest znaczący, biorąc pod uwagę, że „Gen” wiecznego życia towarzyszy przesłaniu Oriona. Ten genetyczny rezerwat otaczający grzmiący wodospad jest symbolizowany przez siedem grzmotów, które dopiero teraz zostały odpieczętowane:
A gdy siedem gromów przemówiło swoimi głosami, zabrałem się do pisania, lecz usłyszałem głos z nieba mówiący do mnie: Zapieczętuj to, co powiedziało siedem gromów, i nie pisz tego. (Objawienie 10: 4)
Przyjaciele, to sięga głębiej – znacznie głębiej, niż mogę wam przedstawić w tym artykule.
Zawęziliśmy nasze poszukiwania z Ameryk (dziczy) do Ameryki Południowej (komnat południa) i do jednego z krajów otaczających Wodospady Iguazu. Problem polega na tym, że graniczy z trzema krajami — jak możemy być pewni, który z nich dotyczy przepowiedni? Moglibyśmy trochę pogrzebać w historii regionu i odkryć, że wodospady pierwotnie należały do Paragwaju i zostały nazwane przez tubylców Guarani (co oznacza „wojownicy”), ale czy możemy być pewni?
Nie wyczerpaliśmy jeszcze tekstu:
I usłyszałem głos z nieba, jakby głos wielu wód i jakby głos wielkiego grzmotu, i Słyszałem głos harfiarzy grających na harfach: (Objawienie 14: 2)
Wpis w Wikipedii na temat harfy zawiera następujące zwięzłe stwierdzenie:
„Harfa jest narodowym instrumentem Paragwaju.”
Oto, co masz: Biblia wskazuje wprost na Paragwaj jako kraj, z którego dobiega głos Boga. niebo pochodzi z, ogłaszając dzień i godzinę przyjścia Jezusa. Ale to nie koniec.
Jak widzieliśmy w historii o mędrcach, którzy przynieśli dary Jezusowi podczas Jego pierwszego przyjścia, okoliczności poprzedzające Jego drugie przyjście są analogiczne. Podobnie jak mędrcy badali rozgwieżdżone niebo i odkryli chwałę Boga, tak my odkryliśmy charakter Boga objawiony przez słońce, księżyc i gwiazdy. Tak jak mędrcy znaleźli czas pierwszego przyjścia Chrystusa w swoich badaniach, tak my znaleźliśmy czas Jego drugiego przyjścia. Istnieje wyraźna paralela między pierwszym a drugim przyjściem Jezusa.
Dla Ezechiela ewangelia pierwszego przyjścia Jezusa została zilustrowana przez wody wypływające ze świątyni. Stały się one głębokie po kostki, kolana, pasa i ostatecznie nie do przebycia. Głos, jak wiele wód, jest analogiczny do tego. Od nieprzekraczalnych, grzmiących wodospadów Iguazu, podążamy wzdłuż rzeki Paraná na południowy zachód, gdzie wpada do niej rzeka Paragwaj. Stamtąd możemy podążać wzdłuż rzeki Paragwaj tylko w jednym kierunku, a ona prowadzi nas na północ, aż do dzielnicy „Cordillera” (dosłownie „góra”). Jeden mały dopływ rzeki Paragwaj — którego nazwę można przetłumaczyć jako Krystalicznie Czysty Potok — prowadzi nas do wód po kostki, które przepływają przez samą posiadłość, na której mieszkamy i pracujemy. Głos Boga ogłaszający dzień i godzinę Drugiego Przyjścia Jezusa Chrystusa dociera do ciebie tak samo, jak ewangelia Jego pierwszego przyjścia przyszła w wizji Ezechiela. Nawet fizyczny układ naszej farmy pokrywa się z opisem Ezechiela: strumień płynie na wschód, wzdłuż południowej strony naszego kościoła/świątyni, zwróconej ku wschodowi.
Potem zaprowadził mnie znowu do drzwi domu i oto: wody wydane spod progu domu na wschód: ponieważ przód domu był skierowany w stronę Wschód, i wody spływały spod ziemi prawa strona domu, przy Południowa strona ołtarza. (Ezechiela 47:1)
Biblia podaje zatem dokładny opis geograficzny pochodzenia głosu Boga na Ziemi.
Nowe kanały Boga
Uzdrawiające wody symbolizują nie tylko Jezusa, którego ofiara nas odkupiła, ale także Ducha Świętego, którego dzieło nas uświęca. Jesteśmy tylko małą garstką ludzi rozprzestrzeniających to boskie przesłanie jak strużka wody, ale gdy płynie do ciebie, wody wzrastają i wzrastają ponownie, gdy ty z kolei dzielisz się nimi z innymi.
Pod strumieniami późnego deszczu…Duch Święty przemówi przez żywą, ludzką istotę z przekonującą mocą. Nikt nie będzie wtedy obserwował, czy zdania są dobrze zaokrąglone, czy gramatyka jest bezbłędna. Żywa woda popłynie kanałami Boga. Jestem pewien, że istnieje niebo pełne najbogatszych, trwałych skarbów, które można swobodnie rozdać każdemu, kto je sobie przywłaszczy, i dzięki temu się wzbogacając, będziesz mógł dzielić się tym z innymi. Wiem, że to prawda.Rok prod. 324.4}
Głos Boga jak wiele wód w istocie odnosi się do wielu ludzi takich jak ty, którzy będą jeszcze głosić to „niebo pełne najbogatszych, trwałych skarbów” przesłania.
I słyszałem jakby głos wielka rzesza, i jak głos wielu wód, i jako głos potężnych gromów, mówiący: Alleluja, bo objął królestwo Pan Bóg wszechmogący. (Objawienie 19:6)
A co z Konferencją Generalną?
Wydanie Adventist Review z 10 października 2013 r. zawierało wiele artykułów o Sprawiedliwości przez Wiarę i Generalnej Konferencji z 1888 r. oraz takich tematach jak Teologia Ostatniego Pokolenia. Ubierają się w aurę świętości, ale jeśli faktycznie przeczytasz ich artykuły, podważają i zaprzeczają wszystkim wspaniałym prawdom, które są wydobywane na światło dzienne przez nasz ruch. Przez cały czas są ekspertami w sprawianiu, że wyglądają dobrze. Dla takich jak Ted Wilson i jego ekipa Jezus zganił:
Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo jesteście podobni do grobów pobielanych, które wprawdzie na zewnątrz wyglądają pięknie, ale wewnątrz są pełne kości umarłych i wszelkiej nieczystości. Tak i wy na zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, ale wewnątrz jesteście pełni obłudy i nieprawości. (Ewangelia Mateusza 23:27-28)
Ellen G. White uznała głos Konferencji Generalnej w sesji za głos Boga, o ile liderzy byli ludźmi wiary i modlitwy oraz wzniosłymi zasadami, ale gdy nimi nie byli, porównała to do bluźnierstwa (ChL 20). Innym razem powiedziała, że „nie może już dłużej uważać głosu Konferencji Generalnej… za głos Boga” (GW 490). Te stwierdzenia są bardzo znaczące w świetle ogłoszenia, którym otworzyłem ten artykuł. Trzykrotnie Konferencja Generalna uszanowała ekumeniczny Sabat Stworzenia nakazany przez papiestwo: w 2009, 2010 i 2012 roku. Trzy lata później właściciel winnicy przyszedł szukać owoców (Łk 13:7). Dano jeszcze jeden rok i tutaj, 26 października 2013 roku, Konferencja Generalna po raz kolejny zdradza samego Stwórcę, którego rzekomo czci. Właściciel winnicy mówi: „Śtnij ją!”
Tego samego dnia, kiedy harfiści w Paragwaju pobiją rekord świata w swoim świeckim wydarzeniu, dowiecie się, skąd dochodzi oświecający świat głos Boga — nie z Generalnej Konferencji, ale z izb południa, niczym odgłos grzmiących wód i harfistów wyjaśniających zagadki.
Proroctwo Balaama
Jest jeszcze jedna paralela między pierwszym a drugim przyjściem Jezusa, którą chciałbym się z wami podzielić. Jest to proroctwo „Balaama”, który kiedyś był prorokiem Boga, ale zamiast tego zwrócił się ku brudnemu zyskowi. Jednak nawet po jego odstępstwie Bóg włożył w jego usta słowa błogosławieństwa dla Izraela.
Współczesny Balaam to upadły prorok o imieniu Ernie Knoll. Mimo że nie wypełnił swego obowiązku, Bóg uznał za stosowne potwierdzić nasze studia poprzez symbolikę w swoich snach. Głos Boga jest opisany dokładnie w siedmiu jego snach, które dodają szczegółów do dźwięku wielu wód. Opisuje go jako grzmiący wodospad, górski strumień i mały strumyk, wszystko w tym samym czasie. Można zauważyć, że pasuje to dokładnie do trzech odcinków rzeki: Wodospadów Iguazu w Paraná, rzeki Paragwaj, która przepływa przez górski region, i małego strumienia, który przecina naszą farmę.
W jednym ze swoich snów (Starszy Pastor) odwiedza nawet Wodospady Iguazu, opisując je zupełnie nieświadomie.
Niestety, odrzucił on orionowskie przesłanie i zwrócił przeciwko niemu swoje marzenia, ale Pan przewyższył go, tak jak uczynił to z Balaamem. Przypuszczam, że byłby bardziej zachwycony całkowicie ekumeniczną prezentacją Stworzenie – Ziemia jest świadkiem (również wyprodukowany w 2010 r.), który nie podważa jego paradygmatu. Ten film, który jest obecnie wyświetlany na całym świecie, jest z pewnością „olbrzymi” dzięki swoim panoramicznym widokom o wysokiej rozdzielczości 6 × 12 metrów, ale jest doktrynalnie pusty. Tragicznie nie dorównuje 7 × 12 wymiary związane z przesłaniami Boga, które są pełne czystej doktryny. Wiemy, że cała czysta doktryna koncentruje się na krzyżu Jezusa Chrystusa, a Jego ciało jest przedstawione w Orionie, a Jego krew jest zobrazowana w Genie Życia.
Głos Pana nad wodami, Bóg chwały grzmi, Pan nad wodami wieloma. Głos Pana jest potężny, głos Pana pełen majestatu. (Psalm 29:3-4)
Istnieje jeszcze jeden powód, dla którego Bóg wybrał grzmiące Wodospady Iguazu jako symbol swojego głosu. Wspaniałość kanionu poniżej wodospadu jest niezwykłym odbiciem wspaniałości Mgławicy Oriona (którą możemy jedynie mgliście dostrzec z Ziemi). Poświęć chwilę na obejrzenie dokumentów o tych cudach — jeśli obraz jest wart tysiąca słów, film jest wart milion.

Ellen G. White wymienia trzy sposoby, w jakie głos Boga przemawia do nas: poprzez Jego Słowo, poprzez opatrznościowe działania i poprzez „apel Jego Ducha Świętego, wywierający wrażenie na sercu, które zostanie wykute w charakterze” (YRP 102). W tym artykule pokazałem ci w Słowie Bożym, skąd pochodzi Jego głos — zarówno w niebiosach, jak i na ziemi — i pokazałem, jak opatrznościowe działania świeckich wydarzeń świadczą o nas. Pozostaje jedno pytanie: Czy Duch Święty wiąże „słodkie wpływy” charakteru Chrystusa z twoim sercem?
Polecane filmy: wodospad Iguazu, Mgławica Oriona