Narzędzia ułatwień dostępu
Przejdź do treści
Ostatnie odliczanie

Drewniany młotek i waga mosiężna na biurku, symbolizujące sprawiedliwość i równowagę, obok otwartej książki z widocznym tekstem.Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, co by się stało, gdyby zabrakło jednej osoby spośród 144,000 XNUMX świadków? Jakie konsekwencje miałoby to dla Wielkiego Boju? Czy rozumiesz, dlaczego Jezus zapytał: „Gdy przyjdzie Syn Człowieczy, czy znajdzie wiarę na ziemi?”

Większość ludzi zakłada bez większego zastanowienia, że ​​Bóg jest zbyt potężny, aby kiedykolwiek przegrać Wielki Bój. Zastanów się przez chwilę: czy Bóg jest sprawiedliwy, czy niesprawiedliwy? Jeśli jest sprawiedliwy, to czy niebiański sąd zapewni uczciwy proces, czy też orzeknie na korzyść strony posiadającej największą władzę?

Jeśli zakładasz, że Bóg nie poddałby się sprawiedliwemu procesowi, to źle rozumiesz, na czym polega plan zbawienia. Gdyby Bóg rządził potęgą swojej mocy, bez względu na sprawiedliwość, nie byłoby potrzeby Jezusa ani 144,000 6000 świadków. Ale jeśli Bóg podda się sprawiedliwemu procesowi, to Szatan ma szansę pokazać wszechświatowi, że pod koniec 144,000-letniej historii tego świata nie pozostanie nawet XNUMX XNUMX stworzonych istot, które nadal będą chciały przestrzegać przykazań Stwórcy. To byłby dowód, którego Szatan potrzebuje, aby wygrać postępowanie przeciwko Bogu.

Zastanów się przez chwilę, dlaczego po tysiącleciu Szatan zaatakuje miasto Boga. Czy on naprawdę jest tak głupi, żeby myśleć, że może wygrać? Czy może to my jesteśmy tymi głupcami, którzy nie potrafią sobie wyobrazić, że Bóg zaryzykuje cały wszechświat dla wiary 144,000 XNUMX ludzi takich jak ty i ja? Na pewno Szatan nie myśli jego gra skończona.

Najpierw musimy zrozumieć, co Jezus naprawdę uczynił, czego mógł dokonać tylko ktoś równy Bogu, a wtedy będziemy mogli zrozumieć, co jeszcze trzeba zrobić, aby zapewnić plan zbawienia, który mógłby nie być wykonane przez każdego równego Bogu. Modlę się, aby podczas studiowania tego artykułu rozpoznali Państwo, co Twoja rola jest w planie zbawienia.

Pod krzyżem

Jezus zapłacił karę prawa za grzech. Jezus nauczał również, że prawo nie jest jedynie dziesięcioma krótkimi przykazaniami, ale implikacje tych przykazań sięgają tak daleko, jak myśli i intencje serca. Innym razem podsumował je w dwóch przykazaniach. Innymi słowy, czy wypowiadamy je krótko, czy długo, ich zakres jest wystarczająco duży, aby objąć cały nieskończony charakter Boga; są one transkrypcją Jego charakteru.

Prawo Boże jest tak rozległe jak wszechświat, więc wymagało ofiary równych rozmiarów, aby zapłacić cenę za jego złamanie. Tylko ktoś, kto był tak wielki jak prawo, mógł być wystarczającą ofiarą.

Zbawienie człowieka dokonuje się w nieskończony koszt do nieba; złożona ofiara jest równa najszerszym wymaganiom złamanego prawa Boga. {GC88}

Dopóki nie zrozumiemy zakresu prawa, nie będziemy w stanie pojąć, jak wielki jest nasz upadek, jak wielkie jest nasze odkupienie i jak wielka jest nasza wartość w oczach Boga:

Wartość duszy, któż może oszacować? Chcesz poznać jej wartość, idź do Getsemani i tam czuwaj z Chrystusem przez te godziny udręki, kiedy On pocił się niczym wielkie krople krwi. Spójrz na Zbawiciela wywyższonego na krzyżu. Usłysz ten rozpaczliwy krzyk: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?” (Mk 15). Spójrz na zranioną głowę, przebity bok, zmasakrowane stopy. Pamiętaj, że Chrystus zaryzykował wszystko. Dla naszego odkupienia, samo niebo było zagrożone. U stóp krzyża, pamiętając, że za jednego grzesznika Chrystus oddałby swoje życie, możesz ocenić wartość duszy. {KOL 196.4}

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak jeden człowiek, Jezus, mógł zapłacić cenę za wszystkie grzechy całego świata? Czego właściwie się wyrzekł? Czy po prostu cierpiał fizycznie brutalną śmierć, jak wielu innych mężczyzn, i poświęcił tylko trzy dni swojego życia, aby spędzić je śpiąc w grobie? Siostra White mówi nam jasno, że z Jego ofiarą wiązała się trwała strata:

Swoim życiem i śmiercią Chrystus osiągnął nawet więcej niż odzyskanie z ruiny spowodowanej grzechem. Celem Szatana było doprowadzenie do wiecznego rozdzielenia między Bogiem a człowiekiem; ale w Chrystusie stajemy się jesteśmy bardziej zjednoczeni z Bogiem, niż gdybyśmy nigdy nie upadli. Przyjmując naszą naturę, Zbawiciel związał się z ludzkością więzem, który jest nigdy być złamanym. Przez wieczne wieki Jest z nami powiązany. „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał”. Jana 3:16. Dał Go nie tylko po to, aby poniósł nasze grzechy i umarł jako nasza ofiara; On mu dał do upadłej rasyAby zapewnić nas o swojej niezmiennej radzie pokoju, Bóg dał swego jednorodzonego Syna, aby stał się jeden z rodziny ludzkiej, na zawsze zachować swoją ludzką naturę. To jest przyrzeczenie, że Bóg wypełni swoje słowo. „Dziecię nam się narodziło, syn jest nam dany, a władza spocznie na Jego ramieniu”. Bóg ma przyjęta natura ludzka w osobie Jego Syna i zaniósł go do najwyższych niebios. To „Syn Człowieczy” dzieli tron ​​wszechświata. To „Syn Człowieczy”, którego imię będzie nazwane „Cudowny, Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju”. Izajasz 9:6. JESTEM jest Daysmanem między Bogiem a ludzkością, kładącym rękę na obu. Ten, który jest „święty, niewinny, nieskalany, oddzielony od grzeszników”, nie wstydzi się nazywać nas bracia. List do Hebrajczyków 7:26; 2:11. W Chrystusie rodzina ziemi i rodzina nieba są ze sobą połączone. Chrystus uwielbiony jest naszym bratem. Niebo jest zawarte w ludzkości, a ludzkość jest otulona łonem Nieskończonej Miłości.OD 25.3}

Obciążony człowieczeństwem, Chrystus nie mógł być wszędzie osobiście. {OD 669.2}

Fakt, że Jezus stał się człowiekiem na stałe, wyjaśnia, jak nieskończona była Jego ofiara, chociaż był tylko jednym człowiekiem. Zrezygnował ze swojej dawnej wszechobecnej natury (jedynej natury, która mogła odkupić wszystkie grzechy wszystkich czasów). Zrezygnował z niej na stałe, innymi słowy, na „drugą śmierć”, podczas gdy Jego ludzka natura cierpiała tylko pierwszą śmierć, jak sprawiedliwi wszystkich wieków. Został wskrzeszony jako sprawiedliwy człowiek, jak wierni umarli zostaną wskrzeszeni, nie w swojej pierwotnej wszechobecnej naturze.Wyjaśnia to również, w jaki sposób Bóg mógł Go wskrzesić, nie „odwracając” drugiej śmierci, którą musiał ponieść za nasze grzechy.

Niebiańskie Sanktuarium

Nie ma wątpliwości, że śmierć Jezusa na krzyżu była niezbędna w planie zbawienia, ale w planie tym jest coś jeszcze, co jest równie istotne:

wstawiennictwo Chrystusa w imieniu człowieka w sanktuarium powyżej is jako istotne do planu zbawienia, tak jak Jego śmierć na krzyżu. Przez swoją śmierć rozpoczął dzieło, które po zmartwychwstaniu wstąpił, aby dokończyć w Niebie. Musimy przez wiarę wejść za zasłonę, „gdzie poprzednik wszedł za nas” [Hbr 6]. Tam odbija się światło z krzyża Golgoty. Tam możemy uzyskać jaśniejszy wgląd w tajemnice odkupienia. Zbawienie człowieka dokonuje się nieskończonym kosztem dla Nieba; złożona ofiara jest równa najszerszym wymaganiom złamanego prawa Bożego. Jezus otworzył drogę do tronu Ojca i za jego pośrednictwem szczere pragnienie wszystkich, którzy przychodzą do niego z wiarą, może zostać przedstawione Bogu. {GC88}

Zegar Boga w Orionie pokazuje nam wstawiennictwo Jezusa za kościołami. W szczególności pokazuje niepowodzenia kościołów, które zostały naznaczone Jego ranami, pokazując, jak wstawia się On swoją krwią za nami, podczas gdy trwa rozprawa sądowa w niebiańskim sanktuarium. Zegar pokazuje nam również, że wstawiennictwo musi się zakończyć.

Jezus zapłacił cenę za nasz grzech, gdy umarł na krzyżu. Jednak prawo Boże nadal jest regułą wszechświata i abyśmy mogli żyć w niebie, musimy nie tylko zostać odpuszczeni za nasze grzechy, ale także przywróceni do miejsca, w którym nie popełniamy już grzechu, jak Adam i Ewa przed Upadkiem. Jeśli nadal będziemy pielęgnować grzech w naszych sercach, nie będziemy gotowi żyć w niebie. Ta czystość serca, czyli uświęcenie, jest tym, co wciąż pozostaje do ukończenia w 144,000 XNUMX świadków.

A w ustach ich nie znaleziono podstępu, są bowiem bez skazy przed tronem Bożym. (Objawienie 14:5)

Powód i Pozwany

W niebiańskich salach sądowych rozgrywa się więcej niż jedna sprawa sądowa. Pierwszą sprawą, która zwykle przychodzi na myśl, jest sprawa dotycząca dusz ludzkich, które mają ustalić (osądzać), czy powinny otrzymać możliwość życia w niebie, czy zostać na zawsze zniszczone. Ta sprawa dzieli się dalej na dwie fazy: sąd nad zmarłymi i sąd nad żywymi. Naturalne jest, że najpierw myślimy o tych sądach, ponieważ z natury jesteśmy samolubni i interesuje nas wynik DLA NAS. Ale jest inna sprawa o wiele ważniejsza, która musi zostać rozstrzygnięta, a jeśli nie zostanie rozstrzygnięta, niebo nie będzie niebem!

Określmy, kim są uczestnicy najważniejszej sprawy sądowej. Oczywiste jest, że Szatan jest oskarżycielem lub powodem. Na początku można by pomyśleć, że bracia są oskarżonymi, ponieważ Szatan jest oskarżycielem braci, ale to znowu egoistyczne myślenie, a poniższy cytat pokazuje, że nie obchodzi go nic o braciach, poza tym, że może ich wykorzystać do skrzywdzenia Chrystusa:

Oskarżenia Szatana przeciwko tym, którzy szukają Pana, nie są spowodowane niezadowoleniem z ich grzechów. On raduje się ich wadliwymi charakterami; bo wie, że tylko przez ich przekroczenie prawa Bożego może uzyskać nad nimi władzę. Jego oskarżenia wynikają wyłącznie z wrogości do Chrystusa. {PK 585.3}

W następnej sekcji zobaczymy, dlaczego Szatan tak nienawidzi Chrystusa. Prawdziwe oskarżenia Szatana nie są skierowane przeciwko ludziom, ale przeciwko Bogu:

Na początku wielkiego sporu, Szatan oświadczył, że prawa Bożego nie można przestrzegaćże sprawiedliwość jest sprzeczna z miłosierdziem i że w przypadku złamania prawa nie można uzyskać przebaczenia dla grzesznika. Każdy grzech musi spotkać się z karą, nalegał Szatan; a gdyby Bóg miał darować karę za grzech, nie byłby Bogiem prawdy i sprawiedliwości. Kiedy ludzie łamali prawo Boże i sprzeciwiali się Jego woli, Szatan się radował. Udowodniono, oświadczył, że prawa nie można przestrzegać; człowiekowi nie można wybaczyć. Ponieważ on, po swoim buncie, został wygnany z nieba, Szatan twierdził, że rasa ludzka musi być na zawsze odcięta od łaski Bożej. Bóg nie może być sprawiedliwy, nalegał, a mimo to okazać miłosierdzie grzesznikowi. {OD 761.4}

Zarzuty

Z powyższego cytatu wynika, że ​​Szatan twierdził, iż prawa Bożego nie można przestrzegać, że sprawiedliwość jest sprzeczna z miłosierdziem i że grzechu nie można odpuścić.

Szatan był bardzo sprytny w tym, jak kwestionował Bożą miłość. Czytając między wierszami jego oskarżenia, widać wyraźnie, że albo nie spodziewał się, że Bóg upokorzy się do tego stopnia, że ​​weźmie na siebie karę za grzech, albo pocieszał się myślą, że gdyby Bóg tak uczynił, oznaczałoby to koniec Boga i zwycięstwo dla niego samego. W istocie myślał o zapędzeniu Boga w kozi róg, aby rządzić mocą lub poddać się. (Nic dziwnego, że Judasz Iskariota zaczerpnął ten pomysł.)

Przebaczająca i odkupieńcza miłość objawia się w Chrystusie Jezusie. Szatan fałszywie przedstawił charakter Boga, dlatego konieczne było przedstawienie go w sposób właściwy światom nieupadłym, aniołom i ludziom. Szatan oświadczył, że Bóg nie zna wyrzeczeń, miłosierdzia i miłości, ale jest surowy, wymagający i nieprzejednanySzatan nigdy nie wystawił na próbę przebaczającej miłości Boga, ponieważ nigdy nie wykazał szczerej skruchy. Jego wyobrażenia o Bogu były błędne; był fałszywym świadkiem, oskarżycielem Chrystusa i oskarżycielem wszystkich tych, którzy zrzucają jarzmo szatana i powracają, by dobrowolnie oddać cześć Bogu nieba. {RH 9 marca 1897, ust. 3}

Podsumowując, oskarżenia Szatana wobec Boga są następujące:

  1. Charakter Boga nie jest miłością wyrzekającą się siebie.
  2. Prawo Boże jest niesprawiedliwe i stworzenia nie mogą go przestrzegać.

Szatan tak bardzo Go nienawidzi, ponieważ Chrystus udowodnił, że Jego pierwsze twierdzenie było fałszywe.

Obrona

Dając światu swego jedynego zrodzonego Syna, aby zapłacił karę za grzech, Bóg udowodnił swój charakter miłości wyrzeczenia. Opróżnił niebo, aby odkupić ludzkość, ryzykując wszystko. Tak bardzo kochał ciebie i mnie, że wolał mieć US niż Jego własne „ciało i krew”. Ofiara nie była jedynie, ani nawet w większości, ze strony Syna, ale w najwyższym stopniu ze strony Ojca. Jezus był posłusznym Barankiem Ojca, którego On złożył jako ofiarę za grzechy świata.

Gdy kapłani sprawowali posługę w starotestamentowych świątyniach, codziennie doświadczali zabijania niewinnych ofiar. Z pewnością dla każdego ciepłokrwistego człowieka musiało to być bolesne doświadczenie. W istocie celem ofiar było danie ludzkości przedsmaku bólu w sercu Boga, gdy przewidywał dzień, w którym Jego umiłowany Syn umrze za coś, na co nie zasłużył.

Podczas gdy żył na ziemi, Jezus przestrzegał prawa w sposób doskonały. Czynił to, będąc dotkniętym upadłą naturą ludzką, jednak czynił to w sposób doskonały i był bez grzechu jako przykład dla nas.

Albowiem czego prawo nie mogło dokonać, ponieważ było słabe z powodu ciała, Bóg posłał swoich Syn na podobieństwo grzeszne ciałoi za grzech potępił grzech w ciele: (Romans 8: 3)

Nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom. Lecz został doświadczone we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu. (Hebrajczyków 4: 15)

Jednakże oskarżenie Szatana jest takie, że „stworzone istoty” nie mogą przestrzegać prawa. Nie jest niczym dla Boga Ojca ani Jego Syna przestrzeganie tego samego prawa, które opisuje ich charakter; nie mogliby zrobić inaczej. Jezus nie miał skłonności do grzechu, tak jak my. Mimo że Jezus przyjął upadłą naturę ludzką, Jego świadectwo życia, że ​​prawo Boże może być przestrzegane, można łatwo uznać za przypadek szczególny lub co najwyżej niewystarczający dowód w porównaniu z ogromną większością ludzi, którzy kiedykolwiek żyli.

Część planu zbawienia, która nie została jeszcze ukończona, jest przytłaczającym dowodem, że Prawo Boże rzeczywiście może być przestrzegane przez stworzony istotyTylko wtedy, gdy będzie to można udowodnić na dworze niebios, Wielki Spór może zostać rozstrzygnięty.

Świadkowie

Kto musi udowodnić, że stworzenia mogą przestrzegać prawa Bożego?

Łatwo odpowiedzieć w trzeciej osobie:

Tu jest cierpliwość świętych, którzy przestrzegają przykazań Bożych i wiary Jezusa. (Objawienie 14:12)

Znacznie trudniej jest powiedzieć to samo o Izajaszu:

Usłyszałem także głos Pana mówiącego: Kogoż mam posłać i kto pójdzie za nami? Wtedy rzekłem: Oto ja; wyślij mnie. (Iz 6: 8)

Czy ja, czy ty chcesz przestrzegać prawa Bożego, bez względu na wszystko?

Dlaczego 144,000 XNUMX to jedyni ludzie, którzy mogą pokazać, że prawo Boże może być rzeczywiście przestrzegane przez stworzone istoty? Nieupadli aniołowie w niebie przestrzegają prawa, ale są stroną w sprawie, ponieważ byli tam, gdy w niebie rozpoczął się pierwszy bunt. Aby przeprowadzić uczciwy proces, potrzebni są świadkowie, którzy są neutralni wobec sprawy. Adam i Ewa zostali stworzeni po buncie Szatana i byli neutralni wobec Wielkiego Boju. Kiedy upadli, ludzkość stała się stronnicza dla Szatana i stało się konieczne, aby Jezus odkupił rasę ludzką, aby przywrócić jej zdolność do składania bezstronnego świadectwa.

144,000 XNUMX jest wzywanych spośród ostatniego pokolenia Ziemi: najbardziej zdegenerowanych ludzi, jacy kiedykolwiek żyli, i tych najbardziej uciskanych przez Szatana, który doskonali swoje tyrańskie rządy nad ziemią. Świadectwo najsłabszego pokolenia, że ​​prawo Boże może być przestrzegane, stanowi najsilniejszy argument w Jego obronie. Ponownie błagam, Czy zechcesz, drogi czytelniku?, świadczyć o Bogu poprzez swoje uświęcone życie, bez względu na koszty?

Ziemskie Sanktuarium

W badaniu zatytułowanym Statek Czasu widzimy nasz (słaby) zapis tego, jak dobrze przestrzegaliśmy przykazań Bożych i mieliśmy wiarę Jezusa jako zorganizowany kościół. Innymi słowy, widzimy nasze grzechy, za które Jezus odkupuje w niebiańskim sanktuarium.

W wielkim dniu ostatecznej nagrody zmarli zostaną „sądziłem na podstawie tego, co było napisane w księgach, według ich uczynków". Objawienie 20:12. A zatem na mocy odkupieńczej krwi Chrystusa, dotychczasowy grzechy spośród wszystkich prawdziwie pokutujących będzie wymazane z ksiąg nieba. W ten sposób świątynia zostanie uwolniona lub oczyszczona z zapisu grzechu. W typie, to wielkie dzieło zadośćuczynienia, lub wymazania grzechów, było przedstawione przez nabożeństwa Dnia Zadośćuczynienia — oczyszczenie ziemskiej świątyni, które zostało dokonane przez usunięcie, mocą krwi ofiary za grzech, grzechów, którymi została skażona. {PP357.6}

W okresach przed rokiem 1888 byliśmy posłuszni jako kościół, ale po roku 1888, kiedy odrzuciliśmy przewodnictwo Chrystusa, nasze uczynki udowodniły, że jesteśmy niewierni (nawet w tych samych rzeczach, w których kiedyś byliśmy wierni). To pokazuje, że tylko przez wiarę w Jezusa możemy przestrzegać prawa; możliwe jest posiadanie sprawiedliwości tylko przez wiarę w Chrystusa.

Jeśli kiedykolwiek jakiś naród potrzebował jaśniejszego i silniejszego światła z nieba, to właśnie on którego Bóg uczynił repozytorium Jego prawaMężczyźni, którym Bóg powierzył święte zadania, muszą zostać uduchowieni, wyniesieni, ożywieni przez świętą prawdę, w którą wyznają, że wierzą. Podczas historia naszej sprawy i pracy ujawnia, że ​​mężczyźni, którzy zajmowali stanowiska wymagające świętego zaufania i byli nauczycielami prawdy dla innych, są okaże się niewierny i odwróci się od świętego przykazania Dostarczono im, do jakiej ostrożności powinno nas to doprowadzić! Jakiej nieufności wobec siebie! Jakże powinno nas to pozbawić samowystarczalności i duchowej dumy! Jakie skromne poglądy powinniśmy mieć na naszą mądrość i własną niewystarczalność! Jakże powinniśmy wyczuć fakt, że jesteśmy chronieni mocą Boga przez wiarę! {1888 261.3}

Widzimy również w Statek Czasu że gdy zbliżamy się do niebiańskiego Kanaanu, mamy ostatni raz, by zabłysnąć, by pokazać wszechświatowi, że Prawo może być rzeczywiście przestrzegane przez istoty stworzone dzięki wierze w Jezusa. Czas nie będzie ciągnął się w nieskończoność, dopóki nie zbierzemy się do kupy, wbrew powszechnemu przekonaniu. Istnieją ograniczenia czasu, jaki sąd może poświęcić na wydanie werdyktu.

Pod koniec dziejów Ziemi Szatan będzie działał z całą swą mocą w ten sam sposób i tymi samymi pokusami, jakimi kusił starożytny Izrael tuż przed wejściem do Ziemi Obiecanej. Zastawi sidła na tych, którzy twierdzą, że przestrzegają przykazań Bożych, a są niemal na granicach niebiańskiego Kanaanu. Użyje on swoich mocy w najwyższym stopniu, aby usidlić dusze i wziąć wyznających Boga ludzi w ich najsłabsze punkty. Tych, którzy nie podporządkowali niższych namiętności wyższym mocom swego bytu, tych, którzy pozwolili, aby ich umysły płynęły w kanale cielesnego pobłażania niższym namiętnościom, szatan jest zdecydowany zniszczyć swoimi pokusami — aby zanieczyścić ich dusze rozwiązłością. Nie celuje on szczególnie w niższe i mniej ważne cechy, ale wykorzystuje swoje sidła poprzez tych, których może zwerbować jako swoich agentów, aby zwabić lub przyciągnąć ludzi do wzięcia wolności, które są potępione w prawie Bożym. A mężczyźni na odpowiedzialnych stanowiskach, nauczający wymagań prawa Bożego, którego usta są pełne argumentów na rzecz obrony jego prawa, przeciwko którym Szatan dokonał takiego najazdu – na nich kieruje swoje piekielne moce i środki i obala je w słabych punktach ich charakteru, wiedząc, że kto uchybi w jednym punkcie, jest winny wszystkich, uzyskując w ten sposób całkowitą władzę nad całym człowiekiem. Umysł, dusza, ciało i sumienie są zaangażowane w ruinę. Jeśli jest posłańcem sprawiedliwości i miał wielkie światło, lub jeśli Pan użył go jako swojego specjalnego pracownika w sprawie prawdy, to jak wielki jest triumf Szatana! Jak się raduje! Jak Bóg jest znieważony! {RH 17 maja 1887, ust. 8}

Przesłanie naszej historii w Statek Czasu ma służyć jako ostrzeżenie i przewodnik pokazujący nam, na co zwracać uwagę, jakie cechy powinniśmy skorygować w naszym charakterze, aby być wiernymi świadkami.

Bo wszystko, co się narodziło z Boga, zwycięża świat. A oto zwycięstwo, które zwyciężyło świat: nawet nasza wiara. (1 John 5: 4)

Konsekwencje porażki

Jeśli nie ma wystarczającej liczby świadków, ani pod względem liczby, ani jakości, obrona Boga w Jego procesie przeciwko oskarżeniom Szatana może nie być skuteczna. Naszą rolą jest obrona nieskończonego prawa nieba, które reprezentuje istotę samego Boga, a cud nad cudami Bóg postawił na szali swoje istnienie i cały wszechświat w naszej obronie. To zadanie znacznie wykraczające poza możliwości zwykłych śmiertelników, a jednak To jest nasze najwyższe powołanie! Jezus poprowadził drogę przez swoje życie, przychodząc w postaci grzesznego ciała i będąc w ciągłej komunii/jedności z Boskością. Musimy osiągnąć Jego przykład pod każdym względem! Tylko przez wiarę w Niego, umierając dla siebie, pozwalając Mu żyć Jego życiem w nas, jednocząc się z Nim, możemy odnieść sukces w tak nieskończonym zadaniu. Tylko z Duch Święty (najpotężniejszy z zastępów niebieskich) działający w nas, czy możemy sprostać zadaniu.

To prawda, która nigdy nie została w pełni (a tym bardziej oficjalnie) nauczana przez nasz Kościół Adwentystów. Łatwo uwierzyć, czytając kilka cytatów Ellen G. White, że Wielki Bój zakończył się na krzyżu i że cały wszechświat jest już zdecydowany dla Boga i zwolniony z wszelkich dalszych konsekwencji grzechu, a jedyne, co musimy zrobić, to uratować wielką rzeszę ludzi w głośnym wołaniu. My, Adwentyści, dużo mówimy o 144,000 XNUMX, głośnym wołaniu, czasie ucisku, czasie ucisku Jakuba, prawie niedzielnym i sabacie oraz „usprawiedliwieniu przez wiarę” (co wydaje się być najważniejszym tematem dla adwentystycznych teologów, kaznodziejów i pisarzy). Ale kiedy i gdzie mówimy o naszym wysokim powołaniu i że musimy naśladować przykład Jezusa, aby usprawiedliwić Ojca i ostatecznie zabezpieczyć plan zbawienia dla całego wszechświata?

Aniołowie i święci mieszkańcy innych światów oglądać z intensywnym zainteresowaniem wydarzenia mające miejsce na tej ziemi. Teraz, gdy zbliża się koniec wielkiego boju między Chrystusem a Szatanem, zastępy niebieskie widzą ludzi depczących prawo Jehowy, unieważniających pamiątkę Boga — znak między Nim a Jego ludem przestrzegającym przykazań — odrzucając ją jako rzecz nic nie znaczącą, coś godnego pogardy, podczas gdy rywalizujący sabat jest wywyższany. Widzą ludzi podających się za chrześcijan, wzywających świat do przestrzegania tego fałszywego sabatu, który oni ustanowili. {ST 22 lutego 1910, akapit 3}

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, co to znaczy, że będziemy czynić większe rzeczy niż Jezus?

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we mnie wierzy, ten także będzie dokonywał tych samych dzieł, które Ja czynię. większe dzieła niż te uczyni; bo idę do Ojca. (John 14: 12)

Jezus wstawia się za nami nie po to, abyśmy mogli dalej żyć życiem porażki w grzechu, ale po to, abyśmy mogli zostać oczyszczeni z grzechu, aby czynić większe dzieła niż On! Ale przez wszystkie te lata tego nie rozumieliśmy i nie przyszło to do naszych serc. Myśleliśmy, że musimy po prostu słuchać Boga, aby okazać Mu naszą miłość i że On uratował wszechświat. Ale natura oskarżenia Szatana nie pozwala Bogu samemu uratować wszechświata; musi to zrobić stworzenie, które upadło na planecie, która została oddana pod wpływ Szatana.

Objawienie od początku mówiło nam, czyim zadaniem będzie przynieść zbawienie Bogu:

Potem spojrzałem i oto, wielka rzesza, których żaden człowiek nie mógł zliczyć, ze wszystkich narodów i plemion, i ludów, i języków, stali przed tronem i przed Barankiem, odziany w białe szatyi palmy w rękach; I zawołał donośnym głosem, mówiąc: Zbawienie dla naszego Boga który siedzi na tronie i Barankowi. (Objawienie 7: 9-10)

Ta wiadomość jest w istocie GŁOŚNY KRZYK!

Czy istnieje jakieś wyjście lub ograniczenie ryzyka?

Cały wszechświat patrzy na nas, ponieważ to my zdecydujemy, czy panowanie Szatana upadnie, czy też rozszerzy się na wszystkie odległe zakątki wszechświata, zatruwając jedną planetę po drugiej zepsuciem grzechu, aż do całkowitego zniszczenia. Bóg stworzył wszechświat pełen inteligentnych stworzeń, które mogłyby użyć swojej wolnej woli, aby Go kochać i odzwierciedlać Jego miłość, ale co jeśli te stworzenia ostatecznie postanowią oddzielić się od Życia i zamiast tego wybiorą śmierć?

Gdyby tak się stało, Bóg stałby tam, gdzie stał na początku, przed stworzeniem pierwszej inteligentnej istoty z wolną wolą. Jego miłość mogłaby być skierowana tylko do jednej z trzech Osób Bóstwa. Ale AGAPA miłość jest skierowana do innych, nie tylko miłość między Osobami Bóstwa. Bóg IS miłość. Nie może być inaczej! Nie może wyłączyć swojej miłości. Musi być Stwórcą, ponieważ musi DAĆ Jego miłość do innych, ponieważ taka jest NATURA miłości AGAPE.

A co, jeśli nie będzie już komu obdarzyć tej miłości, bo istoty we wszechświecie postanowiły pójść za bogiem śmierci i dlatego przestały istnieć?

Bóg ma cztery możliwości:

  1. Stwórz na nowo wszechświat, wiedząc, że ten sam śmiercionośny krąg wolnej woli i odrzuconej miłości agape ostatecznie zniszczy drugi wszechświat, a następnie trzeci itd. LUB

  2. Odmówić stworzenia istot i żyć wiecznie w trzech Osobach, nie dając innym Jego miłości, LUB

  3. Stwórz wszechświat pełen robotów pozbawionych wolnej woli, LUB

  4. Uczyń na nowo to, co Jezus udowodnił, że nawet członek Trójcy Świętej może uczynić:

Dlatego Ojciec mój mnie miłuje, ponieważ oddałem swoje życie, abym mógł ją znowu wziąć. (Jana 10:17)

Każda osoba Boska ma zdolność do ODDAŁ SWOJE ŻYCIE. Jezus mógł to zrobić, tak samo jak Bóg Ojciec i Duch Święty. Ma również zdolność, by nie podejmować tego ponownie, ponieważ byłoby to JEGO wolną wolą. Którą z tych możliwości wybrałbyś, gdybyś zobaczył, że wszelkiego rodzaju istoty o wolnej woli, które stworzyłeś i stworzysz w przyszłości, ostatecznie zdecydują się NIE kochać cię? Czy kiedykolwiek słyszałeś kazanie o tych konsekwencjach? Czy kiedykolwiek zrozumiałeś, że nawet osobiste dobro Boga i Jego samo istnienie są zagrożone w Wielkim Boju?

Odwaga, by stawić czoła tym pytaniom, jest rodzajem odwagi, jakiej potrzebuje 144,000 XNUMX, aby bronić Ojca w Jego wielkiej próbie przed wszechświatem.

BÓG JEST MIŁOŚCIĄ, ALE MIŁOŚĆ NIE MOŻE ISTNIEĆ, JEŚLI NIE MOŻNA JEJ DAWAĆ.

Tak samo jak ludzkość popełniłaby samobójstwo, aby zdecydować, że nie będzie kochać Boga, tak ludzkość zniszczyłaby nie tylko wszechświat, ale także samą przyczynę istnienia samego Boga. Miłość przestałaby istnieć, bo może istnieć tylko wtedy, gdy jest dawana.

Załącznik A: Grzech nie powstanie po raz drugi

Po tym, jak świadkowie zeznają w obronie Boga Ojca w tych ostatnich latach historii ziemi, co zagwarantuje, że grzech nie pojawi się po raz drugi? Poniższa tabela porównuje doświadczenie 144,000 XNUMX z doświadczeniem innych, w odniesieniu do problemu grzechu.

Szczegółowa tabela zatytułowana „Porównanie doświadczeń z grzechem” zawiera wiersze oznaczone etykietami: Adam przed upadkiem w grzech, Adam po upadku w grzech przed i po pokucie, Chrystus jako człowiek na ziemi oraz 144 000. Kolumny zawierają kategorie takie jak: Niewinne (fizyczne) słabości, Grzeszne (duchowe) skłonności, Wiedza o grzechu, Doświadczenie grzechu, Opór wobec grzechu i Zwycięstwo nad grzechem, z odpowiedziami oznaczonymi jako „TAK” lub „NIE”.

Żadna inna grupa ludzi nie doświadczyła masowego przezwyciężenia grzechu w ciągu swojego życia, jakiego doświadczyło 144,000 14. Było kilka odosobnionych przykładów, takich jak Enoch, Daniel, Hiob itd., ale pamiętajmy, że sąd potrzebuje obfitych dowodów, a nie rozproszonej garstki anegdotycznych „szczególnych przypadków”. Nawet sam Jezus nie doświadczył przezwyciężenia grzechu, ponieważ był bez grzechu. Ponownie, brzmi to prawdziwie, że „będzie czynił większe dzieła niż te” (Jana 12:XNUMX).

Tłum ubrany na biało opisany jest także w następujący sposób:

Dlatego są przed tronem Boga i służą mu dniem i nocą w świątyni jego, a Ten, który siedzi na tronie, będzie mieszkał pośród nich. (Objawienie 7:15)

Werset ten opisuje ich jako nieustannie służących Bogu. Ci świadkowie będą służyć jako ambasadorzy Boga w całym wszechświecie, aby na zawsze „zaszczepić” stworzenie przeciwko „wirusowi” grzechu. Mają w sobie znany grzech, doświadczył grzechu, oparł się grzechowi i pokonał grzechi ich nieustanne świadectwo będzie służyć zapobiegać grzechowi od ponownego powstania!

Załącznik B: Blask na naszych twarzach

Kilka lat temu ja (Robert) przechodziłem przez trudny etap mojej podróży jako chrześcijanin adwentystyczny. Na sercu ciążyło mi pytanie, dlaczego 144,000 XNUMX musi cierpieć i znosić próby, które muszą znosić, i ogólnie, dlaczego ten stary świat wciąż tu jest. Dzień po dniu to pytanie krążyło mi po głowie, gdy zajmowałem się swoimi życiowymi aktywnościami. Dlaczego muszą stawić czoła wyrokowi śmierci? Dlaczego muszą znosić plagi i nękanie niegodziwego świata?

W tym momencie mojego życia byłem na prostej i wąskiej ścieżce w górę, ale dopiero zaczynałem wychodzić z ciężkiej chmury zamętu, w którą wpadłem. Gorliwie szukałem Prawdy, ale byłem w ciągłym i głębokim bólu serca, dzień po dniu, ponieważ każdy krok na ścieżce w górę przynosił mi uświadomienie sobie, jak nisko upadłem. Nie czułem, że mogę zostać zbawiony, a tym bardziej znaleźć się wśród około 144,000 XNUMX, ale mimo to szukałem i „patrzyłem w górę”.

To właśnie w tym czasie mojego doświadczenia przyszło do mnie jak objawienie. Zacząłem studiować i pisać o tym, a kiedy w końcu zrozumiałem całą wielkość tego, co nasz Ojciec w niebie cierpi w Wielkim Boju i jak Jego Osoba i cały Jego ukochany wszechświat pełen stworzeń wisi na włosku, to rozbiło mi serce! Wiedziałem wtedy i tam, że znalazłem to, czego szukałem przez cały czas: znalazłem cel swojego istnienia. Odkryłem, że w moim sercu rodzi się miłość do Boga, jakiej nigdy wcześniej nie znałem. Postanowiłem wtedy i tam, że bez względu na to, co mi się przydarzy, wykorzystam każdy kolejny oddech, aby pracować dla Jego sprawy. Podjąłem tę decyzję w czasie, kiedy nie wiedziałem nawet, czy zostanę zbawiony, i szczerze mówiąc, w porównaniu z tym nie miało to znaczenia.

Minęły lata, aż do niedawna ta prawda, schodząca korytarzami historii Kościoła, została przedstawiona naszej grupie studyjnej z jeszcze większą definicją. Gdy studiowaliśmy ten temat razem, nasze twarze zaczęły świecić jak Mojżesz, gdy schodził z Góry Synaj. Z dodatkowym światłem objawionym i w kontekście czasów ukazanych w Orionie i HSL, potwierdziłem swoją decyzję, by dać „wszystko, co moje” dla obrony naszego Ojca Niebieskiego, bez względu na konsekwencje dla mnie osobiście.

Powód, dla którego twarz Mojżesza zajaśniała

I stało się, gdy Mojżesz zstępował z góry Synaj z dwie tablice zeznań w ręce Mojżesza, gdy schodził z góry, że Mojżesz nie wiedział, że skóra jego twarzy świeciło podczas gdy z nim rozmawiał. (Wyjścia 34:29)

To były drugie tablice kamienne, które trzymał Mojżesz. Krótko mówiąc, pierwsze tablice kamienne, które zostały dostarczone przez Boga, reprezentują Jezusa, który przyszedł z Nieba i miał Prawo wypisane na swoim sercu.

A tablice były dziełem Boga, a pismo było pismem Boga, wyrytym na tablicach. (Wyjścia 32:16)

Pierwsze tablice zostały złamane z powodu grzechu Izraela, tak jak Jezus został złamany dla nas. Natomiast drugie tablice kamienne zostały „wyciosane”:

I rzekł Pan do Mojżesza: Wyciosaj sobie dwie tablice kamienne, podobne do pierwszych, a Ja napiszę na tych tablicach słowa, które były na pierwszych tablicach, które stłukłeś. (Wyjścia 34:1)

Fakt, że tablice zostały „wyciosane” przez Mojżesza, pokazuje, że nie reprezentują już Jezusa, który przyszedł z Nieba, ale upadłych mężczyzn i kobiet, takich jak ty i ja, których serca są „wyciosane” w przygotowaniu do spisania tam Prawa (charakteru Boga). 144,000 XNUMX świadków jest reprezentowanych przez te tablice.

Coś szczególnego wydarzyło się, gdy Mojżesz wszedł na Synaj z drugimi tablicami, co sprawiło, że Jego twarz zajaśniała, gdy zszedł z powrotem. Możemy przeczytać wersety z Księgi Wyjścia 34:10-26. W tych wersetach Bóg wyjaśnia Dziesięć Przykazań Mojżeszowi w praktyczny sposób, który może zrozumieć. Pokazuje Mojżeszowi, jak dzieci Izraela wypełnią prawo w praktyce, przyjmując w ten sposób charakter Boga w sobie i usprawiedliwiając Go przed narodami pogańskimi. Mojżesz zdaje sobie sprawę jego rola w planie Boga, jego wysokie powołanie aby przygotować ludzi do składania świadectwa o Bogu, a Jego oblicze dzięki temu jaśnieje!

Świecące twarze były również naszym doświadczeniem, gdy studiowaliśmy temat tego artykułu. Wierzę, że doświadczamy spełnienia proroctwa:

Kiedy Bóg wypowiedział te słowa, wylał na nas Ducha Świętego, a nasze twarze zaczęły się rozjaśniać i jaśnieć chwałą Bożą, tak jak twarze Mojżesza, kiedy zszedł z Góry Synaj.EW 14.1}

Załącznik C: Bóstwo

Uwaga: w tym dodatku będziemy bardzo ostrożnie używać imion Osób Bóstwa, ściśle według podanych ilustracji.

Sam Jezus wypowiedział te najważniejsze słowa:

Jezus rzekł do niej: Jestem zmartwychwstanie i życie:Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. (Jana 11:25)

Oraz:

Albowiem jak Ojciec ma życie w sobie, tak dał i Synowi, aby miał życie w sobie, (Jana 5:26)

Istnieją dwa znane sposoby, w jakie życie się rozmnaża. Zazwyczaj myślimy o rozmnażaniu seksualnym, gdzie DNA partnera płci męskiej i żeńskiej zostaje ZMIESZCZONE i powstaje zupełnie nowy i unikalny zestaw genów. Powstały osobnik lub osoba NIE jest dokładnie taka sama jak żadna z dwóch oryginalnych. Jest zdecydowanie unikalna w swojej bazie genetycznej. „Charakter” osobnika jest w 30% ukształtowany przez jego geny. Dlatego nawet charakter osoby nie jest całkowicie taki sam jak jednego z jej rodziców.

Druga forma reprodukcji życia jest jeszcze bardziej fundamentalna i znacznie bardziej rozpowszechniona. Jest to reprodukcja niepłciowa lub po prostu „podział komórek” lub cytokineza. Nawet w naszym ciele wszystkie komórki rozmnażają się dokładnie na tej zasadzie, tak jak rozmnażają się proste organizmy. Wszystkie „wyższe” formy życia, które rozmnażają się płciowo, opierają się na komórkach, które rozmnażają się niepłciowo za pomocą prostego podziału komórek. Nawet rośliny opierają się na tej zasadzie. Najliczniejsze organizmy żywe (pod względem różnorodności i ilości), takie jak plankton i bakterie, również opierają się na tej zasadzie.

Gdy komórka się dzieli, powstały osobnik nie jest genetycznie różnicowalny. DNA jest replikowane 1:1, a komórka się rozdziela. Nie ma nawet innej substancji zaangażowanej. Cała substancja „drugiej” komórki pochodzi z pierwszej komórki!

Teraz proszę zrozumieć: kiedy komórka się dzieli, NIE MOŻESZ stwierdzić, która była komórką oryginalną, a która komórką potomną! Obie komórki istniały przed separacją; po prostu były „razem”. Mają tę samą substancję i ten sam kod genetyczny. NIE MA ŻADNEGO SPOSOBU, aby odróżnić te dwie komórki. Musiałbyś je oznaczyć, aby je odróżnić. Gdybyś zobaczył jedną komórkę, zobaczyłbyś drugą, ponieważ jest absolutnie równa!

Prawdopodobnie zgadłeś, co chcemy powiedzieć.

Schemat blokowy przedstawiający linię religijną, zaczynającą się od „Boga” na górze, prowadzącą do rozdzielonego pola oznaczonego „Ojciec” i „Syn” i rozgałęziającą się na dwa oddzielne pola oznaczone odpowiednio „Ojciec” i „Syn”.Co jeśli Bóg raz się rozdzielił i tak powstał Syn? To by bardzo jasno wyjaśniło, co Jezus chciał wyjaśnić w Jana 1:

Na początku było Słowo, a Słowo było z Bogiemi Słowo był Bogiem. Tak samo było na początku z Bogiem. (John 1: 1-2)

Na pytanie KIEDY Bóg oddzielił się po raz pierwszy, odpowiadamy bezpośrednio w następnym wersecie:

Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. (Jana 1:3)

Ten podział musiał mieć miejsce zanim Bóg stworzył wszechświat, niebiosa i wszystkie żywe istoty. Tak WSZYSTKIE RZECZY zostały stworzone przez Syna Bożego.

Pierwotny Bóg rozdzielił się przed stworzeniem na Ojca i Syna. Ojciec nigdy więcej nie rozdzielił się od tamtego czasu. Dlatego Jan słusznie stwierdza o Bogu:

Albowiem tak Bóg umiłował świat, że dał Jego jedyny zrodzony Syn, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. (Jana 3:16)

A Jezus mówi wyraźnie:

Ja i Ojciec jedno jesteśmy. (Jana 10:30)

Mając na uwadze proces podziału komórek, wszystkie te stwierdzenia stają się dla nas jaśniejsze. I świecą jeszcze jaśniej, jak zobaczysz.

Duch Święty

Dlaczego w Starym Testamencie nie ma Ducha Świętego? To pytanie otworzyło drzwi wielu dyskusjom, a całe biblioteki zostały na ten temat napisane. Ten temat doprowadził chrześcijaństwo na skraj ruiny. Osobowość Ducha Świętego jest dziś gorącym tematem, a poglądy na ten temat stały się nawet linią demarkacyjną między różnymi grupami wyznających chrześcijaństwo.

Istnieje tylko kilka miejsc, w których termin „duch święty” pojawia się w Starym Testamencie i zawsze jest on kojarzony z Osobą Boga, a nie jako niezależną Osobą (Psalm 51:11, Izajasz 63:10-11, Daniel 4:8-9,18, 5:11). „Duch Boży” jest wspomniany w Starym Testamencie kilka razy, po pierwsze w opisie stworzenia:

A ziemia była bezkształtna i pusta, a ciemność była nad powierzchnią głębiny. Duch Boży poruszało się po powierzchni wód. (Rodzaju 1:2)

Ale Bóg jest Duchem:

Bóg jest Duchem; ci więc, którzy Go czczą, winni Mu oddawać cześć w Duchu i prawdzie. (Jana 4:24)

Kiedy Bóg podzielił się na Ojca i Syna przed stworzeniem, obaj byli „Duchem”, nawet TYM SAMYM Duchem. Tak więc, kiedy Księga Rodzaju 1:2 mówi o Stwórcy „Duchu”, mówi o Synu „Duchu”, a nie o „Duchu Świętym” jako trzeciej Osobie Bóstwa.

Siostra White wygłosiła następujące oświadczenie, które otwiera pole dla licznych antytrynitarzy wśród nas, ale my przeciwstawimy im kilka argumentów.

Obciążony człowieczeństwem, Chrystus nie mógł być w każdym miejscu osobiście; dlatego też było całkowicie dla ich korzyści, że ich opuścił, poszedł do Ojca i posłał Ducha Świętego, aby był Jego następcą na ziemi. Duch Święty jest sam pozbawiony osobowości człowieczeństwa i niezależny od niej. Chciał reprezentować Siebie jako obecnego we wszystkich miejscach przez Swojego Ducha Świętego, jako Wszechobecnego. „Ale Pocieszyciel, którym jest Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On (choć niewidzialny dla was) [to zdanie dodała Ellen G. White.] nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem” [Jana 14:26]. „Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was, abym odszedł; bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was; a jeśli odejdę, poślę Go do was” [Jana 16:7]. {14MR 23.3}

Jak Duch Święty może być SAMĄ osobą Jezusa? Antytrynitarze natychmiast wyjaśniają: „Ha, teraz widzisz, że Duch Święty jest tylko siłą!” Już zapomnieli, jak Bóg dzieli i nie zauważyli, że Słowo Boże, Święta Biblia, mówi nam nawet o samym momencie, kiedy Syn znów się podzielił:

Diagram przedstawiający relację teologiczną. U góry pole z napisem „Syn” wskazuje w dół na centralne pole podzielone na dwie sekcje, oznaczone odpowiednio jako „Jezus” i „Duch Święty”, rozdzielone linią przerywaną. Z tego centralnego pola dwie strzałki wskazują w dół na dwa oddzielne pola, każde oznaczone odpowiednio jako „Jezus” i „Duch Święty”.

A anioł odpowiedział i rzekł jej: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to, co się z ciebie narodzi, będzie święte i będzie nazwane Synem Bożym. (Łukasza 1:35)

Rzeczywiście, Syn podzielił się na „Jezusa” i „Ducha Świętego” w chwili, gdy Syn zacienił Marię. Oczywiście, można zamieniać imiona zamiennie, ponieważ wszystkie Osoby Bóstwa są stworzone z tej samej substancji i mają ten sam skład genetyczny! Syn był Duchem Świętym i Jezusem w tym samym czasie!

Potrzeba mądrości, aby to zrozumieć. Teraz oświadczenie Ellen G. White staje się dla nas całkowicie jasne:

Obciążony człowieczeństwem, Chrystus nie mógł być w każdym miejscu osobiście; dlatego było to całkowicie dla ich korzyści, że ich opuścił, poszedł do Ojca i zesłał Ducha Świętego, aby był Jego następcą na ziemi. Duch Święty jest sam pozbawiony osobowości człowieczeństwa i niezależny od niej. {14MR 23.3}

Tylko Jezus przyjął na wieczność ludzkie ciało! Ale Duch Święty jest tym samym Synem, co eony wcześniej. Jezus i Duch Święty są Stwórcami!

Wszystkie te trudne do zrozumienia i pozorne sprzeczności w Biblii zostały teraz rozwiązane w harmonijny sposób! Po prostu byliśmy zbyt ślepi, aby zobaczyć, że to, co mówiła nam siostra White, było zawsze prawdą i ważne:

Księga natury, która rozpościerała przed nimi swoje żywe lekcje, dostarczała niewyczerpanego źródła nauki i rozkoszy. Na każdym liściu lasu i kamieniu gór, na każdej świecącej gwieździe, na ziemi, morzu i niebie, wypisane było imię Boga. Zarówno ze stworzeniem ożywionym, jak i nieożywionym — z liściem, kwiatem i drzewem, i z każdym żywym stworzeniem, od lewiatana wód do pyłku w promieniu słońca — mieszkańcy Edena rozmawiali, zbierając się z każdego sekrety jego życia. Chwała Boża w niebiosach, niezliczone światy w ich uporządkowanych obrotach, „równoważenie chmur” (Hioba 37:16), tajemnice światła i dźwięku, dnia i nocy — wszystko to było przedmiotem studiów uczniów pierwszej szkoły na ziemi.Ed 21.3}

Wiadomości Zegara Boga w Orionie i Naczynia Czasu (Lista Wysokiego Sabatu) noszą imię ich Autora. W trzech gwiazdach pasa Oriona i w potrójnych latach Listy Wysokiego Sabatu reprezentowane są trzy niezależne Osoby Bóstwa. Same trzy wiadomości opowiadają historię swojej Osoby: Zegar Boga w Orionie opowiada historię tego, co Jezus robił i robi teraz. Lista High Sabbath pokazuje, jak Duch Święty czyścił kościół w siedmiu krokach. A wielki temat o Teologii Ostatniego Pokolenia ujawnia tajemnice Ojciecwielkiej próby, w której musi zostać usprawiedliwiony.

Chrystus żyje w nas

Jezus wyjaśnił nam, że musiał umrzeć, abyśmy mogli otrzymać Ducha Świętego:

Jednakże powiadam wam prawdę: To jest wygodnedla ciebie odchodzę: dla jeśli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie dla ciebie; ale Jeśli odejdę, poślę go do ciebie. (John 16: 7)

Kiedy Jezus stał się człowiekiem, na zawsze zrezygnował ze swojej boskiej natury (jak wyjaśniliśmy szczegółowo w sekcji „Na krzyżu”). Ta boska (wszechobecna) natura, którą odłożył, nie była niczym innym, jak Duchem Świętym. Syn, stając się Jezusem, odłożył Ducha Świętego.

Jezus, cierpiąc i umierając, słyszał każde słowo, gdy kapłani głosili: „Innych ratował; On sam nie może ocalić. Niech Chrystus, Król Izraela, zstąpi teraz z krzyża, abyśmy mogli zobaczyć i uwierzyć”. Chrystus mógł zejść z krzyżaAle dlatego, że On nie chciał zbawić samego siebie, grzesznik ma nadzieję na przebaczenie i łaskę u Boga.. {OD 749.1}

Jezus przyjął człowieczeństwo, gdy się wcielił, ale przez swoje życie utrzymywał komunię z boskością. Wielokrotnie Duch Święty objawiał Mu rzeczy, których nie poznałby w swojej ludzkiej postaci. W dowolnym momencie aż do swojej śmierci Jezus mógł zmienić zdanie i wrócić do nieba, ponownie przyjmując Ducha Świętego i pozostając Synem w swojej wszechobecnej postaci. Ale kiedy umarł, przypieczętował swoją decyzję przyjęcia ludzkiej natury i został oddzielony od natury boskiej.

Syn został dla nas oddzielony, a śmierć Jezusa (ostateczne oddzielenie) była dowodem przymierza:

I rzekł mu: Weź mi jałówkę trzyletnią, i kozę trzyletnią, i barana trzyletniego, i synogarlicę, i gołębia młodego. I wziął sobie to wszystko, i podzielił ich na półi położył każdy kawałek jeden na drugim, ale ptaków nie rozdzielił… I stało się, że gdy słońce zaszło i nastała ciemność, oto dymiący piec i płonąca lampa przesuwały się pomiędzy tymi kawałkami. Tego samego dnia Pan zawarł przymierze z Abramemmówiąc: Potomstwu twemu daję tę ziemię, od rzeki Egipskiej aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat. (Rdz 15, 9-10,17-18)

Pamiętajcie, co powiedział Jezus, że musiał umrzeć, aby zesłać nam Pocieszyciela. Jezus musiał być oddzielony od Ducha Świętego, aby mógł zesłać nam Ducha Świętego! Jego śmierć wprowadziła przymierze w życie, tak jak płonąca lampa przeszła między częściami ofiary, które zostały oddzielone, aby potwierdzić przymierze z Abrahamem.

(Istnieje znakomity artykuł na temat procesu separacji, przez który przeszedł Jezus na krzyżu: Nauczanie serc)

Teraz rozumiemy, jak Chrystus (Syn) żyje w nas! To przez wszechobecnego Ducha Świętego, który jest samym Synem pozbawionym człowieczeństwa i który może zamieszkać w nas, gdy przygotujemy nasze serce, oczyszczając je ze wszelkiego grzechu:

Bo Bóg, który rozkazał, by światłość zajaśniała z ciemności, zajaśniał w naszych sercach, aby dać światło poznania chwały Bożej na obliczu Jezusa Chrystusa. Ale mamy to skarb w naczyniach glinianychaby wspaniałość tej mocy była z Boga, a nie z nas. (2 Koryntian 4:7)

Biblia mówi nam również, że otrzymanie Ducha Świętego jest tym, co nas pieczętuje i udowadnia, że ​​nasze dziedzictwo jest pewne:

Abyśmy byli ku chwale Jego chwały, którzyśmy pierwsi zaufali Chrystusowi. W którym i wy zaufaliście, usłyszawszy słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w którego i uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani Duchem Świętym obietnicy, Który jest zadatkiem naszego dziedzictwa aż do odkupienia nabytej własności, ku uwielbieniu chwały swojej. (Efezjan 1:12-14)