Στο προηγούμενο άρθρο μας, Το τέρας από τον απύθμενο λάκκο, έδειξα πώς ο Ιησουίτης Πάπας Φραγκίσκος είναι ο νέος Ρωμαίος Στρατηγός Τίτος, που παίρνει τη θέση του στην παγκόσμια σκηνή για να πολιορκήσει τον λαό του Θεού. Επιπλέον, οι μελέτες μας έδειξαν ότι ένα σημαντικό γεγονός που ξεκινά την ώρα του μπελά θα ερχόταν τριάντα ημέρες αργότερα, στις 13 Απριλίου, και μάλιστα ρυθμίσαμε την αντίστροφη μέτρηση για αυτήν ακριβώς την ημερομηνία! Σας εκπλήσσει που ο αρχηγός του ρωμαϊκού στρατού μόλις συγκέντρωσε τους καπετάνιους του σε όλο τον κόσμο για μάχη; Ιδού, ο Πάπας Φραγκίσκος αναγνώρισε τους ηγέτες των δυνάμεών του την ίδια μέρα. Αυτή η πρώτη σημαντική πράξη του Πάπα Φραγκίσκου είναι μια «βόμβα» σύμφωνα με τα ειδησεογραφικά μέσα, τα οποία αναγνωρίζουν επίσης το εύρος αυτής της κίνησης:
Ο Πάπας Φραγκίσκος γιόρτασε τον πρώτο του μήνα ως Πάπας το Σάββατο, ονομάζοντας εννέα υψηλόβαθμους ιεράρχες από όλο τον κόσμο σε μια μόνιμη συμβουλευτική ομάδα για να τον βοηθήσουν να διευθύνει την Καθολική Εκκλησία και να μελετήσει μια μεταρρύθμιση της γραφειοκρατίας του Βατικανού — μια ανακοίνωση-βόμβα που δείχνει σκοπεύει μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του παπισμού. (Το Associated Press)
Ποια «μείζονα αλλαγή» πιστεύετε ότι σκοπεύει ακριβώς; Η Ellen G. White είχε μια ξεκάθαρη άποψη για αυτό:
Και ας το θυμόμαστε, είναι το καύχημα της Ρώμης που δεν αλλάζει ποτέ. Οι αρχές του Γρηγορίου Ζ' και του Ιννοκεντίου Γ' εξακολουθούν να είναι οι αρχές της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Και αν είχε μόνο τη δύναμη, θα τα έκανε πράξη με τόσο σθένος τώρα όσο και στους περασμένους αιώνες. Οι προτεστάντες ελάχιστα γνωρίζουν τι κάνουν όταν προτείνουν να δεχτούν τη βοήθεια της Ρώμης στο έργο της ύψωσης της Κυριακής. Ενώ είναι αποφασισμένοι να επιτύχουν τον σκοπό τους, Η Ρώμη στοχεύει να αποκαταστήσει τη δύναμή της, να ανακτήσει τη χαμένη της υπεροχή. Ας καθιερωθεί κάποτε στις Ηνωμένες Πολιτείες η αρχή ότι η εκκλησία μπορεί να χρησιμοποιεί ή να ελέγχει την εξουσία του κράτους. ότι οι θρησκευτικές τελετές μπορούν να επιβάλλονται από κοσμικούς νόμους· εν ολίγοις, ότι η εξουσία της εκκλησίας και του κράτους είναι να κυριαρχούν στη συνείδηση, και ο θρίαμβος της Ρώμης σε αυτή τη χώρα είναι εξασφαλισμένος. {GC 581.1}
Είναι ενδιαφέρον ότι αρκετά από τα νέα μέλη της συμβουλευτικής ομάδας είναι αμφίβολου χαρακτήρα και η επιλογή τους για μια τέτοια θέση δέχεται έντονη κριτική από το κοινό. Αλήθεια πιστεύεις ότι αυτοί οι χαρακτήρες επιλέχθηκαν για να δώσουν συμβουλές στον πάπα; Ή μήπως ο πάπας σκοπεύει να «συμβουλέψει» τους διοικητές του στο μέτωπο της μάχης; Ο ίδιος ο Πάπας Φραγκίσκος είχε ένα σκοτεινό παρελθόν, αν και υπήρξε μια συντονισμένη προσπάθεια να το ξαναγράψει από την εκλογή του. Οι ενδιαφερόμενοι μπορεί να βρουν αυτό το πρόσφατο Συνέντευξη στο BBC βοηθητικός.
Όλη αυτή η ερώτηση του χαρακτήρα χτυπά στην καρδιά του παραπάνω αποσπάσματος από τη Μεγάλη Διαμάχη. Η Ρώμη είναι σαν ένα κοιμισμένο λιοντάρι εδώ και αιώνες. Προφανώς φιλικό, αλλά πρόσεχε! Έχει προετοιμαστεί σιωπηλά για αυτή την ώρα, για να ξεπηδήσει στη δράση. Είναι σαφές ότι η Ρώμη πέτυχε «να αποκαταστήσει τη δύναμή της και να ανακτήσει τη χαμένη της υπεροχή». Το γεγονός ότι κάνει τόσο τολμηρά βήματα τώρα ενάντια στην έντονη λαϊκή κριτική το μαρτυρεί.
Να είστε νηφάλιοι, να είστε σε εγρήγορση. γιατί ο αντίπαλός σας, ο διάβολος, σαν λιοντάρι που βρυχάται, τριγυρνά, αναζητώντας ποιον μπορεί να καταβροχθίσει: (Α' Πέτρου 1:5)
Θα σας πω λίγο αργότερα ποιος ξύπνησε το λιοντάρι που κοιμάται, αλλά πρώτα θέλω να τονίσω πόσο σημαντική ήταν πραγματικά η ημερομηνία της 13ης Απριλίου.
Ποιο είναι το πρόγραμμά σας;
Υπήρχαν και άλλα πράγματα που «συμπτωματικά» συνέβησαν την ίδια μέρα. Ένα γιγάντιο άγαλμα του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' αποκαλύφθηκαν στην Πολωνία. Ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο μου πώς ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' ήταν το σημείο αναφοράς για τη χρονολογία της Αποκάλυψης 17:10. Ήταν ο πρώτος μη Ιταλός Πάπας εδώ και πάνω από 450 χρόνια και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία του κόσμου για αυτές τις τελευταίες «ταχείες κινήσεις». Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματός του στις 13 Απριλίου έχει μεγάλη σημασία, αναγνωρίζοντας τον ρόλο του στην προετοιμασία του δρόμου τόσο για τον Πάπα Βενέδικτο XVI όσο και για τον Πάπα Φραγκίσκο. Την ίδια μέρα που ο Πάπας Φραγκίσκος αναγνώρισε τους καπετάνιους του παγκόσμιου στρατού του, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' αναγνωρίστηκε από ένα άγαλμα με τεντωμένα χέρια που θύμιζε το γιγάντιο άγαλμα του Ιησού στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Μπορείτε να δείτε ένα υποσυνείδητο νόημα σε αυτό;
Σημειώσαμε επίσης εδώ και αρκετό καιρό ότι η ετήσια εαρινή συνάντηση της Γενικής Διάσκεψης των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας επρόκειτο να εκτείνεται στις 13 Απριλίου. Πιστεύετε ότι η ελεγχόμενη από τους Ιησουίτες ηγεσία της εκκλησίας των Αντβεντιστών επέλεξε αυτή την ημερομηνία κατά σύμπτωση; Νομίζω ότι όχι. Έχετε παρατηρήσει πόσο σιωπή ήταν όλα πριν από τη συνάντηση φέτος; Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι ο (Ιησουίτης) Τεντ Γουίλσον μίλησε με την έννοια ότι δεν θέλει άλλες επετείους στην εκκλησία… λίγο προφητικό μαλλί με γλώσσα στα μάτια του μέσου θιασώτη του Τεντ Γουίλσον. Ξέρουν τι συμβαίνει.
Σε μια πρόσφατη ηχητική συνέντευξη σχετικά με τον Πάπα Φραγκίσκο, ο πάστορας Walter Veith εξηγεί ξεκάθαρα ότι το Βατικανό κάνει τις μεγάλες του κινήσεις σύμφωνα με ένα χρονοδιάγραμμα. Αυτό είναι εμφανές με πολλούς τρόπους, όπως από το γεγονός ότι στη σελίδα της 10ης Φεβρουαρίου του α επιτραπέζιο ημερολόγιο κόμικ, η αποχώρηση του Πάπα απεικονίστηκε με χιουμοριστική μορφή. Το ημερολόγιο εικονογραφήθηκε, παρήχθη και πουλήθηκε τον Αύγουστο του 2012, πολύ πριν υποτίθεται ότι αναγνωρίσει την αδυναμία της ηλικίας του. Εάν οι εχθροί του Θεού εργάζονται σε ένα καλά καθορισμένο χρονοδιάγραμμα, πώς γίνεται να ισχυρίζονται οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι είναι στο πλευρό του Θεού ότι δεν υπάρχει άλλη προφητεία χρόνου και ότι ακόμη και ο ίδιος ο Διοικητής τους Ιησούς δεν ξέρει πότε θα συμβούν τα πράγματα;! Η ίδια η ιδέα είναι παράλογη.
Το Βατικανό λειτουργεί σύμφωνα με χρονοδιάγραμμα γιατί δεν έχει άλλη επιλογή:
Γι 'αυτό χαρείς, ουρανούς, και εσείς που κατοικούν σ' αυτούς. Αλίμονο στους κατοίκους της γης και της θάλασσας! επειδή ο διάβολος κατέβηκε σε σας, έχοντας μεγάλη οργή, γιατί ξέρει ότι έχει λίγο χρόνο. (Αποκάλυψη 12: 12)
Θα σας δείξω με σαφείς όρους από το βιβλίο του Δανιήλ ποιο ακριβώς θεϊκό πρόγραμμα είναι υποχρεωμένο να εργαστεί το Βατικανό.
Μετατροπή ενός Βασιλιά
Το Δανιήλ 4 καταγράφει το όνειρο του Ναβουχοδονόσορ για το κόψιμο του δέντρου και την εκδίωξή του από το βασίλειο για «επτά φορές» ή επτά χρόνια.
Αυτή είναι η ερμηνεία, βασιλιά, και αυτό είναι το διάταγμα του Υψίστου, που δόθηκε στον κύριό μου τον βασιλιά: ότι θα σε διώξουν από τους ανθρώπους, και η κατοικία σου θα είναι με τα θηρία του αγρού, και θα σε κάνουν να τρως χόρτο σαν τα βόδια, και θα σε βρέξουν με τη δροσιά του ουρανού, και επτά φορές θα περάσει από πάνω σου, μέχρι να μάθεις ότι ο Ύψιστος κυβερνά στη βασιλεία των ανθρώπων και τη δίνει σε όποιον θέλει. Και ενώ πρόσταξαν να αφήσουν το κούτσουρο των ριζών του δέντρου. Η βασιλεία σου θα είναι σίγουρη σε σένα, αφού θα μάθεις ότι οι ουρανοί κυβερνούν. (Δανιήλ 4:24-26)
Το γεγονός ότι τα λόγια ενός Βαβυλώνιου βασιλιά αποτελούν μέρος του Λόγου του Θεού δείχνει ότι είναι πέρα από την απλή ιστορία. Στην κατάθεσή του υπάρχουν πραγματικά σημαντικές πληροφορίες για εμάς. Γνωρίζουμε από την εμπειρία του Ναβουχοδονόσορ όπως καταγράφεται στο βιβλίο του Δανιήλ ότι αυτά τα επτά χρόνια εκπληρώθηκαν κυριολεκτικά, αλλά τώρα θα δούμε ότι το προφητικό όνειρό του έχει περαιτέρω εφαρμογή για τον λαό του Θεού.
Όπως φαίνεται στο 7 βήματα προς την αιωνιότητα άρθρο, «επτά φορές» με προφητικούς όρους μεταφράζεται σε 2520 κυριολεκτικά χρόνια. Θα μπορούσε η προφητεία του Ναβουχοδονόσορ να σχετίζεται με την προφητεία του 2520 που ξεκίνησε το 677 π.Χ. με την απομάκρυνση του Μανασσή; Ας συγκρίνουμε τον Ναβουχοδονόσορ και τον Μανασσή:
Εικόνα 1 – Σύγκριση Ναβουχοδονόσορ εναντίον Μανασσή
Όπως δείχνει το σχήμα 1, υπάρχει μια αξιοσημείωτη συσχέτιση μεταξύ της εμπειρίας του Ναβουχοδονόσορ και της εμπειρίας του Μανασσή. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Εξαιτίας της κακίας του στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, ο Μανασσής έφερε την τιμωρία του Θεού στα παιδιά του Ισραήλ για να τους διασκορπίσει μεταξύ των ειδωλολατρών. Σε εκτέλεση αυτής της τιμωρίας, ο Δανιήλ, μεταξύ πολλών άλλων, μεταφέρθηκαν στη Βαβυλώνα.
Ωστόσο, ο Θεός υποσχέθηκε στον Ισραήλ ότι, αν τον αναζητούσαν, θα έδινε την κατάρα στους εχθρούς τους, και έκανε αυτό ακριβώς την εποχή του Δανιήλ. Η εμπειρία του Ναβουχοδονόσορα έλαβε χώρα στο πλαίσιο της τιμωρίας για τις αμαρτίες που ο Μανασσής προκάλεσε τα παιδιά του Ισραήλ να διαπράξουν.
Και ο Κύριος ο Θεός σου θα βάλει όλες αυτές τις κατάρες στους εχθρούς σου και σε εκείνους που σε μισούν, που σε καταδίωξαν. (Δευτερονόμιο 30:7)
Έτσι έχουμε μια σαφή σύνδεση μεταξύ της εμπειρίας των «επτά καιρών» του Ναβουχοδονόσορ και των 2520 χρόνων της διασποράς του Ισραήλ. Η εμπειρία του Ναβουχοδονόσορ στο Δανιήλ 4 παραλληλίζεται με την εμπειρία του Μανασσή, ο οποίος με τη σειρά του εκπληρώνει την κατάρα του Λευιτικού εδάφους 26. Η περίοδος των «επτά καιρών» επαναλαμβάνεται τέσσερις φορές στο Daniel 4 (έναντι 16, 23, 25, 32) ακριβώς όπως επαναλαμβάνεται τέσσερις φορές στο Λευιτικό 26 (έναντι 18, 21, 24, 28). Ωστόσο, υπάρχει μια σημαντική διαφορά στην εβραϊκή κατασκευή του όρου.
Η λέξη «επτά φορές» στο Λευιτικό είναι μετάφραση μιας μεμονωμένης εβραϊκής λέξης, που πιο σωστά σημαίνει «επταπλάσια» ως θέμα έντασης περισσότερο από τον χρόνο. Οι επικριτές της προφητείας του 2520 συχνά αναφέρουν αυτό ως έναν λόγο για να απορρίψουν την προφητεία, και εκείνοι που υποθέτουν ότι βασίζουν την προφητεία του 2520 αποκλειστικά στο Λευιτικό 26 έχουν αδύναμη βάση γι' αυτήν.
Το ρολόι του Ωρίωνα επιβεβαιώνει την προφητεία του 2520, η οποία είναι πράγματι μια αληθινή χρονική προφητεία που έχει ήδη εκπληρωθεί το 1844. Η αληθινή της βάση δεν προέρχεται από το Λευιτικό 26, αλλά μάλλον από τον Δανιήλ 4. Το τελευταίο πράγματι δείχνει επτά φορές ή επτά χρόνια ως θέμα κυριολεκτικού αλλά και προφητικού χρόνου. Αυτό το γεγονός είναι προφανές από τα συμφραζόμενα καθώς και από τη χρήση της εβραϊκής γλώσσας.
Η πτώση της Βαβυλώνας
Ο Δανιήλ ήταν ζωντανός και μάρτυρας της πτώσης της Βαβυλώνας. Λίγο νωρίτερα, κατάλαβε ότι το τέλος της βαβυλωνιακής αιχμαλωσίας πλησίαζε, όπως είχε προφητεύσει ο Ιερεμίας. Κατάλαβε ότι η κατάρα του Λευιτικού 26 είχε μεταφερθεί στους Βαβυλώνιους. Επομένως, όταν κλήθηκε να ερμηνεύσει το χειρόγραφο στον τοίχο ενώπιον του Βαλτάσαρ, κατάλαβε αμέσως τη σημασία του:
Εικόνα 2 – Το χειρόγραφο στον τοίχο
Η κατάρα στη Βαβυλώνα ολοκληρώθηκε την εποχή του Βαλτάσαρ. Ενώ οι «επτά καιροί» του ονείρου του Ναβουχοδονόσορα συνδέονται με την τυπολογική σχέση με την αρχή των 2520 ετών το 677 π.Χ., η αναφορά στην προφητεία του 2520 στο χειρόγραφο στον τοίχο συνδέει την πτώση της αρχαίας Βαβυλώνας με τον τερματισμό των 2520 ετών το 1844, όταν ο Θεός μαζεύτηκε ξανά ο λαός του. εκτελέστηκε, όπως υποσχέθηκε:
Ότι τότε ο Κύριος ο Θεός σου θα γυρίσει την αιχμαλωσία σου, και θα σε σπλαχνίσει, και θα επιστρέψει και θα σε συγκεντρώσει από όλα τα έθνη, όπου σε διασκόρπισε ο Κύριος ο Θεός σου. (Δευτερονόμιο 30:3)
Μετά την πτώση της Βαβυλώνας, η αιχμαλωσία των γιων του Ισραήλ σύντομα έληξε επίσημα υπό τα διατάγματα του Κύρου, του Δαρείου και του Αρταξέρξη (βλέπε Έσδρα 6:14). Έτσι, έχουμε στην ιστορία της Βαβυλώνας μια πλήρη προφητική εικόνα της προφητείας του 2520 από την αρχή μέχρι το τέλος.
Σε αυτό το σημείο, ίσως αναρωτιέστε τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον Πάπα Φραγκίσκο και τους εκπροσώπους που έχει επιλέξει για κάθε ήπειρο. Είμαι βέβαιος ότι ένας τέτοιος Ιησουίτης όπως ο Πάπας Φραγκίσκος δεν θα προσηλυτίσει ποτέ και δεν θα «επαινέσει, εξυμνήσει και τιμήσει τον Βασιλιά των ουρανών», όπως έκανε ο Βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ μετά τη μεταστροφή του!
The Four Timelines of Daniel 12
Ο λόγος του Θεού είναι καλά οργανωμένος. Ιδιαίτερα τα προφητικά βιβλία περιέχουν προφητείες που συχνά δίνονται σε χιασμική μορφή, όπου η αρχή αντιστοιχεί στο τέλος σαν το τελευταίο μέρος να είναι αντανάκλαση του προγενέστερου μέρους. Αυτή η αρχή μπορεί εύκολα να φανεί σε ολόκληρη τη Βίβλο ως σύνολο: η Βίβλος ξεκινά με τον Κήπο της Εδέμ και τελειώνει με τη νέα γη (η Εδέμ αποκαταστάθηκε).
Εξετάζοντας μόνο το βιβλίο του Δανιήλ ως χίασμα, διαπιστώνουμε ότι οι πρώτες χρονικές προφητείες βρίσκονται στο Δανιήλ 4 και οι τελευταίες χρονικές προφητείες βρίσκονται στο Δανιήλ 12. Η μελέτη αυτών των δύο κεφαλαίων μαζί μας δίνει μια στέρεη βάση για την ερμηνεία των τρεχόντων γεγονότων.
Ακριβώς όπως υπάρχουν τέσσερις αναφορές στους «επτά καιρούς» στο Δανιήλ 4, υπάρχουν επίσης τέσσερις χρονοδιαγράμματα που δίνονται στο Δανιήλ 12:
- 168 χρόνια στον όρκο σε συμβολική μορφή (στίχος 7) όπως εξηγείται στην παρουσίαση του Ωρίωνα
- 1260 χρόνια, ή ένας προφητικός «χρόνος, καιροί και μισό» (εδάφιο 7)
- 1290 χρόνια, ή προφητικά «χίλιες διακόσιες ενενήντα ημέρες» (στίχος 11)
- 1335 χρόνια, ή ένα προφητικό «χίλιες τριακόσιες πέντε τριάντα ημέρες» (στίχος 12)
Αυτές οι χρονικές περίοδοι (με εξαίρεση τα 168 χρόνια) είναι πολύ γνωστές στον Αντβεντισμό. Η κλασική ερμηνεία των χρονοδιαγραμμάτων τα τοποθετεί όπως φαίνεται λίγο αργότερα στο Σχήμα 4, με τα 168 χρόνια του μηνύματος του Ωρίωνα να προστίθενται για να συμπληρωθεί η εικόνα του Daniel 12. Πριν δούμε όμως τα χρονοδιαγράμματα, ας μελετήσουμε το χίασμα στο Daniel.
Ρίχνοντας μια πιο προσεκτική ματιά στις χρονικές προφητείες και στα δύο κεφάλαια, διαπιστώνουμε ότι υπάρχει συσχέτιση 1 προς 1 μεταξύ των επτά καιρών του Δανιήλ 4 και των χρονοδιαγραμμάτων του Δανιήλ 12:
Εικόνα 3 – Χίασμα του Δανιήλ 4 και 12
Το γεγονός ότι οι «επτά καιροί» αναφέρονται τέσσερις φορές στο κεφάλαιο 4 επιβεβαιώνει ότι τα 168 χρόνια που κρύβονται στον όρκο στο κεφάλαιο 12 υπολογίζονται ως προφητεία για τέταρτη φορά επιπλέον των άλλων τριών που αναφέρονται με σαφήνεια. Επιπλέον, το γεγονός ότι η προφητεία του 2520 είναι γνωστό ότι εκπληρώθηκε τόσο σε κυριολεκτικό όσο και σε προφητικό χρόνο δείχνει ότι και οι τέσσερις χρονολογικές γραμμές του Δανιήλ 12 θα έπρεπε να έχουν τόσο κυριολεκτική όσο και προφητική εφαρμογή επίσης.
«Του δόθηκε εξουσία να συνεχίσει σαράντα δύο μήνες». Και, λέει ο προφήτης, «είδα ένα από τα κεφάλια του καθώς ήταν πληγωμένο μέχρι θανάτου». Και πάλι: «Αυτός που οδηγεί στην αιχμαλωσία θα πάει στην αιχμαλωσία· αυτός που σκοτώνει με το σπαθί πρέπει να θανατωθεί με το σπαθί». Οι σαράντα δύο μήνες είναι ίδιοι με τον «χρόνο και τους χρόνους και τη διαίρεση του χρόνου», τριάμισι χρόνια, ή 1260 ημέρες, του Δανιήλ 7—ο χρόνος κατά τον οποίο η παπική εξουσία ήταν να καταπιέζει τον λαό του Θεού. Αυτή η περίοδος, όπως αναφέρθηκε στα προηγούμενα κεφάλαια, ξεκίνησε με την υπεροχή του παπισμού, μ.Χ. 538, και τερματίστηκε σε 1798. Εκείνη την εποχή ο πάπας αιχμαλωτίστηκε από τον γαλλικό στρατό, η παπική εξουσία έλαβε τη θανατηφόρα πληγή της και η πρόβλεψη εκπληρώθηκε: «Αυτός που οδηγεί σε αιχμαλωσία θα πάει στην αιχμαλωσία». {GC 439.2}
… Αν και ένας νέος Πάπας εξελέγη αμέσως μετά, η παπική ιεραρχία δεν μπόρεσε ποτέ από τότε να ασκήσει την εξουσία που κατείχε πριν. {GC 266.3}
Είναι ενδιαφέρον ότι η Ellen G. White συνέδεσε τη θανατηφόρα πληγή με την αδυναμία «να ασκήσει την εξουσία» που κατείχε ο παπισμός πριν. Η επούλωση της πληγής αποδείχθηκε στις 13 Απριλίου 2013 με την άσκηση εξουσίας σε όλες τις παγκόσμιες ηπείρους μέσω του διορισμού των παπικών συμβούλων!
Το Σχήμα 4 δείχνει τη σχέση των χρονοδιαγραμμάτων σύμφωνα με την κλασική ερμηνεία του Daniel 12, όπως την κατάλαβαν οι πρωτοπόροι των Αντβεντιστών, εφαρμόζοντας την αρχή της ημέρας με τον χρόνο. Τα 168 χρόνια είναι επίσης εικονογραφημένα για πληρότητα, αλλά φυσικά οι πρωτοπόροι μας δεν το είχαν καταλάβει στην εποχή τους.
Εικόνα 4 – Ημερήσια εφαρμογή του Daniel 12
Προφητική εναντίον Κυριολεκτικής Εφαρμογής του Δανιήλ 12
Αν εξετάσουμε εξονυχιστικά την κλασική ερμηνεία των χρονοδιαγραμμάτων του Daniel 12, γίνονται εμφανή αρκετά προβλήματα. Το πιο κραυγαλέο πρόβλημα είναι ότι τα 1335 χρόνια λήγουν το 1843, όχι το 1844, ανεξάρτητα από το ζήτημα του μηδενικού έτους. Πώς μπορεί μια τέτοια αναντιστοιχία να είναι μια σωστή εκπλήρωση του εδαφίου που δίνει μια ευλογία σε όσους φτάνουν στο σημάδι του; Ήταν πράγματι η πρώτη φάση της απογοήτευσης το 1843 η «ευλογία» για την οποία είπε ο άγγελος στον Δανιήλ; Ήταν η άνοδος του παπισμού στις αρχές του 1335 μια ευλογία για τον λαό του Θεού; Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι τα 1335 χρόνια όπως ερμηνεύτηκε κλασικά είναι μια τέλεια εκπλήρωση του εδαφίου Δανιήλ 12:12. Είναι επίσης πολύ ενδεικτικό ότι η Ellen G. White δεν έγραψε για την εκπλήρωση των 1335 ετών σε καμία από τις εκθέσεις της για τις Βιβλικές προφητείες.
Η Έλεν Γ. Ουάιτ ήταν επίσης πολύ ήσυχη για τα έτη 1290 και 1260 του Daniel 12, και μας παρότρυνε να μελετήσουμε αυτό το κεφάλαιο, υπονοώντας ότι εμείς ως λαός δεν είχαμε ακόμη πλήρη κατανόηση του. Πρέπει επομένως να συμπεράνουμε ότι η κλασική ερμηνεία, αν και θα μπορούσε να ισχύει ως μερική εκπλήρωση, δεν ήταν σε καμία περίπτωση η πλήρης ή τελική εκπλήρωση του Δανιήλ 12.
Αναλογιζόμενοι το Δανιήλ 4 και τους «επτά καιρούς» του Ναβουχοδονόσορα, και σημειώνοντας ότι οι επτά καιροί (2520 κατά λέξη ημέρες) εκπληρώθηκαν κυριολεκτικά ως θέμα ιστορίας, βλέπουμε ότι είναι σωστό να ερμηνεύσουμε τα χρονοδιαγράμματα του Δανιήλ 12 με κυριολεκτικούς όρους και για την εποχή μας.
Εικόνα 5 - Κατά γράμμα Ημέρα Εφαρμογή του Δανιήλ 12
Ο αποχαιρετισμός του Πάπα Βενέδικτου XVI στις 27 Φεβρουαρίου 2013 σηματοδότησε ακριβώς 1335 ημέρες μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πώς το 1290 και το 1260 σημαδεύτηκαν στην κλασική ερμηνεία από παρόμοια γεγονότα με τα σημερινά.
Το 508, η μεταστροφή του Clovis έφερε τον αρχηγό ενός στρατού σε ένωση με την Εκκλησία. Στις 13 Μαρτίου 2013, η εκλογή του Ιησουίτη Πάπα Φραγκίσκου αντιστοιχεί ακριβώς σε αυτό το παράδειγμα, στην ένωση ενός Ιησουίτη επικεφαλής της Εκκλησίας.
30 χρόνια αργότερα, το 538, η κατάκτηση των Γότθων στο όνομα του Ιουστινιανού άφησε την Εκκλησία αδιαμφισβήτητη ως παγκόσμια δύναμη. Ομοίως, ο Πάπας Φραγκίσκος επέλεξε την ομάδα του από τους παγκόσμιους ηγέτες στις 13 Απριλίου 2013, ακριβώς 30 ημέρες μετά την θητεία του. Η ανακοίνωση και η πρόθεσή του να ξαναγράψει το «σύνταγμα» του παπισμού έχει παραλληλισμούς με το διάταγμα του Ιουστινιανού και την κωδικοποίηση του ρωμαϊκού δικαίου. Ο Ιουστινιανός επιβεβαίωσε την εξουσία του πάπα σε όλες τις εκκλησίες και τον εξουσιοδότησε να τιμωρεί τους «αιρετικούς». Η δήλωση του Πάπα στις 13 Απριλίου επιβεβαιώνει επίσης την εξουσία του σε όλες τις εκκλησίες, και ο χρόνος θα δείξει τα υπόλοιπα.
Η Οργάνωση των Ιησουιτών
Η Εταιρεία του Ιησού είναι οργανωμένη σε δέκα «βοηθήσεις» υπό τον Ανώτερο Στρατηγό (βλ Η Ιησουίτη Κουρία στη Ρώμη). Ο Πάπας Φραγκίσκος επέλεξε 8 καρδινάλιους και 1 επίσκοπο για την ηγεσία του. Ο επίσκοπος που υπηρετεί ως γραμματέας αναμφίβολα θα γίνει επίσης καρδινάλιος. Αυτό κάνει μόνο 9, αλλά υπάρχουν περισσότερα στην ιστορία. Μάλιστα, οι δέκα συνδρομές είναι οι εξής:
- Βοήθεια για τη Νότια Ευρώπη
- Βοήθεια Νότιας Λατινικής Αμερικής
- Βοήθεια Νότιας Ασίας
- Βοήθεια Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης
- Βοήθεια Αφρικής
- Βοήθεια Ασίας-Ειρηνικού
- Η.Π.Α
- Βοήθεια Βόρειας Λατινικής Αμερικής
- Βοήθεια Δυτικής Ευρώπης
Περίμενε λίγο…δεν πρέπει να είναι δέκα; Ρίξτε μια πιο προσεκτική ματιά στο νούμερο τέσσερα και παρατηρήστε ότι δύο ξεχωριστές βοηθές έχουν ονομαστεί μαζί. Να το έχετε υπόψη σας.
Συσχετίζοντας τους καρδινάλιους με τους βοηθούς, βρίσκουμε τα εξής:
- Τζουζέπε Μπερτέλο, Πρόεδρος της Πολιτείας της Πόλης του Βατικανού (Ιταλία)
- Francisco Javier Errázuriz Ossa (Χιλή)
- Oswald Gracias (Ινδία)
- Ράινχαρντ Μαρξ (Γερμανία)
- Laurent Monsengwo Pasinya (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό)
- Τζορτζ Πελ (Αυστραλία)
- Seán Patrick O'Malley (Ηνωμένες Πολιτείες)
- Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga (Ονδούρα)
- Επίσκοπος Marcello Semeraro, εν ενεργεία γραμματέας της ομάδας (Ιταλία)
Τώρα ρίξτε μια ματιά σε πόσες Ευρωπαϊκές Βοηθήσεις υπάρχουν: Νότος, Κεντρικός, Ανατολικός και Δυτικός—τέσσερις συνολικά. Ως εκ τούτου, θα περιμέναμε να δούμε τέσσερις καρδινάλιους να εκπροσωπούν την Ευρώπη, αλλά μόνο τρεις κατονομάστηκαν ρητά στις 13 Απριλίου. Ποιος θα μπορούσε να είναι ο τέταρτος, που θα λάβει είτε τη Βοήθεια της Κεντρικής είτε της Ανατολικής Ευρώπης; Άλλα έξυπνα μυαλά τον έχουν ήδη αναγνωρίσει:
- Adolfo Nicolás (Ισπανία)
Κατέχει επίσης τη θέση που είναι γνωστή ως ο «μαύρος πάπας» ή ο Ανώτερος Στρατηγός της Κοινωνίας του Ιησού (οι Ιησουίτες), σαφώς απαραίτητο στοιχείο και ο κρυμμένος δέκατος κυβερνήτης της νέας ομάδας του Ιησουίτη Πάπα. Γιατί θα ήταν τόσο προσεκτικός ο Πάπας Φραγκίσκος για να αποφύγει να κατονομάσει ανοιχτά και τους δέκα ηγέτες ταυτόχρονα; Ίσως για να αποφύγει να επιστήσει την προσοχή στη δομή εξουσίας του Ιησουίτη, ή ίσως απλώς επειδή θα ήταν μια υπερβολικά προφανής εκπλήρωση της Βιβλικής προφητείας!
Οι δέκα ηγέτες προφητεύτηκαν στην Αποκάλυψη 17, επεκτείνοντας την ερμηνεία που δόθηκε στο προηγούμενο άρθρο:
Και τα δέκα κέρατα που είδες είναι δέκα βασιλιάδες, που δεν έχουν λάβει ακόμη βασίλειο. αλλά λάβετε εξουσία ως βασιλιάδες μια ώρα με το θηρίο. (Αποκάλυψη 17: 12)
Αυτοί οι δέκα βασιλιάδες δεν αντιπροσωπεύουν τις κοσμικές δυνάμεις του κόσμου, αλλά ακριβέστερα τους ηγέτες της Ρωμαϊκής Εκκλησίας που επιλέχθηκαν να εκτείνονται στις ηπείρους του κόσμου! Αυτή η προφητεία εκπληρώνεται μπροστά στα μάτια σας και η πρόθεσή τους γίνεται απολύτως σαφής:
Αυτά θα κάνουν πόλεμο με το Αρνί, και το Αρνί θα τους νικήσει· γιατί είναι Κύριος των κυρίων και Βασιλιάς των βασιλιάδων· και αυτοί που είναι μαζί του είναι καλεσμένοι, εκλεκτοί και πιστοί. (Αποκάλυψη 17:14)
Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε για άλλη μια φορά πώς η εκπλήρωση της προφητείας το 2013 συγκρίνεται με την εμπειρία μας το 2012. Κατά την έναρξη των 1260 ημερών της κρίσης των ζωντανών το 2012, αρχίσαμε να βλέπουμε πόσοι ηγέτες ήταν στην ομάδα μας. Τώρα το πλαστό σύστημα ανακοίνωσε τους ηγέτες του στην αρχή της εποχής των προβλημάτων.
Όλα τα κομμάτια του Daniel 12 έχουν μπει στη θέση τους. Θυμηθείτε ότι το ρολόι της «Κρίσης» του Ωρίωνα τρέχει 168 χρόνια από την Ημέρα της Εξιλέωσης το 1844 έως την Ημέρα της Εξιλέωσης το 2012. Επιπλέον, εξηγήθηκε σε προηγούμενα άρθρα ότι η Ημέρα της Εξιλέωσης το 2012 ήταν ιδιαίτερη με περίπου επτά διαφορετικούς τρόπους, μεταξύ των οποίων το γεγονός ότι ήταν τα γενέθλια του Ιησού. Από εκείνη την ημέρα και μετά, τα χρονοδιαγράμματα του Daniel 2016 παίρνουν την κυριολεκτική εφαρμογή τους.
Νέα Ιερουσαλήμ, η πόλη του Θεού
Αυτό που έχουμε στο Σχήμα 6 είναι άλλος ένας τραχύς χίασμα, με το επταπλό Μεγάλο Σάββατο και τα 2016α γενέθλια του Ιησού στην κορυφή. Κάτω από τον Ιησού είναι τα 168 χρόνια/ημέρες του Ωρίωνα, και κάτω από τον Ωρίωνα είναι τα 1260 χρόνια/ημέρες της παπικής καταπίεσης. Όλα ξεκίνησαν με την άνοδο του παπισμού μετά την Πρώτη Παρουσία, και όλα θα τελειώσουν με την πτώση του παπισμού λίγο πριν από τη Δεύτερη Παρουσία.
Εικόνα 6 – Χίασμα έτους/ημέρας
Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι αναγνώστες με οξεία οπτική αίσθηση και κάποια γνώση του απόκρυφου συμβολισμού μπορεί να αρχίσουν να αμφισβητούν το βαθύτερο νόημα της δομής του χιασμού γενικά. Να θυμάστε ότι για κάθε γνήσιο, ο Σατανάς έχει ένα πλαστό. Η απόκρυφη γοητεία με τις δομές των πυραμίδων και η τοποθέτηση του οφθαλμού που βλέπει τα πάντα στην κορυφή αντιπροσωπεύει την προσπάθεια του Σατανά να σφετεριστεί τον θρόνο του σύμπαντος από τον Θεό. Ο Σατανάς ήταν εκεί, και ξέρει πώς είναι:
Εσύ είσαι το χρισμένο χερουβείμ που καλύπτει. και σε έθεσα έτσι: Ήσουν στο άγιο βουνό του Θεού. έχεις περπατήσει πάνω-κάτω ανάμεσα στις πέτρες της φωτιάς. (Ιεζεκιήλ 28:14)
Ο θρόνος του Θεού κάθεται στην κορυφή ενός βουνού. Η γεωμετρία της πυραμίδας είναι ένα αντίγραφο της Αγίας Πόλης, η οποία επίσης βρίσκεται σε τετράγωνο:
Και η πόλη είναι τετράγωνη, και το μήκος είναι τόσο μεγάλο όσο το πλάτος: και μέτρησε την πόλη με το καλάμι, δώδεκα χιλιάδες μέτρα. Το μήκος και το πλάτος και το ύψος του είναι ίσα. (Αποκάλυψη 21:16)
Τώρα ο απόκρυφος συμβολισμός των 13 σκαλοπατιών στην κορυφή της πυραμίδας έχει νόημα: είναι το πλαστό μονόπρακτο του Σατανά σε σύγκριση με τα 12 θεμέλια της Ιερής Πόλης. Θέλει να ανέβει στον θρόνο του Θεού στην κορυφή της Αγίας Πόλης.
Γιατί είπες στην καρδιά σου, Θα ανέβω στον ουρανό, θα υψώσω τον θρόνο μου πάνω από τα αστέρια του Θεού: θα καθίσω κι εγώ στο βουνό της εκκλησίας, στις πλευρές του βορρά: (Ησαΐας 14: 13)
Φίλοι, η Πόλη του Θεού είναι πραγματική και δεν μοιάζει με τη Νέα Παγκόσμια Τάξη με τα κατασκοπευτικά drones, τους κατασταλτικούς νόμους, την επιβολή συνείδησης και όλα τα υπόλοιπα. Είναι όμορφο, αγνό, άγιο και αμόλυντο.
Αλλά οι φοβισμένοι, και άπιστοι, και οι αποτρόπαιοι, και οι δολοφόνοι, και οι πόρνοι, και οι μάγοι, και οι ειδωλολάτρες και όλοι οι ψεύτες, θα έχουν το μέρος τους στη λίμνη που καίγεται με φωτιά και θειάφι· που είναι ο δεύτερος θάνατος. (Αποκάλυψη 21:8)
Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί με ειλικρίνεια από κάθε ψυχή είναι: Πού βρίσκομαι;
Ποιος ξύπνησε το λιοντάρι που κοιμάται;
Ήμασταν ο πιστός φύλακας στον τοίχο, χτυπώντας την προειδοποιητική σάλπιγγα για περισσότερο από ένα χρόνο. Έχει ακούσει η Ιερουσαλήμ τους συναγερμούς μας; Έχουν προσέξει οι άνθρωποι και έχουν προετοιμαστεί για την πνευματική μάχη;
Ενώ τα παιδιά του Θεού κρατούνται νανουρισμένα σε νωχελικό ύπνο, οι εχθροί του Θεού έχουν σηκώσει τα αυτιά τους για να ακούσουν «ειδήσεις» από τη μελέτη του Ωρίωνα και το Δοχείο του Χρόνου.
Αλλά τα νέα από το ανατολή και έξω από το βόρεια θα τον ενοχλήσει: γι' αυτό θα βγει μεγάλη μανία να καταστρέψεις, και εντελώς για να απομακρύνω πολλούς. (Daniel 11: 44)
Είναι το χρονοδιάγραμμα του Θεού που έχει αφυπνίσει τον εχθρό! Τα νέα τον προβληματίζουν, γιατί ξέρει ότι έχει μόνο λίγο χρόνο για να επιτύχει τον στόχο του για παγκόσμια κυριαρχία. Το αμέσως επόμενο θέμα που εισάγεται μετά από αυτό το εδάφιο είναι η ώρα των προβλημάτων, το σκηνικό του Δανιήλ 12.
Παιδιά, το λιοντάρι είναι ξύπνιο. Ο εχθρός γνωρίζει το πρόγραμμα εντός του οποίου πρέπει να εργαστεί. Μετά την παραίτηση του Βενέδικτου, οι σχεδιαστές του Βατικανού παραδέχθηκαν ότι χρειάζονταν νέο Πάπα πριν από τις διακοπές του Πάσχα. Μετρούσαν τις μέρες τους. Μετράς τις μέρες σου; Ή μήπως είστε σαν κάποιον που μου είπε πρόσφατα ότι είναι πολύ απασχολημένος με τη βασική πίστη στον Ιησού για να ανησυχεί για τα «χρονοδιαγράμματα»;
Επιτρέψτε μου να σας κάνω μια ερώτηση: ποιο πιστεύετε ότι θα είναι το επόμενο βήμα; Έχουμε τον στρατηγό του Ιησουίτη (Ρωμαϊκού) Στρατού στη σκηνή στο πρόσωπο του Πάπα Φραγκίσκου. Έχουμε τους δέκα καπετάνιους του στρατού του στη θέση τους σε όλο τον κόσμο. Έχουμε πολλά πλήθη Καθολικού λαού σε όλο τον κόσμο για να υπηρετήσουν ως «πεζοί» κάτω από τη νέα οργάνωση. Ποιο είναι το επόμενο βήμα;
Παρεμπιπτόντως, γνωρίζετε ότι υπάρχει ένας άλλος «Φράγκος» εκτός από τον Άγιο Φραγκίσκο από τον οποίο υποτίθεται ότι πήρε το όνομά του ο Πάπας Φραγκίσκος; Ο Άγιος Φραγκίσκος είναι η φιγούρα για το κοινό. Για τους μυημένους, το όνομά του είναι Francis Xavier και η ιστορία του είναι εκπληκτική:
Όντας συνιδρυτής της Εταιρείας των Ιησουιτών, ο Xavier πίστευε αυτόματα στο ρητό της Εταιρείας ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Δεν μπορούσε να ανεχθεί αυτό που ήταν γνωστό ως «εβραϊκή κακία». όπως το πορτοκαλί και το κίτρινο μπορούν να φωτίσουν τα έπιπλά σας και να τα αναδείξουν. Αυτά τα χρώματα ταιριάζουν καλά με ξύλα ανοιχτών τόνων, προσθέτοντας ζεστασιά και ζωντάνια στον χώρο. Τήρηση του Σαββάτου και η αποχή από την κατανάλωση χοιρινού κρέατος, ούτε του άρεσαν οι Μουσουλμάνοι που θεωρούσαν τη σάρκα των χοίρων με αποστροφή και τους Ρωμαιοκαθολικούς ως ειδωλολάτρες. Ετσι, στο αληθινό πνεύμα της Ρωμηοσύνης, επέλεξε δοκιμασμένες μεθόδους φόβου και βίας για να εξαναγκάσει τέτοιους ανθρώπους να συμμορφωθούν με την «αληθινή πίστη». Στις 16 Μαΐου 1545 έγραψε στον D. Joao III, βασιλιά της Πορτογαλίας ως εξής: «Η δεύτερη ανάγκη για τους Χριστιανούς είναι η μεγαλειότητά σας να καθιερώσει το Άγιο ανάκριση, γιατί υπάρχουν πολλοί που ζουν σύμφωνα με τον Εβραϊκό Νόμο και σύμφωνα με την αίρεση του Μαχομεδάν, χωρίς φόβο Θεού ή ντροπή του κόσμου». (Σίβα Ρέντο). (Αναφέρεται από τον AK Priolkar - «The Goa Inquisition» σελ. 23,24, 1961)
Τώρα γίνεται φανερό ότι οι φτωχές πιστές μάζες του Αγίου Φραγκίσκου προορίζονται να υπηρετήσουν ως πνευματικό πεζικό υπό την επιρροή του Φραγκίσκου Ξαβιέ για να πυξίδα τον λαό του Θεού.
Η επόμενη ημερομηνία για την αντίστροφη μέτρησή μας είναι η ημερομηνία της 27ης Απριλίου, την ημέρα της προσφοράς της δέσμης κυμάτων σύμφωνα με το πραγματικό ημερολόγιο. Η πρώτη πολιορκία της Ιερουσαλήμ το 66 μ.Χ. έγινε γύρω από τις εορτές του φθινοπώρου. Η δεύτερη πολιορκία, που είναι ο τύπος για την εποχή μας, ήταν γύρω από τα ανοιξιάτικα γλέντια.
Τρομερές ήταν οι συμφορές που έπεσαν στην Ιερουσαλήμ όταν ξανάρχισε η πολιορκία από τον Τίτο. Η πόλη επενδύθηκε την εποχή του Πάσχα, όταν εκατομμύρια Εβραίοι συγκεντρώθηκαν μέσα στα τείχη του. Οι προμήθειες τους, που αν διατηρούνταν προσεκτικά θα τροφοδοτούσαν τους κατοίκους για χρόνια, είχαν προηγουμένως καταστραφεί από τη ζήλια και την εκδίκηση των αντιμαχόμενων φατριών και τώρα είχαν βιώσει όλες τις φρικαλεότητες της πείνας. Μια μεζούρα σιτάρι πουλήθηκε για ένα τάλαντο. Ήταν τόσο άγριοι οι πόνοι της πείνας που οι άντρες ροκάνιζαν το δέρμα της ζώνης και των σανδαλιών τους και το κάλυμμα των ασπίδων τους. Μεγάλος αριθμός ανθρώπων έκλεβε τη νύχτα για να μαζέψει άγρια φυτά που φύτρωναν έξω από τα τείχη της πόλης, αν και πολλοί καταλήφθηκαν και θανατώθηκαν με σκληρά βασανιστήρια, και συχνά εκείνοι που επέστρεφαν με ασφάλεια τους έκλεβαν ό,τι είχαν σταχυολογήσει με τόσο μεγάλο κίνδυνο. Τα πιο απάνθρωπα βασανιστήρια επιβλήθηκαν από εκείνους που είχαν την εξουσία, για να εξαναγκάσουν από τους άπορους ανθρώπους τα τελευταία λιγοστά εφόδια που θα μπορούσαν να είχαν κρύψει. Και αυτές οι σκληρότητες δεν ασκούνταν σπάνια από άντρες που ήταν και οι ίδιοι καλοθρεμμένοι και που ήθελαν απλώς να δημιουργήσουν ένα απόθεμα προμήθειας για το μέλλον. {GC 31.2}
Όπως μπορούμε να μάθουμε από το παρελθόν, η πολιορκία ξεκινά την εποχή των προβλημάτων. Παιδιά, άρχισε. Μετρήστε την κάθε μέρα ως ευλογία μέχρι να νιώσετε τα αποτελέσματά της!
Αφού μίλησε για το τέλος του κόσμου, ο Ιησούς επιστρέφει στην Ιερουσαλήμ, η πόλη στη συνέχεια κάθεται με υπερηφάνεια και αλαζονεία, και λέει: «Κάθομαι βασίλισσα και δεν θα δω θλίψη» (βλέπε Αποκάλυψη 18:7). Καθώς το προφητικό του μάτι ακουμπάει στην Ιερουσαλήμ, βλέπει ότι όπως αυτή παραδόθηκε στην καταστροφή, ο κόσμος θα παραδοθεί στην καταστροφή του. Οι σκηνές που συνέβησαν κατά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ θα επαναληφθούν τη μεγάλη και τρομερή ημέρα του Κυρίου, αλλά με πιο τρομακτικό τρόπο… {3SM 417.1}
[Σημείωση: Αργότερα το μάθαμε Το Σημάδι του Ιωνά δόθηκε στην Εκκλησία ως σήμα έναρξης της πολιορκίας στις 27 Απριλίου 2013. Η σειρά Η οργή του Θεού αποκάλυψε ποια θα ήταν η αιτία των πληγών τη μεγάλη και τρομερή ημέρα του Κυρίου.]
Η Αποκάλυψη δίνει μια εικόνα του Πρώτου Αλίμονο, μιας ειδικής πεντάμηνης φάσης της εποχής των προβλημάτων στην Πέμπτη Τρομπέτα του ρολογιού του Ωρίωνα:
Και ο πέμπτος άγγελος ήχησε, και είδα ένα αστέρι να πέφτει από τον ουρανό στη γη· και σε αυτόν δόθηκε το κλειδί του απύθμενου λάκκου. Και άνοιξε τον απύθμενο λάκκο. Και βγήκε καπνός από το λάκκο, σαν καπνός μεγάλου φούρνου. και ο ήλιος και ο αέρας σκοτείνιασαν από τον καπνό του λάκκου. Και βγήκαν από τον καπνό ακρίδες πάνω στη γη· και σ' αυτούς δόθηκε δύναμη, όπως έχουν δύναμη οι σκορπιοί της γης. Και τους δόθηκε εντολή να μην βλάψουν το χορτάρι της γης, ούτε πράσινο, ούτε δέντρο. αλλά μόνο εκείνοι οι άνθρωποι που δεν έχουν τη σφραγίδα του Θεού στα μέτωπά τους. Και σε αυτούς δόθηκε να μην τους σκοτώσουν, αλλά να βασανιστούν πέντε μήνες: και το μαρτύριο τους ήταν σαν το μαρτύριο ενός σκορπιού, όταν χτυπάει έναν άνθρωπο. Και εκείνες τις ημέρες οι άνθρωποι θα αναζητήσουν το θάνατο, και δεν θα τον βρουν. και θέλει να πεθάνει, και ο θάνατος θα φύγει από αυτούς. Και τα σχήματα των ακρίδων έμοιαζαν με άλογα προετοιμασμένα για μάχη. Και στα κεφάλια τους ήταν σαν στέφανα σαν χρυσά, και τα πρόσωπά τους ήταν σαν πρόσωπα ανθρώπων. Και είχαν μαλλιά σαν τα μαλλιά των γυναικών, και τα δόντια τους ήταν σαν τα δόντια των λιονταριών. Και είχαν θώρακες, σαν σιδερένιους θώρακες. και ο ήχος των φτερών τους ήταν σαν τον ήχο των αρμάτων πολλών αλόγων που έτρεχαν στη μάχη. Και είχαν ουρές σαν σκορπιούς, και υπήρχαν τσιμπήματα στην ουρά τους: και η δύναμή τους ήταν να πληγώνουν τους άντρες πέντε μήνες. Και είχαν έναν βασιλιά πάνω τους, που είναι ο άγγελος του απύθμενου λάκκου, του οποίου το όνομα στην εβραϊκή γλώσσα είναι Abaddon, αλλά στην ελληνική γλώσσα έχει το όνομά του Απόλλυων. Ένα αλίμονο είναι παρελθόν. και, ιδού, έρχονται δύο άλλα δεινά στο εξής. (Αποκάλυψη 9:1-12)
Το άνοιγμα του απύθμενου λάκκου στην παραίτηση του Πάπα Βενέδικτου XVI και ο καπνός που αναδύθηκε από την Καπέλα Σιξτίνα κατά την εκλογή του Πάπα Φραγκίσκου έθεσαν το έδαφος για τα πλήθη (θάλασσες) ανθρώπων σαν ακρίδες να επιτεθούν σύντομα στον αποστάτη Χριστιανικό κόσμο (συγκρίνετε επίσης Ιερεμία 51). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι ακρίδες (Ισλάμ;) θα επιτρέπεται μόνο να «πληγώσουν» και όχι να «σκοτώσουν», πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα έχει ξεσπάσει ακόμη πλήρης πόλεμος. Αυτό ισχύει δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν βάσανα και θάνατος: για «πέντε μήνες» ο κόσμος θα «πληγωθεί». Σημειώστε ότι είναι πέντε μήνες:
5 μήνες × 30 ημέρες/μήνα = 150 ημέρες
Η περίοδος των 150 ημερών αντιπροσωπεύει επίσης τους δέκα ηγέτες που τοποθετήθηκαν στις 13 Απριλίου για να βασιλέψουν μια ώρα με το θηρίο. Μία ώρα προφητικού χρόνου είναι 15 ημέρες. Το να επιτρέπονται 15 ημέρες ανά κεφαλή έχει ως αποτέλεσμα συνολικά 150 ημέρες. Παρατηρήσατε ότι το πρώτο «κέρατο» δεν έχασε χρόνο για να δράσει; Δύο μέρες μετά την ανακοίνωση, η βομβιστική επίθεση στη Βοστώνη πραγματοποιήθηκε ακριβώς στην αρχιεπισκοπή του Seán Patrick O'Malley!
Abaddon ή Apollyon σημαίνει «καταστροφή» (εβραϊκά) ή «καταστροφικός άγγελος» (ελληνικά).
Οι Ισραηλίτες υπάκουσαν στις οδηγίες που είχε δώσει ο Θεός. Γρήγορα και κρυφά έκαναν την προετοιμασία τους για την αναχώρηση. Οι οικογένειές τους ήταν μαζεμένες, το πασχαλιάτικο αρνί σφαγμένο, οι σάρκες ψημένες στη φωτιά, τα άζυμα και τα πικρά χόρτα ετοιμάστηκαν. Ο πατέρας και ο ιερέας του νοικοκυριού ράντισε το αίμα στον παραστάτη της πόρτας και ενώθηκε με την οικογένειά του μέσα στην κατοικία. Με βιασύνη και ησυχία φαγώθηκε το πασχαλιάτικο αρνί. Με δέος ο κόσμος προσευχόταν και παρακολουθούσε, την καρδιά του μεγαλύτερου που γεννήθηκε, από τον ισχυρό μέχρι το μικρό παιδί, να πάλλεται από απροσδιόριστο τρόμο. Πατέρες και μητέρες έσφιξαν στην αγκαλιά τους το αγαπημένο τους πρωτότοκο καθώς σκέφτονταν το φοβερό εγκεφαλικό που επρόκειτο να πέσει εκείνο το βράδυ. Αλλά καμία κατοικία του Ισραήλ δεν επισκέφτηκε ο θανατηφόρος άγγελος. Το σημάδι του αίματος - το σημάδι της προστασίας ενός Σωτήρα - ήταν στις πόρτες τους, και ο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ μπήκε όχι. {ΡΡ 279.3}
Η Πέμπτη Τρομπέτα συνδέεται με το Πάσχα, όταν τα παιδιά του Ισραήλ γλίτωσαν από τη μάστιγα του θανάτου που κατέστρεψε τις οικογένειες της Αιγύπτου. Μόνο εκείνοι θα προστατεύονται την εποχή της Πέμπτης Τρομπέτας και του Πρώτου Αλίμονο που έχουν το αίμα του Ιησού στις πόρτες τους που παρακαλεί στον Ωρίωνα για αυτούς! Για άλλη μια φορά, προτρέπω τον καθένα από εσάς να αναθεωρήσει το δικό μας Τελευταία προειδοποίηση σειρά άρθρων, ψάξτε την ψυχή σας και τηρήστε το Δείπνο του Κυρίου την καθορισμένη ώρα.
Καταγράψαμε σωστά την ημερομηνία τριών μεγάλων προφητικών γεγονότων φέτος. Μην αγνοήσετε το τέταρτο! Η ώρα των δυσκολιών έχει αρχίσει. Η πέμπτη τρομπέτα θα ηχήσει και ένας κόσμος που τυλίγει από την καταστροφή σύντομα θα φωνάξει για την καθιέρωση του Κυριακάτικου νόμου που υποτίθεται ότι θα κατευνάσει την οργή του Θεού.
[Σημείωση: Το φθινόπωρο του 2014, συνειδητοποιήσαμε πότε έλαβε χώρα αυτή η πέμπτη τρομπέτα και ποιες ήταν οι δυνάμεις που ενεργούσαν. Το άρθρο Τελευταία Κλήση δείχνει επίσης ότι η έκτη τρομπέτα του κύκλου της κρίσης ηχεί ήδη και ότι είναι τώρα περισσότερο από ποτέ αληθινό αυτό που γράψαμε ως τελευταία πρόταση αυτού του άρθρου:]
ΤΩΡΑ είναι η ώρα για ΔΡΑΣΗ! Αν περιμένεις τον Κυριακάτικο νόμο, θα είναι ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!

