Είναι πιθανό ότι αυτή θα μπορούσε να είναι η τελευταία μας σειρά άρθρων, είτε πριν εισέλθουμε σε ένα συγκλονιστικό γεγονός, είτε πριν αναγκαστούμε να θέσουμε εκτός λειτουργίας το υπουργείο μας.
Φυσικά, γνωρίζουμε ότι περισσότερο από το 99% των Αντβεντιστών θα επευφημούσαν και θα χλεύαζαν στην τελευταία περίπτωση. Αντίθετα, θα έπρεπε να είναι πολύ λυπημένοι. Σύμφωνα με το όνομά τους, οι «Αντβεντιστές» περιμένουν την επιστροφή του Κυρίου, αλλά αυτή θα υποβιβαζόταν και πάλι σε αόριστο χρόνο — τότε ο Ωρίωνας θα δεν έχουν επιβεβαιώσει την αληθινή εκκλησία του Θεού, δείχνοντας τις θεμελιώδεις πεποιθήσεις της, και η Λίστα του Υψηλού Σαββάτου που ξεκίνησε το 1841, θα δεν έχουν δείξει τις επτά περιόδους της κάθαρσής της, μέσω των οποίων ο Θεός έχει προετοιμάσει σχολαστικά την εκκλησία για να μπορεί να δώσει τη δυνατή κραυγή. Τότε το 1888, ο Θεός θα είχε αποτραβηχτεί σε μια γωνιά του σύμπαντος, λυπημένος και βουρκωμένος, επειδή το φως του τέταρτου αγγέλου, τον οποίο προσδιορίσαμε ως Άγιο πνεύμα, είχα ήδη ήταν απορρίφθηκε εκείνη την εποχή. Τα 120 χρόνια περιπλάνησης στην πνευματική έρημο δεν θα είχαν τελειώσει το 2010 για την Εκκλησία των Αντβεντιστών, και ίσως θα είχαμε ακόμα μερικές εκατοντάδες χρόνια να περιμένουμε την επιστροφή. Εν πάση περιπτώσει, οι περισσότεροι Αντβεντιστές θέλουν εκείνη την εποχή να είναι άγνωστη και χρησιμοποιούν μερικά αποσπάσματα της Ellen G. White για να υποστηρίξουν τη γνώμη τους. Αντίστοιχα, θα έπρεπε να ζήσουμε μέχρι την τελευταία εβδομάδα πριν την επιστροφή χωρίς να ξέρουμε την ώρα, και ακόμη κι αν υπήρχε ο νόμος της Κυριακής, κανείς δεν θα ήξερε αν τα βάσανά μας θα διαρκούσαν μια εβδομάδα, ένα μήνα, ένα χρόνο, μια δεκαετία, έναν αιώνα ή ακόμα και μια χιλιετία. Η ιστορία δεν θα επαναλαμβανόταν, και κάθε φορά η προφητεία της Αποκάλυψης θα είχε δοθεί αποκλειστικά για την λανθασμένη πρώτη κραυγή του μεσάνυχτα, έτσι ώστε η απογοήτευση να είναι τόσο μεγάλη, που κανείς δεν θα πίστευε ποτέ σε οποιαδήποτε ώρα μετά το 1844.
Στην πραγματικότητα, ήταν λογικό για τον Θεό να δώσει εντολή να μην οριστεί χρόνος από το 1844 μέχρι να δοθεί το πλήρες φως του τέταρτου αγγέλου, γιατί δεν θα το είχαμε κάνει καλή χρήση. Για παράδειγμα, αν γνωρίζαμε ήδη πριν από 120 χρόνια, ότι ο Ιησούς ερχόταν τόσο αργά, πόσοι Αντβεντιστές θα είχαν πραγματικά μετανοήσει, θα είχαν πιστέψει το μήνυμα και θα είχαν αλλάξει τη ζωή τους; Κάθε μέρα, θα έπρεπε να είχαν προετοιμαστεί για την έναρξη των γεγονότων της τελευταίας ημέρας και ειδικά μετά την απόρριψη του μηνύματος του τέταρτου αγγέλου το 1888. Παρά την εμμονή τους, ο Θεός έδωσε στους ήδη φθαρμένους ανθρώπους της Έλευσης άλλη μια περίοδο 3 φορές 40 χρόνια για να περιπλανηθούν στην έρημο μετά το 1890.
Ωστόσο, η Εκκλησία των Αντβεντιστών έκανε κακή χρήση του επιπλέον χρόνου των 120 χρόνων που έδωσε ο Θεός. Έχει αλλοιωθεί περαιτέρω και επαναλαμβάνει τα λάθη άλλων εκκλησιών. Αλλά είναι ακόμα χειρότερο! Ήταν ο φορέας του μεγάλου φωτός που δόθηκε στην εκκλησία του τέλους του χρόνου, αλλά δεν άφησε το φως της να λάμψει—μια προϋπόθεση που το Πνεύμα της Προφητείας εξέφρασε επανειλημμένα με μεγάλη ανησυχία. Αντίθετα, το Αστέρι του Ισλάμ τώρα υψώνεται πάνω από την εκκλησία και ο «Θεός» μας θεωρείται ειδωλολατρικός στα κηρύγματα των κορυφαίων 25 ηγετών της Αντβεντιστικής Εκκλησίας, ενώ ο κοινός μας πρόγονος Αβραάμ τονίζεται ως η ρίζα που μας συνδέει με το Ισλάμ και τους Εβραίους. Έτσι, η Εκκλησία των Αντβεντιστών ακολούθησε κατά γράμμα αυτό που προέβλεπε η παπικό πρόγραμμα πλύσης εγκεφάλου του Βατικανού, που της έδωσε ο ΟΗΕ το 2000. Απόλυτος οικουμενισμός, ολοκληρωτική αποστασία!
Όχι, αγαπητέ Walter Veith, δεν συμφωνώ μαζί σου ότι πρέπει να παραμείνουμε σε αυτή την εκκλησία για να περάσουμε μέχρι το τέλος. Το τέλος της Εκκλησίας των Αντβεντιστών ως οργάνωσης έχει ήδη καθιερωθεί με θεϊκή εντολή. Ανάγνωση Το σκάφος του χρόνου και χρησιμοποιήστε τις γνώσεις σας στη γενετική για να καταλάβετε τι σημαίνει το κωδικόνιο λήξης, το οποίο στην Ιστορία των Αντβεντιστών αντιστοιχεί στα έτη 1861-1863. Και στο γενετικό σχέδιο του Θεού, βρίσκουμε ακόμη και μια «διπλή στάση» για να δείξουμε ότι το τέλος της ιστορίας του κόσμου έχει πραγματικά επιτευχθεί.
Το HSL δεν ξεκίνησε το 1861-1863, όταν ιδρύθηκε η οργάνωση. Ο Ιησούς βλέπει την πλήρη ανάπτυξη της αληθινής εκκλησίας του Θεού ως μια συνεχή χρονική γραμμή από το 1841-2015 που χωρίζεται σε επτά στάδια. Αυτό δείχνει πολύ καθαρά πώς πρέπει να γίνουν κατανοητά τα αποφθέγματα της Ellen G. White ότι «η εκκλησία θα περνούσε μέχρι το τέλος». Οι αληθινοί Αντβεντιστές ήταν πάντα εκείνοι που αποδέχονταν τις διδασκαλίες και ζούσαν σύμφωνα με το φως που δόθηκε στην εκκλησία. Πολλοί δεν μπορούν πλέον να αντέξουν την ολοκληρωτική αποστασία των αδελφών γύρω τους, γιατί η αμαρτία είναι μεταδοτική και οι ίδιοι διατρέχουν τον κίνδυνο να μολυνθούν αν παραμείνουν στις εκκλησίες τους. Προσευχηθείτε για τους αδελφούς και τις αδελφές που, με την πίστη τους στον Θεό, έχουν γίνει οι πιο μοναχικοί άνθρωποι σε αυτή τη γη —χωρίς την υποστήριξη των προσηλυτισμένων μελών της οικογένειάς τους ή των εκκλησιών τους— για τις πεποιθήσεις τους, που προτρέπουν την υπακοή στις εντολές και τα καταστατικά. Είναι κρίμα να τους αγνοείς μόνο και μόνο επειδή θα ήθελες να μείνεις στο μισθολόγιο της Γενικής Συνδιάσκεψης.
Αυτή η τελευταία σειρά άρθρων απευθύνεται ειδικά στους μεγάλους ηγέτες με επιρροή μέσα στην Εκκλησία των Αντβεντιστών, οι οποίοι θα έπρεπε να λάμπουν σαν αστέρια και θα έπρεπε να έχουν αποδεχτεί με χαρά το νέο φως που έχει δοθεί εδώ για περισσότερα από δύο δύσκολα χρόνια. Υπάρχουν ονόματα όπως ο Doug Batchelor, ο οποίος πούλησε τον εαυτό του και την οργάνωσή του στο GC, και τον David Gates, ο οποίος εργάστηκε με θαυμάσιο τρόπο στον τομέα του, αλλά στη συνέχεια υπέκυψε στην πίεση των μαζών και στις δωρεές.
Στη λίστα όσων απορρίπτουν το φως, πρέπει να συμπεριλάβουμε ονόματα που έχω ακόμη και σεβαστεί, όπως ο Gerhard Pfandl, ο οποίος, με τη «Δήλωσή του για το Μήνυμα του Ωρίωνα» ως «φερέφωνο του BRI» εξέδωσε μια τέτοια αυτοκατηγορία που ο χρόνος μου ήταν πολύ πολύτιμος για να απαντήσω ακόμη και σε μια τόσο κακώς ερευνημένη, επιφανειακή άποψη για αυτήν την «κακή κακογραφία». Παραδέχτηκε μάλιστα στην αρχή ότι δεν μπήκε στον κόπο να διαβάσει τα επεξηγηματικά άρθρα μου για την παρουσίαση του PowerPoint. Γιατί τότε να χάσω τον χρόνο μου για να απαντήσω σε μια επιστολή που δεν απευθύνθηκε καν σε εμένα; Μου διαβιβάστηκε από φίλους, μήνες αφότου είχε διανεμηθεί ευρέως στην Εκκλησία. Έτσι κατηγορούν τα αδέρφια μας έναν αδελφό χωρίς να του δίνουν την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αντίθετα με τις βιβλικές αρχές. Ωστόσο, είμαι ευγνώμων που τελικά γνωρίζω απευθείας από το στόμα του «BRI» τι ακριβώς συνέβη το 1936 στην Εκκλησία, και ότι ο Ωρίωνας χτυπά ακόμα πιο σωστά από ό,τι νόμιζα. Η νέα έκδοση της μελέτης Orion ενσωματώνει τη δήλωση του BRI και έχει γίνει ακόμη πιο πειστική από ποτέ.
Μεταξύ των σπουδαίων φώτων που σβήνουν είναι ποιμένες με επιρροή όπως ο Hugo Gambetta, ο οποίος είναι πολύ θαυμαστής, ιδιαίτερα στη Νότια Αμερική. Δεν ανταποκρίνεται στις επικοινωνίες που του απευθύνονται προσωπικά, τοποθετώντας τον στο ίδιο επίπεδο με τον Doug Batchelor, ο οποίος κρύβεται πίσω από τον Eugene Prewitt για να αποφύγει την παρενόχληση από «τρελούς» και «αιρετικούς» όπως ο John Scotram. Αγαπητέ Hugo Gambetta, παρακαλώ διαβάστε Πανσέληνος στη Γεθσημανή πάλι για να καταλάβουμε επιτέλους ότι ο Ιησούς δεν πέθανε την ώρα της σφαγής του αρνιού του Πάσχα, όπως λες σε πολλά κηρύγματα στο YouTube, παραθέτοντας μάλιστα ευθέως τα αποσπάσματα από τα έργα της Ellen G. White που εξηγούν ότι πέθανε την ώρα της καθημερινής θυσίας. Θα μπορούσατε να μάθετε από αυτήν πολλά σημαντικά μαθήματα για την έρευνά σας «τύπου», όπως και άλλοι ηγέτες που επίσης αναφέρουν αποσπάσματα από αυτήν χωρίς πλήρη κατανόηση.
Ανάμεσά τους είναι εξέχοντες ομιλητές στο τέλος του χρόνου, όπως ο Olaf Schröer και ο Nicola Taubert του Amazing Discoveries, οι οποίοι έχουν ρίξει μια ματιά στο μήνυμα τουλάχιστον μία φορά, αλλά θεωρούν ότι το φως είναι επικίνδυνο. Κάνοντας αυτό, εκπληρώνουν την ακόλουθη προφητεία της Ellen G. White:
Πρέπει να υπάρχει στις εκκλησίες μια θαυμάσια εκδήλωση της δύναμης του Θεού, αλλά δεν θα επηρεάσει εκείνους που δεν ταπείνωσαν τον εαυτό τους ενώπιον του Κυρίου και δεν άνοιξαν την πόρτα της καρδιάς με εξομολόγηση και μετάνοια. Στην εκδήλωση εκείνης της δύναμης που φωτίζει τη γη με τη δόξα του Θεού [το φως του τέταρτου αγγέλου της Αποκάλυψης 18], θα δουν μόνο κάτι που στην τύφλωσή τους θεωρούν επικίνδυνο, κάτι που θα τους προκαλέσει φόβους και θα προετοιμαστούν να του αντισταθούν. Επειδή ο Κύριος δεν εργάζεται σύμφωνα με τις ιδέες και τις προσδοκίες τους, θα εναντιωθούν στο έργο. «Γιατί», λένε, «δεν πρέπει να γνωρίζουμε το Πνεύμα του Θεού, όταν εργαζόμαστε τόσα χρόνια;»—Επειδή δεν ανταποκρίθηκαν στις προειδοποιήσεις, στις ικεσίες των μηνυμάτων του Θεού, αλλά επίμονα έλεγαν: «Είμαι πλούσιος και πλουσιώθηκα με αγαθά και δεν έχω ανάγκη από τίποτα». Το ταλέντο, η μακρόχρονη πείρα, δεν θα κάνει τους ανθρώπους διαύλους φωτός, εκτός εάν τοποθετηθούν κάτω από τις φωτεινές ακτίνες του Ήλιου της Δικαιοσύνης και δεν κληθούν, και εκλεγούν και προετοιμαστούν από την προικοδότηση του Αγίου Πνεύματος. Όταν οι άνθρωποι που χειρίζονται ιερά πράγματα ταπεινωθούν κάτω από το δυνατό χέρι του Θεού, ο Κύριος θα τους υψώσει. Θα τους κάνει ανθρώπους με διάκριση – ανθρώπους πλούσιους στη χάρη του Πνεύματός του. Τα δυνατά, εγωιστικά χαρακτηριστικά του χαρακτήρα τους, το πείσμα τους, θα φανούν στο φως που λάμπει από το Φως του κόσμου. «Θα έρθω γρήγορα κοντά σου και θα βγάλω το κηροπήγιο σου από τη θέση του, εκτός αν μετανοήσεις». Αν αναζητήσεις τον Κύριο με όλη σου την καρδιά, θα σε βρεθεί.
Το τέλος είναι κοντά! Δεν έχουμε στιγμή να χάσουμε! Το φως πρέπει να λάμψει από το λαό του Θεού με καθαρές, ευδιάκριτες ακτίνες, φέρνοντας τον Ιησού μπροστά στις εκκλησίες και στον κόσμο. Το έργο μας δεν πρέπει να περιοριστεί σε εκείνους που ήδη γνωρίζουν την αλήθεια. το πεδίο μας είναι ο κόσμος. Τα όργανα που πρέπει να χρησιμοποιηθούν είναι εκείνες οι ψυχές που λαμβάνουν με χαρά το φως της αλήθειας που τους μεταδίδει ο Θεός. Αυτές είναι οι υπηρεσίες του Θεού για τη μετάδοση της γνώσης της αλήθειας στον κόσμο. Αν με τη χάρη του Χριστού ο λαός του γίνει νέα μπουκάλια, θα τα γεμίσει με το νέο κρασί. Ο Θεός θα δώσει επιπλέον φως, και παλιές αλήθειες θα ανακτηθούν και θα αντικατασταθούν στο πλαίσιο της αλήθειας; και όπου κι αν πάνε οι εργάτες, θα θριαμβεύσουν. Ως πρεσβευτές του Χριστού, πρέπει να ερευνήσουν τις Γραφές, να αναζητήσουν τις αλήθειες που έχουν κρυφτεί κάτω από τα σκουπίδια του λάθους. Και κάθε ακτίνα φωτός που λαμβάνεται πρέπει να μεταδοθεί σε άλλους. Ένα συμφέρον θα κυριαρχήσει, ένα θέμα θα καταπιεί το ένα το άλλο,-Χριστός η δικαιοσύνη μας. {RH 23 Δεκεμβρίου 1890, Art. Β, παρ. 18–19}
Γιατί αυτοί οι «ηγέτες», που έχουν τεράστια επιρροή στο ποίμνιο της Έλευσης, δεν ακούνε τις προειδοποιήσεις του αγγελιοφόρου του Θεού που δόθηκαν ειδικά για αυτήν την εποχή του νέου φωτός του τέταρτου αγγέλου;
Πολλοί από εκείνους στους οποίους οι άνθρωποι αναζητούν διδασκαλία δεν οδηγούν τα κοπάδια τους στο καθαρό νερό της ζωής. Αν κάποιος με την ανάγνωση του Λόγου αφυπνιστεί για να αναζητήσει την αλήθεια, εάν αναζητώντας να μάθει τι διδάσκουν οι Γραφές, δείξει ότι θα γινόταν σοφός νοικοκύρης, χρεώνεται να κάνει μεγάλες κακοτοπιές. Βλέπει την αλήθεια, όχι όπως την έχουν δηλώσει οι λειτουργοί, αλλά όπως την παρουσίασε ο Χριστός στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, και ως πιστός οικονόμος λέει στους γύρω του. γιατί θα ήθελε να μοιραστούν μαζί του το μήνυμα της χάρης. Αλλά πώς αντιμετωπίζεται από τους θρησκευτικούς δασκάλους;—Όπως ακριβώς αντιμετώπισαν τον Χριστό οι Εβραίοι ηγέτες. Κρατιέται σε γελοιοποίηση. Οι λειτουργοί τον καταγγέλλουν από τον άμβωνα δηλώνοντας ότι προκαλεί διχασμό στις εκκλησίες. Διακυβεύονται αιώνια συμφέροντα, αλλά εκείνοι που πρέπει να λάβουν το φως με αγαλλίαση, πολεμούν ενάντια στον Λόγο του Θεού ως επικίνδυνο. Δεν λένε σε όσους νομίζουν ότι παραπλανούνται: «Ελάτε να εξετάσουμε αυτό το θέμα μαζί. Αν λάβατε φως, δώστε μας το. γιατί χρειαζόμαστε κάθε ακτίνα φωτός που λάμπει από τον Λόγο του Θεού. Οι ψυχές μας θα τεθούν σε κίνδυνο αν ψυχαγωγούμε και διδάξουμε το λάθος». {ST 1 Μαρτίου 1899, παρ. 5}
Θα πρέπει πραγματικά να λάβουν υπόψη τους τις ακόλουθες συμβουλές από το Πνεύμα της Προφητείας:
Να Ακούω Με Ειλικρίνεια
Όταν σας ζητηθεί να ακούσετε τους λόγους μιας διδασκαλίας που δεν καταλαβαίνετε, μην καταδικάζετε το μήνυμα έως ότου του κάνετε μια ενδελεχή έρευνα και ξέρετε από τον λόγο του Θεού ότι δεν είναι βάσιμο. Αν είχα την ευκαιρία, θα μιλούσα στους μαθητές κάθε σαββατιάτικου σχολείου στη χώρα, υψώνοντας τη φωνή μου με ειλικρινή έκκληση να πάνε στον λόγο του Θεού, αναζητώντας αλήθεια και φως. Ο Θεός έχει πολύτιμο φως να έρθει στο λαό Του αυτήν ακριβώς τη στιγμή, και θα πρέπει να προσπαθήσετε ένθερμα στις έρευνές σας να στοχεύσετε σε τίποτα λιγότερο από μια ενδελεχή γνώση κάθε σημείου της αλήθειας, για να μην βρεθείτε την ημέρα του Θεού ανάμεσα σε εκείνους που δεν έζησαν με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Θεού.
Τα σημαντικά ζητήματα που διακυβεύονται λόγω της παραμέλησης του λόγου του Θεού πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά. Η μελέτη της Βίβλου αξίζει την καλύτερη διανοητική προσπάθεια, την πιο αγιασμένη ικανότητα. Όταν παρουσιάζεται νέο φως στην εκκλησία, είναι επικίνδυνο να κλειστείτε μακριά από αυτήν. Η άρνησή σας να ακούσετε επειδή έχετε προκατάληψη για το μήνυμα προς τον αγγελιοφόρο δεν θα κάνει την υπόθεσή σας να δικαιολογείται ενώπιον του Θεού. Το να καταδικάζετε αυτό που δεν έχετε ακούσει και δεν καταλαβαίνετε δεν θα εξυψώσει τη σοφία σας στα μάτια εκείνων που είναι ειλικρινείς στις έρευνες της αλήθειας. Και το να μιλάς με περιφρόνηση για εκείνους που ο Θεός έστειλε με μήνυμα αλήθειας, είναι ανοησία και τρέλα. Εάν η νεολαία μας επιδιώκει να εκπαιδεύσει τους εαυτούς τους ώστε να είναι εργαζόμενοι στην υπόθεση Του, θα πρέπει να μάθουν την οδό του Κυρίου και να ζήσουν με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα Του. Δεν πρέπει να αποφασίσουν ότι όλη η αλήθεια έχει ξεδιπλωθεί και ότι ο Άπειρος δεν έχει πια φως για τον λαό Του. Αν εδραιωθούν στην πεποίθηση ότι όλη η αλήθεια έχει αποκαλυφθεί, θα είναι κινδυνεύοντας να πετάξουμε πολύτιμα κοσμήματα της αλήθειας που θα ανακαλυφθεί καθώς οι άνθρωποι στρέφουν την προσοχή τους στην αναζήτηση του πλούσιου ορυχείου του λόγου του Θεού. {CSW 31.2–32.1}
Η ακόλουθη περιγραφή ταιριάζει σε αυτούς τους ηγέτες:
Οι αριθμοί μας αυξάνονται, οι εγκαταστάσεις μας διευρύνονται, και όλα αυτά απαιτούν ένωση μεταξύ των εργαζομένων, για πλήρη αφιέρωση και πλήρη αφοσίωση στον σκοπό του Θεού. Δεν υπάρχει θέση στο έργο του Θεού για τους μισογύνους εργάτες, για εκείνους που δεν έχουν ούτε κρύο ούτε ζέστη. Ο Ιησούς λέει, «Θα ήθελα να ήσουν κρύος ή ζεστός. Επειδή λοιπόν είσαι χλιαρός, ούτε κρύος ούτε ζεστός, θα σε βγάλω από το στόμα μου». Ανάμεσα σε αυτούς που είναι μισογύνης είναι η τάξη που υπερηφανεύονται για τη μεγάλη τους προσοχή στο να λαμβάνουν «νέο φως», όπως το ονομάζουν. Αλλά η αποτυχία τους να λάβουν το φως προκαλείται από την πνευματική τους τύφλωση. γιατί δεν μπορούν να διακρίνουν τους τρόπους και τα έργα του Θεού. Όσοι παρατάσσονται ενάντια στο πολύτιμο φως του ουρανού, θα δεχτούν μηνύματα που δεν έχει στείλει ο Θεός, και έτσι θα γίνει επικίνδυνο για την υπόθεση του Θεού. γιατί θα θέσουν ψεύτικα πρότυπα.
Υπάρχουν άνθρωποι στην υπόθεσή μας που θα μπορούσαν να είναι πολύ χρήσιμοι αν δεν ήθελαν παρά να μάθουν για τον Χριστό και να συνεχίσουν από το φως στο μεγαλύτερο φως. αλλά επειδή δεν θα το κάνουν, είναι θετικά εμπόδια, που αμφισβητούν πάντα, σπαταλούν πολύτιμο χρόνο σε διαφωνίες και δεν συνεισφέρουν τίποτα στην πνευματική ανύψωση της εκκλησίας. Κατευθύνουν λανθασμένα τα μυαλά και οδηγούν τους ανθρώπους να αποδεχτούν επικίνδυνες προτάσεις. Δεν μπορούν να δουν μακριά. δεν μπορούν να διακρίνουν την κατάληξη του θέματος. Η ηθική τους δύναμη σπαταλάται σε μικροπράγματα. γιατί βλέπουν ένα άτομο ως κόσμο και έναν κόσμο ως άτομο. {RHD6 Δεκεμβρίου 1892, παρ. 5–6}
Και δυστυχώς ήταν πάντα έτσι:
Τις ίδιες δοκιμασίες έχουν βιώσει οι άνθρωποι του Θεού σε περασμένους αιώνες. Ο Wycliffe, ο Huss, ο Luther, ο Tyndale, ο Baxter, ο Wesley, προέτρεψαν να δοκιμαστούν όλα τα δόγματα στη Βίβλο και δήλωσαν ότι θα απαρνηθούν όλα όσα καταδίκαζε. Εναντίον αυτών των ανδρών ο διωγμός μαίνεται με αδυσώπητη οργή. όμως έπαψαν να μην δηλώνουν την αλήθεια. Διαφορετικές περίοδοι στην ιστορία της εκκλησίας έχουν χαρακτηριστεί η καθεμία από την ανάπτυξη κάποιας ειδικής αλήθειας, προσαρμοσμένης στις ανάγκες του λαού του Θεού εκείνη την εποχή. Κάθε νέα αλήθεια έχει ανοίξει το δρόμο της ενάντια στο μίσος και την αντίθεση. όσοι ήταν ευλογημένοι με το φως του δοκιμάστηκαν και δοκιμάστηκαν. Ο Κύριος δίνει μια ιδιαίτερη αλήθεια για τους ανθρώπους σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Ποιος τολμά να αρνηθεί να το δημοσιεύσει; Διατάζει τους υπηρέτες Του να παρουσιάσουν την τελευταία πρόσκληση του ελέους στον κόσμο. Δεν μπορούν να μείνουν σιωπηλοί, παρά μόνο σε κίνδυνο της ψυχής τους. Οι πρεσβευτές του Χριστού δεν έχουν καμία σχέση με συνέπειες. Πρέπει να εκτελέσουν το καθήκον τους και να αφήσουν αποτελέσματα στον Θεό. {GC 609.1}
Και αυτή είναι η συνέπεια για τους ηγέτες για τη συνεχή άρνησή τους στο νέο φως από Ωρίων και την Σκάφος του Χρόνου:
Αποστασίες μεταξύ των Ηγετών της Εκκλησίας
Πολλά αστέρια που θαυμάσαμε για τη λάμψη του θα σβήσουν στη συνέχεια στο σκοτάδι.—Prophets and Kings, 188 (περ. 1914).
Άνθρωποι τους οποίους έχει τιμήσει πολύ θα, στις τελευταίες σκηνές της ιστορίας αυτής της γης, θα ακολουθήσουν τον αρχαίο Ισραήλ… Μια απομάκρυνση από τις μεγάλες αρχές που έχει θέσει ο Χριστός στις διδασκαλίες Του, η επεξεργασία ανθρώπινων σχεδίων, η χρήση των Γραφών για να δικαιολογήσει μια λανθασμένη πορεία δράσης κάτω από τη διεστραμμένη εργασία του Εωσφόρου, θα επιβεβαιώσει τους ανθρώπους σε παρεξήγηση. και η αλήθεια ότι πρέπει να τους κρατήσουν από λάθος πρακτικές θα διαρρεύσει από την ψυχή όπως το νερό από ένα δοχείο που διαρρέει.— Manuscript Releases 13:379, 381 (1904).
Πολλοί θα δείξουν ότι δεν είναι ένα με τον Χριστό, ότι δεν είναι νεκροί για τον κόσμο, για να ζήσουν μαζί Του. και συχνές θα είναι οι αποστασίες ανδρών που έχουν καταλάβει υπεύθυνες θέσεις.—The Review and Herald, 11 Σεπτεμβρίου 1888. {LDE 178.3–179.1}
Ας διαβάσουμε τώρα τι κάνει τόσο δύσκολο για τους ηγέτες να ακολουθήσουν το κάλεσμα του Θεού και να ακούσουν τη φωνή του Θεού από τον Ωρίωνα:
Παρουσιάστηκε μπροστά μου μια εταιρεία σε αντίθεση με αυτή που περιγράφηκε. Περίμεναν και παρακολουθούσαν. Τα μάτια τους ήταν στραμμένα παράδεισος, και τα λόγια του Κυρίου τους ήταν στα χείλη τους: «Αυτό που σας λέω το λέω σε όλους, να προσέχετε». «Να προσέχετε, λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε πότε θα έρθει ο Κύριος του σπιτιού, το βράδυ, ή τα μεσάνυχτα, ή στο λάλημα του πετεινού ή το πρωί· μήπως ερχόμενος ξαφνικά σας βρει να κοιμάστε». Ο Κύριος υποδηλώνει μια καθυστέρηση πριν ξημερώσει επιτέλους το πρωί. Αλλά δεν θα ήθελε να υποχωρήσουν στην κούραση, ούτε να χαλαρώσουν τη σοβαρή τους εγρήγορση, γιατί το πρωί δεν τους ανοίγει αμέσως μόλις περίμεναν. Οι περιμένοντες μου εκπροσωπήθηκαν καθώς κοιτάζει προς τα πάνω. Ενθάρρυναν ο ένας τον άλλον επαναλαμβάνοντας αυτά τα λόγια:Το πρώτο και το δεύτερο ρολόι είναι παρελθόν. Είμαστε στο τρίτο ρολόι, περιμένοντας και παρακολουθώντας την επιστροφή του Δασκάλου. Απομένει αλλά λίγος χρόνος παρακολούθησης τώρα.» Είδα κάποιους να κουράζονται. Τα μάτια τους ήταν στραμμένα προς τα κάτω, και ήταν απορροφημένοι με τα γήινα πράγματα και ήταν άπιστοι να παρακολουθούν. Έλεγαν: «Στο πρώτο ρολόι περιμέναμε τον Δάσκαλό μας, αλλά απογοητευτήκαμε. Σκεφτήκαμε ότι σίγουρα θα ερχόταν στο δεύτερο ρολόι, αλλά αυτό πέρασε, και δεν ήρθε. Ίσως πάλι να απογοητευτούμε. Δεν χρειάζεται να είμαστε τόσο συγκεκριμένοι. Μπορεί να μην έρθει στο παρακάτω ρολόι. Βρισκόμαστε στο τρίτο ρολόι και τώρα πιστεύουμε ότι είναι καλύτερο να εναποθέσουμε τον θησαυρό μας στη γη, ώστε να είμαστε ασφαλείς από τη φτώχεια». Πολλοί κοιμόντουσαν, μπερδεμένοι με τις φροντίδες αυτής της ζωής και παρασυρμένοι από την απάτη του πλούτου από τη θέση τους που περίμεναν, παρακολουθούσαν.
Οι άγγελοι μου παριστάνονταν να κοιτάζουν με έντονο ενδιαφέρον για να σημαδέψουν την εμφάνιση των κουρασμένων αλλά πιστών παρατηρητών, μήπως δοκιμαστούν πολύ και βυθιστούν κάτω από τον κόπο και τις κακουχίες που έγιναν διπλά βαριά επειδή τα αδέρφια τους είχαν απομακρυνθεί από τη φυλακή τους, και μεθύστε από τις εγκόσμιες φροντίδες και παραπλανηθείτε από την κοσμική ευημερία. Αυτοί οι ουράνιοι άγγελοι λυπήθηκαν που αυτοί που κάποτε παρακολουθούσαν, με την νωθρότητα και την απιστία τους, αυξάνουν τη δοκιμασία και τα βάρη εκείνων που προσπαθούσαν ένθερμα και επίμονα να διατηρήσουν τη θέση αναμονής, παρακολούθησης.
Είδα ότι ήταν αδύνατο να εμπλακούν οι στοργές και τα ενδιαφέροντα εγκόσμιες φροντίδες, να είναι αυξανόμενα επίγεια υπάρχοντα, και όμως να είστε σε θέση αναμονής, να παρακολουθείτε, όπως έχει διατάξει ο Σωτήρας μας. Είπε ο άγγελος: «Μπορούν να εξασφαλίσουν μόνο έναν κόσμο. Για να αποκτήσουν τον ουράνιο θησαυρό πρέπει να θυσιάσουν τα γήινα. Δεν μπορούν να έχουν και τους δύο κόσμους». Είδα πόσο απαραίτητη ήταν η συνέχιση της πιστότητας στην παρακολούθηση για να ξεφύγουμε από τις απατηλές παγίδες του Σατανά. Οδηγεί αυτούς που πρέπει να περιμένουν και να παρακολουθούν, να κάνουν ένα βήμα μπροστά προς τον κόσμο. δεν έχουν σκοπό να πάνε παραπέρα, αλλά αυτό το ένα βήμα τους απομάκρυνε πολύ πιο μακριά από τον Ιησού και διευκόλυνε να κάνουν το επόμενο. και έτσι βήμα μετά βήμα γίνεται προς τον κόσμο, έως ότου όλη η διαφορά μεταξύ αυτών και του κόσμου είναι ένα επάγγελμα, ένα μόνο όνομα. Έχουν χάσει τον ιδιόρρυθμο, άγιο χαρακτήρα τους και δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από το επάγγελμά τους να τους ξεχωρίζει από τους λάτρεις του κόσμου γύρω τους.
Είδα ότι το ρολόι μετά το ρολόι ήταν στο παρελθόν. Εξαιτίας αυτού, θα πρέπει να υπάρχει έλλειψη επαγρύπνησης; Α, όχι! Υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη για αδιάκοπη εγρήγορση, γιατί τώρα οι στιγμές είναι λιγότερες από ό,τι πριν περάσει το πρώτο ρολόι. Τώρα η περίοδος αναμονής είναι αναγκαστικά μικρότερη από την αρχή. Αν παρακολουθούσαμε με αμείωτη επαγρύπνηση τότε, πόσο περισσότερο χρειάζεται διπλή εγρήγορση στο δεύτερο ρολόι. Το πέρασμα του δεύτερου ρολογιού μας έφερε στο τρίτο, και τώρα είναι αδικαιολόγητο να μειώσουμε την εγρήγορσή μας. Το τρίτο ρολόι απαιτεί τριπλή σοβαρότητα. Το να γίνουμε ανυπόμονοι τώρα θα σήμαινε ότι χάναμε όλη μας τη σοβαρότητα και την επίμονη παρακολούθηση μέχρι τώρα. Η μακρά νύχτα της ζοφερής προσπαθεί. αλλά το πρωί αναβάλλεται με έλεος, γιατί αν έρθει ο Δάσκαλος, τόσοι θα βρίσκονταν απροετοίμαστοι. Η απροθυμία του Θεού να πεθάνει ο λαός Του ήταν ο λόγος για τόσο μεγάλη καθυστέρηση. Αλλά ο ερχομός του πρωινού στους πιστούς, και της νύχτας στους άπιστους, είναι ακριβώς πάνω μας. Περιμένοντας και παρακολουθώντας, ο λαός του Θεού πρέπει να εκδηλώσει τον περίεργο χαρακτήρα του, ο χωρισμός τους από τον κόσμο. Με τη θέση παρακολούθησης πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε πραγματικά ξένοι και προσκυνητές στη γη. Η διαφορά μεταξύ εκείνων που αγαπούν τον κόσμο και εκείνων που αγαπούν τον Χριστό είναι τόσο ξεκάθαρη που είναι αλάνθαστη. Ενώ οι κοσμικοί είναι όλοι ειλικρινείς και φιλοδοξούν να εξασφαλίσουν τον επίγειο θησαυρό, ο λαός του Θεού δεν είναι σύμφωνος με τον κόσμο, αλλά δείχνει με τη σοβαρή, παρατηρητική και αναμονή θέση του ότι έχει μεταμορφωθεί. ότι το σπίτι τους δεν είναι σε αυτόν τον κόσμο, αλλά ότι αναζητούν μια καλύτερη χώρα, έστω και μια παραδεισένια.
Ελπίζω, αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, ότι δεν θα προσπεράσετε αυτά τα λόγια χωρίς να εξετάσετε διεξοδικά τη σημασία τους. Καθώς οι άνδρες της Γαλιλαίας στέκονταν και κοιτούσαν σταθερά προς τον ουρανό, για να πιάσει, αν είναι δυνατόν, μια ματιά του ανερχόμενου Σωτήρα τους, δύο άντρες με λευκή ενδυμασία, ουράνιοι άγγελοι που ανατέθηκαν να τους παρηγορήσουν για την απώλεια της παρουσίας του Σωτήρα τους, στάθηκαν δίπλα τους και ρώτησε: «Εσείς άνδρες της Γαλιλαίας, γιατί στέκεστε κοιτάζοντας ψηλά στον ουρανό; Αυτός ο ίδιος Ιησούς, που αναλήφθηκε από εσάς στον ουρανό, θα έρθει με τον ίδιο τρόπο όπως τον είδατε να πηγαίνει στον ουρανό».
Ο Θεός σχεδιάζει ότι ο λαός Του θα στρέψει τα μάτια του προς τον ουρανό, αναζητώντας την ένδοξη εμφάνιση του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού. Ενώ η προσοχή των κοσμικών είναι στραμμένη σε διάφορες επιχειρήσεις, η δική μας θα πρέπει να είναι στους ουρανούς. η πίστη μας θα πρέπει να φτάνει όλο και περισσότερο στα ένδοξα μυστήρια του ουράνιου θησαυρού, αντλώντας τις πολύτιμες, θεϊκές ακτίνες φωτός από το ουράνιο ιερό για να λάμψουν στις καρδιές μας, καθώς λάμπουν στο πρόσωπο του Ιησού. Οι χλευαστές κοροϊδεύουν αυτούς που περιμένουν, που παρακολουθούν, και ρωτούν: «Πού είναι η υπόσχεση του ερχομού Του; Έχετε απογοητευτεί. Ασχοληθείτε τώρα μαζί μας και θα ευημερήσετε στα εγκόσμια πράγματα. Κερδίστε, κερδίστε χρήματα και τιμήστε τον κόσμο». Οι περιμένοντες κοιτάξτε προς τα πάνω και απαντήστε: «Παρακολουθούμε». Και γυρίζοντας από τη γήινη ηδονή και την εγκόσμια φήμη, και από την απάτη του πλούτου, δείχνουν ότι βρίσκονται σε αυτή τη θέση. Βλέποντας γίνονται δυνατοί. νικούν την νωθρότητα και τον εγωισμό και την αγάπη για την ευκολία. Η φωτιά της θλίψης ανάβει πάνω τους και ο χρόνος αναμονής φαίνεται μεγάλος. Μερικές φορές θρηνούν και η πίστη παραπαίει. αλλά συγκεντρώνονται ξανά, ξεπερνούν τους φόβους και τις αμφιβολίες τους, και ενώ τα μάτια τους είναι στραμμένα προς τον ουρανό, λένε στους αντιπάλους τους: «Παρατηρώ, περιμένω την επιστροφή του Κυρίου μου. Θα δοξάζομαι στη θλίψη, στη θλίψη, στις ανάγκες».
Η επιθυμία του Κυρίου μας είναι να είμαστε σε εγρήγορση, ώστε όταν έρθει και χτυπήσει να Του ανοίξουμε αμέσως. Μια ευλογία προφέρεται σε εκείνους τους υπηρέτες τους οποίους βρίσκει να παρακολουθούν. «Θα ζωσθεί και θα τους κάνει να καθίσουν για φαγητό και θα βγει και θα τους υπηρετήσει». Ποιος από εμάς αυτές τις έσχατες ημέρες θα τιμηθεί ειδικά από τον Κύριο των συνελεύσεων; Είμαστε έτοιμοι χωρίς καθυστέρηση να Του ανοίξουμε αμέσως και να Τον καλωσορίσουμε; Παρακολουθήστε, παρακολουθήστε, παρακολουθήστε. Σχεδόν όλοι έχουν σταματήσει να παρακολουθούν και να περιμένουν. δεν είμαστε έτοιμοι να Του ανοίξουμε αμέσως. Η αγάπη του κόσμου έχει απασχολήσει τόσο πολύ τις σκέψεις μας ότι τα μάτια μας δεν είναι στραμμένα προς τα πάνω, αλλά προς τα κάτω στη γη. Βιαζόμαστε, ασχολούμαστε με ζήλο και σοβαρότητα σε διάφορες επιχειρήσεις, αλλά ο Θεός έχει ξεχαστεί και ο ουράνιος θησαυρός δεν εκτιμάται. Δεν είμαστε σε θέση αναμονής, παρακολούθησης. Η αγάπη του κόσμου και η απάτη του πλούτου επισκιάζουν την πίστη μας, και δεν λαχταρούμε και δεν αγαπάμε την εμφάνιση του Σωτήρα μας. Προσπαθούμε πάρα πολύ να φροντίσουμε τον εαυτό μας. Είμαστε ανήσυχοι και μας λείπει πολύ η σταθερή εμπιστοσύνη στον Θεό. Πολλοί ανησυχούν και εργάζονται, επινοούν και σχεδιάζουν, φοβούμενοι ότι μπορεί να υποστούν ανάγκη. Δεν έχουν χρόνο για να προσευχηθούν ή να παρακολουθήσουν θρησκευτικές συναθροίσεις και, με τη φροντίδα τους για τον εαυτό τους, δεν αφήνουν καμία ευκαιρία στον Θεό να τους φροντίσει. Και ο Κύριος δεν κάνει πολλά γι' αυτούς, γιατί δεν Του δίνουν καμία ευκαιρία. Κάνουν πάρα πολλά για τον εαυτό τους και πιστεύουν και εμπιστεύονται τον Θεό πολύ λίγο.
Η αγάπη για τον κόσμο έχει τρομερή επιρροή στους ανθρώπους τους οποίους ο Κύριος πρόσταξε να αγρυπνούν και να προσεύχονται πάντα, μήπως ερχόμενος ξαφνικά τους βρει να κοιμούνται. «Μην αγαπάτε τον κόσμο, ούτε τα πράγματα που υπάρχουν στον κόσμο. Αν κάποιος αγαπά τον κόσμο, η αγάπη του Πατέρα δεν είναι μέσα του. Διότι ό,τι υπάρχει στον κόσμο, ο πόθος της σάρκας, και ο πόθος των ματιών, και η υπερηφάνεια της ζωής, δεν είναι του Πατέρα, αλλά είναι του κόσμου. Και ο κόσμος παρέρχεται και ο πόθος του· αλλά αυτός που κάνει το θέλημα του Θεού μένει για πάντα».
Μου έχει αποδειχθεί ότι ο λαός του Θεού που δηλώνει ότι πιστεύει στην παρούσα αλήθεια δεν βρίσκεται σε θέση αναμονής και παρακολούθησης. Αυξάνονται σε πλούτη και εναποθέτουν τους θησαυρούς τους στη γη. Γίνονται πλούσιοι σε εγκόσμια πράγματα, αλλά όχι πλούσιοι προς τον Θεό. Δεν πιστεύουν στη λιγοστότητα του χρόνου. δεν πιστεύουν ότι το τέλος όλων των πραγμάτων πλησιάζει, ότι ο Χριστός είναι στην πόρτα. Μπορούν να ομολογήσουν πολύ πίστη. αλλά εξαπατούν τις ψυχές τους, γιατί θα κάνουν πράξη όλη την πίστη που έχουν πραγματικά. Τα έργα τους δείχνουν τον χαρακτήρα της πίστης τους και μαρτυρούν στους γύρω τους ότι ο ερχομός του Χριστού δεν πρόκειται να γίνει σε αυτή τη γενιά. Σύμφωνα με την πίστη τους θα είναι τα έργα τους. Οι προετοιμασίες τους γίνονται για να παραμείνουν σε αυτόν τον κόσμο. Προσθέτουν σπίτι σε σπίτι, και γη σε γη, και είναι πολίτες αυτού του κόσμου. {2Τ 192.1–196.2}
Για την υπόθεση του Θεού, οι ηγέτες μας δεν ενεργούν σαν ηγέτες του Θεού, αλλά ως αλεξικέραυνα του Σατανά, που εκπέμπουν το φως που θα έπρεπε να χτυπήσει την Εκκλησία των Αντβεντιστών, έτσι ώστε να περάσει απαρατήρητη, ενώ θα έπρεπε να την είχε διαφωτίσει πλήρως. Το φως που μας λάμπει με λαμπερές ακτίνες από τον Ωρίωνα, πλαισιώνοντας τον θρόνο του Θεού, το χρησιμοποιούν για να κοροϊδέψουν τον Θεό και να πετάξουν τις προειδοποιήσεις Του στον άνεμο. Αντί να ερευνήσουν το φως, απορρίπτουν το μήνυμα και τον αγγελιοφόρο. Σε πάνω από δύο χρόνια, ΟΥΤΕ ΕΝΑ Μου έχει παρουσιαστεί βιβλικά ορθό επιχείρημα που θα μπορούσε να αντικρούσει το μήνυμα του Ωρίωνα. Απλώς είναι γεμάτα ζεστό αέρα, και γεννά το ερώτημα γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν δέχονται το φως, αντί να το δηλώνουν ως αντιβιβλικό χωρίς να δείχνουν λάθη.
Έχω ήδη ασχοληθεί λεπτομερώς με όλα τα αποσπάσματα της Ellen G. White κατά του χρόνου στα άρθρα μου και έχω εξηγήσει γιατί η Ellen G. White έπρεπε να σκέφτεται και να γράφει έτσι. Έδειξα επίσης τι λέει η Βίβλος σχετικά με αυτό. Ναι, υπήρξε μια εποχή μετά το 1844 κατά τη διάρκεια της οποίας δεν θα έπρεπε να οριστεί χρόνος, αλλά είναι πλέον καιρός να εκπληρωθούν οι πολλές ανεκπλήρωτες χρονικές προφητείες του Δανιήλ 12 και της Αποκάλυψης, επειδή ο Θεός δεν έχει γράψει τίποτα στη Βίβλο που να μην έχει σκοπό.
Κατηγορήθηκα ότι δεν χρησιμοποίησα κανένα ερμηνευτικό. Θα έπρεπε εγω? Δεν θα έπρεπε οι ηγέτες που έχουν σπουδάσει θεολογία και απέρριψαν το μήνυμα, να μου πουν «ερμηνευτικά» γιατί το κάνουν; Χρειάζεται εγώ, ένας θεολογικός «κόκκινος λαιμός», να εξηγήσω στους μορφωμένους γιατρούς αυτού του κλάδου ποια πρέπει να είναι τα εργαλεία τους; Δεν απαντούν γιατί η ερμηνευτική τους δεν έχει εξήγηση γιατί εμφανίζεται ο Ωρίωνας τρεις φορές στη Βίβλο και κατέχει μια τόσο ιδιαίτερη θέση στο Βιβλίο των Βιβλίων.
Επομένως, σε αυτήν την τελευταία σειρά άρθρων πριν από τη μεγάλη καταστροφή, απευθύνομαι σε εκείνους τους ηγέτες της εκκλησίας, που έχουν ακόμα μια σπίθα πίστης στον Κύριο στις καρδιές τους και είναι έτοιμοι να μετανοήσουν, ώστε να μπορέσουν να κατανοήσουν το εύρος του φωτός που θα δώσω εδώ αναλυτικά και θεολογικά και να το προετοιμάσουν με τρόπο που θα είναι εύγευστο για τους Αντβεντιστές που χρειάζονται ακόμα γάλα. Αυτό το φως δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ή να αντικρουστεί απευθείας με τη Βίβλο, αλλά θα είναι ένα φως που βασίζεται στο υπάρχον φως των Αντβεντιστών και απλώς προσθέτει σε αυτό. Το πλαίσιο της σκέψης έχει παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της ιστορίας του Advent από άλλους πολύ σεβαστούς θεολόγους Αντβεντιστές, αλλά Το ακολούθησα στο λογικό του συμπέρασμα. Και ξέρω ότι αυτές δεν είναι μόνο δικές μου σκέψεις, αλλά εμπνευσμένες από το Άγιο Πνεύμα σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο της ιστορίας του κόσμου.
Πριν δώσω το λόγο για το θέμα στον αδελφό μου Ρόμπερτ, ο οποίος εξέτασε αυτό το «νέο» φως για μήνες στην ομάδα μελέτης μας, πρέπει να ερμηνεύσω το όνειρό μου για σένα, που είχα ακριβώς την 167η επέτειο από την έναρξη της ανακριτικής κρίσης στον ουρανό...