Ένας στίχος, δυσνόητος
Και από τον καιρό που θα αφαιρεθεί η καθημερινή θυσία και θα εγκατασταθεί το βδέλυγμα που ερημώνει, θα υπάρξουν χίλιες διακόσιες ενενήντα ημέρες. (Δανιήλ 12:11)
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ερμηνείες αυτού του στίχου, και μάλιστα είχαμε τη δική μας διαφορετική ερμηνεία που εξακολουθεί να υπάρχει στον ιστότοπό μας στο άρθρο Η Ανάσταση του Θηρίου. Η πρώτη πρόκληση είναι να κατανοήσουμε σωστά τι είναι το «καθημερινό». Απλώς ρίξτε μια ματιά στο ίδιο άρθρο σε πόσες ερμηνείες υπάρχουν της λέξης «καθημερινά», από σήμερα μέχρι τον Ιώσηπο τον πρώτο αιώνα!
Η δεύτερη πρόκληση είναι να κατανοήσουμε τη σχέση μεταξύ της «αφαίρεσης του καθημερινού» και της «εγκατάστασης του βδελυγμού». Και πάλι, υπάρχουν πολλές απόψεις σχετικά με το πότε λαμβάνουν χώρα αυτά τα δύο γεγονότα και εάν συμβαίνουν ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα πολλά διαφορετικά γραφήματα τέλους χρόνου με τις περιόδους 1335-, 1290- και 1260 ημερών σε διάφορες σχέσεις μεταξύ τους.
Τι είναι η «Καθημερινή»;
Η αδελφή Γουάιτ μας δίνει την ακόλουθη δήλωση στην καθημερινή:
Έπειτα είδα σε σχέση με το «καθημερινό» (Δανιήλ 8:12) ότι η λέξη «θυσία» προήλθε από τη σοφία του ανθρώπου και δεν ανήκει στο κείμενο, και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή άποψη γι' αυτό σε εκείνους που έκαναν την κραυγή της ώρας της κρίσης. Όταν υπήρχε η ένωση, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήταν ενωμένοι στη σωστή άποψη του «καθημερινού». αλλά στη σύγχυση από το 1844, έχουν αγκαλιάσει άλλες απόψεις και ακολούθησαν το σκοτάδι και η σύγχυση. Ο χρόνος δεν είναι δοκιμασία από το 1844 και δεν θα είναι ποτέ ξανά δοκιμασία. {EW 74.2}
Με την πρώτη ματιά φαίνεται ότι το παραπάνω απόσπασμα λύνει όλα τα προβλήματά μας λέγοντάς μας ακριβώς ότι η «καθημερινή» δεν είναι η «καθημερινή θυσία». Ωστόσο, μια προσεκτική ανάγνωση του κειμένου δεν μας επιτρέπει να το πούμε αυτό. Μιλάει για την εμπειρία των Πρωτοπόρους, λέγοντας ότι κατάλαβαν σωστά το «καθημερινό» για την εποχή τους, αλλά δεν αποκλείει το ενδεχόμενο το «καθημερινό» να έχει άλλες ερμηνείες για άλλες εποχές. Ναι, η λέξη «θυσία» προστέθηκε από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο, αλλά αυτό δεν αποκλείει την πιθανότητα η «καθημερινή» να σημαίνει την «καθημερινή θυσία» σε ορισμένες εφαρμογές της προφητείας. Πραγματικά δόθηκε η σωστή άποψη για το κίνημα των Μιλεριτών και έχει προκληθεί σύγχυση σχετικά με την έννοια του «καθημερινού» για την ιστορική εκπλήρωση, αλλά αυτό δεν αποκλείει άλλες απόψεις για μελλοντικές εφαρμογές της προφητείας.
Ο Ιησούς μας έδωσε ένα παράδειγμα εφαρμογής του εδαφίου:
Όταν όμως δείτε το βδέλυγμα της ερήμωσης, για το οποίο είπε ο προφήτης Δανιήλ, να στέκεται εκεί που δεν πρέπει, (αυτός που διαβάζει ας καταλάβει), τότε όσοι είναι στην Ιουδαία ας φύγουν στα βουνά: (Μάρκος 13:14)
Αναφέρεται στο εδάφιο του Δανιήλ στο πλαίσιο της καταστροφής της Ιερουσαλήμ και της καταστροφής στο τέλος του κόσμου. Προς το παρόν, ας επικεντρωθούμε στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Αν η ερήμωση της Ιερουσαλήμ ήταν η καταστροφή της το 70 μ.Χ., τότε το βδέλυγμα που προκαλεί την ερήμωση είναι η πολιορκία της πόλης από τον ρωμαϊκό στρατό. Ακριβώς αυτό το γεγονός έδωσε σήμα στους χριστιανούς να εγκαταλείψουν την πόλη και να σώσουν τη ζωή τους, κάτι που έκαναν με την πρώτη ευκαιρία όταν ο στρατός επέστρεψε προσωρινά.
Αν το βδέλυγμα ήταν η πολιορκία της Ιερουσαλήμ, ποια πρέπει να ήταν η προϋπόθεση «αφαίρεση του καθημερινού»; Ο παγανισμός δεν αφαιρέθηκε εκείνη την εποχή. Ήταν ο ίδιος ο Ιησούς που αφαίρεσε τις καθημερινές θυσίες πεθαίνοντας στον σταυρό την ακριβή ώρα της θανάτωσης του αμνού της καθημερινής θυσίας.
Ας συγκρίνουμε ένα άλλο εδάφιο από τον Δανιήλ που εξηγεί με σαφήνεια ποιο ήταν το νόημα στην εποχή του Ιησού και τι είναι και για εμάς:
Και θα επιβεβαιώσει τη διαθήκη με πολλούς για μία εβδομάδα· και στο μέσο της εβδομάδας θα κάνει να σταματήσει η θυσία και η προσφορά, και για την υπερβολική εξάπλωση των βδελυγμάτων θα το ερημώσει, ακόμη και μέχρι την ολοκλήρωση, και αυτό το αποφασισμένο θα χυθεί πάνω στον έρημο. (Δανιήλ 9:27)
Εδώ στο εδάφιο 9:27 ο Δανιήλ μας λέει πρώτα με ξεκάθαρα λόγια αυτό στο οποίο αναφέρθηκε αργότερα με συνοπτικά λόγια στο εδάφιο 12:11. Εδώ βλέπουμε ότι η πρώτη εφαρμογή της προφητείας, που ίσχυε για τον σταυρικό θάνατο του Ιησού, αφορούσε συγκεκριμένα τη διακοπή της καθημερινής θυσίας, η οποία ήταν η προϋπόθεση για την υπερβολική εξάπλωση των βδελυγμάτων που είχαν ως αποτέλεσμα την ερήμωση.
Πράγματι, πολλοί μεταφραστές της Βίβλου σωστά (ίσως άθελά τους) μετέφρασαν το «καθημερινό» ως «καθημερινή θυσία». Αυτό είναι - υπό το φως του εδαφίου 9:27 - το πιο διαρκές νόημα, αυτό που ισχύει για τον Ιησού και αυτό που ισχύει για τα τελικά γεγονότα που γινόμαστε μάρτυρες στην εποχή μας.
Δύο συμβάντα που μπερδεύονται εύκολα
Στην αρχή σκεφτήκαμε, όπως πολλοί, ότι η αφαίρεση της καθημερινής θυσίας και το στήσιμο της βδελυγμίας πρέπει να γίνουν ταυτόχρονα για να ξεκινήσουν και τα δύο γεγονότα την περίοδο των 1290 ημερών. Είναι εύκολο να κάνουμε αυτό το λάθος λόγω της δομής της πρότασης και της χρήσης της λέξης «και» που συνδέει τα δύο γεγονότα.
Είδαμε ήδη στην προηγούμενη ενότητα ότι όταν ο Ιησούς «αφαίρεσε» την καθημερινή θυσία, η καταστροφή της Ιερουσαλήμ δεν έγινε αμέσως. Δεν λάβαμε υπόψη αυτόν τον εκτεταμένο χρόνο στη σύγχρονη εφαρμογή μας και ως αποτέλεσμα πέσαμε σε άλλη μια απογοήτευση. Στη συνέχεια συνειδητοποιήσαμε στις μελέτες μας ότι τα γεγονότα απαιτούν μια διαδικασία χρόνου για να συμβούν, αλλά μόλις λίγο αργότερα λάβαμε μια επιβεβαίωση αυτής της άποψης που καθόταν κάτω από τη μύτη μας στο Σχολιασμό της Βίβλου όλη την ώρα. Η σύγχυση διαλύεται εύκολα όταν βλέπουμε τι λέει κυριολεκτικά η εβραϊκή γλώσσα:
11. Η καθημερινή θυσία. Βλέπε στο Ch. 8:11. Αφαιρέθηκε. Η ρήτρα μπορεί να μεταφραστεί κυριολεκτικά, «και από τον καιρό της αφαίρεσης του συνεχούς, ακόμη και για να στηθεί το βδέλυγμα». Αυτό θα έδειχνε ότι η «αφαίρεση» έγινε με άμεση πρόθεση να στήσει το βδέλυγμα. Η εστίαση μπορεί να είναι στην προπαρασκευαστική «αφαίρεση» παρά στο επόμενο «στήσιμο». {Seventh-day Adventist Bible Commentary, τομ. 4, σελ. 880}
Όπως μπορείτε να δείτε, σύμφωνα με το πρωτότυπο εβραϊκό, οι 1290 ημέρες ξεκινούν με την αφαίρεση της «συνεχούς» ή της καθημερινής θυσίας και η βδελυγμία είναι ένα ξεχωριστό γεγονός που δεν θα μπορούσε να συμβεί παρά μόνο μετά την αφαίρεση της καθημερινής.
Οι 1290 Μέρες
Τώρα, ας εξερευνήσουμε τι ακριβώς συνέβη που αφαίρεσε την καθημερινότητα στην εποχή του Ιησού. Γνωρίζουμε ότι αυτή η προφητεία εκπληρώθηκε με το θάνατό του στον σταυρό, και πεθαίνοντας στον σταυρό την ακριβή ώρα της καθημερινής θυσίας, ο Ιησούς ο αντίτυπος «αφαίρεσε» τον τύπο. Δεν χρειάζεται πλέον να αναρωτιόμαστε τι σημαίνει η καθημερινή σφαγή του αρνιού, γιατί τώρα καταλαβαίνουμε το πραγματικό νόημα κοιτάζοντας τον θάνατο του Ιησού στο σταυρό.
Ωστόσο, η καθημερινή θυσία δεν ήταν το μόνο μέρος του τελετουργικού συστήματος. Ένα άλλο μέρος ήταν οι ημέρες των εορτών, τις οποίες επίσης «αφαίρεσε» ο Ιησούς καθιερώνοντας στη θέση τους το Δείπνο του Κυρίου. Τώρα δεν τηρούμε πλέον τις ημέρες των εορτών με τον εβραϊκό τρόπο, αλλά συνεχίζουμε να τηρούμε το Δείπνο του Κυρίου. Ο Ιησούς ήταν επίσης το πασχαλινό μας αρνί, και τρώγοντας μεταφορικά τη σάρκα του και πίνοντας το αίμα του, συμμετέχουμε στη θυσία του.
Υπάρχει ακόμη ένα τρίτο μέρος του τελετουργικού συστήματος που αφαιρέθηκε, και αυτό είναι το πιο σημαντικό μέρος και έλαβε χώρα στη Γεθσημανή. Εδώ ο Ιησούς, «λυπημένος μέχρι θανάτου» (τόσο λυπημένος που θα μπορούσε να πεθάνει), παρακάλεσε τρεις φορές για μια διέξοδο. Τρεις φορές έδειξε την ανιδιοτελή και υπέρτατη αγάπη του για τον Πατέρα και ολόκληρο το σύμπαν, λέγοντας «Γενηθήτω το θέλημά σου». Ήταν πρόθυμος να το αντιμετωπίσει, ανεξάρτητα από το κόστος.
Η αφαίρεση και των τριών μερών της «καθημερινής θυσίας» στις ημέρες του Ιησού πληρούσε την προϋπόθεση για να δημιουργηθεί το βδέλυγμα της ερήμωσης. Πράγματι, περίπου 35 χρόνια αργότερα οι ρωμαϊκοί στρατοί περικύκλωσαν την Ιερουσαλήμ και στη συνέχεια την κατέστρεψαν. Αυτό ήταν ένα είδος του εδαφίου Δανιήλ 12:11, αλλά όχι εκπλήρωση. Θυμηθείτε ότι η προφητεία στο Δανιήλ 12 είναι ειδικά για τις τελευταίες ημέρες.
Πολλά Αρνιά του Πάσχα
Μεγαλώνοντας ως άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο, ο Ιησούς έπρεπε να μελετήσει τις γραφές. Είχε αφήσει στην άκρη την παντογνωσία του για να αναλάβει την ανθρωπότητα και έπρεπε να μάθει ως άνθρωπος. Καθώς σπούδαζε, βρέθηκε στο ιερό και από τους τύπους του αναγνώρισε τον σκοπό του να γεννηθεί. Λόγω της κατανόησης του ρόλου του στις προφητείες, ήξερε ποια καθήκοντα και υποχρεώσεις έπρεπε να εκπληρώσει όταν έρθει η ώρα. Έψαξε τις προφητείες, τις κατανόησε, τις κήρυξε και τις εκπλήρωσε. Πολύ πριν από το Πάσχα το 31 μ.Χ. ανακοίνωσε το θάνατό του στον σταυρό και την μετέπειτα ανάστασή του. Τρεις φορές το ανακοίνωσε (Ματθαίος 16:21, 17:22-23, 20:17-19).
Ο Ιησούς εκπλήρωσε το Πάσχα με κάθε τρόπο εκτός από έναν: δεν σφαγιάστηκε το βράδυ όταν σφαγιάστηκε το αρνί του Πάσχα. Σκοτώθηκε την επόμενη μέρα την ώρα της καθημερινής θυσίας. Αυτό το ένα σημείο έχει μείνει ανοιχτό για εκπλήρωση στις μέρες μας. Πολλοί στίχοι μας δίνουν επίσης την ένδειξη ότι όταν γεννηθούν οι 144000, προτού μεγαλώσουν στο πλήρες ανάστημα του Χριστού, θα γίνει σφαγή πολλών αθώων θυμάτων:
Στο Ράμα ακούστηκε μια φωνή, θρήνος, και κλάμα, και μεγάλο πένθος, η Ραχήλ έκλαιγε για τα παιδιά της, και δεν ήθελε να παρηγορηθεί, γιατί δεν είναι. (Ματθαίος 2:18)
Τρεις φορές (συμπεριλαμβανομένης αυτής της προειδοποίησης) ανακοινώσαμε τους τεράστιους θανάτους αθώων αμνών του Θεού από τη φωτιά που κατεβάζει η δύναμη των θηρίων από τον ουρανό (Αποκάλυψη 13:13). Με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος ερευνούμε τις προφητείες, τις κατανοούμε, τις κηρύττουμε και τις εκπληρώνουμε. Μπορούμε να τις εκπληρώσουμε γιατί κατανοούμε τον ρόλο μας, τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις μας για τις μέρες που ζούμε. Βρεθήκαμε στο ουράνιο ιερό στον Ωρίωνα. Βρήκαμε τον σκοπό μας, κατανοήσαμε τις υποχρεώσεις μας και ξέραμε τι να κάνουμε για να τηρήσουμε το Δείπνο του Κυρίου την κατάλληλη ημέρα.
Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ συνέβη κατά την περίοδο του Πάσχα, όταν πολλοί άνθρωποι από παντού επισκέπτονταν την πόλη. Μόνο οι Χριστιανοί ξέφυγαν από τον ρωμαϊκό στρατό επειδή ήταν κάτω από τη νέα εν Χριστώ διαθήκη. Αυτός είναι ένας τύπος για τις μέρες που ζούμε. Το αντίτυπο είναι η παγκόσμια καταστροφή όσων δεν έχουν «φάει» το σώμα και το αίμα του Ιησού φέτος. Όταν το θηρίο κάνει να κατέβει φωτιά από τον ουρανό, θα είναι ασφαλείς μόνο εκείνοι που προετοιμάζουν τις καρδιές τους και τρώνε και πίνουν τον Χριστό στο επερχόμενο Δείπνο του Κυρίου. Αν δεν συμμετείχατε σωστά φέτος στον Δείπνο του Κυρίου, παρακαλώ ετοιμάστε την καρδιά σας να το παρατηρήσει όπως θα εξηγήσουμε στο Μέρος 3.
Φτάσαμε στο Δείπνο του Κυρίου στο τέλος της 40ήμερης διαδρομής μας στα Άγια των Αγίων (μεταφορικά). Εκείνη η ημέρα ήταν η πρώτη ημέρα των 1290 ημερών, η οποία ξεκίνησε το ηλιοβασίλεμα Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012. Η τελευταία από τις 1290 ημέρες θα τελειώσει στο τέλος του Σαββάτου, 17 Οκτωβρίου 2015, όταν η πόρτα της κιβωτού θα έχει κλείσει.
Ιησούς, το παράδειγμά μας
Πώς «αφαιρέσαμε» την καθημερινή θυσία; Με τρεις τρόπους, όπως ακριβώς ο Ιησούς «αφαίρεσε» τον τύπο με τρεις τρόπους. Πρώτα απ' όλα με δημοσίευση Το ρολόι του Θεού στον Ωρίωνα δείχνουμε τη μεσιτεία του Ιησού για τον λαό του που λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή στον ουρανό. Αυτό αντιστοιχεί στη σφαγή του αρνιού της καθημερινής θυσίας. Το μήνυμα του Ωρίωνα δείχνει με τις πληγές στα μέλη του Κυρίου μας πώς έχει παραδώσει το αίμα του για τις αμαρτίες της Εκκλησίας. Είναι ένα προσωπικό μήνυμα για τον καθένα μας: αγαπάμε το ίδιο πνεύμα με τους προπάτορές μας που απέρριψαν τον Χριστό;
Δεύτερον, στη σειρά άρθρων με τίτλο Σκιές του Μέλλοντος, οι αριθμοί των θυσιών αποκρυπτογραφούνται για να μας δείξουν τη διάρκεια των πληγών. Το πραγματικό «αφαίρεση» συνέβη με τη δημοσίευση της αντίστροφης μέτρησης για την ημερομηνία έναρξης των πληγών μαζί με Το σκάφος του χρόνου παρουσίαση. «Αφαιρέσαμε» το μυστήριο των θυσιαζόμενων ζώων, όπως η προφητεία αναφέρεται στην εποχή μας. Είναι ακριβώς η αρχή των πληγών που σηματοδοτεί την εποχή που 144000 άνθρωποι θα έχουν καθαριστεί πλήρως από την αμαρτία και θα ζήσουν κατά τη διάρκεια των πληγών χωρίς μεσολάβηση ενώπιον του Θεού.
Τέλος, και το πιο σημαντικό, κατανοούμε το πλήρες νόημα της υψηλής κλήσης μας να υπηρετούμε ως μάρτυρες για τον Πατέρα στη δοκιμασία Του, και τις συνέπειες σε ολόκληρο το σύμπαν εάν αποτύχουμε. Καθώς μελετούσαμε τον Λόγο, βρεθήκαμε σε αυτόν ακριβώς όπως ο Ιησούς αναγνώρισε τον εαυτό του στις γραφές. Καταλαβαίνουμε τον ρόλο μας, όπως κατάλαβε και εκείνος τον δικό του. Ήταν αυτή η αναγνώριση που μας έκανε να δεσμευτούμε με τους όρκους μας να είμαστε πιστοί στον Πατέρα, ανεξάρτητα από το κόστος. Μετά το Δείπνο του Κυρίου μας εδώ στην Παραγουάη, την ίδια εβραϊκή ημέρα, συνειδητοποιήσαμε ακόμη και ότι μπορεί να πεθάνουμε στις μπάλες της φωτιάς, και αποδεχθήκαμε αυτό το «κύπελλο» αν αυτό θα απαιτούσε για να είμαστε πιστοί στον Πατέρα και στο σύμπαν για να δώσουμε αυτό το μήνυμα.
Ήταν η αγάπη που τελικά αφαίρεσε την καθημερινότητα. Είναι η αγάπη που μας οδηγεί να συνεχίσουμε αυτή τη διακονία. Είναι η αγάπη που μας παρακινεί να μελετήσουμε και να μοιραστούμε το φως που λαμβάνουμε, ακόμη και σε αναγνώστες που χλευάζουν και περιφρονούν. Αφήσαμε τα σπίτια μας, τις ανέσεις μας, μερικούς από εμάς τις οικογένειές μας, για να το κάνουμε αυτό και είμαστε ακόμη πρόθυμοι να θυσιάσουμε την ίδια μας τη ζωή αν χρειαστεί, για να εκπληρώσουμε την αποστολή μας.
Μεγαλύτερη αγάπη δεν έχει κανένας από αυτή, να δώσει τη ζωή του για τους φίλους του. (Ιωάννης 15:13)
Προετοιμασία για σέρβις
Αντιπροσωπεύουμε τόσο την αρχή όσο και το τέλος της διακονίας του Ιησού. Καθώς αρχίζουμε να οδηγούμε το 144000 σε λειτουργία, έπρεπε να περάσουμε από τρεις δοκιμές όπως ακριβώς ο Ιησούς συνάντησε τρεις δοκιμασίες στην έρημο στην αρχή της διακονίας του. Η πρώτη δοκιμασία για εμάς ήταν ποιο θα εκτιμούσαμε περισσότερο: το ψωμί του ανθρώπου ή το ψωμί του Θεού.
Εκείνος όμως αποκρίθηκε και είπε: Είναι γραμμένο: Δεν θα ζήσει ο άνθρωπος μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Θεού. (Ματθαίος 4:4)
Για να μπούμε στο «εστιατόριο» μας έπρεπε πρώτα να αναγνωρίσουμε τον Ιησού στον αστερισμό του Ωρίωνα. Αυτό μας απαιτούσε να κάνουμε διάκριση μεταξύ των απόψεων του ανθρώπου και του Λόγου του Θεού. Σε γενικές γραμμές, η πλειονότητα των Αντβεντιστών απέτυχε στην πρώτη δοκιμασία επειδή απολάμβαναν το ψωμί «χωρίς χρονική ρύθμιση» της φαντασίας του ανθρώπου περισσότερο από το ίδιο το ψωμί της ζωής που στεκόταν στον Ωρίωνα.
Φάγαμε πολλή ώρα στο "εστιατόριο" μας πριν από τη μικρή μας απογοήτευση σχετικά με το τι συνέβη στις 27 Φεβρουαρίου στις αρχές των 1335 ημερών. Έλεγξε αν πραγματικά πιστεύαμε και αφομοιώσαμε τα μηνύματα του Ωρίωνα και των Μεγάλων Σαββάτων ή αν απλώς πηγαίναμε να τρώμε τις ιδέες του ανθρώπου επειδή είχαν καλή γεύση. Εμείς που αντέξαμε βρήκαμε αληθινά τα ακόλουθα λόγια της αδελφής Γουάιτ:
Η εποχή της στενοχώριας και της αγωνίας που έχουμε μπροστά μας θα απαιτήσει μια πίστη που μπορεί να αντέξει κούραση, καθυστέρηση και πείνα—μια πίστη που δεν θα λιποθυμήσει αν και σκληρά δοκιμασμένη. Η δοκιμαστική περίοδος χορηγείται σε όλους για να προετοιμαστούν για εκείνη τη στιγμή. Ο Ιακώβ επικράτησε γιατί ήταν επίμονος και αποφασιστικός. Η νίκη του είναι απόδειξη της δύναμης της σημαντικής προσευχής. Όλοι όσοι θα κρατήσουν τις υποσχέσεις του Θεού, όπως έκανε, και θα είναι τόσο ειλικρινείς και επίμονοι όσο εκείνος, θα πετύχουν όπως πέτυχε. Όσοι είναι απρόθυμοι να αρνηθούν τον εαυτό τους, να αγωνιούν ενώπιον του Θεού, να προσευχηθούν μακροχρόνια και ένθερμα για την ευλογία Του, δεν θα την αποκτήσουν. Πάλη με τον Θεό—πόσο λίγοι γνωρίζουν τι είναι! Πόσοι λίγοι είχαν ποτέ την ψυχή τους να τραβήξει έξω από τον Θεό με ένταση πόθου μέχρις ότου κάθε δύναμη είναι σε έκταση. Όταν κύματα απελπισίας που καμία γλώσσα δεν μπορεί να εκφράσει σαρώνουν τον παρακαλούντα, πόσο λίγοι προσκολλώνται με ανυποχώρητη πίστη στο υποσχέσεις του Θεού. {GC 621.2}
Το έτος και η ημέρα της έλευσης του Ιησού είναι πράγματι μια όμορφη υπόσχεση του Θεού, και όσοι από εμάς προσκολληθήκαμε σε αυτήν την υπόσχεση υπομείναμε καθυστέρηση και πνευματική πείνα για καλύτερη κατανόηση.
Για τη δεύτερη δοκιμασία, ο Ιησούς οδηγήθηκε στην κορυφή του επίγειου ναού. Η μελέτη μας για τα Μεγάλα Σάββατα που δημοσιεύτηκε στο άρθρο Το σκάφος του χρόνου την Κυριακή 1 Απριλίου αποκαλύπτει την ιστορία του επίγειου ιερού του Αντβεντισμού από το 1841 έως σήμερα. Βρισκόμαστε στο 2012 στην κορυφή αυτού του ναού. Το High Sabbath List επιβεβαιώνει όλες τις ημερομηνίες στο Orion και περιλαμβάνει πολύ περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες.
Γι 'αυτό σας λέγω: Όλος ο αμαρτία και η βλασφημία θα συγχωρεθούν στους ανθρώπους, αλλά η βλασφημία εναντίον του Αγίου Πνεύματος δεν θα συγχωρεθεί στους ανθρώπους. Και όποιος πει λόγο εναντίον του Υιού του ανθρώπου, θα του συγχωρηθεί· όποιος όμως μιλήσει εναντίον του Αγίου Πνεύματος, δεν θα του συγχωρηθεί, ούτε σε αυτόν τον κόσμο, ούτε στον κόσμο που έρχεται. (Ματθαίος 12:31-32)
Ο Υιός του ανθρώπου αντιπροσωπεύεται από τον Ωρίωνα, και όσοι έχουν απορρίψει τον Ωρίωνα μπορούν να συγχωρεθούν. Αλλά τα στοιχεία είναι τόσο ξεκάθαρα από τα Μεγάλα Σάββατα που ένα άτομο που απορρίπτει το μήνυμα από το πλεονέκτημά του στην κορυφή του ναού, και εξακολουθεί να αρνείται να δεχτεί το μήνυμα και να μετανοήσει μπροστά σε ένα τόσο ξεκάθαρο και συμπληρωματικό σημάδι, έχει απορρίψει το Άγιο Πνεύμα σε σημείο που δεν υπάρχει πια ελπίδα για αυτούς.
Επιπλέον επίσης Τους έδωσα τα σάββατά μου, για να είναι σημείο ανάμεσα σε μένα και σε αυτούς, για να μάθουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος που τους αγιάζει. (Ιεζεκιήλ 20:12)
Ο Ιησούς του είπε: Είναι γραμμένο πάλι: Δεν θα πειράξεις τον Κύριο τον Θεό σου. (Ματθαίος 4:7)
Κάθε δοκιμή είναι διαδοχική. όσοι δεν περάσουν τα προηγούμενα τεστ δεν θα ανταποκριθούν στις μεταγενέστερες.
Αφού καταλάβαμε τι πραγματικά συνέβη στις 27 Φεβρουαρίου και τι θα γινόταν στο τέλος των 40 ημερών, αναγνωρίσαμε το καθήκον μας να συγκεντρωθούμε για το Δείπνο του Κυρίου, όπως υποτίθεται ότι οι Ισραηλίτες θα συνέρχονταν στην Ιερουσαλήμ κάθε χρόνο για το Πάσχα. Η πρόσκληση του αδελφού Τζον να παρακολουθήσει το Δείπνο του Κυρίου στο αγρόκτημά του στην Παραγουάη ήταν η τρίτη δοκιμασία, καθώς πολλοί από εμάς, συμπεριλαμβανομένου εμένα, έπρεπε να αφήσουμε πίσω κάθε εγκόσμιο πράγμα έχοντας πλήρη επίγνωση ότι οι περιστάσεις μπορεί να καθιστούν αδύνατη την επιστροφή.
Και πάλι, ο διάβολος τον ανεβάζει σε ένα πολύ ψηλό βουνό και του δείχνει όλα τα βασίλεια του κόσμου και η δόξα τους; Και του λέει: Όλα αυτά θα σου τα δώσω, αν πέσεις κάτω και με προσκυνήσεις. Τότε ο Ιησούς του λέει: Φύγε από δω, Σατανά· γιατί είναι γραμμένο: Θα προσκυνήσεις τον Κύριο τον Θεό σου, και μόνο αυτόν θα υπηρετήσεις. (Matthew 4: 8-10)
Πολλοί από εμάς αντιμετωπίσαμε τρομερά προβλήματα μόνο και μόνο για να βρεθούμε μαζί στην Παραγουάη για το Δείπνο του Κυρίου. Μερικοί από εμάς έπρεπε να εγκαταλείψουμε τις οικογένειες και τα σπίτια μας, να αφήσουμε όλα τα υπάρχοντα και την κοσμικότητα, ακόμη και να αφήσουμε τις αγαπημένες σχέσεις. Για μένα προσωπικά, αυτή η δοκιμασία για το αν θα αγαπούσα περισσότερο τα πράγματα αυτού του κόσμου ή τα πράγματα του ουρανού ήταν σκληρή, αλλά η απάντηση εξακολουθεί να ισχύει: «Είναι γραμμένο:»
Όποιος αγαπά τον πατέρα ή τη μητέρα περισσότερο από εμένα δεν είναι άξιος για μένα· και αυτός που αγαπά τον γιο ή την κόρη περισσότερο από εμένα είναι δεν μου αξίζει. Και αυτός που δεν παίρνει τον σταυρό του και δεν με ακολουθεί, είναι δεν μου αξίζει. Όποιος βρει τη ζωή του, θα τη χάσει· και όποιος χάσει τη ζωή του για χάρη μου, θα τη βρει. (Matthew 10: 37-39)
Τίποτα που κάναμε δεν ήταν περισσότερο από τον Κύριό μας. Παράτησε επίσης το σπίτι, την οικογένεια και τη δουλειά του για να εκπληρώσει τη διακονία του. Η αδελφή Γουάιτ, μητέρα πολλών παιδιών, έβαλε επίσης την υπόθεση του Θεού στη σωστή της θέση:
Μολονότι οι φροντίδες που μας έπεσαν σε σχέση με το εκδοτικό έργο και άλλους κλάδους του σκοπού περιελάμβαναν μεγάλη αμηχανία, η μεγαλύτερη θυσία που κλήθηκα να κάνω σε σχέση με το έργο ήταν να αφήσω τα παιδιά μου στη φροντίδα άλλων. {1Τ 101.3}
Αυτή η τριμερής προειδοποίηση προέρχεται από τους ηγέτες του κινήματος του υπολείμματος του Θεού για να καλέσουν τους 144000 μάρτυρες από τις εκκλησίες, έτσι ώστε οι 144000 να μπορούν με τη σειρά τους να δώσουν το τελευταίο μήνυμα προειδοποίησης σε ολόκληρο τον κόσμο. Καθώς οι 144000 διαβάζουν τις εμπειρίες και τις δοκιμασίες μας, θα υπολογίσουν το κόστος και θα ενισχυθούν για να υπομείνουν τις δικές τους δοκιμασίες δίνοντας τη ζωή τους πλήρως στην υπόθεση του Θεού.
Οι 1290 ημέρες ξεκίνησαν με το να είμαστε «έτοιμοι» να τηρήσουμε σωστά το Δείπνο του Κυρίου έχοντας πλήρη συνείδηση του έργου μας. Κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού πλαισίου, οι άγιοι θα δώσουν τη μαρτυρία τους για τον Πατέρα. Στο τέλος των 1290 ημερών του Σαββάτου, 17 Οκτωβρίου 2015, η «θύρα της κιβωτού» θα κλείσει επτά ημέρες πριν αρχίσουν οι πληγές το Μεγάλο Σάββατο της 24ης Οκτωβρίου 2015 για να σηματοδοτήσει την απελευθέρωσή μας από τη Βαβυλώνα.
Συμπέρασμα
Τονίζουμε ότι δεν είμαστε προφήτες και ότι η κατανόησή μας αυξάνεται μέρα με τη μέρα καθώς οδηγεί το Άγιο Πνεύμα. Πιστεύαμε ότι το γεγονός της μεγάλης καταστροφής θα ξεκινούσε στο Δείπνο του Κυρίου στις 5 Απριλίου και δημοσιεύσαμε δημόσιες προειδοποιήσεις ανάλογα. Και πάλι, πήραμε την ασφαλή πορεία. Η εμπειρία μας καθ' όλη τη διάρκεια της Εβδομάδας των Παθών και μετά έχει παραλληλιστεί με την εμπειρία του Ιησού και των μαθητών.
Ζήσαμε τον προσωπικό μας «κήπο της Γεθσημανής». Αλλά συνεχίσαμε να μελετάμε και να προσευχόμαστε, με αρκετούς από την ομάδα να μένουν ξύπνιοι σε συνεχή προσευχή και μελέτη μέχρι να έρθει καλύτερη κατανόηση. Αυτό το νέο φως έλαμψε πάνω μας στην εμπειρία μας στη Γεθσημανή σαν ο άγγελος που ενίσχυσε τον Ιησού στον κήπο. Συνειδητοποιήσαμε ότι βαδίζουμε στην εμπειρία του Ιησού όπως καμία ομάδα δεν έχει κάνει ποτέ πριν.
Όπως αποδείχθηκε, το πρωί της Παρασκευής λάβαμε πολλά χλευαστικά e-mail σχετικά με το μήνυμα. Αυτό αντιστοιχεί στις προσβολές που δέχτηκε ο Ιησούς κατά τη διάρκεια της κοροϊδίας του σε μια δίκη το πρωί της Παρασκευής. Συνειδητοποιήσαμε μάλιστα ότι η διακονία θα «πέθαινε» με τον Ιησού, αν οι μπάλες της φωτιάς δεν έρχονταν μέχρι να πέθαινε ο Ιησούς περίπου την ένατη ώρα, και έτσι έγινε. Ο αδελφός Τζον έκλεισε τον ιστότοπο περίπου την ένατη ώρα για αυτόν τον λόγο.
Καθώς συνεχίσαμε να μελετάμε και να αναζητούμε κατανόηση των εμπειριών μας, το Άγιο Πνεύμα μας βοήθησε να δούμε ξανά καθαρά. Καταλάβαμε ότι η αρχή των 1290 ημερών δεν ήταν η αρχή της βδελυγμίας της ερήμωσης, αλλά το προαπαιτούμενο γεγονός που αφαίρεσε την καθημερινή θυσία. Αφού αφαιρέθηκε η καθημερινή θυσία, το βδέλυγμα μπορούσε να στηθεί οποιαδήποτε στιγμή μετά από αυτό. Όπως ο άγγελος του Κυρίου που φώτισε τον ουρανό κατά την ανάσταση του Ιησού, αυτό το νέο φως στις 1290 ημέρες «ανέστησε» τη διακονία μας και ο ιστότοπος επανήλθε την Κυριακή για να δώσει την τελευταία μας προειδοποίηση.
Αλλά γιατί ήταν η αφαίρεση της καθημερινής θυσίας η προϋπόθεση για την αποστροφή; Ο Θεός περίμενε πολύ καιρό τον λαό του να είναι έτοιμος:
Ο Χριστός περιμένει με λαχτάρα την εκδήλωση του Εαυτού Του στην εκκλησία Του. Όταν ο χαρακτήρας του Σωτήρα θα αναπαραχθεί τέλεια στον λαό Του, τότε θα έρθει να διεκδικήσει τον δικό Του. Είναι προνόμιο κάθε Χριστιανού, όχι μόνο να αναζητά, αλλά να επισπεύδει τον ερχομό του Κυρίου μας. Αν όλοι όσοι ομολογούν το όνομά Του καρποφορούσαν στη δόξα Του, πόσο γρήγορα θα σπαρθεί ολόκληρος ο κόσμος με τον σπόρο του ευαγγελίου! Γρήγορα θα ωρίμαζε η τελευταία μεγάλη σοδειά και θα ερχόταν ο Χριστός. {CT 324.3}
Έχει αρχίσει η περίοδος κατά την οποία ο Σατανάς θα διώκει τον λαό του Θεού χωρίς περιορισμούς. Ξεκίνησε γιατί οι πιστοί ηγέτες ήταν έτοιμοι. Είσαι έτοιμος κι εσύ?
Τρεις φορές ο Ιησούς έτρεμε και προσευχήθηκε και ρώτησε αν ήταν δυνατόν να αποφύγει το ποτήρι. Τρεις φορές παρέδωσε το θέλημά Του στον Πατέρα. Ήταν δύσκολο για εμάς να δώσουμε αυτές τις προειδοποιήσεις, ειδικά ενόψει της γελοιοποίησης και της δυσπιστίας, και έχουμε υπολογίσει κάθε γήινο πράγμα απώλεια για να το κάνουμε. Δώσαμε δύο προειδοποιήσεις μέχρι στιγμής, μία για τις 27 Φεβρουαρίου και μία άλλη για τις 5 Απριλίου. Έχουμε ακόμη μία προειδοποίηση στο τρίτο μέρος αυτής της σειράς.
Εικόνα 1: Η αρχή των 1290 ημερών
Εικόνα 2: Το τέλος των 1290 ημερών και των 7 ημερών
