Εργαλεία προσβασιμότητας
Μετάβαση στο περιεχόμενο
Η τελευταία αντίστροφη μέτρηση

Αυτή είναι η ημέρα της προετοιμασίας του Κυρίου. Λέει: «Ιδού, έρχομαι ως κλέφτης. Μακάριος είναι αυτός που αγρυπνεί και φυλάει τα ρούχα του, μήπως περπατήσει γυμνός και δουν την ντροπή του». Το μεγάλο έργο από το οποίο δεν πρέπει να εκτρέπεται ο νους, είναι η εκτίμηση της ασφάλειάς μας ενώπιον του Θεού. Έρχεται η καταιγίδα, αδυσώπητη στη μανία της. Είμαστε έτοιμοι να το συναντήσουμε; Είναι τα πόδια μας στον Βράχο των Αιώνων; Είμαστε ένα με τον Χριστό, όπως είναι ένα με τον Πατέρα; {RH 27 Δεκεμβρίου 1898, παρ.14}

Σε αυτό το άρθρο δημοσιεύω μια σειρά ονείρων που στάλθηκαν σε πολλά e-mail από αδέρφια στις ΗΠΑ και θα σας δώσω την ερμηνεία στο τέλος του άρθρου. Πρόκειται για τους Αντβεντιστές που όλοι ονειρεύονταν το ίδιο θέμα, ότι μια καταιγίδα, αδυσώπητη στη μανία της, έρχεται καταπάνω μας. Οι αδελφοί είναι όλοι Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας σε καλή κατάσταση. Η Δρ Diane M. Burnett, η οποία εργαζόταν στο Uchee Pines ως γιατρός, συγκέντρωσε τα όνειρα. Το Uchee Pines είναι ένα έργο OCI και ένα από τα πιο επιτυχημένα κέντρα lifestyle μας. Τα όνειρα δημοσιεύονται ήδη σε πολλές άλλες αγγλικές ιστοσελίδες του Διαδικτύου (απλώς google για «μια καταιγίδα έρχεται ανελέητη στη μανία της Νταϊάν Μπέρνετ»). Η Δρ Νταϊάν δημοσίευσε μόνη της ενημερώσεις για τα όνειρα μέχρι το 2013 περίπου.

Εδώ είναι τα όνειρα:

Η καταιγίδα είναι ακόμη και στην πόρτα

«Η καταιγίδα έρχεται, αδυσώπητη στη μανία της. Είμαστε έτοιμοι να το συναντήσουμε;»

Γράφτηκε από την Diane M. Burnett, MD
Γράφτηκε αρχικά Σεπτέμβριος 2010
(με συνεχείς ενημερώσεις)

Ένα εγκαταλελειμμένο λευκό σπίτι με φθαρμένη στέγη κάθεται απομονωμένο σε ένα απέραντο χωράφι με πράσινο γρασίδι κάτω από έναν δραματικό θυελλώδη ουρανό που δείχνει σκοτεινά σύννεφα και ανεπαίσθητες αστραπές στην απόσταση.

Πρόσφατα είδα ένα όνειρο που όταν το διηγήθηκα σε άλλους, διαπίστωσα ότι και αυτοί είχαν δει ένα όνειρο για μια καταιγίδα. Μακάρι αυτοί οι λογαριασμοί να σας εντυπωσιάσουν με τη σοβαρότητα και τη νηφαλιότητα της ώρας.

Την Τρίτη 3 Αυγούστου είδα ένα όνειρο πριν ξυπνήσω το πρωί. Περπατούσα έξω για να πάω σε ένα κτίριο με την οικογένειά μου. Ήταν μια καθαρή μέρα και ένας από τους αδελφούς μου έτρεχε και έπαιζε στο δρόμο μέσα, κάνοντας με να γελάσω. Καθώς μπήκαμε μέσα σε ένα συγκεκριμένο δωμάτιο, ένιωσα τον άνεμο να φυσάει μέσα. Ήξερα ότι το δωμάτιο δεν θα ζεσταινόταν ποτέ αν δεν ήταν κλειστό το άνοιγμα του δωματίου. Ο πατέρας μου και εγώ πήγαμε να το κλείσουμε και είδαμε ότι οι κύριες πόρτες στο κτίριο ήταν ορθάνοιχτες. Σε εκείνο το σημείο συνειδητοποίησα ότι το κτίριο ήταν κατασκευασμένο από ξύλο και έμοιαζε πολύ με αχυρώνα. Καθώς πλησιάζαμε στις πόρτες, είδα ότι μια τρομερή καταιγίδα ήταν πάνω μας. Η ατμόσφαιρα του γέλιου μετατράπηκε σε κρίση. Όλα ήταν σκοτεινά και τα πράγματα στροβιλίζονταν προς κάθε κατεύθυνση με ανέμους ισχυρής τυφώνας. Παλεύαμε να κλείσουμε τις πόρτες καθώς η δύναμη των ανέμων ήταν τόσο δυνατή που μετά βίας μπορούσαμε να τους τραβήξουμε. Άκουσα έναν σκύλο να ουρλιάζει στην καταστροφή των ανέμων λίγο πριν ξυπνήσω.

Ξύπνησα με την αίσθηση ότι η καταιγίδα ήταν η τελική κρίση της γης και ότι είναι «κοντά, ακόμη και στις πόρτες». Συνειδητοποίησα ότι όλα τα γήινα κτίρια (πνευματικά και χρονικά) θα καταστρέφονταν σε τέτοιους ανέμους. Ένιωσα απελπισμένη να έχω την πληρότητα της χάρης του Θεού, την προστασία Του. Ένιωσα αγωνία να μάθω ότι είχα λάδι στη λάμπα μου και ότι το σπίτι μου ήταν χτισμένο στον Βράχο. Προσευχόμουν για οδηγίες σχετικά με ορισμένες αποφάσεις που πρέπει να πάρω, και ένιωσα ότι αυτό το όνειρο ήταν να με βοηθήσει να ξέρω τι να κάνω. Ένιωσα ότι ήταν σημαντικό καθώς ήταν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως δύο προηγούμενα όνειρα που είχα σχετικά με τον καρκίνο της κόρης μου που συνέβη ακριβώς όπως τα όνειρα. (Παρακαλώ σημειώστε: Ένα συμβάν παρακολούθησης αυτού του ονείρου σημειώνεται αργότερα σε αυτό το κείμενο).

Μετά την προσευχή και τη μελέτη της Αγίας Γραφής, κάλεσα μια φίλη στις Βερμούδες για να της μοιραστώ το όνειρο πριν χάσω τον αντίκτυπο του ονείρου ως πολυάσχολες δραστηριότητες της ημέρας. Όταν έφτασα στη δουλειά, η Λίζα που εργάζεται και προπονείται κάτω από εμένα ήταν στο γραφείο μου.

«Λίζα, πρέπει να σου πω για το όνειρο που είδα σήμερα το πρωί».

Αφού της διηγήθηκε το όνειρό μου, μου είπε: «Αυτό είναι περίεργο. Κι εγώ είδα ένα όνειρο χθες το βράδυ για μια καταιγίδα. Στο όνειρό μου στεκόμουν έξω από ένα μεγάλο λευκό κτίριο. Πριν από μένα ήταν ένα ποτάμι και υπήρχαν άνθρωποι παντού που έπαιζαν και πήγαιναν για ό,τι δουλειά είχαν. Αρκετοί από εμάς στεκόμασταν δίπλα στο λευκό κτίριο, και παρόλο που ήμουν μαζί τους, είχα την αίσθηση ότι πραγματικά έπρεπε να είμαι στο κτίριο. Πολύ σύντομα δόθηκε μια προειδοποίηση σε όλους μας ότι έρχεται μια πραγματικά κακή καταιγίδα και ότι πρέπει να αναζητήσουμε καταφύγιο. Καθώς στεκόμουν κοντά στην είσοδο αυτού του μεγάλου λευκού κτιρίου, σκέφτηκα ότι θα έμενα έξω αρκετή ώρα για να δω την καταιγίδα να πλησιάζει. Πάντα απολάμβανα τις καταιγίδες, οπότε δεν ένιωθα φόβο. Αλλά εντελώς απροσδόκητα η καταιγίδα ξέσπασε την ηλιόλουστη μέρα. Όλοι ήταν τόσο έκπληκτοι που ήταν δύσκολο να διατηρήσουμε τη βάση μας. Ένας μεγαλόσωμος σωματώδης άνδρας βγήκε από το πουθενά και με άρπαξε από το χέρι και με έσυρε ασφαλή μέσα στο κτίριο, επιπλήττοντάς με που ήμουν έξω. Ο κόσμος ούρλιαζε και όλα ήταν τρελά έξω, αλλά μέσα ήταν όλα ήρεμα και ξεκούραστα. Και αμέσως είχα την αίσθηση ότι αυτό το μέρος ήταν μόνο για όσους κράτησαν το μήνυμα υγείας και ζούσαν σε ενότητα με τον Θεό. Πολλοί δεν μπήκαν μέσα αν και υπήρχε χώρος για όλους. Σε εκείνο το σημείο ξύπνησα.

Δεν πίστευε ότι το όνειρό της ήταν κάτι σημαντικό μέχρι που άκουσε το όνειρό μου. Το άκουσμα του ονείρου της είχε επίσης μεγαλύτερο αντίκτυπο σχετικά με τη σημασία του ονείρου μου.

Αργότερα, την Πέμπτη εκείνης της εβδομάδας είχαμε αφιερώσεις για ιατρικό συνέδριο. Μοιράστηκα το όνειρό μου όπως και της Λίζας. Ένας από τους μαθητές είπε τότε ότι ο Νίκι είχε επίσης ένα όνειρο για μια καταιγίδα. Όταν μπήκε η Nicky, της ζητήσαμε να μοιραστεί το όνειρό της.

Ονειρευόταν ότι υπήρχε τσουνάμι. Εκατοντάδες άνθρωποι ανασύρονταν στον ωκεανό και πνίγονταν. Προσπαθούσε με όλη της την ενέργεια να σώσει έναν άγνωστο. Έπρεπε να πιάσει το άτομο και να τραβήξει με όλη της τη δύναμη για να τον πάει στην ακτή. Υπήρχε μια σκάλα με ένα πανό που έβγαινε από τον ωκεανό. Έβαλε το άτομο μπροστά της για να μπορέσει να αποτρέψει το κύμα να σκάσει πάνω στο άτομο. Έπιασε το πανό με το ένα χέρι και με το άλλο κρατούσε το άτομο. Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να μην τραβηχτεί το άτομο με το κάτω ρυμουλκούμενο.

Την επόμενη μέρα, Παρασκευή πρωί, είχα μια τηλεφωνική συνομιλία με τη μητέρα ενός ασθενούς στην Αγγλία. Μου είπε ότι εκείνη και ο σύζυγός της καταδικάστηκαν ότι έπρεπε να επιστρέψουν στην ύπαιθρο. Είχαν μετακομίσει πιο κοντά στην πόλη για λόγους ευκολίας λόγω της δουλειάς του συζύγου της. Αλλά τα παιδιά ήταν πλέον εντελώς απείθαρχα αφού πήγαιναν στο δημόσιο σχολείο.

Της είπα ότι δεν ήταν μόνο μια επιλογή, αλλά μια οδηγία από τον Θεό καθώς είμαστε στο τέλος του χρόνου. Στη συνέχεια αφηγήθηκα το όνειρό μου, όπως και της Λίζας και της Νίκυ. Τότε με έκπληξη μου είπε: «Ο Δρ. Νταϊάν, είδα ένα όνειρο για μια καταιγίδα πριν από έξι εβδομάδες. Πλημμύριζε και άνθρωποι πνίγονταν παντού. Η ανησυχία μου ήταν για τα 5 παιδιά μου. Τους έψαχνα απεγνωσμένα για να βεβαιωθώ ότι ήταν ασφαλείς».

Αργότερα εκείνο το πρωί είχα μια διάλεξη να δώσω στους καλεσμένους μας στο Uchee Pines. Καθώς τελείωσα την ομιλία μου για τον καρκίνο, τους είπα ότι πίστευα ότι βρισκόμασταν στο τέλος του χρόνου. Αναφέρθηκα όλα τα όνειρα για μια καταιγίδα, τώρα τέσσερα στον αριθμό.

Την επόμενη εβδομάδα το απόγευμα της Δευτέρας έβλεπα ασθενείς. Επισκεπτόμουν με την 15χρονη καλεσμένη μας και τη μητέρα της. Η μητέρα μου είπε πόσο ευγνώμων ήταν που μπόρεσε να έρθει στο Uchee Pines και να μάθει τόσα πολλά για το μήνυμα υγείας. Είπε ότι είχε οδηγηθεί να δεσμευτεί πλήρως στους νόμους της υγείας με τη χάρη του Θεού.

Τη ρώτησα αν άκουσε τη διάλεξή μου την Παρασκευή όταν είπα για τα όνειρα της καταιγίδας, ειδικά το όνειρο της Λίζας με το κτίριο που ήταν για τους ανθρώπους που τηρούσαν το Μήνυμα Υγείας.

«Ο Δρ. Νταϊάν, κόντεψα να πέσω από την καρέκλα μου όταν είπες αυτά τα όνειρα. Η κόρη μου είδε ένα όνειρο την περασμένη εβδομάδα για μια καταιγίδα. Μου είπε ότι ονειρευόταν μια φρικτή καταιγίδα και φοβόταν τόσο πολύ».

Η εισαγωγή αυτών των μηνυμάτων φαινόταν να αυξάνεται. Ένιωσα υποχρεωμένος να το πω σε όλους. Πήγα στο εκτελεστικό γραφείο και ρώτησα τον αδελφό Champen αν μπορούσα να του πω κάτι. «Λοιπόν, δεν ξέρω. Είναι καλό ή κακό;» ρώτησε. "Ναί!" ήταν η απάντησή μου.

Αφηγήθηκα την ιστορία των πολλαπλών ονείρων των τεράστιων καταιγίδων. Όταν τελείωσα, παρατήρησε ότι «αυτό είναι πολύ απογοητευτικό και δεν είμαστε έτοιμοι. Είμαστε πολύ απασχολημένοι».

Ενώ ετοιμαζόμουν να πάω σπίτι εκείνο το βράδυ, ένας φίλος από την πανεπιστημιούπολη ήρθε στο γραφείο μου για να το επισκεφτεί. «Κρίσι, πρέπει να σου πω κάτι».

«Ω, όχι. Πρέπει να κάτσω;» ρώτησε εκείνη. «Όχι», είπα, «πρέπει να γονατίσεις».

Αφού της είπα όλα τα όνειρα, μου είπε, «Δρ. Diane, είδα δύο όνειρα την περασμένη εβδομάδα για παλιρροϊκά κύματα. Αλλά υπήρχε ένας μεγάλος τοίχος δίπλα στην ακτή και όσο στεκόμασταν στον τοίχο ήμασταν ασφαλείς».

Την επόμενη μέρα, Τρίτη, η Δρ. Karla Boutet μου είπε μια εμπειρία (όχι ένα όνειρο) που είχε ενώ βρισκόταν σε συνάντηση κατασκήνωσης στο Camp Alamosa. Ήταν μια ωραία μέρα και αποφάσισε να βγάλει τα παιδιά στη λίμνη με το κουπιά. Καθώς κατέβαιναν λίγο τη λίμνη, μια γυναίκα βγήκε από την πίσω βεράντα της και φώναξε σε όσους ήταν στη λίμνη: «Έρχεται καταιγίδα». Η Κάρλα γύρισε και τη ρώτησε αν ήξερε πότε θα ερχόταν. Άλλοι γύρισαν και κατευθύνθηκαν προς την ακτή, ενθαρρύνοντάς την να κατευθυνθεί επίσης προς την ακτή. Μόλις έφτασαν στην αποβάθρα, τους ξέσπασε η καταιγίδα. Ένιωθε εντυπωσιασμένη που ήταν σαν την καταιγίδα που έρχεται στη γη και ότι δεν έπρεπε να ρωτήσει «πότε» αλλά να κατευθυνθεί προς στέρεο έδαφος και να είναι έτοιμη για την καταιγίδα σε ασφαλές καταφύγιο.

Συνέχισα να μοιράζομαι αυτή τη σειρά ονείρων καθώς το μήνυμα ήταν τόσο ισχυρό και επειδή φαινόταν ότι ο Θεός είχε δώσει το μήνυμα σε πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και ήθελα να μάθω άλλες εμπειρίες.

Μετά την εκκλησία το Σάββατο, 14 Αυγούστου, μοιράστηκα τη λίστα των ονείρων με τους Hargreaves. Καθώς η Τερέζα ακούει τους λογαριασμούς, μου λέει ότι την περασμένη εβδομάδα ξύπνησε το πρωί με το τραγούδι «Shelter in the Time of Storm» και δεν μπορούσε να το βγάλει από το μυαλό της. Ήταν ασυνήθιστο για εκείνη καθώς δεν ξυπνάει ποτέ με ένα τραγούδι στο μυαλό της. Το είπε ακόμη και στους γονείς της καθώς φαινόταν τόσο ασυνήθιστο.

Αργότερα εκείνη την ημέρα φίλοι ήρθαν στο σπίτι για συντροφιά. Πριν φύγουν, άρχισα να μοιράζομαι μαζί τους τα όνειρα της καταιγίδας. Η Τζέιν με διακόπτει για τρία όνειρα στην ιστορία. Πριν από περίπου 4 εβδομάδες είδε ένα όνειρο για ένα κύμα καταιγίδας. Η οικογένεια της Joella, η δική της οικογένεια και η εκκλησιαστική της οικογένεια είχαν πάει σε ένα σπίτι που δεν είχαν πάει ποτέ πριν. Κάποιος φωνάζει ξαφνικά: «Έρχεται ένα μεγάλο κύμα». «Περπατάω προς την εξώπορτα και βλέπω ένα τεράστιο κύμα, τόσο τεράστιο που φαίνεται ότι θα μπορούσε να χτυπήσει το φεγγάρι. Φοβάμαι γιατί σκέφτομαι ότι κανείς δεν πρόκειται να επιβιώσει από αυτό, κανείς εδώ κάτω από αυτή τη στέγη. Στέκομαι κοιτάζοντάς το και όσο πλησιάζει μετατρέπεται σε μνημεία, σαν τα κόκκινα βράχια μνημεία του τόπου μας. Γύρισα από το να κοιτάξω έξω από την πόρτα και είδα ότι όλοι στο δωμάτιο ήταν σε βαθιά προσευχή. Φαίνεται ότι οι προσευχές τους είναι αυτές που μετέτρεψαν τα κύματα σε μνημεία. Μου έκανε εντύπωση να μην τους ενοχλήσω και πήγα στο πίσω μέρος του σπιτιού. Τότε ένιωσα γαλήνη, όχι φόβο. Ένιωθα ότι ο Θεός ήταν εκεί».

«Όταν εμφανίστηκε αυτό το όνειρο, περνούσα από πολύ δύσκολες δοκιμασίες στο Uchee Pines. Ένιωσα εκτός θέσης και ήθελα να πάω σπίτι. Καθώς ξύπνησα από αυτό το όνειρο, ένιωσα τη βεβαιότητα ότι έκανα το σωστό κάνοντας την προπόνηση εδώ στο UP επειδή η καταιγίδα έρχεται και ότι αυτό είναι που χρειάζομαι για να πάρω πίσω στο σπίτι και να ετοιμάσω τους ανθρώπους μου».

27 Αυγούστου 2010: Την τελευταία εβδομάδα, τρία ακόμη άτομα μου είπαν ένα όνειρο που είδαν τους τελευταίους 2 μήνες και αφορούσε σε καταιγίδα, κυρίως παλιρροϊκό κύμα ή τσουνάμι. Η Amy P. ονειρευόταν ένα παλιρροϊκό κύμα (δείτε παρακάτω στις ενημερώσεις). Η Tatiana M. και ο Garrison H. είχαν επίσης ένα όνειρο καταιγίδας.

2 Σεπτεμβρίου 2010: Ο Sean B. μου είπε ότι πρόσφατα ονειρευόταν ότι ήταν σε ένα σπίτι και μια τρομερή και τρομακτική καταιγίδα ήταν έξω. Όλα τα γεγονότα που είπε ο Χριστός ότι θα συνέβαιναν πριν από τον ερχομό Του συνέβαιναν, το ένα μετά το άλλο διαδοχικά. Είπε ότι ήξερε ότι θα συνέβαιναν γρήγορα, αλλά δεν ήξερε ότι θα ήταν τόσο γρήγορα. Είδε φωτιά να βγαίνει από τον ουρανό. Κοίταξε έξω και είδε ένα μαύρο σύννεφο στο μέγεθος της γροθιάς ενός άνδρα, που μεγάλωνε καθώς πλησίαζε. Έβλεπε ότι ήταν ο Κύριος που ερχόταν, αλλά διαλύθηκε πριν τον φτάσει. Ξύπνησε με ανακούφιση ότι ήμουν ένα όνειρο και ότι είχε ακόμα χρόνο να ετοιμαστεί για την έλευση του Κυρίου.

Μοιράστηκα τη λίστα με τα όνειρα της καταιγίδας με τον Danny Vierra, ο οποίος στη συνέχεια ζήτησε να τα μοιραστεί στο ενημερωτικό δελτίο του. Ο μεγάλος αριθμός ονείρων που ερχόταν με έπεισε ότι οι λογαριασμοί έπρεπε να διαδοθούν παντού, και ανυπομονούσα πολλοί να διαβάσουν την ιστορία. Μια εβδομάδα αφότου βγήκαν στο Διαδίκτυο, πολλοί άλλοι άρχισαν να τηλεφωνούν και να μου διηγούνται τις εμπειρίες τους.

13 Σεπτεμβρίου 2010: Ο Henry M. μου είπε ότι ξυπνούσε αρκετές φορές τις τελευταίες δύο εβδομάδες με το τραγούδι "A Shelter in the Time of Storm" στο μυαλό του.

14 Σεπτεμβρίου 2010: Η Janet L. έστειλε email σε αυτόν τον λογαριασμό: «Είχα ένα παρόμοιο όνειρο με την [Teresa Hargreaves] καθώς τελείωσε με το τραγούδι «A Shelter in the Time of Storm». Ήταν παλιρροϊκό κύμα. Καθώς το έβλεπα να έρχεται, στεκόμουν στον ωκεανό και τα πράγματά μου ήταν μέσα στο νερό, σαν ένα συρτάρι με συρτάρια με τα ρούχα μου και άλλα πράγματα να επιπλέουν στο νερό, και προσπαθούσα να σώσω τα πράγματά μου και είδα το παλιρροϊκό κύμα από μακριά - τόσο μεγάλο να με έρχεται. Απλώς αποφάσισα να τα αφήσω όλα και γύρισα σε έναν μεγάλο βράχο και κρατήθηκα σε αυτόν τον βράχο. Ένιωσα ότι ο βράχος ήταν ο Ιησούς. Φοβούμαι τα παλιρροϊκά κύματα και τον πνιγμό, αλλά καθώς κρατιόμουν στον βράχο ο φόβος μου με άφησε και ένιωσα γαλήνη. Καθώς το γιγάντιο κύμα άρχισε να πέφτει πάνω μου, άκουσα σαν από τον ουρανό το τραγούδι «A Shelter in the time of storm». Ήταν τόσο όμορφα και μετά ξύπνησα».

17 Σεπτεμβρίου 2010: Το όνειρο της Κάρεν όπως μου στάλθηκε με email:

Ήμουν σε ένα πλήθος ανθρώπων σε μια παράξενη πόλη. Υπήρχε μια αίσθηση χάους... σαν κόσμος να προσπαθούσε να ξεφύγει από την περιοχή και όλοι φαίνονταν φοβισμένοι από κάτι. Υπήρχε σκοτάδι πάνω από την πόλη... σαν να ερχόταν καταιγίδα. Κοίταξα στα αριστερά μου και είδα ένα λευκό κτίριο με μεγάλες μπροστινές πόρτες (σαν το μπροστινό μέρος μιας εκκλησίας)... ήταν ανοιχτές και έβλεπα ανθρώπους να προσεύχονται μέσα... και φαινόταν να φωτίζεται κάπως... ξεχωρίζοντας από όλα τα άλλα κτίρια γύρω του. Υπήρχαν πολλά σκαλοπάτια για να φτάσω στις πόρτες και είχα αρχίσει να τις ανεβαίνω για να ξεφύγω από το πλήθος. Ένιωσα σαν να με έγνεψαν μέσα και κοίταξα πίσω και αναρωτήθηκα γιατί οι άλλοι άνθρωποι δεν ανέβαιναν τις σκάλες για να ασφαλίσουν. Τότε συνειδητοποίησα ότι κανείς δεν έψαχνε για ένα ασφαλές μέρος, αλλά απλώς προσπαθούσε να ξεφύγει από ό,τι ερχόταν!! Δεν κατάλαβαν ότι το καταφύγιο ήταν ακριβώς εκεί και το περνούσαν!! Ένιωσα μια αίσθηση επείγουσας ανάγκης να συνεχίσω να ανεβαίνω τις σκάλες και να μπω μέσα γρήγορα, έτσι έκανα και καθώς περνούσα τις πόρτες μια αίσθηση γαλήνης με κυρίευσε.

Στις 24 Σεπτεμβρίου, η Wowa από τη Γερμανία μου έγραψε:

«Μόλις διάβασα αυτό το [email] μήνυμα [των ονείρων καταιγίδας] πριν από 2 ημέρες. Και το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Alden Ho μιλούσε για το email σας στη Βόννη της Γερμανίας. Αλλά μόλις διάβασα αυτό το email τα μάτια μου έγιναν πιο διάπλατα. Θυμήθηκα ότι είχα ένα παρόμοιο όνειρο στις αρχές Αυγούστου φέτος. Ήμουν έτοιμος να πετάξω στη Ναμίμπια με το Share Him. Αναρωτιόμουν λοιπόν, τι είναι αυτό το όνειρο, γιατί ονειρεύομαι μια καταιγίδα.

Στο όνειρό μου, εγώ και κάποιοι φίλοι μου ήμασταν σε μια τεράστια πόλη, με τεράστιο ουρανοξύστη. Ήταν μια ζεστή μέρα και ο ουρανός ήταν καθαρός. Αλλά ξαφνικά σκοτείνιασε, είχα την αίσθηση ότι ήταν νύχτα. Και είδα ένα τρομερό κύμα να έρχεται από την ανατολή. Δεν ξέρω γιατί ξέρω ότι ήταν η ανατολή... αλλά στο όνειρό μου είχα αυτή την αίσθηση. Ήταν ψηλότερα από όλους τους ουρανοξύστες. Προσπαθήσαμε να μας φέρουμε σε ασφάλεια. Έτσι τρέξαμε σε αυτά τα ψηλά κτίρια. Όλο και πιο ψηλά. Μετά είδα τη μητέρα μου πίσω από μια γαλλική πόρτα, ήξερα ότι θα πεθάνει όταν δεν θα ανοίξω την πόρτα, γιατί πίσω της ήταν μια άλλη γαλλική πόρτα που προσπαθούσε να συγκρατήσει το νερό. Ένας φίλος μου άνοιξε την πόρτα και συνεχίσαμε να προσπαθούμε να ανεβούμε στην ταράτσα. Καθώς φτάσαμε, είδαμε μέσα στο σκοτάδι ελικόπτερα να πετούν, την πόλη κάτω από το νερό και ένα επόμενο τεράστιο κύμα να έρχεται. Αυτή τη στιγμή ξύπνησα.

Αυτό το όνειρο ήταν τόσο αληθινό. Η ξαφνική αλλαγή, από καθαρό ουρανό σε αυτή τη σκοτεινή καταιγίδα και τα τεράστια κύματα που έρχονται, ήταν ακόμη και σε αυτό το όνειρο εκπληκτική. Ήμουν μπερδεμένος ποιο είναι το νόημα αυτού του ονείρου».

22 Σεπτεμβρίου 2010 Ο Kevin και η Melania Manestar έστειλαν email στον λογαριασμό του ονείρου της Melanie τον Οκτώβριο του 2007:

«Ήταν σαν να ήμουν μόνος μου κάπου σε ένα μέρος όπου μπορούσα να δω τη θάλασσα και τα βουνά. Δεν είχα αίσθηση της οικογένειας, απλώς ο ίδιος παρατηρούσα και προσπαθούσα να ξεφύγω από αυτή τη σκηνή μπροστά μου. Υπήρχαν και άλλοι παρόντες, αλλά τους άκουσα μόνο, δεν τους είδα. Και βρέθηκα να κοιτάζω τη θάλασσα. Ήμουν κάπου στην παραλία, και ξαφνικά μπορούσα να δω το νερό να κάνει κύματα, μικρά κύματα, αλλά να χτυπούν το ένα το άλλο πολύ περίεργο, πολύ περίεργο (βίαια). Θυμάμαι κάποιον άλλον να λέει πόσο περίεργα ήταν η θάλασσα. Στη συνέχεια, στο δρόμο της επιστροφής στο σπίτι, δεν μπορούσα να πάρω τον ίδιο δρόμο, γιατί αυτός ο δρόμος ήταν ξαφνικά γεμάτος με νερό, πολύ νερό, θα έπρεπε να τον κολυμπήσεις, [αλλά] δεν μπορούσες να τον πετύχεις γιατί ήταν πολύ πάνω από το κεφάλι μου. Όμως, δεν μπορούσα να κολυμπήσω γιατί και αυτό το νερό έτρεχε, μικρά κύματα χτυπούσαν το ένα το άλλο πολύ, πολύ θυμωμένα και έρχονταν από κάθε κατεύθυνση. Μετά πήρα άλλο δρόμο και έφτασα κάπου, υποτίθεται στο μέρος που έπρεπε να πάω, αλλά μετά ήρθε το σκοτάδι και δεν τα κατάφερα. Ήμουν μπροστά στο νερό και ήξερα ότι θα έπρεπε να το διασχίσω για να φτάσω στην ασφάλεια. Αλλά δεν τα κατάφερα και έπρεπε να περιμένω εκεί. Έτσι τελείωσε το όνειρο».

Πορτρέτο ενός ηλικιωμένου άνδρα με σκούρο κοστούμι, λευκό πουκάμισο και μαύρη γραβάτα. Έχει μια περιποιημένη λευκή γενειάδα και σοβαρή έκφραση, σε ένα απαλό, γκρι φόντο. Από κάτω, το κείμενο γράφει «Hiram Edson Δεκέμβριος 1802 - Ιανουάριος 1882».

Μεταξύ 4 και 12 Οκτωβρίου, εγώ (η Δρ. Νταϊάν) έκανα ένα ταξίδι με τη φίλη μου, τη Βίκυ, για να επισκεφτούμε μερικές από τις ιστορικές τοποθεσίες των Αντβεντιστών. Επισκεφθήκαμε το σπίτι του Τζόζεφ Μπέιτς, την πρώτη εκκλησία των Αντβεντιστών που τηρούσε το Σάββατο της 7ης ημέρας, το σπίτι και την εκκλησία του Γουίλιαμ Μίλερ, τον αχυρώνα του Χίραμ Έντσον και το Battle Creek. Σημαντικός για μένα ήταν ο αχυρώνας του Χίραμ Έντσον. Φτάσαμε στο χώρο περίπου μία ώρα πριν από το Σάββατο το βράδυ της Παρασκευής, 8 Οκτωβρίου. Έπρεπε να πάρουμε βενζίνη και ένα μοτέλ πριν από τη δύση του ηλίου και παλεύαμε με το ρολόι. Η οικοδέσποινα του ιστότοπου, η Louise Nettles, μας πήγε στο νεόκτιστο σπίτι και σταθήκαμε στο τραπέζι από ξύλο κερασιάς που έφτιαξε ο Edson από τη γη του. Ήταν εκεί που οι Λευκοί, ο Μπέιτς και ο Έντσον προσευχήθηκαν για φως καθώς μελετούσαν τη Βίβλο για να μάθουν το πρόβλημα στην ερμηνεία των γραφών. Στη συνέχεια, βγήκαμε στον ανακατασκευασμένο αχυρώνα που χτίστηκε με λίγη ξυλεία από τον αχυρώνα του πατέρα του Έντσον. Το περιβάλλον έμοιαζε πολύ με την εποχή του Χιράμ. Τα κυλιόμενα στρέμματα με καλαμπόκι έφτασαν μέχρι εκεί που μπορούσε κανείς να δει. Καθώς η Louise Nettles μιλούσε μαζί μας στον αχυρώνα, πλησίασε τις πίσω πόρτες του αχυρώνα για να τις κλείσει για τη νύχτα. Στεκόμενος ακριβώς πίσω της, καθώς έπιανε τις πόρτες για να τις κλείσει, συνειδητοποίησα ότι αυτός ήταν ο αχυρώνας του ονείρου μου. Η διάταξη, η ξυλεία και οι μεγάλες πόρτες ήταν ακριβώς όπως είδα στο όνειρό μου. Μια αίσθηση δέους με κυρίευσε καθώς αναρωτιόμουν τι νόημα θα μπορούσε να είναι αυτό. Δεν ήθελα να φύγω, αλλά λαχταρούσα να περπατήσω στο χωράφι και να προσευχηθώ όπως έκανε ο Χίραμ Έντσον πριν από πολύ καιρό. Το πρωί του Σαββάτου προσευχήθηκα για να κατανοήσω την έννοια του αχυρώνα στο όνειρό μου. Συμμετέχοντας στο ιατρικό έργο και διδάσκοντας τις λεπτομέρειες του μηνύματος υγείας SDA, πιστεύω ότι ο Κύριος επιθυμεί το μήνυμα υγείας να διαδραματίσει πιο σημαντικό ρόλο σε σχέση με το ιερό στα μηνύματα των 3 αγγέλων.

Αισθάνομαι πολύ σίγουρος ότι ο Κύριος δίνει το μήνυμα του επείγοντος και του επικείμενου της ώρας. Όταν εμείς ως γιατροί έχουμε έναν ασθενή που πλησιάζει στο τέλος της ζωής του, του λέμε ότι «πρέπει να τακτοποιήσουν τις υποθέσεις του. Έχει γίνει η διαθήκη σου; Είναι όλα υπόλογα;» Πιστεύω ότι ο Κύριος μας λέει ότι βρισκόμαστε στο τέλος της ζωής εδώ στη γη. Είναι καιρός να τακτοποιήσουμε τις υποθέσεις μας. Η ζωή μας θα πρέπει να είναι στη θέση της.

Ησαΐας 26:20 «Ελάτε, λαέ μου, μπείτε στους θαλάμους σας, και κλείστε τις πόρτες σας γύρω σας· κρύψτε τον εαυτό σας σαν να ήταν για λίγο, μέχρι να περάσει η αγανάκτηση».

Ματθαίος 7:24-27 «Όποιος ακούει αυτά τα λόγια μου και τα κάνει, θα τον παρομοιάσω με έναν σοφό, που έχτισε το σπίτι του πάνω σε βράχο: Και η βροχή έπεσε, και ήρθαν οι πλημμύρες, και οι άνεμοι, και χτύπησαν σε εκείνο το σπίτι. και δεν έπεσε· γιατί θεμελιώθηκε πάνω σε βράχο. Και καθένας που ακούει αυτά τα λόγια μου, και δεν τα κάνει, θα παρομοιαστεί με έναν ανόητο άνθρωπο, που έχτισε το σπίτι του πάνω στην άμμο: Και η βροχή έπεσε, και οι πλημμύρες ήρθαν, και οι άνεμοι, και χτύπησαν σε εκείνο το σπίτι. και έπεσε: και μεγάλη ήταν η πτώση του».

Παρακάτω είναι πρόσθετοι λογαριασμοί του storm dream όπως τους λαμβάνω:

Λέγεται από τη Χριστίνα Ι. 11/10: Η Χριστίνα μου είπε ότι είδε ένα όνειρο ίσως τον Μάιο του 2010. Δεν μπορεί να θυμηθεί το όνειρο τώρα, αλλά καθώς κέρδιζε τις αισθήσεις της άκουγε αυτό το μήνυμα ξανά και ξανά, όλο και πιο δυνατά: «Πες σε όλους που γνωρίζεις, ο Ιησούς έρχεται σύντομα. Πείτε σε όλους όσους γνωρίζετε, ο Ιησούς έρχεται σύντομα».

Λήψη από την Amy P., 12/3/10

Ήμασταν σε μια κατοικημένη γειτονιά, ο Andrey, ο Sam και εγώ. Κρατούσα τον Σαμ, ήμασταν στη μέση του δρόμου. Ο Θεός μου έλεγε ότι θα ερχόταν κάτι τρομακτικό, αλλά δεν χρειαζόταν να ανησυχώ. Αμέσως μετά, σήκωσα το βλέμμα μου και είδα ένα παλιρροϊκό κύμα ψηλά πάνω από τις στέγες των σπιτιών και φαρδύ, που κατακλύζει και τις δύο πλευρές του δρόμου, κατευθύνθηκε προς την κατεύθυνση μας. Δεν υπήρχε πού να τρέξουμε, αλλά δεν φοβόμουν, απλώς με δέος από αυτό το τεράστιο κύμα. Καθώς στεκόμασταν εκεί και κοιτούσαμε, μόλις φτάσαμε, χάσαμε τα πατήματά μας. Κράτησα τον Σαμ, περνώντας ζωντανός από το κύμα και βγαίνοντας από το νερό αλώβητος. Ήταν σαν να κολυμπάς στον ωκεανό και να βουτάς σε ένα κύμα και να ανεβαίνεις αφού σε περάσει. Μόνο αυτό θυμάμαι. Είχα μια υπέροχη αίσθηση άνεσης αφού ξύπνησα από αυτό το όνειρο που έμεινε μαζί μου για αρκετές μέρες.

Diane M. Burnett, MD
Πρώην Ιατρικός Διευθυντής του Uchee Pines Lifestyle Center
527 Nuckols Road
Seale, AL 36875
520-780-2298
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Η Ερμηνεία των Ονείρων

Στο βιβλίο του Ιωήλ και στις Πράξεις (2:17), μαθαίνουμε ότι ο Κύριος θα εκχύσει το Πνεύμα Του όλοι σάρκα τις τελευταίες μέρες της τελευταίας βροχής.

Και θα γίνει μετά, ότι θα εκχύσω το πνεύμα μου σε κάθε σάρκα? Και your [1] οι γιοι και οι κόρες σου θα προφητεύουν, Σας [2] οι γέροι θα ονειρεύονται όνειρα, Σας [3] οι νέοι άνδρες θα δουν οράματα: Και επίσης πάνω στο [4] δούλους και στις υπηρέτριες εκείνες τις ημέρες θα εκχύσω το πνεύμα μου. Και θα δείξω θαύματα στους ουρανούς και στη γη, αίμα και φωτιά, και στύλους καπνού. Ο ήλιος θα μετατραπεί σε σκοτάδι και το φεγγάρι σε αίμα, πριν έρθει η μεγάλη και η φοβερή ημέρα του Κυρίου. Και θα συμβεί, ότι όποιος επικαλεσθεί το όνομα του Κυρίου θα λυτρωθεί στο όρος Σιών και στην Ιερουσαλήμ θα γίνει λύτρωση, όπως είπε ο Κύριος, και στο υπόλοιπο που θα καλέσει ο Κύριος. (Ιωήλ 2:28-32)

Εμείς οι Αντβεντιστές μας αρέσει να εφαρμόζουμε αυτούς τους στίχους μόνο στην Έλεν Τζ. Γουάιτ και παραβλέπουν το γεγονός ότι εκπλήρωσε μόνο το μέρος με τους νεαρούς «άνδρες» που επρόκειτο να έχουν οράματα. Η εποχή της όψιμης βροχής είχε πράγματι έρθει γύρω στο 1888, αλλά απορρίφθηκε και απορρίφθηκε, οπότε σταμάτησε για 120 χρόνια μέχρι το 2010 και στη συνέχεια άρχισε να πέφτει εκ νέου. Τα εδάφια μιλούν σαφώς για τέσσερις διαφορετικές ομάδες ανθρώπων κατά την εποχή της όψιμης βροχής και, ως εκ τούτου, δεν επιτρέπεται να εφαρμοστούν αυτά τα εδάφια μόνο στην Έλεν Τζ. Γουάιτ για ολόκληρο το χρονικό πλαίσιο. Όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν συμβεί στις ημέρες της αν η εκκλησία είχε αποδεχτεί το μήνυμα της Μινεάπολης και τότε το Πνεύμα θα είχε εκχυθεί και στις άλλες ομάδες που αναφέρθηκαν: [1] τους γιους και τις κόρες, [2] τους ηλικιωμένους και [4] τους υπηρέτες και τις δούλες.

Στο άρθρο Πρέπει να προφητέψεις ξανά... έχουμε ήδη δείξει ποιος είναι γιοί και κόρες (1) από τα εδάφια είναι, ποιος πρώτος αναγνώρισε τη φωνή του Θεού από τον Ωρίωνα και άρχισε να υπακούει στην εντολή του Θεού στην Αποκάλυψη 10:11 για να κηρύξει άλλη μια μεταμεσονύκτια κραυγή.

The γέρος [2], που είχε όνειρα για τον Θεό, παρουσιάζεται στη σειρά άρθρων The Director [Ernie Knoll] όπου δείχνουμε ότι δυστυχώς είναι πεσμένος. Παρόλα αυτά, τα όνειρά του περιλαμβάνουν πολλές επιβεβαιώσεις για τις σπουδές μας που θα δημοσιευτούν επίσης εκεί.

Η έκχυση του Αγίου Πνεύματος πάνω στο υπηρέτες και οι υπηρέτριες Το (4), ωστόσο, αντιπροσωπεύει εκείνο το μέρος της προφητείας του Ιωήλ για το οποίο μόλις διαβάσαμε. Αυτά είναι τα όνειρα επιλεγμένων μελών του λαού Advent, που αποτελούν την τελευταία γενιά. Αυτή η τελευταία γενιά αποτελείται από δύο ομάδες...

1. Οι Μάρτυρες στην (επαναλαμβανόμενη) 5η σφραγίδα που πρέπει να συμπληρώσουν τον αριθμό όσων έχουν εκτελεστεί για τους πίστη στον Ιησού:

Και όταν άνοιξε την πέμπτη σφραγίδα, είδα κάτω από το θυσιαστήριο τις ψυχές εκείνων που θανατώθηκαν για τον λόγο του Θεού και για τη μαρτυρία που είχαν: Και φώναξαν με δυνατή φωνή, λέγοντας: Μέχρι πότε, Κύριε, άγιε και αληθινή, δεν θα κρίνεις και δεν θα εκδικηθείς το αίμα μας για αυτούς που κατοικούν στη γη; Και δόθηκαν λευκές ρόμπες σε κάθε έναν από αυτούς. και τους ειπώθηκε ότι θα πρέπει να ξεκουραστούν για λίγο ακόμη, μέχρι να εκπληρωθούν και οι συνεργάτες τους και οι αδελφοί τους, που θα θανατωθούν όπως ήταν, να εκπληρωθούν. (Αποκάλυψη 6:9-11)

2. Το 144,000 που δεν θα γευτεί το θάνατο και θα περάσει την εποχή των πληγών χωρίς μεσολαβητή από τον πίστη που είχε ο Ιησούς:

Και κοίταξα, και ιδού, ένα Αρνί στεκόταν στο όρος Σιών, και μαζί του εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, έχοντας το όνομα του Πατέρα του γραμμένο στα μέτωπά τους. (Αποκάλυψη 14:1)

Πράγματι, βρίσκουμε ακριβώς αυτά δύο ομάδες στα παραπάνω όνειρα.

Έγραψα τον Νοέμβριο του 2010 ως την τελική πρόταση της πρώτης έκδοσης αυτού του άρθρου ότι είχα περισσότερα να πω, αλλά για συγκεκριμένους λόγους θα σας άφηνα ήσυχους με τις σκέψεις σας. Η πρόθεσή μου ήταν να σας ενθαρρύνω να σκεφτείτε μόνοι σας ή τουλάχιστον να αρχίσετε να κάνετε ερωτήσεις. Τώρα τον Φεβρουάριο του 2013, μετά από σχεδόν δυόμισι χρόνια, κανείς εκτός από τα λίγα μέλη αυτής της κίνησης του τέταρτου αγγέλου δεν εξέφρασε ενδιαφέρον, κάτι που δείχνει την κατάσταση της εκκλησίας περισσότερο από ξεκάθαρα.

Ακόμη και η Δρ Diane Burnett, στην οποία είχα γράψει τον Νοέμβριο του 2011, και -όπως μπορούμε να διαβάσουμε παραπάνω- η ίδια ήθελε να μάθει τι σήμαινε ότι είχε δει τον αχυρώνα του Hiram Edson στο όνειρό της, δεν ενδιαφερόταν για περαιτέρω μελέτες και δεν απάντησε όταν της έδειξα στον ιστότοπό μας. Θα έπρεπε να είχε ήδη παρατηρήσει στην παρουσίαση του Orion τι συμβολίζει ο αχυρώνας του Edson, γιατί το ρολόι του Orion αρχίζει να χτυπά ακριβώς με αυτό το γεγονός. Όταν βρήκε τα αδέρφια με αυτά τα όνειρα από τον Αύγουστο του 2010 και μετά, η δεύτερη έκδοση της μελέτης του Ωρίωνα είχε μόλις δημοσιευθεί, και σε αυτήν εκφράστηκε με σαφείς όρους ότι ο Ωρίωνας είναι σύμβολο για τη Μεσιτεία του Ιησού στα Άγια Τόπο μπροστά στον θρόνο του Πατέρα.

Ο αχυρώνας του Χίραμ Έντσον αντιπροσωπεύει την ημέρα που βγήκε από τον αχυρώνα και είδε σε όραμα τους ουρανούς να άνοιξαν και κατάλαβε ότι ο Ιησούς περπάτησε από τα Άγια στα Άγια. Και έτσι ο αχυρώνας του Έντσον, ο οποίος στα όνειρα των αδελφών συχνά θεωρείται «λευκό σπίτι» ή «λευκό κτίριο», αντιπροσωπεύει επίσης το τέλος του κύκλου του ρολογιού, όταν ο Ιησούς θα φύγει από τα Άγια των Αγίων, προκαλώντας τις πληγές να αρχίσουν να πέφτουν. Τότε μόνο οι 144,000, που πραγματικά ακολουθούν τον Ιησού όπου κι αν πηγαίνει (Αποκάλυψη 14:3), θα σταθούν μεταφορικά μαζί Του στη γυάλινη θάλασσα, ενώ η γη θα δοθεί στην καταστροφή (Αποκάλυψη 15).

Όλοι οι παραπάνω αδελφοί και αδελφές ονειρεύτηκαν την καταιγίδα των διωγμών που μπορεί να αναγνωριστεί από τις Γραφές, αλλά μόνο λίγοι ονειρεύτηκαν τον λευκό οίκο στον οποίο σώθηκαν. Μόνο στον Αχυρώνα του μηνύματος του τέταρτου αγγέλου, που είναι κλειστός με δύο τεράστιες πόρτες (κλείσιμο της θύρας της χάριτος για την Εκκλησία των Αντβεντιστών όταν σκάσει η καταιγίδα) υπάρχει πραγματική πνευματική και σωματική ασφάλεια. Μόνο όσοι έχουν κλείσει (πλήρως κατανοήσει και αποδεχτεί) τις διπλές πόρτες του Μηνύματος του Ωρίωνα και του Σκάφους του Χρόνου προστατεύονται πλήρως από τον άνεμο της καταιγίδας. Με τις προσευχές της εκκλησίας των Αντβεντιστών, που έχουν αποδεχτεί τα Υψηλά Σάββατα, τα κύματα των διωγμών θα μετατραπούν σε άκαμπτα μνημεία που δεν μπορούν να τους βλάψουν. Στέκονται σταθερά ως μάρτυρες του Πατέρα με μια αγνή ζωή και την συνειδητοποίηση του τι τους Υψηλή κλήση είναι.

Τα όνειρα όμως δείχνουν ότι η πλειοψηφία δεν θα φτάσει στην ασφάλεια του λευκού οίκου. Απλώς το παραβλέπουν και τρέχουν άσκοπα. Ελπίζω και προσεύχομαι οι άνθρωποι που είδαν το λευκό σπίτι σε όνειρο επιτέλους να ξυπνήσουν, να μπουν και να κλείσουν τις πόρτες με εντατική μελέτη.

Από την άλλη, όσοι είδαν τα παλιρροϊκά κύματα, τα τσουνάμι και τις πλημμύρες είναι και εκλεκτοί του Θεού, που θα έχουν τη μεγάλη τιμή να τους επιτραπεί να μαρτυρήσουν με το μαρτύριό τους για τον Πατέρα. Είναι αυτοί που είδε η Ellen G. White με το κόκκινο περίγραμμα στις λευκές τους ρόμπες στον ουρανό. Όπως η καταιγίδα αντιπροσωπεύει τη δίωξη, έτσι και οι μάζες του νερού αντιπροσωπεύουν τα τσιράκια του Σατανά, που θα φέρουν τους τηρητές του Σαββάτου στο θάνατο. Η ιστορία επαναλαμβάνεται:

Και το φίδι πέταξε από το στόμα του νερό ως πλημμύρα μετά τη γυναίκα, για να την κάνει να παρασυρθεί από τον κατακλυσμό. (Αποκάλυψη 12:15)

Τα νερά, με τα οποία θα καλυφθούν για ένα μικρό χρονικό διάστημα, συμβολίζουν το βάπτισμα με το οποίο πρέπει να βαπτιστούν στον θάνατο του Χριστού, για να μοιραστούν την αιωνιότητα μαζί Του μετά την ανάστασή τους.

Όλα τα όνειρα όσων θα πιουν το ποτήρι του Ιησού είναι μεγάλης παρηγοριάς. Στα όνειρα, ο Ιησούς επισημαίνει τη λίγη ώρα κάτω από το νερό και ότι όλα θα είναι μόνο για μια στιγμή, μέχρι να ξαναβγούν εντελώς αβλαβείς (αναστημένοι). Πρέπει να σταθούν σταθερά στην προβλήτα ή να κολυμπήσουν μέχρι τον Βράχο (τον Ιησού). τότε θα αγκαλιαστούν κι αυτοί από την ειρήνη Του και ο φόβος τους θα σβήσει από την αγάπη του Θεού.

Μερικοί από εμάς έχουν επίσης όνειρα για ένα λευκό σπίτι ή ένα κτίριο στο οποίο έχουμε σωθεί. Ωστόσο, κάποια όνειρα και οράματα ξεχωρίζουν. Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που μας δίνουν συμβουλές και βοήθεια σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν ήδη ενωθεί μαζί μας στο αγρόκτημα εδώ στην Παραγουάη όπου αφιερώνουν την υπηρεσία τους στον Ιησού. Αυτή η ενότητα αφορά αυτούς, επειδή έχουν λάβει το Ζωντανό Πνεύμα της Προφητείας από τον Θεό και θα κατευθύνει τόσο τους μάρτυρες όσο και τους 144,000 στη νίκη στην τελική μάχη, μέσω της παράδοσης της συμβουλής του Θεού.