Εισαγωγή
Αγαπητέ αναγνώστη, δημοσιεύουμε αυτή τη σειρά άρθρων ως α Τελευταία προειδοποίηση πριν από την τρομερή απελευθέρωση των δυνάμεων του Σατανά σε αυτόν τον κόσμο. Αν και κανένας από εμάς δεν είναι προφήτης και είμαστε επιρρεπείς στο να κάνουμε λάθη στις σπουδές μας, μπορούμε πραγματικά να πούμε ότι το Άγιο Πνεύμα καθοδηγεί τη διακονία της Τελευταία Αντίστροφη μέτρηση και αυτές τις μελέτες. Αυτά τα άρθρα προορίζονται να συνοψίσουν το υπό εξέταση θέμα, παρέχοντας επαρκείς αποδείξεις, αλλά όχι τόσο ώστε να κουράσουν τον αναγνώστη ώστε η προειδοποίηση να μην έχει αποτέλεσμα. Με αυτό, ας ξεκινήσουμε.
Ιστορικό
Στη βάση αυτής της μελέτης είναι διαθέσιμες δύο παρουσιάσεις lastcountdown.whitecloudfarm.org. Αυτές οι μελέτες τιτλοφορούνται Το ρολόι του Θεού στον Ωρίωνα και Το σκάφος του χρόνου. Αυτές οι μελέτες έθεσαν τα θεμέλια για αυτήν τη σειρά άρθρων που καθορίζει την ακριβή ημερομηνία λήξης της διερευνητικής κρίσης την Ημέρα του Εξιλέωσης και το Μεγάλο Σάββατο της 24ης Οκτωβρίου 2015. Επιπλέον, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ο Θεός δοκιμάζεται στη Μεγάλη Διαμάχη μεταξύ καλού και κακού και ότι η λύτρωσή μας και υψηλή κλήση είναι να καταθέτουμε μαρτυρία για λογαριασμό Του, όπως ακριβώς ο Ιώβ, όποια ταλαιπωρία κι αν μας στείλει ο εχθρός.
Οι 1335 Μέρες
Ευλογημένος είναι αυτός περιμένεικαι έρχεται στις χίλιες τριακόσιες πέντε και τριάντα ημέρες. (Δανιήλ 12:12)
Αυτός ο στίχος περιέχει δύο λέξεις κλειδιά που σχετίζονται με τις 1335 ημέρες. Πρώτον, είναι η ώρα της «αναμονής». Δεύτερον, η λέξη «έρχεται» θα μπορούσε να μεταφραστεί καλύτερα «αγγίζει» κάτι που μας θυμίζει τον εβραϊκό τρόπο μέτρησης που περιλαμβάνει. Οι 1335 ημέρες, λοιπόν, πρέπει να είναι μια περίοδος αναμονής που περιλαμβάνει 1335 ημέρες. Για να βρούμε την αρχή της περιόδου, το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να αφαιρέσουμε 1335 ημέρες από την ημερομηνία λήξης της κρίσης. Αυτό μας φέρνει σε Φεβρουάριος 27, 2012.
Για να είμαστε πολύ ακριβείς, σύμφωνα με τον εβραϊκό υπολογισμό των ημερών, η πρώτη από τις 1335 ημέρες ξεκινά με τη δύση του ηλίου την Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012, και η τελευταία από τις 1335 ημέρες τελειώνει με τη δύση του ηλίου την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015. Η τελευταία ημέρα δεν περιλαμβάνει την πραγματική ημέρα του τέλους της κρίσης, επειδή δεν υπάρχει άλλη μία φορά η περίοδος αναμονής1335. έχει γίνει η τελική πρόταση.
Τι συνέβη στις 27 Φεβρουαρίου 2012;
Μου είπε ακόμη, Υιέ ανθρώπου, βλέπεις τι κάνουν; Ακόμη και τις μεγάλες αηδίες που διαπράττει εδώ ο οίκος του Ισραήλ, ότι πρέπει να φύγω μακριά από το ιερό μου? αλλά γύρισέ σε και πάλι, και θα δεις μεγαλύτερες αηδίες. (Ιεζεκιήλ 8:6)
Ο Ιεζεκιήλ μαρτυρεί σε αυτό το κεφάλαιο την αποστασία στην Εκκλησία. Είναι τόσο κακό που ο Θεός πρέπει να το αφήσει.
Γι' αυτό και εγώ διαπραγματευτείτε με μανία: το μάτι μου δεν θα λυπηθεί, ούτε θα λυπηθώ: και παρόλο που κλαίνε στα αυτιά μου με δυνατή φωνή, δεν θα τους ακούσω. (Ιεζεκιήλ 8:18)
Σε αυτά τα εδάφια, ο Θεός είναι έτοιμος να αφήσει την Εκκλησία στην καταστροφή της όπως έκανε στην Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ.. Το Κεφάλαιο 9 περιγράφει αυτή την αναχώρηση με περισσότερες λεπτομέρειες:
Και η δόξα του Θεού του Ισραήλ ήταν ανέβηκαν από το χερουβείμ, όπου ήταν, στο κατώφλι του σπιτιού. Και φώναξε τον άνδρα που ήταν ντυμένος με λινό, που είχε δίπλα του το μελανοκέρας του συγγραφέα. (Ιεζεκιήλ 9:3)
Παραπάνω, το βλέπουμε Ο Θεός ο Πατέρας αφήνει την έδρα Του στα Άγια και βγαίνει στο κατώφλι. Από εκεί διατάζει να σημαδεύονται οι δίκαιοι πριν από την καταστροφή.
Στο βιβλίο Η Δόξα του Θεού από τους Christopher W. Morgan και Robert A. Peterson μπορείτε να διαβάσετε:
Η Αναχώρηση της Δόξας του Θεού (Ιεζεκιήλ 8-11). Όπως αναφέρει ο Ιερεμίας (στο κεφάλαιο 7), οι άνθρωποι ήταν αλαζόνες στη σχέση τους με τον Θεό επειδή πίστευαν ότι δεν θα άφηνε ποτέ να καταστραφεί ο ναός του. Στο μυαλό τους, ο Θεός ζούσε στην Ιερουσαλήμ, έτσι δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι η πόλη αυτή έπεφτε. Έτσι, ένιωθαν ότι μπορούσαν να ζήσουν ατιμώρητα, αμαρτάνοντας και λατρεύοντας άλλους θεούς. Ο Ιερεμίας τους υπενθύμισε αυτό που είχε δηλώσει ο Σολομών στην υπηρεσία αφιέρωσης του ναού (Α' Βασιλέων 1:8), ότι ο Θεός δεν ζούσε πραγματικά στον ναό του. Ο Ιερεμίας τους υπενθύμισε επίσης προηγούμενες φορές που ο Θεός κατά την κρίση του είχε καταστρέψει τον τόπο όπου πίστευαν ότι κατοικούσε στη γη (Ιερ. 27:7, για παράδειγμα, όπου αναφέρει την καταστροφή της σκηνής της σκηνής στη Σηλώ την εποχή του Ηλεί).
Ο Ιεζεκιήλ απευθύνεται σε αυτό το τεκμήριο μέσω ενός προφητικού οράματος που περιγράφει την αναχώρηση της «δόξας του Κυρίου» από το ναό. Αυτή η θεϊκή εγκατάλειψη του ναού γίνεται έτσι η προετοιμασία για την καταστροφή του από τους Βαβυλώνιους που δεν οδηγούνται από κανέναν άλλον παρά τον ίδιο τον Κύριο. Το εξαιρετικό όραμα του Ιεζεκιήλ 8-11 λέει για την αναχώρηση του Θεού από το ναό. (Υποσημείωση: Το ότι αυτά τα κεφάλαια είναι ένα ενοποιημένο όραμα είναι σαφές από το γεγονός ότι ο Ιεζεκ. 8:1-3 κάνει λόγο για τον οδηγό του Ιεζεκιήλ στο όραμα στην Ιερουσαλήμ, και το 11:24-25 περιγράφει την επιστροφή του από το Πνεύμα στη Βαβυλώνα.)
Το όραμα ξεκινά στο κεφάλαιο 8 όταν μια «μορφή που είχε την εμφάνιση ενός άνδρα [ΙΗΣΟΥΣ]» (εδ. 2) ήρθε και άρπαξε τον Ιεζεκιήλ και τον πήγε στην Ιερουσαλήμ και συγκεκριμένα στην «είσοδο της πύλης της εσωτερικής αυλής που βλέπει προς το βορρά» (εδ. 3). Εδώ ήρθε στην παρουσία της «δόξας του Θεού», την οποία συνδέει με αυτό που είδε νωρίτερα στην κοιλάδα Kebar (κεφ. 1).
Τότε ο Θεός τον ξενάγησε στο ναό. Επισκέφτηκε τέσσερα μέρη του ναού και είδε τα φρικτά συμβάντα εκεί. Πρώτον, στην είσοδο, βόρεια της πύλης του βωμού υπήρχε μια «εικόνα ζηλοτυπίας». Η ακριβής ταύτιση αυτής της εικόνας μένει απροσδιόριστη (ίσως είναι η Ασερά), αλλά η ζήλια που προκαλεί είναι του Θεού. Άλλωστε, ο ναός θα έπρεπε να είναι αφιερωμένος ολοκληρωτικά στη λατρεία του Γιαχβέ, ωστόσο εδώ υπήρχε ένα είδωλο. Το αποτέλεσμα αυτής και των επόμενων βδελυγμάτων θα είναι να «με οδηγήσουν [τον Θεό] μακριά από το αγιαστήριό μου» (εδ. 6). Μετά από αυτό, ο Θεός έφερε τον Ιεζεκιήλ στην «είσοδο του δικαστήριο» (στ. 7). Εδώ υπήρχε μια τρύπα που οδηγούσε σε ένα άντρο όπου υπήρχαν άθλιες γκραβούρες ακάθαρτων ζώων και ειδώλων. Εβδομήντα πρεσβύτεροι του Ισραήλ πρόσφεραν θυμίαμα σε αυτές τις αηδίες (εδ. 11). Στη συνέχεια, ο Γιαχβέ πήγε τον Ιεζεκιήλ σε μια τρίτη τοποθεσία, «την είσοδο της βόρειας πύλης του οίκου του Κυρίου» (εδ. 14). Εδώ συνάντησαν γυναίκες που έκλαιγαν για την Ταμούζ, μια αρχαία θεότητα της Μεσοποταμίας. Τέλος, πήγαν στην «είσοδο του ναού του Κυρίου, ανάμεσα στη βεράντα και το θυσιαστήριο» (εδ. 16). Εδώ βρήκαν είκοσι πέντε άντρες που λάτρευαν τον ήλιο. Για αυτούς τους λόγους, ο Γιαχβέ είπε στον Ιεζεκιήλ ότι θα κρίνει την πόλη. Πριν από την κρίση, όμως, έρχεται η θεϊκή εγκατάλειψη. Τα επόμενα τρία κεφάλαια αφηγούνται Η αποχώρηση του Γιαχβέ από την πόλη.
Στα κεφάλαια 9 έως 11, διαβάζουμε για την απάντηση του Θεού στην απάντηση του Ιούδα [η Εκκλησία των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας] ιερόσυλη συμπεριφορά. Θα τιμωρήσει αυστηρά την πόλη της Ιερουσαλήμ. Αλλά πριν έρθει η κρίση, ο ίδιος ο Θεός θα εγκαταλείψει τον ναό του. Σε αυτά τα κεφάλαια, η δόξα του Θεού αντιμετωπίζεται με ανθρωπόμορφο τρόπο, έτσι ώστε η δόξα να στέκεται και να περπατά. Αυτός ο τρόπος ομιλίας για τη δόξα του Θεού δίνει στο μήνυμα του Ιεζεκιήλ ένα ισχυρό μέτρο παραστατικότητας καθώς και συγκεκριμένης ακρίβειας.
Η κίνηση ξεκινά στο 9:3 όπου μαθαίνουμε ότι «η δόξα του Θεού του Ισραήλ είχε ανέβει από το χερουβείμ πάνω στο οποίο στηριζόταν μέχρι το κατώφλι του οίκου». Το χερουβείμ είναι μια αναφορά στο γεγονός ότι δύο φιγούρες χερουβείμ τοποθετήθηκαν πάνω από την κιβωτό της διαθήκης με τα κεφάλια τους στραμμένα προς τα κάτω για να μην αναλωθούν από τη δόξα του Θεού πάνω τους. Έτσι, μαθαίνουμε ότι ο Θεός είχε σηκωθεί από τον θρόνο του και μετακόμισε στο κατώφλι του ναού. Την εποχή αυτή ανέθεσε και την ερήμωση της πόλης.
Το Κεφάλαιο 10 σημειώνει ότι το άρμα με χερουβείμ που είδε ο Ιεζεκιήλ στο κεφάλαιο 1 περιμένει τον Θεό στη νότια πλευρά του σπιτιού. Καθώς η δόξα του Θεού βγαίνει στην αυλή του ναού, ο ναός και η αυλή γεμίζουν με το σύννεφο που αντιπροσωπεύει τη λαμπρή παρουσία του. Στο τέλος αυτού του κεφαλαίου η δόξα του Θεού έχει ανέβει στο άρμα: «η δόξα του Κυρίου βγήκε από το κατώφλι του οίκου και στάθηκε πάνω από τα χερουβείμ» (εδ. 18). Στο τέλος του οράματος, η δόξα του Θεού επιβιβασμένη στο άρμα φάνηκε τελευταία φορά να αιωρείται πάνω από το «βουνό που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης» (Υποσημείωση: Προφανώς αυτό είναι το Όρος των Ελαιών.) (11:23). Ο Θεός κατευθύνεται ανατολικά προς τη γη της Βαβυλωνίας. Ο ναός είναι πλέον εγκαταλελειμμένος, ώριμος για την καταστροφή του.
Η αναχώρηση του Πατέρα από τα Άγια των Αγίων είναι παράλληλη με αυτό που συνέβη κοντά στην αρχή του κινήματος της Εορτής της Χριστιανικής Ενδυνάμωσης, όταν συνέβη ένα ιδιαίτερο γεγονός στις 22 Οκτωβρίου 1844. Ο Ιησούς, ο Αρχιερέας μας, εισήλθε στα Άγια των Αγίων στο ουράνιο αγιαστήριο για να το καθαρίσει από το αρχείο των αμαρτιών μας.
Η Ellen G. White το είδε αυτό να μπαίνει σε δύο φάσεις στο όραμά της «The End of the 2300 Days». Ποτέ δεν έχει μελετηθεί επαρκώς γιατί είδε τον Πατέρα να εισέρχεται πρώτα στα Άγια των Αγίων και μετά τον Κύριό μας Ιησού λίγο καιρό αργότερα.
Τέλος των 2300 Ημερών
Είδα έναν θρόνο και πάνω του κάθονταν ο Πατέρας και ο Υιός. Κοίταξα το πρόσωπο του Ιησού και θαύμασα το υπέροχο πρόσωπό Του. Το πρόσωπο του Πατέρα δεν μπορούσα να δω, γιατί ένα σύννεφο ένδοξου φωτός Τον σκέπασε. Ρώτησα τον Ιησού αν ο Πατέρας Του είχε μια μορφή σαν τον εαυτό του. Είπε ότι είχε, αλλά δεν μπορούσα να το δω, γιατί είπε: «Αν δεις κάποτε τη δόξα του προσώπου Του, θα έπαυες να υπάρχεις». Πριν από τον θρόνο είδα τους ανθρώπους της Έλευσης—την εκκλησία και τον κόσμο. Είδα δύο παρέες, η μία προσκυνημένη μπροστά στο θρόνο, βαθιά ενδιαφέρονται, ενώ η άλλη στεκόταν αδιάφορη και απρόσεκτη. Όσοι προσκυνούσαν μπροστά στο θρόνο έκαναν τις προσευχές τους και κοίταζαν τον Ιησού. τότε θα κοιτούσε τον Πατέρα Του και θα φαινόταν να Τον παρακαλεί. Ένα φως θα ερχόταν από τον Πατέρα στον Υιό και από τον Υιό στην προσευχόμενη συντροφιά. Τότε είδα ένα εξαιρετικά έντονο φως [το μεσάνυχτο κλάμα] έρχονται από τον Πατέρα στον Υιό, και από τον Υιό κυμάτισε πάνω από τους ανθρώπους μπροστά στο θρόνο. Λίγοι όμως θα λάμβαναν αυτό το μεγάλο φως. Πολλοί βγήκαν από κάτω και αμέσως του αντιστάθηκαν. άλλοι ήταν απρόσεκτοι και δεν αγαπούσαν το φως, και απομακρύνθηκε από αυτούς. Κάποιοι το αγαπούσαν και πήγαν και προσκύνησαν με τη μικρή παρέα που προσεύχονταν. Αυτή η παρέα όλοι έλαβαν το φως και χάρηκαν με αυτό, και τα πρόσωπά τους έλαμψαν από τη δόξα της.
Είδα τον Πατέρα να σηκώνεται από τον θρόνο, και με φλεγόμενο άρμα να πηγαίνει στα άγια των αγίων μέσα στο πέπλο, και να κάθεται. Τότε ο Ιησούς σηκώθηκε από τον θρόνο, και οι περισσότεροι από αυτούς που προσκυνήθηκαν σηκώθηκαν μαζί Του. Δεν είδα ούτε μια ακτίνα φωτός να περνά από τον Ιησού στο απρόσεκτο πλήθος αφού σηκώθηκε, και έμειναν στο τέλειο σκοτάδι. Όσοι σηκώθηκαν όταν το έκανε ο Ιησούς, κράτησαν τα μάτια τους καρφωμένα πάνω Του καθώς άφησε τον θρόνο και τους οδήγησε λίγο έξω. [Αυτό σηματοδοτεί μια ιδιαίτερη χρονική περίοδο το 1844, για την οποία θα γράψουμε αργότερα.] Τότε σήκωσε το δεξί Του χέρι και ακούσαμε την υπέροχη φωνή Του να λέει: «Περίμενε εδώ. Πηγαίνω στον Πατέρα Μου για να λάβω τη βασιλεία. Κράτα τα ρούχα σου πεντακάθαρα και σε λίγο θα επιστρέψω από τον γάμο και θα σε πάρω κοντά μου». Τότε ένα θολό άρμα, με τροχούς σαν φλεγόμενη φωτιά, περιτριγυρισμένο από αγγέλους, ήρθε εκεί που ήταν ο Ιησούς. Μπήκε στο άρμα και μεταφέρθηκε στο πιο άγιο, όπου κάθισε ο Πατέρας. [Η είσοδος του Ιησού στα Άγια των Αγίων στις 22 Οκτωβρίου 1844.] Εκεί είδα τον Ιησού, έναν μεγάλο Αρχιερέα, να στέκεται μπροστά στον Πατέρα. Στο στρίφωμα του ενδύματός Του ήταν ένα κουδούνι και ένα ρόδι, ένα κουδούνι και ένα ρόδι. Εκείνοι που σηκώνονταν με τον Ιησού θα έστελναν την πίστη τους σε Αυτόν στα πιο άγια και προσεύχονταν: «Πατέρα μου, δώσε μας το Πνεύμα Σου». Τότε ο Ιησούς θα ανέπνεε πάνω τους το Άγιο Πνεύμα. Σε αυτή την ανάσα υπήρχε φως, δύναμη και πολλή αγάπη, χαρά και ειρήνη. [Η Αλήθεια του Σαββάτου που δόθηκε το 1846]
Γύρισα να κοιτάξω την παρέα που ήταν ακόμα υποκλιμένη μπροστά στο θρόνο. δεν ήξεραν ότι ο Ιησούς το είχε αφήσει. Ο Σατανάς φαινόταν να βρίσκεται δίπλα στον θρόνο, προσπαθώντας να συνεχίσει το έργο του Θεού. Τους είδα να κοιτάζουν ψηλά στον θρόνο και να προσεύχονται: «Πατέρα, δώσε μας το Πνεύμα Σου». Τότε ο Σατανάς θα τους ανέπνεε μια ανίερη επιρροή. υπήρχε φως και πολλή δύναμη, αλλά όχι γλυκιά αγάπη, χαρά και ειρήνη. Ο σκοπός του Σατανά ήταν να τους κρατήσει εξαπατημένους και να αποσύρει και να εξαπατήσει τα παιδιά του Θεού. {EW 54.2–56.1}
Παρόμοια με το πώς ο Πατέρας και ο Υιός εισήλθαν στα Άγια των Αγίων σε δύο φάσεις στην αρχή της κίνησης, καθώς πλησιάζουμε στο τέλος του κινήματος Advent, ο Πατέρας άφησε την έδρα της κρίσης Του ΠΡΏΤΑ στις 27 Φεβρουαρίου 2012 για να πάρει τη θέση Του στην έδρα της δίκης και στη θέση Του ο Ιησούς παραμένει για να υπηρετήσει ως Μέγας Κριτής και Παράκλητος. Αυτή είναι μια σημαντική νέα φάση της Κρίσης, όπου ο ίδιος ο Πατέρας προετοιμάζεται να πάει σε δίκη και οι 144,000 και οι μάρτυρες καλούνται στη θέση των μαρτύρων για να καταθέσουν για την υπεράσπισή Του.
Οι 40 Μέρες
Μετά με έφερε στο ναό… και μέτρησε το μήκος του, σαράντα πήχεις: και το πλάτος είκοσι πήχεις. (Από Ιεζεκιήλ 41:1-2)
Το μήκος του Ιερού Τόπου που έπρεπε να διανύσει ο Πατέρας για να φτάσει στο κατώφλι της αυλής ήταν 40 πήχεις. Εάν κάθε πήχης είναι ένα βήμα και κάθε βήμα είναι μία ημέρα, τότε ο χρόνος για να φτάσει ο Πατέρας στη θέση Του στο κατώφλι θα ήταν 40 ημέρες. Ταυτόχρονα, οι μάρτυρες πρέπει να εισέλθουν στο Ναό (μεταφορικά) και να διανύσουν την ίδια απόσταση για να φτάσουν στο μαρτυρικό σταντ στα Άγια των Αγίων μπροστά στον νέο Μεγάλο Κριτή, τον Ιησού Χριστό. Οι σαράντα ημέρες άρχισαν στην αρχή των 1335 ημερών, με την 40η ημέρα να ξεκινά από τη δύση του ηλίου την Πέμπτη 5 Απριλίου 2012 και να τελειώνει με τη δύση της Παρασκευής 6 Απριλίου 2012. Την ημέρα αυτή, οι ηγέτες των 144,000 ΠΕΡΑΣΕ το κατώφλι από τον Άγιο Τόπο στα Άγια και τον Πατέρα ΠΕΡΑΣΕ από τον Ιερό Τόπο στο προαύλιο. Η τελευταία ημέρα αυτών των 40 ημερών ήταν η σωστή ημέρα για το Δείπνο του Κυρίου σύμφωνα με Το ημερολόγιο του Θεού που είχαμε μελετήσει στη σειρά Shadow, και την πολύ αντιτυπική ημέρα που το 31 μ.Χ. σταυρώθηκε ο Ιησούς Χριστός. Μόνο με το αίμα Του στους παραστάτες της καρδιάς μας μπορούμε να μπούμε στα Άγια των Αγίων (μεταφορικά) και να επιζήσουμε από τον άγγελο του θανάτου που έρχεται στην Εκκλησία.
Εάν δεν συμμετείχατε στο Δείπνο του Κυρίου στις 5 Απριλίου, παρακαλώ ετοιμάστε την καρδιά σας να το παρατηρήσουμε όπως θα εξηγήσουμε στο τρίτο μέρος αυτού του άρθρου. Μόνο όσοι συμμετέχουν επάξια θα προστατεύονται.
The Showbread and the Candlestick
Εάν ο Πατέρας φεύγει από τον ναό μέσω της βόλτας Του στον Άγιο Τόπο και εμείς μπαίνουμε με τον ίδιο τρόπο, θα υπήρχε μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή σε αυτό το χρονικό πλαίσιο των 40 ημερών: την ίδια μέρα που θα συναντούσαμε τον Πατέρα στη μέση του Αγίου Τόπου. Αυτό συνέβη το Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012. Ο αδελφός Τζον είδε ακόμη και ένα ζωντανό όνειρο το πρωί εκείνης της ημέρας που μας έφερε ξεκάθαρα στη μνήμη μας αυτό που πιστεύαμε ότι έπρεπε να συμβεί εκείνη την ημέρα.
Ας το διερευνήσουμε αυτό με περισσότερες λεπτομέρειες.
Υπάρχουν σίγουρα αρκετές εφαρμογές των υπηρεσιών και των επίπλων του ιερού. Μια από τις πιο σημαντικές εφαρμογές είναι ότι τα έπιπλα του ιερού δείχνουν την πρόοδο της χριστιανικής ζωής:
Και οι υπηρεσίες απεικονίζουν τα στάδια της διακονίας του Ιησού:
Μπορείτε να τοποθετήσετε μια σκιά σε σχήμα σταυρού πάνω από τα έπιπλα του ιερού:
Μια άλλη εξήγηση του ίδιου συμβολισμού:
Στις 17 Μαρτίου 2012, εμείς που δεν είχαμε παραιτηθεί στη μικρή απογοήτευση της 27ης Φεβρουαρίου, μεταφορικά φτάσαμε στο σημείο του Ιερού Τόπου όπου συναντηθήκαμε με τον Πατέρα στο σταυρό όπου ενώνονται η οριζόντια δοκός και η κάθετη δοκός. Για άλλη μια φορά ο συμβολισμός παραπέμπει στη σταύρωση του Χριστού.
Το ερώτημα είναι: τι θα έπρεπε να περιμένουμε εκείνη την ημέρα; Θα συνέβαινε κάτι ιδιαίτερο όταν στεκόμαστε συμβολικά πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό Πατέρα; Ας αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τι θα μπορούσε να είχε συμβεί εκείνη την ημέρα, εφαρμόζοντας τον χριστιανικό τρόπο προόδου στην πρόοδο ενός από εμάς που είχε εισέλθει με πίστη στον Άγιο Τόπο στις αρχές των 1335 ημερών.
Ας πάμε πίσω στο 2010.
Από το 2010, το μήνυμα του Ωρίωνα έχει δοθεί ως τελευταία προειδοποίηση στην Εκκλησία των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας. Όλοι εκείνοι οι Αντβεντιστές που αποδέχθηκαν το μήνυμα ήθελαν να μάθουν περισσότερα για τις βαθύτερες μελέτες που συνόδευαν αυτό το μήνυμα του Θεού. Αποδεχόμενοι το μήνυμα του Ωρίωνα, μεταφορικά μπήκαμε στην αυλή του ναού και περάσαμε την πόρτα που ονομάζεται «η οδός». Το μόνο πράγμα που έπρεπε να αποδεχτούμε ήταν η πεποίθηση ότι μπορούμε να δούμε τον Ιησού στον Ωρίωνα. Εμείς λίγοι εναπομείναντες Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας αρχίσαμε να συναντιόμαστε σε ένα ειδικό μέρος στο Διαδίκτυο, ζητώντας από τον Αδελφό Τζον να γίνει δεκτό στο ιδιωτικό φόρουμ σπουδών που είχε ιδρύσει. και εκεί μελετήσαμε μαζί πολλούς μήνες.
Στο φόρουμ, που ονομάζουμε και «εστιατόριο» ή «αίθουσα αναμονής», μας σέρβιραν άφθονη πνευματική τροφή με τη μορφή σπουδών και χρειάστηκε να θυσιάσουμε πολύ ιδιωτικό χρόνο στο βωμό της αυλής για να καταλάβουμε τι η φωνή του Θεού ήθελε να μας πει. Και έπρεπε να μάθουμε από αυτές τις μελέτες, όπως ένας Χριστιανός στην αρχή της πνευματικής του ζωής πρέπει να μάθει από τις διδασκαλίες που έχουν δοθεί από τον Ιησού στη Βίβλο.
Μια πολύ ιδιαίτερη τελευταία μελέτη που δόθηκε από το Άγιο Πνεύμα έδειξε τις συνέπειες για το σύμπαν και τον ίδιο τον Θεό, εάν η αποστολή των 144,000 και των μαρτύρων αποτύχει. Μόνο εμείς που καταλάβαμε τον ρόλο μας στα γεγονότα του έσχατος και την ευθύνη μας να ακολουθήσουμε τον Ιησού Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΜΑΣ in ΤΑ ΠΑΝΤΑ, έδωσε τους πανηγυρικούς μας όρκους να καταθέσουμε για τον Πατέρα πριν από τις 27 Φεβρουαρίου 2012 στο φόρουμ. Αυτό ήταν το συμβολικό βάπτισμα που χρειαζόταν για να περάσει η πόρτα στον Άγιο Τόπο που ονομάζεται «η αλήθεια». Αυτή ήταν η στιγμή που περάσαμε από τον λεβιέ που συμβολίζει το βάπτισμα (βαπτιστικοί όρκοι) στη χριστιανική ζωή. Στο δρόμο μας, αντιπροσώπευε τους επίσημους όρκους μας να καταθέσουμε μαρτυρία για τον Θεό Πατέρα με πλήρη κατανόηση των συνεπειών εάν αποτύχουμε.
Η ίδια η πόρτα ήταν μια πρώτη δοκιμή της πιστότητάς μας στους όρκους μας. Μόνο εμείς μείναμε στο «εστιατόριο» που κατάλαβε πραγματικά τα τρία μέρη του μηνύματος του τέταρτου αγγέλου που είχαμε μάθει πριν και περάσαμε τη δοκιμασία της μικρής απογοήτευσης της 27ης Φεβρουαρίου και μπήκαμε στον Άγιο Τόπο για να ξεκινήσουμε τη βόλτα μας των 40 ημερών προς τα Άγια των Αγίων. Μόνο εμείς που είδαμε με τα πνευματικά μας μάτια τον Πατέρα να βγαίνει από τα Άγια των Αγίων στις 27 Φεβρουαρίου περάσαμε τη δοκιμασία της μικρής απογοήτευσης. Οι άλλοι απέτυχαν και έφυγαν από το ιερό.
Ο Ιησούς δοκιμάστηκε τρεις φορές στην έρημο στις σαράντα ημέρες Του. Μπήκαμε λοιπόν στον πειρασμό την ίδια μέρα που μπήκαμε για πρώτη φορά στον Άγιο Τόπο. Έπρεπε να αποδείξουμε ότι η πίστη μας θα ήταν απογοητευτική.
Στις 17 Μαρτίου 2012 τα εναπομείναντα μέλη του φόρουμ είχαν μπει 20 σκαλιά (ημέρες) στον Ιερό Τόπο προερχόμενοι από το κατώφλι της αυλής. Ο Πατέρας είχε επίσης βγει από τα Άγια των Αγίων 20 σκαλοπάτια (ημέρες) προς εμάς, και φτάσαμε στη θέση όπου ήταν ο Πατέρας. Δεξιά μας ήταν το τραπέζι με το ψωμί της επιδείξεως και στα αριστερά μας ο Πατέρας και το κηροπήγιο.
Ας δούμε πρώτα τον πίνακα του ψωμιού επιδείξεως:
Η αρχική ερμηνεία είναι ότι τα 12 κέικ ψωμιού συμβολίζουν τις 12 φυλές του Ισραήλ ως το σώμα του Χριστού. Η διατροφή του Λόγου του Θεού για τις φυλές συμβολιζόταν από το ψωμί που έσπασε ο Ιησούς στο Δείπνο του Κυρίου. Αλλά ξέρετε ότι οι 144,000 αποτελούνται από 12 «αρχηγούς φυλών» και από κάθε φυλή θα σφραγιστούν 12,000 μέλη:
Και άκουσα τον αριθμό των σφραγισμένων· και σφραγίστηκαν εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες από όλες τις φυλές των γιων Ισραήλ.
Από τη φυλή του Ιούδα σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή του Ρουβήν σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή του Γαδ σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή του Ασέρ σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή των Νεφθαλίμ σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή του Μανασσή σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή του Συμεών σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή του Λευί σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή του Ισσάχαρ σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή Ζαβουλών σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή του Ιωσήφ σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες.
Από τη φυλή του Βενιαμίν σφραγίστηκαν δώδεκα χιλιάδες. (Αποκάλυψη 7:4-8)
Τα 12 κέικ ψωμιού είχαν ετοιμαστεί για αυτήν την πολύ ιδιαίτερη μέρα στις 17 Μαρτίου 2012, όταν περάσαμε από το τραπέζι του ψωμιού για να πάρει ο καθένας μαζί του ένα κέικ ψωμί για να ταΐσει ως δάσκαλοι τα 12,000 μέλη της δικής του φυλής. Ο τύπος αυτής της ημέρας ήταν ο Δαβίδ με τους άνδρες του που έφαγαν από αυτό το ψωμί και ο Δαβίδ αργότερα έγινε βασιλιάς του Ισραήλ:
Εκείνος όμως τους είπε: Δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ, όταν πεινούσε, και όσοι ήταν μαζί του; Πώς μπήκε στον οίκο του Θεού και έφαγε το ψωμί του προβλήματος, που δεν ήταν επιτρεπτό να φάει ούτε σε αυτόν, ούτε σε εκείνους που ήταν μαζί του, αλλά μόνο στους ιερείς; (Ματθαίος 12:3-4)
Ο Θεός καθαρίζει για τον εαυτό Του έναν λαό από ιερείς και βασιλιάδες, και όσοι έφτασαν στο τραπέζι του ψωμιού ήταν έτοιμοι να πάρουν το ψωμί τους την ίδια μέρα. Αλλά υπάρχουν δύο στοίβες από 6 κέικ ψωμιού το καθένα, και αυτό έχει ένα πολύ ιδιαίτερο νόημα που θα αποκαλύψουμε σε επόμενο άρθρο αυτής της τελευταίας προειδοποιητικής σειράς.
Τώρα πρέπει να ερευνήσουμε το κηροπήγιο με τους επτά βραχίονες.
Στην Αποκάλυψη βρίσκουμε:
Το μυστήριο των επτά αστεριών που είδες στο δεξί μου χέρι, και τα επτά χρυσά κηροπήγια. Ο επτά αστέρια είναι οι άγγελοι των επτά εκκλησιών: και τα επτά κηροπήγια που είδες είναι οι επτά εκκλησίες. (Αποκάλυψη 1: 20)
Η Ellen G. White μας είπε ότι τα επτά αστέρια είναι τα ΛΟΓΙΣΤΕΣ από τις επτά εκκλησίες. Γνωρίζουμε το βαθύτερο νόημα ότι τα αστέρια αντιπροσωπεύουν επίσης τον αστερισμό του Ωρίωνα και το δόγμα που έχουν αυτοί οι μελλοντικοί ηγέτες.
Υπάρχουν μόνο δύο εκκλησίες χωρίς καμία ευθύνη: η Φιλαδέλφεια και η Σμύρνη. Η τελευταία πνευματική Φιλαδέλφεια είναι η Εκκλησία των 144,000 που δεν θα δουν θάνατο και η Σμύρνη είναι η Εκκλησία των μαρτύρων που πρέπει να πεθάνουν κάτω από την πέμπτη σφραγίδα.
Ο Θεός Πατέρας απομακρύνθηκε από την κοσμική αποστάτρια Αντβεντιστική Εκκλησία στις 27 Φεβρουαρίου επειδή δεν μετανόησε για τις αμαρτίες της που έχουν γραφτεί στον Ωρίωνα. Άρχισε να εγκαταλείπει τον ναό Του. Αυτή η Εκκλησία έμελλε να χάσει την ιδιότητά της ως φορέας του φωτός για τον κόσμο, όπως το αρχαίο Ισραήλ έχασε την ιδιότητά του το 34 μ.Χ.
Πότε όμως ο Θεός Πατέρας ΜΕΤΑΦΟΡΑ το φως στη νέα πνευματική εκκλησία της Φιλαδέλφειας και τους ηγέτες της;
Ο Ιησούς προειδοποιούσε τους πρωτοπόρους μας της εκκλησίας της Εφέσου ότι αυτή η μέρα θα μπορούσε να συμβεί αν έχαναν την πρώτη τους αγάπη και πήγαιναν σε αποστασία τη Μεγάλη Ημέρα της Ερευνητικής Κρίσης:
Παρόλα αυτά, έχω κάτι εναντίον σου, γιατί άφησες την πρώτη σου αγάπη. Θυμήσου, λοιπόν, από πού έπεσες, και μετάνοια, και κάνε τα πρώτα έργα. αλλιώς θα έρθω γρήγορα κοντά σου, και θα αφαιρέσει το κηροπήγιο σου από τη θέση του, εκτός από το να μετανοήσεις. (Αποκάλυψη 2:4-5)
Σε ποιον όμως θα δινόταν το κηροπήγιο;
«Γνωρίζω τα έργα σου, και τον κόπο σου, και την υπομονή σου, και πώς δεν μπορείς να αντέξεις αυτά που είναι κακά· και δοκίμασες αυτούς που λένε ότι είναι απόστολοι και δεν είναι, και τους βρήκες ψεύτες». Αυτός ο κόπος του εξαγνισμού της εκκλησίας είναι ένα επίπονο έργο, αλλά δεν πρέπει να παραμεληθεί, αν η εκκλησία είχε τον έπαινο του Θεού. Αλλά μετάνοια, γιατί άφησες την πρώτη σου αγάπη. Εδώ παρουσιάζεται ξεκάθαρα μπροστά μας το έργο μας ως μέλη της εκκλησίας του Χριστού. Αν είμαστε άπιστοι, θα χάσουμε το στέμμα της ζωής και άλλος θα το πάρει. γιατί στην εγκατάλειψη των άπιστων οι θέσεις παρέχονται από τους πιστούς. Αν αρνηθούμε να αφήσουμε το φως μας να λάμψει για τον Δάσκαλο, αν δεν κάνουμε τα έργα του Θεού, οι άλλοι θα κάνουν αυτό ακριβώς το έργο που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει και θα μπορούσαμε να κάνουμε, αλλά αρνηθήκαμε να κάνουμε. Όταν πάψουμε να εκπληρώνουμε την αποστολή μας, όταν το κηροπήγιο αρνείται να αντανακλά το φως, και οι μεγάλες αλήθειες που έχουν δεσμευτεί σε εμάς μεμονωμένα σε εμπιστοσύνη για τον κόσμο, δεν τους δίνονται, τότε το κηροπήγιο θα αφαιρεθεί. «Θα έρθω γρήγορα κοντά σου και θα βγάλω το κηροπήγιο σου από τη θέση του». Άλλος θα τοποθετηθεί στη θέση του και θα λάμψει. Ας ανεβαίνει τώρα η προσευχή χωρίς καθυστέρηση σε Εκείνον που περπατά ανάμεσα στα χρυσά κηροπήγια. Μη μας πάρεις το Άγιο Πνεύμα σου. «Καθάρισέ με με ύσσωπο και θα γίνω καθαρός: πλύνε με, και θα γίνω πιο λευκός από το χιόνι… Δημιούργησε μέσα μου καθαρή καρδιά, Θεέ. και ανανέωσε το σωστό πνεύμα μέσα μου. Μη με διώχνεις μακριά από την παρουσία σου. και μη μου πάρεις το Άγιο Πνεύμα σου. Αποκαταστήστε μου τη χαρά της σωτηρίας σας. και στήριξέ με με το ελεύθερο σου Πνεύμα. Τότε θα διδάξω τους παραβάτες τους δρόμους σου· και οι αμαρτωλοί θα προσηλυτιστούν σε σένα». {RH 7 Ιουνίου 1887, παρ. 17}
Από την περιγραφή του Λαοδικείς, είναι φανερό ότι πολλοί εξαπατήθηκαν στην εκτίμηση της πνευματικής τους κατάστασης. Θεωρούσαν τους εαυτούς τους πλούσιους, ότι είχαν όλη τη γνώση και τη χάρη που χρειαζόταν. αλλά όμως τους έλειπε το χρυσάφι της πίστης και της αγάπης, το λευκό ένδυμα της δικαιοσύνης του Χριστού. Ήταν άποροι και εξαθλιωμένοι, περπατούσαν μέσα στις δικές τους σπίθες και ετοιμάζονταν να ξαπλώσουν με θλίψη. Ο Ιησούς τους λέει: «Έχω κάτι εναντίον σας, γιατί άφησες την πρώτη σου αγάπη. Θυμήσου, λοιπόν, από πού έπεσες, και μετάνοια, και κάνε τα πρώτα έργα [όταν η λάμψη της αγάπης του Θεού ήταν επάνω σου]. αλλιώς θα έρθω γρήγορα κοντά σου και θα βγάλω το κηροπήγιο σου από τη θέση του, εκτός αν μετανοήσεις». Αυτή η προειδοποίηση δεν θα γινόταν αν δεν υπήρχε κίνδυνος αποτυχίας από την πλευρά εκείνων που ομολογούν ότι είναι παιδιά του Θεού. {RH 20 Δεκεμβρίου 1892, παρ. 2}
Το κηροπήγιο αφαιρέθηκε από τη Λαοδίκεια (την οργανωμένη Εκκλησία των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας) στις 27 Φεβρουαρίου 2012 και μετά από 3500 χρόνια, έμεινε ένα ειδικό κηροπήγιο για την εκκλησία του Θεού. Οι ορισμένοι ηγέτες της πέρασαν από κοντά της την ίδια μέρα της 17ης Μαρτίου 2012!
Και ο Πατέρας ήταν εκεί την ίδια ώρα και τόπο για να δώσει αυτό το πολύ ιδιαίτερο κηροπήγιο στους μάρτυρες Του που είχαν δώσει τους όρκους τους σε Αυτόν πριν. Ο Πατέρας παραδέχτηκε προσωπικά τους μάρτυρες Του!
Το κηροπήγιο είναι γεμάτο με «έλαιο» του Αγίου Πνεύματος και προτού μας επιτραπεί να προχωρήσουμε στα Άγια των Αγίων για να καταθέσουμε για τον Πατέρα, χρειαζόμασταν αυτό το ειδικό άρωμα που ήταν μια ιδιαίτερη ευλογία που έλαβαν οι μελλοντικοί ηγέτες των 144,000 εκείνη την ημέρα.
Αργότερα, με τη δυνατή κραυγή, καθένας από τους 144,000 θα ακολουθήσει τον ίδιο τρόπο, όταν θα τους διδάξουμε τι συνέβη εκείνες τις επίσημες ημέρες. Όταν θα καταλάβουν τι συνέβη στο ουράνιο αγιαστήριο, θα λάβουν επίσης τις ευλογίες τους με το φως που είναι απαραίτητο για να γίνουν ένα από τα μέλη της φυλής που θα σφραγιστούν για να αποτελέσουν μέρος της εκκλησίας του Θεού, του αντίτυπου της Φιλαδέλφειας.
Συμπέρασμα
Θυμηθείτε ότι δεν είμαστε προφήτες. Ωστόσο, το Άγιο Πνεύμα μας οδηγεί, όπως το κίνημα των Μιλεριτών καθοδηγήθηκε από τον Θεό, παρόλο που δεν είχαν πλήρη κατανόηση την εποχή της Μεγάλης Απογοήτευσης. Ο Θεός μας οδηγεί ένα βήμα τη φορά. Σκεφτήκαμε ότι θα συνέβαινε ένα ορατό γεγονός που θα άλλαζε τον κόσμο στις αρχές των 1335 ημερών, και προσπαθήσαμε να προετοιμαστούμε και να προειδοποιήσουμε ανάλογα. Πήραμε τον ασφαλή δρόμο. Όταν δεν συνέβη τίποτα ορατό, ανακουφιστήκαμε αλλά και απογοητευτήκαμε γιατί ελπίζαμε σε μια ισχυρή επιβεβαίωση της Δευτέρας Παρουσίας.
Για άλλη μια φορά, όπως συνέβη στην εποχή του κινήματος των Μιλεριτών, περιμέναμε ένα ορατό γεγονός στον κόσμο, αντί να κοιτάξουμε προς το ουράνιο ιερό καταλαβαίνοντας ότι έπρεπε να συμβούν αντίστοιχα γεγονότα πριν αρχίσει η κρίση των ζωντανών. Ο Μέγας Κριτής, ο Ιησούς Χριστός, προεδρεύει στην κρίση των ζωντανών, όπως ο Θεός Πατέρας προήδρευσε στην κρίση των νεκρών. Η αλλαγή των ρόλων έπρεπε να γίνει εκ των προτέρων, και αυτό σηματοδοτήθηκε από την αρχή των 1335 ημερών και των 40 ημερών του ΠΕΡΑΣΤΙΚΟ του Θεού Πατέρα και μας στις σωστές θέσεις μας για την τελευταία κρίση των ζωντανών.
Συνεχίσαμε να μελετάμε με πίστη, και αυτή η τελευταία προειδοποίηση είναι αποτέλεσμα της ξεκάθαρης κατανόησης που μας έχει δώσει το Άγιο Πνεύμα. Ελπίζουμε ότι το ίδιο Πνεύμα σας μίλησε καθώς διαβάζατε αυτό το πρώτο άρθρο και ότι θα λάβετε σοβαρά υπόψη το υπόλοιπο αυτής της προειδοποίησης των τριών μερών για να προετοιμάσετε την καρδιά σας και να ετοιμαστείτε για ένα πολύ ιδιαίτερο Δείπνο του Κυρίου για να ξεκινήσετε το δικό σας ταξίδι στα Άγια των Αγίων για να καταθέσετε αργότερα στο βήμα του μάρτυρα.
Ακούστε αυτήν την προειδοποίηση εάν θέλετε να γίνετε μέρος των 144,000 που περιγράφονται ως εξής:
Αυτοί είναι που δεν μολύνθηκαν με γυναίκες [ούτε καν με το αποστατικό μέρος της Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας]; γιατί είναι παρθένες. Αυτοί είναι εκείνοι που ακολουθούν το Αρνί όπου κι αν πάει [ακόμη και στα Άγια Τόπο του ουράνιου αγιαστηρίου όπου ο Ιησούς είναι τώρα ο Μέγας Κριτής]. Αυτά λυτρώθηκαν από τους ανθρώπους, αποτελώντας τους πρώτους καρπούς στον Θεό και στο Αρνί. (Αποκάλυψη 14:4)
Εικόνα 1: Η αρχή του 1335 και των 40 ημερών
Εικόνα 2: Το τέλος των 40 ημερών
Εικόνα 3: Το τέλος των 1335 ημερών
