Δημοσιεύθηκε αρχικά την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011, 5:56 στα γερμανικά στις www.letztercountdown.org
Όλοι γνωρίζουμε τι σχετίζεται με το ακόλουθο εδάφιο της Βίβλου:
Και η φωνή που άκουσα από τον ουρανό μου μίλησε πάλι και είπε: Πήγαινε και πάρε το μικρό βιβλίο που είναι ανοιχτό στο χέρι του αγγέλου που στέκεται πάνω στη θάλασσα και στη γη. Και πήγα στον άγγελο, και του είπα: Δώσε μου το βιβλιαράκι. Και μου είπε: Πάρ' το και φάε το. και θα πικρίσει την κοιλιά σου, αλλά θα είναι στο στόμα σου γλυκό σαν μέλι. Και πήρα το μικρό βιβλίο από το χέρι του αγγέλου και το έφαγα. και ήταν στο στόμα μου γλυκό σαν μέλι· και μόλις το έφαγα, η κοιλιά μου ήταν πικρή. (Αποκάλυψη 10:8-10)
Το ανοιχτό βιβλίο είναι το τελευταίο μέρος του βιβλίου του Daniel από το Κεφάλαιο 8 και μετά, το οποίο άνοιξε για πρώτη φορά ο William Miller. Οποιοσδήποτε μπορεί να διαβάσει στα βιβλία Η Μεγάλη Διαμάχη και Ο Χριστός στο Ιερό Του, ακόμη και μέσα Πρώιμα γραπτά, τι συνέβη με τα χρόνια καθώς ο Μίλερ άρχισε να κηρύττει. Είχε μελετήσει σε βάθος τη Βίβλο για πέντε χρόνια και είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Χριστός θα επέστρεφε το 1843 (1844). «Η κατανάλωση του βιβλίου» του Δανιήλ συμβόλιζε τη μελέτη του και η γλυκύτητα στο στόμα του προφήτη συμβόλιζε τη γλυκιά ελπίδα της σύντομης επιστροφής του Ιησού.
Μετά ήρθε η Μεγάλη Απογοήτευση του 1844 και όσοι συμμετείχαν σε αυτήν ένιωσαν μεγάλο στομαχόπονο όταν έπρεπε να καταπιούν το πικρό χάπι ότι η γη δεν έπρεπε να καθαριστεί από τη φωτιά, αλλά ότι το ουράνιο ιερό έπρεπε να περάσει από μια διαδικασία κάθαρσης που θα χρειαζόταν πολλά ακόμη χρόνια.
Το Sanctuary Doctrine μας προέκυψε από αυτό το μοναδικό αλλά επακόλουθο λάθος του Miller σχετικά με την ερμηνεία ενός συγκεκριμένου στίχου της Βίβλου:
Και μου είπε: Έως δύο χιλιάδες τριακόσιες ημέρες. τότε το ιερό θα καθαριστεί. (Δανιήλ 8:14)
Μετά τη Μεγάλη Απογοήτευση, οι πρωτοπόροι μας δικαίως αναγνώρισαν ότι το ιερό που θα καθαριζόταν δεν ήταν το επίγειο αλλά το ουράνιο ιερό. Στις 22 Οκτωβρίου 1844, ο Ιησούς δεν είχε έρθει, αλλά ξεκίνησε η ουράνια κρίση, η Ημέρα της Εξιλέωσης ή Γιομ Κιπούρ: Η διερευνητική κρίση των νεκρών... που αργότερα θα τελείωνε με την κρίση των ζωντανών.
Δεν ήταν για αυτούς να ξέρουν πόσο καιρό θα έπαιρνε η Κρίση, αλλά εμείς που ζούμε στο τέλος της Κρίσης έχουμε ανάγκη να μάθουμε. Το πρωί, ένα άτομο πηγαίνει στη δουλειά χωρίς να ανησυχεί για τον χρόνο γιατί ξέρει ότι έχει όλη μέρα, αλλά όταν το τέλος της ημέρας πλησιάζει, ένα άτομο κοιτάζει πρώτα το ρολόι πριν αποφασίσει να ασχοληθεί με την επόμενη δουλειά. Με παρόμοιο τρόπο, εμείς που ζούμε στο τέλος της Ημέρας της Κρίσης πρέπει να γνωρίζουμε την ώρα, ώστε να μπορούμε να επικεντρώσουμε το έργο μας για τον Θεό με τον κατάλληλο τρόπο κατά τη διάρκεια των λίγων «λεπτών» που απομένουν. Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας πώς διαμορφώθηκε αυτή η ερώτηση στη δική μου εμπειρία.
Πόσο καιρό, Κύριε;
Στα τέλη του 2004, αποφάσισα να πάω στην Παραγουάη για να κάνω αποστολή για τον Θεό. Προσευχόμουν για περισσότερο από ένα χρόνο μάταια και διαφημιζόμουν ως δάσκαλος αγγλικών ή επιστήμονας υπολογιστών σε πολλές ιεραποστολικές ομάδες Αντβεντιστών, αλλά με απέρριψαν παντού λόγω της «προχωρημένης» ηλικίας μου των 45 ετών. Τότε ο Θεός άλλαξε την οικονομική μου κατάσταση ως εκ θαύματος, ώστε μετά από ένα χρόνο προσευχής να μπορέσω να ανοίξω έναν ιεραποστολικό σταθμό με δικούς μου πόρους. Ο Θεός μου είχε προβλέψει μηνιαίες πληρωμές για δέκα ακριβώς χρόνια από κληρονομιά της μητέρας μου, που επί 24 χρόνια πίστευα ότι είχε χαθεί. Αυτό με έβαλε μπροστά σε μια δύσκολη απόφαση.
Ζούσα στο όμορφο νησί της Μαγιόρκα και εργαζόμουν ως ανεξάρτητος ειδικός πληροφορικής/υπολογιστών. Η πελατεία μου ήταν κυρίως εύποροι Γερμανοί, που είχαν φτιάξει εξοχικά ή γηροκομεία στο νησί. Μερικά χρόνια η επιχείρησή μου μαραζώνει πηγαίνοντας περισσότερο άσχημα παρά καλά, και συχνά έπρεπε να ζω από χέρι σε στόμα. Ήμουν συχνά στα πρόθυρα να καταλήξω στο δρόμο, ειδικά τον χειμώνα γιατί δεν είχα πελάτες. Σχεδόν ταυτόχρονα με την επαναλειτουργία της παλιάς κληρονομιάς, η επιχείρησή μου άρχισε να ανθίζει μετά από οκτώ χρόνια ταλαιπωρίας. Από το μπλε, κέρδισα έναν μεγάλο ασφαλιστικό πάροχο και έναν παγκοσμίου φήμης χρηματιστή μετοχών ως πελάτες και το αεροδρόμιο της Μαγιόρκα είχε επιστρέψει και σε μένα, επειδή είχα καλή σχέση μαζί τους. Δεν θέλω να δώσω κανένα νούμερο, αλλά ξαφνικά είχα τόσα πολλά μετρητά στα χέρια μου που θα μπορούσα εύκολα να νοικιάσω τη βίλα Boris Becker για την κατοικία μου.
Δεδομένου ότι η κληρονομική διαδικασία (για την οποία δεν είχα καν εργαστεί) αποφασίστηκε υπέρ μου τον Δεκέμβριο του 2004, το τέλος των μηνιαίων πληρωμών για τα δέκα χρόνια ήρθε τον Δεκέμβριο του 2014 και ήταν μάλλον «μέτριο» σε σύγκριση με τα έσοδα από την πλέον ακμάζουσα μονοπρόσωπη εταιρεία πληροφορικής μου στη Μαγιόρκα. Ωστόσο, είχα την επιλογή να ζήσω τη ζωή στην υψηλή κοινωνία ως υπερπλούσιος επιχειρηματίας στο ηλιόλουστο νησί της Μαγιόρκα ή να τηρήσω τη διαθήκη που έκανα με τον Θεό το 1999, στην οποία Του είχα υποσχεθεί ότι η ζωή μου θα ανήκε μόνο σε Αυτόν. Προσευχόμουν ήδη εδώ και ένα χρόνο για έναν τρόπο να πάω σε μια φτωχή χώρα με αποστολή για τον Θεό. Τώρα είχα τα μέσα μέσω της κληρονομιάς... αλλά αυτό σήμαινε αντίο στην εταιρεία, η οποία μετά από οκτώ από τα πιο δύσκολα χρόνια στέρησης και φτώχειας είχε επιτέλους απογειωθεί.
Όλοι ξέρετε πώς το αποφάσισα. Έβαλα την εταιρεία μου ως προσφορά στα πόδια του Κυρίου και άφησα όλους τους πελάτες μου να φύγουν. Ήταν τρομερά απογοητευμένοι και μάλιστα μου πρόσφεραν περισσότερα χρήματα, αλλά τίποτα δεν μπορούσε να με αποτρέψει από το να εγκαταλείψω την οικονομική μου ασφάλεια και να κρατήσω την υπόσχεσή μου στον Θεό. Συνειδητοποίησα ότι η παρέα μου είχε εκραγεί μόνο επειδή ο Σατανάς ήθελε να στήσει μια παγίδα.
Παρόλα αυτά είχα ακόμα πρόβλημα. Οι μηνιαίες εκταμιεύσεις που θα λάμβανα ήταν σε ένα πλαίσιο που δεν θα μου επέτρεπε μεγάλα άλματα. Το όνειρό μου ήταν να φτιάξω ένα φυσικό σανατόριο υγείας στην Παραγουάη, αλλά δεν ήξερα τη χώρα και τις συνθήκες. Υπήρχαν εναλλακτικές... ορφανοτροφείο, ιεραποστολικό σχολείο, σχολή Βίβλου... και πολλά άλλα.
Ήθελα να μάθω ποιο ήταν το θέλημα του Θεού σχετικά με το τι έπρεπε να χτίσω στην Παραγουάη. Και ένιωσα ότι θα εξαρτιόταν από το πόσο χρόνο θα είχα για να πραγματοποιήσω το σχέδιο του Θεού. Πήγα στην προσευχή και ρώτησα τον Θεό ποιο ήταν το θέλημά Του και πόσο καιρό θα έπρεπε να κάνω «κάτι» για Εκείνον στην Παραγουάη.
Σε αυτήν την πολύ έντονη προσευχή, έλαβα πρώτα από όλα τις ακόλουθες συμβουλές:
«Αν θέλετε να μάθετε πόσος χρόνος απομένει, πρέπει να ξεκινήσετε από εκεί που σταμάτησαν οι πρωτοπόροι. Ξεκινήστε από το Δανιήλ 8:14 και πηγαίνετε στο αγιαστήριο».
Αυτή η συμβουλή βρίσκεται επίσης στη Βίβλο, σε έναν προφητικό Ψαλμό του Βασιλιά Δαβίδ:
Όταν σκέφτηκα να το ξέρω αυτό, Ήταν πολύ οδυνηρό για μένα. Μέχρι που πήγα στο ιερό του Θεού. τότε κατάλαβα το τέλος τους. (Ψαλμός 73: 16-17)
Ο Ντέιβιντ είχε αναρωτηθεί πόσο καιρό θα ευημερούσαν οι κακοί. Και η απάντηση σε αυτή την ερώτηση ήταν κρυμμένη στο ιερό. Μόνο όσοι θα πήγαιναν στο ιερό μπορούσαν να βρουν την απάντηση στο ερώτημα πόσο θα διαρκούσε η περίοδος χάριτος.
Η προσευχή μου δεν είχε τελειώσει ακόμα, και έτσι ρώτησα τον Θεό τι ήθελε να πει με αυτό. Πού στο ιερό να βρω την κρυφή απάντηση στην ερώτησή μου; Τι σήμαινε ότι θα έπρεπε να ξεκινήσω από εκεί που είχαν σταματήσει οι σκαπανείς;
Ο Θεός απάντησε και μου είπε ότι η απάντηση βρίσκεται στη Βίβλο και στάθηκε ακριβώς εκεί που γράφτηκε το εδάφιο παράλληλο με το Δανιήλ 8:14. Το εδάφιο Δανιήλ 8:14 συμβολίζει όχι μόνο την αρχή της διερευνητικής κρίσης αλλά και το κίνημα των Μιλεριτών, και συμβολίζεται από το μικρό βιβλίο της Αποκάλυψης 10 που θα ήταν μια πικρή απογοήτευση στο στομάχι.
Προφητεύοντας Ξανά
Οι πρωτοπόροι της έλευσης ευλογήθηκαν με την κατανόηση του ουράνιου ιερού μετά την Απογοήτευση, και καθώς η αλήθεια του Σαββάτου ήρθε στο φως, σύντομα συνειδητοποίησαν ότι έπρεπε να συνεχίσουν να κηρύττουν το μήνυμα του τρίτου αγγέλου σύμφωνα με το επόμενο εδάφιο:
Και μου είπε: Πρέπει να προφητέψεις ξανά μπροστά σε πολλούς λαούς και έθνη, και γλώσσες και βασιλιάδες. (Αποκάλυψη 10:11)
Πόσο υπέροχο είναι να περπατάς στο φως και να επιβεβαιωνόμαστε από τον Λόγο του Θεού μέσω της νίκης και της απογοήτευσης εξίσου! Οι άλλες προτεσταντικές εκκλησίες, αντίθετα, έσκαψαν τους δικούς τους τάφους απορρίπτοντας την προφητεία των 2300 βράδια και πρωινά. Γι' αυτούς, η μεγαλύτερη χρονική προφητεία σε ολόκληρη τη Βίβλο είχε αποτύχει, χωρίς να μένει τίποτα παρά θραύσματα. Έτσι, οι προτεσταντικές εκκλησίες, που κάποτε φώναζαν «sola scriptura», έχασαν το βασικό τους δικαίωμα ύπαρξης. από τότε, θεωρούσαν τη Βίβλο ελαττωματική, και περπατούν στο σκοτάδι μέχρι σήμερα. Απορρίπτουν επίσης το Σάββατο της έβδομης ημέρας για τον ίδιο λόγο.
Το εδάφιο Αποκάλυψη 10:11 επιβεβαίωσε στους πρώτους Αντβεντιστές ότι το καθήκον τους ήταν να κηρύξουν το μήνυμα του τρίτου αγγέλου, αλλά σταμάτησαν να εκπληρώσουν την προφητεία μετά από αυτό το εδάφιο. Το αμέσως επόμενο εδάφιο μας δίνει συγκεκριμένες οδηγίες για να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πόσος χρόνος θα χρειαζόταν για να καθαρίσουμε το ιερό. Σημειώστε ότι οι διαιρέσεις των κεφαλαίων και οι αριθμοί των στίχων στη Βίβλο δεν είναι εμπνευσμένες και σε αυτήν την περίπτωση η διαίρεση των κεφαλαίων πέφτει σε δύσκολη θέση. Ας διαβάσουμε τους στίχους σε συνέχεια:
Και μου είπε: Πρέπει να προφητέψεις ξανά μπροστά σε πολλούς λαούς και έθνη, και γλώσσες και βασιλιάδες. Και μου δόθηκε ένα καλάμι σαν ράβδο· και ο άγγελος στάθηκε λέγοντας: Σήκω και μέτρησε τον ναό του Θεού και το θυσιαστήριο και τους προσκυνητές σ' αυτόν. (Αποκάλυψη 10:11-11:1)
Τώρα ας ακολουθήσουμε τις οδηγίες του αγγέλου σε αυτό το εδάφιο. Πρώτα, λέει «Σήκω και μέτρησε τον ναό του Θεού». Υπονοείται ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το καλάμι που μας έδωσε ο άγγελος για να μετρήσουμε. Αυτό το καλάμι εμφανίζεται ξανά στο Κεφάλαιο 21:
Και αυτός που μίλησε μαζί μου είχε ένα χρυσό καλάμι να μετρήσει την πόλη και τις πύλες της και το τείχος της. Και η πόλη είναι τετράγωνη, και το μήκος είναι τόσο μεγάλο όσο το πλάτος· και μέτρησε την πόλη με το καλάμι, δώδεκα χιλιάδες μέτρα. Το μήκος και το πλάτος και το ύψος του είναι ίσα. Και μέτρησε τον τοίχο του, εκατόν σαράντα τέσσερις πήχεις, κατά το μέτρο του ανθρώπου, δηλαδή του αγγέλου. (Αποκάλυψη 21: 15-17)
Εδώ διαπιστώνουμε ότι ο άγγελος μας δίνει δύο μετρήσεις της Νέας Ιερουσαλήμ μετά τη χιλιετία. Αυτό φαίνεται να είναι πολύτιμες πληροφορίες ως απάντηση στην αναζήτησή μας, οπότε ας το σημειώσουμε:
- 12,000 Furlongs (πόλη)
- 144 πήχεις (τοίχος)
Ο παρατηρητικός αναγνώστης ίσως αναρωτιέται γιατί δεχόμαστε μετρήσεις που σχετίζονται με την «πόλη» όταν μας δόθηκε η οδηγία να μετρήσουμε τον «ναό». Σε αυτό το ερώτημα απαντά ο James White, ο οποίος στο Λόγος στο Μικρό Σμήνος εξηγεί ότι ολόκληρη η πόλη της Νέας Ιερουσαλήμ, η οποία δεν θα έχει ναό μετά τη χιλιετία, θα είναι η ίδια ο ναός:
Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
«Και ανοίχτηκε ο ναός του Θεού στον ουρανό και φάνηκε στον ναό του η κιβωτός της διαθήκης του:» - Αποκ. 11:19.
Ο ναός του Θεού στον οποίο βρίσκεται η κιβωτός της διαθήκης του, είναι στον ουρανό. Ο Άγιος Παύλος ενώ βρισκόταν σε όραμα, πιάστηκε μέχρι ο τρίτος ουρανός, ή ο παράδεισος που πιστεύουμε ότι είναι η Νέα Ιερουσαλήμ. Η λέξη παράδεισος εφαρμόζεται σε άλλα μέρη εκτός από τη Νέα Ιερουσαλήμ, βλέπε Γεν. 1:8 και 17. Αποκ. 14:6. Αλλά καθώς δεν περιέχουν τον Ναό του Θεού, πρέπει να πιστέψω ότι ο ουρανός στον οποίο βρίσκεται ο Ναός του Θεού, είναι η Νέα Ιερουσαλήμ. Η παλιά Ιερουσαλήμ και ο Ναός της ήταν τύποι της Νέας Ιερουσαλήμ, και του Ναού του Θεού που βρίσκεται σε αυτήν. Η κιβωτός που περιείχε τις πέτρινες πλάκες, πάνω στις οποίες ο Θεός έγραψε τις δέκα εντολές με το δικό του δάχτυλο, τοποθετήθηκαν στα Άγια. Όταν ο Ιωάννης είδε το άνοιγμα του Ναού της Νέας Ιερουσαλήμ, είδε την κιβωτό στο ίδιο σημείο στον αντίτυπο, ότι ήταν στον τύπο.
Επομένως, είναι σαφές ότι η Παλαιά Ιερουσαλήμ, ο Ναός της και τα έπιπλα αυτού του Ναού, έχουν διακριτούς αντιτύπους στον Παράδεισο. Το ότι ο Παράδεισος αναλήφθηκε από τη γη μετά την πτώση του ανθρώπου, είναι ξεκάθαρο, καθώς δεν υπάρχει τέτοιο μέρος στη γη που να απαντά στην περιγραφή του που δόθηκε από τον Μωυσή. - Γεν. 3:23,24. Επίσης, ο προφήτης λέει: «Ιδού, θα έρθει η ώρα, που θα γίνουν αυτά τα σημάδια που σου είπα, και θα εμφανιστεί η Νύφη, και θα φανεί που βγαίνει, ότι τώρα έχει απομακρυνθεί από τη γη. - 2Εσδρας, 7:26. Τα θεμέλια, τα τείχη και οι πύλες, της Νέας Ιερουσαλήμ, έχουν σίγουρα διαμορφωθεί στον Παράδεισο, από τότε που χτίστηκε η Παλαιά Ιερουσαλήμ: αν όχι, τότε η Νέα, είναι παλαιότερη από την Παλαιά. Ο Αβραάμ με πίστη αναζήτησε αυτή την Πόλη «που έχει θεμέλια». αλλά δεν περίμενε να το βρει, μέχρι που οι πιστοί αναστήθηκαν. Ο Ναός της Παλαιάς Ιερουσαλήμ χτίστηκε σκόπιμα για τη λατρεία της Παλαιάς Διαθήκης. Τον Ναό, ή το Ιερό της Νέας Ιερουσαλήμ, του οποίου ο Χριστός είναι διάκονος, ο Κύριος έστησε και όχι ο άνθρωπος, σκόπιμα για τη λατρεία της Νέας Διαθήκης. Επομένως, όταν ο Χριστός τελειώσει τη διακονία του στο Ουράνιο Ιερό, και έχει λυτρώσει τον λαό του, δεν θα υπάρχει περισσότερη χρησιμότητα για τον Ναό της Νέας Ιερουσαλήμ, από ό,τι για τον Ναό της Παλαιάς Ιερουσαλήμ, αφού ο Ιησούς είχε καρφώσει τον τελετουργικό νόμο στον σταυρό. Ο Ιωάννης είχε θέα την Αγία Πόλη όταν θα κατέβει, Αποκ. 21:10, στο τέλος των 1000 χρόνων, Αποκ. 20:7-9, και είπε: «Και δεν είδα ναό μέσα σ' αυτήν· γιατί ο Κύριος ο Θεός ο Παντοδύναμος και το Αρνί είναι ο ναός της - Αποκ. 21:22. Δεν μας λέει τι είχε γίνει. αλλά η ρήση του ότι δεν είδε κανένα Ναό εκεί εκείνη την ώρα, δείχνει ότι είχε δει έναν εκεί πριν. Η Αγία Πόλη ονομάζεται Σκηνή του Θεού, Αποκ. 21:3. Isa. 33:20; αλλά δεν ονομάζεται έτσι, παρά μόνο όταν βρίσκεται στη Νέα Γη. Η Πόλη ονομάζεται επίσης Ναός του Θεού, Αποκ. 17:15 [7: 15]; αλλά όχι μέχρι να αναστηθούν οι άγιοι και να συγκεντρωθούν στην Πόλη, όπου θα υπηρετούν τον Θεό «μέρα και νύχτα». Τότε μόνο η Αγία Πόλη θα είναι η Σκηνή του Μαρτυρίου, ή ο Ναός του Θεού.
{Μια λέξη στο μικρό κοπάδι}
Ωστόσο, αυτές είναι γραμμικές διαστάσεις και δεν μας δίνουν τίποτα με τον τρόπο του χρόνου. Μήπως πρέπει να γνωρίζουμε τις γραμμικές διαστάσεις καθώς και τον χρόνο; Θα δούμε, αλλά πρώτα ας συνεχίσουμε στο επόμενο μέρος των οδηγιών του εδαφίου 11:1 και ας μετρήσουμε «το θυσιαστήριο». Πού θα βρούμε τα μέτρα του βωμού; Ο άγγελος που μέτρησε την Αγία Πόλη δεν μας είπε τίποτα για το θυσιαστήριο. Ωστόσο, μας έδωσε μια ιδέα πού να κοιτάξουμε αναφέροντας ότι η πήχη του αγγέλου είναι «κατά το μέτρο του ανθρώπου». Υπήρχε πράγματι ένας άλλος άνθρωπος στη Βίβλο στον οποίο δόθηκαν επίσης μετρήσεις του ναού του Θεού σύμφωνα με ένα μετρητικό καλάμι:
Στα οράματα του Θεού με έφερε στη γη του Ισραήλ, και με έβαλε σε ένα πολύ ψηλό βουνό, δίπλα στο οποίο ήταν σαν το πλαίσιο μιας πόλης στα νότια. Και με έφερε εκεί, και ιδού, ήταν ένας άντρας, του οποίου η εμφάνιση έμοιαζε με ορείχαλκο, με μια γραμμή από λινάρι στο χέρι, και μέτρηση καλάμι? και στάθηκε στην πύλη. (Ιεζεκιήλ 40:2-3)
Ο Ιεζεκιήλ είδε την πόλη της Ιερουσαλήμ με το ναό της σε όραμα και του δόθηκαν οι πολλές διαστάσεις της. Αυτός ο ναός δεν χτίστηκε ποτέ στην πραγματικότητα, και για χιλιάδες χρόνια οι σπουδαστές της Γραφής αναρωτιόντουσαν τι θα μπορούσε να σημαίνει. Ο Αντβεντιστικός Σχολιασμός της Βίβλου υποστηρίζει ότι μπορεί να ήταν μια υπό όρους προφητεία που δεν εκπληρώθηκε ποτέ. Κάποιος θα μπορούσε ακόμη και να αναρωτηθεί αν επρόκειτο για όραμα της Νέας Ιερουσαλήμ, αλλά αυτή η ιδέα διαψεύδεται γρήγορα από το γεγονός ότι ο Ιεζεκιήλ είδε πολλά βδελύγματα να διαπράττονται σε αυτό που δεν θα γίνονταν στην ουράνια Ιερουσαλήμ. Σύντομα θα ανακαλύψουμε ότι είναι ένας τύπος για την Εκκλησία των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας, που μιλάει πολλά από μόνο του. Αυτή τη στιγμή, αναζητούμε κάποιες πολύ σημαντικές πληροφορίες που κρύβονται ανάμεσα στις διαστάσεις τους.
Υπάρχουν πολλές, πάρα πολλές μετρήσεις που δίνονται στα επόμενα κεφάλαια, ακόμη και μόνο για το βωμό. Πώς θα ξέρουμε ποια μέτρηση χρειαζόμαστε; Θυμηθείτε ότι βρισκόμαστε σε αναζήτηση για να μάθουμε πόσο καιρό θα διαρκέσει η ανακριτική απόφαση. Είναι θέμα χρόνου και μέχρι στιγμής οι μετρήσεις που βρήκαμε στην Αποκάλυψη δεν είναι χρονικές μετρήσεις. Θα έπρεπε να ψάχνουμε για μια μέτρηση του χρόνου, και πράγματι βρίσκουμε ακριβώς αυτή που σχετίζεται με το βωμό:
Εφτά μέρες Θα καθαρίσουν το θυσιαστήριο και θα το εξαγνίσουν. και θα αφιερώσουν τον εαυτό τους. (Ezekiel 43: 26)
Αυτό το εδάφιο όχι μόνο μας δίνει μια χρονική μέτρηση, αλλά η μέτρηση που δίνει σχετίζεται ακόμη και συγκεκριμένα με τον καθαρισμό του ιερού που είναι ακριβώς αυτό που αναζητούμε. Σημειώστε ότι κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών, οι ιερείς επρόκειτο να αυτοαγιαστούν. Ως θέμα αυτοεξέτασης, ειδικότερα οι Αντβεντιστές, οι οποίοι είχαν την ευθύνη του δόγματος του ιερού, θα πρέπει να αναρωτηθούν αν έχουν αφιερωθεί ως ιερείς κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου. Ακόμη και οι άνθρωποι που ξεχώρισαν από τον Θεό ως ιερείς δεν μπορούσαν να υπηρετήσουν στις λειτουργίες του ιερού μέχρι να περάσουν από μια ατομική διαδικασία εξαγνισμού. Έχετε αφιερώσει την καρδιά και τη ζωή σας για την υπηρεσία του Θεού, ώστε να μπορείτε να εργαστείτε γι 'Αυτόν κατά τις τελευταίες αυτές φευγαλέες στιγμές του χρόνου;
Τώρα ας σκεφτούμε λίγο. Ποιος ναός χρειάζεται επτά ημέρες για να εξαγνιστεί; Ο επίγειος ναός κάνει. Θυμηθείτε ότι ο επίγειος ναός είναι διαμορφωμένος σύμφωνα με τον ουράνιο, όπως ακριβώς έγινε η σκηνή του Μωυσή σύμφωνα με το σχέδιο που του έδειξε στο βουνό. Μάθαμε επίσης από τον άγγελο στην Αποκάλυψη ότι οι μετρήσεις της Νέας Ιερουσαλήμ είναι «κατά το μέτρο του ανθρώπου» ή με άλλα λόγια, σύμφωνα με ένα σχέδιο ή σχέδιο. Έτσι, ο Ιεζεκιήλ είδε τις μετρήσεις του επίγειου «οικοδομικού σχεδίου» ή «μοτίβου» του ουράνιου αγιαστηρίου. είδε το επίγειο αντίστοιχο του. Αυτό επιβεβαιώνεται διπλά από το ίδιο το όραμα του Ιεζεκιήλ.
Εσύ, γιε του ανθρώπου, δείξε τον οίκο στον οίκο του Ισραήλ, για να ντροπιαστούν για τις ανομίες τους. και αφήστε τους να μετρήσουν το σχέδιο. (Ezekiel 43: 10)
Πρέπει να ξέρουμε πόσο καιρό θα χρειαστεί για να καθαρίσουμε το ουράνιο ιερό, αλλά γνωρίζουμε μόνο ότι το επίγειο αντίστοιχό του χρειάστηκε επτά ημέρες. Εδώ θα μπορούσε να είναι χρήσιμη λίγη εμπειρία ως ταπητοκαθαριστήριο. Εάν ένα δωμάτιο 100 τετραγωνικών ποδιών χρειάζεται 15 λεπτά για να καθαριστεί, είναι εύκολο να υπολογίσετε πόσο χρόνο θα χρειαζόταν ένα σπίτι 2000 τετραγωνικών ποδιών: 5 ώρες. Απλώς υπολογίστε 15 λεπτά επί την αναλογία 2000 τετραγωνικών ποδιών διαιρούμενο με 100 τετραγωνικά πόδια και σε αυτήν την περίπτωση μετατρέψτε το αποτέλεσμα από λεπτά σε ώρες. Ο χρόνος καθαρισμού «κλιμακώνεται» ανάλογα με την ποσότητα καθαρισμού που πρέπει να γίνει. Σε αυτό το παράδειγμα, ο συντελεστής κλίμακας είναι 2000 τετραγωνικά πόδια διαιρούμενο με 100 τετραγωνικά πόδια, που ισούται με 20. (Οι μονάδες τετραγωνικών ποδιών αλληλοεξουδετερώνονται, επομένως η αναλογία ή η κλίμακα είναι απλώς ένας απλός αριθμός χωρίς μονάδες.) Χρειάζεται 20 φορές περισσότερος χρόνος για να καθαριστεί ένα σπίτι 2000 τετραγωνικών ποδιών σε σύγκριση με ένα δωμάτιο 100 τετραγωνικών μέτρων.
Γνωρίζουμε ότι το επίγειο ιερό χρειάστηκε επτά ημέρες για να εξαγνιστεί, αλλά ποιος είναι ο παράγοντας κλίμακας μεταξύ του επίγειου σχεδίου και του ίδιου του ουράνιου ιερού; Θυμηθείτε ότι μας δόθηκαν δύο διαστάσεις της Νέας Ιερουσαλήμ. Εάν μπορέσουμε να βρούμε το αντίστοιχο τους στο γήινο σχέδιο, μπορούμε να καθορίσουμε τον παράγοντα κλίμακας. Ποια από τις δύο διαστάσεις πρέπει να αναζητήσουμε; Μια ένδειξη είναι ότι οι διαστάσεις της πόλης στην Αποκάλυψη δίνονται σε λίμρες, αλλά δεν χρησιμοποιούνται τέρματα στο σχέδιο του Ιεζεκιήλ και θα δυσκολευόμασταν να βρούμε έναν παράγοντα μετατροπής. Επιπλέον, ο άγγελος μας δίνει μια άλλη ένδειξη στην επόμενη οδηγία του για να μετρήσουμε «αυτούς που λατρεύουν εκεί».
Ο Ιησούς είναι το πρότυπο του χαρακτήρα για τη μέτρηση των ανθρώπινων όντων, και όλοι έχουν πέσει κάτω από τα πρότυπα Του. Η μέτρηση ενός ανθρώπου είναι το μέτρο του πόσο πολύ τον χωρίζει η αμαρτία από τον Θεό, το οποίο είναι επίσης ένα μέτρο του πόσο καθαρισμός χρειάζεται να γίνει στην καρδιά του ως θέμα αγιασμού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το παραπάνω απόσπασμα του Ιεζεκιήλ 43:10 κάνει λόγο για να δείξει στον οίκο του Ισραήλ (τον οίκο του Αντβεντισμού) τις ανομίες του μετρώντας το πρότυπο. Έτσι, η προσοχή μας στρέφεται στη δεύτερη μέτρηση που σημειώσαμε από την Αποκάλυψη: το ύψος του τείχους που χωρίζει τους αμαρτωλούς από την παρουσία του Θεού. Ο τοίχος τυχαίνει να είναι η πρώτη μέτρηση που καταγράφει ο Ιεζεκιήλ.
Και ιδού α τείχος στο εξωτερικό του σπιτιού τριγύρω, και στο χέρι του άντρα ένα μετρητικό καλάμι μήκους έξι πήχεις ανά πήχη και πλάτους χεριού: Έτσι μέτρησε το πλάτος του κτιρίου, ένα καλάμι. και το ύψος, ένα καλάμι. (Ezekiel 40: 5)
Εδώ διαπιστώνουμε ότι ο τοίχος του «σχεδίου» έχει ύψος ένα καλάμι, ή έξι πήχεις. Σε αυτό το σημείο, γνωρίζουμε το ύψος του διαχωριστικού τείχους στο σχέδιο του Ιεζεκιήλ και στη Νέα Ιερουσαλήμ στις ίδιες μονάδες μέτρησης πήχεις. Για να είμαστε σχολαστικοί, θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι οι μονάδες μας είναι πραγματικά ίδιες. Ο Ιεζεκιήλ σημειώνει ότι ο πήχος που χρησιμοποιείται εδώ είναι ο «πήχος και το πλάτος ενός χεριού», ή βασιλικός πήχος. Είναι αυτό το ίδιο πήχη που χρησιμοποιήθηκε στις μετρήσεις από την Αποκάλυψη; Μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι έγινε για τους εξής λόγους. Πρώτον, ο βασιλικός πήχης χρησιμοποιήθηκε στα κατασκευαστικά έργα του βασιλιά και είναι λογικό ότι θα ήταν η μονάδα που θα χρησιμοποιούσε ο άγγελος της Βασιλικής Νέας Ιερουσαλήμ. Δεύτερον, ο άγγελος στην Αποκάλυψη αφαιρεί κάθε αμφιβολία λέγοντάς μας ότι οι μετρήσεις του είναι σύμφωνα με το μέτρο ενός ανθρώπου, δηλαδή τον Ιεζεκιήλ, που είναι ο μόνος άλλος άνθρωπος στη Βίβλο που έχει να κάνει με ένα μετρητικό καλάμι.
Έτσι, μπορούμε να υπολογίσουμε τον συντελεστή κλίμακας ως εξής:
144 πήχεις ÷ 6 πήχεις = 24
Τώρα ξέρουμε ότι θα χρειαζόταν 24 φορές περισσότερος χρόνος για να καθαριστεί το ουράνιο ιερό σε σύγκριση με το επίγειο. Εφόσον γνωρίζουμε ότι το επίγειο ιερό χρειάζεται επτά ημέρες για να εξαγνιστεί, μπορούμε τώρα να υπολογίσουμε τον χρόνο εξαγνισμού του ουράνιου αγιαστηρίου:
7 ημέρες × 24 = 168 ημέρες
Αυτό, φυσικά, μεταφράζεται σε 168 χρόνια προφητικού χρόνου για τον καθαρισμό του ουράνιου ιερού, τον οποίο αναγνωρίζουμε αμέσως από τη μελέτη του Ωρίωνα ως αντίστοιχο με τον όρκο του ανθρώπου πάνω από το ποτάμι για την κρίση των νεκρών. Η κρίση των ζωντανών θα απαιτήσει ακόμη χρόνο επιπλέον των 168 ετών, όπως φαίνεται από το γεγονός ότι οι επτά ημέρες του καθαρισμού του θυσιαστηρίου δεν είναι το τέλος της υπόθεσης. Οι ιερείς επρόκειτο να αφιερωθούν κατά τη διάρκεια των επτά ημερών, αλλά στη συνέχεια οι προσφορές του λαού θα γίνονταν δεκτές. Η αποδοχή του Θεού υπόσχεται την όγδοη ημέρα και στη συνέχεια με τις συνεχείς προσφορές:
Και όταν αυτές οι μέρες περάσουν, θα είναι, αυτό την όγδοη μέρα, και έτσι μπροστά, Οι ιερείς θα κάνουν τα ολοκαυτώματα σας πάνω στο θυσιαστήριο και τα ειρηνικά σας θυσία· και Θα σε δεχτώ, λέει ο Κύριος ο Θεός. (Ezekiel 43: 27)
Έτσι, οι προσφορές του λαού που ξεκινούν την «όγδοη ημέρα» και μετά αντιστοιχούν στην κρίση των ζωντανών. Αυτή είναι η εποχή κατά την οποία θα πεθάνουν μάρτυρες και πολλοί θα κληθούν να βγουν από τη Βαβυλώνα. Η διαβεβαίωση που δίνεται σε αυτό το εδάφιο είναι: «Θα σε δεχτώ, λέει ο Κύριος ο Θεός». Το αίμα των μαρτύρων είναι πολύτιμο στα μάτια Του.
Σε συνδυασμό με την προφητεία των 2300 ημερών/έτος που έληξε το 1844, έχουμε τώρα όχι μόνο την απάντηση στο πόσο καιρό πρέπει να διαρκέσει η κάθαρση, αλλά και μια άλλη βάση για να κηρύξουμε ένα μήνυμα χρόνου όπως η κραυγή του μεσάνυχτα του William Miller. Αγαπητοί φίλοι, τώρα γνωρίζουμε κάτι που κανείς δεν γνώριζε ποτέ πριν. Παρακαλώ μην φύγετε μόνο βλέποντας αριθμούς. Το ουράνιο ιερό είναι πραγματικό. είναι η Αγία Πόλη, η Νέα Ιερουσαλήμ. Όσοι θα είναι μεταξύ των 144,000 θα έχουν ακόμη και το όνομα «Νέα Ιερουσαλήμ» γραμμένο στο μέτωπό τους!
Το πλαίσιο της Αποκάλυψης 10:11 είναι η Μεγάλη Απογοήτευση, και όπου λέει: «Πρέπει να προφητεύεις πάλι,Αναφέρεται σωστά στο μήνυμα της ώρας της μεταμεσονύχτιας κραυγής που οδήγησε σε αυτό. Ήταν η προφητεία της Δευτέρας Παρουσίας που έπρεπε να προφητευτεί ξανά. Υπό αυτή την έννοια, το κήρυγμα του μηνύματος του τρίτου αγγέλου δεν ήταν τόσο ολοκληρωμένο ως εκπλήρωση του εδαφίου όσο το κήρυγμα ενός χρονικού μηνύματος της επικείμενης επιστροφής του Χριστού λίγο μετά το τέλος της 168χρονης κάθαρσης του ουράνιου αγιαστηρίου.
Τα λόγια που μας είπε ο Ιεζεκιήλ έχουν μεγάλη σημασία τώρα στο πλαίσιο της «πραγματικής» μεταμεσονύχτιας κραυγής του δεύτερου Μίλερ:
Γιε ανθρώπου, ποια είναι αυτή η παροιμία που έχεις στη γη του Ισραήλ, λέγοντας: Οι μέρες παρατείνονται και κάθε όραμα αποτυγχάνει; Πες τους, λοιπόν, έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός. Θα κάνω αυτή την παροιμία να σταματήσει, και δεν θα τη χρησιμοποιούν πλέον ως παροιμία στο Ισραήλ. αλλά πες τους, πλησιάζουν οι μέρες και το αποτέλεσμα κάθε οράματος. Διότι δεν θα υπάρχει πια κανένα μάταιο όραμα ούτε κολακευτική μαντεία μέσα στον οίκο του Ισραήλ. Γιατί εγώ είμαι ο Κύριος· θα μιλήσω, και ο λόγος που θα πω θα γίνει. δεν θα παραταθεί περισσότερο: γιατί στις μέρες σου, οίκο επαναστάτη, θα πω τον λόγο και θα τον εκτελέσω, λέει ο Κύριος ο Θεός. Και πάλι ο λόγος του Κυρίου ήρθε σε εμένα, λέγοντας: Γιε ανθρώπου, ιδού, αυτοί από τον οίκο Ισραήλ λένε: Το όραμα που βλέπει είναι για πολλές επόμενες ημέρες, και προφητεύει για τους καιρούς που είναι μακρινοί. Γι' αυτό πες τους: Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός. Κανένας από τους λόγους μου δεν θα παραταθεί πια, αλλά ο λόγος που είπα θα γίνει, λέει ο Κύριος ο Θεός. (Ezekiel 12: 22-28)
Υπάρχουν πολλά ανοιχτά ερωτήματα στο Σχόλιο της Αγίας Γραφής των Αντβεντιστών σχετικά με τον ναό του Ιεζεκιήλ. Κανείς δεν ήξερε τι σήμαινε πραγματικά ο ναός. Γενικά ήταν κατανοητό ότι ήταν κάτι σαν «τέλειο» σχέδιο, αλλά δεν κατασκευάστηκε ποτέ. Οι μελετητές μας έχουν την άποψη ότι η προφητεία του Ιεζεκιήλ ήταν μια υπό όρους προφητεία και ότι είδε τον ναό που θα είχε χτιστεί αν ο Ισραήλ δεν είχε σταυρώσει τον Ιησού. Όπως μπορούμε να δούμε τώρα, αυτή η προφητεία ήταν η κρυψώνα για διαστάσεις που θα μας επέτρεπαν να γνωρίζουμε πότε θα τελείωνε η κρίση των νεκρών. Είναι ένα «σκάφος» που περιέχει συγκεκριμένες αλήθειες που οδηγούν γρήγορα σε μια μελέτη εξίσου φανταστική με τη μελέτη του Ωρίωνα.
Και πάλι, έχουμε λύσει τουλάχιστον δύο γρίφους για τους οποίους οι μελετητές του Σχολιασμού μας μπορούσαν να ψάξουν μόνο στο σκοτάδι. Τώρα ξέρουμε τι σημαίνει ότι ο πήχης στην Αποκάλυψη είναι «κατά το μέτρο του ανθρώπου» και έχουμε μια βαθύτερη κατανόηση του τι σημαίνει ο άκτιστος ναός του Ιεζεκιήλ και πώς επιβεβαιώνει τον τύπο του Ωρίωνα.
Τι υπάρχει στη Φόρμουλα;
Με την πρώτη ματιά, αυτή η μελέτη φαίνεται να δίνει απλώς το ίδιο αποτέλεσμα με τη μελέτη του Ωρίωνα και τον όρκο του Δανιήλ 12, αλλά είναι πράγματι έτσι; Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στους τύπους στις διάφορες μελέτες.
Πρώτον, η φόρμουλα του ανθρώπου (Ιησούς) πάνω από τον ποταμό στο Δανιήλ 12 είναι η εξής: Ο Ιησούς (7) ορκίζεται () σε δύο (2) άνδρες (12) σε κάθε πλευρά του ποταμού (+). Ο ποταμός σηματοδοτεί τη σταύρωση του Ιησού και έτσι χωρίζει δύο χρονικές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας και δύο ομάδες ανθρωπότητας μεταξύ τους: εκείνες που συμβολίζονται από τους 12 πατριάρχες των φυλών του Ισραήλ που κοιτούσαν στο μέλλον για έναν ερχόμενο Μεσσία και αυτούς που συμβολίζονται από τους 12 αποστόλους που κοιτάζουν πίσω στο παρελθόν και εμπιστεύονται τον Σωτήρα που είχε έρθει. Η έκφραση γράφεται ως εξής:
(12 × 7) + (12 × 7)
Ο Ιησούς δείχνει τον ρόλο Του στο σχέδιο της σωτηρίας με αυτή την έκφραση. Δηλαδή, ότι είναι ο αγγελιοφόρος της Καινής Διαθήκης, και έφερε το αιτιολόγηση και των ζωντανών και των νεκρών μέσω της θυσίας Του. (Οι 144,000 αποτελούν τους ζωντανούς.)
Δεύτερον, η φόρμουλα της ουράνιας αίθουσας δικαστηρίου της Αποκάλυψης 4 μας έδωσε την πρώτη ιδέα για το πώς θα λειτουργούσε το ρολόι του Ωρίωνα. Στην αίθουσα του δικαστηρίου, βρήκαμε τα τρία μέλη του Θείου Συμβουλίου (3) και τα τέσσερα ζωντανά πλάσματα (4) που αποτελούν επτά (7) όντα. Περιστοιχίζονται από είκοσι τέσσερις (24) γέροντες. Προσδιορίζουμε αυτή τη διάταξη ως ένα 24ωρο ρολόι με επτά γήινα χρόνια που αντιστοιχούν σε κάθε ώρα του ρολογιού. Επομένως, ο τύπος είναι:
24 × 7
Ο Θεός Πατέρας είναι ο Ανώτατος Κριτής του σύμπαντος και ήταν αυτός που κάθισε και άνοιξε το δικαστήριο. Ο Θεός Πατέρας έδωσε το Βιβλίο των Επτά Σφραγίδων (το ρολόι του Ωρίωνα) στον Ιησού, ο οποίος άνοιξε την πρώτη σφραγίδα το 1846 ως δικηγόρος μας. Αυτή η φόρμουλα δείχνει τον ρόλο του Θεού Πατέρα ως Ανώτατου Κριτή και κυβερνήτη του χρόνου. Γι' αυτό μόνο ο Πατέρας γνώριζε τον χρόνο πριν από την ανακριτική κρίση. Ο Θεός Πατέρας έχει τον τελευταίο λόγο στο δικαστήριο, και το δοξολογία των αγίων εξαρτάται από Αυτόν.
Τρίτον, ο τύπος για το επίγειο ιερό που μελετάμε σε αυτό το άρθρο για άλλη μια φορά έχει μια λεπτή διαφορά σε σύγκριση με τους δύο πρώτους τύπους, αν και όλοι ισοδυναμούν με το ίδιο αποτέλεσμα 168. Σε αυτή τη μελέτη, βρήκαμε μια χρονική μέτρηση επτά (7) ημερών/χρόνων πολλαπλασιαζόμενη με συντελεστή κλίμακας είκοσι τέσσερα (24). Έτσι, ο τύπος είναι μια κατοπτρική εικόνα του προηγούμενου:
7 × 24
Ο παράγοντας 24 υπολογίστηκε ως η αναλογία δύο υψών τοίχων που δείχνουν το έργο του Αγίου Πνεύματος μέσα μας, καθαρίζοντας μας έτσι ώστε να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε το τείχος της αμαρτίας που μας χωρίζει από τον ουρανό. Αυτή είναι η διαδικασία του αγιασμός.
Και οι τρεις τύποι εναρμονίζονται τέλεια μεταξύ τους και, με την ομορφιά του λόγου του Θεού, δείχνουν το συγκεκριμένο καθήκον κάθε μέλους της Θεότητας στο σχέδιο της σωτηρίας.
Υπάρχει ακόμα μια ωραία σύγκριση. Είδαμε ήδη πώς η φόρμουλα για το γήινο ιερό αντικατοπτρίζει τη φόρμουλα για το ουράνιο ιερό. Δεδομένου ότι η φόρμουλα για το ουράνιο ιερό αποκρυπτογραφήθηκε πλήρως από το ρολόι του Ωρίωνα με τις 24 περιόδους των 7 ετών η καθεμία, θα πρέπει επίσης να υπάρξει μια μελέτη που να αποκρυπτογραφεί πλήρως τη φόρμουλα του γήινου ιερού των 7 περιόδων των 24 ετών η καθεμία, η οποία θα άνοιγε επίσης πληροφορίες για την ιστορία της Εκκλησίας των Αντβεντιστών και το πεπρωμένο μας.
Το ρολόι του Ωρίωνα συμβολίζεται με επτά αστέρια και δείχνει όχι μόνο το παρελθόν αλλά και το μέλλον έτος της επιστροφής του Χριστού. Με τι πιστεύετε ότι θα συμβολίζεται η μελέτη του αντίστοιχου χρόνου; Τι πληροφορίες πιστεύετε ότι θα περιέχει; Πιστεύετε ότι μπορεί πραγματικά να μας δώσει την πραγματική ημέρα της δεύτερης παρουσίας του Ιησού και ίσως ακόμη και την αρχή της εποχής των προβλημάτων, τον Κυριακάτικο νόμο στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, το κλείσιμο της πόρτας της χάριτος και πολλά άλλα; Πιστεύετε ότι τα ουράνια σώματα θα παίξουν ξανά κάποιο ρόλο; Αν ναι, ποια πιστεύετε ότι θα ήταν κατάλληλα να αντιπροσωπεύουν το «γήινο» ιερό, αφού τα αστέρια αντιπροσώπευαν το ουράνιο ιερό;
Να χαίρεστε μαζί μου για τις υπέροχες αποκαλύψεις που έρχονται από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον Θεό Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, που δίνουν ελπίδα και κουράγιο στον αναξιοπαθούντα λαό Τους. Σκεφτείτε τα λόγια του αληθινού προφήτη, που έλεγε πάντα την αλήθεια και λόγω της πιστότητάς της θα σταθεί μαζί με τους 144,000 για να παρακολουθήσουν την προσέγγιση αυτού του πολυαναμενόμενου μικρού σύννεφου.
Ο λόγος του Θεού πρέπει να είναι η μελέτη μας. Πρέπει να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας στις αλήθειες που βρίσκονται εκεί. Είναι ένας ανεξάντλητος θησαυρός. αλλά οι άνθρωποι αποτυγχάνουν να βρουν αυτόν τον θησαυρό επειδή δεν τον ψάχνουν μέχρι να βρεθεί στην κατοχή τους. Πολλοί αρκούνται σε μια υπόθεση σχετικά με την αλήθεια. Αρκούνται σε μια επιφανειακή εργασία, θεωρώντας δεδομένο ότι έχουν ό,τι είναι απαραίτητο. Λαμβάνουν τα λόγια των άλλων ως αλήθεια, όντας πολύ νωχελικοί για να υποβάλουν τους εαυτούς τους σε επιμελή, σοβαρή εργασία, που παριστάνεται στη λέξη ως σκάβοντας για κρυμμένο θησαυρό. Αλλά οι εφευρέσεις του ανθρώπου δεν είναι μόνο αναξιόπιστες, είναι και επικίνδυνες. γιατί τοποθετούν τον άνθρωπο εκεί που πρέπει να είναι ο Θεός. Τοποθετούν τα λόγια των ανθρώπων εκεί που πρέπει να είναι το «Έτσι λέει ο Κύριος». {COL 109.1}
Ο πρώτος άνθρωπος που υπολόγισε σωστά την αρχή της Κρίσης ήταν ο William Miller. Δεν ήξερε το παραπάνω απόσπασμα, αλλά σίγουρα το έζησε. Το έργο του ήταν να «φάει το μικρό βιβλίο» της Αποκάλυψης 10, όπως είναι καταγεγραμμένο εκεί στο Βιβλίο των Βιβλίων για πάντα.
Σύμφωνα με το δικό του όνειρο (Early Writings, σελ. 81), ένας άλλος άντρας θα λάμβανε την τιμή να οδηγηθεί από το Άγιο Πνεύμα για να βρει κρυμμένους θησαυρούς στο Λόγο του Θεού – θησαυρούς που θα έλαμπαν δέκα φορές πιο φωτεινά από αυτόν του Μίλερ. Ο μεγαλύτερος θησαυρός ότι ο Μίλερ βρήκε ότι ήταν η αρχή της ουράνιας κρίσης. Το 2004/2005, ένα άλλο κυνήγι θησαυρού ξεκίνησε όταν ο προφητευμένος δεύτερος «Μίλερ» συνέχισε από εκεί που σταμάτησαν οι πρωτοπόροι και βρήκε αυτό που επρόκειτο να γίνει «προφήτευσε πάλι”—το τέλος της ουράνιας κρίσης και η επικείμενη επιστροφή του Ιησού. Αυτό το δεύτερο κυνήγι θησαυρού ήταν δυνατό μόνο επειδή άφησα την εταιρεία μου, τους πελάτες μου και τον πρώην τρόπο ζωής μου στο βωμό του Θεού και «αγιοποίησα» τον εαυτό μου για να εργαστώ για Εκείνον.
Έτσι, η δεύτερο και αληθινό Η μεταμεσονύκτια κραυγή που αναγγέλλει τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού εκπληρώνει πλήρως την Αποκάλυψη 10:11 και η Αποκάλυψη 11 δείχνει ότι αυτή τη φορά δεν θα τελειώσει με απογοήτευση. Γι' αυτό ο θησαυρός του δεύτερου Μίλερ λάμπει δέκα φορές πιο φωτεινός, όπως τα αστέρια του ουρανού... και όπως το Άστρο της Βηθλεέμ οδήγησε τους σοφούς στη φάτνη του νεογέννητου Βασιλιά, τα αστέρια του ουρανού οδηγούν τους σοφούς του σήμερα στον ερχομό του Βασιλιά της Δόξας.