Navoaka voalohany tamin'ny Zoma 21 Desambra 2012, tamin'ny 6:19 hariva tamin'ny teny alemà www.letztercountdown.org
Vita ny andiany Shadow, saingy lavitra ny asantsika. Mifanohitra amin’izany, Andriamanitra dia niantso antsika ho fanilo ao amin’ny ranon’ny Rivo-doza Lehibe izay milatsaka amin’ny olombelona ankehitriny. Mba hanatratrarana io tanjona io sy hitarika ireo mpampianatra 144,000 XNUMX, dia niatrika fitsapana mafy izahay. Tsy maintsy fantarinay tsara izay nolazain'i Ellen G. White toy izao manaraka izao:
Ny fotoan'ny fahoriana sy ny fahoriana eo anoloantsika dia mitaky finoana mahazaka ny harerahana, fahatarana, ary ny hanoanana—finoana tsy ho reraka na dia sedraina mafy aza. Ny fotoam-pitsapana dia omena ny rehetra hiomanana amin'izany fotoana izany. Nandresy i Jakoba satria naharitra sy tapa-kevitra. Ny fandreseny dia porofon’ny herin’ny vavaka mafy. Izay rehetra hifikitra amin’ny fampanantenan’Andriamanitra, tahaka ny nataony, ary ho mazoto sy maharitra tahaka Azy, dia hahomby tahaka ny nahombiazany. Ireo izay tsy te handà ny tenany, hijaly eo anatrehan’Andriamanitra, hivavaka lava sy mafy mba hahazoana ny fitahiany, dia tsy hahazo izany. Ny mitolona amin’Andriamanitra — tena vitsy no mahalala hoe inona izany! Firifiry akory no nanana ny fanahiny voasarika hanaraka an'Andriamanitra tamin'ny faniriana mafy mandra-pahatongan'ny hery rehetra. Rehefa manenika ny mitalaho ny onjan’ny famoizam-po tsy misy fiteny, dia vitsy no mifikitra amin’ny finoana tsy mety levona amin’ny teny fikasan’Andriamanitra. {GC 621.2}
Nandritra ireo fitsapana maro nolalovanay nanomboka tamin’ny 27 febroary 2012, dia tsy nahafantatra izahay fa hanome famantarana manokana ho antsika Andriamanitra mba hahafantarantsika fa efa nandray ny tombo-kasen’ilay Andriamanitra velona ho amin’ny asantsika isika, ary mbola tokony hanambara izany zava-mahagaga izany amin’ny fotoany. Avy amin'ity tombo-kase ity no misy ny fizarana vaovao izay hiaraka aminareo mandra-pahatongan'ny fotoanan'ny pesta, farafaharatsiny raha mbola misy ny fifandraisana. Andriamanitra anie hitahy manokana ity fizarana ity ary hanome ny Fanahy Masina ho an’izay mahafantatra Azy sy mahatakatra fa tsy manao na inona na inona raha tsy manambara ny tsiambaratelony amin’ireo mpaminaniny (Amosa 3:7).
Ny Fanomezana Maharitra ny Faminaniana
Tamin’ny fiafaran’ny fiainany tamin’ireo taona 1930, Arthur G. Daniells, Filohan’ny Fihaonamben’ny Fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito teo aloha sady mpiara-miasa hatry ny ela tamin’i Ellen G. White, dia nanoratra boky tena tsara momba io lohahevitra io tamin’ny lohateny mitovy. Ny Fanomezana Maharitra ny Faminaniana. Ao amin'ny 400 mahery nokarohana tanteraka ary araka ny hevitro ihany koa dia nasehony fa ny fiangonan'Andriamanitra dia niaraka foana tamin'ny Fanahin'ny Faminaniana, ary tamin'ny farany dia ny fomba nanehoana ny fanomezam-pahasoavana tao amin'ny fiangonana sisa nofidin'Andriamanitra tamin'ny alalan'i Ellen G. White.
Izy no mandrakotra ny tantaran’ny vahoakan’Andriamanitra manontolo mandraka ankehitriny, amin’ny fijerena ny fisian’ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana eo anivon’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny vanim-potoana rehetra:
- Avy any Ejipta ka hatrany Kanana tsapa tamin’ny alalan’ny fanomezan’i Mosesy, izay nahazo fampianarana mivantana avy tamin’Andriamanitra nanomboka tamin’ilay roimemy nirehitra.
- Nanomboka tamin’i Josoa ka hatramin’i Samoela nataon’i Josoa mihitsy, “lehilahin’Andriamanitra”, Debora ary farany niaraka tamin’i Samoela lehibe, izay nanorina ny sekolin’ny mpaminany.
- Nandritra ny fikomian’ny Israely tamin’ny andron’ireo mpanjaka rehefa nanda an’Andriamanitra tsy ho mpanjakany izy ireo, ka ny 30 no resahin’ny bokin’ny mpaminany nanomboka tamin’i Samoela ka hatramin’i Jeremia, miampy vitsivitsy hafa tsy voatonona anarana.
- Tamin’ny vanim-potoana nandritra sy taorian’ny fahababoana tany Babylona avy amin’i Daniela ka hatramin’i Malakia.
- Asehony ny fisian'ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana teo amin’i Malakia sy i Jaona Mpanao Batisa.
- From andron’ny apostoly mandraka ankehitriny, araka ny fanambaran’ny apostoly mihitsy, toy ny an’i Paoly izay nilaza hoe: “Aza mamono ny Fanahy. Aza manao tsinontsinona ny faminaniana. ( 1 Tesaloniana 5:19-20 ) ary indrindra fa tamin’ny alalan’ny fanoheran’ny orana voalohan’ny Pentekosta tamin’ny fotoan’ny orana farany.
- Tamin’ny alalan’ny fanehoana ny Fanahin’ny Faminaniana tamin’ny alalan’i Ellen G. White tao amin’ny Fiangonana Advantista mandritra ny vanim-potoanan'ny didim-pitsarana fanadihadiana.
Andriamanitra dia tsy nandao ny olony tsy nanana ny fanomezana ny Fanahin’ny Faminaniana. Tonga hatrany amin’ny fotoan’ny fitsarana ny maty i Daniells, fa ahoana kosa ny amin’ny fotoana fifindran’ny fitsarana ny maty ho amin’ny fitsarana ny velona, ary ahoana ny amin’ny fotoana fitsarana ny velona? Moa ve ny kintana ao amin’ny satroboninahitry ny vehivavy, ilay fiangonana kely indrindra amin’ny sisa amin’ny sisa, tsy mila izany fanomezana izany indrindra? Tsy tokony hanantena ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana ve isika ankehitriny, sa ireo pejy 100,000 nosoratan’i Ellen G. White nandritra ny 70 taona niasany tamin’ny naha-irak’Andriamanitra azy dia ampy hitarika ny fiangonana mandritra ny fotoan-tsarotra kely?
I Ellen G. White mihitsy no mamaly ilay fanontaniana amin’ny fanondroana fahazavana vaovao izay tsy noraisiny, fa ny mpianatra mazoto ny Soratra Masina ihany no afaka mandray izany, miaraka amin’ny fanomezana ny Fanahy Masina.
Nampirisika ny rahalahiny i Petera mba “hitombo amin’ny fahasoavana sy ny fahalalana an’i Jesosy Kristy Tompo sy Mpamonjy antsika”. [2 Petera 3:18.] Isaky ny mitombo amin’ny fahasoavana ny olon’Andriamanitra, dia hahazo fahatakarana mazava kokoa ny teniny hatrany izy ireo. Hahafantatra izy ireo hazavana vaovao ary hatsarana amin’ny fahamarinany masina. Marina izany teo amin’ny tantaran’ny fiangonana tamin’ny vanim-potoana rehetra, ary dia hitohy hatramin’ny farany izany. Saingy rehefa nihena ny tena fiainana ara-panahy, dia nisy foana ny fironana hitsahatra tsy handroso amin’ny fahalalana ny fahamarinana. Mionona amin’ny fahazavana efa azo avy amin’ny Tenin’Andriamanitra ny olona, ary tsy mamporisika ny fandinihana bebe kokoa ny Soratra Masina. Lasa mpandala ny nentin-drazana izy ireo, ary mitady hisoroka ny fifanakalozan-kevitra. {GW 297.2}
Moa ve ny mpianatra Baiboly iray, na dia manan-talenta aza, dia mpaminany amin’izany heviny izany? Tsia, satria ny famaritana ny mpaminany dia ny hoe mandray fampianarana mivantana avy amin’Andriamanitra izy ary mandre ny feony amin’ny nofy na fahitana. Na dia tarihina amin’ny ampahany sasany ao amin’ny Baiboly sy amin’ny fahalalana vaovao amin’ny alalan’ny nofy tsindraindray aza ny mpianatra Baiboly iray, dia tsy fanehoana ny fanomezana feno ny Fanahin’ny Faminaniana ao aminy izany.
Mifanohitra amin'izany kosa, lazaina amintsika ny fomba fiasan'ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana amin'ny fifandraisan'ireo ao amin'ny fiangonana, izay mandinika ny Tenin'Andriamanitra amin'ny alalan'ny fianarana, mangetaheta fahazavana bebe kokoa:
Maro amin’ny vahoakantsika no tsy mahatsapa hoe hatraiza ny fametrahana ny fototry ny finoantsika. Ny vadiko, Loholona Joseph Bates, Mompera Pierce, Loholona [Hiram] Edson, ary ireo hafa izay nafana fo, mendri-kaja ary marina, dia anisan’ireo izay, rehefa nandeha ny fotoana tamin’ny 1844, dia nitady ny fahamarinana toy ny fitadiavana harena miafina. Nihaona tamin’izy ireo aho, ary nianatra sy nivavaka mafy izahay. Matetika izahay no niara-nitoetra hatramin’ny alina be, ary indraindray nandritra ny alina manontolo, nivavaka mba hahazoana hazavana sy nianatra ny Teny. Nivondrona hatrany hatrany ireto rahalahy ireto mba hianatra ny Baiboly, mba hahafantarany ny heviny sy ho vonona hampianatra izany amin-kery. Rehefa tonga teo amin’ny fotoan’ny fandalinany izay nilazan’izy ireo hoe: “Tsy afaka manao na inona na inona intsony isika,” dia ho tonga amiko ny Fanahin’ny Tompo, dia nesorina tamin’ny fahitana aho, ary nomena fanazavana mazava momba ireo andalan-tsoratra masina izay nianarantsika. miaraka amin'ny fampianarana ny amin'ny fomba tokony hiasanay sy hampianatra amim-pahombiazana. Noho izany dia nomena fahazavana izay nanampy antsika hahatakatra ny soratra masina mikasika an’i Kristy sy ny asa nanirahana Azy ary ny fisoronany. Ny andalana fahamarinana izay nanomboka tamin’io fotoana io ka hatramin’ny fotoana hidirantsika ao an-tanànan’Andriamanitra dia nazava tamiko, ary nomeko ny hafa ny fampianarana nomen’ny Tompo ahy.
Nandritra izany fotoana izany dia tsy azoko ny hevitr’ireo rahalahy. Voahidy ny saiko, toy ny hoe tsy azoko ny hevitry ny soratra masina izay nianarantsika. Io no iray amin'ireo alahelo lehibe indrindra teo amin'ny fiainako. Tao anatin’izany toe-tsaina izany aho mandra-pahazavana tao an-tsaintsika ireo hevi-dehibe rehetra amin’ny finoantsika, mifanaraka amin’ny Tenin’Andriamanitra. Fantatr’ireo rahalahy fa rehefa tsy tao amin’ny fahitana dia tsy azoko ireo zavatra ireo, ary nekeny ho fahazavana mivantana avy any an-danitra ireo fanambarana nomena. {1SM 206.4–207.1}
Ny ampahany farany amin’io teny nalaina avy amin’ny fiainan’ny irak’Andriamanitra io dia manambara fitsipika ara-panahy manan-danja iray: Ny olona nomena ny Fanahin’ny faminaniana dia tsy takatrao ny dikan'ny fianaran'ny mpianatra fa tsy hoe tsy mahay na tsy mahay, fa ho an'ny tanjona izay ny fanambarana izay omena ny fiangonana amin’ny alalan’izy ireo dia azo ekena ho toy izany.
Indrisy anefa fa ny tantaran’ny fanomezan’ny Fanahin’ny Faminaniana ihany koa dia ny tantaran’ny fandavan’ny olona ny Fanahin’ny Faminaniana izay tokony horaisin’izy ireo. Izany no nitranga tamin’ny vanim-potoana rehetra, ary hitohy hatramin’ny fiavian’i Jesosy.
Ellen G. White no nitarika ny fiangonana nandritra ny fotoana maharitra, eny fa na dia tany amin’ny 120 taona tany an-tany foana aza, izay nanomboka tamin’ny 1890, satria nolavin’ny fiangonana na dia ny fiandohan’ny fahazavan’ny anjely fahefatra aza. Tsy ela taorian’izay dia nisy vitsivitsy tamin’ny olona no vonona ny hanaiky izany fahazavana izany amin’ny fahafenoany. Ankehitriny, fotoana fohy aorian’ny fiantombohan’ny fitsaran’ny velona, ity fahazavana ity dia hiboiboika ho fitarainana mafy, fampitandremana lehibe farany ho an’izao tontolo izao efa ho faty, izay horinganin’ny fitsaran’Andriamanitra tsy miharoharo amin’ny famindram-po, miaraka amin’ireo rehetra izay tsy te hanankina tanteraka ny fiainany amin’Andriamanitra.
Nanomboka tamin’ny 1915, taona nahafatesan’i Ellen G. White, dia tsy maintsy nandeha samirery namakivaky ny tany efitra ny fiangonana tsy nanana ny Fanahin’ny Faminaniana velona. Tsy maintsy niaritra fitsapana izy ireo tamin’ny fanarahana ny fitarihan’izy ireo matetika tao amin’ny fiangonana, nanomboka tamin’ny mena, hatrany amin’ny mainty, avy eo tamin’ny soavaly hatsatra—ny fiangonan’i Sardisy—fa “raha tsy misy fahitana, dia ringana ny olona” ( Ohabolana 29:18 ). Na dia niaraka tamin’izy ireo aza ny asa sorany, dia tanteraka izao faminanian’ny irak’Andriamanitra izao:
Satana dia ... manindry tsy an-kijanona ao amin'ny sandoka—mba hiala amin'ny fahamarinana. Ny famitahana farany indrindra ataon’i Satana dia ny fanafoanana ny fanambaran’ny Fanahin’Andriamanitra. “Raha tsy misy fahitana, dia very ny firenena.” ( Ohabolana 29:18 ). Hiasa amim-pahakingana i Satana, amin’ny fomba samy hafa sy amin’ny alalan’ny sampan-draharaha samihafa, mba hampikorontana ny fatokisan’ny vahoakan’Andriamanitra sisa tavela amin’ny fijoroana ho vavolombelona marina.—Taratasy faha-12, 1890.
Hisy fankahalana hirehitra amin'ny fijoroana vavolombelona izay satana. Ny asan'i Satana dia ny hampikorontana ny finoan'ny fiangonana ao aminy, noho izany antony izany: Tsy afaka manana lalana mazava toy izany i Satana mba hampidirana ny famitahany sy hamatotra ny fanahy ao anatin’ny fahadisoam-piheverany raha toa ka henoina ny fampitandremana sy ny fananarana ary ny torohevitr’ny Fanahin’Andriamanitra.—Taratasy faha-40, 1890. {1SM 48.3–4}
Nanoratra tao amin’ny toko farany amin’ny bokiny i Arthur G. Daniells Ny Fanomezana Maharitra ny Faminaniana:
Ny fiahiana ny fiangonana manontolo sy ny mambra tsirairay ao aminy dia mifamatotra tsy azo sarahina amin’ny finoana sy ny fankatoavana ny mpaminanin’Andriamanitra. Ireo, araka ny efa hitantsika, dia iraka nofidiny, mpitondra teniny notendreny ho an’ny fiangonany eto an-tany. Araka ny efa nasehontsika mazava tsara ihany koa, io drafitry ny fifandraisana io dia fandaharana nofidin’Andriamanitra, fanamiana ary mahasoa mba hanambarana ny sitrapony amin’ny olombelona, hatramin’ny fisarahana nateraky ny fahotana. Amin’ny alalan’izany fomba izany, Andriamanitra dia manoro hevitra sy mampianatra, mampitandrina, mitalaho ary mampitandrina, araka izay ilana azy sy araka ny asehon’ny fitiavan’Andriamanitra. Noho izany, ny fisian’ny mpaminany eo anivon’ny olona dia tsy zava-baovao na tsy mahazatra, zavatra hafahafa na mahatalanjona. Andriamanitra no namorona an’io fandaharana io, ary ny mpandeha an-tongotra no mahazo tombony amin’izany. Efa antitra tahaka ny filan’ny olombelona izany, ary tsy miova tahaka ny fitiavan’Andriamanitra izay nanosika sy nanorina izany.
Ny fiovaovan’ny fiangonana amin’ny vanim-potoana rehetra dia voamarika amin’ny fahatokiany na ny tsy fivadihany amin’ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana, ary ny fiarovana azy dia refesina amin’ny alalan’ny fandraisany ireo fitarihana avy any an-danitra ireo. Nandritra ireo taonjato nifandimby tamin’ny vanim-potoanan’ny patriarika sy Mosesy ary ny 325 apôstôlika, dia hitantsika fa niasa io fitsipika tsy azo tsinontsinoavina io, araka ny hita ao amin’ny pejin’ny Soratra Masina.
Avy eo, taorian’ny nahafatesan’ny apostoly, dia nanomboka ny diabe nahatsiravina tamin’ny andron’ny Kristianina, notantaraina tamin’ny rà sy ny ranomaso, ary voahosin’ny fiviliana sy ny fivadiham-pinoana. Tsy mitsaha-miala amin’ireo fotopoto-pitsipika fototra ireo ny fiangonan’ny anarana hoe Kristiana — ny didy sy ny fanao, ny soratra ary ny fanahy — izay nampiavaka ny fiangonana apostolika. Ny fiaingana dia nifantoka tamin’ny famadihana ny lalàna sy ny filazantsara, na dia nanenika ny fahamarinana rehetra tao amin’ny Kristianisma aza izany.
Loza no nahazo an'ireo nijoro tamin'ny finoana voalohany. Nankahalaina sy noharatsiana, nenjehina ary nitoka-monina izy ireo, ka nitory ny fahamarinana. Nefa indraindray dia nisy mpaminany—lehilahy sy vehivavy—nitsangana tamin’ ny antson’ Andriamanitra, ary nanameloka ny heloky ny mpivadika. Namporisika ny fahatokian’ny mpino izy ireo, ary nitarika sy niaro ny mpanaraka ny fahamarinana nandritra ireo taonjato reraka.
Amin’izao “andro farany” izao, dia manatona ny fara tampony ny drafitra lehiben’ny fanavotana nataon’Andriamanitra sy ny lalan’ny adalan’ny taranak’olombelona. Be dia be ny faharatsiana eo amin’ny olombelona, mihantsy ny filozofian’ny olombelona, ny fahaleovantenan’ny olombelona amin’Andriamanitra sy ny fanavotana amin’izao fifanoherana faratampony eo amin’ny tsara sy ny ratsy izao, hany ka tsy maintsy niharihary teo amin’ny laharan’ny fiangonana sisa ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana.
Tena ilaina amin'ny andro farany
Raha toa ka nila fitarihana avy amin’Andriamanitra ny olona teo amin’ny firazanana, dia azo antoka fa amin’izao andro farany izao, rehefa rava ny herin’ny faharatsiana rehetra mba hanakorontana sy hanimba, rehefa lasa materialista ny tontolo tsy ara-pivavahana, ary nitodika tany amin’ny fampianarana maoderina ny tontolon’ny fivavahana. Raha teo amin’ny tantara dia nila nanana fitarihana avy amin’Andriamanitra ny fiangonana, dia tonga tamin’ny fotoan’ny krizy tamin’ny fihetsehan’ny Advantista izany fotoana izany, taorian’ny fahadisoam-panantenana tamin’ny taona 1844, sy nandritra ireo am-polony taona nanaraka. Ny lavitra no olana; fa ampy ny fitarihan’Andriamanitra.
Ny fifandirana farany dia tonga amin’ny tsy fivadihana amin’Andriamanitra, ary tonga amin’ny fahatanterahan’izany amin’izao androntsika izao. Ny lalàn’Andriamanitra tonga lafatra, miaraka amin’ny tombo-kasen’ny Sabatany, no fototry ny fankahalan’i Satana, ary hanosihosy izao tontolo izao hiandany aminy amin’ny ady izy. Ny famonjena feno atolotra amin’ny alalan’ny finoana an’i Kristy dia mitovy amin’ny tanjon’ny fiezahany tsy an-kijanona handà ny fahatongavany ho nofo, ny fahafatesany manavotra, ny fanompoany maha-mpisorona, ary ny fiverenany tsy ho ela amin’ny hery sy ny voninahitra.
Mifantoka amin’ny fiangonan’Andriamanitra sisa tavela ny fahatezeran’i Satana, ilay tanjona fara tampony amin’ny fitiavana sy ny fitarihan’Andriamanitra. Io fiangonana io dia hijoro amin’ny farany ho hany mpiaro ny lalàn’Andriamanitra voahitsakitsaka, izay ampiarahina amin’ireo fepetra feno momba ny fanavotana. Tsy ny fiangonana amin’ny fitambarany ihany no iharan’ny fanafihan’ilay ratsy, fa ny mambra tsirairay avy koa dia voahelingelina, noho ny fitazonana ny fahamarinan’ny lalàna sy ny filazantsara. Amin’ny alalan’ny fampidirana fisalasalana, ny tsy fitandremana, ny fihantsiana, na ny fandavana, i Satana koa dia mitady ny hampiala ny tsy fivadihana amin’ny torohevitry ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana.
Noho izany, ireo olana telo lehibe atahorana amin'ity ora farany ity dia voafaritra mazava sy hentitra araka izay azon'ny aingam-panahy manambara azy ireo. Saingy ireo rehetra ireo dia lasa misafotofoto ao amin’ny finoana sy ny fanao eo anivon’ny ankamaroan’ny Kristianisma Anarana.
Fa ankehitriny, eo am-pamaranana ity boky ity, ny fanontaniana ny amin’ny fifandraisan’ny tsirairay sy ny fiangonana amin’ny fanomezan’Andriamanitra dia misongadina ho zava-dehibe indrindra. Noho izany, ny teny famaranana dia fitalahoana mba hanekena sy hankatoavana izany fandaharana masina izany ho an’ny torohevitry ny fiangonana. Manao antso avo amin’ny fiangonana izy ireo mba hitadidy mandrakariva ireo zavatra ireo, ary hanaraka azy ireo amim-pahatokiana amin’ny fampiharana.
Mihainoa ny torohevitry ny lanitra
Mariho tsara, rehefa dinihina, ny dikan’io fanomezana io ho an’ity vahoaka ity nandritra ireo am-polony taona lasa. Mariho tsara, ny fomba nihaonan'ny krizy nifandimby, ary ny fomba niatrehana ny olana nifandimby. Ny fotoana dia nanamarina ny torohevitry ny lanitra amin'ny toe-javatra rehetra. Eritrereto, amin’ny alalan’ny fampitahana sy fananarana manaitra, ny andron’ny Isiraely tamin’ny andron’i Mosesy, ary avy eo dia diniho ho toy ny mifanitsy amin’ny fotoan’androntsika. Izao no tenin’ilay lehiben’ny Isiraely fahiny:
"Efa nataoko teo anoloanao anio ny fiainana sy ny soa ary ny fahafatesana sy ny ratsy." “Miantso ny lanitra sy ny tany aho anio ho vavolombelona aminareo fa efa nataoko teo anoloanareo ny fiainana sy ny fahafatesana ary ny fitahiana sy ny fanozonana; koa mifidiana ny fiainana, mba ho velona ianao sy ny taranakao, mba ho tia an’i Jehovah Andriamanitrao ianao sy hihainoanao ny feony sy hifikiranao aminy, fa Izy no fiainanao sy ny halavan’ny andronao.” Deot. 30:15, 19, 20.
Takatr’i Mosesy, patriarika be taona, fa tsy ho ela izy, dia nanome ny andraikiny farany tamin’ny vahoaka notarihiny nandritra ny efapolo taona, nanomboka tany Ejipta ka hatrany amin’ny sisin-tanin’ny Tany Nampanantenaina.
Nanana fanantenana lehibe momba ny hoavin’ny vahoakany malalany izy. Saingy noho ny fahafantarany, tamin’ny alalan’ny traikefa naharitra, ny fahalemen’izy ireo sy ny fahalemeny indraindray tao anatin’ny fakam-panahy sy ny fahasahiranana, dia nankamamy ny tahotra lehibe koa izy ireo sao hiatrika ny lozam-pirenena sy ny faharesena. Noho ny fahafantarany fa ny fiafaran’ny fahasahiranana na ny loza dia miankina amin’ny fifandraisany amin’ny fampianarana nalefan’Andriamanitra, dia napetrany teo anoloan’izy ireo ny fitahiana ara-nofo sy ara-panahy, izay ho azony raha mankatò izy ireo, ary ireo ozona izay ho vokatry ny tsy fankatoavany. (Jereo ny Deoteronomia 27, 28 .)
Ny tsy fahatsiarovan'ny Isiraely
Rehefa nanoro hevitra azy ireo izy mba ho tia an’i Jehovah Tompo sy hankatò ny feony, dia namporisika azy ireo izy mba hihaino ny hafatry ny torohevitra sy ny fampianarana izay nampitain’ny irak’Andriamanitra azy ireo. Raha tsy ny Didy Folo, ny lalàna sy ny teni-vavolombelona ary ny didy rehetra nandidiany azy dia efa nolazaina tamin’ny alalan’i Mosesy. Ny hoe tsy hahita na handre afa-tsy ny fitaovan’olombelona izy ireo dia tsy nampihena ny helony noho ny fandavany ireo fitakian’Andriamanitra ireo. Marina koa izany, tsy ho an’ny taranaka niresahany manokana, fa ho an’ny lehilahy sy vehivavy hatramin’izay.
Nanao fandaharana i Mosesy mba hahatsiarovana ireo fianianana manetriketrika ireo. Tsy maintsy nampianatra izany ny zanany ny ray aman-dreny, rehefa nipetraka tao an-trano izy ireo na nandeha an-dalana, ary tamin’ny fotoam-pivavahana hariva sy maraina. ( Deot. 11:19, 20 .) Nosoratana ho fahatsiarovana tao amin’ny boky izy ireo, ary napetrany teo amin’ny sisin’ny Vata. Isaky ny taona fahafito dia tsy maintsy nentina nivoaka sy novakiana ampahibemaso teo anoloan’ny fivorian’ny mpivahiny nivory tamin’ny Fetin’ny Tabernakely izy ireo. Noho io famerenana manetriketrika ny asa soratra ara-paminaniana io, dia tsy maintsy nanangona ny lehilahy sy ny vehivavy izy ireo, tsy nanadino ny vahiny izay tao am-bavahadiny. Noresahina manokana ireo ankizy tonga tao anatin’ny taona maro. Tokony hihaino sy hianatra hatahotra an’i Jehovah koa izy ireo. (Jereo ny Deot. 31:9-13 .)
Raha jerena ny tsy fahombiazan’ny Isiraely fahiny tamin’ny fitadidiana ny hafatra manetriketrika izay tonga tamin’ny alalan’ny iraka nofidin’Andriamanitra, moa ve isika “izay niharan’ny faran’izao tontolo izao” tsy tokony hitandrina tsara ny fampianarana izay nomena ny fiangonana sisa tavela?
Fanomezana ara-paminaniana tsy azo sarahina amin'ny hetsika
Misintona lesona amin’izao andro izao avy amin’ny torolalan’i Mosesy (ao amin’ny Deot. 6:20-25) mba hamerenana amin’ny ankizy, rehefa tonga amin’ny vanim-potoanan’ny fanadihadiana, ireo famantarana sy fahagagana natao tamin’ny fanafahana azy ireo avy tany Ejipta, dia nanoratra Rtoa White tamin’ny 1882:
“Indro misy fitsipika tsy tokony horaisintsika amin'ny tsy firaharahana. Ireo izay nahita ny fahamarinana sy nahatsapa ny maha-zava-dehibe izany, ary nanana traikefa tamin’ny zavatr’Andriamanitra, dia tokony hampianatra ny zanany ny fampianarana tsy misy kilema. Izy ireo dia tokony hampahafantatra azy ireo ny andry lehiben’ny finoantsika, ny antony maha Advantista mitandrina ny andro fahafito antsika,—izay niantsoana antsika, tahaka ny Zanak’Isiraely, ho vahoaka miavaka, firenena masina, miavaka sy miavaka amin’ny olona hafa rehetra eto ambonin’ny tany. Ireo zavatra ireo dia tokony hazavaina amin’ny ankizy amin’ny fiteny tsotra, mora azo; ary rehefa mihalehibe izy ireo, dia tokony hifanaraka amin’ny fahaiza-manaony mitombo hatrany ny lesona omena, mandra-pametraka ny fototry ny fahamarinana mivelatra sy lalina.”— “Testimonies for the Church,” Boky. V, p. 330.
Ny tantaran’ny nahaterahan’ny firenen’Isiraely, ny fanafahana azy ireo tamin’ny fanandevozana feno habibiana sy ny fidirany farany tao Kanana, dia tsy azo notantaraina raha tsy nitantara ny asan’i Mosesy tamin’ny naha-mpaminany azy. Nifamatotra tamin’ny dingana rehetra teo amin’ny tantara ireo hafatra avy any an-danitra tamin’ny alalan’ilay mpaminany lehibe tamin’izany fotoana izany. Izy no mpitondra tenin’i Jehovah, nampahafantatra ny sitrapony, nitarika azy ireo teo amin’ny fandaminany sy ny fihetsik’izy ireo; mananatra ny fahotany, mibedy ny fikomiany, ary mifona aminy toy ny ray.
Tsy azo atao koa ankehitriny ny milaza amin’ny zanatsika ny “antony maha-Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito” antsika raha tsy mahafantatra azy ireo ny anjara asa misongadina ataon’ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana amin’ny fametrahana fototra araka ny Soratra Masina, sy ny fanorenana eo amboniny, amin’ny fitarihana ny fitsipiky ny fandaminana, amin’ny fampivelarana ny lafiny fototra rehetra amin’ny hetsika advantista, ary amin’ny fitondrana hafatra mitondra fanantenana sy fananarana.
Azo atao ny mino amin’ny anarana nomena ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana, ny manaiky ny hafatry ny mpaminany taloha, kanefa mandà sy manohitra ny iraka iray amin’izao fotoana izao nofidin’Andriamanitra mba hanome fampianarana ny olony. Tamin’ny andron’i Kristy dia novakiana isaky ny Sabata tao amin’ny synagogany ny tenin’ireo mpaminany fahiny, kanefa nolavin’ireo mpitondra fivavahana i Jaona Mpanao Batisa, ary nohomboany tamin’ny hazo fijaliana ilay Mpaminany izay tonga mivantana avy tany an-danitra, — ilay lehibe indrindra izay niseho teto an-tany. Ny antony nanampina ny sofiny tamin'ny iraky ny lanitra, miaraka amin'ny fisian'ny Fariseo maoderina, dia voalaza tsara amin'ireto teny ireto:
“Ny fananarana, ny fampitandremana, ny fanitsiana nataon’ny Tompo, dia efa nomena ny fiangonany tamin’ny vanim-potoana rehetra eran’izao tontolo izao. Ireo fampitandremana ireo dia nohamavoiny sy nolavin’ireo Fariseo nanamarin-tena tamin’ny andron’i Kristy, izay nilaza fa tsy nila fananarana toy izany izy ireo, ary natao tsy ara-drariny. Tsy nety nandray ny tenin’ny Tompo tamin’ny alalan’ny mpanompony izy ireo, satria tsy nahafaly azy ireo izany. Raha ny Tompo no hanome fahitana eo anatrehan’ity sokajin’olona ity amin’izao androntsika izao, ka manondro ny fahadisoany, mibedy ny fanamarinan-tenany sy manameloka ny fahotany, dia hitsangana amin’ny fikomiana izy ireo, tahaka ny mponin’i Nazareta rehefa nasehon’i Kristy azy ireo ny tena toe-pahasalamany.”— “Testimonies for the Church,” Boky. V, p. 689.
Nahoana no lavina ny fijoroana ho vavolombelona
Ny famaizan’i Kristy ny fahotana manokana teo amin’ny fiainan’izy ireo no nahatonga ny Fariseo handà ny filazana Azy ho Zanak’Andriamanitra. Misy amin’izao andro izao, toy ny efa nisy hatrizay, ny fifandraisana mivantana eo amin’ny fankamamiana ny fahotana sasany sy ny fisalasalana ny hafatry ny mpanompo nofidin’ny Tompo.
“Maro amin’ireo izay nihemotra niala tamin’ny fahamarinana no milaza ho anton’ny lalany, dia ny tsy finoany ny tenivavolombelona. Ny famotorana dia manambara fa nanana fahazaran-dratsy izy ireo izay nomelohin’Andriamanitra tamin’ny alalan’ny fijoroana ho vavolombelona. Ny fanontaniana ankehitriny dia hoe: Hanolotra ny sampiny izay melohin’Andriamanitra ve izy ireo, sa hanohy amin’ny lalan-diso amin’ny fanaranam-po, ka handà ny fahazavana nomen’Andriamanitra azy, ka hananatra ny zavatra tena tiany? Ny fanontaniana hapetraka amin’izy ireo dia izao: Handà ny tenako va aho ka handray toy ny avy amin’Andriamanitra ny tenivavolombelona izay mananatra ny fahotako, sa holaviko ny tenivavolombelona noho izy ireo mananatra ny fahotako?”— “Testimonies for the Church,” Vol. IV, p. 32.
Ao amin’ny tapany voalohan’ity boky ity dia ambara, miaraka amin’ny porofo manamarina, fa eo akaikin’ny fanomezana an’i Kristy ho an’izao tontolo izao misy antsika, ny fanomezana ny faminaniana no fanomezana sarobidy indrindra avy amin’Andriamanitra ho an’ny fiangonana. Azo antoka àry fa i Satana, ilay fahavalon’Andriamanitra sy ny olombelona, dia hanana fankahalana fatratra amin’ny fisehoan’ny fanomezana rehetra. Ny fananany ny fiangonana sisa dia omena ao amin’ny Soratra Masina ho fanazavana ny fahatezeran’ilay dragona taminy. Apok. 12:17. Noho ny fahafantarana izany dia tsy ho gaga isika fa ny fijoroana ho vavolombelon’ny Fanahin’Andriamanitra no iharan’ny fanafihana mangidy sy tsy an-kijanona. Ny hevitra saro-pady indrindra izay mety hovolavolain'ny saina mahay miofana amin'ny fitaka sy ny sophistry dia haseho ho antony tsy hinoantsika azy ireo.
Torohevitra ho an'ny vahoakantsika sisa
Manoro hevitra anareo aho izay mety hifanohitra amin’ny fitakian’ny tenivavolombelona omena ny sisa, mba hijerena ny fifandanjana tsara eo amin’ny tsy misy dikany sy ny lehibe, eo amin’izay sarotra takarina sy izay mazava. Ireto misy fitsipika mazava sy mitarika:
“Tsy mila mandeha amin'ny fisalasalana sy fisalasalana ianao. Eo an-tanana i Satana hanolotra fisalasalana isan-karazany; fa raha manokatra ny masonao amin’ny finoana ianao, dia hahita porofo ampy ho an’ny finoana. Tsy hesorin'Andriamanitra na oviana na oviana amin'ny olona rehetra ny antony mampisalasala. Ireo izay tia mitoetra ao anatin’ny rivotry ny fisalasalana sy ny tsy finoana mametra-panontaniana, dia afaka manana ny tombontsoa tsy azo ialana. Andriamanitra dia manome porofo ampy mba hinoan'ny saina mahitsy; fa izay miala amin’ny vesatry ny porofo, satria misy zavatra vitsivitsy izay tsy hazavainy amin’ny fahalalany voafetra, dia havela ao anatin’ny rivo-piainana mangatsiaka sy mampangirifiry ny tsy finoana sy mampisalasala ny fisalasalana, ary ho vaky sambo ny finoana.”— Id., p. 232, 233 .
“Ireo izay mampiofana ny saina hihazona ny zavatra rehetra izay azony ampiasaina ho fatorana hanantonana ny fisalasalana, ary manolotra izany hevitra izany amin’ny saina hafa, dia hahita fotoana hisalasalana foana. Hanontany sy hitsikera ny zava-drehetra mipoitra amin’ny fanambarana ny fahamarinana izy ireo, hanakiana ny asa sy ny toeran’ny hafa, hanakiana ny sampana rehetra amin’ny asa izay tsy ananany anjara. Hihinana ny fahadisoan-kevitra sy ny fahadisoam-panantenana ary ny fahadisoan’ny hafa izy ireo, ‘mandra-pahatongan’, hoy ilay anjely, ‘dia hitsanganan’i Jesosy Tompo amin’ny asa fanelanelanana ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra, ka hitafy ny fitafian’ny famaliana, ary hanaitra azy ireo amin’ny andro firavoravoana tsy masina; ary ho hitany fa tsy voaomana ho amin’ny fanasana fampakaram-badin’ny Zanak’ondry izy ireo. Ny tsiron-tsakafon’izy ireo dia nivadika aoka izany ka nirona hanakiana na dia ny latabatr’i Jehovah ao amin’ny fanjakany aza.”— “Testimonies for the Church,” Boky 690. V, p. XNUMX.
Ny tenin’i Mosesy, izay mampifandray ny fitahiana amin’ny fankatoavana ary ny loza amin’ny tsy fankatoavana, dia faminaniana. Nolazaina izany tamin’ny fotoana vao nanomboka ny tantaram-pireneny i Israely. Ny hoavin'ny firenena dia voamarika tamin'ny fifandraisan'ny fanambinana sy ny fankatoavana, ary ny fahababoana farany sy ny fandringanana taorian'ny tsy fankatoavana maharitra. Tonga haingana kokoa teo amin’ ny Isiraely ny loza, izay nandà ny torohevitr’ ny mpaminaniny rehetra, noho ny tamin’ i Joda, izay nahemotra imbetsaka ny andro fandravana noho ny fanavaozana tsindraindray.
Lesona ho an'ny Androntsika
Tsy latsa-danja amin’izany ny lesona ho an’ny androntsika. Nahemotra ny andron’ny fanafahana antsika noho ny tsy fahatanterahantsika ny fanokanana amin’ny fo manontolo izay takiana amin’ireo hafatra avy any an-danitra natolotra antsika. Mbola eto amin’ity tontolo mikorontana ity isika satria tsy nandroso tamin’ny finoana sy ny fahafoizan-tena ary ny fahazotoana hamita ny asan’Andriamanitra eto an-tany izay namporisihan’ny mpanompon’Andriamanitra antsika tamin’ny fomba manetriketrika indrindra. Raha nankatò tanteraka ny fananarana sy ny torohevitra tonga teo amintsika isika, dia mety hankafy ny voninahitry ny lanitra ankehitriny. Izao no voalaza mazava taminay:
“Raha notanterahan’ny olony ny fikasan’Andriamanitra tamin’ny fanomezana ny hafatry ny famindram-po ho an’izao tontolo izao, dia ho tonga teto an-tany i Kristy, raha tsy izany, ary ho nandray ny fandraisana azy ireo tao an-tanànan’Andriamanitra ny olo-masina.”— “Testimonies for the Church,” Boky 450, p. VI, p. XNUMX.
“Raha samy nanao ny andraikiny ny miaramilan’i Kristy rehetra, raha samy nanome feon’ny trompetra ny mpitily tsirairay teo amin’ny mandan’i Ziona, dia mety tsy ho nandre ny hafatry ny fampitandremana izao tontolo izao. Saingy taona maro lasa izay ny asa. Raha mbola natory ny olona, dia nangalatra ny diabe hamely antsika i Satana.”—Id., Boky. IX, p. 29.
Tsy misy na inona na inona afaka nampiaiky volana kokoa ny fontsika, angamba, noho ireo teny manetriketrika ireo. Ny fiavian’ny Tompo izay naniry mafy sy nivavahantsika ary nisasarantsika nandritra ny taona maro, dia mety ho zava-misy tanteraka ankehitriny, ary efa niditra tamin’ny valisoany ny olon’Andriamanitra, raha tsy niaina afa-tsy tamin’ireo tombontsoa sy andraikitra ambony izay ananantsika isika noho ny fankasitrahan’Andriamanitra.
“Minoa ny mpaminaniny”
Tamin’ny alalan’ny tenin’ny Soratra Masina no nanomezan’Andriamanitra ny fahamarinana mahavonjy tena ilaina rehetra. Nitahiry izany teny izany tamin’ny fomba mahatalanjona izy, ary nampitombo ny dika mitovy amin’izany ka azon’ny rehetra ananan’izy io izao. Voasoritra ao amin’io teny io ny toetra mampiavaka ny androntsika. Ny fijoroana vavolombelon’ny Fanahin’Andriamanitra, izay nomena ny fiangonana sisa, dia mifanaraka amin’izany teny izany, ary mitarika antsika ho amin’izany teny izany. Ao amin’izy ireo anefa no ahitana ny haren’ny antsipiriany, ilain’ireo izay miaina amin’ny “andro farany”, ireo izay tsy maintsy mijoro hanohitra ny hafetsen’i Satana feno hafetsena sy ambony indrindra, ary tonga lafatra ny toetra mendrika ho an’ireo izay ho voadika. Araka ny ambaran’ny teleskaopy, fa tsy mamorona, tsipiriany tsy hitan’ny maso, ka ny famakiana ireo hafatra nalefa ho antsika dia tsy manampy fa vao mainka mampitombo ny tenin’Andriamanitra mandrakizay.
Rehefa mandalina amim-bavaka sy amim-pahazotoana ny torohevitra sy ny toromarika nomen’Andriamanitra amim-pitiavana ho an’ny fiangonany sisa tavela isika, ka mitondra ny fiainantsika hifanaraka amin’ny fenitry ny toetra izay nambara tao, ary miezaka amim-pahazotoana hamita ny asa nomena antsika, dia hoporofointsika amin’izany fa “miandry sy faingana ny fiavian’ny andron’Andriamanitra” isika. 2 Petera 3:12 .
“Minoa an’i Jehovah Andriamanitrareo, dia ho tafatoetra ianareo; minoa ny mpaminaniny, dia hambinina hianareo”. 2 Tan. 20:20. TAPITRA
Koa mainka fa izany rehetra izany dia mihatra amin’izao fotoana izao, nefa—tsy voamariky ny ankamaroan’ny mpino ny Advantista—dia efa nanomboka ny fitsarana ny velona, ary tokoa tamin’ireo loholona, mpitarika ny 144,000. Tao anatin’ny vanim-potoana nahatsiravina ny fihemorana tanteraka tamin’ny fahamarinana tao amin’ny Fiangonana Advantista, tamin’ireo Advantista 17 tapitrisa teo ho eo, anisan’izany ny Protestanta vitsivitsy izay naniry ny hatao batisa tao amin’ny Fiangonana Advantista nefa nolavina noho ny finoany ny “heresy Orion” — tamin’ireo rehetra ireo, dia nisy lehilahy sy vehivavy vitsivitsy nofidin’Andriamanitra nivory. Voasedra mafy ity vondrona kely ity! Tena mafy! Nanomboka tamin’ny fomba manokana ny fitsapana azy ireo tamin’ny 27 Febroary 2012, ary tsy maintsy nianatra ny faharetan’ny Olomasina izy ireo, ary nahazo finoana izay afaka maharitra ela—izay naminanian’i Ellen G. White, araka ny voalaza teo aloha (jereo ny teny ao amin’ny GC 621 etsy ambony). Marina fa tsy ho fizahan-toetra intsony ny fotoana hahatongavan’i Kristy, satria mbola ho avy i Jesosy araka ny Famantaran’ny Orion sy ny Vaky ny fotoana, fa ny telo taona sy tapany amin’ny fotoan’ny fahoriana dia hanomboka herintaona taty aoriana noho ny nampoiziny. Takatr’izy ireo fa anisan’ny fitsarana ny velona ny taonan’ny loza, izay diso ary nitarika azy ireo ho amin’ny finoana fa ho avy i Jesosy amin’ny 2015 ary ny fotoan’ny fahoriana dia hanomboka miaraka amin’ny fitsarana ny velona. Raha ny marina, ireo vanim-potoana roa ireo dia mifamatotra amin'ny herintaona. Noho izany, ny fisehoan-javatra hita maso, toy ny afo sy ny lalàna Alahady, dia tsy maintsy tonga taty aoriana noho ireo fisehoan-javatra hafa tao amin’ny fitoerana masina any an-danitra izay nohazavainay tao amin’ny bokintsika. Fampitandremana farany lahatsoratra. Koa amin’ny hoavy, dia tsy maintsy manavaka mazava tsara ny fe-potoana telo sy tapany ao amin’ny Daniela 12, dia ny telo taona sy tapany amin’ny fitsaran’ny velona izay hifarana alohan’ny hanombohan’ny loza, sy ny telo taona sy tapany amin’ny fahoriana izay ahitana ny fotoan-tsarotra sy ny fotoan-tsarotra (taonan’ny loza).
Tsy nisy finoana nahatohitra ity taona “fahadisoam-panantenana” ity raha tsy nisy ny fanamafisana avy amin’Andriamanitra ny amin’ny fianarana ny Orion sy ny Vaky ny fotoana. Ny tenako dia tsy ho sahy namoaka ny fianarana Orion tamin’ny 2010 raha tsy nifikitra tamin’ilay “fitsipika” avy amin’Andriamanitra izay nofaritan’i Ellen G. White tao amin’ilay teny voalaza etsy ambony momba ny zavatra niainany manokana: Mba hahazoana antoka fa marina ny fianarana, dia tsy maintsy misy fanamafisana izany amin’ny alalan’ny Fanahin’ny Faminaniana. Tsy maintsy misy mpitarika ara-panahy izay mahazo fanamafisana ny fianarana amin'ny alalan'ny Tenin'Andriamanitra ary tsy mahazo ny fianarana. Hitan’i Ellen G. White fa hisy hazavana vaovao ho avy, saingy tsy nandray izany ny tenany. Olona hafa no tsy maintsy nanatanteraka io asa io, tale ara-panahy iray hafa izay hanampy ny fitomboana ara-panahy ho an’ny fiangonana kely sisa tavela izay niova avy amin’ny satroboninahitry ny vehivavy ao amin’ny Apokalypsy 12 (ny Fiangonana SDA) ho amin’ireo kintana ao amin’ny satroboninahitra (ny fiangonan’ny 144,000).
Ny tapany faharoa amin'ity andiany fampidirana ity ho an'ity fizarana vaovao ity dia hanambara amin'ny farany hoe iza ilay talen'ny nofiko, Ny hafatry ny anjely fahefatra, ary hamaha ny tantaran'ny toe-javatra mistery momba ny "fahafatesany".
FANAMARIHANA:
Ity boky mahafinaritra ity, Ny Fanomezana Maharitra ny Faminaniana, azo alaina manontolo ETO. (Raha misy mahita dikanteny alemà amin'ny Internet, azafady mba ampahafantaro anay.)