Nandritra ny traikefantsika tamin'ny hafatry ny Orion, dia nandeha tamin'ny finoana isika. Na dia nahita porofo maro teny an-dalana aza isika izay manome toky antsika fa miaraka amintsika Andriamanitra ary mitarika ity hetsika ity, dia tsy nanome porofo mazava tsara izay tsy azon’izao tontolo izao iadian-kevitra Izy. Mametraka fanontaniana hoe: nahoana?
Ary Jehovah namaly ahy ka nanao hoe: Soraty ny fahitana, ka ataovy marina amin'ny vato fisaka, mba hahafahan'izay mamaky azy. Fa ny fahitana dia mbola ho amin'ny fotoan'andro, nefa miteny amin'ny farany izy ka tsy mandainga; fa ho avy tokoa izy ka tsy hitaredretra. Indro, ny fanahiny miavonavona tsy mahitsy ao aminy; ny marina ho velon'ny finoany. (Habakoka 2: 2-4)
Ankoatra izany,
saingy tsy misy finoana fa izay manatona an'Andriamanitra dia tsy maintsy mino hoe izy, ary Izy no mpamaly soa izay mazoto mitady Azy. ( Hebreo 11:6 ).
Noho izany dia ilaina ho antsika ny finoana sy ny finoana. Azo atao ve ny mampihatra finoana rehefa fantatrao tsara? Azo atao ve ny manana finoana rehefa mandeha amin'ny fahitana? Ny famaritana mazava ao amin'ny Baiboly ny finoana dia mifandray mihitsy aza amin'ny andalan-teny ao amin'ny Habakoka:
Koa aza manary ny fahasahianareo izay misy valiny lehibe. Fa mila faharetana ianareo, mba hahazoanareo ny teny fikasana, rehefa vitanareo ny sitrapon'Andriamanitra. Fa rehefa afaka kelikely, dia ho avy izay ho avy, fa tsy hitaredretra. Ary ny marina ho velon'ny finoana; fa raha misy mihemotra, dia tsy sitraky ny fanahiko izy. SAINGY tsy mba isan' ireo mihemotra ho amin' ny fahaverezana isika; fa ny amin'ireo mino ho famonjena ny fanahy. ankehitriny ny finoana no fahatokiana ny amin'ny zavatra antenaina, fanehoana ny zavatra tsy hita. ( Hebreo 10:35-11:1 ).
Raha ny famaritana, ny finoana dia tsy fahitana. Raha vao mahita isika, dia tsy mandeha amin’ny finoana intsony. Azontsika izao hoe nahoana Andriamanitra no mamela ny fisalasalana foana: Tsy te handrava ny finoantsika Izy!
Na dia nanome porofo be dia be momba ny finoana aza Andriamanitra, dia tsy hanaisotra na oviana na oviana ny fialan-tsiny rehetra noho ny tsy finoana Izy. Izay rehetra mitady farango hanantonana ny ahiahiny dia hahita izany. SY ireo izay mandà tsy hanaiky sy hankatò ny tenin’Andriamanitra mandra-panesorana ny fanoherana rehetra, ary tsy hisy intsony ny fisalasalana, dia tsy ho tonga amin’ny mazava.
Ny tsy fahatokisana an’Andriamanitra dia vokatry ny fo tsy nohavaozina, izay fandrafiana Azy. SAINGY ny finoana dia entanin’ny Fanahy Masina, ary hiroborobo izany raha tsy rehefa ankamamiana. Tsy misy olona afaka hatanjaka amin’ny finoana raha tsy misy ezaka mafy. Ny tsi-finoana dia mihamatanjaka rehefa mamporisika; ary raha ny olona, raha tokony hifikitra amin’ ny porofo nomen’ Andriamanitra mba hanohanana ny finoany, dia mamela ny tenany hanontany sy manenjika, dia ho hitany fa mihamafy hatrany ny fisalasalany. {GC 527.2–3}
Fitsipika manan-danja eo amin'ny asa izany, izay hohazavaina amin'ny ho avy. Ampy izay ny filazana fa izany no iray amin’ireo antony tsy hanamafisan’Andriamanitra an’io hetsika io amin’ny fomba manala ny fisalasalana rehetra eo imason’izao tontolo izao mandra-pahatapitry ny fizahan-toetra. Amin'izay fotoana izay dia samy efa nanapa-kevitra ny tsirairay. Tsy hisy fanahy ho voavonjy intsony. Amin'izay fotoana izay ihany, dia omena porofo tsy azo lavina raha misy ny supernova Betelgeuse sy ny vokatry ny GRB (fipoahana gamma-ray). Tsy hisy ho lavina ny fahafahana hino amin’ny alalan’ny finoana, satria efa nanana fahafahana hanapa-kevitra ny tsirairay. Na izany aza, ireo fito andro farany manomboka ny 18 Oktobra ka hatramin’ny 24 Oktobra 2015 dia hiezaka manokana ho an’ireo izay matoky an’Andriamanitra.
Efa noresahintsika hoe inona ny fahatezeran'Andriamanitra midika ho an’ireo tsy mino ao amin’ireo lahatsoratra teo aloha; Ankehitriny aho dia hifantoka amin’ny fomba hiarovan’Andriamanitra ny olony mahatoky mandritra ny fotoan’ny loza. Ity lahatsoratra ity dia mipoitra avy amin’ilay hafatra mazava voarainay teto amin’ny toeram-pambolenay tamin’ny Sabata Avo Pentekosta tamin’ny 15 Jona, izay zarainay aminareo izao.
Ny orana farany sy ny hiaka mafy
Nilatsaka ny orana farany hatramin’ny Hafatra Orion nivoaka tamin’ny taona 2010. Tsy vitan’ny hoe nitarika ny fianarana atolotray fotsiny ny Fanahy Masina fa nanosika ny fo sy ny sain’ny olona hahatakatra sy hanaiky izany hafatra izany ho an’ny tenany. Ny orana farany sy ny fanisiana tombo-kase dia asehon’ny Ezekiela amin’ny alalan’ilay lehilahy nitondra fitoeran-dranomaintin’ny mpanoratra. Manisy tombo-kase antsika ny Fanahy Masina rehefa mitarika antsika ho amin’ny fahamarinana rehetra Izy ary manao fiovana ao am-pontsika. Ny fepetra takina dia ny “misento sy mitomany” noho ny habibiana rehetra atao amin’ny Advantista.
Ary ny voninahitr'Andriamanitry ny Isiraely dia niakatra niala teo amin'ny kerobima izay nitoerany ho eo amin'ny tokonam-baravaran'ny trano. Ary niantso ilay lehilahy nitafy rongony fotsy izy, izay nisy fitoeran-dranomaintin'ny mpanoratra teo anilany; Ary hoy Jehovah taminy: Mandehana mamaky ny tanàna, dia Jerosalema, ka mandehana asio marika eo amin’ny handriny ny olona izay misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana rehetra izay atao ao aminy. (Ezekiela 9: 3-4)
Ireo izay tsy nahita ny fahotan’ny fiangonana, ka tsy nisento na nitomany, dia tsy ho voaisy tombo-kase sy hovonjena amin’ny fandringanana ho avy. Etsy ankilany, ny Fanahy Masina (miaraka amin’ny fitoeran-dranomaintin’ny mpanoratra) dia tonga amin’ireo izay misento sy mitomany, ary manoratra eo amin’ny handriny. Ahoana koa no hianarantsika amin’ny fomba azo antoka ny atao hoe ota, ary inona no fahotana tokony hisentonantsika sy hitomaniantsika, afa-tsy amin’ny fijerena an’i Jesosy sy ny ratra rehefa manambara izany ao amin’ny antokon-kintana Orion?
Nianarantsika tao amin’ny lahatsoratra teo aloha hoe inona Ny Hiaka mafy tafiditra. Tafiditra indrindra ao anatin’izany ny fanambarana (fotoana) ny amin’ny andro fahatezeran’Andriamanitra sy ny fiavian’i Jesosy fanindroany ary koa ny hafatry ny anjely telo miaraka amin’ny filazana fanampiny momba ny fahotana izay niditra tao amin’ny fiangonana:
Tonga tamin’ny fanahy sy ny herin’i Elia i Jaona mba hanambara ny fiavian’i Jesosy voalohany. Naseho ho amin’ny andro farany aho ary nahita fa i Jaona dia naneho ireo izay handeha amin’ny fanahy sy ny herin’i Elia ho any manambara ny andro fahatezerana sy ny fiavian’i Jesosy fanindroany. {EW 155.1}
Ny GRB 130427A dia nanamarika antsika hanoratana amin'ny antsipiriany ny fotoan'ny pesta. Izany dia namely tamin'ny andro firavoravoana voalohany tamin'ny 2013 izay nilatsaka tamin'ny Sabata andro fahafito, ary dia toy izany no nanokatra ny triplet farany amin'ny HSL (Lisitra Sabata Avo) ary ny andro fitarainana mafy. Ny GRB lavitra tamin'ny 27 aprily dia manamarika ny fiandohan'ny hiaka mafy, raha ny GRB akaiky ny Betelgeuse kosa no hanamarika ny fiafarany. Tsy ho feno ny hafatra nentintsika raha tsy niresaka momba ny fahatezeran’Andriamanitra, satria anisan’ny votoatin’ilay antso mafy izany.
Ny GRB dia namely tamin'ny andron'ny amboara onja (voaloham-bokatra), izay mivondrona amin'ny Pentekosta ao amin'ny HSL satria milatsaka amin'ny andro iray amin'ny herinandro foana izy ireo. Tamin'ity taona ity dia samy nianjera tamin'ny Sabata izy ireo izay nampiavaka azy ireo. Ny famantarana ny GRB 130427A dia narahina tamin'ny Pentekosta niaraka tamin'ny famantarana mifameno, izay mamatsy indray ny fitaovana ho an'ity lahatsoratra vaovao ity mba hamenoana ny lohahevitra momba ny loza. Ny GRB tamin'ny 27 aprily dia nihatra tamin'izao tontolo izao, fa ny famantarana azonay tamin'ny Pentekosta dia teo an-toerana, ary mihatra amin'ny mpino ihany.
Ny datin'ny GRB sy ny Pentekosta dia asongadin'ny HSL. Ny famantaranandro Orion dia manondro ny taona, fa ny HSL kosa manondro ny andro. Mahaliana kokoa ny manamarika fa ny hafatr’i Orion sy ny fianarana mifandray amin’izany dia tonga voalohany indrindra tamin’ny Rahalahy Jaona nandritra ireo fotoana voatendrin’Andriamanitra manokana amin’ny taona. Ny Sabata ambony dia fotoana izay itarihan’ny Fanahy Masina indrindra amin’ity hetsika ity.
Tsy zava-baovao amin’ny Advantista izany tranga izany. Nandritra ny triplet manokana HSL tamin'ny taona 1888, '89, '90 no nanombohan'Andriamanitra nanome ny fahazavan'ny anjely fahefatra tamin'ny olony. Ireo taona ireo dia nifanandrify tamin’ny tsingerin’ny sabata sy ny tsingerin’ny jobily, izay mampiseho fa miaraka amintsika amin’ny fomba manokana Andriamanitra tsy amin’ny Sabatany isan-kerinandro ihany, fa amin’ireo tsingerina fito rehetra izay naoriny. Manome hazavana mifanaraka amin'ilay fotoana izy. Ny triplet 1841, '42, '43 koa dia mifanaraka amin'ny tsingerin'ny sabatika sy ny jobily. Ireo izay miantehitra amin’Andriamanitra dia afaka mandre ny fitempon’ny fony ao anatin’ireo tsingerina fito rehetra.
Ny Sabata, indrindra fa ny Sabata Avo, dia ny fanatonan’Andriamanitra ny zavaboary tiany, tahaka ny nankafizan’i Adama sy Eva ny firaisana Aminy tao amin’ny saha. Fotoan’ny fifandraisan’Andriamanitra sy ny olony izao. ny Gene of Life asehon’ny HSL dia mampiseho ny toetran’Ilay nametraka ny andro firavoravoana voatendry voalohany.
Ny Apokalypsy 13 dia milaza fa ny afo avy any an-danitra sy ny sary manaraka (lalàna momba ny alahady) dia avy amin’ny bibidia, fa tsy Andriamanitra. Mazava ho azy fa avelan’Andriamanitra hanao izay hataony ireo sampan-draharaha satana, saingy tsy avy amin’Andriamanitra izany ary tsy maneho ny toetrany. Satana no te handringana sy hifehy, fa Andriamanitra no manome fiainana sy safidy malalaka.
Ary izy [ilay bibidia niakatra avy tamin’ny tany] manao fahagagana lehibe, ka Mampidina afo avy any an-danitra Izy etỳ ambonin’ny tany eo imason’ny olona, ary mamitaka izay monina ambonin’ny tany amin’ny alalan’ny famantarana izay navelany hatao eo imason’ny bibidia; manao amin'izay monina ambonin'ny tany mba hanao sarin'ny bibidia izy; izay voan'ny sabatra, dia velona ihany. ( Apokalypsy 13:13-14 ).
Ny afo lehibe manova izao tontolo izao avy any an-danitra dia tsy voamariky ny HSL mivantana satria ny HSL dia mampiseho izay ataon'Andriamanitra fa tsy izay ataon'i Satana. Izy io dia maneho ny fototarazon’ny fiainana mandrakizay izay tao anatin’ny ra nandriaka tao Kalvary, fa tsy ny faharatsian’ny sampan-draharahan’i Satana. Noho izany antony izany dia tsy mety ny fametrahana ny hetsika baolina afo tamin'ny Pentekosta. Sabata avo ho an’ny Tompo izany, ary ho hitanao ny fihetsik’Andriamanitra ho antsika tamin’ny alalan’ny Fanahy Masina tamin’izany andro izany.
Indraindray isika dia manadino ny zavatra nianarantsika teo aloha, na tsy mianatra indray ny zavatra nosoratana teo aloha noho ny fahatakarana vaovao. Azoko antoka fa efa niaina izany koa ny mpamaky anay. Lalina loatra ireo raharaha soratanay ka isaky ny averina vakina ny lahatsoratra iray dia tonga hatrany amin’ny halalin’ny zavatr’Andriamanitra tsy takatry ny saina ny fahatakarana ny olona iray. Mandritra izany fotoana izany, ny traikefa eo amin'ny fiainana dia mampitombo ny hafatra amin'ny fomba manokana. Amin'ny voalohany, ny saina dia zara raha mahazo ny zavatra izay nesorina tamin'ny mahazatra, saingy rehefa miorim-paka ao amin'ny fahamarinana ny olona iray ary mihamiharihary kokoa ny sary lehibe, dia azo fantarina tsara kokoa ny antsipiriany tsara kokoa sy ny fahamarinana an-kolaka kokoa.
Ny HSL dia manondro ny fotoan’ny fiasan’Andriamanitra, fa tsy ny fiasan’ny fahavalon’ny fanahy. Noho izany dia mametraka ny sainay izahay Fanisana farany hatramin’ny fiandohan’ny loza tamin’ny 25 Oktobra 2015 taorian’ny Sabata Avo 24 Oktobra izay handaozan’i Jesosy ny fitoerana masina indrindra. (Ny hendry anefa dia hahatakatra fa hifarana tokoa ny fizahan-toetra ho an’ny olombelona rehetra fito andro mialoha.)
Ny tadio fampitandremana
Nanana traikefa niavaka tamin'ny tafio-drivotra teto amin'ny toeram-pambolena izahay tamin'ny taon-dasa. Iray amin’ireo zavatra ratsy indrindra no nitranga ny marainan’ny nahatongavan’ny Rahalahy Gerhard teto, enim-bolana mahery lasa izay. Izy no mpikapa hazo, satria efa manana traikefa amin’ny fanapahana hazo. Tsy nahazatra ny orana tamin’ny voalohany, kanefa raha nandohalika nivavaka nandritra ny fotoam-pivavahana maraina izahay, dia nitombo mafy ny tafio-drivotra. Nandritra ny vavaka dia nandre ny rivotra sy ny orana izahay, avy eo dia nidona sy nitabataba. Raha mbola nivavaka i Jan, dia nangataka fiarovana tamin’ny tafio-drivotra izy, ary tamin’ny fiafaran’ny vavaka nataony dia nanjary nisy orana be ny ankamaroan’ny herisetra. Nitsirika teo am-baravarankely izahay mba hijery izay nitranga, ary avy hatrany dia nahita fa tena ratsy ilay izy.
Rehefa nihena ny orana, dia nivoaka izahay nijery ny fahasimbana. Be dia be ny hazo nianjera, nefa tsy nisy fahasimbana lehibe tamin’ireo trano! Nisy fahasimbana madinidinika vitsivitsy izay mora azo namboarina. Ny fomba nanapahana ny hazo lehibe sasany dia nanoro fa nisy tafio-drivotra namely (jereo ny sary; indrisy fa tsy dia hita loatra ny hatevin'io vatan-kazo io). Tsy nisy fahasimbana ny mpiara-monina ka toa nifantoka manokana taminay. Nisaotra an’Andriamanitra izahay noho ny fiarovany; tsy nisy aina na rafitra naratra. Nisy hazo iray nianjera teo anilan’ny omby iray, nefa tsy naninona. Nisy hazo nianjera nanodidina ilay ramada izay somary marefo, saingy tsy tapaka.
Tsy ilaina ny milaza fa nanokatra ny masonay ny loza ateraky ny hazo lehibe maro izay manakaiky ny trano. Vokatr’io tafio-drivotra io, dia nanosika an’i Gerhard hanapaka ireo hazo mampidi-doza ny Fanahy Masina mba hisorohana ny fahasimbana amin’ny oram-baratra ho avy. Na dia niaro anay aza Andriamanitra, dia niaiky izahay fa mila manao ny anjarantsika mba hiomana amim-pahendrena amin’ny zavatra tsy azo ihodivirana.
Nitondra tombony fanampiny ny fanesorana ireo hazo. Nanitatra ny fahitana ny lanitra izany ary nanokatra ny lalana ho an'ny tara-masoandro bebe kokoa mba hanazava ny tranonay sy hitsiky amin'ireo hazo fihinam-boa.
Toy ny mahazatra dia avelan’ny Tompo hiaina mialoha ny fotoana isika mba hahafahanao mianatra avy amin’ny zavatra niainantsika. Na dia hahomby aza ilay tafio-drivotra mananontanona, dia fampitandremana fotsiny toy ilay rivo-doza nolazaiko teo. Ho loza ho an’ireo izay nanana fahazavana sy tsy niraharaha izany, fa hanosika ny mpino hiomana amin’ilay tena tafio-drivotra ho avy.
Fialofana amin'ny andron'ny tafio-drivotra
Tsy fantatray fa hisy tafio-drivotra hafa indray ny andro Pentekosta. Niezaka nanala ireo hazo mampidi-doza izahay talohan'io daty io, ary nahomby tamin'ny fanesorana ny ratsy indrindra tamin'izy ireo. Ny sasany tamin'ireo hazo dia tena sarotra, ary matetika ny fitaovana tsy maintsy ampiasaina eto amin'ity firenena ity no tsy ampy. Matetika ny hazo be dia be no niankin-doha tamin'ireo tranobe, ka nampidi-doza ny asa. Amin'ny toe-javatra iray toy izany, dia nivaha ny tariby teo ambanin'ny fihenjanana ary niankina tamin'ny tempoly ilay hazo, izay tsy nihazona afa-tsy ny savily roa santimetatra ny hateviny! (Sary misy an'i Jan sy Gerhard eo ambony.) Nisy tranga sarotra iray hafa koa ny hazo iray nomenay anaram-bosotra hoe “Ny tanan'ny Devoly” izay nandrahona ny hanorotoro ny trano iray.
Tahaka ny nampiasantsika ireo fahaiza-manao nomen’Andriamanitra antsika mba hanaovana ilay asa sarotra sy mafy amin’ny fanadiovana hazo, dia tsy maintsy mampihatra ny ezaka isika mba handresena ny fahalementsika sy hanaisotra ny fiainantsika amin’ireo zavatra izay manaloka antsika ary manakana antsika tsy haneho ny fahazavan’Andriamanitra amin’ny hafa. Rehefa miasa isika dia mivavaka mba hahazo ny fanampian’Andriamanitra ary miara-miasa amintsika ny Tompo.
Ny olon'Andriamanitra eto an-tany dia ny olombelona izay tokony hiara-miasa amin’ny masoivohon’Andriamanitra ho famonjena ny olona. Hoy i Kristy amin’ireo fanahy izay tafaray Aminy: “Ianareo dia iray amiko, dia mpiara-miasa amin’Andriamanitra.” ( 1 Korintiana 3:9 ). Andriamanitra no mpilalao lehibe sady tsy hita maso; ny olombelona dia ilay manetry tena sy hita maso, ary ny fiaraha-miasa amin’ireo masoivoho any an-danitra ihany no ahafahany manao zavatra tsara. Rehefa hazavain’ny Fanahy Masina ihany ny saina no ahafantaran’ny olona ny fahafahana misafidy. Ary noho izany i Satana dia mikatsaka mandrakariva ny hampivily ny saina hiala amin’Andriamanitra ho amin’ny olombelona, mba tsy ahafahan’ny olona miara-miasa amin’ny Lanitra. Mitarika ny saina ho amin’ny zavatra noforonin’olombelona Izy, ka mitarika ny olona hatoky ny olona, hanao ny nofo ho sandriny, mba tsy hihazonan’ny finoany an’Andriamanitra. {2SM 123.1}
Rehefa vitantsika izay rehetra vitantsika dia tsy maintsy matoky an’Andriamanitra fotsiny isika. Nisy hazo lehibe iray manokana teo anelanelan’ireo rafitra malemy indrindra tao amin’ny toeram-pambolenay. Rehefa nijery azy io ny Rahalahy Gerhard, dia hitany fa na inona na inona lalana hampidina azy io, dia hanimba zavatra izany. Noho izany dia nanapa-kevitra ny hamela izany ho eo an-tanan’Andriamanitra izy, ary nanamarika fa tsy maintsy hokapain’Andriamanitra io hazo io amin’ny fotoanany. Indro, nanao izany Izy!
Rehefa tonga teo amintsika tamin’ny endriky ny tafio-drivotra ny “rivotra mahery mifofofofo” tamin’ny Pentekosta, dia nahery vaika izany. Tonga tamin’ny zoma 14 jona talohan’ny Sabata Avo izany. Nitondra havandra, mitovy habe amin'ny baolina golf ny sasany. Fohy ilay izy nefa nahery vaika. Nilamina ny tranonay rehetra satria efa vita ny asa fanomanana. Hazo lehibe maromaro indray no nianjera, izay manaporofo fa mahery lavitra noho ny teo aloha ity rivo-doza ity. [FANAOVANA: maro tamin'ireo mpifanolo-bodirindrina taminay no nanatri-maso ilay fantson-drano ary nilaza fa tsy mbola niaina oram-baratra toy izany izy ireo teo amin'ny fiainany! Nisy fiantraikany teo amin’ny hafa teo amin’ny manodidina anay izany, fa teo an-toerana ihany.]
Nidina nandritra ny tafio-drivotra ilay hazo lehibe tsy zakanay tsy nanimba. Noravan’Andriamanitra tokoa izany, araka ny nolazain’ny Rahalahy Gerhard! Noongana ilay hazo ary nandry tsara ka tsy nanimba rafitra na hazo fihinam-boa! Nianjera tamin’ny ramada izy io, ary tsy nanapaka ny hazo fihinam-boa nanodidina azy. Nisy rantsana lehibe nianjera tao anatin’ny santimetatra vitsivitsy avy teo amin’ny tafon’ny lafaoro biriky, ary mety ho potika izany raha toa ka hafa kely ny fianjeran’ilay hazo.
Ny fahatezeran’Andriamanitra izay tonga eto an-tany amin’ny loza fito farany no ho “rivo-doza” lehibe indrindra hatrehin’ny olombelona. Namaritra izany toy izao i Isaia:
Ary Jehovah no hanao ny azy feo be voninahitra ho re sy hambara ny fahazavan'ny sandriny, amin'ny firehetan'ny fahatezerany sy ny lelafo mandevona. amin'ny fielezany sy ny tafio-drivotra ary ny havandra. (Isaia 30: 30)
Tokony hiomana amin’ny fomba rehetra ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny fanaovana ny anjarany toa antsika. Tadiavo ny loza ateraky ny fiainana ara-panahy, ary miezaha hanapaka izany mba hahafahan’ny tara-pahazavan’ny fahamarinan’Andriamanitra mandefa ny tara-pahafaliany tsy misy sakana amin’ny varavaran’ny fo. Raha vao tonga ny tafio-drivotra dia tara loatra ny fiomanana!
Na izany aza, Andriamanitra dia hanampy antsika amin'ny zavatra tsy ho vitantsika.
Ary hisy tabernakely ho aloka amin'ny antoandro noho ny hafanana, ary ho fialofana sy fierena avy amin'ny tafio-drivotra sy ny orana. (Isaia 4: 6)
Ny olo-marina dia harovana mandritra ny fotoan’ny loza tahaka antsika. Rehefa tonga amin’izao tontolo izao ny tafio-drivotry ny fahatezeran’Andriamanitra, dia hiaro ny Azy Izy. Efa nanomana sy nanao izay rehetra tratry ny heriny izy ireo, ary Andriamanitra dia hiaro azy ireo amin’ny loza izay tsy vitan’ny fiomanana ara-batana. Ny asantsika dia ny manaraka ny fitarihan’ny Fanahy Masina mba hiasa araka izay tratrantsika, kanefa rehefa miposaka ny tena tafio-drivotra dia tsy maintsy mametraka ny raharaha eo am-pelatanan’Andriamanitra isika ary matoky Azy mba hiaro antsika tahaka ny amin’io hazo manokana io.
Ny Salamo 91 dia mirakitra ny lohahevitra:
Izay mitoetra ao amin'ny fierena izay an'ny Avo Indrindra dia mitoetra eo ambanin'ny aloky ny Tsitoha. Izaho hilaza an'i Jehovah hoe: Fialofako sy batery fiarovana ho ahy Izy, Andriamanitro; Izy no hitokiako. Eny tokoa, Izy no hanafaka anao amin'ny fandriky ny mpihaza sy ny mpihaza areti-mandringana ratsy fanahy. Hisandrahaka ny rantsany eo ambanin'ny aloky ny elatrao Izy; Ny fahamarinanao hampitoerinao ho an'ny adala. Tsy hatahotra ny horohoro nony alina ianao; na ho an'ny arrow izay manidina antoandro; Na ho an'ny areti-mandringana izay mandeha amin'ny maizina; na ho an'ny fandringanana izay mandrava mitataovovonana. Ny arivo no lavo eo anilanao, ary ny iray alina eo an-kavananao; fa tsy hanakaiky anao izany. Ny masonao ihany no hojerenao sy ho hitanao ny famaliana ny ratsy fanahy. Fa nataonao ho fonenanao Jehovah, Izay aroko, dia ny Avo Indrindra; Tsy hisy loza hanjo anao, ary tsy hanakaiky ny lainao. Fa Izy handidy ny anjeliny ny aminao mba hiaro anao amin'izay rehetra halehanao. Eny an-tànany no hitondran'ireo anao, fandrao ho tafintohina amin'ny vato ny tongotrao. Ny liona masiaka sy ny vipera hodiavinao; Ny liona tanora sy ny menarana no hohitsahinao. Satria Izaho no niraiketan'ny fitiavany, dia hamonjy azy Aho; Hanandratra azy ho any amin'ny avo Aho, satria mahalala ny anarako izy. Hiantso Ahy izy, dia hamaly azy Aho; Izaho hamonjy azy sy hanome voninahitra azy. Hovokisako fahela-velona izy, ary hasehoko azy ny famonjeko. (Salamo 91:XNUMX)
Tadidio ilay toro lalana hoe tsy hanome porofo tsy azo lavina Andriamanitra, satria tsy maintsy maneho finoana foana isika. Na dia mandritra ny loza aza dia mety tsy ho azo antoka loatra ny fiarovan’Andriamanitra. Na dia mirohondrohona aza ny tafio-drivotra, dia mety hanontany tena isika isaky ny misy loza hanjo antsika, toy ny hoe inona no fahasimbana nanjo ny toeram-pambolena raha nandre ny rivotra sy ny havandra mifofofofo teny ivelany. Ny vanim-potoanan’ny loza dia ny finoana ihany no ifikirantsika. Izao no andro fahorian'i Jakoba;
Indrisy! Fa lehibe izany andro izany, ka tsy misy tahaka azy; fa hovonjena ho afaka amin'izany izy. (Jeremia 30: 7)
Fantatro fa maro amin'ireo mpamaky antsika no afaka mifandray amin'ny zavatra niainantsika noho ny tafio-drivotrany. Miteny amintsika amin’ny teny izay takatsika ny Tompo. Hamaranako amin'ny video ity lahatsoratra ity:
