Azo inoana fa ity no andiany farany amin’ny lahatsoratra, na alohan’ny hidirantsika amin’ny fisehoan-javatra mampihozongozona ny tany, na alohan’ny hanajanonantsika ny fanompoantsika.
Mazava ho azy fa fantatsika fa mihoatra ny 99% amin'ny Advantista no hihoby sy haneso amin'ity tranga farany ity. Tokony halahelo be kosa izy ireo. Araka ny anarany, dia miandry ny fiverenan’ny Tompo ny “Advantista”, saingy hafindra ho amin’ny fotoana tsy voafetra indray izany—dia i Orion. tsy nanamafy ny tena fiangonan'Andriamanitra, mampiseho ny finoany fototra, ary ny lisitry ny Sabata Avo nanomboka tamin'ny 1841, tsy dia naneho ny fe-potoana fito fanadiovana azy, izay nanomanan’Andriamanitra tamim-pitandremana ny fiangonana mba ho afaka hiantso mafy. Avy eo, tamin'ny 1888, Andriamanitra dia ho niala teo amin'ny zoron'izao rehetra izao, nalahelo sy nitoloko, satria ny fahazavan'ny anjely fahefatra, izay antsoina hoe Fanahy masina, efa efa nolavina tamin’izany. Ny 120 taona nivezivezena tany an’efitra ara-panahy dia tsy ho tapitra tamin’ny 2010 ho an’ny Fiangonana Advantista, ary angamba mbola hanana zato taona vitsivitsy hiandry ny fiverenana. Na izany aza, ny ankamaroan'ny Advantista dia maniry ny tsy ho fantatra io fotoana io, ary mampiasa teny sasany avy amin'i Ellen G. White izy ireo mba hanohanana ny heviny. Araka izany, dia tsy maintsy niaina hatramin’ny herinandro farany alohan’ny fiverenana isika raha tsy nahalala ny fotoana, ary na dia teo aza ny lalàna Alahady, dia tsy hisy hahalala raha haharitra herinandro, iray volana, herintaona, folo taona, taonjato iray, na arivo taona mihitsy aza ny fijaliantsika. Tsy hiverina intsony ny tantara, ary isaky ny nomena ny faminanian’ny Apokalypsy dia ho an’ilay antsoantso mamatonalina diso voalohany ihany, mba ho lehibe tokoa ny fahadisoam-panantenana, ka tsy hisy hino mihitsy ny fotoana rehetra aorian’ny 1844.
Raha ny marina, dia ara-drariny ny nanomezan’Andriamanitra toromarika fa tsy hisy fotoana hapetraka manomboka amin’ny 1844 mandra-panomezana ny fahazavana fenon’ny anjely fahefatra, satria tsy ho nampiasa izany tsara isika. Ohatra, raha efa fantatsika 120 taona lasa izay fa ho tara loatra i Jesosy, dia firy ny Advantista no tena nibebaka sy nino ny hafatra ary nanova ny fiainany? Isan'andro, dia tokony ho niomana ho amin’ny fanombohan’ny fisehoan-javatra amin’ny andro farany izy ireo ary indrindra taorian’ny nandavany ny hafatry ny anjely fahefatra tamin’ny 1888. Na dia teo aza ny hamafisan’izy ireo, dia nomen’Andriamanitra fe-potoana in-3 heny 40 taona indray ny vahoakan’ny Advantista efa reraka mba hirenireny tany an-tany efitra taorian’ny taona 1890.
Na dia izany aza, ny Fiangonana Advantista dia nampiasa tamin’ny fomba ratsy ny fotoana fanampiny tamin’ireo 120 taona nomen’Andriamanitra. Vao mainka nanimba tena sy namerina ny fahadisoan’ny fiangonana hafa izany. Mbola ratsy kokoa aza izany! Izy no mpitondra ny fahazavana lehibe izay nomena ny fiangonana amin’ny andro farany, nefa tsy namela ny fahazavany hamirapiratra— toe-javatra izay namerimberina ny Fanahin’ny Faminaniana tamin’ny fiahiahiana lehibe. Fa kosa, ny Star of Islam mitsangana eo amin’ny fiangonana ankehitriny, ary ny “Andriamanitsika” dia heverina ho mpanompo sampy ao amin’ireo toriteny nataon’ireo mpitarika 25 ambony ao amin’ny Fiangonana Advantista, raha i Abrahama razambentsika iombonantsika kosa no tsindriana ho fototry ny mampifandray antsika amin’ny finoana silamo sy ny Jiosy. Koa ny Fiangonana Advantista dia nanaraka ny taratasy, izay nofaritan'ny fandaharana fanasan-doha papaly an'ny Vatican, izay nomen'ny Firenena Mikambana azy tamin'ny 2000. Ekiomenonisma tanteraka, fivadiham-pinoana tanteraka!
Tsia, ry Walter Veith malala, tsy miombon-kevitra aminao aho fa tsy maintsy mijanona ao amin'ity fiangonana ity isika mba hamakivaky hatramin'ny farany. Ny fiafaran’ny Fiangonana Advantista amin’ny maha-fikambanana azy dia efa naorina tamin’ny didin’Andriamanitra. HAMAKY Ny sambo ny fotoana ary ampiasao ny fahalalanao momba ny génétique mba hahatakarana ny dikan'ny hoe stop codon, izay mifanaraka amin'ny taona 1861-1863 ao amin'ny Tantara Advantista. Ary ao amin’ny fototarazon’Andriamanitra, dia mahita “fijanonana indroa” mihitsy aza isika mba hampisehoana fa ny fiafaran’ny tantaran’izao tontolo izao. tena tratra.
Ny HSL dia tsy nanomboka tamin'ny 1861-1863, rehefa niorina ny fikambanana. Jesosy dia mahita ny fivoarana feno ny tena fiangonan'Andriamanitra ho toy ny fizotry ny vanim-potoana mitohy manomboka amin'ny taona 1841-2015 izay mizara ho dingana fito. Izany dia mampiseho mazava tsara ny fomba hahatakarana ny tenin’i Ellen G. White hoe “ny fiangonana dia haharitra hatramin’ny farany”. Ny Advantista marina dia ireo izay nanaiky ny fampianarana sy niaina araka ny fahazavana nomena ny fiangonana hatramin’izay. Maro no tsy mahazaka intsony ny fivadiham-pinoana tanteraka ataon’ireo rahalahy manodidina azy, satria mifindra ny ota ary mety ho voan’ny aretina izy ireo raha mijanona ao amin’ny fiangonany. Mivavaha ho an’ireo rahalahy sy anabavy izay, noho ny tsy fivadihany tamin’Andriamanitra, dia lasa olona manirery indrindra eto an-tany—tsy misy ny fanohanan’ny fianakaviany na ny fiangonany niova fo—ho amin’ny faharesen-dahatra, izay manentana ny fankatoavana ny didy sy ny lalàna. Mahamenatra ny tsy miraharaha azy ireo fotsiny satria te hijanona amin'ny karama amin'ny Fihaonamben'ny Fiangonana ianao.
Ity andiany farany amin’ny lahatsoratra ity dia miantefa manokana amin’ireo mpitarika lehibe manan-kery eo anivon’ny Fiangonana Advantista, izay tokony hamirapiratra toy ny kintana ary tokony ho nanaiky tamim-pifaliana ny fahazavana vaovao nomena teto nandritra ny roa taona sarotra mahery. Misy anarana toa an’i Doug Batchelor, izay nivarotra ny tenany sy ny fikambanany tamin’ny GC, ary i David Gates, izay niasa tamin’ny fomba mahatalanjona teo amin’ny sahany, nefa avy eo dia resin’ny faneren’ny vahoaka sy ny fanomezana.
Ao anatin'ny lisitr'ireo izay mandà ny fahazavana, dia tsy maintsy ampidirintsika ireo anarana izay nohajaiko mihitsy aza, toa an'i Gerhard Pfandl, izay, miaraka amin'ny “Fanambarana momba ny Hafatra Orion” ho “mpitondra tenin'ny BRI” dia namoaka fiampangan-tena toy izany fa ny fotoanako dia sarobidy loatra ka tsy afaka mamaly akory ny fanoritsoritana tsy dia tsara loatra, sora-baventy, ary mitongilana toy izany. Niaiky mihitsy aza izy tany am-boalohany fa tsy nisahirana namaky ny lahatsoratro fanazavana momba ny famelabelarana PowerPoint. Koa nahoana aho no handany andro hamaly ny taratasy izay tsy natolotra ahy akory? Nalefan’ny namako tany amiko izy io, volana maromaro taorian’ny nizarana izany tao amin’ny Fiangonana. Toy izany no iampangan’ireo rahalahintsika rahalahy iray nefa tsy manome azy fahafahana hiaro tena, mifanohitra amin’ny fotopoto-pitsipika ara-baiboly. Na izany aza, dia feno fankasitrahana aho fa tamin'ny farany dia fantatro mivantana avy amin'ny vavan'ny "BRI" ny zava-nitranga marina tamin'ny 1936 tao amin'ny Fiangonana, ary ny Orion dia mitsambikina kokoa noho ny noheveriko. Ny dikan-teny vaovao amin'ny fandalinana Orion dia mampiditra ny Fanambaran'ny BRI ary nanjary nalaza kokoa noho ny hatramin'izay.
Anisan'ireo jiro lehibe izay maty ny pasitera manana fahefana toa an'i Hugo Gambetta, izay tena ankafizina, indrindra any Amerika Atsimo. Tsy mamaly ny fifandraisana miantefa aminy manokana izy, mametraka azy amin'ny sehatra mitovy amin'i Doug Batchelor, izay miafina ao ambadik'i Eugene Prewitt mba tsy ho voasambotry ny “adaladala” sy ny “heretika” toa an'i John Scotram. Ry Hugo Gambetta malala, vakio azafady Volana feno tao Getsemane mba hahatakarana ihany koa amin’ny farany fa tsy maty tamin’ny fotoana namonoana ny Paska i Jesosy, araka ny voalazanao ao amin’ny toriteny maro ao amin’ny YouTube, na dia mitanisa mivantana ireo andalan-teny avy amin’ny asa soratr’i Ellen G. White izay manazava fa maty tamin’ny fotoana nanaovana sorona isan’andro Izy. Azonao ianarana avy amin’ireo lesona manan-danja maro nataony ho an’ny fikarohana “karazana” nataonao, toy ny ataon’ireo mpitarika hafa izay manonona teny avy aminy nefa tsy takatry ny saina tanteraka.
Anisan'izany ireo mpandahateny malaza amin'ny andro farany toa an'i Olaf Schröer sy Nicola Taubert ao amin'ny Amazing Discoveries, izay efa nibanjina ny hafatra indray mandeha farafaharatsiny, nefa mihevitra ny hazavana ho mampidi-doza. Rehefa manao izany izy ireo dia manatanteraka ity faminanian’i Ellen G. White manaraka ity:
Tokony hisy fanehoana mahatalanjona ny herin’Andriamanitra ao amin’ny fiangonana, nefa tsy hihetsiketsika eo amin’ireo izay tsy nanetry tena teo anatrehan’ny Tompo izany, sy nanokatra ny varavaran’ny fo tamin’ny alalan’ny fieken-keloka sy ny fibebahana. Amin’ny fisehoan’ilay hery izay manazava ny tany amin’ny voninahitr’Andriamanitra [Ny fahazavan’ny anjely fahefatra ao amin’ny Apokalypsy 18], tsy hahita afa-tsy zavatra izay heveriny ho mampidi-doza ao anatin’ny fahajambana izy ireo, zavatra izay hanaitra ny tahony, ary ho sahy hanohitra izany izy ireo. Satria tsy miasa araka ny heviny sy ny andrasany ny Tompo, dia hanohitra ny asa izy ireo. “Nahoana,” hoy izy ireo, “no tsy tokony ho fantatsika ny Fanahin’Andriamanitra, nefa efa an-taonany maro no tao anatin’ny asa?”—Satria tsy namaly ny fampitandremana sy ny fitalahoan’ny hafatr’Andriamanitra izy ireo, fa tsy nitsahatra niteny hoe: “Manan-karena sy nitombo fananana aho ka tsy manan-java-mahory.” Ny talenta, ny traikefa lava, dia tsy hahatonga ny olona ho fantson’ny fahazavana, raha tsy mametraka ny tenany eo ambanin’ny tara-pahazavan’ny Masoandron’ny Fahamarinana, ary antsoina sy voafidy ary voaomana amin’ny fanafiana ny Fanahy Masina. Rehefa manetry tena eo ambanin’ny tana-maherin’Andriamanitra ny olona mitantana zava-masina, dia hanandratra azy ireo ny Tompo. Hataony lehilahy mahay manavaka izy, dia lehilahy manankarena amin’ny fahasoavan’ny Fanahiny. Ny toetrany matanjaka sy feno fitiavan-tena, ny ditrany, dia ho hita eo amin’ny hazavana mamirapiratra avy amin’ny Fahazavan’izao tontolo izao. “Ho avy aminao faingana Aho ka hamindra ny fanaovan-jironao hiala amin’ny fitoerany, raha tsy mibebaka ianao.” Raha mitady an'i Jehovah amin'ny fonao rehetra ianao, dia ho hitanao Izy.
Efa akaiky ny farany! Tsy manana fotoana ho very isika! Ny fahazavana dia tokony hamirapiratra avy amin’ny olon’Andriamanitra amin’ny tara-pahazavana mazava sy miavaka, mitondra an’i Jesosy eo anoloan’ireo fiangonana sy eo anoloan’izao tontolo izao. Ny asantsika dia tsy tokony ho voafetra ho an’ireo izay efa mahalala ny fahamarinana ihany; ny sahantsika dia izao tontolo izao. Ny fitaovana ampiasaina dia ireo fanahy izay mandray amim-pifaliana ny fahazavan’ny fahamarinana izay ampitain’Andriamanitra aminy. Ireo no masoivohon’Andriamanitra hampita ny fahalalana ny fahamarinana amin’izao tontolo izao. Raha ny fahasoavan’i Kristy no tonga siny hoditra vaovao ny olony, dia hofenoiny divay vaovao izany. Hanome fahazavana fanampiny Andriamanitra, ary haverina indray ireo fahamarinana taloha, ary hosoloina ao amin’ny rafitry ny fahamarinana; ary na aiza na aiza alehan'ny mpiasa dia hahomby izy. Amin’ ny maha-iraka an’ i Kristy azy, dia tokony handinika ny Soratra Masina izy ireo, hitady ny fahamarinana izay nafenina tao ambanin’ ny fakom-pahadisoana. Ary ny tara-pahazavana rehetra azo dia ampitaina amin'ny hafa. Ny fahalianana iray no hanjaka, ny lohahevitra iray hitelina ny hafa, -Kristy ny fahamarinantsika. {RH 23 Desambra 1890, And. B, feh. 18–19}
Nahoana ireo “mpitarika” ireo, izay manana hery lehibe eo amin’ny andian’ondrin’ny Fiavian’ny Tompo, no tsy mihaino ny fampitandreman’ny irak’Andriamanitra izay nomena manokana ho an’izao fotoanan’ny fahazavana vaovaon’ny anjely fahefatra izao?
Maro amin’ireo izay itadiavan’ny olona fampianarana no tsy mitondra ny andian’ondriny ho amin’ny rano madion’ny fiainana. Raha mifoha amin’ny famakiana ny Teny ny olona iray mba hitady ny fahamarinana, raha amin’ny fikatsahana ny hahafantatra izay ampianarin’ny Soratra Masina, ka asehony fa ho tonga tompon-trano hendry izy, dia voampanga ho nanao ratsy lehibe izy. Hitany ny fahamarinana, tsy araka ny nambaran’ireo mpanompo, fa araka ny nanehoan’i Kristy izany tao amin’ny Testamenta Taloha sy Vaovao, ary amin’ny maha-mpitantana mahatoky azy no ilazany amin’ireo manodidina azy; fa tiany hozaraina aminy ny hafatry ny fahasoavana. Ahoana anefa no nitondran’ireo mpampianatra fivavahana azy?—Toy ny nitondran’ny mpitondra jiosy an’i Kristy. Tazonina ho fanesoana izy. Miampanga azy eny amin’ny polipitra ireo mpanompo, ary manambara fa miteraka fisaratsarahana ao amin’ny fiangonana izy. Tandindomin-doza ny tombontsoa mandrakizay, fa ireo izay tokony handray ny mazava amin’ny fifaliana kosa dia miady amin’ny Tenin’Andriamanitra ho mampidi-doza. Tsy miteny amin’izay heveriny ho voafitaka izy ireo hoe: “Avia, aoka isika hiara-mandinika izany. Raha nahazo fahazavana ianao dia omeo anay; fa mila ny tara-pahazavana rehetra izay mamirapiratra avy amin’ny Tenin’Andriamanitra isika. Ho tandindomin-doza ny fanahintsika raha miala voly sy mampianatra fahadisoana isika.” {ST 1 Martsa 1899, feh. 5}
Tokony handray am-po tokoa ireto torohevitra avy amin’ny Fanahin’ny Faminaniana manaraka ireto izy ireo:
Hihaino amim-pahatsorana
Rehefa asaina mihaino ny anton’ny fotopampianarana izay tsy azonao, dia aza manameloka ilay hafatra raha tsy efa nanao fanadihadiana lalina, ary fantaro avy amin’ny tenin’Andriamanitra fa tsy azo fehezina izany. Raha nanana fahafahana aho, dia niresaka tamin’ireo mpianatra tao amin’ny sekoly Sabata rehetra teto an-tany, ka nanandratra ny feoko tao anatin’ny fiangaviana mafy mba handehanany amin’ny tenin’Andriamanitra, hikatsaka ny fahamarinana sy ny fahazavana. Manana fahazavana sarobidy ho tonga amin’ny olony Andriamanitra amin’izao fotoana izao, ary tokony hiezaka mafy ianao amin'ny famotopotoranao mba hikendry na inona na inona afa-tsy ny fahalalana tsara ny hevitra rehetra momba ny fahamarinana, mba tsy ho hita eo amin’ireo izay tsy niaina tamin’ny teny rehetra izay aloaky ny vavan’Andriamanitra ianareo amin’ny andron’Andriamanitra.
Tokony hodinihina tsara ireo olana lehibe atahorana noho ny tsy firaharahana ny tenin’Andriamanitra. Ny fianarana ny Baiboly dia mendrika ny ezaka ara-tsaina tsara indrindra, ny fahaizana masina indrindra. Rehefa atolotra ny fiangonana ny fahazavana vaovao, dia mampidi-doza ny manakatona ny tenanareo amin’izany. Ny fandavana tsy hihaino satria mitsara an-tendrony ny hafatra ho an’ny iraka ianao dia tsy hahatonga ny raharahanao ho afa-tsiny eo anatrehan’Andriamanitra. Ny manameloka izay tsy renao sy tsy azonao dia tsy hanandratra ny fahendrenao eo imason’ireo izay mahitsy amin’ny famotopotorana ny fahamarinana. Ary ny miteny tsinontsinona izay nirahin’Andriamanitra hitondra ny hafatry ny fahamarinana dia fahadalana sy fahadalana. Raha mikatsaka ny hampianatra ny tenany ho mpiasa amin’ ny asany ny tanorantsika, dia tokony hianatra ny lalan’ ny Tompo izy ireo, ary hiaina amin’ ny teny rehetra izay aloaky ny vavany. Tsy tokony hanapa-kevitra izy ireo fa efa nisokatra ny fahamarinana manontolo, ary tsy manana fahazavana ho an’ny olony intsony ilay Tsitoha. Raha miorim-paka ao amin’ny finoana fa efa nambara ny fahamarinana manontolo, dia ho tanteraka tokoa izany atahorana hanary ny firavaka sarobidyn’ny fahamarinana izany dia ho hita rehefa mampitodika ny sainy ho amin’ny fikarohana ny harena an-kibon’ny tany ny tenin’Andriamanitra ny olona. {CSW 31.2–32.1}
Ity famaritana manaraka ity dia mifanaraka amin'ireo mpitarika ireo:
Mitombo ny isantsika, mihabetsaka ny tranontsika, ary izany rehetra izany dia mitaky firaisankina eo amin’ny mpiasa, ho amin’ny fanokanana manontolo sy ny fanoloran-tena tanteraka ho an’ny asan’Andriamanitra. Tsy misy toerana ao amin’ny asan’Andriamanitra ho an’ny mpiasa tsy miangatra, ho an’ireo izay tsy mangatsiaka na mafana. Hoy i Jesosy: “Tiako ho mangatsiaka na ho mafana ianao. Koa satria matimaty ianao ka tsy mangatsiaka na mafana, dia haloan’ny vavako ianao.” Anisan’ireo tsy mivaky loha ny kilasy izay mirehareha amin’ny fahamalinana lehibe amin’ny fandraisana “hazavana vaovao” izy ireo. araka ny filazan'izy ireo azy. Saingy ny tsy fandraisany ny fahazavana dia vokatry ny fahajambana ara-panahy; fa tsy mahay manavaka ny lalana sy ny asan’ Andriamanitra izy ireo. Ireo izay nilahatra hanohitra ny fahazavana sarobidin’ny lanitra, dia handray hafatra izay tsy nalefan’Andriamanitra, ary amin’ izany dia hanjary mampidi-doza amin’ ny asan’ Andriamanitra; fa hanao faneva sandoka izy.
Misy olona eo amin’ ny asantsika izay mety ho tena ilaina raha te hianatra momba an’ i Kristy izy ireo, ary handroso avy amin’ ny fahazavana mankany amin’ ny fahazavana lehibe kokoa; fa satria tsy hanao izany, dia sakana tsara izy ireo, mametra-panontaniana mandrakizay, mandany fotoana sarobidy amin’ny fifamaliana, ary tsy mitondra na inona na inona amin’ny fanandratana ara-panahin’ny fiangonana. Mamitaka ny saina izy ireo, ary mitarika ny olona hanaiky hevitra mampidi-doza. Tsy mahita lavitra izy; tsy fantatr'izy ireo ny fiafaran'ilay raharaha. Ny heriny ara-môraly dia lany amin’ny zavatra tsy misy dikany; satria mihevitra ny ataoma ho toy ny tontolo izy ireo, ary izao tontolo izao ho toy ny ataoma. {RHD6 Desambra 1892, feh. 5–6}
Ary indrisy fa toy izao foana:
Toy izany koa ny fisedrana niainan’ny olon’Andriamanitra taloha. I Wycliffe, Huss, Luther, Tyndale, Baxter, Wesley, dia nampirisika ny hampiharana ny foto-pampianarana rehetra ho fizahan-toetra ny Baiboly ary nanambara fa handa izay rehetra melohin’ny Baiboly izy ireo. Tamin'ireo lehilahy ireo dia nirehitra tamin'ny fahatezerana tsy mitsahatra ny fanenjehana; kanefa tsy nitsahatra nanambara ny marina izy ireo. Ny vanim-potoana samihafa teo amin’ny tantaran’ny fiangonana dia samy voamariky ny fivoaran’ny fahamarinana manokana, izay nampifanarahana tamin’ny zavatra nilain’ny olon’Andriamanitra tamin’izany fotoana izany. Ny fahamarinana vaovao rehetra dia nanao ny lalany hanohitra ny fankahalana sy ny fanoherana; ireo izay nahazo ny fahazavany dia nalaim-panahy sy voazaha toetra. Manome fahamarinana manokana ho an’ny olona ao anatin’ny hamehana ny Tompo. Iza no sahy mandà tsy hamoaka azy? Mandidy ny mpanompony Izy mba hanolotra ny fanasana farany feno famindram-po ho an’izao tontolo izao. Tsy afaka hangina izy ireo, raha tsy amin'ny atahorana ny fanahiny. Tsy misy ifandraisany amin’ny vokany ny ambasadaoron’i Kristy. Tsy maintsy manatanteraka ny andraikiny izy ireo ary mametraka ny vokatra amin’Andriamanitra. {GC 609.1}
Ary izany no vokany ho an'ny mpitondra noho ny fandavany tsy tapaka ny fahazavana vaovao avy Orion sy Vessel of Time:
Fihemorana eo amin'ny mpitondra fiangonana
Kintana maro izay nankafizintsika noho ny famirapirany no hivoaka ao anatin’ny haizina avy eo. — Mpaminany sy Mpanjaka, 188 (t. 1914).
Ny olona izay nomeny voninahitra fatratra dia hanao, amin’ny fiafaran’ny tantaran’ity tany ity, ho modely amin’ny Isiraely fahiny.... Ny fialana amin’ireo fitsipika lehibe napetrak’i Kristy ao amin’ny fampianarany, ny fanatanterahana ny tetikasan’olombelona, amin’ny fampiasana ny Soratra Masina mba hanamarinana ny fihetsika diso eo ambanin’ny asan’i Losifera, dia hanamafy ny olona amin’ny tsy fahatakarana. ary ny fahamarinana izay ilainy hanakanana azy ireo amin’ny fanao ratsy dia hiboiboika avy ao amin’ny fanahy toy ny rano avy amin’ny siny mitete.— Navoakan’ny Sora-tanana 13:379, 381 (1904).
Maro no hampiseho fa tsy iray amin’i Kristy izy ireo, fa tsy maty ho an’izao tontolo izao, mba hiara-belona Aminy; ary ho matetika ny fivadiham-pinoana ataon’ny lehilahy izay nitana andraikitra.—The Review and Herald, 11 Septambra 1888. {LDE 178.3–179.1}
Andeha hovakiantsika izao ny mahasarotra ny fanarahana ny antson’Andriamanitra sy ny fihainoana ny feon’Andriamanitra avy any Orion ny mpitondra:
Nisy orinasa naseho teo anatrehako, mifanohitra amin'ilay voalaza. Niandry sy nijery izy ireo. Nitodika ny masony an-danitra, ary teo amin’ny molony ny tenin’ny Tompony manao hoe: “Izay lazaiko aminareo dia lazaiko amin’ny olona rehetra hoe: Miambena.” “Koa miambena hianareo, fa tsy fantatrareo izay hihavian’ny Tompon’ny trano, na ho hariva, na ho mamatonalina, na ho maneno akoho, na ho maraina, fandrao avy tampoka Izy ka hahita anareo matory.” Ny Tompo dia manao fanemorana alohan'ny maraina. Nefa tsy tiany ho reraka izy ireo, na hampitsahatra ny fiambenany fatratra, satria tsy mbola misokatra ho azy ireo ny maraina. Nisolo tena ahy ireo miandry toy ny mijery ambony. Nifampahery izy ireo tamin’ny famerimberenana ireto teny ireto: “Lasa ny fiambenana voalohany sy faharoa. Ao amin'ny famantaranandro fahatelo, miandry sy miandrandra ny fiverenan’ny Tompo. Mbola misy fotoana kely hijerena izao.” Nahita ny sasany reraka aho; dia nibanjina ny masony, ary variana tamin’ny zavatry ny tany izy ka nivadika tamin’ny fiambenana. Hoy izy ireo: “Tamin’ny fiambenana voalohany dia nanantena ny Tomponay izahay, nefa diso fanantenana. Noheverinay fa ho avy amin’ny fiambenana faharoa Izy, saingy lasa izany, fa tsy tonga Izy. Mety ho diso fanantenana indray isika. Tsy mila manokana loatra isika. Mety tsy ho tonga amin’ny fiambenana manaraka izy. Eo amin’ny fiambenana fahatelo isika izao, ka izao no heverintsika fa tsara kokoa ny mihary ny harentsika etỳ an-tany, mba ho voaro amin’ny fahantrana isika.” Maro no natory, very hevitra noho ny fiahiana izao fiainana izao, ary voataonan’ny fitaky ny harena avy amin’ny fiandrasana sy ny fiambenany.
Nasehon'ny anjely tamiko fa nibanjina tamim-pahalianana fatratra ny fisehoan'ireo mpitazana reraka nefa mahatoky, fandrao hosedraina mafy loatra izy ireo, ka hilentika ao anatin'ny fisasarana sy ny fahasahiranana natao. avo roa heny satria navily niala tamin'ny fiambenany ny rahalahiny, ary mamon’ny fiahiana izao tontolo izao sy voafitaky ny fanambinana izao tontolo izao. Ireo anjely any an-danitra ireo dia nalahelo noho ireo izay nijery taloha, noho ny fahalainana sy ny tsy fahatokiany, dia mampitombo ny fitsapana sy ny enta-mavesatra an’ireo izay niezaka mafy sy naharitra nihazona ny toerana niandrasany sy niambina.
Hitako fa tsy azo atao ny manana firaiketam-po sy tombontsoa fiahiana izao tontolo izao, ho mampitombo ny fananan’ny tany, kanefa aoka ho eo amin’ny toerana miandry sy miambina, araka ny nandidian’ny Mpamonjy antsika. Hoy ilay anjely: “Tontolo iray ihany no azon’izy ireo atao. Mba hahazoana ny harena any an-danitra dia tsy maintsy manao sorona ny ety an-tany izy ireo. Tsy afaka manana tontolo roa izy ireo.” Hitako fa tena nilaina ny fitohizan’ny fahatokiana eo amin’ny fiambenana mba hialana amin’ny fandrika mamitaka an’i Satana. Mitarika ireo izay tokony hiandry sy hiambina Izy, mba handroso ho amin’izao tontolo izao; tsy manana fikasana handeha lavitra izy ireo, fa izany dingana iray izany dia nampiala azy ireo lavitra an’ i Jesosy ka nanamora ny firosoana amin’ ny manaraka; ary dia toy izany no izorana tsikelikely mankany amin’izao tontolo izao, mandra-pahatongan’ny fahasamihafan’izy ireo sy izao tontolo izao ho asa, anarana ihany. Namoy ny toetrany manokana sy masina izy ireo, ary tsy misy afa-tsy ny asany ihany no mampiavaka azy amin’ireo tia ny tontolo manodidina azy.
Hitako fa efa taloha ny fiambenana manaraka. Noho izany, tokony hisy ve ny tsy fahampian’ny fiambenana? Oh, tsia! Ilaina kokoa ny fiambenana tsy mitsahatra, satria amin'izao fotoana izao dia vitsy kokoa noho ny talohan'ny fahalasanan'ny fiambenana voalohany. Ankehitriny dia tsy maintsy ho fohy kokoa noho ny tamin'ny voalohany ny fe-potoana fiandrasana. Raha nijery tamin'ny fiambenana tsy mitsahatra isika, tsy mainka fa ilaina ny fiambenana indroa amin'ny fiambenana faharoa. Ny fandalovan'ny fiambenana faharoa dia nitondra antsika ho amin'ny fahatelo, ary ankehitriny tsy azo ialana ny fampitsaharana ny fiambenantsika. Ny fiambenana fahatelo dia mitaky fahavitrihana avo telo heny. Ny tsy manam-paharetana ankehitriny dia ho very ny fahazotoantsika rehetra, ny fiambenana maharitra hatramin'izay. Miezaka ny alina lava manjombona; fa nahemotra ny maraina noho ny famindram-po, fa raha ho avy ny Mpampianatra, dia ho hita fa tsy vonona ny maro. Ny tsy fankasitrahan’Andriamanitra ny hahafaty ny olony no anton’ny fahatarana ela be. Fa ny fahatongavan'ny maraina ho an'ny mino, ary ny alina ho an'ny tsy mahatoky, dia mihatra amintsika. Amin’ny fiandrasana sy fiambenana, ny olon’Andriamanitra dia tokony haneho ny toetrany manokana, ny fisarahan’izy ireo amin’izao tontolo izao. Amin'ny alalan'ny toerana misy antsika dia tokony hampiseho fa tena vahiny sy mpivahiny eto an-tany tokoa isika. Ny tsy fitovian’ireo tia an’izao tontolo izao sy ireo izay tia an’i Kristy dia mazava tsara ka tsy azo disoina. Na dia fahazotoana sy finiavana hahazo harena eto an-tany aza ny olon’izao tontolo izao, dia tsy mitovy amin’izao tontolo izao ny vahoakan’Andriamanitra, fa mampiseho amin’ny toeran’ny fahazotoana sy ny fiambenany ary ny fiandrasana fa miova izy; fa tsy eto amin'izao tontolo izao ny fonenany, fa tany tsara lavitra no tadiaviny, dia ny any an-danitra.
Manantena aho ry rahalahiko sy anabaviko malala fa tsy handalo ny masonareo amin’ireo teny ireo ianareo raha tsy mandinika tsara ny lanjan’izany. Ary ny lehilahy Galilia nijanona nijery hatrany an-danitra, hisambotra, raha azo atao, fahitana ny Mpamonjiny niakatra, roa lahy niakanjo fotsy, anjely avy any an-danitra nirahina hampionona azy ireo noho ny fahaverezan’ny fanatrehan’ny Mpamonjy azy, nitsangana teo anilany. ka nanontany hoe: “Ry lehilahy Galilia, nahoana no mijanona eto mijery ny lanitra ianareo? izany Jesosy izany, Izay nakarina niala taminareo ho any an-danitra, dia ho avy tahaka ny nahitanareo Azy niakatra ho any an-danitra.
Andriamanitra dia mikasa ny hampibanjina ny masony any an-danitra ny olony, hiandry ny fisehoan’ny voninahitr’i Jesosy Kristy Tompontsika sy Mpamonjy antsika. Na dia mitodika any amin'ny orinasa isan-karazany aza ny sain'izao tontolo izao, dia tokony ho any an-danitra kosa ny saintsika; ny finoantsika dia tokony hipaka hatrany amin’ny zava-miafina be voninahitry ny haren’ny lanitra, misintona ireo tara-pahazavana sarobidy sy masina avy ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra mba hamirapiratra ao am-pontsika, raha namirapiratra ny tavan’i Jesosy izy ireo. Maneso ny miandry sy miambina ireo mpaniratsira, ary manontany hoe: “Aiza ny teny fikasana ny amin’ny fihaviany? Diso fanantenana ianao. Miaraha aminay ankehitriny, dia hambinina amin'ny zavatr'izao tontolo izao ianao. Mahazoa harena, mahazoa vola, ary aoka ho voninahitr’izao tontolo izao”. Ny miandry mitazana ambony ary valio hoe: “Mijery izahay”. Ary amin'ny fialany amin'ny fahafinaretana ety an-tany sy ny lazan'izao tontolo izao ary amin'ny famitahan'ny harena, dia mampiseho ny tenany ho eo amin'izany toerana izany izy ireo. Raha mijery izy ireo dia mihamatanjaka; mandresy ny hakamoana sy ny fitiavan-tena ary ny fitiavan-tena. Mandrehitra azy ireo ny afon'ny fahoriana, ary toa lava ny andro fiandrasana. Malahelo izy ireo indraindray, ary mihozongozona ny finoana; nefa nivory indray izy ireo, nandresy ny tahony sy ny fisalasalany, ary raha mbola mitodika any an-danitra ny masony, dia miteny amin’ny fahavalony hoe: “Miambina aho, miandry ny fiverenan’ny Tompoko. Hifaly amin’ny fahoriana aho, amin’ny fahoriana, amin’ny fahaterena.”
Ny fanirian’ny Tompontsika dia ny hiambinantsika, ka rehefa avy sy mandondòna Izy, dia hamoha Azy miaraka amin’izay. Fitahiana no ambara ho an’ireo mpanompo izay hitany miambina. “Hisikina ny tenany Izy ka hampipetraka azy hihinana, dia hivoaka hanompo azy.” Iza amintsika amin’izao andro farany izao no hohajain’ny Tompon’ny fiangonana manokana toy izany? Moa ve isika vonona tsy misy hatak'andro hanokatra Azy avy hatrany sy handray Azy? Jereo, jereo, jereo. Saika tsy niambina sy niandry intsony ny rehetra; tsy vonona ny hisokatra ho Azy avy hatrany isika. Ny fitiavana izao tontolo izao dia nibahana ny eritreritsika mba tsy hiandrandra ny masontsika, fa midina amin’ny tany. Mandeha haingana isika, mirotsaka amin’ny zotom-po sy ny fahazotoana amin’ny asa samihafa, nefa hadino Andriamanitra, ary 196 tsy misy vidiny ny harena any an-danitra. Tsy eo amin'ny toerana miandry sy mijery isika. Ny fitiavana an’izao tontolo izao sy ny famitahan’ny harena dia manarona ny finoantsika, ary tsy irintsika sy tsy tiantsika ny fisehoan’ny Mpamonjy antsika. Miezaka mafy isika mba hikarakara ny tenantsika. Sahiran-tsaina isika ary tsy manana fahatokisana mafy an'Andriamanitra. Maro no manahy sy miasa, mamolavola sy mikasa, matahotra sao hijaly. Tsy afaka manome fotoana hivavahana na hanatrehana fivoriana ara-pivavahana izy ireo, ary tsy hamela an’Andriamanitra hikarakara azy ireo, rehefa mikarakara ny tenany. Ary tsy manao zavatra betsaka ho azy ireo ny Tompo, satria tsy manome fahafahana Azy izy ireo. Manao zavatra be loatra ho an’ny tenany izy ireo, ary tsy dia mino sy matoky an’Andriamanitra loatra.
Ny fitiavana an'izao tontolo izao dia misy fiantraikany mahatsiravina amin'ny olona izay nandidian'ny Tompo hiambina sy hivavaka mandrakariva, fandrao avy tampoka Izy ka hahita azy matory. “Aza tia izao tontolo izao, na izay zavatra eo amin’izao tontolo izao. Raha misy tia izao tontolo izao, dia tsy ao anatiny ny fitiavana ny Ray. Fa izay rehetra eo amin'izao tontolo izao, dia ny filan'ny nofo sy ny filan'ny maso ary ny rehaka momba izao fiainana izao, dia tsy avy amin'ny Ray, fa avy amin'izao tontolo izao. Ary mandalo izao tontolo izao sy ny filany; fa izay manao ny sitrapon’Andriamanitra no maharitra mandrakizay.”
Naseho tamiko fa ny vahoakan’Andriamanitra izay mihambo ho mino ny fahamarinana ankehitriny dia tsy eo amin’ny toerana miandry sy miambina. Mitombo harena izy ireo ary mihary ny hareny ambonin’ny tany. Lasa manankarena amin’ny zavatr’izao tontolo izao izy ireo, nefa tsy manan-karena amin’Andriamanitra. Tsy mino ny fahafohezan’ny fotoana izy ireo; tsy mino izy ireo fa antomotra ny faran’ny zavatra rehetra, fa efa eo am-baravarana i Kristy. Mety hilaza finoana be izy ireo; fa mamitaka ny fanahiny izy ireo, satria haneho ny finoana rehetra izay tena ananany tokoa. Ny asan’izy ireo dia mampiseho ny toetran’ny finoany ary mijoro ho vavolombelona amin’ireo manodidina azy fa tsy tokony ho amin’ity taranaka ity ny fiavian’i Kristy. Araka ny finoany no hisy ny asany. Ezahina ny fiomanana mba hijanonana eto amin’ity tontolo ity. Manampy trano sy tany amin’ny tany izy ireo, ary olom-pirenen’izao tontolo izao. {2T 192.1–196.2}
Ao amin’ny asan’Andriamanitra, ny mpitarika antsika dia tsy manao tahaka ny mpitarika an’Andriamanitra, fa toy ny mpisambotra tselatra an’i Satana, izay mamoaka ny fahazavana izay tokony hamely ny Fiangonana Advantista, ka tsy voamarika, rehefa tokony ho nanazava azy tanteraka. Ny fahazavana izay mamiratra amintsika amin’ny tara-pahazavana avy any Orion, mandrafitra ny seza fiandrianan’Andriamanitra, dia ampiasain’izy ireo hanesoana an’Andriamanitra sy hanipy ny fampitandremany amin’ny rivotra. Raha tokony hanadihady ny mazava izy ireo, dia mandà ny hafatra sy ny iraka. Tao anatin'ny roa taona mahery, TSY IRAY Naseho ahy ny hevitra marina ara-baiboly izay afaka manohitra ny hafatry ny Orion. Feno rivotra mafana fotsiny izy ireo, ary mampametra-panontaniana hoe nahoana ireo olona ireo no tsy manaiky ny fahazavana, fa tsy manambara izany ho tsy ara-baiboly nefa tsy mampiseho fahadisoana.
Efa noresahiko tamin'ny an-tsipiriany ny teny rehetra nambaran'i Ellen G. White manohitra ny fandrindrana ny fotoana ao amin'ny lahatsoratro, ary nohazavaiko ny antony tsy maintsy nieritreritra sy nanoratra toy izao i Ellen G. White. Nasehoko koa izay lazain’ny Baiboly momba izany. Eny, nisy fotoana taorian’ny taona 1844 izay tsy tokony hisy fotoana voafaritra, fa izao no fotoana tokony hahatanterahan’ireo faminaniana maro tsy tanteraka ao amin’ny Daniela 12 sy ny Apokalypsy, satria Andriamanitra dia tsy nanoratra na inona na inona ao amin’ny Baiboly izay tsy misy antony.
Nampangaina ho tsy nampiasa hermeneutika aho. Tokony izaho ve? Moa ve ireo mpitarika izay nianatra teolojia sy nanda ny hafatra tsy tokony hilaza amiko “hermeneutique” ny antony anaovany izany? Mila manazava amin’ireo dokotera manam-pahaizana amin’io sehatra io ve aho, izay “mena” teolojiana, izay tokony ho fitaovany? Tsy mamaly izy ireo satria tsy misy fanazavana momba ny antony mahatonga ny Orion ny hermeneutikany intelo ao amin’ny Baiboly ary mitana toerana tena miavaka toy izany ao amin’ny Bokin’ny Boky.
Noho izany, amin’ity andiany farany amin’ny lahatsoratra alohan’ny loza lehibe ity, dia miresaka amin’ireo mpitarika ao amin’ny fiangonana aho, izay mbola manana tsipiky ny tsy fivadihana amin’ny Tompo ao am-pony ary vonona ny hibebaka, mba ho azon’izy ireo ny halehiben’ny fahazavana izay homeko eto amin’ny fomba famakafakana sy ara-teolojika, ary hanomana izany amin’ny fomba izay hahafinaritra ny Advantista izay mbola mila ronono fotsiny. Io hazavana io dia tsy azo hamarinina na lavina mivantana amin'ny Baiboly, fa ho fahazavana miorina amin'ny fahazavana advantista misy ary manampy azy fotsiny. Ny rafi-pisainana dia naseho nandritra ny tantaran'ny Advantista nataon'ireo teolojiana advantista hafa manan-kaja, saingy Nanaraka azy io aho hatramin'ny fanatsoahan-kevitra lojika. Ary fantatro fa tsy eritreritro manokana fotsiny ireo, fa nentanin’ny Fanahy Masina tamin’io fotoana manokana teo amin’ny tantaran’izao tontolo izao io.
Alohan’ny hanomezako ilay teny momba an’ilay foto-kevitra ho an’ny Rahalahiko Robert, izay nandinika an’io hazavana “vaovao” io nandritra ny volana maro tao amin’ny antokon’ny fianaranay, dia tsy maintsy mandika teny aho. ny nofiko ho anao, izay nananako tamin'ny faha-167 taona niantombohan'ny fitsarana famotopotorana tany an-danitra...