Ин мақола силсилаи муҳими рӯйдодҳоеро, ки 27 феврали соли 2012 оғоз ёфт, шарҳ медиҳад. Мо якчанд мақола навиштем, ки таҷрибаи худро мубодила карда, ба бародарони худ бо огоҳиҳо муроҷиат кардем, ки то ҳадди имкон дониши мо дар он вақт буд. Дар Огоҳии ниҳоӣ силсила маҷаллаи мухтасаре буд, ки дар он чизҳое, ки мо бо чашми имон дидем, нақл мекард, аммо дар давоми ду сол боз нишон медиҳад, ки бисёр чизҳои дигар вуҷуд доранд. Ин аст он чизе ки ман ҳоло бо шумо мубодила мекунам.
Ҳикояи мо аз 27 феврали соли 2012 оғоз мешавад, вақте ки Худои Падар 40-рӯзаи рафтани Худро аз Қудси муқаддас оғоз кард, чунон ки Ҳизқиёл дар рӯъё дид.
Ва ҷалоли Худои Исроил аз карруб, ки дар он ҷо буд, то остонаи хона боло рафт... (Ҳизқиёл 9:3)
Расми 1 – Тасвири аз маъбад рафтани Худо.
Ҳар як ҷадвали вақт як ҳикояро нақл мекунад ва ин ҳикоя дар бораи Худои Падар нақл мекунад. Он дар бораи озмоиши худи Ӯ дар ҳукми зиндаҳо нақл мекунад, ки мо дар бораи он дар мақола гуфта будем Даъвати олии мо. Ин Худост, ки дар мурофиаи судӣ қарор дорад, то бидонад, ки айбҳои шайтон нисбати ҳукумати Ӯ дуруст аст ё не.
Ман намехоҳам дар ин бора шитоб кунам, зеро мавзӯи асосии ин ҷадвал фурӯтании Падар аст. Яке аз иттиҳомоти Шайтон ин буд, ки Худо ба сатҳи хидмати фидокоронае, ки қонуни Ӯ аз офаридаҳояш талаб мекунад, паст намезанад ва маҳз муҷассам шудан ва марги Исо дар салиб ба олам якбор ва барои ҳама нишон дод, ки Худои таъоло омода аст қурбонӣ кунад, новобаста аз он ки ба офариниши худ.
Аммо на танҳо ё асосан Исо қурбонӣ кард. Ҷадвале, ки мо дар ин мақола дида мебароем, дар бораи мурофиаи Падар нақл мекунад. Ҳангоми омодагӣ ба доварии зиндаҳо, Исо ҳамчун Довари Олӣ таъин карда шуд, то ки дар Суди осмонӣ раисӣ кунад. Дар ҳамин ҳол, Падар ҳамчун айбдоршаванда «ба курсии судӣ» гузошта шуд.
Худои Падар ҳама чизро дар бар мегирад. Агар Ӯро дар Додгоҳи осмонӣ муҳофизат карда натавонанд, коинот, ки Ӯ дар муҳаббат идора мекунад, аз назорат берун шуда, ба бесарусомонии гуноҳи абадӣ, ки аз ҷониби исёнгари аршад ва ҳамаи онҳое, ки бо ӯ ҳастанд, хароб хоҳанд шуд.
Ҳамин тавр, чиҳил рӯз, ки дигар давраҳои 40 дар Китоби Муқаддасро ба хотир меоранд, барои Падар рӯзҳои ташвишоваранд. Вақте ки ман ин ҳикояро нақл мекунам, ман ҳиссиёти инсониро ба таҷрибаи Падар татбиқ хоҳам кард - на барои паст кардани эҳтироми мо ба Худои Падар, балки барои он ки ба мо кӯмак кунад, ки Ӯро бо дили худ ҳамчун писарон ва духтарони Ӯ бубинем. Бо назардошти он ки Ҳизқиёл Ӯро ба таври антропоморфӣ тасвир кардааст, ин кор барои мо набояд аҷиб бошад.
Ин рӯзҳои ҳассос буданд, зеро сафедкунии Падар аз шоҳидон ва ҳакамонҳои инсонӣ вобаста аст ва дар ин 40 рӯз Ӯ дар роҳ ба сӯи дари маъбад буд, то ҳавлиро барои чунин шахсон тафтиш кунад. Шояд дар он 40 рӯз гаштугузор карда, фикр мекард, ки дар он ҷо киро меёбад.
Дар хотир доред, ки Ҳизқиёл маъбади аввалин — маъбади Сулаймонро дидааст. Маҳз ҳамин маъбад буд, ки дар он ҷо ӯ корҳои зиштро дид, ва дид, ки Худо аз он берун меравад. Имрӯз, маъбади аввал ҳамчун як намуди Калисои Ҳафтуми Адвентистӣ хизмат мекунад. Ин Калисое аст, ки имтиёз дошт, ки ин қадар нури фаровон дошта бошад, ба мисли вақте ки ҷалоли Шекина маъбади аввалро баракат дод, аммо дар ин ҷо корҳои зишт дида мешаванд.
Гиря барои Таммуз
Он вақт, ҳеҷ роҳе набуд, ки мо бидонем, ки вақте ки Падар аз маъбад убур мекард, SECC (Конфронси Калифорнияи ҷанубу шарқии адвентистҳои рӯзи ҳафтум) қадамҳои аввалинеро меандешад, ки дар ниҳоят ба интихоби Сандра Робертс ба ҳайси аввалин зан президенти конфронси маҳаллӣ оварда мерасонад. Мо танҳо намедонистем, ки чӣ гуна ҳаракатҳо дар пеш буданд - мо аҳамияти он вақтро камтар дида метавонем. Танҳо ҳоло дар бозгашт мо метавонем бубинем, ки Падар ҳангоми пешбурди ин қадамҳо он чизеро, ки аллакай бо чашмони ҳама донишманди Худ дида метавонист, оғоз кунем. Ҳамин тавр, Падар қадамҳои Писари Худро аз болои кӯҳ ба сӯи Боғи Ҷатсамонӣ бозпас гирифт.
Расми 2 - Ҳаракатҳои аввалини Худои Падар ба сӯи озмоиши ӯ.
Вақте ки Ӯ 6 апрели соли 2012 ба остона расид ва дар давоми 20 рӯзи оянда шоҳидонро аз саҳни ҳавлӣ аз назар гузаронд, дид, ки чӣ метарсид: калисое, ки бояд дар рӯзи кафорат босаброна ва омода буд, бештар ба пурсишҳо оид ба таъини занон, ки дар моҳҳои март ва апрел гузаронида буданд, таваҷҷӯҳ дошт. Онҳо на танҳо омода набуданд, ки ба кӯмаки Падар оянд, балки онҳо бар хилофи мусбати принсипи тартиботе, ки Ӯ дар боғи Адан пеш аз фурӯпошӣ муқаррар карда буд, амал мекарданд.
Зеро ки аввал Одам, баъд Ҳавво офарида шудааст. (1 Тимотиюс 2:13)
Падар аз аввал охири корро медид ва ин сабаби изтироби У буд. Ӯ медид, ки Калисои Ӯ, ки дар он маъбади Сулаймон тасвир шудааст, ҷуръат кардааст, ки яке аз муассисаҳои дугоникро, ки Ӯ дар Адан таъсис дода буд, вайрон кунад ва аз ин рӯ, онҳо ба зудӣ на танҳо ба муассисаи якум, балки ба муассисаи дуюм низ хиёнат карданд.
Аммо Ӯ дарҳол аз онҳо даст накашид. Ӯ дар давоми як моҳ, аз Фисҳ то иди Фисҳи дуюм, ба Калисои Худ ишора кард ва умед надошт, ки баъзе шахсоне, ки дар иди Фисҳи расмӣ пок набуданд, ҳанӯз омодагӣ мебинанд ва худро дар иди Фисҳи дуюми иди Фисҳ барои ҳимояи шаъну шарафи Ӯ нишон медиҳанд.
Як қисми он моҳ дар торикии аҳволи Падар нури хира медурахшид. 27 апрели соли 2012 гурӯҳи хурди рӯҳони вафодори мо эълонеро таҳти унвони «Нури нав» нашр кард, ки дар он мақолаи «Даъвати олии мо» шомил буд. Мо на танҳо ба иди Фисҳ моҳи дуюм омода будем, балки диққати Падарро равшан мекардем ва кӯшиш мекардем, ки диққат ва ҳамдардии бародарони худро ба кӯмаки Ӯ ҷалб кунем.
Барои мо осон аст, ки Худои Қодири Мутлақ ба кӯмаки мо эҳтиёҷ надорад. Ин ба як маъно дуруст аст, зеро мо наметавонем ба Ӯ чизе пешниҳод кунем, ки мо аввал аз Ӯ нагирифтаем, аммо аз тарафи дигар мо набояд фаромӯш кунем, ки Худо берун аз шариати худ амал намекунад. Зиёда аз ин, Ӯ дар муборизаи қонунӣ қарор дорад ва то замони ҳалли қазия тамоми ваколатҳои қонунан аз они Ӯро амалӣ карда наметавонад.
Ҳамин тариқ, мо дар ин масъалаҳо нури каме равшан кардем ва дурахши умеди мо торикии хоболудро, ки Калисо ба он ғарқ карда буд, сӯрох кард. Аммо афсӯс, ки танҳо як мушкилот вуҷуд дошт: на мо ва на «нури» мо дар калисо қабул карда шуданд. Доварӣ дар маъбади осмонӣ дар заминаи ҳамтои заминии он, Калисое, ки маъбади Сулаймонро муаррифӣ мекард, сурат мегирифт. Дар давоми он рӯзҳои боқимонда то иди Фисҳ моҳи дуюм, ҳавлӣ аз шоҳидон холӣ буд. На танҳо шоҳидон холӣ буданд, балки ҳозирон бо овоздиҳӣ дар бораи таъини занон дар 1 майи соли 2012 корҳои нафратангези дигар мекарданд.
Ин бояд барои Падар ноумедии даҳшатнок буд, назар ба мо бештар. Ҳангоми дар док будан Ӯ бояд чӣ кор мекард? Ваќти њукми зиндањо фаро расида буд, вале барои мурофиаи судї на шоњид ва на њакамон набуд. Дар рӯзи воқеии оғози доварии зиндаҳо, 6 майи соли 2012, SECC натиҷаҳои овоздиҳӣ ва пурсишро нашр кард ва ҳамин тавр роҳи худро дар самти сарнагун кардани сутунҳои Адан тасдиқ кард.
Ин "саргузашти" ретроспективӣ аст, ки барои он чизе, ки дар давоми тамоми нимаи аввали доварии зиндаҳо рух додааст, замина гузошт. Ин марҳилаи ибтидоӣ 70 рӯзро дар бар гирифт. Вақте ки ман ин мақоларо пас аз ду сол менависам, ҳоло давраи карнайи аввал ба охир мерасад. Он инчунин 70 рӯзро дар бар мегирад, ки бояд шахсро водор кунад, ки дар бораи рӯъёи Ҳизқиёл 9 бори дигар фикр кунад ва достони Падарро ба он ҷое, ки мо дар айни замон ҳастем, алоқаманд кунад.
Соли файз
Ӯ ин масалро низ гуфт; Марде дар токзори худ дарахти анҷир шинонда буд; ва омада, бар он мева меҷуст, вале наёфт. Он гоҳ ӯ ба токзори худ гуфт: «Инак, се сол аст, ки ман меоям, то аз ин дарахти анҷир мева ҷӯям, вале наёбам; онро буридан; чаро онро замин бор мекунад? Ва ӯ дар ҷавоби Ӯ гуфт: «Худовандо, имсол низ онро бигзор, то даме ки ман онро кофта, пору резам: «Ва агар мева оварад, хуб; ва агар не, пас онро бурида хоҳӣ дод». (Луқо 13:6–9)
Худованд дар давоми 168 сол ба Калисои адвентистӣ меҳрубонона ғамхорӣ кард, онҳоро бо нури фаровон ва насиҳат баракат дод, онҳоро танбеҳ дод ва илтиҷо кард, ҳамааш барои он ки онҳо дар вақти зарурӣ мева диҳанд. Дарахти анҷир на барои ишғоли ҷой, балки барои он шинонда мешавад, ки мева диҳад. Тавре ки масал дар бораи дарахти анҷир нишон медиҳад, файзи Худо ҳанӯз тамом нашудааст. Боз як соли дигар дода шуд — соли гамхории махсус, ки бо кофтану пору ифода ёфтааст.
Расми 3 – Ҳаракатҳои Падар (боло) ва пешрафти таъини занон (поён).
Дар ин достонӣ, соли файз аз нигоҳи Падар соли аввали доварии зиндагонро дар бар мегирад, аз 6 майи соли 2012 то 30 апрели соли 2013. Ин давра 360 рӯз ё як соли пешгӯӣ аст. Додгоҳи осмонӣ барои ҳимояи Падар як сол иҷоза дод, то шоҳидони худро пешниҳод кунад.
Он сол як қатор таҳаввулот ва рӯйдодҳои муҳимро ба мисли истеъфои Бенедикт ва интихоби Франсис мушоҳида кард, аммо ин ҷадвал диққати моро ба ҳаракатҳои Падар нисбат ба муқаддасоти заминӣ нигоҳ медорад. Оё соли файз, ҳатто бо чунин ҳодисаҳои таҳдидкунанда судманд буд? Оё дар охири сол шоҳидони содиқ пайдо мешаванд? Оё мурофиаи Падар метавонад ба таври мусбӣ идома ёбад? Ва суд чӣ кор мекард, агар ҳатто пас аз пешниҳоди ин давраи саховатмандона шоҳидҳо вуҷуд надошта бошанд? Ин саволҳоест, ки Падар ва тамоми Суди осмонӣ интизори ҷавоби онҳо буданд.
Ҳамин тавр шуд, ки рӯзи дигар солгарди овоздиҳии SECC оид ба таъини занон буд ва як аломати тағирёбанда вуҷуд дошт. Додгоҳи осмонӣ метавонист хатти деворро ҳама вақт бубинад ва Судяи Олӣ, ки ба сифати беғаразона амал мекард, омода буд, ки аз номи айбдоршаванда, ки то ҳол шоҳидон барои дифоъи Ӯ надошт, чораҳои фавқулодда андешад.
Чаҳор рӯз пеш аз овоздиҳии SECC дар соли 2012, аз гурӯҳи хурде, ки дар Парагвай ҷамъ омада буданд, каме дурахшид. Ин нури хурдакак аз назари аксарият дар рӯи замин нафрат дошт ва нодида монд, аммо аз назари Худованди мутаъол дур намондааст. Ҳангоме ки Калисо охирин қатраҳои файзи маргро дар давоми соли оянда нафрат кард, Довари Олӣ нақшаи эҳтиётиро мустаҳкам мекард, агар калисо роҳи нодурусти худро тағир надиҳад.
Чаҳор рӯз ҳамин тавр, ин дафъа пеш аз солгарди овоздиҳии SECC, Осмон нури сигнали худро ба нишони эътирофи силсилаи Нури Нави мо дурахшид. GRB (дарки гамма-рентгенӣ) 130427A дар масофаи тақрибан 3.6 миллиард соли рӯшноӣ дар холигии кайҳон паҳн шуда, 27 апрели соли 2013 ба ин замин ишора кард, яъне расо як сол пас аз он ки бародар Ҷон беихтиёр бюллетенеро фиристод, ки "Нури нав"-ро эълон кард. Таркиш ба ин ҷаҳон нишон дод, ки кӯшишҳои самимӣ, вале нотавон, ки одамон нафрат доранд, дар назди Худо пазируфта мешаванд.
Мақолаи муқаддимавии ин силсила ном дорад Мошинҳои барқ. Барои пурра фаҳмидани он, ки ин ном чӣ маъно дорад, шумо бояд фаҳмед, ки GRB аслан дар забони олмонӣ "гамма-рентгенӣ" номида мешавад. Сарлавҳаи мақолаи бародар Ҷон дар бораи «Барқбардорони барқ» бузургтарин болти барқи гамма-рентакиро, ки то ҳол шоҳиди он буд, пешгӯӣ мекард, ки як сол пас ба он рӯз расид!
GRBs бузургтарин таркишҳо ва релизҳои энергетикӣ дар олами маълум мебошанд. Ин «аломати Юнус» расо 3½ рӯз пеш аз анҷоми соли файз моро водор сохт, ки силсилаи дар бораи Ғазаби Худо. Ҳамин тариқ, ҳамон сигнале, ки умедҳои моро равшан мекард, ҳамчун муждаи ҳалокат барои Калисо хизмат мекард, ки Худованди худро якравона нафрат мекард. Диққати Худованд халқи Худро меҷуст ва боз ҳам роҳбарияти калисо новобаста аз кӯшишҳои зиёди хушхабарии онҳо дар Ню Йорк ва дигар ҷойҳо бо шӯхӣ дар бораи Умеди Бузург бенатиҷа ёфт.
Ин сенария дар хуб тавсиф шудааст Гетсемани, Қисми II дар достони дарахти анҷире, ки Исо дар давоми ҳафтаи ҳаваси худ мева меҷуст. Дарахт пур аз баргҳои боҳашамат, вале аз мева бенаво буд. Худованд дарахтро мушоҳида карда гуфт, ки дигар ҳеҷ кас аз он дарахт мева нахӯрад. Ба ибораи дигар, Ӯ дарахтро мурда эълон кард.
Мо дар он вакт мисли имруза ин чизхоро намефахмидем. 27 апрели соли 2013 рӯзи эҳёи ҳақиқӣ буд ва он тасодуфан дар рӯзи шанбе дар гурӯҳи шанбегии баланди Пантикост рост омад. Ин моро водор кард, ки рӯйдодҳоро нисбат ба кунҷковии астрономӣ мутаносибтар интизор шавем, гарчанде ки ин дар асл аз ин бештар буд. Мо танҳо баъдтар фаҳмидем, ки умқи он чизе, ки дар осмон мегузарад, фаҳмидем.
Вақте ки Падар барои ҷустуҷӯи шоҳидон ба ҳавлӣ омад, Додгоҳ як моҳи файз ва сипас як соли пурфайз дод. Аммо Суд чӣ кор мекард, вақте маълум шуд, ки файзи ҳарчи бештар парвандаро дар бар намегирад? Бо ҳикмати худ Судяи Олӣ барои таъмини адолати судӣ чораҳои бесобиқа андешид.
Тағйир додани макони баргузории
Тағйир додани макони баргузории мурофиа истилоҳи қонунии интиқоли мурофиа ба макони нав мебошад. Дар масъалаҳои пурсарусадо, иваз кардани ҷои баргузории мурофиаи ҳакамон аз ҷойе, ки доварони одилона ва беғараз бо сабаби таблиғи васеъ дар бораи ҷиноят ва айбдоршаванда(ҳо)-и он ба ҷомеаи дигар имконнопазиранд, барои ба даст овардани ҳакамонҳое, ки метавонанд дар вазифаҳои худ объективӣ бошанд. (Википедиа)
Ҳамин тавр, Додгоҳи осмонӣ тағир додани ҷои нишастро оғоз кард. Ин дар Ҳизқиёл аз ҷониби ҷалоли Шекина тасвир шудааст, ки аз маъбади Сулаймон баромада, дар болои кӯҳ истодааст. Ин рамзи тарки пурраи Падар аз Калисои Адвентистии Рӯзи Ҳафтум аст, ки онро маъбади Сулаймон тасвир мекунад. Тағйирот бо далели он, ки Маҳкумшудагон хеле машҳур буд (аз Худо кӣ машҳуртар аст?) ва шоҳидон бар зидди мурофиаи одилона ғаразнок буданд, комилан асоснок карда шуд.
Мо метавонем ин барномаро дар сатҳҳои гуногун бубинем. Дар як сатҳ Калисои SDA дар осияти худ ғаразнок шуда буд, аммо ба доираи васеътар нигоҳ карда, тамоми ҷаҳон ғаразнок шудааст. Худи шаҳре, ки як вақтҳо маъбади Сулаймон нишаста буд, ба маркази рӯҳонии ҳама динҳои козиб табдил ёфтааст. Дарвоқеъ, Ерусалими муосир як бозигари калидӣ дар NWO аст ва дигар ҷои мувофиқ нест ҳамчун ҳамтои заминӣ барои озмоиши беғаразонаи осмонӣ.
Падар қадамҳои Писарашро аз нав пайгирӣ мекард. Амали ӯ, ки калисоро тарк кард, онро мурда эълон кард, ҳамон тавре ки Исо эълон кард, ки дарахти анҷир ҳеҷ гоҳ мева намедиҳад.
Дар хотир доред, ки Додгоҳ дар баҳори соли 2012 кӯшишҳои ноумедонаи мо барои ба сифати шоҳид омода шуданро хуб медонист. Онҳо диданд, ки мо Нури навро дар ҳамкорӣ бо Рӯҳи Муқаддас нашр мекунем, то ба дигарон низ омода шаванд. Онҳо диданд, ки мо дар давоми соли «файз» имони худро ба ин Даъвати олӣ нигоҳ дорем, ки ин интизорӣ барои мо хеле ғамангез буд. Онҳо дар баҳори соли 2013 моро дар аломати аввалин ҳаракатҳои душман дар майдони ҷанг диданд. Дар ҳоле ки Калисои SDA як соли файз мегирифт, мо собит карда мешудем, ки ба нақшаи охирини эҳтиётӣ мувофиқат кунем.
Мо як хӯшаи хурд ҳастем, аммо дар якҷоягӣ бо бародари Рӯҳулқудс Юҳанно тавонист дар ин хоҷагӣ як маҳаллаи хоксорона омода созад, ки дар он мо дар ҷараёни мурофиаи судӣ кор карда метавонем. Шумо тасаввур карда метавонед, ки мо бояд дарк кунем, ки Падари Коинот, Довари Олӣ Исои Масеҳ ва ҳамаи фариштагони ҳозираи онҳоро қабул кунем! Мо камтар медонистем, ки онҳо аз 1 майи соли 2013 дар роҳ буданд!
Барои равшан будан, онҳо дар осмон ҳастанд ва фермаи хурди мо дар Парагвай танҳо инъикоси заминии муқаддасоти осмонӣ аст. Мо интизор набудем, ки Падарро шахсан бубинем (албатта дар ҷисм нест ва ба ҳар ҳол зиндагӣ мекунад). Бо вуҷуди ин, осмон ва замин бо ҳам зич алоқаманданд ва иваз кардани макони Падар дар рӯи замин маънои бузург дорад.
Чанд муддат?
Вақте ки мо фаҳмидем, ки мурофиаи Падар ба макони баргузории мо кӯчонида мешавад, саволи табиӣ пайдо шуд: кӯчонидан бояд чӣ қадар вақтро дар бар гирад?
Барои ҷавоб додан ба ин савол, мо аввал бояд аниқ бифаҳмем, ки Падар аз куҷо меравад. Мо медонем, ки Ӯ ба таври рамзӣ калисои SDA-ро тарк кардааст ва Калисои SDA насли боқимондаи калисо аст, ки Исои Масеҳ ҳангоми дар рӯи замин буданаш худаш оғоз карда буд. Вақте ки Исо хизмати осмонии худро оғоз кард, ҳамтои заминии муқаддаси осмонӣ дар куҷо буд?
Он Ерусалим буд, махсусан маъбад. Ин маъбад буд, ки дар он худи Наҷотдиҳанда роҳ мерафт ва бо халқи худ сӯҳбат мекард. Пас аз он ки Ӯ кори Худро дар қудсҳои осмонӣ оғоз кард, оё ягон вақт ҷой иваз шуд? Биёед дида бароем ва бубинем.
Вақте ки Истефанус сангсор карда шуд ва Инҷил ба ғайрияҳудиён расид, оё маъбад ё идораи нав сохта ва бахшида шуда буд? , №
Вақте ки масеҳиён аз Ерусалим пеш аз харобшавии он дар соли 70-уми милод гурехтанд, оё Худо маъбадро кӯчонида буд? , № Дар он ҷо ҳеҷ гоҳ маъбади нав сохта нашудааст, бигзор дар ҳузури Худо баракат диҳад.
Вақте ки имондорони адвентҳо ҷамъ омаданд, в. 1844, оё дар он вақт маъбади нав сохта шуда буд, ки барои нишон додани тағирёбии макон бахшида шудааст? Боз не.
Вақте ки Конфронси генералии адвентистҳои рӯзи ҳафтум дар соли 1863 таъсис ёфт, оё ягон нишонае дар бораи тағирёбии ҷойгиршавии ҳукми тафтишот дар осмон ё дар замин вуҷуд дошт? Ҳанӯз не.
Ниҳоят, аммо муҳимтар аз ҳама, вақте ки Конфронси генералӣ аз Баттл Крик, Мичиган дур шуд, оё ягон нишонае вуҷуд дошт, ки Худо ҳоло макони нави ҳамтои заминиро барои мурофиаи доварӣ муқаррар кардааст? Не! Дар асл, Эллен Уайт дар соли 1903 гуфта буд:
Ман қаноатмандам, ки ягона роҳи бехатари мо ин аст, ки танҳо вақте ки абр ҳаракат мекунад, ба ҳаракат омода бошем. {LS 390.5}
Байни сатрҳоро хонда, вай аслан мегуфт, ки калисо дар марҳилаи саргардонии биёбон қарор дорад ва то даме ки ин тавр буд, ҷои таъиншуда нахоҳад дошт.
Агар инъикоси заминии муқаддасоти осмонӣ дар тӯли тамоми давраи масеҳӣ ҳеҷ гоҳ ба ҳаракат наомада бошад, пас кадом маҳали заминӣ бояд боз ҳам инъикоси муқаддасоти осмонӣ бошад? Ерусалим! Мо ҳатто инро дар он мебинем, ки Рӯйхати рӯзи шанбе, ки тамоми ҳукми тафтишотро дар бар мегирад, дар асоси тақвими Худо, ки аз координатҳои кӯҳи маъбад дар Ерусалим мушоҳида/ҳисоб карда шудааст, ҳисоб карда мешавад.
Ин маънои онро дорад, ки вақте ки мо ба масофаи ҳаракат ба Парагвай назар мекунем, мо бояд онро дар робита бо Ерусалим дида бароем. Ҳамчун Довари Олӣ Исо ба доварии зиндагон дар баҳор, дар иди Фисҳи дуюм оғоз кард. Он мувофиқи ид таъин карда шуд. Пас аз як соли пешгӯии умедворӣ ба самараи хуб аз калисои SDA, дар айни замон гурӯҳи мо дар Парагвай ҳамчун нақшаи охирини эҳтиётӣ омода карда шуд, Довари олӣ тағир додани маконро фармон дод, ки ба кӯчидан аз Ерусалим ба Парагвай дар инъикоси заминӣ мувофиқат мекунад.
Мо мехоҳем бидонем, ки ин ҳаракат чӣ қадар вақт мегирад, то бидонем, ки мурофиаи додгоҳӣ дар ҳолати нав кай бояд оғоз шавад. Аввалан, биёед ба ин ҳаракат дар харита назар андозем ва бубинем, ки мо бо чӣ кор карда истодаем:
Тасвири 4 – Ҷойгиршавии Ерусалим против. Асунсион, Парагвай
Аён аст, ки Ерусалим дар нимкураи шимолӣ, дар ҳоле ки мо дар нимкураи ҷанубӣ ҳастем. Мо ҳатто дар як минтақаҳои иқлимӣ дар нимкураи худ қарор дорем, бо Ерусалим дар минтақаи муътадили шимолӣ танҳо дар болои тропикии саратон ва Асунсион дар минтақаи муътадили ҷанубӣ танҳо дар зери тропики Коҷр. Мо аҳамияти ин тағйироти нимкураиро кайҳо дарк карда будем ва аз ин рӯ мо аксар вақт фаслҳои худро бо идҳои муқобил муқоиса мекардем. Масалан, иди Фисҳ пас аз гузаштани гармтарин моҳҳои тобистон дар Парагвай рух медиҳад ва мо ба ҷои фасли баҳор пас аз гузаштани сардтарин моҳҳо дар нимкураи шимолӣ ба фасли тирамоҳ сард мешавем.
Агар Худованд рақамеро интихоб кунад, ки ин тағиротро нишон диҳад, шумо чӣ фикр мекунед, Ӯ чиро интихоб мекард? Номзади хуб чизе хоҳад буд, ки фарқияти мавсимии байни нимкураи шимолӣ ва ҷанубиро ифода мекунад. Ин ним сол ё бо ҳисобкунии муқаррарии пешгӯӣ 180 рӯз хоҳад буд.
Агар мо пас аз 180 рӯзе, ки аллакай барои соли иловагии файз, ки Ӯ ба дарахти анҷир мева оварад, ҳисоб карда будем, ба ҳисоб кардани 360 рӯз шурӯъ кунем, ба куҷо меоем? Дар ҳоле ки рӯзи аввал 1 майи соли 2013 буд, рӯзи 180-ум ба ҷуз 27 октябри соли 2013 дигар нест!
Ҳамин тавр, пас аз ин ҳама вақт мо мебинем, ки Худо кӯчонидани Судро аз калисои SDA ба гурӯҳи хурди мо тавассути консерти арфа дар арафаи ин рӯз тасдиқ кард! Ин як аломати он буд, ки мо ваколати худро мегирем Садои Худо ба чои конференцияи генералии адвентистхои рузи хафтум. Ва ҳамчун далели дигари ин далел, чунин шуд, ки SECC Сандра Робертсро бар хилофи роҳбарияти GC маҳз ҳамон рӯз, 27 октябри соли 2013 интихоб кард! Дар пайи ин тағйирот ба таври намоён ҲК ваколати худро аз даст дод.
Аммо шумо медонед, ки мо аз он рӯз интизориҳои бештаре доштем ва ба ҳар ҳол чизе монанди тӯбҳои оташин вуҷуд надошт ва мо танҳо як садои гирякунанда дар биёбон боқӣ мондем ва шумораи ками онҳо умуман таваҷҷӯҳ намекарданд. Оё Додгоҳ воқеан ба мо кӯчонида шуд ва оё мо воқеан дар он рӯз ягон ваколат гирифтем ё ин танҳо як тасдиқи он буд, ки ҳукм воқеан кӯчонида мешавад ва мо ин ваколатро дар санаи оянда мегирем? Охирин ҳақиқат аст.
Ҳодисаҳои то ин сана дар ҳама ҷабҳаҳо хеле ҷолиб буданд, аммо ман мехоҳам, ки ҳикояи кӯчонидани Судро барои лаҳза нигоҳ дошта бошам ва баъдтар ба он бармегардам.
Мо чиро нодида гирифтем? Боз як бори дигар ба харитаи боло назар андозед ва фаҳмидан осон аст, ки мо тағироти ҷойгоҳро ҳанӯз пурра баррасӣ накардаем. Илова ба тағирёбии вақти сол бинобар гузаштан аз нимкураи шимолӣ ба нимкураи ҷанубӣ, инчунин тағирёбии вақти рӯз аз тули Ерусалим тақрибан 35 ° E ба тули Асунсон тақрибан 57 ° W. Ин тақрибан 92 дараҷа фарқиятро ташкил медиҳад.
Мо инчунин метавонем инро аз рӯи минтақаҳои вақт ҳисоб кунем. Минтақаи вақти Ерусалим UTC + 2 аст, дар ҳоле ки Асунсион UTC - 4 аст. Ин фарқияти дақиқи 6 соат аст. Ин дар замони пешгӯӣ чӣ қадар аст? Агар 1 рӯз ба соли пешгӯии 360 рӯз табдил ёбад, пас 6 соат чанд рӯзро ташкил медиҳад?
360 рӯз ÷ 24 соат × 6 соат = рӯз 90
Ин инчунин тақрибан ба фарқияти тӯлонӣ мувофиқат мекунад, зеро маҳз гардиши замин дар атрофи меҳвари он аст, ки дар ҷои аввал соатҳои рӯзро муайян мекунад, аммо ҳоло мо рақами мудаввар дорем, ки тағирёбии вақтро ҳангоми аз Ерусалим ба Асунсион рафтан дақиқтар ифода мекунад.
Ҳоло мо метавонем ин 90 рӯзро дарҳол пас аз 180 рӯз то 25 январи соли 2014 ҷойгир кунем. Ин ду давра якҷоя ҳарду ҷанбаи кӯчиданро нишон медиҳанд. 180 рӯз барои тағйири фаслҳо дар нимкураи ҷанубӣ ва 90 рӯз барои убури шаш минтақаи вақт якҷоя барои тамоми кӯчидан 270 рӯзро ташкил медиҳад. Ин бо рӯйдодҳои тасдиқкунандаи байни ду марҳила муайян карда мешавад - арфаҳо бо арфаҳои худ дар охири қабул кафкӯбиҳои ҷаҳониро мегиранд ва пешвоёни Калисои Ҷаҳонӣ аз конфронсҳои итоатнопазир дар охири канори худ тухм мехӯранд.
Ин муњољират аз ду ќисм иборат аст, маънои амиқтар дорад. Пешгӯии Китоби Муқаддас принсипи рӯз/сол дорад; рӯз ва сол бо гардиши замин дар атрофи меҳвари худ ва дар атрофи Офтоб муайян карда мешавад. Ин ду воҳиди асосии вақт асоси пешгӯиҳои Китоби Муқаддас ва инчунин тақвими ҳақиқии Худо мебошанд. Ҳамин тавр вақти омадани Исо ҳамчун рӯз ва соат эълон карда мешавад: он рӯз дар давоми сол ва соат дар дохили рӯз аст. Ин ҳама бо рақамҳои 180 ва 90 тасвир шудааст, ки кӯчонидани мурофиаи Падарро ифода мекунанд: фарқияти 180 рӯз дар давоми сол ва 90 дараҷа дар давоми рӯз.
Ва ҳамон тавре ки мо метавонем ду марҳилаи ҳаракатро ба як давраи 270-рӯзаи кӯчидан ҷамъбаст кунем, мо метавонем тамоми нимаи аввали ҳукми зиндаҳоро ҳамчун як давраи бузурги 630-рӯзаи омодагӣ пеш аз оғози Суд бо муҳокимаи Падар ҷамъбаст кунем.
Файз барои шумо барои мо сахтгир буд!
Мо дар он замоне, ки ба калисо соли файз иҷозат дода шуд, сахт озмуда шудем. Ин зарур буд, зеро танҳо вақти кофӣ вуҷуд дошт, ки агар калисо мева надиҳад, фавран ба кӯчонидан оғоз кунад. Макони таъинотро пешакй интихоб ва тайёр кардан лозим буд.
Дар вацти кашол ёфтани кучидан моро бори дигар санчида шуд. Мо меомӯхтем, ки ақли Худоро дар бораи он чӣ рӯй дода истодааст, бидонем ва дар айни замон бо озмоишҳои ҷисмонӣ, ба монанди шикастани боми маъбадамон рӯ ба рӯ мешудем. Оё шумо тасаввур карда метавонед, вақте ки мо дар бораи нопадид шудани боми рамзии Калисои SDA ва нопадид шудани “боми” шифти қарзи ИМА мавъиза мекардем, ин барои мо чӣ зарбае буд, танҳо барои шикастани боми худамон!?
Мо пай бурдем, ки аксар вакт ин тавр мешавад. Якчанд сатҳҳои татбиқ вуҷуд доранд:
- Аризаи ҷаҳонии дунявӣ - ҳадди ниҳоии қарз дар ин ҳолат, ки воқеан 17 октябри соли 2013 боздошта шуд
- Аризаи ҷаҳонии динӣ - аз даст додани қудрати роҳбарӣ дар Калисои Ҷаҳонӣ 27 октябри соли 2013
- Аризаи маҳаллӣ барои мо - шикастани боми маъбадамон.
Тасвири 5 - Дар байни Муҳоҷир
Ҳодисаҳои муфассали ин давра хеле ҷолибанд. Масалан, маъбади мо 14 октябр вайрон шуд ва таъмир 8 ноябр ба анҷом расид. Миёнаи он давраи таъмир маҳз санаи махсуси 27 октябр аст.
Рӯзи шикастани сақф дар байни Шӯрои солонаи калисои SDA буд. Дар ҳама намуди зоҳирӣ, дар он вақт, мо камбағал будем, дар ҳоле ки GC бо вуҷуди ҳама чиз бадтар набуд. Бо вуҷуди ин, дар он чизи бештар вуҷуд дорад.
Падар Калисои SDA-ро дар маҷмӯъ тарк мекард, зеро аз нуқтаи назари рӯҳонӣ, он «маъбад»-и шикаста аз боло ба поён буд. Аммо Худо ғамхорӣ намекунад! Дар рӯзи кафорат, мо бояд бо ҳамон меъёр дар соҳаи худ озмуда мешудем, то исбот кунем, ки оё мо нисбат ба онҳо дар доираи онҳо содиқтар хоҳем буд. Аҳамият диҳед, ки ҳамагӣ чанд соат пеш аз сар шудани Рӯзи кафорат мо тасмим гирифтем, ки боми Хонаи Худоро таъмир кунем, вале намедонем, ки васила аз куҷо меояд. Бо ин кор, ин хочагии хоксор барои Худои муҳосираи мо паноҳгоҳи истироҳат пешниҳод кард ва мо аз озмоише гузаштем, ки Шӯрои солона ноком шуд.
Вақте ки Шӯрои солона ва Рӯзи кафорат рӯзи 16-ум ба поён расид, ҳамон шаб Конгресси ИМА дар бораи ҳадди ниҳоии қарз ба созиш расид ва ба қатъи ҳукумат хотима дод. Ин метавонад дар назари аввал ба ҳам алоқаманд набошад, аммо боздоштани ҳадди ниҳоии қарз маҳдудияти охиринро дар ObamaCare, "ислоҳоти тандурустӣ", ки бо қонуни рӯзи якшанбе алоқаманд аст, аз байн бурд. Вақте ки осият дар дохили Калисо ба остона расид, дар ҷаҳон равандҳои таъқиботӣ ҷараён гирифтанд.
Тасодуфи дигар ин аст, ки мо беихтиёр нашр кардем Садои Худо худи ҳамон рӯз, 27 октябр хотима ёфтани қудрати GC-ро танқид карда, намедонист, ки он аслан бо исёни интихоботи Сандра Роберт иҷро хоҳад шуд. Ғайр аз ин, ин "тӯфони "Сэнди" Робертс иҷрои тӯфони рамзии Сэнди буд, ки як сол пеш соҳили Шарқиро (минтақаи марказӣ) зери об кард. Он баъдтар "Франкенсторм Сэнди" номида шуд, зеро он бо дигар системаҳои обу ҳавои бади обу ҳаво муттаҳид шуда, ба наздикӣ илова шудани "ҳайвони ҳомосексуализм" ҳамчун ҳамлаи минбаъда ба тартиботи Худо пешгӯӣ карда шуд.
Ҳама рӯйдодҳои фаврӣ, ки то 27 октябри соли 2013 ба амал омаданд, моро водор карданд, ки Иди хаймаҳоро ҳамчун аҳамияти махсус эътироф кунем. Ҷолиб он аст, ки таъмири боми мо дар рӯзи аввали ид оғоз шуд. Табиист, ки мо каме дилсард будем, ки боми мо дар ин ҷашни муҳим ҳанӯз кушода буд ва фикр мекардем, ки вазъи мо дар муқоиса бо ҷалоли маъбади Сулаймон то чӣ андоза хоксор аст.
Он гоҳ мо фаҳмидем, ки мо дар маъбади Сулаймон нестем. Шӯҳрат ва сарват ва фаровонии маъбади Сулаймон як шахсияти Калисои СДА мебошад - он аз беморхонаҳо, мактабҳо ва калисоҳои бешумор дар саросари ҷаҳон фахр мекунад - ба ганҷҳои рӯҳонӣ (ки аз ҷониби Бобил палид карда шудааст) ёдовар нест.
Вале мо? Мо танҳо як гурӯҳи хурди аломатҳои эҳтимолӣ ба шогирдони Исо монанд ҳастем. Намуди мо маъбади Ҳиродус аст - маъбаде, ки аз ҳама ҷиҳат пасттар буд, ба истиснои он ки худи Наҷотдиҳанда ҳангоми омадани аввалинаш онро лутф карда буд.
Иди фаромӯшшуда
Тавре гуфтам, дар ин давраҳо моро озмуда буданд. Мо он вақт ҳама корҳоеро, ки ҳоло карда истодаем, намефаҳмидем ва ба осонӣ чизҳоро фаҳмида наметавонистем. Барои фаҳмидани он ки Иди хаймаҳо барои мо чӣ маъно дорад ва чаро мо як қисми саховатмандонаи Рӯҳи Муқаддасро нагирифтем, ки мо дар ҳамон ид, ки бо он алоқаманд аст, интизор будем.
Вақте ки боми мо шикаст, мо мувофиқи маслиҳати Ҳаҷҷай хонаи Худовандро дар ҷои аввал мегузорем, ҳатто агар мо барои пардохти он аз ғизои худ даст кашем, - ва оё шумо инро намедонед - як рӯз пас аз ин қарор пули кофӣ омад. Ҳангоми омӯзиши китоби Ҳаҷҷай мо баъзе санаҳои муҳимро кашф кардем. Муҳимтар аз ҳама:
Дар рӯзи чор ва бистуми моҳи нӯҳум, дар соли дуюми ҳукмронии Дориюш, каломи ҳоким омад Худованд ба воситаи Ҳаҷҷай набӣ, ки гуфт: "Чунин мегӯяд" Худованд лашкарҳо ... (Ҳаҷҷай 2:10-11)
Ва боз калимаи Худованд дар рӯзи бисту чоруми моҳ ба Ҳаҷҷай омад, Гуфт: «Ба ҳокими Яҳудо Зарубобил сухан ронда, бигӯй: Ман осмонҳо ва заминро ба ларза хоҳам овард; (Ҳаҷҷай 2:20–21)
Ин санаи таърихӣ он чизест, ки ҷашни Ҳануккаро ба вуҷуд овард, ки онро ҷашни бахшидашуда низ меноманд, зеро он вақт таҳкурсии маъбади дуюмро Ҳаҷҷай бахшидааст. Он дар рӯзи 25-уми моҳи нӯҳум оғоз ёфт ва як идест, ки ба иди хайма монанд буд. Он махсусан ба маъбади дуюм тааллуқ дошт (ки баъдтар аз ҷониби Ҳиродус ба таври васеъ таъмир карда шуд ва аз ин рӯ ҳамчун маъбади Ҳиродус маъруф шуд).
То ин вақт, шумо бояд дар ҳайрат бошед, ки ҷашни ҳақиқии Ҳанукка дар соли 2013 кай буд. Он дар охири моҳи декабр буд, аммо ин ҳикояи пурра нест. Ҳамеша ду имконият барои рӯзҳои ид вуҷуд дорад ва мо фаҳмидем, ки имкони қаблӣ бо рӯйдодҳои марбут ба Падар, дар ҳоле ки имкони дуюм ба Писар рабт дорад.
Аз оғози хизмати мо, мо интизори ҳодисаи аҷибе будем, ки ба фариштаи Ваҳй 18 омада, заминро бо ҷалоли худ равшан мекунад. Ин бо Рӯҳулқудс ва рехтани борони охирин алоқаманд аст. Ҳамин тавр, азбаски Рӯҳулқудс намояндаи Масеҳ аст, мо интизор будем, ки ин воқеа ба рӯзи ид мувофиқат мекунад, на ба имконияти якуми тақвими ид.
Маълум мешавад, ки санаи дуюми имконпазири гузоштани санги кунҷ (рӯзи 24-уми моҳи 9-ум) ба 26 январи соли 2014, рӯзи якуми пас аз кӯчонидани Суд рост омадааст! Вақте ки кӯчонидан ба анҷом расид, Довари Олӣ Исо барои оғози мурофиа нишаст. Санги Гӯша дар ҷои доварии 1260-рӯзаи зиндагон буд.
Расми 6 – Судя дар маркази суд нишастааст
Ҳашт рӯзи минбаъдаи Ҳанукка пур аз ваъдаи нуре буд, ки ҷаҳонро равшан мекунад ва мо ноумед набудем. Ин вақтест, ки вақти садо додани ҳафт карнайи охирин ва ҳафт балои охирин барои мо кушода шуд, тавре ки бародар Юҳанно дар мавъизаи худ дар зери унвони Мусобикаи охирин.
Он гоҳ ин буд, ки мо ниҳоят қудрат ва супориш гирифтем, ки дар бораи замонҳои карнайҳо ва балоҳо ҳамчун як қисми шаҳодати худ дар озмоиши Падар мавъиза кунем.
Математикаи Худо
Ду марҳилаи ин ҷадвал сохтори назаррас доранд. Марҳилаи 70-рӯза аз ду бахш, як сегменти 40-рӯза ва 30-рӯза иборат аст, ки мо метавонем онҳоро ба таври зерин баён кунем:
30 + 40 = 70
Дар презентатсияи Орион дар слайдҳои 67-69 мо формулаи шабеҳеро омӯхтем, ки маънои хеле махсус дошт:
3 + 4 = 7
Инро бо сухан гуфтан: Худоё (3) шартҳо дод, ки Исо дар салиб мемирад (+) барои инсоният (4) ва ин (=) нақшаи наҷот аст (7). Ин як формулаи хурд як ҳикояи васеъро фаро мегирад!
Ҳоло мо ҳатто аз рақамҳо мебинем, ки Падар воқеан қадамҳои Писари Худро такрор мекард. Формулаи марҳилаи 70-рӯза нақшаи наҷотро бори дигар мефаҳмонад, аммо бо назардошти қудрати даҳ (×10) зиёдтар.
Рақами 10 Қонуни Худоро ифода мекунад ва тавассути ин формула мо мебинем, ки Падар Худро ба Қонун итоат мекунад. Бо ин кор Ӯ нишон медиҳад, ки Ӯ аз офаридаҳои худ итоаткории бештареро талаб намекунад, ки Ӯ мехоҳад барои онҳо шахсан диҳад.
Филиппус ба Ӯ гуфт: «Худовандо! Падарро ба мо нишон деҳ, ва ин ба мо кофист». Исо ба вай гуфт: Оё ман ин қадар вақт бо ту будам, вале ту маро нашинохтӣ, Филиппус? ҳар кӣ Маро дида бошад, Падарро дидааст; Пас, чӣ тавр мегӯӣ: "Падарро ба мо нишон деҳ?" (Юҳанно 14:8–9)
Филиппус, ту ҳоло Падарро дидаӣ?
Марҳилаи дуюм як сохторро инъикос мекунад, аммо омилҳо гуногунанд. Ҳоло мо дорем:
270 + 360 = 630
Ҳоло омилҳо аз марҳилаи аввал нӯҳ (3 × 3) маротиба зиёданд. Ин рамзи он аст, ки чӣ тавр Худоё се маротиба барои сохтани нақшаи наҷот ҷамъ омада буд.
...Ман дидам, ки Ӯ ба нури дурахшоне, ки Падарро фаро гирифтааст, наздик мешавад. Гуфт фариштаи ҳамроҳам, "Вай бо Падари худ сӯҳбати наздик дорад." Вақте ки Исо бо Падараш муошират мекард, изтироби фариштагон сахт ба назар мерасид. Се маротиба Ӯ бо нури пурҷалол дар бораи Падар баста шуд, ва бори сеюм, ки Ӯ аз ҷониби Падар омад, мо шахсияти Ӯро медидем. Чеҳраи ӯ орому осуда, аз ҳар гуна парешонӣ ва мушкилиҳо холӣ буд ва бо як зебоие медурахшид, ки сухан наметавон тасвир кард. Пас аз он ӯ ба хори фариштагон маълум кард, ки барои одами гумшуда роҳи гурез гузошта шудааст… {EW 126}
Ин ҳама нест. Марҳилаи якуми 70 рӯзе, ки то доварӣ кардани зиндаҳо ба таври аслӣ бо 630 рӯзи аввали ҳамон як алоқаманд аст:
70 + 630 = 700
Марҳилаи 70-рӯза метавонист тамоми омодагӣ бошад, агар калисо барои даъвати худ омода бошад, аммо азбаски онҳо нақшаи эҳтиётии 630-рӯза набуданд, бояд барои ҷуброни камбудиҳо амалӣ карда шаванд. Тавассути роҳнамоии Рӯҳулқудс нақшаи Худо ба сатҳи боз ҳам баландтари камолот оварда шуд, чунон ки рақами 700 нишон медиҳад, ки ин боз як дараҷаи олии комилият аст.
Он чизе, ки мо дар ин формулаҳо мебинем, муҳаббати зиёд ва иловашуда, такрор ва эҳёшуда бо қувваҳои даҳ. Ин «Шӯрои сулҳ»-и ҳақиқӣ аст, ки бо қурбонии илоҳӣ сохта шудааст, бар хилофи шӯрои сулҳи мардони ин ҷаҳони ҷанговар.
Ҳатто ӯ [ШОҲА] маъбади ҷадидро хоҳад сохт Худованд; ва ӯ ҷалолро бардошта, бар тахти худ нишаста, ҳукмронӣ хоҳад кард; ва ӯ бар тахти худ коҳин хоҳад буд; ва маслиҳати сулҳ миёни ҳарду хоҳад буд. (Закарё 6:13)
Ин ҷадвалҳо қурбонии бепоёнеро, ки Исо дар салиб карда буд, таъкид мекунанд ва онҳо нишон медиҳанд, ки Худои якто қурбониро якҷоя кардааст, то ҳар яке онро дар роҳи худ нишон диҳад ва ҳама дар ягонагии ақл ва ҳадаф амал мекарданд.
Ҳамин тариқ, мо Қонуни тағйирнопазири Худоро мебинем, ки ҳама чизро ба як ҳикояи давомдор мепайвандад ва аз нав пайваст мекунад - достони бадбахтии Падар, тавре ки ман гуфтам.
Акнун ба ҳамаи онҳое, ки Ӯро дӯст медоранд ва ба кӯмаки Ӯ меоянд, вазифадор аст, ки бо ин хизмат ҳамчун сафорати ваколатдори Малакути Худо дар рӯи замин шарик шаванд. Агар шумо Падарро ҷустуҷӯ кунед, Ӯ дигар дар калисои созмонёфтаи SDA нест. Ӯ дар мурофиа аст ва мо аз мӯъминон хоҳиш мекунем, ки ба таври рамзӣ “ба суд ҳозир шаванд” то аз номи Ӯ шаҳодати шахсии шумо диҳанд.
Фахмидани он ботантана аст, ки хамрохони падар 25 январи соли чорй ба таври образнок ба ин чо кучиданд. Чашмони олами назар ба ҳар касе, ки ба шоҳидон ё ба қуттии ҳакамон даъват карда мешавад, нигаронида шудааст. Эътиқоди поки адвентистӣ бояд дар нурҳои равшан дар ҷаҳони торик мисли харитаи саҳифаи хонагии мо дурахшид. Оё хонаи шумо аз нур пур аст? Оё шамъи хурди шумо дар ин ҷаҳони бузург ба нурҳои он мусоидат мекунад?
Мо захираҳои зиёде дорем, ки ба шумо кӯмак расонанд. Дискҳои вебсайти моро, ки барои зеркашӣ дастрасанд, сӯзондан ва паҳн кунед. Ин мақолаҳоро паҳн кунед. Диаграммаҳоро барои намоиш чоп кунед, ки одамон онҳоро мебинанд. Паёмҳои моро дар шабакаҳои иҷтимоии худ мубодила кунед ва дубора мубодила кунед. Муҳимтар аз ҳама, дар минтақаи худ як гурӯҳи хурди омӯзиширо оғоз кунед. Дуо кунед ва иҷозат диҳед, ки Рӯҳулқудс шуморо дар ҳама корҳоятон роҳнамоӣ кунад, зеро Ӯ қудрат ва самаранокии шумост.