In yr erthygl olaf, Dangosais sut mae’r diafol wedi datgelu ei gynllun i eistedd ar yr orsedd fyd-eang unedig sydd wedi’i baratoi ar ei gyfer, a sut mae symbolaeth Quetzalcoatl, duwdod neidr aderyn Mesoamerican hynafol, yn datgelu sut y byddai’n ymddangos: yn yr un modd ag yr ymddangosodd yn Eden - trwy ddefnyddio cyfrwng. Gwelsom ei fod yn pwyntio'n union at y Pab Ffransis fel y cyfrwng modern y mae Satan yn ei ddefnyddio i guddio ei hun.
Mae rhai wedi cwestiynu pam ein bod yn astudio cylchoedd cnwd a mytholeg. Nid dyna thema ein hastudiaethau, wrth gwrs, ac nid ydym ychwaith yn seilio unrhyw wybodaeth newydd ar y canfyddiadau hyn, ond yn syml, rydym yn eu defnyddio fel tystiolaeth ychwanegol i gefnogi honiad beiblaidd cadarn. Dylem ddisgwyl hyn, mewn gwirionedd. Os ydym yn sôn am ddilyw Noa, er enghraifft, a fyddem yn crio “Sola Scriptura!” cyn gynted ag y dechreuodd rhywun rannu syniadau o ffynonellau gwyddonol sy'n cefnogi'r llifogydd? Wrth gwrs ddim! Rydyn ni'n cydnabod, os yw'r pethau rydyn ni'n siarad amdanyn nhw'n wir, y dylai fod tystiolaeth ohono o amrywiaeth o ffynonellau, nid y rhai Cristnogol yn unig, rydyn ni'n fwy cyfforddus â nhw. Ac os bydd y ffynonellau gwyddonol hynny yn ddiweddarach yn profi i fod yn gefnogaeth annilys, nid yw'n newid ein credoau, oherwydd nid oeddent yn seiliedig ar y ffynonellau all-Feiblaidd hynny. Felly yn yr achos hwn, mae ein dealltwriaeth yn seiliedig ar dystiolaeth ysgrythurol, ond mae gwybodaeth ategol all-Feiblaidd yn ei hategu a dylid ei disgwyl os yw ein dealltwriaeth o'r Ysgrythur yn gywir.
Gwrandewch ar y naratif Beiblaidd:
A bu rhyfel yn y nef: Michael a'i angylion a ymladdasant yn erbyn y ddraig; a'r ddraig a ymladdodd a'i hangylion, Ac ni orchfygodd ; ac ni chafwyd eu lle mwyach yn y nef. (Datguddiad 12:7-8)
Mae'r thema yn rhedeg trwy gydol hanes a phrofiad dynol - gwrthdaro heb ei ddatrys rhwng da a drwg. Mae nofelau, ffilmiau, a phrofiadau bywyd go iawn heb rif wedi rhoi cymeriad i'r stori. Gan ei fod yn gynhenid ym mhrofiad dyn, mae ei darddiad yn ei ragflaenu, yn dilyn o ddadl angylaidd y daethom i ymwneud â hi. Roedd y gwrthryfel eisoes ar waith cyn y Greadigaeth, fel y gwelir yng ngeiriau cofnodedig cyntaf y sarff:



Yr oedd y sarff yn fwy cynnil nag unrhyw fwystfil o'r maes a wnaeth yr ARGLWYDD Dduw. Ac efe a ddywedodd wrth y wraig, Ie, y dywedodd Duw, Ni fwytewch o bob [unrhyw] coeden yr ardd? A’r wraig a ddywedodd wrth y sarff, Ni a gawn fwyta o ffrwyth coed yr ardd: Ond o ffrwyth y pren sydd yng nghanol yr ardd, Duw a ddywedodd, Ni fwytewch ohono, ac na chyffyrddwch ag ef, rhag i chwi feirw. A'r sarff a ddywedodd wrth y wraig, Yn ddiau ni fyddwch feirw: Canys Duw a ŵyr, yn y dydd y bwytewch ohono, yr agorir eich llygaid, a chwithau fel duwiau, gwybod da a drwg. (Genesis 3: 1-5)
Yr oedd y sarph eisoes mewn gwrthryfel yn erbyn Duw o ddechreuad hanes dynolryw. Oni ddylem ddisgwyl llawer o straeon all-Feiblaidd yn ymwneud â’r gwrthryfel hwnnw? Ac oni ddylem ni allu dirnad a pherthnasu elfennau o wirionedd yn yr hanesion hynny heb seilio ein dealltwriaeth arnynt? Rwy'n credu hynny.
Mae’r disgrifiad o Quetzalcoatl fel sarff pluog yn dal ein sylw at y sôn am greadur o’r fath yn y Beibl a’i gysylltiad agos â’r bwa-dwyllwr, Satan—yr hen sarff honno oedd yn Eden ac sydd bellach yn weithgar iawn ym materion y byd. Pan wnaethom gydnabod ei gysylltiad â'r cylch cnwd asgellog-seirff yng ngoleuni ein dealltwriaeth newydd o'r pab, dechreuodd darnau'r pos ddod ynghyd. Buom eisoes yn ymdrin â’r rhan fwyaf o hynny yn yr erthygl ddiwethaf, ond wrth archwilio ychydig mwy am Quetzalcoatl, mae rhai tebygrwydd diddorol â sarff Beiblaidd Eden a’i fwriad i dwyllo’r byd i gyd. Ond yn gyntaf, gadewch i ni fod yn glir pwy oedd y sarff siarad hwn, a oedd mewn gwrthryfel yn erbyn Duw. Mae’r Beibl yn rhoi ateb clir:
A bwriwyd allan y ddraig fawr, yr hen sarph hwnnw, a elwir y Diafol, a Satan, sy'n twyllo'r holl fyd: efe a fwriwyd allan i'r ddaear, a'i angylion a fwriwyd allan gydag ef. (Datguddiad 12:9)
Y Blaidd mewn Dillad Defaid
Mae Satan yn ceisio twyllo'r byd i gyd. A wnaethoch chi sylwi ei fod ef i Noswyl yn cam-gyfleu Duw fel un a oedd yn meddu ar yr hyn oedd mewn gwirionedd yn ei gymeriad ei hun (celwydd a thwyllodrus), tra'i fod yn honni mai ef oedd yr un i fod â'u diddordeb pennaf mewn golwg (gan ddangos iddynt sut i ddyrchafu eu hunain)? Trwy hawlio cymeriad Duw fel pe bai yn eiddo iddo ei hun a bwrw priodoleddau hyll ei gymeriad ei hun ar Dduw, mae wedi twyllo llawer i'w ddilyn a throi yn erbyn Duw a'i ffyrdd. Mae'n dilyn yr un egwyddor heddiw. Mae'n cyflwyno ei hun mewn golau hardd, deniadol, tra'n taflu pob cysgod tywyll a all dros y gwirioneddau sy'n arwain un at Dduw a'r rhai sy'n eu dilyn. Ac yn union fel yr apeliodd at yr ego trwy awgrymu y byddai Efa yn codi i gyflwr bodolaeth uwch, felly heddiw mae'n apelio at ego a chwantau hunanol dyn. Ond dilynodd Iesu, ein Esiampl, lwybr gostyngedig o hunanymwadiad ac aberth.
Mae Satan yn angel syrthiedig y mae ei enw yn golygu “Gwrthwynebwr” neu “Cyhuddwr,” ond a'i enw cyn ei wrthryfel oedd Lucifer (ystyr y “Seren Fore” neu’r “Gwisgwr Ysgafn”). Mae’r enw’n gyfeiriad at y blaned Venus, sef seren y bore (a gyda’r hwyr), sef y “seren” ddisgleiriaf yn awyr y nos pan mae’n weladwy. Mae'n symbolaidd o'i safle uchel cyn ei gwymp. Mae Quetzalcoatl hefyd yn gysylltiedig â Venus.
Disgrifir Lucifer gyda rhinweddau mawreddog a hardd yn llawer gwell nag unrhyw ddisgrifiad o ddynoliaeth. Mae'r diafol bach coch gyda chyrn a thrident, sy'n ffansïo i fod yng ngofal uffern, yn ddelwedd ddychmygol a gyfrifir i beri inni ei ddatgysylltu ag unrhyw beth deniadol, hardd a real. Ond mae darlun gwahanol iawn yn cael ei roi yn y Beibl. Wedi'i gynrychioli gan frenin Tyrus, roedd y proffwyd Eseciel yn galaru am ei gwymp:
Mab dyn, cod alarnad ar frenin Tyrus, a dywed wrtho, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Yr wyt yn selio'r swm, yn llawn doethineb, ac yn berffaith mewn harddwch. Buost yn Eden yn ardd Duw; pob maen gwerthfawr oedd dy orchudd, y sardius, topaz, a'r diemwnt, y beryl, yr onycs, a'r iasbis, y saffir, yr emrallt, a'r carbuncle, ac aur: ynot ti y paratowyd crefftwaith dy bebyll a'th bibellau yn y dydd y'th grewyd. Ti yw'r ceriwb eneiniog sy'n gorchuddio;[1] a gosodais di felly: buost ar fynydd sanctaidd Duw; cerddaist i fyny ac i lawr yng nghanol y cerrig tân. Yr oeddit berffaith yn dy ffyrdd o'r dydd y'th grewyd, hyd oni ddarganfuwyd anwiredd ynot. (Ezekiel 28: 12-15)
Fel y nododd Iesu, gan alw Satan yn gelwyddog ac yn dad celwydd,[2] mae'n ei ystyried er ei les gorau i guddio ei wir gymeriad a chymryd hunaniaeth sanctaidd - fel Crist. Mae Satan, y cyhuddwr, yn trawsnewid ei hun yn Lucifer, angel goleuni, ac yn arwain llawer trwy'r cuddwisg hwn i roi sylw i'w ffyrdd trychinebus. Mae'r blaidd yn gwisgo dillad dafad i ymddangos yn ddiniwed, pan fydd o'r tu mewn yn ddieflig. Mae’n cyflwyno syniadau mewn goleuni sy’n gwneud iddynt ymddangos yn apelgar, ond yn y diwedd, maent yn arwain at adfail, yn union fel swynwr Diarhebion 7 a oedd, fel y sarff, yn gynnil o galon:
Gyda'i haraith lawer teg hi a barodd iddo ildio, gyda gweniaith ei gwefusau hi a'i gorfododd ef. Mae'n mynd ar ei hôl hi ar unwaith, fel ych yn mynd i'w ladd, neu fel ffwl i gywiro'r stociau; Tan dart taro trwy ei iau; fel aderyn yn prysuro i'r fagl, a nis gŵyr mai er ei einioes y mae. (Diarhebion 7:21-23)
Mae’r Ysgrythurau’n rhoi darlun cywir i ni o’r twyllwr hwn, ac mae awydd mewnol Satan wedi’i nodi’n glir:
Canys ti a ddywedaist yn dy galon, Esgynaf i'r nef, dyrchafaf fy ngorseddfainc uwchlaw sêr Duw: eisteddaf hefyd ar fynydd y gynulleidfa., yn ystlysau y gogledd : esgynaf uwch uchelder y cymylau ; Byddaf fel y Goruchaf. (Eseia 14: 13-14)
Wrth gwrs, arwynebol yn unig yw ei awydd i fod fel y Goruchaf. Mae'n dymuno ei orsedd a'r addoliad sy'n perthyn iddo, ond nid yw Efe yn chwennych Ei gymmeriad, canys y mae hyny yn groes i'w chwantau hunanol am ddyrchafiad.
Quetzalcoatl, y Diafol
Pan awgrymodd y sarff i Efa y byddent yn cyrraedd lefel uwch o fodolaeth (dod yn “dduwiau”) o ganlyniad i anufudd-dod i gyfyngiad Duw, ensyniodd nad oedd cyfraith Duw er eu lles gorau. Fe'i cyflwynodd yn feichus ac yn cyfyngu ar eu potensial. Yn stori Quetzalcoatl, gwelwn yr un teimladau yn cael eu mynegi. Ystyriwch y cyfrif hwn (rwyf wedi ychwanegu termau mewn cromfachau i’w gysylltu â’r naratif beiblaidd):
Yn ôl y chwedl, pan ddaeth creadigaeth y byd i ben, y duwiau [angylion] a bodau dynol yn byw mewn cytgord, roedd pawb yn hapus, heblaw am y duw Quetzalcoatl [Lucifer], a sylwodd mewn dicter fel bodau dynol yn cael eu darostwng gan [gofynnol i fod yn ufudd i] y duwiau eraill [angylion yn ymwneud â chyfraith Duw]. Felly penderfynodd fabwysiadu'r cyflwr dynol [cnawd a gwaed—y sarff] i rannu'r wybodaeth [o dda a drwg] a chelfyddyd a feddai y duwiau.[3]
Mae’r Beibl yn cofnodi enghreifftiau o angylion a oedd yn weladwy i bobl ar y pryd,[4] fel yr oedd Duw ei Hun,[5] felly nid yw’n groes i’r Ysgrythur i awgrymu y gallai Adda ac Efa fod wedi cael cymundeb â’r angylion, ond sylwch mai dim ond “sylwi” y mae Lucifer. Roedd yn gyfyngedig i'r goeden waharddedig i Adda ac Efa. O safbwynt Lucifer, roedd ufudd-dod (er ei fod yn siriol ac yn fodlon) yn iau caethiwed (mae'n parhau i wneud yr un insinuations heddiw). Disgrifir ef hefyd yn garedig tuag at y ras yn ei gynnig i rannu ei wybodaeth - yn union fel y cyflwynodd y ffrwyth i Efa, “i'w ddymuno i wneud un yn ddoeth.”[6]
Yn gyffredinol, mae adroddiadau Quetzalcoatl yn darlunio gwrthdaro rhyngddo a duw arall, Tezcatlipoca, sy'n cael ei gastio fel ffigwr tywyll ac annymunol iawn. Mae hyn yn debyg i'r camgymeriadau niferus o Dduw sydd wedi'u cyhoeddi trwy gydol hanes. Mae Satan erioed wedi ceisio pardduo Duw a'i ogoneddu ei hun. Mae athrawiaeth uffern dragwyddol, er enghraifft, yn cyflwyno Duw fel sadist anniwall, ac mae llawer yn ei ystyried yn ddig, yn ddialgar, ac yn anghyffyrddadwy. Maen nhw'n ei ofni ac yn gweddïo ar Iesu, y maen nhw'n teimlo sy'n “fwy braf” ac sydd ar eu hochr. Ond wrth gwrs, nid yw’r safbwyntiau hyn yn Ysgrythurol, oherwydd dysgodd Iesu y dylem weddïo ar y Tad yn enw Iesu, a bod y Tad ei Hun yn ein caru ni.[7] Hyd yn oed yn yr Hen Destament, roedd Duw yn adnabyddus am ei hirymaros a'i drugareddau tyner.[8]
Quetzalcoatl, Angel y Goleuni
Mae’r disgrifiadau o Quetzalcoatl yn aml yn datgelu nodweddion dynol iawn, ac mae hyn yn sicr yn rhannol oherwydd bod dyn o’r enw hwnnw hefyd yn ddylanwadol yn y diwylliant Mesoamericanaidd. Nid yw'r ddau yn amlwg yn gwahaniaethu, ac mae llawer o straeon yn eu cyfuno'n un. Yn yr un modd, mae gan Satan hefyd natur ddeuol: rhyfelwr tywyll ar y naill law, ond angel goleuni ar y llaw arall. Yr yin a’r yang, y cymysgedd o dda a drwg y mae cynigwyr ideoleg yr Oes Newydd yn honni y dylai fod “yn gytbwys,” ond a waharddodd Duw, gan ddarparu yn lle coeden bywyd heb “gydbwysedd” marwolaeth.
Dywedir bod Quetzalcoatl wedi dod â neges o gariad. Gwaharddodd aberthau dynol a dysgodd y bobl am un Duw Goruchaf a llawer o bethau'r celfyddydau, y gwyddorau, ac arferion cymdeithasol. Priodoleddau eraill Quetzalcoatl sy'n debyg i Iesu yw bod Quetzalcoatl yn cael ei ystyried yn Arglwydd mwyaf oll, fe'i hystyriwyd yn ddolen gyswllt rhwng nefoedd a daear, fe'i cysylltwyd â bara'r bywyd (indrawn i'r Mesoamericans), dywedir mai ef yw creawdwr bywyd, dywedir bod ei waed wedi'i roi er mwyn dod â bywyd i'r meirw, mae yna ddychweliad, dywedir bod dyn wedi ei wisgo ers tro, a dywedir ei fod wedi gwisgo hirfaith.
Mae braidd yn unigryw pa mor debyg yw nodweddion y proffwyd hwn [Quetzalcoatl] mewn perthynas â'r disgrifiad sydd gennym o Iesu.[9]
Yr hyn sy'n fwy diddorol fyth, fodd bynnag, yw'r tebygrwydd hynny sy'n gysylltiedig â'r dychweliad a broffwydwyd. Mae paralel dadlennol sy'n dod i'r amlwg. Rwyf am bwysleisio yma, fodd bynnag, mai efelychiadau yn unig yw pa bynnag debygrwydd a all ymddangos rhwng Iesu Grist a Quetzalcoatl (sef sarff Eden, neu Satan wedi'i wisgo fel angel goleuni). Mae'r ddeuoliaeth sydd wedi'i hamgáu yn natur Quetzalcoatl yn siarad â thwyll ei ymddangosiad fel ffigwr tebyg i Iesu, pan mewn gwirionedd, mae ganddo natur dywyll nad oedd gan y Gwaredwr ei feddiant.
Dynwared y Dychwelyd
Credir i Quetzalcoatl sefydlu oes Toltec ar Awst 16th, 1168 OC. Yn ddiddorol, mae'r rhan fwyaf o gyfrifon blwyddyn Mecsicanaidd yn dechrau gyda'r dyddiad hwnnw. Roedd y calendrau Toltecs ac Aztec yn seiliedig ar 52 mlynedd ac roedd eu rhychwant amser wedi'i rannu'n dri chyfnod ar ddeg.[10]
Gan ddechrau yn 1168, mae'r tri ar ddeg o gyfnodau Toltec 52 mlynedd yn cyrraedd hyd 1844. A yw eleni'n dod ag unrhyw beth i'r cof? Dylai, oherwydd dyma'r flwyddyn pan oedd miliynau o Gristnogion yn disgwyl dychweliad Iesu, yn ôl y llinell amser a gyflwynwyd yn Daniel 8:13-14. Ar yr un pryd ag yr oedd pobl yn rhagweld dychweliad Iesu, roedd disgwyl dychwelyd Quetzalcoatl hefyd! A allai fod yn gyd-ddigwyddiad yn unig bod proffwydoliaeth dychweliad Quetzalcoatl yn cyfeirio at yr union flwyddyn y cyfeiriodd y broffwydoliaeth Feiblaidd ati? Sylwch hefyd, y ffactorau yn y calendr Toltec. Yr oedd 13 oes a phob oes oedd 52 mlynedd (52 = 4 x 13). Mae’r rhifau symbolaidd sy’n ymddangos mewn proffwydoliaethau beiblaidd sy’n ymwneud ag Iesu, ar y llaw arall, fel arfer yn lluosrifau o 7 neu 12. Mae ymddangosiad y rhif 13 (sy’n cynrychioli’r diafol a’i wrthryfel) ym mhroffwydoliaeth Quetzalcoatl yn arwydd bod hyn yn pwyntio at ffigwr “Crist” ffug.
Ond wrth gwrs, ni ddaeth Iesu bryd hynny—na Quetzalcoatl ychwaith. Hyd yn oed yn y methiant hwn i ddod, roedd y diafol yn efelychu Iesu. Ers y Siom fawr, fel y daeth yn adnabyddus yn y byd Cristnogol, mae rhai wedi cymryd arnynt eu hunain i wneud rhagfynegiadau pellach ynghylch dychweliad Iesu. Ond hyd yn hyn, mae'r rhain wedi methu, oherwydd nid oedd Duw wedi datgelu'r amser ac felly ni ellid ei wybod.
Ychydig cyn i Iesu gael ei gymryd i fyny i'r nef, gofynnodd ei ddisgyblion iddo,
...Arglwydd, a wnai di y pryd hwn adfer y frenhiniaeth i Israel eto? Ac efe a ddywedodd wrthynt, Nid yw i chwi wybod yr amseroedd na'r tymhorau, yr hwn a roddes y Tad yn ei allu ei hun. (Deddfau 1: 6-7)
Fodd bynnag, mae ei eiriau nesaf yn eithaf dweud:
Ond chwi a dderbyniwch nerth, wedi hynny yr Ysbryd Glân a ddaeth arnat: a byddwch dystion i mi yn Jerwsalem, ac yn holl Jwdea, ac yn Samaria, a hyd eithaf y ddaear. (Actau 1:8)
Er nad mater iddynt hwy oedd gwybod yr hyn yr oedd Duw wedi’i roi yn ei “allu” ei hun (sy’n golygu braint neu awdurdod), byddai eto’n rhoi “pŵer” iddynt (sy’n golygu grym neu allu). Ond at ba allu yr oedd Efe yn cyfeirio ? Ni fanylodd, ond fe'i gadawodd yn amwys gan wybod! Mae’r amwysedd hwn yn caniatáu cyflawniad deublyg o’r broffwydoliaeth, oherwydd nid yn unig y tywalltwyd yr Ysbryd Glân ar y disgyblion, ond roedd y cyflawniad eithaf i fod yn y dyddiau diwethaf:
Ac ynteu a ddaw yn y dyddiau diwethaf, medd Duw, Tywalltaf o'm Ysbryd ar bob cnawd: ... Yr haul a dry yn dywyllwch, a'r lleuad yn waed, o'r blaen deued dydd mawr a nodedig yr Arglwydd : (Deddfau 2: 17,20)
Er ei fod wedi ei gymhwyso at amser y dysgyblion, y mae yn amlwg yn pwyntio ymlaen at y dyddiau diweddaf, ychydig cyn dyfod dydd mawr yr Arglwydd. Felly, os ydym yn deall geiriau Iesu i gyfeirio at arllwysiad amser diwedd ei Ysbryd (a elwir hefyd yn law olaf), mae'n arwain at ystyr gwahanol. Ar ôl i ni dderbyn y glaw olaf, byddem yn derbyn y gallu i wybod yr amser! Byddai'r Tad yn datgelu Ei gyfrinach.
Yn wir, gyda'r Neges Orion, dechreuodd yr Ysbryd Glân gael ei dywallt, ac wedi hynny, astudiaeth arall gan ddatgelu union ddiwrnod dychweliad Iesu ei roi gydag awdurdod y Tad. Mae llawer yn gwrthod y neges olaf o rybudd trugarog i'r byd oherwydd nad ydyn nhw'n credu y bydd Duw byth yn datgelu Ei gyfrinachau. Er gwaethaf addewid Iesu, dydyn nhw ddim yn credu y byddai Duw byth yn rhoi’r gallu iddyn nhw ddeall a rhannu’r hyn mae Ef wedi’i gadw yn Ei awdurdod ei hun. Rhoddir sylw manylach i hyn yn Grym y Tad. Yn hytrach na chroesawu goleuni datguddiad o'r fath, maent yn dewis y tywyllwch y siaradodd Paul yn ei erbyn, ac y byddai'n well ganddynt pe bai Iesu'n dod fel lleidr.
Canys yr ydych eich hunain yn gwybod hyny yn berffaith felly y mae dydd yr Arglwydd yn dyfod fel lleidr yn y nos.... Ond chwi, brodyr, nad ydynt mewn tywyllwch, y dylai'r diwrnod hwnnw fynd â chi fel lleidr. Chwychwi oll ydych blant y goleuni, a phlant y dydd: nid ydym ni o’r nos, nac o’r tywyllwch. Am hynny na chysgwn, fel y gwna eraill; ond gadewch inni wylio a byddwch sobr. (1 Thesaloniaid 5:2, 4)
Cofia gan hynny pa fodd y derbyniaist ac a glywaist [y pethau sydd heb farw eto], a dal yn gyflym, ac edifarhau. Os felly ni wyli, Yr wyf yn [Iesu] a ddaw arnat fel lleidr, a thithau ddim yn gwybod pa awr y deuaf arnat. (Datguddiad 3: 3)
Yn ddiau ni wna yr Arglwydd DDUW ddim, ond efe yn datgelu ei gyfrinach at ei weision y proffwydi. (Amos 3:7)
Dim ond trwy adolygiad o hanes Eglwys Adventist y Seithfed Dydd (a oedd â'i gwreiddiau yn Siomedigaeth Fawr 1844) y gwnaed yr astudiaeth a ddatgelodd amser dychweliad Iesu yn bosibl, felly ni ellid bod wedi ei datgelu cyn i'r hanes hwnnw ddod i ben. Dim ond Duw oedd yn gwybod yr awr y dychwelodd Iesu cyn iddo ei datgelu i ddyn trwy'r astudiaeth honno, a ddarganfuwyd ym Medi, 2010 ac a gyhoeddwyd yn y Cyfres Cysgodol. Yn anffodus, ychydig o'i ddewis a glywodd ei lais ynddo, ond credodd y diafol a dechreuodd ar unwaith baratoi ar gyfer uchafbwynt olaf y rhyfel. Ar ôl derbyn y wybodaeth honno, datblygodd efelychiad cyfrwys.
Yn ein herthygl ddiwethaf, Dychweliad Quetzalcoatl, edrychasom ar gylch cnwd oedd yn pwyntio at yr union ddiwrnod y byddai Quetzalcoatl yn cymryd yr orsedd, a nodasom ef fel y Pab Francis. Fodd bynnag, mae'r cylch cnwd cyfan yn ddynwarediad o'r llinell amser a ddefnyddiodd Duw i ddatgelu amser dyfodiad Iesu! Yn wir, “cyhoeddwyd” dynwared y cylch cnwd ar Orffennaf 29, 2011, lai na blwyddyn ar ôl i’r gwreiddiol gael ei ddatgelu i ni y mis Medi o’r blaen, pan gafodd y diafol gyfle i wybod gwir ddydd dychweliad Crist. Meddyliwch beth mae hynny'n ei olygu—a fyddai Satan yn efelychu ac yn seilio ei gynlluniau ei hun ar astudiaeth wallus? Byddwn yn archwilio rhai o'i efelychiadau mewn ychydig bach. Ond cyn i ni wneud hynny, mae angen i ni ddeall ychydig mwy am...
Amseryddion Duw
Roedd gwyliau’r Iddewon yn cael eu rhoi iddyn nhw fel “cysgod” neu broffwydoliaeth o bethau i ddod:
Peidied neb gan hynny â'ch barnu mewn bwyd, neu ddiod, neu o ran dydd sanctaidd, neu'r lleuad newydd, neu'r dyddiau Saboth: Sydd yn gysgod o bethau i ddod; eithr y corph sydd o Grist. (Colosiaid 2:16-17)
Dywedodd Paul hyn ar ôl i Grist eisoes gyflawni'r gyfraith ar y groes. Ac eto y mae efe yn son am bethau eto i ddyfod a broffwydwyd yn y pethau a berthynent i’r gwleddoedd: bwyd a diod, cymanfaoedd sanctaidd, lleuadau newydd, a Sabothau gŵyl arbennig. Cyflawnwyd sylwedd y defodau hyn yng Nghrist, a gwnaeth ei aberth ef i ffwrdd â'r angen i barhau â'u defodau, ond y mae prophwydoliaeth yn aros ynddynt sydd yn ein dysgu am bethau i ddyfod. Mae astudiaeth y gwleddoedd hyn a'u perthnasedd i'n dydd ni wedi ei gyhoeddi yn y Cyfres Cysgodol ar ein gwefan, a arweiniodd at yr hyn a alwn Llestr Amser neu Restr yr Uchel Sabbath. Dyma’r ddealltwriaeth a ddywedodd Ellen G. White ei bod yn fraint i ni gael:
Nid yw arwyddocâd yr economi Iddewig wedi'i ddeall yn llawn eto. Mae gwirioneddau helaeth a dwys yn cael eu cysgodi yn ei ddefodau a'i symbolau. Yr efengyl yw'r allwedd sy'n datgloi ei dirgelion. Trwy wybodaeth o gynllun y prynedigaeth, y mae ei gwirioneddau yn cael eu hagor i'r deall. Yn llawer mwy na ni, ein braint yw deall y themâu gwych hyn. Yr ydym i amgyffred pethau dyfnion Duw. Y mae angylion yn chwennych edrych i mewn i'r gwirioneddau a ddatguddir i'r bobl sydd â chalon dirmygus yn chwilio gair Duw, ac yn gweddio am fwy o hyd a lled, a dyfnder ac uchelder y wybodaeth a all Efe yn unig ei rhoddi. {COL 133.1}
Duw a wyr y diwedd o'r dechreuad. Efe yw Meistr amser, ac y mae Efe wedi defnyddio amseryddion yr haul a'r lleuad, yn nghyda'r gwasanaethau gŵyl a sefydlodd Efe filoedd o flynyddoedd yn ol, i arwyddo digwyddiadau allweddol yn hanes ei eglwys weddilliol, ymhell cyn iddi erioed ddyfod i fodolaeth. Cynlluniwyd a chychwynnwyd y cyrff nefol cadw amser a'r gwleddoedd yn eu tymhorau gan Dduw, a rhaid felly i'w neges broffwydol ddwyn awdurdod eu Creawdwr.
A Duw a ddywedodd, Bydded goleuadau yn ffurfafen y nef i wahanu'r dydd oddi wrth y nos; ac bydded am arwyddion, ac am dymhorau, ac am ddyddiau, a blynyddoedd: (Genesis 1: 14)
Dim ond peidiwch â drysu arwyddion dwyfol gyda'r syniad astrolegol bod y cyrff nefol cael dylanwad ysbrydol dros bobl a digwyddiadau ar y ddaear. Mae credoau o'r fath yn agor y drws i rymoedd demonig greu'r dylanwadau honedig hynny. Y maent yn ysbrydion a duwiau mythau, chwedlau, a chrefyddau eilunaddolgar. Hyd yn oed o fewn Cristnogaeth, mae llawer yn methu â chydnabod sut maen nhw'n agor y drysau i ddylanwad demonig. Mae llawer o grŵp Cristnogol Facebook yn frith o bostiadau yn gwahodd defnyddwyr i wneud sylwadau “Amen” i gael bendith arbennig. Mae'n gyfystyr â sêr-ddewiniaeth i gredu y gall rhoi sylwadau ar bost ddod â'r dylanwad y sonnir amdano yn eich bywydau, ond eto mae cannoedd o bobl yn postio eu tanysgrifiadau “Amen” i'r “horoscopes Cristnogol hyn” fel mater o drefn. dim ond efallai bydd yn eu helpu!
Nid oes gan y diafol wybodaeth am y diwedd o'r dechrau. Mae'n ddeallus iawn ac mae ganddo ddyfnder mawr o ddealltwriaeth, ond mae'n cael ei gyfyngu gan ei ddiffyg gwybodaeth am y dyfodol. Felly, mae'n ceisio gwneud iawn am hyn trwy wneud ei ragfynegiadau ei hun a dod â nhw i basio trwy ei weision parod, gan eu twyllo yn y broses. Ond y mae arwyddion fod Duw wedi eu cynllunio i'r haul a'r lleuad yn eu creadigaeth wedi rhedeg eu cwrs, ac mae wedi penderfynu datgelu eu neges yn y dyddiau diwethaf hyn.
Y Groes a Gorfforwyd mewn Amser
Wedi'i orchuddio â ffabrig amser nefol misoedd a blynyddoedd, mae amserydd arbennig sy'n codi o gyfuniad y ceidwaid amser nefol â'r tymhorau daearol a'r gwleddoedd a sefydlodd Duw yn ôl amser y cynhaeaf. Yr hyn sy'n gwneud y ceidwad amser hwn yn arbennig yw ei fod yn crynhoi cymeriad Crist a'i gynllun i waredu'r byd rhag pechod.
Wrth eistedd fel Brenin y Bydysawd, ni ellid gwerthfawrogi gostyngeiddrwydd ein Duw yn llawn. Ond pan ddaeth Efe, ar ran dynoliaeth bechadurus, yn Fab y Dyn i ddwyn y natur ddwyfol o fewn cyrhaedd dyn, dechreuodd yr angylion a'r bydoedd anffaeledig weled mor anhunanol ydoedd. Ei gyfraith berffaith, sanctaidd, cyfiawn a da,[11] yr hwn a dorwyd gan ddyn, Efe a gyflawnodd yn berffaith, a'r bywyd, yr hwn a ofynid gan dorwyr y gyfraith, a gynnygiwyd yn ewyllysgar gan ein Hiachawdwr, yr hwn oedd ffynon y bywyd.
Gwelir gostyngeiddrwydd Duw Hollalluog yn Ei barodrwydd i ymostwng ei Hun, nid yn unig i ddynoliaeth yn nerth a boneddigeiddrwydd Adda, ond i 4000 o flynyddoedd o ddiraddiad ; nid yn unig i artaith a marwolaeth, ond i golled dragwyddol ! Ar y groes, cadarnhaodd Iesu Ei ymrwymiad i gadw Ei ddynoliaeth am byth! Aberth annirnadwy iddo Ef, yr hwn a fu yn un â'r Hollalluog, ydoedd i'w ddynoliaeth gael ei rhoddi yn barhaol gyda'i fywyd dynol a'i farwolaeth. Gwnaeth hyn i gyd tra oeddem wedi ymgolli mewn pechod, er mwyn inni gael y cyfle i dderbyn ei fywyd perffaith. Mae'n stori efengyl cariad dwyfol, sydd wedi trawsnewid bywydau di-rif.
Y mae'r hwn oedd yn un â Duw wedi ei gysylltu ei hun â phlant dynion gan glymau nad ydynt byth i'w torri. Nid oes gan Iesu “gywilydd eu galw yn frodyr” (Hebreaid 2:11); Ef yw ein Aberth, ein Eiriolwr, ein Brawd, dwyn ein ffurf ddynol ger bron gorsedd y Tad, a trwy oesoedd tragwyddol un a'r hil a brynodd efe — Mab y dyn. A hyn oll er mwyn i ddyn gael ei ddyrchafu o adfail a diraddiad pechod er mwyn iddo adlewyrchu cariad Duw a rhannu llawenydd sancteiddrwydd. {SC 14.3}
Pa gariad a arddangosir yma, tra yr oeddym eto yn bechaduriaid annuwiol ac anniolchgar, ei fod Ef yn barod i wneuthur aberth mor anhunanol drosom ! Dangoswyd yr efengyl hon ym mywyd, marwolaeth, ac atgyfodiad Iesu. Ei farwolaeth ar Dydd Gwener y Groglith seliodd Ei ymrwymiad i ddynoliaeth, a'i gyfodiad ymlaen Sul yr Atgyfodiad gwnaeth hi yn bosibl i roddi prynedigaeth i ddyn syrthiedig trwy ei Ysbryd. Ac eto rydym yn gyffredinol yn hepgor dros y diwrnod arbennig hwnnw rhwng: Y Uchel Sabbath o'i weddill.[12] Pan fyddai Saboth seremonïol Iddewig (a allai fod ar unrhyw ddiwrnod o'r wythnos) yn glanio ar Saboth wythnosol, fe'i gelwid yn Saboth Uchel, ac yr oedd yn Saboth mor Uchel pan orffwysodd Iesu yn y bedd.
Rhoddodd Iesu Ei fywyd oherwydd ei fod yn angenrheidiol er mwyn bodloni gofynion toredig y gyfraith. Pe buasai y ddeddf yn gyfnewidiol, ni fuasai y fath aberth yn anghenrheidiol, canys yn syml iawn y buasai Efe wedi newid y gyfraith, gan gydnabod ei bod yn anmherffaith fel yr ysgrifenwyd hi, ac nad oedd yn briodol nac yn gallu cael ei chadw trwy ei greadigaeth. Ond ohono'i hun, dywedodd Duw, “Fi ydy'r ARGLWYDD, Nid wyf yn newid; am hynny ni ddifethwyd chwi feibion Jacob.”[13] Mae ei gyfraith yn adlewyrchiad o'i gymeriad, sy'n drugarog ac yn hirymaros, ac eto heb fod yn llac tuag at euogrwydd.[14]
Gorweddai corff Iesu yn y bedd fel tystiolaeth i'w gymeriad digyfnewid, a barodd iddo ildio hyd yn oed Ei fywyd tragwyddol yn hytrach nag ymlacio gofyniad y gyfraith - a y mae y dystiolaeth hon yn cael ei ham- gylchu yn orphwysfa yr Uchel Sabbath. Yn union fel y meithrinwyd arwyddocâd y Saboth wythnosol gan esiampl Duw yn y Greadigaeth, pan orphwysodd ac y cafodd ei adfywio, felly y gosodwyd arwyddocâd yr Uchel Saboth gan esiampl Crist ar y groes, pan roddodd Creawdwr bywyd ei fywyd yn rhydd. Mae'n cynrychioli'r rhesymau y rhoddodd Ei fywyd drostynt - natur ddigyfnewid y gyfraith, a'i gariad anhunanol, a'i harweiniodd i osod buddiannau eraill hyd yn oed uwchlaw Ei fywyd tragwyddol!
Datguddiad lesu Grist
Pwrpas Duw yw bod ei bobl, trwy dderbyn Crist, yn adlewyrchu Ei gymeriad. Mae’r Hen Destament a’r Testament Newydd ill dau yn datgan hyn yn glir:
Ond hwn fydd y cyfamod a wnaf â thŷ Israel; Ar ôl y dyddiau hynny, medd yr ARGLWYDD, Rhoddaf fy nghyfraith yn eu rhannau mewnol, ac ysgrifennaf hi yn eu calonnau; ac a fydd yn Dduw iddynt, a hwythau a fyddant yn bobl i mi. (Jeremeia 31:33)
Ac efe a roddodd rai, apostolion; a rhai, prophwydi ; a rhai, efengylwyr; a rhai, bugeiliaid ac athrawon; Er perffeithrwydd y saint, am waith y weinidogaeth, er adeiladaeth corff Crist: Nes i ni i gyd ddod yn undod y ffydd, a gwybodaeth Mab Duw, at ddyn perffaith, hyd fesur maint cyflawnder Crist: (Effesiaid 4: 11-13)
Yr un cariad anhunanol at Iesu a'i gorfododd i roi ei fywyd i lawr, mae'n gorchymyn i ni ddangos hefyd:
Dyma fy ngorchymyn, Ar i chwi garu eich gilydd, fel y cerais i chwi. Cariad mwy nid oes gan ddyn na hwn, fod dyn yn gosod ei einioes dros ei gyfeillion. Chwychwi yw fy nghyfeillion, os gwnewch yr hyn a orchmynnwyf i chwi. (Ioan 15:12-14)
Cariad Duw ynom ni—y parodrwydd i ildio ein rhai ni tragwyddol bywydau i'n cyfeillion — ar y cyd â'i gyfraith ddigyfnewid Ef sydd wedi ei hysgrifenu yn ein calonau, yw yr hyn a gynrychiolir gan yr Uchel Sabboth, a dyna sydd yn ein gwneyd yn “Adfentyddion yr Uchel Sabboth”. A dyma mae Duw yn ei ddymuno ar ei bobl yn y genhedlaeth ddiwethaf hon. Os oes gennym ni'r ffydd i gredu ei addewidion gwerthfawr, nid yw hyn yn ormod i'w ofyn.
Trwy hyn y rhoddir i ni addewidion mawrion a gwerthfawr dros ben: er mwyn i chwi trwy y rhai hyn fod yn gyfranogion o'r natur ddwyfol, wedi dianc rhag y llygredd sydd yn y byd trwy chwant. (2 Peter 1: 4)
Mae'n dilyn, felly, os ydyn ni'n astudio'r Uchel Sabothau mewn perthynas â phobl Awr Farn Duw, y dylem ddysgu rhywbeth am sut y byddai Duw yn datblygu'r cymeriad hwnnw ynddynt. Y bobl hyn yw y rhai a ddirnadasant ddechreu Awr y Farn yn Siomedigaeth Fawr 1844; a drefnodd yn ddiweddarach yn Eglwys Adventist y Seithfed Dydd. Dim ond gyda dealltwriaeth gadarn o galendr Duw y byddai hyn yn bosibl. Diolch byth, roedd ganddo wedi datgelu hyn eisoes, felly bu modd creu rhestr o'r Uchel Sabbothau am holl flynyddoedd hanes yr Eglwys Adventist.[15]
Roedd y canlyniadau'n syfrdanol, o'u dehongli yng ngoleuni sylw Ellen G. White y gallem fod wedi bod yn y nefoedd erbyn 1890, pe bai'r 4th Derbyniwyd Neges yr Angel yn 1888. Gan gymryd patrwm y Sabothau Uchel o'r tair blynedd hynny (1888 - 1890) i gynrychioli dychweliad Crist (pryd y byddwn yn cael ein cymryd i'r nefoedd), yr unig dro y dangosodd yr un patrwm eto oedd yn 2013 - 2015, mewn cytgord perffaith ag astudiaeth Orion, sy'n dynodi datblygiad blwyddyn olaf 2014/2015 fel y flwyddyn ddiwethaf.[16]
Am Bob Gwirionedd Y mae Ffug
Gwir Genyn Bywyd: Y Rhestr Uchel Saboth (HSL) wedi'i darlunio fel dilyniant DNA
vs
Y Ffug: Cylch cnwd Quetzalcoatl
Mae llawer o fanylion nodweddiadol o'r Rhestr Uchel Sabbath a efelychir yn y sarff cylch cnwd. Gadewch imi gyflwyno rhai o'r rhain ar ffurf tabl:
| Rhestr yr Uchel Sabbathau... | Cylch Cnydau Quetzalcoatl... |
|---|---|
| Dechreuwyd gyda thriawd 1841 - 1843, yn yr hwn yr oedd ychydig o siomedigaeth a gynrychiolai y Siomedigaeth Fawr i ddyfod y flwyddyn ganlynol. | Dechreuodd ar ddyddiad pen-blwydd (Rhag. 21, 2010) yn cynrychioli “siom” Rhagfyr 21, 2012 a oedd i ddilyn. |
| Yn “ddwbl” oherwydd gwleddoedd y Gwanwyn a’r Hydref y mae’n seiliedig arnynt. Dechreuodd gwleddoedd y Gwanwyn gyda'r lleuad llawn gwledd y Pasg, tra y dechreuodd gwleddoedd yr Hydref gyda'r lleuad newydd Gwledd Trwmpedau. | Yn “dwbl-sownd” gyda lleuadau newydd yn ffurfio un gainc a lleuadau llawn yn ffurfio'r llall. |
| Yn seiliedig ar wleddoedd amaethyddol. | Wedi'i ffurfio'n llythrennol o gnwd amaethyddol. |
| Mae ganddo wyth tripled o flynyddoedd (8 x 3 = 24) ar ôl y tripled dechrau tan y diwedd. | Yn dangos 24 pâr o leuadau (misoedd) ar ôl y dechrau (lle mae'r lleuadau'n anweledig) tan y diwedd. |
| Mae ganddo un flwyddyn ychwanegol (blwyddyn y pla) sy'n aros y tu allan i'r cyfnod datblygu cymeriad cyn i Grist ddychwelyd yn Ei allu. | Mae ganddo un pâr ychwanegol o leuadau sydd y tu allan i'r cyfnod sy'n arwain at yr esgyniad i'r orsedd, ac yn pwyntio at ddyfodiad pŵer y trident. |
| Yn cynrychioli penllanw Deffroad yr Adfent Mawr. | Yn cynrychioli'r deffroad ysbrydol esblygiadol tybiedig i Oes Newydd o oleuedigaeth. |
Wedi codio tripledi sy'n atgoffa rhywun o'r codonau DNA sy'n amgodio ar gyfer y blociau adeiladu a ddefnyddir gan gelloedd i syntheseiddio proteinau.![]() | Yn cynrychioli oes sydd i ddod o “ysgogiad DNA triphlyg” (ar gyfer New Agers, o leiaf).![]() |
| Yn cynrychioli'r datblygiad cymeriad sydd ei angen ar bobl Dduw. | Yn cynrychioli esgyniad sarff torchog Kundalini i oleuedigaeth y meddwl (sef sedd y cymeriad). |
| Yn datgelu dewisiadau da a drwg a wneir gan yr eglwys. | Yn datgelu cydfodolaeth da a drwg trwy symbol yin-yang. |
| Diwedda gyda dychweliad Crist. | Yn gorffen gyda dychweliad Quetzalcoatl. |
Yr Arddangosiad Terfynol
Gyda'r tystiolaethau hyn, gobeithiaf ei bod yn amlwg nad yw dychweliad Quetzalcoatl yn neb llai na'r diafol yn haeru ei oruchafiaeth dros yr holl ddaear. Yn y cylch cnwd, mae'r ddaear bob amser yn cael ei darlunio y tu mewn i ffin y sarff, gan gynrychioli'r honiad hwnnw. Yn Eden, daeth y diafol fel sarff asgellog a thrawsfeddiannodd yn llwyddiannus oruchafiaeth Adda ac ennill awdurdod dros ddau breswylydd y ddaear. Ar y groes, enillodd Iesu’r fuddugoliaeth dros y diafol, ac adennill yr arglwyddiaeth yr oedd Adda wedi’i cholli. Nawr, unwaith eto, yr un diafol wedi dyfod a'r Pab Ffransis i drawsfeddiannu arglwyddiaeth Crist ar y ddaear.
Y mae yr un egwyddorion ag a ddangoswyd ar groesbren Calfaria i'w hailadrodd yn awr yn y momentau olaf hyn o hanes y ddaear. Mae'r gwrthdaro rhwng da a drwg yn dod i gasgliad. Y tro hwn, fodd bynnag, mae'n cymryd lle o fewn y deyrnas weledig - yng nghnawd dyn. Ar y groes, roedd Satan yn dal i gael ei orchuddio o olwg dyn, felly ni allem ddirnad ei ran yn y ddrama yn erbyn Crist. Ond nid yw hyn yn wir heddiw! Satan wedi cymryd corff, fel y gallwn ei weld. Ac y mae yr Ysbryd Glân, sef cynrychiolydd Crist ar y ddaear, hefyd yn cael ei dywallt yng nghorff ei bobl, sef pawb sydd wedi paratoi eu calonnau i'w dderbyn.
Y mae dadguddiad Satan a'i dwyllau celfydd yn flaengar ; wrth y groes, pan enillodd yr Iesu y fuddugoliaeth, Satan a fwriwyd allan o'r nef i'r llawr. Dyna pryd y gwelodd trigolion y nef yn eglur am bwy ydoedd, ac ni chafwyd lle iddo ef na'i angylion yn eu cydymdeimlad mwyach.[17] Mae cam nesaf y broses ddatgelu yn digwydd nawr, ychydig cyn dychweliad Crist. Nawr yw'r amser pan gawn gyfle i ddirnad ei gymeriad yn glir a throi at Grist ein Hiachawdwr gydag edifeirwch. Mae'r camau hyn o'r broses yn cael eu nodi gan Eseciel:
Oherwydd dy brydferthwch y dyrchafwyd dy galon, llygraist dy ddoethineb oherwydd dy ddisgleirdeb: bwriaf di i'r llawr [ar y groes], Gosodaf di gerbron brenhinoedd, fel y gwelont di [nawr]. (Eseciel 28: 17)
Datganodd Duw y byddai'r angel gwrthryfelgar hwn yn cael ei osod o flaen brenhinoedd a fyddai'n ei weld, neu dirnad ei gymeriad. Y brenhinoedd y cyfeirir yma, yw y genhedlaeth ddewisol honno, fel y disgrifiais yn Arwyddion y Diwedd, a fyddai'n gwasanaethu fel rheithgor i farnu rhwng y ddwy blaid a rhoi eu rheithfarn. Rhoddwn farn ffafriol i Dduw trwy rodio yn ol ei ryfeddol oleuni, gan ddangos ein bod yn dymuno goleuni yn hytrach na thywyllwch, a thrwy hyny ddangos mawl i'r Arglwydd yn ein bucheddau.
Ond ye yn genhedlaeth ddewisol, yn offeiriadaeth frenhinol, cenedl sanctaidd, pobl ryfedd ; i chwi ddangos y mawl yr hwn a’ch galwodd allan o’r tywyllwch i’w ryfeddol oleuni ef: (1 Pedr 2:9)
Fe'ch gelwir i fod ymhlith y genhedlaeth ddewisol honno. A ydych yn gallu dirnad cymeriad gwrthryfel, hyd yn oed pan fydd yn cael ei orchuddio gan dduwioldeb a gostyngeiddrwydd? Nid yw'r achos wedi'i benderfynu eto, ond ar hyn o bryd, mae'n ymddangos yn llwm iawn. Mae Satan wedi bod yn teyrnasu ar y ddaear ers dwy flynedd yn barod, ac y mae y rhan fwyaf o honom wedi ein twyllo, ac yn bartneriaid anwybodus yn y gwrthryfel ! Mae’n hen bryd inni wrando ar air Duw ddod allan o Fabilon! Mae hyn yn cynnwys pob sefydliad sy'n ddarostyngedig i'r diafol ar ffurf y Pab Ffransis, naill ai'n agored neu y tu ôl i'r llenni fel gwestai (sylwedydd)[18] o'i fawredd ofnadwy. Er mwyn cyflawni ein swyddogaeth fel aelodau rheithgor, mae angen deall yr achos yn drylwyr a gwerthuso'r dystiolaeth. Mae ein bywydau yn mynegi a yw'n well gennym lywodraeth Duw neu lywodraeth Satan, a dyma'n pleidlais.
A dyma nhw'n canu fel petai'n gân newydd gerbron yr orsedd, a cherbron y pedwar anifail, a'r henuriaid: ac ni allai neb ddysgu'r gân honno ond y cant a phedwar ugain a phedair o filoedd, y rhai a brynwyd oddi ar y ddaear ... Y rhai hyn a brynwyd o blith dynion, sef y blaenffrwyth i Dduw ac i'r Oen. Ac yn eu genau ni chafwyd unrhyw gam: canys y maent yn ddi-fai o flaen gorsedd-faingc Duw. (Datguddiad 14: 3-5)
Canwch i'r ARGLWYDD gân newydd: canwch i'r ARGLWYDD, yr holl ddaear. Cenwch i'r ARGLWYDD, bendithiwch ei enw; dangoswch ei iachawdwriaeth o ddydd i ddydd. Mynegwch ei ogoniant ymhlith y cenhedloedd, a'i ryfeddodau ymhlith yr holl bobloedd. (Salm 96:1-3)
Mae'r alwad yn mynd allan i'r holl ddaear: “Canwch i'r Arglwydd gân newydd!” Y gerddoriaeth i glustiau Duw yw dangos Ei iachawdwriaeth rhag pechod bob dydd. Y mae sefyll o flaen gorsedd-faingc Duw yn ddi-fai, a chael ei adbrynu yn flaenffrwyth oddi ar y ddaear, yn rhyfeddod oddi wrth Dduw a'i ogoniant, ac y mae i'w ddatgan ymhlith yr holl bobloedd!
Nawr iddo yr hwn a all dy gadw rhag syrthio, a'th gyflwyno yn ddi-fai o flaen presenoldeb ei ogoniant gyda llawenydd dros ben, I'r unig Dduw doeth ein Gwaredwr, byddo gogoniant a mawredd, goruchafiaeth a gallu, yn awr ac yn dragywydd. Amen. (Jwdas 24-25)
Rhowch i'r ARGLWYDD, dylwythau'r bobl, rhoddwch i'r ARGLWYDD ogoniant a cryfder. Rhoddwch i’r ARGLWYDD y gogoniant sy’n ddyledus i’w enw: dygwch offrwm, a dewch i’w gynteddau. Addola'r ARGLWYDD ym mhrydferthwch sancteiddrwydd: ofnwch ger ei fron ef, yr holl ddaear. (Salm 96:7-9)
Mae llawer yn methu â gweld bod Duw mewn cyflwr gwan, bregus oherwydd pechod. Os gwrthodwn ei addoli Ef mewn prydferthwch sancteiddrwydd ; i ddewis trwy ffydd i “rodio nid yn ôl y cnawd, ond yn ôl yr Ysbryd,”[19] yna ni ellir cyhoeddi ei ogoniant yn yr holl ddaear! Mae'r proclamasiwn yn dibynnu ar gael pobl yn fodlon ei roi! Ydych chi'n deall sut gallwn ni gyhoeddi “iachawdwriaeth i'n Duw”?[20] Ydych chi'n deall beth oedd y “gweithredoedd mwyaf” y soniodd Iesu amdanyn nhw?
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Yr hwn sydd yn credu ynof fi, y gweithredoedd yr wyf fi yn eu gwneuthur a wna efe hefyd ; a gweithiau mwy na'r rhai hyn a wna efe; am fy mod yn myned at fy Nhad. (Ioan 14:12)
Pe bai Iesu wedi gorffen yr holl waith oedd i'w wneud, ni fyddai wedi dweud hyn, ac ni fyddai'n angenrheidiol iddo aros 2000 o flynyddoedd. Ond gwnaeth Ei angen yn hysbys wrth ofyn a fyddai'n dod o hyd i ffydd:
Ac oni ddial Duw ei etholedigion ei hun, y rhai sy'n llefain arno ddydd a nos, er ei fod yn hiraethu wrthynt? Rwy'n dweud wrthych y bydd yn eu dial ar fyrder. Er hynny pan ddêl Mab y dyn, a gaiff efe ffydd ar y ddaear? (Luc 18: 7-8)
Mae Duw yn fwy na pharod i weithredu ar ein rhan, ond yn union fel nad oedd Iesu’n gallu gwneud gwyrthiau i’r rhai nad oedd ganddyn nhw ffydd i gredu, Bydd yr un mor analluog i ddial ar Ei etholedigion heddiw os na fydd yn dod o hyd i ffydd ynddynt. Ond dim ond os yw Ei bobl yn dangos y ffydd honno y gellir penderfynu ar y rhyfel rhwng y diafol a Duw!
Felly yn wir, mae Duw mewn sefyllfa fregus, yn dibynnu ar ffydd Ei bobl ynddo i roi iddo'r gogoniant sy'n ddyledus i'w enw. Yn y cyfamser, mae Satan yn ceisio tanseilio eu ffydd a twyllo'r byd i gyd i'w ddilyn. Mae Duw wedi gosod Ei geidwaid amser ar waith yn y nefoedd, ac maen nhw i gyd yn pwyntio at yr union amser hwn mewn hanes! A wnewch chi gadw amser gyda nhw a dyro iddo nerth a gogoniant trwy offrymu dy hun yn “aberth bywiol, sanctaidd, cymeradwy gan Dduw”? Ac a wnewch chi cyn mae'r cloc yn pwyntio at yr amser penodedig pan ddaw'n rhy hwyr i ddangos ffydd? “Nawr mae ffydd yn ... tystiolaeth pethau nad gweld."[21] Os cymerwch agwedd aros i gredu nes diarddel pob amheuaeth; hyd nes y gwelir pob cyflawniad—byddwch yn gwadu Iesu o'ch defnyddioldeb iddo, oherwydd nid dyna agwedd ffydd. Nid yw Iesu'n gofyn am ffydd ddall—mae'n rhoi digon o dystiolaeth—ond mae'n gofyn am ffydd! Ystyriwch y dystiolaeth, a dewiswch yn awr i fod ymhlith y rhai y dywedir amdanynt,
Dyma amynedd y saint: dyma y rhai sydd yn cadw gorchymynion Duw, a ffydd yr Iesu. (Datguddiad 14: 12)
Yn dod yn yr erthygl nesaf...
A oes unrhyw ddyn sengl ar y blaned hon yn fwy pwerus na'r Pab Ffransis? Darganfyddwch sut enillodd y Pab edmygedd y byd trwy ddynwared lesu Grist, a thrwy efelychu Ei ddychweliad gogoneddus Ef ! (Ie, rydych chi'n darllen hynny'n iawn!) Byddwch hefyd yn darganfod gweddill y stori am sut mae ei ragflaenydd byw paratoi'r ffordd iddo, wrth inni ddadansoddi arfbais y ddau bab byw unwaith eto. Dim ond y cam cyntaf yn ymdrechion Satan i drawsfeddiannu oedd cymryd cadair Sant Pedr hyd yn oed orseddfainc Duw Hollalluog!
- Ymhell oddi wrth y babi bach bachog ag adenydd, fel y'u portreadir yn gyffredinol, mae cerwb yn ddyn doeth ac ysbrydoledig sydd agosaf at Dduw i'r greadigaeth. Mae eu hagosrwydd at Dduw i’w weld yn y disgrifiad o’r arch—patrwm yr orsedd—gyda’i cherwbiaid gorchudd, lle cyfarfu Duw ag Israel: Exodus 25:18-22. ↑
- John 8: 44 ↑
- O Chwedl Quetzalcoatl – gan Chela Orozco ↑
- Er enghraifft, ystyriwch y cerwbiaid â chleddyfau fflamllyd wedi'u gosod fel gwarchodwyr porth Eden. — Genesis 3:24 ↑
- Gweler, er enghraifft, Genesis 2:22, 3:8 ↑
- Genesis 3: 6 ↑
- John 16: 23,27 ↑
- Gweler Salm 119:156 ac Eseia 30:18, er enghraifft. ↑
- H. Vandergouw, Arwyddion y Meseia Dod yn Y Genhedlaeth Hon, (2011) t. 203 ↑
- Ibid ↑
- Romance 7: 12 ↑
- John 19: 31 ↑
- Malachi 3: 6 ↑
- Exodus 34: 6-7 ↑
- Mae'r cyfnod hwn hefyd yn cael ei nodi yn rhinwedd y ffaith y dylai'r gwasanaethau cysegr daearol adlewyrchu'r cysegr nefol, y mae Neges Orion yn ei gysylltu â'r un cyfnod cyffredinol o hanes Adventist. ↑
- Sylwch, yn Orion, fod y blynyddoedd yn dechrau yn yr hydref, felly pan ddywedwn 2014/2015, rydym yn sôn am y flwyddyn sy'n dechrau yn hydref 2014 tan hydref 2015. ↑
- Datguddiad 12: 8 ↑
- Sylwch fod Eglwys Adventist y Seithfed Diwrnod yn yr Almaen wedi'i rhestru o dan “Aelodau Cyswllt Eraill” yn gwefan Cyngor Eglwysi'r Byd hwn. ↑
- Romance 8: 1,4 ↑
- Datguddiad 7:10 – mae rhai fersiynau’n ychwanegu “yn perthyn i,” ond nid yw hyn wedi’i awgrymu yn yr iaith wreiddiol. ↑
- Hebreaid 11: 1 ↑
In 

