Llinellau'r Orsedd - Rhan III

Cyhoeddwyd yn wreiddiol ar ddydd Mawrth, Mehefin 15, 2010, 4:21 pm yn Almaeneg yn www.letztercountdown.org

Pan oeddwn yn athro Ysgol Saboth yn eglwys fawr yr SDA, gallwn glywed a darllen gan frodyr, henuriaid a bugeiliaid “Roedd Iesu fel ni ym mhob ffordd, ond nid oedd yn cael ei demtio o'r tu mewn fel yr ydym ni. Nid oedd yn gwybod hunan-demtasiwn," beth bynnag roedd hynny'n ei olygu. Ni allwn ddod o hyd i unrhyw resymeg ynddo, ac nid oedd yn glir i mi beth yr oeddent am ei ddweud. Felly, fe wnaethon nhw ei esbonio i mi ymhellach: “Cafodd Iesu ei demtio gan Satan o’r tu allan, fel y mae gyda ni, ond nid oedd gan Iesu y tueddiad i bechu fel sydd gennym ni.”

Nicolaitans yn ein plith?

Heddiw rydyn ni'n gwybod trwy astudiaeth Orion eu bod yn anghywir ac mai dyma un o athrawiaethau gwaethaf yr eglwys Adventist, wedi'i nodi mewn coch gan Iesu yn Orion. Ni fydd yn caniatáu inni aros yn aneglur ar y pwynt hwn. Na, cafodd Efe ei demtio ym mhob modd fel ninnau, ac y mae Efe yn gwybod yr holl demtasiwn trwy ein tueddiad i bechu, heb fod angen Satan i ymyraeth. Wedi ein temtio ym mhob pwynt fel yr ydym, yn golygu, yn cael ein temtio ym mhob pwynt fel yr ydym ni! Ef yw ein hesiampl, a ddioddefodd bopeth fel ni, ac eto heb bechod. Felly, gallwn ninnau hefyd, os ydym yn ymddiried yn Ei help a'i nerth, y mae'n fodlon ei roi inni, os ydym yn ymddiried yn unig.

Gadewch i ni ddarllen ymlaen Radio Gair y Gwir yr hyn a gredodd ac a ddysgodd sect y Nicolaiaid yn amser yr apostolion:

Nicolaitans: Un o'r sectau hereticaidd a bla ar yr eglwysi yn Ephesus ac yn Pergamum, ac efallai mewn mannau eraill. Mae Irenaeus yn adnabod y Nicolaitans fel sect Gnostig:

“Y mae Ioan, disgybl yr Arglwydd, yn pregethu’r ffydd hon (dwyfoldeb Crist), ac yn ceisio, trwy gyhoeddiad yr Efengyl, ddileu’r cyfeiliornad hwnnw a ledaenwyd trwy Cerinthus ymhlith dynion, ac ers talwm gan y rhai a elwir Nicolaitaniaid, sy’n wrthbwyso’r “wybodaeth” honno ond a alwyd yn anghywir, er mwyn iddo eu dirmygu trwy ei Air, yr hwn sydd wedi ei ddarbwyllo oll. (gweler Irenaeus yn erbyn Heresïau iii 11. 1; ANF cyf. 1, t. 426)

Mae tystiolaeth hanesyddol hefyd o sect Gnostig o'r enw Nicolaitans tua chanrif yn ddiweddarach.

Ymddengys mai math o antinomiaeth oedd athrawiaeth y Nicolaiaid. (Antinomiaeth: Cred sy'n seiliedig ar adnabyddiaeth o drugaredd Duw fel sail iachawdwriaeth, ond mae'n gwneud y camgymeriad angheuol y gall dyn gymryd rhan yn rhydd mewn pechod oherwydd nad yw Cyfraith Duw bellach yn rhwymol. Daliai'r gwirionedd ar gyfrif cyfiawnder am ddim; ond tybiai mai “cred” deallusol yn unig yn y gwirionedd hwn oedd â gallu achubol. Gwrthododd yr Apostol Iago y cyfeiliornad hwn, 2 hefyd. credu, a chrynu”; gan ein hatgoffa bod gwir ffydd yn egwyddor weithredol sy’n gweithio trwy gariad ac mae’n mynd y tu hwnt i broffesiwn o gred. ordeiniwyd inni rodio ynddynt.” (Effesiaid 19:2) Mae gwir ffydd yn cynhyrchu gweithred, yn ogystal â dymuniad am sancteiddrwydd ac ufudd-dod. (20 Ioan 2:8, Titus 9:2-10, 1 Pedr 3:18-2, Datguddiad 11:15)

Ymddengys fod Nicolaitans yr 2il ganrif wedi parhau ac ymestyn barn ymlynwyr y ganrif 1af, gan ddal at ryddid y cnawd a phechod, a dysgu nad oedd gweithredoedd y cnawd yn cael unrhyw effaith ar iechyd yr enaid ac o ganlyniad dim perthynas ag iachawdwriaeth. Ar y llaw arall, mae’r Beibl yn dysgu bod Cristnogion i fod i “farw” i bechod a gweithredoedd ein “cnawd”: “Beth ydyn ni’n ei ddweud felly? A barhawn mewn pechod, fel y byddo gras yn helaeth ? Na ato Duw. Pa fodd y byddwn ni, y rhai sydd wedi marw i bechod, yn byw mwyach ynddo?” (Rhufeiniaid 6:1-2) “Yr un modd yr ydych chwithau yn eich cyfrif eich hunain yn wir farw i bechod, ond yn fyw i Dduw trwy Iesu Grist ein Harglwydd. Na deyrnased pechod gan hynny yn eich corff marwol, fel yr ufuddhewch iddo yn ei chwantau. Ac na roddwch eich aelodau yn offer anghyfiawnder i bechod: eithr rhoddwch eich hunain i Dduw, fel rhai byw oddi wrth y meirw, a'ch aelodau yn offer cyfiawnder i Dduw.” (Rhufeiniaid 6:11-13)

Heddiw, mae’r athrawiaeth bellach yn cael ei dysgu i raddau helaeth nad yw efengyl Crist wedi gwneud cyfraith Duw o unrhyw effaith: ein bod ni, trwy “gredu” yn cael ein rhyddhau o’r rheidrwydd o fod yn wneuthurwyr y Gair. Ond dyma athrawiaeth y Nicolaiaid, yr hon a gondemniodd Crist mor ddi-ildio yn llyfr y Datguddiad. “Ond byddwch wneuthurwyr y gair, ac nid gwrandawyr yn unig, gan eich twyllo eich hunain.” (Iago 1:22) --Diolch i George Blumenschein am ateb y cwestiwn hwn!

Heddiw, mae'r “Nicolaitans” yn ein plith Adventist yn dadlau hyd yn oed ychydig yn anoddach. Maen nhw'n dweud bod gan Iesu natur ychydig yn wahanol i'r hyn sydd gennym ni. Yn sicr, ni phechodd, ond ni chafodd ei demtio ychwaith fel ninnau “o'r tu mewn,” oherwydd bod ganddo mewn gwirionedd natur Adda heb ei gwymp. Fodd bynnag, rydyn ni'n “dlawd” bodau dynol sydd â natur etifeddol wedi'i llygru gan bron i 6,000 o flynyddoedd o bechod, yn cael ein temtio gan ein cnawd ein hunain. Felly mae ein brodyr Nicolaitan-Adventist yn meddwl nad oes yn rhaid i ni fod mor berffaith â Christ, oherwydd bydd Ef beth bynnag yn maddau i ni ein holl bechodau pan ddaw. Roedd ganddo fantais nad oes gennym ni. Iddo Ef nid oedd mor anhawdd ag ydyw i ni beidio pechu.

Fodd bynnag, i sefydlu'r athrawiaeth ffug hon yn ein cymuned ffydd, nid oedd yn ddigon dileu rhai geiriau mewn llyfr astudiaeth. Roedd angen mwy o ymdrechion. Bu’n rhaid lansio “maniffesto o garreg filltir newydd Cristoleg Adventist” a’i ddosbarthu’n eang fel bod pawb sy’n dod at y cwestiynau hyn yn hwyr neu’n hwyrach yn cael “golchi” ei ymennydd gyda’r ddiwinyddiaeth ffug hon. Arweiniodd hyn at y llyfr adnabyddus “Questions on Doctrine” yn y 1950au.

Felly, dylem ymgynghori eto â llyfr gwych Jean Rudolf Zurcher, “Touched with Our Feelings”, a gadewch iddo egluro ble arweiniodd y gred hon yn natur ansyrth yr Iesu yn yr Eglwys Adventist a beth oedd cynnwys y llyfr hwn, a gyhoeddwyd gyntaf yn 1957. Ar ôl i Zurcher esbonio pa fathau o erthyglau a ysgrifennwyd mewn amrywiol gyfryngau Adventist i gyflwyno’r Cristoleg newydd, mae’n troi at y thema Cristoleg Nicolas, pa lyfr sy’n ein troi at ein sementau ni. mor gadarn a muriau Jericho, a dybid unwaith yn anhraethadwy.

Bwriad yr erthyglau hyn oedd paratoi meddyliau i dderbyn “carreg filltir newydd Adventism,” fel yr oedd i'w ddatblygu yn y llyfr “Seventh-day Adventists Answer Cwestiynau ar Athrawiaeth”. Ar drothwy ei ymddangosiad, cyhoeddodd Anderson ef yn y “Weinyddiaeth” fel y llyfr mwyaf rhyfeddol a gyhoeddwyd erioed gan yr eglwys. Gan ei fod yn ymdrin yn fanwl â natur ddynol Crist, mae angen inni archwilio'r llyfr hwn yn fanylach.

Cwestiynau ar Athrawiaeth

Mae'r llyfr hwn yn ffrwyth y cyfarfodydd a gynhaliwyd gyda'r cynrychiolwyr efengylaidd Donald Gray Barnhouse a Walter R. Martin. Roedd Martin ar fin argraffu ei lyfr “The Truth About Seventh-day Adventism”, a gyhoeddwyd ym 1960.

Nid yw “Cwestiynau ar Athrawiaeth” yn ymdrin ag athrawiaeth yr Ymgnawdoliad yn unig. Mae’n ymateb i’r cwestiynau athrawiaethol niferus a ofynnir yn nodweddiadol gan efengylwyr ar y pynciau o “iachawdwriaeth trwy ras yn erbyn iachawdwriaeth trwy weithredoedd, y gwahaniaeth rhwng cyfraith foesol a seremonïol, gwrthdeip y bwch dihangol, hunaniaeth Mihangel ac yn y blaen trwy ystod eang o gredoau ac arferion Adventist sylfaenol, yn cwmpasu athrawiaeth a phroffwydoliaeth.”

Gwrthwynebodd Martin a Barnhouse yn arbennig y safbwyntiau a gymerwyd gan arloeswyr Adventist mewn perthynas â dwyfoldeb Crist a natur ddynol Iesu, y maent yn gwbl onest yn eu hystyried yn gyfeiliornus a heretical. Nid oedd yn syndod o gwbl, felly, iddynt ofyn a oedd y sefyllfa swyddogol wedi newid ar y pwyntiau hyn. Gofynnwyd cwestiynau penodol ynghylch yr Ymgnawdoliad: “Beth mae Adfentwyr yn ei ddeall wrth i Grist ddefnyddio'r teitl 'Mab y dyn'? A beth, yn eich barn chi, oedd pwrpas sylfaenol yr Ymgnawdoliad?”

Mewn ymateb, dyfynnwyd bron pob testun Beibl yn ymwneud â Christoleg. O ran y cyfeiriaduron esboniadol, fe'u gwnaed yn gyffredinol ar sail dyfyniadau gan Ellen G. White. Gwnaeth swyddogion yr Adfentydd eu gorau i ddangos bod “ysgrifau Ellen G. White yn gwbl gyson â’r Ysgrythurau ar hyn.” Ni wadwyd mai Crist “oedd yr ail Adda, yn dyfod yn ‘debyg’ cnawd dynol pechadurus (Rhuf. 8:3)”; na bod Ellen G. White wedi defnyddio ymadroddion fel “natur ddynol,” “ein natur bechadurus,” “ein natur syrthiedig,” “natur dyn yn ei chyflwr syrthiedig.”

Nid oes unrhyw un yn dadlau bod “Iesu wedi’i heintio neu ei fod wedi profi’r bregusrwydd y mae ein natur ddynol syrthiedig yn etifedd iddo. Ond gwnaeth Efe dwyn hyn i gyd. Oni allasai Efe ddwyn hwn yn ddirprwyol hefyd, yn union fel y cludodd Efe bechodau yr holl fyd ? Mae'r gwendidau, eiddilwch, gwendidau, methiannau hyn yn bethau y mae'n rhaid i ni, gyda'n natur bechadurus, syrthiedig, eu dwyn. I ni y maent yn naturiol, yn gynhenid, ond pan ddygodd Efe hwynt, ni chymerodd Efe hwynt fel peth cynhenid, ond Efe a'u cymerodd fel ein eilydd. Fe'u cludodd yn ei natur berffaith, ddibechod. Eto rydyn ni'n dweud, fe ddygodd Crist hyn i gyd yn ddirprwyol, yr un mor ddirprwyol Ef a ddygodd yr anwireddau ohonom ni i gyd.”

Yn gryno, “nid oedd yr hyn a gymerodd Iesu yn gynhenid ​​nac yn gynhenid. . . . Y cwbl a gymerodd yr Iesu, y cwbl a gymerodd Efe turio, pa un ai baich a chosb ein hanwireddau, neu glefydau ac eiddilwch ein natur ddynol — y cymerwyd ac y dygwyd y cwbl. yn ddirprwyol. "

Y mynegiant hwn yn wir yw'r fformiwla hud a gynhwysir yn “garreg filltir newydd Adventism.” Yn ôl awduron “Questions on Doctrine”, “yn yr ystyr hwn y dylai pawb ddeall ysgrifau Ellen G. White pan fydd yn cyfeirio yn achlysurol at y natur ddynol bechadurus, syrthiedig, a dirywiad.”

Cyhoeddodd awduron y llyfr, mewn atodiad, ryw 66 o ddyfyniadau o Ellen G. White wedi’u rhannu’n adrannau gydag isdeitlau fel: “Took Sinless Human Nature,” neu “Perfect Sinlessness of Christ’s Human Nature.” Nid oedd ymadroddion o'r fath, wrth gwrs, erioed wedi eu hysgrifennu gan Ellen G. White.

Mae’n lân fod “carreg filltir newydd Adventism” yn wahanol iawn i’r ddysgeidiaeth draddodiadol am natur ddynol Crist mewn pedair ffordd. Mae'n honni bod:

1. Cymerodd Crist natur ysbrydol Adda cyn y Cwymp; hynny yw, natur ddynol ddibechod.
2. Ni etifeddodd Crist ond canlyniadau corfforol y natur ddynol bechadurus; hyny yw, Lleihawyd ei etifeddiaeth genhedlol 4,000 o flynyddoedd o bechod.
3. Yr oedd y gwahaniaeth rhwng temtasiwn Crist a temtasiwn Adda yn gorphwys yn unig yn ngwahaniaeth yr amgylcbiad a'r amgylchiadau ond nid mewn gwahaniaeth natur.
4. Dygodd Crist bechodau y byd yn ddirprwyol, nid mewn gwirionedd, ond yn unig yn lle dyn pechadurus, heb gyfranogi o'i natur bechadurus.

Wedi'i gyflwyno fel ag yr oedd gyda sêl bendith ymddangosiadol y Gynhadledd Gyffredinol, dosbarthwyd y llyfr “Seventh-day Adventists Answer Questions on Doctrine” yn eang mewn seminarau, prifysgolion a llyfrgelloedd cyhoeddus. Anfonwyd miloedd o gopïau at aelodau'r clerigwyr yn ogystal ag at athrawon diwinyddiaeth nad oeddent yn Adventist. Roedd gan bron i 140,000 o gopïau a gyhoeddwyd ddylanwad amlwg y tu allan ac o fewn yr Eglwys Adventist.

Cynhyrchodd cyhoeddi'r llyfr hwn effaith sioc na fu'r ymatebion yn hir i ddod. Prin yr oedd wedi dyfod oddi ar y wasg pan y daeth yn wrthddrych ymryson bywiog, yr hwn a barhaodd mewn dwysder trwy y blynyddoedd hyd ein dyddiau ni.

Mae'n rhyddhad ein bod ni nawr trwy Orion yn gwybod pwy oedd yn iawn a sut mae Iesu'n amcangyfrif pechod mewn gwirionedd. Byddai pob un o’r anghydfodau hyn wedi bod yn amherthnasol pe bai’r arweinwyr wedi dibynnu ar Ysbryd y Darogan a heb golli eu hunain yn eu dychymyg dynol gwrthnysig eu hunain. Mae Iesu wedi gosod y gwirionedd hwn yn ei Air yn fwy nag yn glir, ond byddai wedi ein gwahanu ni oddi wrth y byd. Byddai’r ffordd i eciwmeniaeth wedi’i rhwystro pe baem wedi parhau fel yr unig eglwys i honni bod Iesu wedi dod mewn cnawd pechadurus a bod angen inni felly hefyd ddysgu byw bywyd dibechod gydag Ef a thrwyddo Ef. Roedd y bilsen hon yn rhy fawr i'r mwyafrif o “Gristnogion” ei llyncu, a'r dyddiau hyn hefyd i'r mwyafrif o “Adfentwyr”. Mae'n well ganddyn nhw laeth a surdoes y Nicolaitans, sy'n cael eu cynnig heddiw gan yr holl eglwysi “Cristnogol”, oherwydd mae'n llawer haws ei lyncu.

Yn fy ymchwil ar y pynciau hyn, deuthum ar draws grŵp diddorol. Maent yn disgrifio eu hunain fel “Adfentyddion Hanesyddol”. Deuthum o hyd i erthygl ragorol ar un o'u gwefannau, y byddaf yn ei hatgynhyrchu yma yn llawn oherwydd ei bod yn dweud yn union yr hyn a ddarganfyddais hefyd trwy fy ymchwil. Ar Camau i Fywyd rydym yn darllen:

Alffa ac Omega - Dau Argyfwng yn Adventism

Os mynnwn ddringo rhan olaf y ffordd i'r nef, rhaid inni ddysgu ein gwers o hanes. Mae hyn nid yn unig yn wir am y rhan o hanes a gofnodwyd yn y Beibl (gweler 1 Corinthiaid 10:11) a’r Ddadl Fawr (gweler Rhagair y llyfr hwnnw), ond mae’n arbennig am hanes Adfentiaeth. Yn y cyd-destun hwn y siaradodd Ellen G. White am Alffa ac Omega apostasi. Ysgrifennodd, “Mae gennym ni nawr o'n blaenau alffa'r perygl hwn. Bydd yr omega o natur syfrdanol dros ben.” Negeseuon Dethol, cyf.1, 197.

Fel y gwelwn, yn y datganiad canlynol, mae natur fwyaf syfrdanol yr apostasi omega yn cynnwys maint yr argyfwng. Er bod alffa apostasy yn sefyll am y dechrau ac i'w gyfyngu i ardal leol benodol, byddai omega apostasy yn datblygu i raddau syfrdanol tan y diwedd.

“Y mae un peth yn sicr i’w sylweddoli’n fuan,—y gwrthgiliad mawr, sy’n datblygu ac yn cynyddu ac yn cryfhau, ac a barha i wneud hynny nes i’r Arglwydd ddisgyn o’r nef â bloedd.” Dangosydd Efrog Newydd, Chwefror 7, 1906.

Sylwch: Felly, bydd yr apostasi yn parhau nes bod yr Arglwydd ei Hun yn ymyrryd ac yn disgyn o'r nefoedd gyda “gwaedd”! Yn bendant nid dyma'r gri uchel, ond rhywbeth sy'n dod o'i flaen. Mae'n swnio'n union fel pe bai hyn yn awr yn wir yn Orion, gan mai LLAIS DUW sy'n galw allan i ni oddi yno i ddeffro a glanhau ein heglwys.

Os ydym am wybod pa gwrs sydd i'w ddilyn yn nyddiau'r apostasi omega mae'n rhaid i ni wrando ar y cynghorion a'r cyfarwyddiadau a roddwyd gan Ellen G. White yn ystod yr argyfwng alffa. Mae'n rhaid i ni ddysgu o hanes er mwyn peidio ag ailadrodd y camgymeriadau a wnaed yn y gorffennol. “Mae’n cael ei gyflwyno i mi ein bod ni, yn ein profiad ni, wedi bod ac yn bodloni’r union amod hwn o bethau.” Llythyrau Battle Creek, 124.

Yn yr argyfwng alffa rydym yn dod o hyd i ddisgrifiad o gyflwr a phrofiad y bobl Adventist yn y dyfodol (neu sydd eisoes yn bodoli). Dywed Ellen G. White wrthym: “Bydd hanes y gorffennol yn cael ei ailadrodd; bydd hen ymrysonau'n codi i fywyd newydd, a pherygl i bobl Dduw o bob tu.” Tystiolaethau i Weinidogion, 116. “ Nid oes genym ddim i'w ofni i'r dyfodol oddieithr i ni anghofio y modd yr arweiniodd yr Arglwydd ni.” Tystiolaethau i Weinidogion, 31.

Sut Datblygodd yr Alffa?

Yng nghanol yr argyfwng alffa roedd un dyn, John Harvey Kellogg, meddyg Adfentydd. O dan ei arweiniad, derbyniodd Battle Creek Sanitarium enwogrwydd byd-eang ar droad y ganrif. Ond yn niwedd y 1890au, yr oedd ei zel a'i egni yn gymysg fwyfwy â syniad newydd—fod Duw, heb fod yn bersonol, yn mhob peth byw ; ym mhob blodeuyn, ym mhob pren, ym mhob tamaid o fara. Roedd yr hyn a gredai Kellogg yn “oleuni newydd” wedi gorfodi proffwyd Duw, hyd yn oed cyn 1881, i roi neges rhybudd iddo. “Mae’r damcaniaethau hynny’n anghywir. Rwyf wedi cwrdd â nhw o'r blaen." Cyhoeddiadau Llawysgrif, cyf. 5, 278, 279.

Ers iddo fod yn briod â Bedyddiwr ar y Seithfed Diwrnod, daeth Kellogg i gysylltiad â gweinidog gyda'r Bedyddwyr ar y Seithfed Diwrnod o'r enw Lewis. Roedd gan y dyn hwn safbwyntiau pantheistaidd hefyd. Ym meddwl Kellogg daethpwyd â'r syniadau pantheistaidd i aeddfedrwydd, fel iddo, yn 1897, siarad am y pwnc hwn yn gyhoeddus am y tro cyntaf. Daeth eraill fel Wagoner a Kress i'r un argyhoeddiad, ac ymunodd ag ef i bregethu hyn yn y Gynhadledd Gyffredinol, 1899, yn South Lancaster, Massachusetts. Fis cyn y gynhadledd honno, roedd Ellen G. White wedi ysgrifennu ac anfon llythyrau rhybuddio o Awstralia, a gyrhaeddodd yn union ar yr amser iawn. Ond yn anffodus, ni roddwyd sylw i'r rhybuddion hyn. Parhaodd syniadau pantheistaidd i gael eu lledaenu dros y wlad. Dysgwyd hwynt, yn Battle Creek, yn y Coleg a'r Sanitarium. Bu'n rhaid i Ellen G. White anfon rhybudd ar ôl rhybudd. Ar Chwefror 18, 1902 llosgodd y Battle Creek Sanitarium i'r llawr. Er mwyn ariannu'r sanitariwm newydd, gofynnwyd i Kellogg ysgrifennu llyfr, y byddai'r breindaliadau yn cael eu cymryd ar gyfer yr adeilad sanitariwm newydd. Teitl y llyfr a ysgrifennodd Kellogg oedd “Y Deml Fyw.” Roedd y llawysgrif orffenedig yn llawn o'i syniadau cyfeiliornus a oedd yn tarddu o athroniaeth ysbrydol, pantheistaidd. Dilynodd llawer o drafodaethau.

Ysgrifennodd Ellen G. White am y llyfr hwn. “Yn y llyfr 'Living Temple' cyflwynir alffa heresïau marwol. Bydd yr omega yn dilyn, ac yn cael ei dderbyn gan y rhai nad ydyn nhw'n fodlon gwrando ar y rhybudd mae Duw wedi'i roi.” Negeseuon Dethol, cyf. 1, 200.

Er gwaethaf y ceryddon gan broffwyd Duw, roedd Kellogg yn benderfynol o argraffu ei lyfr yn y ffordd yr oedd yn ei ysgrifennu. Felly rhoddodd archeb argraffu i'r Review and Herald Publishing Company, yr hyn a dderbyniasant. Ond ymyrrodd Duw ei Hun. Wedi i’r patrymau argraffu orffen a’r llyfr yn barod i’w argraffu, aeth y tŷ cyhoeddi, ar Ragfyr 31, 1902, ar dân a llosgi i’r llawr. Ni ddigwyddodd hyn yn annisgwyl, ond fe'i crybwyllwyd gan broffwyd yr Arglwydd fwy na blwyddyn o'r blaen. (Gwel Tystiolaethau, cyf. 8, 91.) Yr oedd cleddyf tân wedi disgyn, a phawb yn gwybod mai Duw a lefarodd. Er gwaethaf hyn oll, nid oedd Kellogg yn fodlon newid ei feddwl, ac aeth yn ystyfnig i dy cyhoeddi arall i gael ei lyfr wedi ei argraffu. Yna cymerodd ymdrechion i sicrhau bod ei lyfr yn cael ei ddosbarthu'n eang ymhlith Adfentwyr a phobl nad oeddent yn Adfentwyr. Felly tyfodd yr efrau pantheistaidd a daeth yn berygl i'r holl waith. Crynhodd Ellen G. White y sefyllfa gyda’r geiriau hyn: “Mae Battle Creek wedi bod yn gartref i wrthryfel ymhlith pobl y mae’r Arglwydd wedi rhoi golau mawr a chyfleoedd arbennig iddynt.” Casgliad Paulson, 71 oed.

Beth yw'r Omega?

Yng nghyd-destun yr argyfwng alffa, mae Ellen G. White yn disgrifio gweledigaeth am yr apostasi omega sydd ar ddod ymhlith Adfentwyr. “Y mae gelyn eneidiau wedi ceisio dwyn i mewn y dybiaeth fod diwygiad mawr i gymeryd lle ymhlith Adfentyddion y Seithfed Dydd, a byddai y diwygiad hwn yn cynnwys rhoddi i fynu yr athrawiaethau sydd yn sefyll fel colofnau ein ffydd, a chymryd rhan mewn proses o ad-drefnu. Pe bai'r diwygiad hwn yn digwydd, beth fyddai'r canlyniad? Byddai egwyddorion y gwirionedd a roddodd Duw yn ei ddoethineb i'r eglwys weddilliol, yn cael eu taflu. Byddai ein crefydd yn cael ei newid. Byddai'r egwyddorion sylfaenol sydd wedi cynnal y gwaith am yr hanner can mlynedd diwethaf yn cael eu cyfrif yn gamgymeriad. Byddai mudiad newydd yn cael ei sefydlu. Byddai llyfrau o drefn newydd yn cael eu hysgrifennu. Byddai system o athroniaeth ddeallusol yn cael ei chyflwyno. Byddai sylfaenwyr y system hon yn mynd i'r dinasoedd, ac yn gwneud gwaith rhyfeddol. Byddai'r Saboth wrth gwrs, yn cael ei ystyried yn ysgafn, fel hefyd y Duw a'i creodd. Ni fyddai dim yn cael sefyll yn ffordd y mudiad newydd. Byddai'r arweinwyr yn dysgu bod rhinwedd yn well na drygioni, ond o gael gwared ar Dduw, byddent yn gosod eu dibyniaeth ar allu dynol, sydd, heb Dduw, yn ddiwerth. Byddai eu sylfaen yn cael ei adeiladu ar y tywod, a storm a thymestl yn ysgubo’r strwythur i ffwrdd.” Negeseuon Dethol, cyf. 1, 204, 205.

Roedd diwygiad a ysbrydolwyd gan y diafol i ddigwydd, a byddai’n cynnwys “rhoi i fyny yr athrawiaethau sy’n sefyll fel colofnau ein ffydd.”

Beth yw pileri ein ffydd Adventist?

Maent fel a ganlyn:

• Natur Crist
• Gwasanaeth y noddfa
• Ysbryd proffwydoliaeth
• Negeseuon y Tri Angel (datgan y babaeth, Babilon, eciwmeniaeth, egluro cwestiwn y Saboth-Sul, dyrchafu cyfraith Duw, etc.)
• Cyflwr y meirw ac amlygiad ysbrydolrwydd

Beth Ddigwyddodd i Golofnau Ein Ffydd?

Yn y 1950au dechreuodd mudiad a oedd i ddod â chanlyniadau trwm i'r Eglwys Adventist Seithfed Dydd. Gwnaed pob ymdrech bosibl gan ddynion mewn swyddi blaenllaw yn y Gynhadledd Gyffredinol i gadw Adventists rhag cael eu galw yn “sect” gan Gristnogion efengylaidd. Daeth y mater i’r amlwg pan oedd Donald Gray Barnhouse, golygydd y cyfnodolyn “Eternity,” a Walter R. Martin, diwinydd efengylaidd, eisiau ysgrifennu llyfr am Adfentyddion y Seithfed Dydd yn cyhoeddi eu bod yn “sect” nad oedd yn Gristnogol. I'r diben hwn fe wnaethant gyfarfod ag arweinwyr Adventist i drafod athrawiaethau Adfentiaeth, a thrwy hynny roedd Barnhouse a Martin yn argyhoeddedig y byddai Adfentwyr yn cael eu dinoethi fel sect anghristnogol. Y pwnc canolog oedd gwasanaeth cymod terfynol Iesu, yn ail fflat y cysegr, yn ystod y farn pan fyddai'n dileu pechodau'r gwir edifeiriol. Pwnc arall oedd natur Crist. Pan wynebodd arweinwyr yr Adfentydd ddyfyniadau o'n llyfrau, sylweddolasant yn fuan na fyddai eu datganiadau yn ddigon i argyhoeddi Barnhouse a Martin nad sect oedd Eglwys SDA, ond eglwys Gristnogol. Felly fe benderfynon nhw gyhoeddi llyfr newydd ar athrawiaethau Adventist. Y llyfr hwnnw oedd Questions on Doctrine (1957), ac roedd yn nodi dechrau’r ymdrech i ddileu pileri ein ffydd.

Am y piler cyntaf, natur Crist, ysgrifenasant : “ Yr oedd efe heb bechod, nid yn unig yn ei ymarweddiad allanol, ond yn ei natur Ef. ... Yr oedd yn ddibechod yn ei fywyd ac yn ei natur Ef. . .” Cwestiynau ar Athrawiaeth, 383

Wrth i Dduw ddod i ben â phobl sy’n sancteiddio eu hunain i fod mor bur eu cymeriad ag yr oedd Iesu yn ystod Ei fywyd ar y ddaear (1 Ioan 3:3), mae’n hollbwysig credu y gallai Iesu aros yn ddibechod gyda’r un cnawd (pechadurus) sydd gennym ni. O ba ddefnydd y mae gwaredwr yn dangos y gallai cnawd di-syrth wrthsefyll pechod? Mae angen Gwaredwr arnom sy’n dangos i ni ei bod hi’n bosibl byw bywyd perffaith (Hebreaid 2:14, 17), yn ein natur bechadurus. A dyna wnaeth Iesu. Gadawodd i ni yr esiampl nad yw dyn pechadurus yn pechu pan y mae ei ewyllys yn cael ei hildio yn hollol i Dduw. Mae Paul yn dweud wrthym am “Duw yn anfon ei Fab ei hun ar lun cnawd pechadurus . . . " Rhufeiniaid 8:3. Y mae'r hwn nad yw'n tystio i hyn, yn datguddio ysbryd anghrist. (1 Ioan 4:2, 3.)

A ail piler yr hwn a ddilëwyd yw Ysbryd Prophwydoliaeth. Ysgrifennodd Barnhouse yn ei erthygl “A yw SDA yn Gristnogion?” yr hyn a ddywedwyd wrtho gan arweinwyr Adventist am anrheg broffwydol Ellen G. White.

“Mae arweinyddiaeth yr Adfentydd yn datgan bod ysgrifau Ellen G. White . . . nad ydynt yn cyfateb i'r Ysgrythur. . . . Maent yn cyfaddef nad yw ei hysgrifau yn anffaeledig. . . Gyda llaw nid yw ei hysgrifau yn brawf cymrodoriaeth yn eglwys SDA.”

Dangoswyd Ellen G. White: “Twyll olaf un Satan fydd gwneud tystiolaeth Ysbryd Duw o ddim effaith.” Negeseuon Dethol, cyf. 1, 48. Gwelwn fod yr argyfwng diweddaf—yr Omega— eisoes wedi dechreu.

A trydydd piler yr hon a gymmerwyd ymaith yw yr athrawiaeth sancteiddiol. Ysgrifennodd Barnhouse: “Mr. Clywais Martin a minnau arweinwyr yr Adfentydd yn dweud, yn wastad, eu bod yn ymwrthod â phob eithafion o’r fath [sef y ddysgeidiaeth i Iesu fynd i’r lle cysegredig ar Hydref 22, 1844, i wneud cymod cyn Ei Ail Ddyfodiad]. Nid ydynt wedi dweud hyn mewn termau ansicr.”

Y mae gwrthodiad yr athrawiaeth bwysig hon wedi ei chadarnhau yn y llyfr Questions on Doctrine. Ar dudalen 381 dywed: “Iesu . . . i mewn i'r 'lleoedd sanctaidd,' ac a ymddangosodd ym mhresenoldeb Duw drosom ni. Ond nid gyda gobaith cael rhywbeth i ni y pryd hyny, na rhyw amser dyfodol. Nac ydw! Roedd eisoes wedi ei gael i ni ar y groes.” (Gwel hefyd 354, 355)

Pe bai Iesu'n cwblhau'r cymod ar y groes, mae'r cwestiwn yn codi, beth mae Iesu'n ei wneud i fyny yn y nefoedd nawr a allai fod mor bwysig? Pe bai popeth yn cael ei wneud ar y groes, yna nid oes unrhyw gymod cau, dim barn ymchwiliol a dim dileu pechod. Canlyniad diwinyddiaeth o'r fath yw'r syniad na allwn byth ddod yn berffaith. Ac os na all neb orchfygu pob pechod, paham y dylai cadw y gorchymynion fod mor bwysig? Oni fyddai gan hyny yr un mor hawdd i fod yn gadwedig fel ceidwad y Sabboth ? Hefyd byddai Neges y Tri Angel yn cynnwys yn bennaf y neges fod Iesu wedi gwneud popeth i chi. Mae yn hawdd gweled mai yma y gorwedd yr achos dros lawer o gamweddau a phechodau yn yr Eglwys Adventist.

A yw Adventism prif ffrwd yn dal i gael ei gredu yn y gwallau a gyflwynir yn Questions on Doctrine heddiw? Mae Walter Martin yn rhoi'r ateb i'r cwestiwn hwn yn ei lyfr The Kingdom of the Cults . “Ar Ebrill 29, 1983, ymatebodd W. Richard Lesher, is-lywydd y Gynhadledd Gyffredinol, mewn llythyr personol. Roedd ei ateb yn darllen yn rhannol: 'Rydych chi'n gofyn yn gyntaf a yw Adfentyddion y Seithfed Diwrnod yn dal i sefyll y tu ôl i'r atebion a roddwyd i'ch cwestiynau yn Questions on Athrawiaeth fel y gwnaethant yn 1957. Yr ateb yw ydy.' “ Am y rheswm hwn fe welwn mewn llyfrau diweddarach, fel 27 o Athrawiaethau Sylfaenol SDA, yr un athrawiaethau ffug a gyflwynir.

Yn seminarau gweinidogol yr Almaen, mae'r athrawiaethau sy'n ein gwneud ni'n Adfentyddion y Seithfed Dydd yn cael eu gwadu heb gywilydd. Dywedodd un hyfforddwr: “Rwy’n credu na ddigwyddodd dim yn 1844, yn y nefoedd nac ar y ddaear.” U. Worschech o Seminary Gweinidogol Marienhoehe, fel y copiwyd yn ystod ei ddosbarth “Gwasanaeth Noddfa.”

Dro arall dywedodd yr un hyfforddwr, "Mae'n rhaid i Ford-ddatblygu ein diwinyddiaeth ar y cysegr." U. Worschech ar achlysur ymweliad Desmond Ford yng nghyfarfod AWA, Hydref 24-26, 1986.

Dyna union gyflawniad proffwydoliaethau Ellen G. White ynglŷn â’r argyfwng omega ac sy’n disgrifio’r sefyllfa bresennol mewn gwirionedd: “Roedd sylfaen ein ffydd, a sefydlwyd trwy gymaint o weddi, y fath chwiliad taer ar yr Ysgrythurau, yn cael ei thynnu i lawr fesul colofn. Ein ffydd oedd i beidio â chael dim i orffwys arno - roedd y cysegr wedi diflannu, roedd y cymod wedi diflannu.” Yr Edrych i Fyny, 152.

Negeseuon yr Omega a'r Tri Angel

Os cymerir ymaith y cymod a wneir yn y lle sancteiddiolaf, y mae yn rhaid i holl sylfaen Negeseuon y Tri Angel gwympo hefyd, am fod yr angylion hyn yn pwyntio yn uniongyrchol at waith prynedigaeth Iesu yn y lle sancteiddiolaf. (Gwel Ysgrifeniadau Cynnar, 256.) Dywed Ellen G. White : “Dangoswyd i mi dri cham— Negesau yr Angylion Cyntaf, yr Ail, a’r Trydydd. Dywedodd yr angel oedd gyda mi, 'Gwae'r hwn a symud bloc neu droi pin o'r negeseuon hyn. Mae gwir ddealltwriaeth o'r negeseuon hyn yn hollbwysig. Mae tynged eneidiau yn hongian ar y modd y derbynnir hwynt.' Fe'm dygwyd i lawr eto trwy y negeseuon hyn, a gwelais mor anwyl yr oedd pobl Dduw wedi prynu eu profiad. Roedd wedi'i sicrhau trwy lawer o ddioddefaint a gwrthdaro difrifol. Roedd Duw wedi eu harwain gam wrth gam, nes iddo eu gosod ar lwyfan cadarn, ansymudol. Gwelais unigolion yn agosáu at y platfform ac yn archwilio'r sylfaen. Camodd rhai â gorfoledd arno ar unwaith. Dechreuodd eraill ganfod nam ar y sylfaen. Roeddent yn dymuno gwneud gwelliannau, ac yna byddai'r platfform yn fwy perffaith, a'r bobl yn llawer hapusach. Camodd rhai oddi ar y platfform i'w archwilio a datgan ei fod wedi'i osod yn anghywir. Ond gwelais fod bron pawb yn sefyll yn gadarn ar y llwyfan ac yn annog y rhai oedd wedi camu i ffwrdd i roi'r gorau i'w cwynion; oherwydd Duw oedd y Meistr Adeiladwr, ac yr oeddent yn ymladd yn ei erbyn.” Ysgrifau Cynnar 258, 259 .

Pan fyddwn yn mynd allan i wneud gwaith cenhadol ac yn dosbarthu pamffledi sy'n cynnwys Negeseuon y Tri Angel, pa mor aml y clywn Adfentyddion y Seithfed Dydd proffesedig yn dweud rhywbeth fel hyn? “Nid gwaith cenhadol da yw rhoi’r bwystfil, ei farc a’i ddelwedd ar y blaen. Nid dyma'r dull cywir. Mae'n rhy anodd.” Er eu bod yn honni eu bod yn gwrthod y ffurf neu'r dull yn unig, mae'n amlwg eu bod yn ofni y gallai ein neges gael ei gwneud yn hysbys i'r cyhoedd. Mae dadorchuddio pabyddiaeth yn gyhoeddus fel y butain a'r eglwysi Protestanaidd proffesedig yn ferched puteindra, yn eu gwneyd yn anghysurus, rhag i'r eglwysi hyn wadu yr Adfentyddion fel sect. Ofnant mai y canlyniad fyddai codi gwrthwynebiad a lleihau derbyniad a dylanwad Adventism, ac y maent yn ofni y bydd i'r hyn esgor o'r diwedd erlidigaeth. Mae pobl yn dechrau dod o hyd i ddiffygion gyda'r platfform, yn cwyno amdano ac yn dymuno cael gwelliannau. (Gwel Ysgrifeniadau Cynnar, 258.) Hwy a haerant, efallai nid yn eglur yn eu geiriau, ond trwy eu gweithredoedd, fod y sylfaen wedi ei hadeiladu yn y ffordd anghywir. Nid teimladau ychydig o unigolion Adventist yn unig yw'r rhain, ond mae hwn yn bolisi sy'n treiddio i'r holl sefydliad SDA, fel y gellir ei ddangos gan yr enghraifft ganlynol.

Dywedodd cyn Lywydd y Gynhadledd Gyffredinol, Neal Wilson, yng Nghofiadur Undeb y Môr Tawel: “Nid gwadu’r Eglwys Gatholig yw ein gwaith ni.” Chwefror 18, 1985. Mae hynny'n swnio'n dda, ond beth mae'n ei olygu mewn gwirionedd? Mewn achos llys sifil, dywedodd Wilson, “Er ei bod yn wir bod cyfnod, ym mywyd Eglwys Adfentydd y Seithfed Dydd, pan gymerodd yr enwad safbwynt tra gwrth-Gatholig, ac y defnyddiwyd y term ‘hierarchaeth’ mewn ystyr ddifrïol i gyfeirio at ffurf y Pab ar lywodraethu eglwysig, nid oedd yr agwedd honno ar ran yr eglwys yn ddim amgen nag amlygiad o agwedd wrth-babaidd eang ymhlith Protestaniaid partiaidd y ganrif olaf hon a’r rhan geidwadol. olaf, ac sydd bellach wedi'i draddodi i'r domen sbwriel hanesyddol cyn belled ag y mae Eglwys SDA yn y cwestiwn.” EEOC yn erbyn PPPA a GC, Achos Sifil #74-2025 CBR, 1975.

Sut y gall arweinydd enwad a alwyd gan Dduw i rybuddio am ymdrechion pabyddiaeth, “draddodi” y neges honno “i’r domen sbwriel hanesyddol”? Sut y gall wrthod ymddiried sanctaidd Duw mor benderfynol? Bu'n rhaid i Neal Wilson ddwyn tystiolaeth o'i ffydd yn y llys ar adegau o heddwch, ond fe'i bradychodd. Y peth rhyfeddol yw na wnaeth y datganiad hwn, mae'n debyg, achosi dicter eang. Mae un yn cael llawer mwy o argraff bod yr arlywydd newydd lunio safbwynt derbyniol ymhlith Adfentwyr y Seithfed Diwrnod. Disgrifia Ellen G. White yr agwedd hon yn y geiriau canlynol: “Y mae y farn yn ennill tir, nad ydym, wedi y cwbl, yn gwahaniaethu mor eang ar bwyntiau hanfodol ag a dybiwyd, ac y bydd ychydig o gonsesiwn ar ein rhan yn ein dwyn i well dealltwriaeth â Rhufain. Yr amser oedd pan osododd Protestaniaid werth uchel ar ryddid cydwybod sydd wedi ei brynu mor anwyl. Dysgasant eu plant i ffieiddio pabyddiaeth, a barnasant y byddai ceisio cytgord â Rhufain yn anffyddlondeb i Dduw. Ond mor wahanol yw'r teimladau a fynegir yn awr.” Y Ddadl Fawr, 563.

Os yn awr, mewn cyfnod o heddwch, yr ydym yn gwadu ein ffydd yn agored, beth fydd yn digwydd yn y dyfodol pan wneir deddfau yn erbyn pobl cadw gorchmynion Duw? “Os rhedaist gyda'r gwŷr traed, a hwythau wedi blino arnat, sut y gelli di ymryson â meirch? ac [os] yng ngwlad tangnefedd, [yr hon] yr ymddiriedaist, [hwy] a'th flinasant, pa fodd y gwnei yn ymchwydd yr Iorddonen?” Jeremeia 12:5.

Babilon, y Mudiad Eciwmenaidd a Negeseuon y Tri Angel

Ymhlith Adfentwyr, mae dealltwriaeth glir y term “Babilon” yn lleihau fwyfwy ac yn ildio i ddryswch. Dywedodd arweinydd cynhadledd wrthyf flynyddoedd yn ôl fod “Babilon ynom ni.” Yr oedd fy nghwestiwn, pa fodd y byddai yn bosibl o dan yr amgylchiadau hyn ddilyn yr alwad i adael Babilon, heb ateb. Rhai diffiniadau eraill, o gyhoeddiadau Adventist, yw mai Babilon yw “drygioni fy ninas,” “dylanwadau drwg” ac i “geisio ennill iachawdwriaeth trwy eich gweithredoedd eich hun.” Adolygiad Adventist, Rhagfyr 31, 1992; Arwyddion y Cyfnod, Mehefin 1992; Adolygiad Adventist, Rhagfyr 31, 1992.

Yma yn yr Almaen, mae “Babilon” yn bwnc llosg. Y rheswm am hyn yw aelodaeth y ddau undeb Almaeneg Adventist yn yr ACK (Cydffederasiwn Eglwysi Cristnogol), y cyngor eciwmenaidd cenedlaethol. Dygwyd yr aelodaeth hon oddiamgylch yn ddirgel, ac ni hysbyswyd y bobl ond wedi hyny. Gwaherddir trafodaethau.

Sylwch: A wnaethoch chi sylwi bod y cais am aelodaeth o'r ACK wedi'i wneud ym 1986, sef blwyddyn Orion, sy'n pwyntio at ddechrau cyfnod Thyatira? Ac mae Thyatira yn golygu: Cytundeb â Jesebel, yr Eglwys Gatholig Rufeinig, neu Babilon. Pa gytgord sydd rhwng y rhai sy'n astudio hanes a phroffwydoliaeth ac yn agor eu llygaid! Pa bryd y bydd yr ychydig ffyddloniaid hyn hefyd yn cydnabod fod Orion—llyfr nefol Duw—100% yn cadarnhau yr holl ddigwyddiadau ofnadwy hyn, ac yn dod ynghyd i ffurfio eglwys olaf Philadelphia?

I gwmpasu eu hunain, mae'r arweinyddiaeth Adventist, yma yn yr Almaen, wedi ceisio dangos na all ein diffiniad hanesyddol o "Babilon" fod yn wir. Dywedodd R. Nickel, gweinidog uchel ei statws, hyn am aelodaeth yr Adventist yn yr ACK, mewn pregeth yn seminar diwinyddol Adventist Friedensau. “Yn yr exegesis clasurol o’n henwad mae “Babilon” yn golygu’r canlynol: mam butain y Datguddiad neu’r Eglwys Gatholig Rufeinig. Ei merched llygredig yw sefydliadau Protestannaidd syrthiedig y gwahanol eglwysi o ffydd Brotestannaidd. . . . Y cwestiwn yw, A ydyw yr hyn a fu unwaith yn wirionedd a phresennol yn dal yn ddilys ? Rwyf am ddod yn ôl at y drafodaeth am yr ACK, oherwydd yma gellir ei ddangos: Os yw'r eglwysi Protestannaidd yn wir yn rhan o Babilon, sut y gall un o bosibl uno â nhw a chael aelodaeth yn y ACK? Pe baem yn cymryd y dehongliad clasurol o ddifrif, byddai'n rhaid i bob un ohonom fod yn erbyn yr ACK.” R. Nickel mewn pregeth a gynhaliwyd yn Friedensau ar 2 Tachwedd, 1996.

Mae'n ffaith bod (bron) yr holl weinidogion ac arweinwyr o blaid aelodaeth ACK. Y casgliad rhesymegol felly yw na allwn ddal at y dehongliad hanesyddol o “Babilon” a bod ar yr un pryd yn aelod yn y gynghrair eciwmenaidd. (Gweler Luc 16:13; 2 Corinthiaid 6:14.) Gwrthwynebir cynnwys Negeseuon y Tri Angel yn uniongyrchol i'r mudiad eciwmenaidd, am ein bod yn cael ein rhybuddio yn eglur o'r ddelw i'r bwystfil. Mae cyhoeddi’r neges hon yn groes i reolau eciwmeniaeth, oherwydd ni chaniateir i unrhyw eglwys broselyteiddio aelodau eglwysi eraill. Sut felly y mae'n bosibl cyhoeddi, "Dewch allan ohoni, fy mhobl!" os oes un yn aelod o'r gynghrair honno? O un peth gallwn fod yn sicr: ni dderbyniodd Pabyddion na Phrotestaniaid Adfentwyr fel aelod yn y ACK eciwmenaidd heb gadarnhad ganddynt ymlaen llaw fod y ddealltwriaeth hanesyddol o Negeseuon y Tri Angel wedi ei wrthod. A dyna'n union beth ddigwyddodd.

Yn y cyfarfod ACK, lle gwnaed argymhelliad i dderbyn yr Eglwys SDA fel aelod, gofynnwyd yn uniongyrchol i gynrychiolwyr yr Adventist a oedd y dehongliad hanesyddol o Negeseuon y Tri Angel yn dal yn ddilys. Mae dogfennau protocol cyfarfod ACK, ar 3 a 4 Mehefin, 1992, yn Arnoldshain yn rhoi'r adroddiad hwn. “Ar gais y cynrychiolydd Catholig Rhufeinig, Dr. HJ Urban, gofynnwyd yn bendant, a oedd y dehongliad Adventist traddodiadol o Datguddiad 13, i adnabod y bwystfil fel pabyddiaeth, a oedd yn cyfateb i'r Antichrist, yn dal i gael ei ystyried yn wir. Yr ateb i'r cwestiwn hwnnw oedd bod hwn yn achos o draddodiad a oedd yn dyddio'n ôl i'r Diwygiad Protestannaidd ac yn ddiau y byddai'n dal i fodoli, ond eu bod yn cael eu hiacháu gan mwyaf o nodi swydd y pab yn sefydliadol â'r Antichrist. Yn hytrach, credir bod yr anghrist yn nodweddion, y gellir eu canfod hefyd o bosibl yn yr enwad Adventist. Felly gellid cyfeirio beirniadaeth draddodiadol Datguddiad 13, mewn egwyddor, hefyd yn erbyn Eglwys Adfentydd y Seithfed Dydd. Bodlonodd yr esboniad hwn yr ochr Gatholig. Wedi hynny penderfynodd arweinyddiaeth yr ACK argymell cymhwyso'r Adfentwyr yn gymeradwy i'r aelodau unedig i bleidleisio arnynt. ” 54 Fragen, Dogfen 3, 3 .

Gwadodd llywydd Undeb Gogledd yr Almaen, Mr. Rupp, hefyd ein neges a roddwyd gan Dduw yn ei lythyrau at lywydd yr ACK, yr Esgob Held, ac yn ei gyfathrebu personol ag ef. Dim ond fel amod o bethau y gellid dod o hyd iddynt hefyd yn eglwys SDA y nodwyd Babilon. Roedd yr Esgob Held yn amlwg wedi dehongli’r farn yn llythyrau llywydd yr undeb fel nid camgymeriad, fel y gwelir yn ei ateb:

“Anwyl Mr. Rupp. . . . Uchod mae'r safbwyntiau wedi'u cadarnhau'n glir eich bod chi—fel siarad o leiaf am arweinyddiaeth yr Eglwys SDA – wedi dweud wrthym nad yw'r ADS bellach yn credu 'yn natblygiad hanesyddol pŵer crefyddol-wleidyddol pabyddiaeth y gwelir cyflawniad proffwydoliaethau Beiblaidd. (Daniel 7, Datguddiad 13 a 17.)' " Dogfen 1.

Ysgrifenna K. Schwarz, swyddog uchel ei statws o Eglwys Brotestannaidd yn yr Almaen: “Ar gyfer aelodaeth wadd o Eglwys Adventist y Seithfed Dydd yn yr ACK, deellir bod . . . y tensiynau a grybwyllwyd gennych [y gred Adventist mai'r pab yw'r anghrist] . . . ddim yn bodoli mwyach fel rhan o athrawiaethau SDA.” (Yn Kobialka, M. 1994. Mudiad Eciwmenaidd a Llywodraeth y Byd, 100.)

Mae arweinwyr yr Eglwys SDA bob amser wedi dweud bod cysylltiad â'r mudiad eciwmenaidd yn achlysur gwych i dystio dros ein ffydd. Maen nhw'n dweud y gellir rhoi Neges yr Adfent yn llawer mwy effeithiol i eglwysi eraill yn y modd hwnnw. Am wawd a rhagrith! Mae bod yn aelod o’r mudiad eciwmenaidd yn bradychu ein neges ac yn golygu croeshoelio Crist o’r newydd. (“Gwelais fel yr oedd yr Iddewon wedi croeshoelio Iesu, felly hefyd yr eglwysi enwol sydd wedi croeshoelio’r negeseuon hyn.” Ysgrifeniadau Cynnar, 261.)

Mae yna lawer o gyfarwyddiadau ysbrydoledig yn ymwneud â chynghreiriau ag anghredinwyr neu gredinwyr o ffydd wahanol. Rwyf am eich cyfeirio at ddau ddyfyniad o gorlan Ellen G. White:

"Y mae'r drygionus yn cael eu rhwymo mewn sypynnau, wedi'u rhwymo mewn ymddiriedolaethau, mewn undebau, mewn cydffederasiynau. Gadewch inni gael dim i'w wneud â'r sefydliadau hyn. Duw yw ein Rheolydd, ein Llywodraethwr, ac mae'n ein galw i ddod allan o'r byd a bod ar wahân.” Rhyddhau Llawysgrifau, cyf. 4, 87.

"Na fydded i'r gwylwyr ar furiau Seion ymuno â'r rhai sy'n gwneud y gwirionedd heb unrhyw effaith fel y mae yng Nghrist. Na fydded iddynt ymuno â chydffederasiwn anffyddlondeb, pabyddiaeth, a Phrotestaniaeth.” Sylwebaeth Feiblaidd Adventist y Seithfed Dydd, cyf. 4, 1141.

Dylem sylweddoli beth yw'r ACK mewn gwirionedd a sut mae'r Pab yn gweld yr endid eciwmenaidd hwn. Wrth ymweld â’r Almaen, datganodd y Pab Ioan Paul II yn Paderborn ar Fehefin 22, 1996: “Mae cysylltiadau eciwmenaidd da wedi'u ffurfio ag eglwysi'r wlad hon. Cydweithiant yn frwd gyda'r pwyllgorau eciwmenaidd, yn enwedig yng Nghynghrair Eglwysi Cristnogol yr Almaen (ACK). Erbyn hynny, daeth rhai awgrymiadau defnyddiol ar gyfer ffurfio cymuned eglwysig i'r Almaen. . . . Mae'n rhaid i'r undod yr ydym yn anelu ato dyfu gam wrth gam. . . . Felly, ein dyletswydd yw lleihau rhwystrau a cheisio mwy o gymun, gan ymddiried yn gadarn y bydd yr Arglwydd yn ein harwain at y diwrnod gogoneddus hwnnw pan fydd undod ffydd llawn yn cael ei gyflawni ac y gallwn ddathlu Cymun Bendigaid yr Arglwydd yn gytûn.” Verlautbarungen des Apostolischen Stuhls, 126, Bonn 6/1996, 22ff.

Beth mae Adfentwyr yn chwilio amdano yn yr ACK? Ydyn nhw am ddathlu'r Ewcharist ynghyd â'r Catholigion?

Mae'r Omega eisoes yma. Boed i'r Arglwydd ein helpu i'w weld ac i weithredu yn unol â hynny.

Beth sydd i'w wneud?

Sut mae angen inni ymateb i’r sefyllfa hon? Mae llawer o Adfentyddion yn ddryslyd ac nid ydynt yn gwybod beth i'w wneud. Mae'n ymddangos fel pe na bai unrhyw un yn disgwyl dimensiynau helaeth apostasi, er bod Sister White wedi ysgrifennu: “Bydd yr omega o natur syfrdanol iawn.” Negeseuon Dethol, Llyfr 1, 197. Fel Adventists rydym wedi clywed am y prawf sydd ar ddod yn fuan ac wedi siarad amdano ein hunain, ond erbyn hyn mae'n bresennol a dim ond ychydig sy'n ymwybodol ohono.

Mae'r cwestiwn o sut yr ydym i ddelio ag argyfwng Omega yn cael ei ateb yn glir yn yr ysgrifau ysbrydoledig sy'n ymwneud ag argyfwng Alffa. Yn argyfwng Omega mae'n rhaid cymhwyso'r un egwyddorion, canys y mae hanes yn ailadrodd ei hun. Pa gyngor a roddodd Ellen G. White yn ystod argyfwng Alffa? Dyma un engraifft : “Gofynwyd i'r Henuriad a Mrs. Farnsworth dreulio peth amser yn Battle Creek, yn llafurio dros yr eglwys. Yr wyf yn eu hannog i wneud hynny, a byddaf yn eu cynghori sut i lafurio. Bydd yn dda i Elder Farnsworth a’r Blaenor AT Jones sefyll ysgwydd wrth ysgwydd yn pregethu’r Gair yn y tabernacl am gyfnod, a rhoi sain arbennig i’r trwmped. Mae yna yn Battle Creek eneidiau sydd angen bracing i fyny. Bydd llawer yn falch o glywed a gwahaniaethu'r nodyn o rybudd. Ond ni ddylai Elder Farnsworth aros yn Battle Creek yn hir. Ysgrifennaf y pethau hyn atoch, oherwydd y mae'n bwysig iddynt gael eu deall. Byddai gan Dduw ddynion o dalent na wyrant oddiwrth egwyddorion cyfiawnder i sefyll i amddiffyn y gwirionedd yn y tabernacl yn Battle Creek. Ni ddylai un dyn fod wedi ei leoli yn Battle Creek am amser hir. Wedi iddo gyhoeddi’r gwirionedd yn ffyddlon am gyfnod, dylai adael i lafurio i rywle arall, a phenodi rhywun arall a rydd sain i’r utgorn.” Casgliad Paulson, 108.

Yn y dystiolaeth hon mae’r ysgrifbin ysbrydoledig yn rhoi union ddisgrifiad inni o’n dyletswydd yn argyfwng Alffa ac Omega. Pwysleisir dwy agwedd yn benodol. Ar y naill law fe'n gelwir i roi sain arbennig i'r trwmped i rybuddio ein brodyr a chwiorydd. Ar y llaw arall fe'n rhybuddir i beidio ag amlygu ein hunain i ddylanwad apostasi am gyfnod rhy hir.

Yr agwedd gyntaf, sef rhoi sain arbennig i'r trwmped, ddylai fod ein cam cyntaf os ydym yn rhan o eglwys sydd wedi'i heintio ag apostasi. Dro ar ôl tro galwodd Ellen G. White am gamau pendant yn ystod argyfwng Alffa. Dyma rai dyfyniadau:

“Dangoswyd llwyfan i mi, wedi'i rwymo gan bren solet - gwirioneddau Gair Duw. Roedd rhywun uchel mewn cyfrifoldeb yn y gwaith meddygol yn cyfarwyddo'r dyn hwn a'r dyn hwnnw i lacio'r pren sy'n cynnal y platfform hwn. Yna clywais lais yn dweud, “Ble mae'r gwylwyr a ddylai fod yn sefyll ar furiau Seion? Ydyn nhw'n cysgu? Adeiladwyd y sylfaen hon gan y Prif Weithiwr, a saif ystorm a thymestl. A fyddant yn caniatáu i'r dyn hwn gyflwyno athrawiaethau sy'n gwadu profiad pobl Dduw yn y gorffennol? Mae'r amser wedi dod i gymryd camau pendant.' " Negeseuon Dethol, Llyfr 1, 204.

“Mae’r frwydr ymlaen. . . . Ble mae ei wylwyr? A ydyn nhw'n sefyll ar y tŵr uchel, yn rhoi'r arwydd perygl, neu ydyn nhw'n caniatáu i'r perygl fynd heibio heb sylw?” Ibid., 194.

“A fydd y dynion yn ein sefydliadau yn cadw'n ddistaw, gan ganiatáu i wallau llechwraidd gael eu lledaenu i ddistryw eneidiau? . . . Onid yw yn bryd i ni ofyn i ni ein hunain, A ganiatawn i'r gwrthwynebwr ein harwain i roddi heibio y gwaith o gyhoeddi y gwirionedd?” Ibid., 195.

“Mae galw am weithredu’n wyliadwrus. Bydd difaterwch a sloth yn arwain at golli crefydd bersonol a'r nefoedd.” Ibid.

“Os yw Duw yn ffieiddio un pechod uwchlaw'r llall, y mae Ei bobl yn euog ohono, nid yw'n gwneud dim rhag ofn y bydd argyfwng. Mae difaterwch a niwtraliaeth mewn argyfwng crefyddol yn cael ei ystyried yn drosedd enbyd ac yn gyfartal â’r math gwaethaf oll o elyniaeth yn erbyn Duw.” Tystiolaethau, cyf. 3, 281.

Er mwyn ein helpu i ddeall yn iawn y perygl erchyll yr argyfwng hwn yr ydym ynddo, rhoddodd Duw weledigaeth o Ellen G. White iceberg.

Nodyn: Ydym, anwyl frodyr, rydym yn dod yn llawn cylch eto. Heb wybod yn union i ble y byddai fy astudiaethau yn arwain, dechreuais y wefan hon gyda'r un dyfyniad gan Ellen G. White! Ydych chi'n cofio? (Mynydd Iâ O'ch Blaen!)

“Un noson cafodd golygfa ei chyflwyno’n amlwg ger fy mron i. Yr oedd llestr ar y dyfroedd, mewn niwl trwm. Yn sydyn gwaeddodd y wyliadwrus, 'Mynydd iâ ar y blaen!' Yno, yn codi'n uchel uwchben y llong, roedd mynydd iâ enfawr. Gwaeddodd llais awdurdodol, 'Cwrdd ag ef!' Nid oedd eiliad o betruso. Roedd yn amser i weithredu ar unwaith. Gwisgodd y peiriannydd stêm lawn, a llywiodd y dyn wrth y llyw y llong yn syth i'r mynydd iâ. Gyda damwain tarodd hi'r rhew. Cafwyd sioc ofnus, a thorrodd y mynydd iâ yn ddarnau, gan ddisgyn â sŵn fel taranau i’r dec.” Negeseuon Dethol, Llyfr 1, 205.

“Rwy’n cael fy nghyfarwyddo i siarad yn blaen. 'Cwrdd ag ef,' yw y gair a lefarwyd wrthyf. 'Cwrdd ag ef yn gadarn, a heb oedi.' . . . Yn y llyfr 'Living Temple' cyflwynir alffa heresïau marwol. Bydd yr omega yn dilyn, ac yn cael ei dderbyn gan y rhai nad ydyn nhw'n fodlon gwrando ar y rhybudd mae Duw wedi'i roi. . . . Y mae arnaf hiraeth dwys am eu gweled yn sefyll yn rhydd yn yr Arglwydd. Dw i’n gweddïo y bydd ganddyn nhw ddewrder i sefyll yn gadarn dros y gwirionedd fel y mae yn Iesu, gan ddal yn gadarn ddechrau eu hyder hyd y diwedd.” Negeseuon Dethol, Llyfr 1, 200.

“Maent wedi gweld trafodion anghywir, wedi clywed geiriau anghywir yn cael eu llefaru, wedi gweld egwyddorion anghywir yn cael eu dilyn, ac nid ydynt wedi siarad mewn cerydd, rhag ofn y byddent yn cael eu gwrthyrru. Galwaf ar y rhai sydd wedi bod yn gysylltiedig â'r dylanwadau rhwymol hyn i dorri'r iau y maent wedi hir ymostwng iddi, a sefyll fel dynion rhydd yng Nghrist. Ni fydd dim byd ond ymdrech benderfynol yn torri’r swyn sydd arnynt.” Negeseuon Dethol, Llyfr 1, 197.

Sut y gall galwad i weithredu a benderfynwyd fod yn fwy brys? Mae'n ddyletswydd ar bawb sy'n gweld yr apostasi i brotestio yn ei erbyn heb gyfaddawdu. Os bu amser erioed i eistedd a chadw yn ddistaw, ac i wrando pregeth gyfeiliornus hyd y diwedd (yr hyn yr wyf yn amau), fel y gellir cyfeirio y gwall enbyd i'r holl gynnulleidfa, y mae yr amser hwnw drosodd. Nid yw'n ddigon siarad â'r gweinidog wedyn, yn breifat, pan fydd camgymeriad wedi cyrraedd meddyliau'r bobl.

“Bydded i bob dyn yn awr gyffro, a gweithio fel y mae ganddo gyfle. Bydded iddo lefaru geiriau mewn tymor ac allan o dymor, ac edrych at Grist am galondid a nerth mewn daioni. . . . Fy neges i chi yw: Peidiwch â chydsynio mwyach i wrando heb wrthdystio i wyrdroi gwirionedd. Datguddio'r twyllodrusrwydd rhodresgar a fydd, o'u derbyn, yn arwain gweinidogion a meddygon a gweithwyr cenhadol meddygol i anwybyddu'r gwir. Mae pob un yn awr i sefyll ar ei wyliadwriaeth. Mae Duw yn galw ar ddynion a merched i sefyll o dan faner staen gwaed y Tywysog Emmanuel. Yr wyf wedi cael fy nghyfarwyddo i rybuddio ein pobl; oherwydd mae llawer mewn perygl o dderbyn damcaniaethau a thwyllodrus sy'n tanseilio colofnau sylfaen y ffydd.” Negeseuon Dethol, Llyfr 1, 195, 196.

Achub Ein Hieuenctid

Rhybuddiodd Ellen G. White lawer gwaith na ddylid anfon y bobl ifanc i'r coleg yn Battle Creek. Roedd hi'n ofni am yr ieuenctid Adventist oherwydd y dylanwad niweidiol a oedd yno. “Y rhai sydd wedi tyrru i Battle Creek, ac yn cael eu dal yno, yn gweld ac yn clywed llawer o bethau sy'n tueddu i wanhau eu ffydd, ac ennyn anghrediniaeth.” Casgliad Paulson, 109.

Ond beth am ein colegau a seminarau heddiw? A yw'r cyflwr yn well nag yr oedd bryd hynny yn Battle Creek? Nid oes gennyf gymaint o wybodaeth am gyflwr ysgolion Adventist yn yr Unol Daleithiau, ond gwn rywbeth am seminarau'r Almaen. Yn yr ysgolion hyn, gwrthodir dysgeidiaeth noddfa hanesyddol yr Adventist, dysgir beirniadaeth Feiblaidd, y cyfnod creu o saith diwrnod a gwadir disgwyliad ail ddyfodiad Crist, ac ati Mae'r pethau hyn wedi'u dogfennu a'u cadarnhau'n dda gan fyfyrwyr seminar yr Almaen.

Beth yw pwrpas proffesedig ysgol o'r fath? Mae i drosglwyddo gwirionedd ein ffydd i'r genhedlaeth nesaf. Ond, os gwna yr ysgol gyfeiliornad i'r myfyrwyr heddyw, bydd gweinidogion yfory yn trosglwyddo y gwallau hyn i'w heglwysi. Yn y modd hwn y mae'r gwirionedd yn cael ei rwygo i lawr, a'r bobl yn cael eu dinistrio oherwydd diffyg gwybodaeth.

Mae'r sefyllfa hon yn beryglus iawn, yn enwedig i'n pobl ifanc. Beth yw cyflwr ieuenctid Adventist heddiw? Rwy'n cofio un noson, pan gafodd fy ngwraig a minnau dymor o weddi lle gweddïodd dros y ffrindiau Adventist a oedd ganddi yn ystod ei hieuenctid. Wrth feddwl amdanynt, eisteddodd fy ngwraig i lawr a chrio a chrio ac ni allai stopio. Ychydig iawn o'i hen gyfeillion oedd yn dal yn y gwirionedd. Yr oedd bron y cwbl wedi myned i'r byd ; rhai yn aelodau o'r eglwys SDA, eraill wedi llwyr ymwrthod â'u proffesiwn.

Ond a yw hynny'n syndod i unrhyw un? Beth mae'r bobl ifanc yn ei wneud pan fyddan nhw'n ymgynnull ar brynhawn Saboth? Rwyf wedi ei weld mor aml: ar ôl defosiwn byr gorfodol (os o gwbl) maent yn dechrau chwarae pêl-fasged, tennis bwrdd neu beth bynnag. Unwaith cwrddais â gweinidog a gasglodd bobl ifanc ei eglwys am sesiwn nos i wylio fideos. Buont yn gwylio ffilmiau gyda lleoliadau rhyw a throseddau tan y bore.

Tybed faint o Adventists sy'n meddwl eu bod wedi cyflawni eu holl ddyled pan fyddant yn ymddiried yn eu plant i weinidogion ac ysgolion Saboth am addysg grefyddol. Pa mor brin sy'n ystyried sut mae dylanwad yr eglwys y maent yn mynd iddi bob Saboth yn effeithio ar eu plant?! Hyd yn oed yn argyfwng Alffa rhybuddiodd Ellen G. White dro ar ôl tro na ddylem amlygu ein hunain i ddylanwad mor ddinistriol â ffydd. Mae hynny'n berthnasol mewn ffordd arbennig i'r ieuenctid mowldadwy. Ysgrifennodd hi:

“Byddwn yn dweud, byddwch yn ofalus pa symudiadau a wneir. Nid bwriad Duw yw galw ein hieuenctid i Battle Creek.” Llythyrau Battle Creek, 4.

“Yr ydym yn protestio yn enw Arglwydd Dduw Israel, yn erbyn galw ein hieuenctid i le y dywedodd yr Arglwydd na ddylent fynd iddo.” Llythyrau Battle Creek, 4, 5.

“Nid yw’r golau a roddwyd i mi gan yr Arglwydd - na ddylai ein ieuenctid gasglu yn Battle Creek i dderbyn eu haddysg - wedi newid yn benodol. Nid yw'r ffaith bod y Sanitarium wedi'i ailadeiladu yn Battle Creek yn newid y golau. Mae hyn oll yn y gorffennol a wnaeth Battle Creek yn lle anaddas i’n hieuenctid yn bodoli heddiw, cyn belled ag y mae dylanwad yn y cwestiwn.” Llythyrau Battle Creek, 4.

Pan gafodd yr Henuriad ffyddlon Haskell a’i wraig alwad i ddod i Battle Creek, cynghorodd Ellen G. White:

“Nid yw’r ffaith eich bod yn cael gwahoddiad i fynd i Battle Creek, a rhoi gwersi Beiblaidd i’r nyrsys a’r myfyrwyr meddygol, yn syndod i mi. Yr wyf wedi cael cyfarwyddyd y gwneid ymdrech i gael eich enwau yn athrawon i’r nyrsys yn Battle Creek, fel y gall rheolwyr y Sanitarium ddweyd wrth ein pobl fod yr Henuriad a Mrs. Haskell i roddi cwrs o wersi i nyrsys y Battle Creek Sanitarium, a defnyddio hyny fel moddion decoying i Battle Creek y rhai a fyddai fel arall yn gwrando ar y rhybuddion am fyned yno am eu haddysg.” Casgliad Paulson, 108.

Dywed rhai mai dim ond i atal canoli yn y lle hwnnw y rhoddwyd galwadau Ellen G. White i adael Battle Creek. Ond dim ond rhan o'r gwirionedd yw hyn. Dichon fod y gosodiad a ganlyn i’r Brawd a’r Chwaer Haskell yn swnio yn anghredadwy i lawer o eneidiau hawddgar : “Y mae ychydig o obaith i un cyfeiriad: Cymmerwch y gwŷr a’r gwragedd ieuainc, a gosodwch hwynt lle y deuant cyn lleied â phosibl mewn cysylltiad â’n heglwysi, rhag i’r radd isel o dduwioldeb sydd yn y dydd hwn lefeinio eu syniadau am yr hyn a olygir wrth fod yn Gristion.” Cyhoeddiadau Llawysgrif, cyf. 12, 333.

Os nad yw eich protest yn erbyn y gwrthgiliwr yn cael ei anwybyddu mae gennych chi'r dewis: naill ai rydych chi'n aros ac yn goddef yr apostasi neu'n gadael ac yn achub eich hun a'ch teulu rhag y dylanwadau hyn. Bydd y dylanwad a ganiateir i chi effeithio ar eich enaid yn penderfynu eich tynged tragwyddol. “Bydd pawb yn datgelu cymeriad y bwndel y mae’n rhwymo ei hun ag ef.” 1888 Materials, 995. Ellen G. White yn dwyn y pwynt hwn adref atom : " 'Out of Battle Creek' yw fy neges." Casgliad Paulson, 111.

Cais a Chasgliad

Efallai y bydd rhai yn dweud: “Nid oes pantheistiaeth yn cael ei ddysgu yn fy eglwys. Ni allaf gymhwyso’r datganiadau hyn at fy sefyllfa leol.” Efallai eich bod yn iawn. Molwch Dduw am bob eglwys leol sy’n dal i sefyll ar wirioneddau sylfaenol Negeseuon y Tri Angel. Mae yna rai ohonyn nhw o hyd, ond mae eu nifer yn lleihau o ddydd i ddydd. Cofiwch, fodd bynnag, pan fyddwch chi'n gwerthuso'ch eglwys, nad pantheistiaeth yn unig yw testun argyfwng Omega, mae'n ymgorffori llawer mwy o egwyddorion. Gofyn y cwestiwn i ti dy hun, Pa fodd y maent yn trin Ysbryd y Prophwydoliaeth ? A yw'n cael ei gynnal fel gair ysbrydoledig ac anffaeledig Duw a roddwyd i ni trwy ei broffwyd tro diwethaf? Sut ymatebodd arweinwyr yr eglwys pan wnaethoch chi geisio eu cywiro? Oedden nhw'n deall ac yn edifarhau?

“O’r rhai sy’n gweithio’n barhaus i danseilio ffydd yn y neges y mae Duw yn ei hanfon at Ei bobl, fe’m cyfarwyddir i ddweud, ‘Dewch allan o’u plith, a byddwch ar wahân.’” Review and Herald, Gorffennaf 23, 1908.

A yw eich eglwys yn rhan o sefydliad eciwmenaidd? Sut ymatebodd y dynion mewn swyddi cyfrifol pan wnaethoch chi sefyll ar eich traed i brotestio yn ei erbyn? Oedden nhw'n deall ac yn edifarhau? Efallai y gallwch gytuno â mi ar gael eich gwahanu oddi wrth y mudiad eciwmenaidd, ond nid ar gael eich gwahanu oddi wrth Adfentyddion proffesedig sy'n cymeradwyo ac yn cynnal aelodaeth eciwmenaidd. Byddai'n dda ichi ystyried esiampl Nehemeia ffyddlon. “Pan erfynia’r rhai sy’n uno â’r byd, ac eto’n hawlio purdeb mawr, am undeb â’r rhai a fu erioed yn wrthwynebwyr i achos y gwirionedd, dylem eu hofni a’u hesgeuluso mor benderfynol â Nehemeia.” Prophwydi a Brenhinoedd, 660.

A gynigir tân rhyfedd yn eich eglwys ar ffurf perfformiadau theatr, cerddoriaeth fydol neu garismatig? A yw eich gweinidog yn defnyddio NLP neu unrhyw beth tebyg? Sut ymatebodd eich eglwys wrth i chi brotestio yn ei herbyn? Oedden nhw'n deall ac yn edifarhau? “Wrth i ddynion Israel weld cwrs llygredig yr offeiriaid, roedden nhw'n meddwl ei bod hi'n fwy diogel i'w teuluoedd beidio â dod i fyny i'r addoldy penodedig. Aeth llawer o Seilo a’u heddwch wedi ei gynhyrfu, eu dicter yn cynhyrfu, nes iddynt o’r diwedd benderfynu offrymu eu haberthau eu hunain, gan ddod i’r casgliad y byddai hyn yr un mor gymeradwy gan Dduw, ag i gosbi mewn unrhyw fodd y ffieidd-dra a arferid yn y cysegr.” Arwyddion yr Amseroedd, Rhagfyr 1, 1881.

Stori'r Gwaredigaeth 322-324:

“Roedd y gwrthwynebydd mawr nawr yn ymdrechu i ennill trwy grefft yr hyn yr oedd wedi methu ei sicrhau trwy rym. ... Gyda rhai consesiynau ar eu rhan, maent yn cynnig y dylai Cristnogion wneud consesiynau, fel y gallai pawb uno ar y llwyfan o gred yng Nghrist.

Yr oedd yr eglwys yn awr mewn perygl ofnus. Yr oedd carchar, artaith, tân, a chleddyf yn fendithion mewn cymhariaeth i hyn. Safodd rhai o'r Cristnogion yn gadarn, gan ddatgan na allent wneud unrhyw gyfaddawd. ... Roedd hwnnw'n gyfnod o ing dwfn i ddilynwyr ffyddlon Crist. O dan fantell o Gristnogaeth ffug, roedd Satan yn ensynio ei hun i mewn i'r eglwys, i lygru eu ffydd a throi eu meddyliau oddi wrth air y gwirionedd. ...

Ond nid oes undeb rhwng Tywysog y goleuni a thywysog y tywyllwch, ac nis gall fod undeb rhwng eu canlynwyr. Pan gydsyniodd Cristnogion i uno â'r rhai oedd ond hanner troedigaeth oddi wrth baganiaeth, aethant i mewn i lwybr a oedd yn arwain ymhellach ac ymhellach oddi wrth y gwirionedd. Gorfoleddodd Satan ei fod wedi llwyddo i dwyllo nifer mor fawr o ddilynwyr Crist. Yna daeth â'i allu i ddwyn yn llawnach arnynt, a'u hysbrydoli i erlid y rhai oedd yn aros yn driw i Dduw. Ni allai neb ddeall pa fodd i wrthwynebu y wir ffydd Gristionogol ag y gallai y rhai a fu unwaith yn amddiffynwyr iddi ; a'r Cristionogion gwrthun hyn, gan uno a'u cymdeithion hanner-paganaidd, a gyfarwyddasant eu rhyfela yn erbyn nodweddion mwyaf hanfodol athrawiaethau Crist. ...

Ar ôl gwrthdaro hir a difrifol penderfynodd yr ychydig ffyddlon ddiddymu pob undeb â'r eglwys wrthblaid os byddai'n dal i wrthod rhyddhau ei hun rhag anwiredd ac eilunaddoliaeth. Roeddent yn gweld bod gwahanu yn anghenraid llwyr os byddent yn ufuddhau i Air Duw. Ni feiddient oddef cyfeiliornadau angheuol i'w heneidiau eu hunain a gosodasant esiampl a fyddai yn peryglu ffydd eu plant a phlant eu plant. Er mwyn sicrhau heddwch ac undod yr oeddent yn barod i wneud unrhyw gonsesiwn yn gyson â ffyddlondeb i Dduw; ond teimlent y byddai hyd yn oed heddwch yn cael ei brynu yn rhy ddrud wrth aberth egwyddor. Pe gellid sicrhau undod trwy gyfaddawd gwirionedd a chyfiawnder yn unig, yna bydded gwahaniaeth, a hyd yn oed rhyfel. Da fyddai i'r eglwys a'r byd pe byddai yr egwyddorion oedd yn gweithredu yr eneidiau diysgog hyny yn cael eu hadfywio yn nghalonau pobl broffesedig Duw.

A fyddwn ni'n dysgu ein gwersi o'r gorffennol? A fyddwn ni'n adnabod amser ein hymweliad? A fyddwn yn gweithredu ar yr egwyddorion cywir? Boed i’r Arglwydd ein helpu yn yr awr hollbwysig hon pan fydd ein tynged dragwyddol, a thynged ein teuluoedd, yn cael ei benderfynu.

Mae'r ychydig ffyddlon ymhlith rhengoedd Adventist yn dioddef yn anhygoel! Rwy'n bersonol yn teimlo hyn hefyd. Mae rhywun yn cael yr argraff o ogwyddo mewn melinau gwynt yn ein heglwysi; rydych chi'n teimlo'n unig, wedi'ch gadael, ac yn ddi-rym. Ai prawf amynedd yn unig ydyw? Neu a yw Duw yn aros am yr eiliad iawn ac eisiau rhoi un cyfle olaf i'w bobl? Pa bryd y bydd Ef o'r diwedd yn ymyrryd ac yn mynnu cyfiawnder? Beth ddigwyddodd i ganiatáu i'n heglwys gael ei meddiannu gan y gelyn? Ai ein difaterwch ni ein hunain ydoedd yr athrawiaethau a'r dygwyddiadau o'n hamgylch ? Mae'n debyg na fydd llawer o gwestiynau'n cael eu hateb ac eithrio yn nhragwyddoldeb, ond mae rhai y gallwn eu deall eisoes. Gadewch inni barhau i fyfyrio!

Felly, pwy yw'r arweinwyr hyn nad ydynt wedi cywiro a gwneud iawn am yr athrawiaethau ffug hyn mewn 61 mlynedd o hanes yr eglwys? Ie, fy nghyfeillion, mae'r erthygl wych oddi uchod yn ei nodi'n glir iawn: maen nhw Ecu-Adfentyddion! Roedden nhw eisiau ein gwerthu ni - ac maen nhw wedi ein gwerthu ni - i'r babaeth, yn union fel y mae pob eglwys Brotestannaidd arall hefyd wedi'i gwerthu i Satan. Felly, nid Adfentwyr ydyn nhw hyd yn oed, ond disgyblion Satan!

Yr ydym wedi bod yn siarad drwy’r amser am Pergamos, ond o’r diwedd rydym wedi dod i ddeall ein bod eisoes wedi bod yng nghyfnod Thyatira ers blwyddyn Orion ym 1986. Bryd hynny, daeth yr hyn a oedd wedi dechrau ym 1949 hyd yn oed yn realiti ofnadwy, holl-dreiddiol. Mae'r athrawiaeth ffug o natur ddi-syrth Iesu yn ein gyrru yn syth i apostasy a'r cytundeb gyda Satan yn butain. Felly, mae cyflwr ein heglwys heddiw mor ddrwg nes bod ein brodyr ffyddlon trist a phryderus iawn yn ochneidio ac yn crio ddydd a nos. Mae'r post rwy'n ei dderbyn yn siarad yr iaith honno. Mae’r eglwys wedi’i rhannu a’i gwasgaru’n llwyr, ac eto mae anghydbwysedd anhygoel o blaid y rhai sy’n caniatáu “y wraig honno Jesebel, sy’n galw ei hun yn broffwydes, i ddysgu ac i hudo fy ngweision i buteinio, ac i fwyta pethau a aberthwyd i eilunod.” Aeth ein heglwys, ledled y byd, i'r gwely gyda'r babaeth a godineb ymroddedig.

Buom yn siarad am Nicolaitans neu Ecu-Adventists, ond yn oes Thyatira, rydym yn gwybod yn union beth yw enw'r arweinwyr hyn sy'n ein harwain at yr athrawiaethau a'r ymddygiad hwn, oherwydd mae grŵp arbennig sydd â'r union swydd hon a'r tactegau a'r dysgeidiaethau hyn: Jeswitiaid. Sefydlwyd yr uned ymladd hon o'r babaeth er mwyn gwrthdroi'r Diwygiad Protestannaidd. Mae'n bryd, frodyr a chwiorydd, i ddeffro ac atal y cyfryngau hyn o ddrygioni yn ein rhengoedd ein hunain. Os hoffech chi ddarllen yr hyn y mae'r Jeswitiaid yn ei dyngu wrth eu sefydlu, chwiliwch amdano ar y we. Pan gyhoeddais eu llw yn ddiweddar mewn fforwm, cefais fy hun yn cael fy alltudio ar unwaith ac am byth, oherwydd nid oes neb eisiau cyfaddef y gwir. Mae mor ofnadwy!

Felly, os gwrandewch ar rywun yn dysgu sy'n dweud, “Cafodd Iesu ei demtio gan Satan o’r tu allan fel ninnau, ond nid oedd ganddo’r tueddiad i bechu fel sydd gennym ni,” yna fe wyddoch yn awr, frodyr annwyl, eich bod yn gwrando ar Nicolaitan neu Jeswit (neu eu dilynwyr) ac nid ar Adventist cadarn, wedi'i wreiddio yn ffydd Iesu. A beth ddywed Iesu wrthym am ei wneud â'r cyfryw? Ond hyn sydd gennyt, dy fod yn casáu gweithredoedd y Nicolaiaid, y rhai yr wyf fi hefyd yn eu casáu. (Datguddiad 2:6)

Casáu gweithredoedd y Nicolaiaid, ond nid y person! Efallai eu bod yn syml yn un sydd wedi cael ei dwyllo. Fodd bynnag:

Felly y mae gennyt ti hefyd y rhai sy'n dal athrawiaeth y Nicolaiaid, y peth yr wyf yn ei gasáu. (Datguddiad 2:15)

A ddylem ni oddef yr athrawiaeth hon yn ein plith yn ol yr adnod hon ? Na, rhaid eu tynnu o'u swyddi a'u disodli gan eraill sy'n dal gafael ar y gwir.

Edifarhewch; neu fel arall mi a ddeuaf atat ar fyrder, ac a ymladdaf yn eu herbyn â chleddyf fy ngenau. (Datguddiad 2:16)

Sut ydyn ni'n edifarhau fel eglwys? Pa bryd yr ymladdodd Duw â chleddyf ei enau yn erbyn yr athrawiaeth hon ? Neu a yw hyn eto i ddod? Os yw wedi digwydd eisoes, yna pam nad ydym yn gwybod unrhyw beth amdano? Mae’r rhain yn gwestiynau pwysig y dylem eu hystyried yn ddwfn.

Gan fod addewid Iesu i ymladd â’r Ysgrythurau yn erbyn y rhai nad ydynt yn edifarhau wedi’i roi ar gyfer cyfnod Pergamos o 1936 i 1986, a chan ein bod hefyd yn gwybod bod y gwaradwydd i Pergamos wedi dechrau yn 1949, dylem ddisgwyl i Dduw ddechrau’r rhyfel â’i Air yn union ar yr adeg hon—mewn geiriau eraill, yn fuan ar ôl 1949 pan oedd yr eglwys mewn perygl enbyd. A wnaethom ni fethu unrhyw beth a ddigwyddodd yn y blynyddoedd hyn yn fuan ar ôl 1949 a gyflawnodd y broffwydoliaeth hon? Mae'r hyn rydyn ni ar fin ei ddarganfod nawr yn herio pob disgrifiad, frodyr a chwiorydd annwyl.

Pan oeddwn yn delio â materion 1950, sylweddolais beth yw Orion mewn gwirionedd, oherwydd mae'r blynyddoedd hyn yn nodi ataliad y neges bwysicaf i'n heglwys y mae Duw wedi'i hanfon erioed. Rwyf wedi bod yn gweddïo llawer y byddai Duw yn fy helpu i gasglu’r holl wybodaeth y byddai ei hangen arnoch i ffurfio undod ffydd ymhlith ein holl garfanau a’r “fam eglwys” cyn i Sesiwn olaf y Gynhadledd Gyffredinol gael ei chynnal ym mis Mehefin/Gorffennaf 2010 yn Atlanta.

Wrth ymchwilio i'r pwnc hwn, deuthum ar draws casgliad coll o ddogfennau y gellid eu hadnabod yn unig gan yr ymchwiliad mwyaf dwys. Dim ond ychydig o awgrymiadau cudd ar ychydig o wefannau Adfentwyr yr un mor drist a ffyddlon sy'n fy rhoi ar y trywydd iawn. Nawr, hoffwn grynhoi i chi yr hyn a ddigwyddodd ym mlwyddyn orseddol 1950...

Yn 1950, anfonodd Duw ddau henuriad (a ddaeth yn ddiweddarach yn fugeiliaid yr Eglwys SDA, gan wasanaethu am ddegawdau ac yn uchel eu parch), Robert Wieland a Donald K. Short, i Sesiwn Byd-eang Cynhadledd Gyffredinol Adfentyddion y Seithfed Dydd. Yr oeddent eisoes wedi cyfathrebu â'r Gynhadledd Gyffredinol ymlaen llaw ynghylch eu gwrthwynebiadau tra phwysig i rai materion, ond cawsant eu cyfarwyddo i warchod y mater yn gwbl gyfrinachol ac ysgrifennu canlyniadau eu hastudiaeth ar y mater dadleuol hwn ar ffurf llawysgrif. Felly, lluniodd y ddau henuriad hyn, a hanai o faes cenhadol Affrica, lyfr cynhwysfawr o’r enw “1888 Re-Examined”.

Yn y Gynhadledd Gyffredinol yn Minneapolis yn 1888, roedd rhywbeth ofnadwy wedi digwydd eisoes. Rhoddais sylw byr i hyn yn fy erthyglau o'r enw Hanes yn Ailadrodd. Yr oedd goleuni y pedwerydd angel wedi ei wrthod. Canlyniad hynny oedd i’r Eglwys Adventist golli’r canhwyllbren, ac fel yr Israeliaid o’u blaenau, bu’n rhaid iddyn nhw grwydro “40” mlynedd yn yr anialwch eto cyn y gallai Iesu ddod i fynd â nhw adref. Aeth yr Henuriaid Wieland & Short i’r mater hwn eto yn 1950, gan eu bod wedi bod yn astudio’r mater ers blynyddoedd, ac roedd arnynt hefyd eisiau codi gwrthwynebiadau i’r Cristoleg “newydd”. Yr oedd yr hyn a ddaeth i'r golwg yn arwydd eglur nas gallai yr eglwys byth ddyfod i Ganaan hebddi edifeirwch corfforaethol. Ysgrifenasant eu dogfen “1888 Re-Examined” yn bwriadu deffro aelodau’r Gynhadledd Gyffredinol gyda’r goleuni ychwanegol hwn a gawsant trwy eu hastudiaethau, a cheisiwyd eu cymell i ddychwelyd i’r hen ffyrdd. Roedd hwnnw’n bwnc hynod ffrwydrol, pan ystyriwch fod yr eglwys ym 1949 newydd benderfynu troi ymhellach fyth oddi wrth y llwybr cywir.

Wedi cyflwyno eu llawysgrif i'r Gynnadledd Gyffredinol, gwaharddwyd iddynt drosglwyddo unrhyw wybodaeth i unrhyw aelod o'r eglwys. Cydsyniodd yr henuriaid heb wrthwynebiad, ond roedd y sefyllfa “ofnadwy” eisoes wedi digwydd. Cyn i’r gwaharddiad ar ddosbarthu gael ei ddatgan, roedd rhai o gyfeillion yr henuriaid eisoes wedi copïo a gwneud y ddogfen hollbwysig hon—sy’n cynnwys dros 200 tudalen o ddeunydd hynod ffrwydrol—yn hygyrch i aelodau eraill. Teithiodd y cenhadon yn ôl i Affrica ac aros yn amyneddgar am ymateb gan y Gynhadledd Gyffredinol.

Roedd yn rhaid iddynt aros am amser hir. Roedd rhai eisoes wedi sylweddoli mai neges Wieland a Short oedd yr ail waith i oleuni pedwerydd angel y Datguddiad 18 gael ei anfon i'r Gynhadledd Gyffredinol. Tyfodd diffyg amynedd ymhlith ffyddloniaid Duw, gan obeithio y tro hwn, y byddai Duw a oedd yn rhyfela â'i gleddyf yn ennill y frwydr, ond roedd y neges eisoes wedi'i hanwybyddu yn 1950. Cymerodd y Gynhadledd Gyffredinol amser hir i'w hateb. Ym mis Rhagfyr 1951, daeth yr atebiad anhygoel a hir-ddisgwyliedig o'r Gynnadledd Gyffredinol. Yr oedd goleuni y pedwerydd angel wedi ei wrthod am yr ail waith, a'r tro hwn mewn modd na ellir ond ei gymharu â sarhad agored i bob Adfentydd Seithfed dydd ffyddlon. Dywedwyd ei fod yn bradychu'r brodyr ac y dylai'r cyfan gael ei ysgubo o dan y bwrdd.

Yn y blynyddoedd dilynol, bu peth gohebiaeth rhwng y bugeiliaid (ar y pryd) Wieland a Short a'r Gynhadledd Gyffredinol ynghylch eu hymchwil. Trwy waith ditectif manwl fe ddes o hyd i’r holl ddogfennau hyn o’r diwedd, gan gynnwys y llawysgrif “1888 Re-Examined” yn ei ffurf wreiddiol o 1950. Roedd yr holl ddogfennau sy’n ymwneud â’r digwyddiadau a ddechreuodd ym 1950 eisoes wedi’u casglu mewn casgliad dogfennau o’r enw “A Warning and Its Reception”. Roedd AL Hudson, prif hynaf eglwys Adventist Seithfed Dydd Baker, Oregon, wedi casglu'r dogfennau hyn a'u cyflwyno unwaith eto yn y Gynhadledd Gyffredinol yn 1959 - heb unrhyw lwyddiant, fel y gallwch ddychmygu.

Pan ddechreuais astudio'r dogfennau hyn, roedd golau'n disgleirio i'm calon. Goleuni Duw! Yr oedd y pedwerydd angel eisoes wedi disgyn ddwywaith, yn awyddus i roi ei oleuni. Felly mae'r dyfyniad uchod yn cael ystyr hollol newydd: “Un peth y mae yn sicr sydd i'w sylweddoli yn fuan,—y gwrthgiliwr mawr, yr hwn sydd yn ymddadblygu ac yn cynnyddu ac yn ymledu yn gryfach, ac a barha i wneuthur felly hyd oni ddisgyno yr Arglwydd o'r nef gyda bloedd.” {Tystebau Arbennig, Cyfres B, Rhif 7, t. 57}. Disgynodd yr Arglwydd eisoes ddwywaith gyda bloedd o'r nef — y tro cyntaf yn 1888 a'r eildro yn 1950.

Arhosodd ei alwad yn anhysbys, fodd bynnag, ond mae amynedd Duw bron yn ddihysbydd. Mae'n amyneddgar iawn gyda'i blant oherwydd Mae eisiau i'r pechadur ddod i edifeirwch ac yn y pen draw i iachawdwriaeth. Gallai ein heglwys glaf gael ei gwella gan y goleuni hwn hefyd. Dim ond yn olaf y mae'n rhaid ei dderbyn. Rhaid inni ddod yn blant aeddfed i Dduw a chymell ein harweinwyr i beidio â gwrthod y golau mwyach.

Mae Orion yn pwyntio at 1949 a 1950. Mae'r llinellau hyn wedi'u fframio gan dri Pherson y Cyngor Dwyfol ac yn unol â'm dealltwriaeth gyfredol, rwy'n dehongli hyn i olygu bod Duw eisiau dweud wrthym fod y Tad, y Mab a'r Ysbryd Glân yn llwyr y tu ôl i neges 1950. Mae'r Mab a'r Tad yn ffurfio llinell 1950. Pam?

Mae neges 1950 yn wir yn estyniad o neges 1888, “Cyfiawnder trwy Ffydd,” ond ni chafodd y neges honno ei deall na'i haddysgu'n iawn. Ymdrinnir â'r holl faterion hyn yn “Ail-Archwiliad 1888”. Yn y pen draw mae'n ymwneud â chynllun iachawdwriaeth a dealltwriaeth gywir o'n perthynas â gorchmynion Duw. Dylai’r neges fod wedi’i henwi’n gywir: “Dim Cyfiawnder trwy Ffydd, os Marw Ffydd” neu “Cyfiawnder trwy Ffydd Fyw.”

Anfonodd y Tad ei Fab i'r ddaear i gyflawni'r rhan gyntaf o'r neges honno, sef ein cyfiawnhad. Effeithia yr Ysbryd Glan ynom ni, ynghyd a gwasanaeth Crist yn y lle sancteiddiolaf o'r cysegr nefol, yr ail ran o'r genadwri : ufudd-dod a sancteiddhad. Mae'r ddadl fawr rhwng goleuni a thywyllwch yn ymwneud ag a fydd digon o gredinwyr i'w cael sy'n cadw gorchmynion Duw ac yn ei gadarnhau trwy eu tystiolaeth.

A'r efengyl hon am y deyrnas a bregethir yn yr holl fyd am dyst i'r holl genhedloedd; ac yna y daw y diwedd. (Mathew 24:14)

Mae'n ymwneud â thystio dros Dduw y Tad a dangos bod o leiaf 144,000 o ffyddloniaid yn cadw ac yn cydnabod Ei orchmynion er gwaethaf temtasiynau Satan. Yn y ddadl fawr, Duw y Tad ei Hun sydd raid ei gyfiawnhau. Mae'r rhai sy'n mynd gyda'r Nicolaitans yn taro Duw Dad yn wyneb ac yn amddiffyn athrawiaeth Balaam, a barodd i blant Israel bechu trwy fydolrwydd a themtasiwn gnawdol. Cyfiawnder ac ufudd-dod allan o gariad — y tri yn perthyn i'w gilydd. Mae popeth yn gwneud synnwyr dim ond os ydym yn cydnabod hyn. Ac yn enwedig gan fod Duw'r Tad â'i orchmynion yn y fan hon, mae'n nodi ynghyd â'i unig-anedig Fab y flwyddyn y gwrthodwyd Ei neges o'r newydd: 1950.

Nid yw'r neges hon yn un i'w chroesawu, nid yw'n cynyddu cyfrif aelodaeth ac felly'n dod â degwm bach i mewn, ac mae'n dychryn y babaeth a'r eglwysi syrthiedig eraill. Felly, yr oedd yn rhwym o gael ei wrthod dro ar ôl tro—ddwywaith hyd yn hyn!

Y rhai a hoffai lawrlwytho'r ddogfen hon ar hyn o bryd, cliciwch YMA. Apeliaf hefyd ar unrhyw Adfentydd gonest a ffyddlon sy’n siarad iaith dramor i roi ei ddawn i’w defnyddio yng ngwaith Duw i gyfieithu’r casgliad hwn o ddogfennau i’w famiaith a’i ledaenu trwy e-bost. Gallwn hefyd greu cymaint o wefannau mewn ieithoedd eraill ag sydd eu hangen, gyda holl astudiaeth Orion. Mae i fyny i chi!

Rhagor o gyngor… Cyhoeddwyd argraffiad newydd o “1888 Re-Examined” yn yr 1980au sy’n brafiach i’w ddarllen ond sy’n cynnwys newidiadau a dileadau eithaf dwys o gymharu â’r fersiwn wreiddiol o 1950. Hysbysebir y rhifyn hwn bron ym mhobman, ond mae’r gwreiddiol yn anodd iawn, iawn i’w ddarganfod. Nid yw ymateb 1951 y Gynhadledd Gyffredinol i wrthwynebiadau Wieland a Short wedi'u cynnwys ynddo ychwaith. Cefais yr argraff bod y gweinidogion Wieland a Short wedi tynnu'n ôl yn y blynyddoedd diweddarach, felly ysgrifennais at Robert Wieland, sy'n dal yn fyw a hyd yn oed â gwefan, er mwyn dysgu mwy ganddo. Ni wnaeth hyd yn oed ymateb, fodd bynnag. Rwy'n meddwl os byddwch chi'n dal i ddarllen, byddwch chi'n deall beth ddigwyddodd gyda Wieland a Short. Mae'r un peth â Wagoner a Jones. Cyfaddawdasant a gadawodd eu cariad cyntaf, ond fel y dywedodd Ellen G. White yn glir, nid yw hyn yn effeithio o gwbl ar y neges wreiddiol a'r goleuni a roddir ganddi. Dylem, wrth gwrs, ddarllen y goleuni gwreiddiol a ddynodwyd gan Dduw trwy linell orsedd 1950, ac nid argraffiad ffug newydd a ganiatawyd gan y Gynhadledd Gyffredinol ac a baratowyd gan weinidog sy'n dibynnu ar ei bensiwn.

Er mwyn rhoi syniad i chi o'r hyn sy'n eich disgwyl a pha mor ffrwydrol yw'r deunyddiau a ddarganfyddais trwy orseddau Orion, rwy'n cyhoeddi'r rhagair i “A Warning and Its Reception” gan Elder Hudson, a luniodd y cyfan:

Rhybudd a'i Dderbyniad

Rhagair

Mae'r casgliad o ddogfennau a gynhwysir yma wedi'i baratoi'n benodol ar gyfer astudiaeth ac arweiniad i aelodau Pwyllgor Gwaith Cynhadledd Adfentwyr y Seithfed Diwrnod Undeb Gogledd y Môr Tawel yn unol â Chynnig a gyflwynwyd i'r Pwyllgor hwn ar Chwefror 3, 1959, gan y sawl sydd wedi llofnodi isod.

Ni fwriedir i'r casgliad hwn gael cylchrediad helaeth ymhlith holl ddosbarthiadau ein haelodaeth eglwysig ond ni feddylir ychwaith y bydd yn cael ei gyfyngu i aelodau Pwyllgor yr Undeb.

Mae ein Cynnig yn gofyn i'r Pwyllgor sicrhau bod y dogfennau a gynhwysir yma ar gael i aelodaeth Cynhadledd Undeb Gogledd y Môr Tawel a darparu ar gyfer archwiliad agored, priodol, cyfiawn a digonol o'r mater hwn yn y maes hwn.

Yn amlwg, ni all y Pwyllgor hwn ddod i benderfyniad deallus a chymryd camau priodol ar y Cynnig hyd nes ei fod wedi darllen y dogfennau dan sylw. Nid yw'r rhain ar gael yn rhwydd fel arall dyna pam y paratowyd y casgliad hwn. Hefyd, bydd paratoi’r casgliad hwn yn ei gwneud yn hawdd i’r Pwyllgor weithredu’n ffafriol ar ein Cynnig o ran argaeledd ffisegol y deunydd. Gan fod swyddogion y Gynnadledd Gyffredinol yn gwrthwynebu cael yr eglwys i gael gwybod y mater, peth chwithig fyddai cael y defnydd hwn wedi ei gyhoeddi yn un o'n tafarndai rheolaidd. Ond gyda'r platiau wedi eu gwneud yn barod a'r cyfleusterau argraffu sydd o dan ein perchnogaeth a'n gweithrediad personol ni byddai'n hawdd rhoi digon o gopïau i Bwyllgor yr Undeb am bris rhesymol i gydymffurfio â'r cais dan sylw.

Cyn belled ag y gall ddigwydd ymhen amser y bydd y llyfr hwn yn syrthio i ddwylo rhai nad ydynt yn gyfarwydd â ffeithiau’r ddadl yr ydym yn ei chyflwyno yma y Cynnig a Gyflwynwyd i’r Pwyllgor a’r sylwadau o flaen y Cynnig.

Pan wnaethom y Cynnig, ein barn ni oedd bod y dogfennau a oedd wedi’u rhestru ynddo’r cyfan a fyddai’n angenrheidiol i ystyried y pwnc dan sylw. Fodd bynnag, ar adeg ffeilio’r Cynnig, roedd llywydd y Gynhadledd Gyffredinol a oedd yn bresennol yn cynrychioli’r Pwyllgor y byddai trydydd adroddiad y Gynhadledd Gyffredinol ar gyflwyniadau Wieland-Short a’r llythyr ymrwymiad terfynol a ysgrifennwyd gan Wieland a Short o dan y dyddiad Ionawr 21, 1959, yn newid y darlun yn sylweddol fel y’i cynhwyswyd yn y dogfennau a grybwyllwyd eisoes. Yr ydym, gan hyny, yn cynnwys yma drydydd adroddiad y Gynnadledd Gyffredinol o'r enw Wieland- Short Manuscript Committee Report a'r llythyr a grybwyllwyd uchod. Mae Memorandwm Rhagarweiniol o 81 o dudalennau a gyflwynwyd yn flaenorol i'r Pwyllgor yn cynnwys deunydd dogfennol arall yn ymwneud â sylwadau Wieland-Short yn ymdrin â'r cyfnod cyn y llawysgrif, 1888 Wedi'i Ail-archwilio.

CYFLWYNIAD I BWYLLGOR YR UNDEB

Ar 3 Chwefror, 1959, ymddangosodd y Deisebydd hwn yn bersonol gerbron y Pwyllgor hwn gan wneud y sylwadau a’r Cynnig a ganlyn.

Rhagair i'r Cynnig

Mr. Llywydd: Yn awr mae'r Deisebydd hwn, AL Hudson, yn ymddangos yn bersonol ac yn gwneud yr honiadau a'r cynrychioliadau a ganlyn.

Rwy'n aelod lleyg o eglwys Adventist y Seithfed Diwrnod gydag aelodaeth yng nghorff Baker, Oregon. Cefais fy ngeni yn y neges, fel y dywedwn, yn yr un corff eglwysig hwn ac rwyf wedi ei wasanaethu mewn llawer o wahanol alluoedd o fy mhlentyndod. Yr wyf yn awr, ac am lawer o flynyddoedd wedi bod, yn flaenor cyntaf yr eglwys hon.

Yn gyffredin â fy holl frodyr o’n cymundeb credaf mai corfforaeth eglwysig Adfentaidd y Seithfed Dydd yn ei holl gymdeithasau a chorfforaethau cysylltiedig amrywiol yw’r cyfrwng cyfreithiol a chorfforaethol ar gyfer lledaenu negeseuon y tri angel yn Datguddiad 14.

Credaf fod tystiolaeth ddigamsyniol yn y byd seciwlar a’r byd crefyddol, gan gynnwys ein heglwys annwyl ein hunain, yn dangos heb amheuaeth i’r rhai sy’n arddel daliadau proffwydol ein ffydd fod y llong dda Seion yn agosau at yr Harbwr. Yr ydym yn awr yn hwylio rhwng riffiau anffyddlondeb a materoliaeth yn llawn olwg Cartrefol.

Os ydym am gyflawni pwrpas Duw yn ein bodolaeth, mae'n rhaid i ni nawr gymryd y Peilot Harbwr a chwblhau'r daith. Dros gan mlynedd yn ôl ymunodd llond llaw o ddynion a merched oedd yn ofni Duw ac yn caru Crist mewn cymrodoriaeth sanctaidd i sefydlu'r hyn a ddaeth yn ddiweddarach i gael ei hadnabod yn y byd fel eglwys Adfentydd y Seithfed Dydd. Mewn dibyniaeth ostyngedig ar Dduw am gyflawniad o'u mewn a thrwyddynt o dasg ddynol amhosibl cyflawnasant weddi'r Peilot Dwyfol, Ar iddynt oll fod yn un; megis yr wyt ti, Dad, ynof fi, a minnau ynot Ti, fel y byddont hwythau yn un ynom Ni: fel y credo'r byd mai Tydi a'm hanfonaist i. Ioan 17:21

Gyda threigl blynyddoedd a dyfodiad aelodaeth yn amgylchynu’r byd mae’r undod calon a meddwl hwn wedi’i leihau hyd nes, ym 1952, i’r Elder RA Anderson, wrth siarad yn y Gynhadledd Feiblaidd yn Washington, DC, ddatgan yn gyhoeddus bryder arweinwyr ein heglwys i gynnal cynhadledd o’r fath rhag i’r cyfarfod gael ei dorri i fyny gyda charfannau anffafriol.

Heddiw mae cwlwm undod a chymdeithas o fewn ein rhengoedd ar sail undod â’r un Crist ac Arglwydd mor wan nes bod awdurdod eglwysig a despotistiaeth ddeallusol ac ysbrydol i raddau helaeth wedi cymryd lle undod yr Ysbryd yng nghwlwm tangnefedd.

Y mater dan sylw heddiw yw mater rhyddid crefyddol yn eglwys Adventist y Seithfed Dydd.

Mae’r Henuriad HL Rudy, Is-lywydd y Gynhadledd Gyffredinol, wedi gwneud y sylwadau perthnasol a ganlyn yn ei erthygl, The Gift of Freedom, a gyflwynwyd ar ffurf pamffled i flaenoriaid eglwysi ar gyfer Diwrnod Rhyddid Crefyddol, Saboth, Ionawr 17, 1959:

“Ymhlith yr holl ryddid y mae dynion yn ei drysori ac wedi ymdrechu i’w gael mae rhyddid cydwybod. Rhydd y rhyddid hwn urddas i ddyn pan y mae yn ei feddiant. Hebddo mae ansawdd bywyd dynol yn absennol. Nis gall dyn wrthod rhyddid iddo ei hun os dymuna gynnal ei urddas ei hun fel creadur a wnaed ar ddelw Duw. Nid oes ganddo ychwaith yr hawl i'w wadu i eraill.

“Mae gorfodaeth seicolegol a gafodd ei ddwyn arno gan bropaganda torfol wedi achosi iddo roi’r gorau i feddwl drosto’i hun, i roi’r gorau i feddwl yn greadigol. Nid yw wedi cael addysg i ryddid.

“Dim ond y rhai nad ydynt yn fodlon meddwl fel y dywedir wrthynt y mae rhyddid yn annwyl. Mae gormod o bobl heb ddod yn ymwybodol ohonynt eu hunain fel bodau rhydd, gan ddwyn ynddynt eu hunain urddas a phendefigaeth rhyddid. Mae'r dyn rhydd nid yn unig yn caru rhyddid ond hefyd yn ei gadarnhau i eraill.

“Mae gwirionedd yn gofyn am ryddid, i'r sawl sy'n ei ddatgelu ac i eraill hefyd. Mae goddefgarwch crefyddol yn derbyn y ffaith fod gwirionedd yn ddiderfyn, ac yn gallu agor persbectifau diderfyn o flaen y meddwl.”

Mewn gwrth-ddweud uniongyrchol a neillduol i'r teimladau bonheddig ac aruchel hyn, newydd fynegu y ffeithiau yr hoffwn eu cyflwyno sydd yn dangos fod Swyddogion y Gynnadledd Gyffredinol yn troseddu yn erbyn egwyddorion rhyddid crefyddol, ac yn dirmygu y cynnygiadau gogoneddus a amlinellwyd gan yr is-lywydd hwn.

Crynodeb Byr o Wieland-Cynrychiolaeth Fers

Gan fod eich brodyr wedi derbyn copïau o’m llythyrau o’r blaen at Swyddogion y Gynhadledd Gyffredinol o dan ddyddiadau Tachwedd 21, 1958, a Ionawr 9, 1959, ac oherwydd byrder yr amser y gofynnais amdano o’ch blaen, ni wnaf unrhyw adroddiad hirfaith o’r ffeithiau a gynhwysir yn y llythyrau hynny ond dim ond troi at grynodeb byr i arwain i fyny at fy ymddangosiad ger eich bron.

Ym mis Mehefin (Gorffennaf) 1950, gwnaeth yr Henuriad HJ Wieland ac Elder DK Short gynrychioliadau ysgrifenedig i Swyddogion y Gynhadledd Gyffredinol ar adeg sesiwn y Gynhadledd Gyffredinol yn San Francisco.

On Gorffennaf 11, 1950 , ysgrifennodd y brodyr hyn yn rhannol fel a ganlyn:

“Mae anerchiad cynhyrfus y Llywydd neithiwr, yn galw arnom i warchod y ffydd a draddodwyd unwaith i’r saint, ac i siarad yn blaen i’w hamddiffyn, yn her. Gyda hyn mewn golwg, mae'n hollbwysig ein bod yn gwybod yn union beth y dylid ei warchod, yn sicr mae dryswch mawr yn ein rhengoedd heddiw.

Yr oedd y dryswch hwn yn amlwg yn y pregethu “canolog” a erfyniwyd arnom dro ar ôl tro yng nghyfarfodydd Cymdeithasfa’r Gweinidog dros y pedwar diwrnod diwethaf. Roedd y cyfarfodydd hyn i fod i osod y llwyfan ar gyfer adfywiad nerthol ymhlith pobl Dduw yn sesiwn y Gynhadledd Gyffredinol hon. Mae disgwyl i’r pregethu “Crist” hwn gan ei gynigwyr ddod â diwygiad mawr ymhlith gweithwyr Adventist y Seithfed Dydd ledled y byd.

Ni fyddai neb am eiliad yn dilorni pregethu’r gwir Grist fel canolbwynt a sylwedd negesau’r tri angel. Fodd bynnag, yn y dryswch hwn, ni ddirnadwyd bod llawer o’r pregethu “Crist-ganolog” hon mewn gwirionedd. dim ond gwrth-Grist pregethu yn ganolog. Mae'n effeithio'n hanfodol ar ganlyniad sesiwn y Gynhadledd Gyffredinol hon. Mae gwneud datganiad o'r fath i Bwyllgor y Gynhadledd Gyffredinol yn swnio'n wych. Ond nid yw pethau syfrdanol yn annisgwyl gan yr eglwys yn y dyddiau diwethaf.

Adeg sesiwn y Gynhadledd Gyffredinol ni roddwyd unrhyw ystyriaeth swyddogol i destun cynrychioliadau Wieland- Short. Yn dilyn hynny yn Washington, DC ymddangosodd y dynion hyn gerbron pwyllgor pryd y cyflwynwyd deunydd ysgrifenedig a llafar.

Gofynnwyd i Wieland a Short ysgrifennu eu haeriadau ymhellach a'r llawysgrif, “Ail-Archwilio 1888” oedd y canlyniad. Dychwelasant i'w maes cenhadol yn Affrica a gofynnwyd i'r Pwyllgor Llenyddiaeth Amddiffyn wneud adroddiad swyddogol ar gynrychioliadau Wieland a Short.

Yn yr adroddiad hwn a ryddhawyd ym 1951, gwrthododd Swyddogion y Gynhadledd Gyffredinol y dadansoddiad o bennod Cynhadledd Minneapolis 1888 a wnaeth Wieland a Short yn eu llawysgrif a gwrthodasant hefyd honiadau Crist ffug y dynion hyn trwy eu labelu fel athrod yn erbyn y weinidogaeth Adventist.

Yn yr adroddiad hwn gan y Gynnadledd Gyffredinol, cy- hoeddwyd tawelwch ar y pwnc ar Wieland a Short gan y Swyddogion.

Er mawr flinder i'r brodyr yn Washington, gwerthwyd copiau o'r llawysgrif gan Wieland a Short i rai o'u cyfeillion agos cyn ymadael i'w maes cenhadol a chyn i'r Pwyllgor gael amser i roddi ei adroddiad swyddogol.

Pan gafodd yr awduron wybod am y penderfyniad swyddogol, roeddynt yn cydymffurfio'n llawn ac yn ymatal rhag unrhyw gynnwrf yn y pwnc. Fodd bynnag, lluoswyd yr ychydig gopïau a oedd yn bodoli lawer gwaith yn y blynyddoedd i ddod gan Adfentyddion Seithfed Dydd sylweddol, ffyddlon weithiau hyd yn oed o dan drwynau gweinyddwyr anghymeradwyo a daeth neges y ddogfen o gwmpas. Roedd ei dderbyniad yn amrywiol, ond mae lleiafrif sylweddol o leiaf yn yr eglwys wedi credu ei fod yn neges o wirionedd a anfonwyd gan Dduw ar awr dyngedfennol .

Ynglŷn â’r ddogfen hon ysgrifennodd Ysgrifennydd y Gynhadledd Gyffredinol ar Ionawr 16, 1959: “Mae llawer yn y maes ac yn ein sefydliadau wedi ystyried y mater hwn ac mae nifer o farnau wedi’u mynegi inni.”

Perthynas y Deisebydd â'r Broblem

Rhyw bedair blynedd yn ol daeth y papur i'm meddiant gan gyfaill gweinidog. Yr wyf er hyny wedi bod yn dadleu a swyddogion y Gynnadledd Gyffredinol fod eu gwerthusiad o gynrychioliadau Wieland a Short yn wallus a'r adroddiad swyddogol cyntaf yn gwbl anghynaladwy.

Ar Chwefror 28, 1958, fe wnes i ffeilio Cwyn a Chais ffurfiol gyda swyddogion y Gynhadledd Gyffredinol mewn perthynas â mater yr episod Barnhouse-Martin a chefnogais y Cwyn gyda Briff byr. Yn y Briff hwn cyfeiriais at lawysgrif Wieland-Short ar t. 30 fel a ganlyn:

“Ysgrifenwyd y llawysgrif hon rhyw saith mlynedd yn ôl a’i chyflwyno i swyddogion y Gynhadledd Gyffredinol. Yr oedd y llawysgrif, y llythyrau o'i blaen a'r argraphiadau personol perthynol iddi yn ddiod yn rhy fawr i swyddogion y Gynnadledd Gyffredinol ei llyncu; hyd yn oed gan fod y datganiad hwn o Iesu i Pedr yn rhy fawr iddo lyncu. Ni allai wadu gwirionedd geiriau'r Gwaredwr, ond nid oedd yn eu deall ac felly ni chredodd nac elw ganddynt. Yn yr un modd, nid yw swyddogion y Gynnadledd Gyffredinol wedi gallu gwadu gwirionedd y swyddau a gymerwyd gan Wieland a Short; nid ydynt wedi gallu eu gwerthuso’n gywir ac felly maent wedi gwrthod eu credu ac elwa trwyddynt.”

Gwrthododd y swyddogion unrhyw fath o wrandawiad ar y Gŵyn ond gwnaethant draethawd i ysgrifennu ateb i'r Gŵyn heb roi cyfle i bledio fy achos o gwbl. Mae gan rai ohonoch gopi o'r ateb honedig hwn i rai pwyntiau sy'n ymddangos yn y Briff sy'n cefnogi fy Nghwyn.

Fodd bynnag, nid oedd yr ateb honedig hwn ond hanner ateb y swyddogion. Yr oedd yr hanner arall i gynnwys ail ystyriaeth o lawysgrif Wieland-Short.

Ym mis Medi, 1958, rhyddhawyd yr ail adroddiad hwn ac anfonwyd copi ataf. Ei deitl oedd, “Gwerthusiad Pellach o'r Llawysgrif, 1888 Wedi'i Ailarchwilio”.

Roedd yr ail adroddiad yr un mor anfoddhaol â'r cyntaf, gan ddod i rai o'r un casgliadau â'r adroddiad cyntaf a dod i gasgliadau eraill hyd yn oed yn llai amlwg.

Swyddogion yn Gwrthod Ateb Cwestiynau

Ar 21 Tachwedd, 1958, gofynnais gan swyddogion y Gynhadledd Gyffredinol am ateb swyddogol i'r cwestiwn tair rhan a ganlyn:

“Ai pwrpas y Gynhadledd Gyffredinol yw (a) attal trwy ystyried yn amhriodol, anghyfreithlon ac annymunol drafodaeth agored ar lawysgrif Wieland-Short a’i chynnwys ym maes y byd; (b) gorfodi'r Henuriaid Wieland a Short i gefnu ar eu swyddi neu i gadw'n dawel yn eu cylch trwy bwysau eich awdurdod eglwysig pan nad ydych wedi gallu cynnal unrhyw gamgymeriad sylweddol yn yr un peth mewn wyth mlynedd; (c) gan wybod bod y datganiad y cyfeirir ato uchod o “Appraisal” yn anwir, i orfodi brodyr Wieland a Short i gymryd safiad agored yn erbyn swyddogion y Gynhadledd Gyffredinol, eu hasiantaeth llogi, ac i ddatgan yn gyhoeddus eu gwir sefyllfa?”

Mae’r swyddogion wedi gwrthod ateb y cwestiwn hwn ddwywaith fel y gofynnwyd a’r unig sylw perthnasol y maent wedi bod yn fodlon ei wneud yw:

“Mae’r brodyr yn teimlo y dylai eu hymwneud â’r mater hwn o dan yr amgylchiadau presennol fod gyda’r Brodyr Wieland a Short.”

Mae hon, wrth gwrs, yn ffordd gwrtais a diplomyddol o ddweud wrthym ni leygwyr yn y maes nad yw’n ddim o’n busnes ni beth sy’n digwydd yn Washington ac y bydd penderfyniad o wirionedd a chamgymeriad yn cael ei wneud gan ddynion yr honnir eu bod yn gymwys i wneud penderfyniadau o’r fath a’n bod ni o hyn allan i dderbyn eu penderfyniadau heb gwestiwn na phrotest. Mae'r safbwynt hwn yn annerbyniol i ni yn y maes. Yng ngeiriau’r Henuriad Rudy: “Dim ond y rhai nad ydynt yn fodlon meddwl fel y dywedir wrthynt y mae rhyddid yn annwyl.”

Nid yw'r arweinyddiaeth yn Cyflogi Flattery na Gorfodaeth

Mewn ymateb i’n hawgrym y gallai’r swyddogion ddefnyddio gorfodaeth neu weniaith ar Wieland a Short, gwnaethant yr ateb arwyddocaol a ganlyn:

“Nid yw arweinyddiaeth achos Duw yn defnyddio gweniaith na gorfodaeth wrth ddelio â gweithwyr. Mae agwedd o'r fath yn gwbl ddieithr i'n dealltwriaeth o gyfrifoldeb arweinyddiaeth. Mae Brodyr Wieland a Short yn weithwyr o brofiad a byddant yn gwneud eu penderfyniadau fel y teimlant y dylent. Y maes sy'n eu cyflogi efallai y bydd am ddod i rywfaint o ddealltwriaeth gyda nhw, ond nid yw hyn mewn unrhyw ffordd yn gysylltiedig â 'gwanheddu' na 'gorfodaeth'."

Ni chredaf y byddai aelodau’r pwyllgor Undeb hwn am gael unrhyw sylwadau penodol ar y datganiad hwn ar ffurf darluniau pendant yn ei wrth-ddweud, ond yr ydych i gyd yn ymwybodol y gellid cyflwyno tystiolaeth o’r fath. Y mae o leiaf dair cynnadledd yn yr Undeb hwn sydd wedi ceisio attal trafodaeth ar wirioneddau hanfodol perthynol i'r mater dan sylw trwy orfodaeth.

Nawr, i grynhoi'r crynodeb byr hwn, mae gennym y sefyllfa ganlynol. Mae gweinidogion ordeiniedig o werth ac uniondeb cydnabyddedig wedi cyhuddo eglwys y Gweddill o addoli Crist ffug i raddau helaeth. Mae swyddogion y Gynhadledd Gyffredinol yn benderfynol o anwybyddu a difrïo’r honiad hwn drwy’r amser dan yr esgus o’i ystyried, yn nhywyllwch cuddliw, yng nghyfrinachedd cynadleddau preifat a chyfarfodydd pwyllgor yn Washington a chyflwyno’r canlyniadau i ni leygwyr eu derbyn yn ddi-gwestiwn.

Ni allwn wneud hyn.

Cynnig

Mae cynrychiolaethau Elders Wieland a Short wedi’u cynnwys yn ddigonol mewn dwy ddogfen:

(1) Eu llawysgrif, “1888 Re-Examined”, a
(2) eu Hymateb i ail adroddiad y Gynnadledd Gyffredinol ar eu llawysgrif.

Mae stondin swyddogol y Gynhadledd Gyffredinol wedi'i chynnwys mewn dwy ddogfen:

(1) Yr adroddiad cyntaf a roddwyd gan y Pwyllgor Llenyddiaeth Amddiffyn yn 1951;
(2) Gwerthusiad Pellach o'r Llawysgrif, “Ail-Archwiliwyd 1888”, a ryddhawyd ym Medi, 1958.

OHERWYDD, mae credu bod gwahardd trafod ac ymchwilio i'r deunydd hwn y mae lleiafrif sylweddol yn credu ei fod yn neges oddi wrth Dduw yn gyfystyr â ymadawiad oddiwrth egwyddorion rhyddid crefyddol yn eglwys y Gweddill, SYMUD I'r Pwyllgor hwn wneud y dogfennau a restrir uchod ar gael i aelodaeth Cynhadledd Undeb Gogledd y Môr Tawel a darparu ar gyfer archwiliad agored, priodol, cyfiawn a digonol o'r mater hwn yn y maes hwn.

Wedi'i gyflwyno'n barchus,

AL Hudson, Pobydd Hynaf Cyntaf Pobydd Eglwys Adventist y Seithfed Diwrnod, Oregon

Pan ddechreuais fy ngwaith ar y gyfres o erthyglau am y llinellau gorsedd, roeddwn i'n meddwl fy mod bron wedi cyrraedd diwedd fy ngwaith i chi. Yn awr yr wyf yn gweled fod gan Dduw ryw ychwaneg i mi, ac hefyd i chwi, ac yr wyf yn ymostwng i'w ewyllys Ef gyda phleser. Mae'r erthygl olaf hon o'r gyfres Throne Line yn cael ei chyhoeddi wythnos cyn y Sesiwn Gynhadledd Gyffredinol yn Atlanta. Nid yw hyn ar ddamwain, ond nid oedd erioed o'm cynllunio. Rwy'n meddwl mai cynllun Duw ydoedd.

Ar ôl pum mlynedd o astudio dan gyfarwyddyd Duw, bûm yn gweithio bron ddydd a nos am hanner blwyddyn i ymchwilio a chyhoeddi'r holl wybodaeth hon ar wefannau er mwyn i chi ddysgu beth mae Orion eisiau ei ddysgu inni. Mae’n siŵr ichi sylwi bod fy agwedd a’m dealltwriaeth o neges Orion a’r eglwysi wedi newid dros amser wrth weithio arni. Mae ein holl eglwysi a grwpiau “offshoot” mewn trafferth, nid dim ond yr eglwys fawr. Mae gennym oll ddiffyg cariad brawdol, ond hefyd undod yn ein colofnau ffydd yn arbennig.

Faint ddysgais i trwy astudio Orion - am Iesu, Ei gymeriad, a chynllun iachawdwriaeth! Gwelaf, fodd bynnag, fod y diddordeb yn neges Orion wedi lleihau’n sylweddol ers iddi ddod yn amlwg nad neges amser pur yn unig mohoni, ond neges rybuddio i’r eglwys a phob unigolyn i baratoi ein cymeriadau i fod yn Gristnogol a dysgu byw bywyd dibechod. Ond dw i hefyd wedi dod i adnabod llawer ohonoch chi allan yna nad ydyn nhw bellach yn perthyn i'r morynion sy'n cysgu, oherwydd mae'r waedd “y priodfab yn dyfod” bellach yn ysgubol yr ail dro a'r tro olaf o Orion. Mae llais Duw wedi siarad â llawer, ac mae llawer wedi ei ddeall a newid eu bywydau a dod o hyd i'w cariad cyntaf yn Iesu eto. Ar y pwynt hwn, diolchaf ichi am eich tystiolaethau a'ch bod bob amser wedi fy annog pan oeddwn ei angen fwyaf!

Nawr, nid wyf bellach am guddio'r ffaith bod rhai Adfentwyr yn Atlanta a freuddwydiodd beth amser yn ôl y byddai Atlanta yn cael ei ddinistrio'n fuan. Clywodd un cwpl “lais Duw” hyd yn oed yn ystod cyfarfod gweddi yn eu tŷ. Gofynnwyd iddyn nhw i gyd werthu eu cartrefi a gadael Atlanta. Mae hyn yn awgrymu y gallai dinistr ddod dros y Gynhadledd Gyffredinol a fydd yn cael ei hethol yn Atlanta, ac y gallai arwain at lanhad hir ddisgwyliedig ein heglwys.

Credaf mai astudiaeth Orion yw'r trydydd tro a'r tro olaf i'r pedwerydd angel gael ei anfon i'r Gynhadledd Gyffredinol. Dechreuais gyhoeddiad Orion ym mis Ionawr 2010, ac rwyf wedi dangos llinell orsedd 1950 mewn sawl fforwm a rhestrau dosbarthu e-bost ers mis Ebrill. Dylai pob un o’r arweinwyr fod wedi cydnabod ers talwm pa fath o rybudd y mae Duw yn ei roi yma, oherwydd nid ydym ni’n aelodau “normal” yn gwybod dim am hanes cudd ein heglwys. Fodd bynnag, ni fu erioed unrhyw ymateb cadarnhaol gan yr arweinyddiaeth - na chan unrhyw un o'r eglwysi trefniadol, na hyd yn oed gan unrhyw un o'r grwpiau dilynol.

Y tro hwn, ni roddwyd y neges rhybudd gan ddau weinidog fel Wagoner a Jones, na chan ddau henuriad fel Wieland a Short, ond gan Dduw ei Hun, sydd wedi gosod cofeb yn y nefoedd, y mae seryddwyr hyd yn oed yn ei alw'n lle prydferthaf y bydysawd. I gyfleu’r neges rybuddio olaf hon, defnyddiodd Duw ffermwr trist o Dde America y tro hwn—un a oedd bob amser yn gobeithio ac yn gweddïo y gallai ei eglwys gael ei hiacháu fel y gallai’r rhai sy’n ffyddlon i Dduw deimlo’n gartrefol eto yn seddau’r eglwys. Yr wyf yn argyhoeddedig, os bydd y Gynhadledd Gyffredinol a swyddogion yr eglwys yn gwrthod y goleuni eto, y bydd Duw yn puro ei dŷ ac eraill yn arwain Ei dŷ yn y dyddiau diwethaf. Dywedodd Ellen G. White:

Bydd pob gwynt o athrawiaeth yn chwythu. Nid y rhai sydd wedi rhoi gwrogaeth oruchaf i “wyddoniaeth a elwir yn ffug” [diwinyddiaeth, beirniaid uwch] fydd yr arweinwyr bryd hynny. Ni fydd y rhai sydd wedi ymddiried mewn deallusrwydd, athrylith, neu dalent wedyn yn sefyll ar ben rheng a ffeil. Nid oeddent yn cadw i fyny â'r golau. Ni fydd y rhai sydd wedi profi eu hunain yn anffyddlon wedyn yn cael eu hymddiried i'r praidd. Yn y gwaith difrifol diweddaf ychydig o wyr mawr a ymgyfodir. Maent yn hunangynhaliol, yn annibynnol ar Dduw, ac ni all Ef eu defnyddio. Mae gan yr Arglwydd weision ffyddlon, a fydd yn yr amser ysgwyd, profi yn cael eu datgelu i'r golwg. Y mae rhai gwerthfawr yn awr yn guddiedig heb blygu glin i Baal. Nid ydynt wedi cael y golau sydd wedi bod yn disgleirio mewn tân dwys arnoch chi. But gall fod o dan allanol garw a di- wahoddiad y bydd disgleirdeb pur cymeriad Cristionogol gwirioneddol yn cael ei ddatguddio. Yn ystod y dydd edrychwn tua'r nefoedd ond ni welwn y sêr. Y maent yno, wedi eu gosod yn y ffurfafen, ond ni all y llygad eu gwahaniaethu. Yn y nos gwelwn eu gwir llewyrch. {5T 80.1}

Yr eglwys olaf yw Philadelphia, ac y mae yn cynnwys y rhai sydd yn weithgar ac ni adawant i'r genadwri hon gael ei gwrthod eto — y genadwri sydd yn awr yn dwyn goleuni y pedwerydd angel i lawr o Orion i'r ddaear y drydedd waith a'r olaf. Os felly, fodd bynnag, ac yn anffodus mae'n edrych yn eithaf tebyg, yna bydd Duw yn ymyrryd a bydd y glo, sydd dan olwynion gorsedd Duw, sef cloc Orion, yn cyflawni gwaith puro yn ei eglwys:

Yna mi a edrychais, ac wele, yn y ffurfafen oedd uwch ben y cerwbiaid yr ymddangosodd drostynt fel maen saffir, fel gwedd gorsedd. Ac efe a lefarodd wrth y gŵr oedd wedi ei wisgo â lliain, ac a ddywedodd, Dos i mewn rhwng yr olwynion, hyd yn oed o dan y ceriwb, a llanw dy law â glo tân o rhwng y cerwbiaid, a gwasgar hwynt dros y ddinas. Ac efe a aeth i mewn yn fy ngolwg. (Eseciel 10:1-2)

Bydd y glanhau hwn trwy neges Orion, nad yw'n ddim llai na chadarnhad dwyfol neges 1888 a 1950, yn digwydd yn fuan, ond i'r rhai sy'n llywyddu tŷ Dduw ac yn gwrthod Ei holl negeseuon ac yn arwain Ei bobl at athrawiaethau Balaam a'r Nicolaitaniaid a'n bradychu i ddwylo'r babaeth a'r addoliad haul: dioddefaint y diawliaid a ganlyn:

Ac efe a’m dug i gyntedd mewnol tŷ yr ARGLWYDD, ac wele wrth ddrws teml yr ARGLWYDD, rhwng y cyntedd a’r allor, yr oedd tua phump ar hugain o ddynion, a'u cefnau tua theml yr ARGLWYDD, a'u hwynebau tua'r dwyrain; a hwy a addolasant yr haul tua'r dwyrain. Yna efe a ddywedodd wrthyf, A welaist ti hyn, O fab dyn? Ai peth ysgafn i dŷ Jwda yw gwneuthur y ffieidd-dra a gyflawnant yma? canys hwy a lanwasant y wlad â thrais, ac a ddychwelasant i’m digio: ac wele, hwy a roddasant y gangen at eu trwyn. Am hynny gwnaf finnau hefyd mewn cynddaredd: nid arbed fy llygad, ac ni thrugarha; ac er eu bod yn llefain yn fy nghlustiau â llef uchel, ni wrandawaf hwynt. (Ezekiel 8: 16-18)

Nid damwain yw’r rhif “25”, yn union fel nad yw dim yn ddim ond cyd-ddigwyddiad yng Ngair Duw. Dyma union nifer y penderfynwyr allweddol ym Mhwyllgor Gweithredol y Gynhadledd Gyffredinol ers dechrau'r ganrif ddiwethaf. Mae hyd yn oed mwy o aelodau yn perthyn yn swyddogol i'r Pwyllgor Gwaith, ond mae bron pob un o'r penderfyniadau mewn gwirionedd yn cael eu gwneud gan union 25 o ddynion. Nid yw strwythur ein heglwys, fel y dywedodd Walter Veith yn ddiweddar (yr wyf bob amser yn ei barchu fel ysgolhaig disglair), wedi'i strwythuro o'r gwaelod i'r brig, ond yn hollol “Gatholig,” wedi'i adeiladu o'r brig i lawr fel y dysgom o'r hyn a gyflwynwyd gan yr henuriaid Hudson, Wieland, a Short. Nid oes gan y lleisiau o'r gwaelod unrhyw bwysau. Gallwch edrych ymlaen at yr hyn y gallech ei ddarllen a'i ddysgu o'r dogfennau hynod ffrwydrol a fydd (gobeithio) ar gael yma yn fuan. Maent yn cynnwys negeseuon anhygoel ac yn cynnwys cymaint o olau!

Felly, frodyr a chwiorydd annwyl, gadewch i'ch golau ddisgleirio a pheidiwch â'i roi o dan fwseli! Derbyn geiriau calonogol Ysbryd y Darogan, sydd unwaith eto yn datgan yn glir fod ein hiachawdwriaeth yn gorwedd yn nwylo Iesu, ond rhaid inni gymryd rhan weithredol. Mae hanes yn ailadrodd ei hun, a'r tro hwn mae'r Nefoedd yn sicr. Rhaid i'n Jericho ddisgyn nawr hefyd, os ydyn ni am gyrraedd adref o'r diwedd ...

Goleuni'r Gwirionedd

Er hynny, y mae sylfaen Duw yn sicr. Y mae'r Arglwydd yn adnabod y rhai sy'n eiddo iddo. Rhaid i'r gweinidog sancteiddiol fod heb unrhyw dwyll yn ei enau. Rhaid iddo fod yn agored fel y dydd, yn rhydd rhag pob llygredigaeth. Bydd gweinidogaeth a gwasg sancteiddiol yn nerth i fflachio goleuni y gwirionedd ar y genhedlaeth anweddaidd hon. Goleuni, frodyr, mwy o oleuni sydd ei angen arnom. Chwythwch yr utgorn yn Seion; seinio larwm yn y mynydd sanctaidd. Cesglwch lu yr Arglwydd , â chalonnau sancteiddiol, i wrando beth a ddywed yr Arglwydd wrth ei bobl; canys y mae Efe wedi cynnyddu goleuni i bawb a wrendy. Bydded arfog a chyfarpar, a deuant i fyny i'r frwydr, i gynnorthwyo yr Arglwydd yn erbyn y cedyrn. Bydd Duw ei Hun yn gweithio dros Israel. Bydd pob tafod celwyddog yn cael ei dawelu. Bydd dwylo angylion yn dymchwel y cynlluniau twyllodrus sy'n cael eu ffurfio. Ni bydd ergydion Satan byth yn tremio. Bydd buddugoliaeth yn mynychu neges y trydydd angel. Fel y rhwygo Capten llu yr Arglwydd i lawr furiau Jericho, felly hefyd y gorchmynnodd pobl sy'n cadw gorchymyn yr Arglwydd, a'r holl elfennau gwrthwynebol a orchfygir. Na fydded i enaid gwyno am weision Duw y rhai a ddaethant atynt â neges nefol. Peidiwch mwyach pigo diffygion ynddynt, gan ddweud, “Y maent yn rhy gadarnhaol; maen nhw'n siarad yn rhy gryf." Efallai y byddant yn siarad yn gryf; ond onid oes ei angen? Gwna Duw i glustiau'r gwrandawyr merwino os na wrandawant ar Ei lais neu Ei neges. Bydd yn gwadu'r rhai sy'n gwrthsefyll gair Duw. {TM 410.1}