Wrth edrych yn ôl ar sut y cyfrifodd William Miller y dyddiad ar gyfer yr Ail Ddyfodiad ym 1843, mae bron yn anhygoel sut ar ôl deng mlynedd o astudio fe gollodd y ffaith nad oes blwyddyn sero rhwng blynyddoedd CC a blynyddoedd OC, ac ni wnaeth neb arall a ddilynodd ei astudiaethau sylwi ar y camgymeriad ychwaith. Wrth edrych yn ôl, rydym yn gwybod pam na sylwyd ar y gwall:
Yr wyf wedi gweled fod siart 1843 wedi ei chyfarwyddo gan law yr Arglwydd, ac na ddylid ei newid; fod y ffigyrau fel y mynai Efe iddynt ; fod Ei law ef drosodd ac yn cuddio camgymeriad yn rhai o'r ffigyrau, fel na allai neb ei weled, nes tynnu Ei law. {EW 74.1}
Caniataodd Duw y gwall yn fwriadol. Un effaith a achoswyd gan hyn oedd rhidyllu'r rhai oedd yn dilyn y neges rhag ofn ei fod gallai byddwch yn wir oddi wrth y rhai oedd yn dilyn allan o ddidwylledd calon ac a fyddai'n parhau i geisio'r gwir er gwaethaf siom ac oedi. Rwyf wedi clywed datganiadau fel “Roeddwn yn barod i anfon y llythyr condemniad hwn yn gynt, ond roeddwn i eisiau aros i weld a fyddai eich rhagfynegiad yn digwydd yn gyntaf.” Mae sylwadau fel yna'n dal teimladau'r llu yn nyddiau Miller a wrthododd y neges ac a aeth ymlaen i ddistryw.
Rheswm arall y caniataodd Duw y camgymeriad efallai fyddai rhoi’r rhybudd ymlaen llaw. Trwy gyfrifiad cynharach, estynnwyd yr amser rhybudd - a thrwy hynny drugaredd Duw. Mater i'w fyfyrdod unigol yw faint sydd mewn gwirionedd yn manteisio ar yr estyniad trugaredd hwnnw.
Mae rhai wedi bod yn gyflym i bwyntio at farwolaeth 2012 ac yn ein hannog i roi’r gorau i’n gobaith bendigedig. I rai o’r fath, ni allaf ddod o hyd i fynegiant gwell na dyfynnu profiadau ein harloeswyr:
…roedd y byd yn llawen, a dywedodd wrthym, “Fe welwch yn awr yr hyn a ddywedasom wrthych—roeddem yn iawn. Roeddech chi'n meddwl eich bod chi'n gwybod mwy na'ch cymdogion. Dos yn awr a gwna dy gyffes, a chael dy adfer yn dy hen safle.” Er na allem weld ystyr ein gobeithion siomedig, yr ymateb i’n gweddïau oedd, bydd Duw yn cyfiawnhau ei air, ni fydd “yn dychwelyd ato yn ddi-rym.” A’r gair hwn a ddywedodd, “Goleuni a heuir i’r cyfiawn,” (Diar. 2:7,) [tebygol Ps. 97:11 oedd i fod] a gwnaed ein meddyliau i fyny i ddisgwyl am dano. Ein hateb oedd, byth! Ewch yn ôl i beth? tywyllwch, dryswch, Babilon! Na, na. Rydyn ni wedi profi gormod o allu a gogoniant Duw, i ildio'r “cyfeirnod hwn yn ein llwybr.” Os nad oes gwahaniaeth arall i'w weled, y mae un marc yn sicr ; rydym wedi bod yn onest, ac nid ydych chi wedi gwneud hynny. {Marciau Ffordd yr Ail Adfent a Phentyrrau Uchel, BP2 57.1}
Mae'r rhai a arhosodd i amser fynd heibio cyn condemnio'r neges wedi dangos eu hanonestrwydd wrth broffesu chwilio am yr Ail Adfent. Yn gyfrinachol, nid oeddent yn credu a chawsant eu hatal yn unig gan y meddwl ofergoelus “efallai eu bod yn iawn.” Ni wnaethant unrhyw astudiaeth eu hunain ac nid oedd ganddynt unrhyw sail ar gyfer argyhoeddiad o unrhyw fath.
Mae'r gonest, ar y llaw arall, yn edrych y tu hwnt i siomedigaethau i'r profiad o gerdded yng ngoleuni Duw. Mae pob pelydryn sy'n goleuo eu llwybr yn arwydd o'i ofal tyner-gariadus tuag atynt. Mae'r meddwl yn unig am ddychwelyd i'r tywyllwch yn wrthyrru.
Yn yr erthygl hon, byddaf yn dangos i chi fod y 2 Gwnaeth Miller gamgymeriad hefyd yn y flwyddyn, yn fawr iawn ar ôl patrwm y Miller cyntaf.
Pa mor hir fydd hi?
Gadewch inni fyfyrio ar Daniel 12 am eiliad.
A dywedodd un wrth y gŵr oedd wedi ei wisgo mewn lliain, yr hwn oedd ar ddyfroedd yr afon, Pa hyd fydd diwedd y rhyfeddodau hyn? A chlywais y gŵr wedi ei wisgo mewn lliain, yr hwn oedd ar ddyfroedd yr afon, pan gododd efe ei law ddeau a’i law aswy i’r nef, ac a dyngodd i’r hwn sydd yn byw yn dragywydd y byddo dros amser, amseroedd, a hanner; a phan gyflawno efe wasgaru nerth y bobl sanctaidd, y pethau hyn oll a derfynir. (Daniel 12:6-7)
Mae'r darn hwn wedi'i esbonio'n drylwyr yn astudiaeth Orion, lle dangosir bod y symbolaeth yn amgodio hyd o 168 mlynedd ar gyfer barnu'r meirw o 22 Hydref, 1844 hyd at hydref 2012. Ar y llaw arall, rhoddir dyfarniad y byw mewn termau llythrennol: "amser, amseroedd, a hanner" neu'n syml tair blynedd a hanner. Yn ystod y tair blynedd a hanner hyn, rhaid penderfynu achosion pob person byw er iachawdwriaeth neu ddamnedigaeth. Mae Ffigur 1 yn dangos beth oedd ein dealltwriaeth hyd at y pwynt hwn.
Ffigur 1 – Y Cyfnodau Barnu, Fel y Deallwyd Hyd Yma
Fel yr esboniasom yn yr erthyglau am y dyddiau 1335, 1290, a 1260, dechreuodd barn y byw yn wir yn ngwanwyn 2012. Dechreuodd yn anweledig, yn union fel y dechreuodd barnu y meirw yn anweledig yn 1844. Dechreuodd “yn nhŷ Dduw,” a bydd yn parhau hyd nes y penderfynir pob achos. Rhaid i'r broses tair blynedd a hanner hon ddod i ben yn hydref 2015, gyda'r diwedd wedi'i nodi gan Yom Kippur (Dydd y Cymod) a High Sabbath sy'n digwydd ar Hydref 24, 2015.
Dyma lle mae'r broblem yn dod i'r amlwg. Os yw achosion yn dal i gael eu penderfynu hyd at hydref 2015, a yw'n bosibl mewn gwirionedd i'r pla ddechrau flwyddyn yn gynharach yn hydref 2014 fel yr ydym wedi'i ddeall hyd yma?
Daw’r pla pan fydd Iesu’n atal Ei gyfryngu ac yn gadael y Lle Mwyaf Sanctaidd, yn tynnu ei ddillad offeiriadol, ac yn gwisgo Ei wisg frenhinol. Ar yr adeg honno, daw'r eiriolaeth i ben, a gwneir y datganiad:
Yr hwn sydd anghyfiawn, bydded anghyfiawn llonydd: a'r hwn sydd fudr, bydded frwnt llonydd: a'r hwn sydd gyfiawn, bydded gyfiawn o hyd: a'r hwn sydd sanctaidd, bydded sanctaidd eto. (Datguddiad 22:11)
Unwaith y bydd y eiriolaeth yn darfod yn y cysegr nefol bydd yn amhosibl i fwy o eneidiau gael eu hachub, ond tra bod Iesu yn dal i ymbil ei waed, bydd pob pechadur gwir edifeiriol yn cael ei dderbyn. Felly, mae'n amhosibl i'r pla ddechrau hyd nes y bydd barn y byw wedi'i orffen, sy'n golygu na all y pla ddechrau tan hydref 2015. Gan fod y pla yn para blwyddyn gyfan fel y dangosir yn y Cysgodion yr Aberthau erthyglau, ni all yr Ail Ddyfodiad fod tan hydref 2016!
Gwleddoedd Cwymp Wedi'u Cyflawni O'r diwedd
Mae’r ffaith na all y pla ddechrau nes bod y Farn wedi’i chwblhau yn ymddangos mor amlwg wrth edrych yn ôl fel mai’r unig esboniad pam na welodd neb ef yn gynharach yw bod gan Dduw Ei law drosto, yn union fel yr oedd ganddo Ei law dros gamgymeriad William Miller o flwyddyn union.
Fodd bynnag, mae angen inni arfer diwydrwydd dyladwy drwy wirio rhai pethau. Yn seiliedig ar resymeg yr arloeswyr, disgwyliwn i Iesu ddychwelyd ar Yom Kippur. Gwyddom eisoes y bydd y pla yn para 365 + 7 = 372 diwrnod. Os byddwn yn dechrau'r cyfrif ar ddiwedd dyfarniad y byw ar yr Yom Kippur ar Hydref 24, 2015, a fyddwn ni'n cyrraedd Yom Kippur yn 2016 mewn gwirionedd? Mae'n rhaid i ni wirio pryd fydd y lleuadau newydd, ac felly pan fydd y dyddiau gwledd yn disgyn, yn ôl y calendr cywir fel yr eglurir yn y Gethsemane erthyglau. Dangosir y canlyniadau ar gyfer y ddau bosibilrwydd (yn dibynnu ar y cynhaeaf haidd) yn Ffigur 2.
Ffigur 2 – Dyddiau Gwledd 2016
Fel y gwelwch, mae Yom Kippur yn disgyn ar Hydref 12 yn 2016, sef dim ond 353 diwrnod ar ôl diwedd dyfarniad y byw. Nid yw hynny’n ddigon o amser i ganiatáu ar gyfer blwyddyn y pla. Beth allai fod o'i le? Cofiwch fod camgymeriad William Miller yn y flwyddyn, ac y mae camgymeriad yr ail Miller hefyd yn y flwyddyn, ac nid yn y dydd. Roeddem yn meddwl y byddai Iesu yn dod ar Hydref 24, 2015, ond roeddem i ffwrdd ar y flwyddyn. Cymerwch olwg ar y tabl uchod i weld pa ddiwrnod Hydref 24 neu 2016 yn disgyn ar...ie, mae'n Shemini Atzeret, a elwir hefyd Y Diwrnod Mawr Olaf.
Math i'r farn ymchwiliadol a ddechreuwyd yn 1844 yw Yom Kippur. Mae yn ddydd cyfaddas i Dduw fod wedi dechreu ar y farn ymchwiliadol, ac yn ddydd cyfaddas i Dduw derfynu y farn ymchwiliadol, oblegid rhaid cyflawni yr holl wleddoedd luddewig yn eu hamser.
Roedd dadleuon a dynnwyd o fathau’r Hen Destament hefyd yn cyfeirio at yr hydref fel yr amser pan oedd yn rhaid i’r digwyddiad a gynrychiolir gan “lanhau’r cysegr” ddigwydd. Gwnaed hyn yn eglur iawn wrth roddi sylw i'r modd yr oedd y mathau perthynol i ddyfodiad cyntaf Crist wedi eu cyflawni. {GC 399.1}
Pan fydd barn y byw (ac felly'r holl farn ymchwiliol) wedi'i chwblhau, bydd Yom Kippur wedi'i chyflawni'n llwyr. Ar ôl diwrnod sanctaidd Yom Kippur, mae ychydig o egwyl o bedwar diwrnod, ac ar ôl hynny yw wythnos y Tabernaclau, math ar gyfer crwydro anialwch 3 x 40 mlynedd yr Eglwys Adventist o 1890 i 2010. Mae llawer yn camgymryd yn dysgu bod Gwledd y Tabernaclau yn cynrychioli'r mileniwm gyda Christ ar ôl yr Ail Tabernaclau: ond mae'r Beibl yn clirio Gwyliau'r Tabernaclau. aros yn yr anialwch ar ôl ymwared Israel o'r Aifft, nid eu trigfa mewn tai ar ôl dod i mewn i Ganaan.
Chwi a drigwch mewn bythau saith niwrnod; bydd yr holl Israeliaid a anwyd yn trigo mewn bythau: fel y gwypo eich cenedlaethau mai myfi a wneuthum i feibion Israel drigo mewn bythau, pan ddeuthum â hwynt allan o wlad yr Aifft: myfi yw yr ARGLWYDD eich Duw. (Lefiticus 23:42-43)
Gellid cymhwyso Gwledd y Pebyll hefyd yn addas at amser y plâu pan fydd pobl Dduw unwaith eto yn cael eu gyrru i'r anialwch i aros yn llwyr ddibynnol arno, ond yn sicr nid yn ystod y mileniwm pan fydd y saint yn trigo ym mhlasdai'r Ganaan nefol.
Ffigur 3 – Y Cyfnodau Barnu, Fel y Deallir Yn Awr
Yn union ar ôl Gŵyl y Pebyll, ond eto'n gysylltiedig â hi, y mae diwrnod olaf a mwyaf yr holl flwyddyn grefyddol: Shemini Atzeret. Dyma, wedi'r cyfan, yn olaf y math ar gyfer yr Ail Ddyfodiad, sef dydd mawr ac ofnadwy yr Arglwydd.
Cyflawnodd Iesu yn bersonol y yn gyntaf dydd Saboth blynyddol—sef dydd cyntaf gŵyl y Bara Croyw—pan orphwysodd yn y bedd, ac yn awr y cyflawna efe yn bersonol. diwethaf dydd mawr y gwleddoedd cysegredig.
Myfi yw Alffa ac Omega, y dechrau a'r diwedd, y cyntaf a'r olaf. (Datguddiad 22:13)
Fel yr Alffa, Ef blasu marwolaeth i bob dyn, ond fel yr Omega, Efe a eilw allan o angau holl feirw cyfiawn yr oesoedd.
Canys yr Arglwydd ei hun a ddisgyn o’r nef â bloedd, â llef yr archangel, ac ag udgorn Duw: a’r meirw yng Nghrist lesu a gyfodant yn gyntaf: Yna nyni sydd yn fyw ac yn aros a ddelir i fynu gyd â hwynt yn y cymylau, i gyfarfod â’r Arglwydd yn yr awyr: ac felly y byddwn gyda’r Arglwydd byth. (1 Thesaloniaid 4:16-17)
Yna bydd yn cael ei ganu:
O angau, pa le mae dy golyn? O fedd, pa le mae dy fuddugoliaeth ? (1 Corinthiaid 15:55)
Felly, bydd pob dydd gŵyl yn cael ei gyflawni yn ei amser. Dyma sut mae’r Ysbryd Glân yn ein harwain i bob gwirionedd: fesul tipyn, gyda harmoni ein hastudiaethau’n gwella gyda phob dealltwriaeth newydd wrth i ddysgeidiaeth yr Ysbryd Glân adeiladu arni’i hun.
Mae'r Selio wedi Dechrau
Yn ei gweledigaeth gyntaf, mae Ellen G. White yn disgrifio’r amser pan gyhoeddodd Duw y dydd a’r awr i’r saint. Yn ei phortread o'r digwyddiadau, mae siarad yr amser yn gysylltiedig â'r selio. Yn fwy manwl gywir, dyna sy'n arwain at, neu'n effeithio ar, selio'r 144,000. Pan wnaethom ddarganfod ein bod wedi bod i ffwrdd am flwyddyn yn ein dealltwriaeth o'r amser, rydym yn sylweddoli mai dim ond yn awr rydym wedi cael ein selio gan wneud yn hysbys o wir amser yr Ail Ddyfodiad. Pam amser yw hanfod y neges selio yn bwnc cyfan ynddo'i hun i'w gadw ar gyfer erthygl arall. Digon yw dweud y bydd arwyddocâd llawn yr amser yn agoriad llygad ac yn ostyngedig, ac mae’n datgelu pam mae’r neges ar amser yn cael ei gwrthwynebu mor ffyrnig gan y rhai sy’n gosod amser.
Felly dechreuodd y broses o selio'r 144,000 sy'n gwybod ac yn deall llais Duw fel dyfroedd lawer. Daeth ein criw i ddarganfod y gwall un flwyddyn ar nos Wener wrth i ni agor y Saboth, gyda’r ddealltwriaeth newydd yma’n ymgartrefu’n llwyr yn ystod y gwasanaeth addoliad y diwrnod canlynol ar ddydd Sadwrn, Ionawr 5. Yn ddiweddarach yr wythnos wedyn, fe sylwon ni fod criw bach arall wedi cael Saboth bendigedig iawn ar Ionawr 5 hefyd. Profasant hefyd bresenoldeb yr Ysbryd Glân a dysgasant yr un gwirioneddau a wnaethom am selio ac amseriad y pla mewn perthynas â barn y byw. Nid Ionawr 5, 2013 oedd hwn, ond Ionawr 5 gwahanol.
Y Selio
Ar ddechreu y Sabboth sanctaidd, lonawr 5, 1849, Mr. buom mewn gweddi gyda theulu y Brawd Belden yn Rocky Hill, Connecticut, a syrthiodd yr Ysbryd Glân arnom. Cymerwyd fi ymaith mewn gweledigaeth i'r lle sancteiddiolaf, lle Gwelais Iesu yn dal i eiriol dros Israel. Ar waelod Ei wisg roedd cloch a phomgranad. Yna gwelais na adawai yr Iesu y lle sancteiddiolaf nes y penderfynid pob achos naill ai er iachawdwriaeth neu ddinystr, ac na allai digofaint Duw ddyfod nes i'r Iesu orffen Ei waith yn y lle sancteiddiolaf, gosod ei wisg offeiriadol, a'i wisgo Ei Hun â gwisgoedd dialedd. Yna bydd Iesu yn camu allan o rhwng y Tad a dyn, ac ni fydd Duw yn tawelu mwyach, ond yn tywallt ei ddigofaint ar y rhai sydd wedi gwrthod Ei wirionedd. {EW 36.1}
Am gadarnhad o'n profiad!
Yn wreiddiol, roeddem yn meddwl y byddai amser y pla yn dechrau ar Hydref 18, 2014, ond unwaith eto roedd y flwyddyn i ffwrdd o un. Gyda'r cywiriad, ni fyddai amser y pla o 372 diwrnod yn dechrau tan Hydref 18 o 2015, yn dal i fod o fewn blwyddyn Orion 2014, ond ychydig ar ôl y diferion marw olaf o drugaredd wedi cael eu taflu ar y byd.
Ffigur 4 – Manylion Diwedd y Farn a Dechreuad y Pla
Mae’r wythnos gyntaf honno’n cyfateb i’r saith diwrnod “ychwanegol” o ddarpariaeth a dybiwn fyddai’r saith diwrnod yn aros i’r cwmwl bach du gyrraedd. Byddai'r saith diwrnod hynny yn dal i ddod i ben ar yr Uchel Saboth, sef y Saboth cyntaf o fewn yr amserlen o 372 diwrnod. Yn swatio rhwng yr Uchel Saboth hwnnw o Hydref 24, 2015 a Shemini Atzeret o 2016 yn union 365 diwrnod ... blwyddyn lawn y plâu, y daw Iesu ar ei ddiwedd ar Hydref 24, gan ein bod wedi bod yn dysgu o hyd, ond nawr yn y flwyddyn 2016.
Felly, roeddem i ffwrdd am flwyddyn. Nid oeddem i ffwrdd ar y mis na'r diwrnod—dim ond y flwyddyn, yn union fel William Miller. Mae'n ddiddorol nodi nad oes angen unrhyw newidiadau sylweddol i'r ddau brif siart sydd gennym ar gyfer neges Orion a'r Llestr Amser, sy'n cyfateb eto i'r ffaith na chafodd siartiau Miller eu cywiro. Roedden nhw fel roedd Duw eisiau iddyn nhw.
Nawr mae'n dod yn amlwg pam nad oes unrhyw ddigwyddiadau gweladwy wedi digwydd i gadarnhau ein hastudiaethau eto. Mae'n oherwydd ein bod wedi bod yn profi y digwyddiadau yn y cysegr nefol, y tair blynedd a hanner sy'n dod i ben cyn y pla. Mae'r digwyddiadau cyfatebol yn y ddaear yn cael eu gwrthbwyso gan flwyddyn a byddant yn cymryd eu tair blynedd a hanner eu hunain, gan ddod i ben ar ddiwedd y pla ar yr ail ddyfodiad. Mae hynny'n golygu y dylai'r prif ddigwyddiadau gweladwy ddechrau y gwanwyn hwn 2013. Roeddem flwyddyn yn gynnar yn ein disgwyliadau! Cymerwch olwg arall ar y dilyniant o ddigwyddiadau o'r erthygl Ydy Hwn yn Gosod? a sylwch ein bod yn awr yn myned i'r ffrae pan y mae y dydd a'r awr yn cael eu llefaru a'r (ychydig) amser o helbul yn dechreu.
Ffigur 5 – Ein Sefyllfa yn Nilyniant y Gweledigaethau
Mae'n swydd fudr, ond mae'n rhaid i rywun ei gwneud.
Holl bwrpas a chynllun Duw ar gyfer y 144,000 yw dangos i’r llys nefol a’r bydysawd sy’n edrych ymlaen y gall bodau creedig gadw cyfraith Duw, fel yr eglurir yn llawn yn ein herthygl o dan y teitl Ein Galwad Uchel. Ni all unrhyw fodau eraill yn y bydysawd wneud y gwaith hwn. Yn ystod blwyddyn y pla, rhaid i'r 144,000 sefyll yn ffyddlon yn erbyn pob temtasiwn dychmygol. Yn ystod yr amser hwnnw, ni fydd ar y gelyn eneidiau angen ond un methiant un aelod ar un funud i ennill ei achos. Wrth gwrs, ni all ymdrech ddynol yn unig fanteisio ar ddim, ond mae llwyddiant yn bosibl mewn cydweithrediad â'r ewyllys ddwyfol. Mae Ellen G. White yn ei roi fel hyn:
Yr ymryson oedd talu rhwng Crist a Satan drwy'r amser. Mae'r pridwerth costus a ddarparwyd yn dangos y gwerth a osododd Duw ar ddyn. Gwirfoddolodd Crist i ddod yn feichiau ac eilydd dyn, a chymerodd arno'i hun gosb camwedd, er mwyn darparu ffordd i bob mab a merch Adda, trwy ffydd yn eu Gwaredwr, gydweithredu â deallusrwydd nefol, a gwrthwynebu gweithredoedd Satan, ac felly yn dwyn i mewn gyfiawnder tragwyddol. {ST Hydref 8, 1894, par. 8}
Paratôdd Iesu’r ffordd i bob plentyn i Adda gymryd rhan mewn dod â chyfiawnder tragwyddol, ond yn yr un paragraff mae’n ei gwneud yn glir nad yw’r cyfranogiad hwn yn ddewisol, ac nid yn unig ar gyfer adbrynu eich hun a’ch cyd-ddyn, ond ei fod yn angenrheidiol i holl gynllun iachawdwriaeth fod yn llwyddiant, gan gynnwys tawelu Satan a dileu drygioni o’r bydysawd am byth.
Oni bai bod dyn yn llwyr gydweithredu â Christ yn y gwaith o achub eneidiau rhag drwg, nis gall cynllun iachawdwriaeth byth gael ei gario allan. {ST Hydref 8, 1894, par. 8}
Ni bu y geiriau hyn erioed yn fwy cymhwys nag ydynt i'r genhedlaeth olaf hon. Os na chyfyd dynion yn unig i achlysur eu Harglwydd a'u Gwaredwr, a Thad pawb, ni lwydda cynllun iachawdwriaeth. Mae Duw wedi gwystlo ei Hun drosom, a bydd canlyniadau ein hymddygiad yn effeithio ar ei Berson Ef. Mae'r bydysawd cyfan sy'n llawn bodau heb eu cwympo yn dibynnu ar Dduw am gynhaliaeth ac felly bydd yn rhannu ei dynged er eu bod hefyd yn ddieuog. A wnaethoch chi sylwi nad yw Shemini Atzeret yn cwympo ar Saboth wythnosol yn 2016? Nid yw'n Saboth Uchel oherwydd bydd yn rhaid bod yr Uchel Sabothau eisoes wedi'u cyflawni trwy waedd uchel a gwaith y 144,000 i Iesu ddychwelyd o gwbl.
Dylai bodau dynol gwan, dirywiol weld yn glir eu hannigonolrwydd llwyr ar gyfer y dasg dan sylw, ond trwy gydweithredu ag asiantaethau nefol, gallant lwyddo.
Wrth yr eneidiau sydd wedi ymuno ag Ef, dywed Crist, “Rwyt ti'n un gyda fi, yn 'lafurwyr gyda Duw'” (1 Corinthiaid 3:9). Duw yw y mawr a anganfyddedig actor; dyn yw yr asiant gostyngedig a gweledig, a dim ond mewn cydweithrediad â'r asiantaethau nefol y gall wneud unrhyw beth da. Dim ond fel y mae'r meddwl yn cael ei oleuo gan yr Ysbryd Glân y mae dynion yn dirnad yr asiantaeth ddwyfol. Ac felly y mae Satan yn ceisio dargyfeirio meddyliau yn barhaus oddi wrth y dwyfol i'r dynol, fel na all dyn gydweithredu â'r Nefoedd. {2SM 123.1}
Mae pobl sy'n darllen ein herthyglau ac yn barnu ein neges fel cynnyrch dyn yn unig yn gwneud hynny oherwydd nad yw eu meddwl wedi'i oleuo gan yr Ysbryd Glân. Mae’r Ysbryd yn galluogi rhywun i ddirnad Duw fel yr “actor mawr a disylw” y tu ôl i’r negeseuon hyn.
Yng nghyd-destun y 144,000, mae’r undod y mae Crist yn sôn amdano yn y dyfyniad uchod wedi’i ddarlunio’n hyfryd yn y Datguddiad:
A gwelais fel petai môr o wydr yn gymysg â thân: a'r rhai oedd wedi ennill y fuddugoliaeth ar y bwystfil, ac ar ei ddelw, a thros ei nod, a thros rif ei enw, yn sefyll ar y môr o wydr, â thelynau Duw ganddynt. (Datguddiad 15:2)

Mae'r darn hwn yn swatio o fewn cyflwyniad y saith pla olaf (adn. 1, 5-6), gan ddangos yn glir fod yr olygfa hon yn darlunio'r 144,000 yn ystod blwyddyn y pla. Nid ydynt (fel y tybia rhai) yn llythrennol yn sefyll ar y môr o wydr yn y nefoedd ddim mwy nag y maent yn canu telynau llythrennol. Yn hytrach, mae’r ddelweddaeth symbolaidd hon yn dangos, wrth i unrhyw berson “sefyll” ar Air Duw, fod y rhain yn “sefyll” ar lais Duw yn dod o Orion, neu neges Orion, a gynrychiolir gan ddelweddau hardd nifwl tryloyw Orion yn gymysg ag orbs tanllyd - y môr o wydr. Mae canu telynau yn symbol o'u dealltwriaeth o ddirgelion Duw fel y'u datguddiwyd yn y dyddiau diwethaf hyn. Mae eu calonnau a'u teyrngarwch i'r nef, er eu bod yn dal i gerdded ymhlith temtasiynau'r ddaear hon yn ystod blwyddyn y pla.
Gallai sefyll yn wir yn ystod “cyfnod o helbul na fu erioed” ymddangos yn rhy anodd, ond nid y cwestiwn hollbwysig yw “Ydw i’n gallu.” Mae'n: "Ydw i'n fodlon?" Ydw i mewn gwirionedd yn caru Duw ddigon i fod yn barod i sefyll dros Ei reolaeth ni waeth beth yw'r gost? A oes mewn gwirionedd ddigon o bobl yn y byd heddiw sy'n barod i gyfrif pob peth daearol yn werth tail, ac a all ddiystyru pob dioddefaint daearol fel rhywbeth heb unrhyw dramgwydd o'i gymharu â siomi'r Duw a'u carodd gymaint nes iddo roi Ei fywyd anfeidrol ar y llinell drostynt? Prynodd Duw ddynoliaeth nid yn unig gyda'i fab, ond gyda'i fodolaeth ei hun a holl gyfoeth y bydysawd.
Er ein prynedigaeth, nefoedd ei hun oedd mewn perygl. {COL 196.4}
Mae iachawdwriaeth dyn yn cael ei chyflawni yn an anfeidrol draul i'r Nefoedd; {GC88}
The pridwerth costus a ddarparwyd yn datgelu y gwerth a osododd Duw ar ddyn. {ST Hydref 8, 1894, par. 8}
Mae eich gwerth yng ngolwg Duw yn golygu ei fod wedi dewis colli popeth gan gynnwys ei Hun a'i holl botensial anfeidrol er mwyn adfer eich gallu i wneud y dewis rhydd i ddychwelyd Ei gariad.
Yr wyf yn erfyn arnoch, annwyl ddarllenydd, i ddechreu heddyw i gyfrif y gost a phrynu aur a brofwyd yn y tân. Gwystlodd Duw ei Hun - ac o ganlyniad, yr holl fydysawd - i'ch achub chi. Gellwch wneuthur yr hyn ni all Efe ei wneuthur, i gyfiawnhau Ei gyfraith. Mae arnom ni, sy'n dymuno byw gydag ef am dragwyddoldeb, eich angen chi, oherwydd os bydd cynllun iachawdwriaeth yn methu, byddwn ni i gyd yn peidio â bod. Mae'r angylion di-syrth sydd wedi mwynhau cyfoeth helaeth ei fydysawd ar gyfer eons anghyfarwydd, eich angen chi, oherwydd byddan nhw'n colli popeth hefyd os na chaiff pechod ei atal unwaith ac am byth. Ond yn anad dim, mae Duw’r Tad Ei Hun eich angen chi, oherwydd heb eich gwasanaeth anhunanol ar yr adeg dyngedfennol hon, Ei hawl olaf fydd talu dyled pechod anfarwol gyda’i fodolaeth Ef.
Y fath gyfrifoldeb y byddai Tad pawb yn ei ysgwyddo.