Pob Dwylo ar y Dec
O ran y Pasg, mae Duw yn gofyn am gyfranogiad llawn. Pan ddaeth Duw ag Israel allan o'r Aifft, roedd gwahaniaeth amlwg rhwng pobl Dduw a phobloedd y byd. Amlygwyd y gwahaniaeth hwnnw gan ufudd-dod y rhai oedd yn rhoi gwaed ar byst eu drws ac yn cael eu “trosglwyddo,” tra bod y rhai na ddioddefodd ddialedd y dinistrwr.
Popeth cynulleidfa Israel a'i ceidw hi. (Exodus 12:47)
Tair gwaith mewn blwyddyn bydd dy holl wrywod ymddangos gerbron yr ARGLWYDD dy Dduw yn y lle a ddewiso efe; yng ngwyl y bara croyw, ac ar ŵyl yr wythnosau, ac yng ngŵyl y pebyll; ac nid ymddangosant yn wag gerbron yr ARGLWYDD. (Deuteronomium 16:16)
Roedd Gŵyl y Bara Croyw mor bwysig nes i Dduw roi rheol arbennig i Moses yn ei gwneud hi’n ofynnol iddyn nhw gadw Gŵyl y Bara Croyw yn yr ail fis os oedd yna reswm arbennig nad oedden nhw’n gallu ei gadw yn y mis cyntaf.
A'r ARGLWYDD llefarodd at Moses, gan ddywedyd, Llefara wrth feibion Israel, gan ddywedyd, Os bydd neb ohonoch, neu o’ch disgynyddion, yn aflan o achos corff marw, neu ar daith o bell, eto efe a geidw y pasg i'r ARGLWYDD. Y pedwerydd dydd ar ddeg o'r ail fis yn yr hwyr byddant yn ei gadw, a bwyta ef â bara croyw a pherlysiau chwerwon. Ni adawant ddim ohono hyd y bore, ac ni thorrant asgwrn ohono: yn ôl holl orchmynion y Pasg y cadwant hi. (Rhifau 9:9-12)
Teyrnasiad Newydd
Roedd cwpl o weithiau yn hanes y Beibl pan gafodd rheol y Pasg ail fis ei rhoi ar waith. Mae un stori yn arbennig yn enghraifft fyw i ni.
Roedd Ahas yn frenin drwg ac arweiniodd y deyrnas i wrthgiliwr. Mae'n cynrychioli arweinwyr presennol y sefydliad Eglwysig, ac yn wir mae'r Eglwys wedi cyrraedd atgasedd llwyr. Roedd ei fab Heseceia yn frenin da, a gallwn weld trwy ei weithredoedd cyntaf:
Ef yn y blwyddyn gyntaf ei deyrnasiad, Yn y y mis cyntaf, agorodd ddrysau tu375?'r ARGLWYDD a'u trwsio. Ac efe a ddug i mewn yr offeiriaid a’r Lefiaid, ac a’u casglodd hwynt i heol y dwyrain, ac a ddywedodd wrthynt, Gwrandewch arnaf fi, Lefiaid, ymsancteiddiwch yn awr, a sancteiddiwch dŷ ARGLWYDD DDUW eich tadau, a dygwch y budreddi allan o'r lle sanctaidd. (2 Cronicl 29:3-5)
Dyma ein stori ni. Yn rhan gyntaf yr erthygl hon, fe ddangoson ni sut roedden ni wedi derbyn canhwyllbren awdurdod gan Dduw Dad. Mae'r Ahaz o Adventism yn ysbrydol MARW! Rydym ni (a gynrychiolir gan Heseceia) wedi ein hawdurdodi fel arweinwyr newydd yr eglwys, ac rydym yn gwneud yr un gwaith da a wnaeth Heseceia ar ddechrau ei deyrnasiad.
Yn union fel yr agorodd Heseceia ddrysau'r deml, dyma ni'n cyhoeddi Llestr Amser felly y mae ffieidd-dra yn yr Eglwys i'w gweled am yr hyn ydynt mewn gwirionedd, a'u cywiro. Bydd pob un a'i darlleno wrth edrych ar yr ewinedd yn Orion yn cael cyfle i ddod i delerau â'r materion hyn yn ei galon ei hun, ac edifarhau.
A chynnullasant eu brodyr, a sancteiddiodd eu hunain, ac a ddaeth, yn ol gorchymyn y brenin, trwy eiriau yr ARGLWYDD, i glanha dŷ yr ARGLWYDD. Aeth yr offeiriaid i mewn i du2?'r ARGLWYDD i'w lanhau, a dod â'r holl aflendid a gawsant yn nheml yr ARGLWYDD i gyntedd tŷ'r ARGLWYDD. A'r Lefiaid a'i cymerth hi, i'w dwyn allan i nant Cidron. (29 Cronicl 15:16-XNUMX)
Cidron oedd y nant lle buont yn malu eilunod yn llwch.
A llawenychodd Heseceia, a’r holl bobl, fod Duw wedi paratoi’r bobl: canys yn ddisymwth y gwnaed y peth. (2 Cronicl 29:36)
Nid oes gennym ni ddim mwy o amser i'w golli nag a wnaeth Heseceia! Ydy Duw wedi bod yn paratoi eich calon ar gyfer hyn?
Sylwch ar y diwrnod y cwblhawyd sancteiddiad y deml:
Ar y dydd cyntaf o'r mis cyntaf y dechreuasant sancteiddio, ac ar yr wyth dydd o'r mis y daethant i gyntedd yr ARGLWYDD, a chysegrasant du375? ac yn y unfed dydd ar bymtheg o'r mis cyntaf gwnaethant derfyn. (2 Cronicl 29:17)
Cymerodd tan Nissan 16 i ddod â'r glanhau i ben. Mae hwn eisoes yn amser gorffennol i arsylwi Pasg, ac roedd yn rhaid iddynt hyd yn oed drefnu a sancteiddio gweddill y bobl hefyd. Roeddent mewn sefyllfa mor wrthun, ni allent gael eu glanhau ac yn barod yn ddigon cyflym i arsylwi Pasg yn y mis cyntaf.
Yn ein grŵp yma ym Mharagwâi roedden ni’n addoli’n gynnar fore Sul y Pasg ac yn sylweddoli nad oedden ni wedi gwneud ymdrech ymwybodol i ddarostwng ein hunain a cyffesu ein beiau un i'r llall. Wrth gwrs, roedden ni mewn cytgord yn ystod ein holl weithgareddau yn ymwneud â Swper yr Arglwydd, ond roedd cyfnod arbennig o gyffes bwriadol a maddeuant ymhlith ein gilydd yn brin. Nid tan y bore Sul hwnnw y bu i ni “orffen” ein holl lanhau, a pha ddiwrnod oedd hwnnw ar y calendr Hebraeg yn eich barn chi? Yr oedd Nissan 16, Sul y Pasg ar ôl Swper ein Harglwydd ar Nissan 14 (Passover).
Os oeddem ni, arweinwyr (neu offeiriaid) yr Eglwys yn gorffen y glanhau yn rhy hwyr, yn sicr nid oedd amser i sancteiddio gweddill yr Eglwys ar gyfer Swper yr Arglwydd hwnnw!
Yr alwad
Gyfeillion, a ydych yn deall ein bod mewn sefyllfa o argyfwng? Mae'r Eglwys mewn apostasy llwyr ac mae gelynion Duw ymhell ymlaen llaw! Beth wnaeth Heseceia i gwrdd â'i argyfwng?
A Heseceia a anfonodd at holl Israel a Jwda, ac a ysgrifennodd lythyrau hefyd at Effraim a Manasse, i ddyfod i dŷ yr ARGLWYDD yn Jerwsalem, i gadw Pasg i ARGLWYDD DDUW Israel. Canys y brenin a ymgynghorasai, a’i dywysogion, a’r holl gynulleidfa yn Jerwsalem, i gadw y Pasg yn yr ail fis. Canys ni allent ei gadw y pryd hwnnw, am nad oedd yr offeiriaid wedi ymsancteiddio yn ddigonol, ac nid oedd y bobl wedi ymgasglu i Jerwsalem. A’r peth a foddlonodd y brenin a’r holl gynulleidfa. Felly sefydlasant archddyfarniad i wneud proclamasiwn drwyddi draw holl Israel, o Beerseba hyd Dan, fel y deuent i gadw Pasg i ARGLWYDD DDUW Israel yn Jerwsalem: canys nid hir y gwnaethant ef yn y modd yr oedd yn ysgrifenedig. (2 Cronicl 30:1-5)
Cymerasom hefyd gyngor gyda'n gilydd mewn astudiaeth a gweddi. Ychydig ddyddiau ar ôl Swper ein Harglwydd yma yn Paraguay, ar ôl i un o'n harweinwyr ddychwelyd i'w gartref pell, gwelsom yr Ysbryd Glân yn cydweithio â ni yn rhyfeddol. Mewn atebiad i'n gweddiau am ddeall, derbyniasom yr un dydd, ar yr un pryd, mewn gwahanol barthau o'r byd, yr un ysbrydoliaeth o'r stori hon am Heseceia!
Sylweddolwyd oddi wrth yr adnodau uchod mai ein dyledswydd yw “anfon llythyrau” at holl Israel i gadw Swper yr Arglwydd yn yr ail fis y ffordd briodol ar yr amser priodol. Dyna ddiben y rhybudd tair rhan hwn: casglu ynghyd y gweddill a fydd eto yn gwasanaethu'r Arglwydd, i'w cysegru eu hunain eto iddo. Mae angen i'r erthyglau hyn fynd at holl boblogaeth yr Eglwys (o Beersheba hyd yn oed Dan) iddynt ddod at ei gilydd i arsylwi Swper yr Arglwydd ar yr amser cywir. Mae hyn ar gyfer pobl o pob enwad, nid Adfentwyr yn unig!
Ail fis y Pasg yw’r cadarnhad allweddol o ddechrau’r 1260 diwrnod: gan nad oedd yr eglwys wedi’i pharatoi’n iawn, caniataodd gras Duw y 30 diwrnod olaf hyn wedi dechrau’r 1290. Y Pasg ail fis hwn bellach yw’r amser y mae rhai yn Eglwys Dduw y mae Duw wedi bod yn paratoi ei galon i dderbyn corff a gwaed yr Arglwydd. Y rhai sydd heb Ei waed ar byst eu calon ni fydd yn cael ei amddiffyn rhag y dinistr.
Gras, Gras, Gras!
Am ba hyd y bydd amynedd Duw yn para? Onid oes diwedd i'w ras Ef ?
Nid oedd dynion y genhedlaeth hono oll, yn y derbyniad llawnaf o'r term, yn eilunaddolwyr. Yr oedd llawer yn proffesu eu bod yn addolwyr Duw. Haerent fod eu heilunod yn ddarluniau o'r Dwyfoldeb, a thrwyddynt hwy y gallai y bobl gael syniad cliriach o'r Bod Dwyfol. Yr oedd y dosbarth hwn yn flaenaf yn gwrthod pregethu Noah. Wrth iddynt ymdrechu cynrychioli Duw trwy wrthddrychau materol, dallwyd eu meddyliau i'w fawrhydi a'i allu ; peidiasant â sylweddoli sancteiddrwydd Ei gymeriad, neu natur gysegredig, ddigyfnewid Ei ofynion. Fel yr oedd pechod yn dyfod yn gyffredinol, yr oedd yn ymddangos yn llai a llai pechadurus, a hwy o'r diwedd yn datgan nad oedd y ddeddf ddwyfol mewn grym mwyach; ei fod yn groes i gymeriad Duw i gosbi camwedd; a hwythau gwadodd fod Ei farnedigaethau i gael ymweled a'r ddaear. Wedi cael gwŷr y genhedlaeth honno ufuddhau i'r gyfraith ddwyfol, byddent wedi cydnabod y llais Duw yn rhybudd Ei was; ond yr oedd eu meddyliau wedi cael eu dallu gymaint gan wrthodiad goleuni nes eu bod yn credu mewn gwirionedd mai rhithdyb oedd neges Noa. {PP 95.3}
Dyma ein trydydd rhybudd! A wnewch chwi watwar a gwawd eto, pan oedd ein cyfeiliornadau cynt yn wir ras Duw i chwi ?
Ymddangosai llawer ar y cyntaf i dderbyn y rhybudd; eto ni throesant at Dduw gyda gwir edifeirwch. Roedden nhw'n anfodlon ymwrthod â'u pechodau. Yn ystod yr amser a aeth heibio cyn dyfodiad y Dilyw, profwyd eu ffydd, a methasant oddef y prawf. Wedi eu gorchfygu gan yr anghrediniaeth cyffredinol, ymunasant o'r diwedd â'u cyn-gymdeithion i wrthod y neges ddifrifol. Yr oedd rhai wedi eu collfarnu yn ddwfn, a byddent wedi gwrando ar eiriau rhybudd; ond yr oedd cymaint i'w cellwair a'i wawdio, fel y cyfranasant o'r un ysbryd, ymwrthodasant â gwahoddiadau trugaredd, ac a fuant yn mysg y gwatwarwyr mwyaf beiddgar a herfeiddiol; canys nid oes neb mor fyrbwyll ac yn myned mor hir mewn pechod ag ydyw y rhai a fu unwaith yn cael goleuni, ond a wrthwynebasant Ysbryd collfarnol Duw. {PP 95.2}
A wnewch chi gymryd rhan gyda'r gwatwarwyr a'r rhai sy'n ennill?
Neu a wnei di ddilyn y cwrs a gynghorir gyda ni: ymwrthod â’n pechod, gwrando ar wahoddiadau trugaredd, gwrando ar eiriau rhybudd, a goddef y prawf o’n blaen ni. Mae angen i ni ufuddhau i'r gyfraith ddwyfol a sylweddoli bod Duw yn cosbi camwedd! (Mae'n aml yn ei wneud gan ddefnyddio ein gelynion fel Ei asiantau.)
O'r Groes i'r Lladdfa
Yn 31 OC, daeth Iesu i mewn i Jerwsalem i groeso brenin, ond nid oedd y bobl a ddewiswyd yn dymuno hynny. Cynhaliodd y disgyblion Basg arbennig iawn gyda'u Harglwydd y flwyddyn honno, a'r un diwrnod y croeshoeliwyd Ef. Wedi hyny bu amser byr i edifeirwch, ac yna yr efengyl a aeth at y Cenhedloedd ac Israel yn cael ei gwrthod. Ni wyddent fod eu tynged wedi ei selio. Ar y Pasg arall ychydig flynyddoedd yn ddiweddarach, tra'n orlawn o bobl roedd y ddinas dan warchae a'i dinistrio yn y pen draw. Cyflawnwyd y rhag-amod ar gyfer ffieidd-dod anghyfannedd gan Iesu yn 31 OC, seliwyd eu tynged yn OC 34 â llabyddio Stephen, a daeth y lladdfa enfawr o'r diwedd yn 70 OC.
Ar Ebrill 5, 2012 cymerodd arweinwyr newydd yr Eglwys ran mewn Swper Arglwydd arbennig iawn hefyd. Yn ein ffordd ein hunain, aethom trwy brofiadau ein Harglwydd. Y rhybudd hwn yw pregeth olaf Stephen i Israel, a bydd ei dderbyn yn selio tynged. A wnewch chi ein llabyddio ni, fel maen nhw wedi llabyddio Steffan? Neu cydsynio ag ef fel Saul? Neu a fyddwch chi'n edifarhau ac yn gweiddi "Beth sy'n rhaid i mi ei wneud i gael fy achub?" Yn ail Swper yr Arglwydd ar Fai 5, 2012 bydd y gwrth-nodweddiadol “Jerwsalem” yn selio ei dynged. Dyma ddechrau'r 1260 diwrnod.
Ac mi a glywais y gŵr wedi ei wisgo mewn lliain, yr hwn oedd ar ddyfroedd yr afon, pan gododd efe ei law ddeau a’i law aswy i’r nef, ac a dyngodd i’r hwn sydd yn byw yn dragywydd. bydd am amser, amserau, a haner; a phan gyflawno efe wasgaru nerth y bobl sanctaidd, y pethau hyn oll a derfynir. (Daniel 12: 7)
Amser (360) + gwaith (360 + 360) + hanner (180) = 1260 diwrnod.
Gwnaethant yn fradwrus yn erbyn yr ARGLWYDD, oherwydd cenhedlasant blant dieithr. nawr bydd a mis ysa hwynt â'u dognau. (Hosea 5: 7)
Mae'r adnod uchod o Hosea yn cadarnhau'r hyn a ddysgom eisoes gan Heseceia y byddai'r 1260 diwrnod yn cychwyn union fis (neu 30 diwrnod) ar ôl i'r 1290 ddechrau, ar ddiwedd Saboth, Mai 5, 2012.
Dyna Uchel Saboth (y pedwerydd Saboth Omer yn arwain at y Pentecost) a byddai'n ddiwrnod da i wneud cyffesu beiau i'r llall, astudio, a gweddïo'n daer am dderbyniad Duw fel y bydd y dinistrwr yn PASS-OVER ein bywydau. Dylid cynnal Swper yr Arglwydd y noson honno. Dylid gwneud y tridiau nesaf yn amser gweddïo gwyliadwrus.
Ein Profiad
Eleni, glaniodd gwleddoedd y Pasg ar yr un dyddiau o'r wythnos ag y gwnaethant blwyddyn y croeshoeliad. (Yn ail fis y Pasg, fodd bynnag, bydd dyddiau'r wythnos yn wahanol.) Ar nos Iau ymgynullasom yn y tŷ a pharatoi ein calonnau mewn disgwyliad. Disgwyliem i drychineb daro'r noson honno yn ystod Swper ein Harglwydd. Cymerodd pob un ohonom ychydig funudau i ailddatgan yr addunedau a wnaethom rai wythnosau ynghynt yn ein grŵp astudio preifat. Dyma enghraifft o ddatganiad o fwriad gerbron Duw y Tad, y Mab, a'r Ysbryd Glân:
Yr wyf fi, ______________________, yn credu bod yn rhaid i mi hyd eithaf fy ngwybodaeth a'm hymwybyddiaeth orchymyn fy mywyd mewn ffordd yr wyf am ofyn i'r Tad am ganiatâd i dystio drosto. Yr wyf yn ŵr/gwraig i un wraig/gŵr crediniol (neu ddibriod, etc.) ac nid wyf yn byw mewn godineb, ac yr wyf yn gorchymyn fy nhŷ yn ôl safonau’r Beibl a’r ffordd y’i heglurwyd i ni gan Ysbryd y Darogan. Y flaenoriaeth gyntaf yn fy mywyd yw Duw, ac nid yw hyd yn oed fy nghariad at fy mhriod neu fy nheulu yn fwy na'r rhwymedigaeth yr wyf yn ei chydnabod o'r golau yr wyf wedi'i brofi trwy'r Ysbryd Glân. Yr wyf yn ymwybodol y gallwn gael fy mhrofi ym mhob peth, fel y mae wedi digwydd i Job. Gwn oherwydd y pethau sy'n gorfod digwydd yn awr y byddai'n well cael eu gosod i'r bedd ac y bydd y goroeswyr yn cenfigennu wrth y meirw. Eto i gyd, rwyf am wynebu fy nghyfrifoldebau a dilyn yr esiampl y mae fy Mhrynwr a Gwaredwr, Iesu Grist, wedi'i rhoi i mi, a dangos i bobl eraill a'r bydysawd cyfan gymeriad rhyfeddol a chyfiawn Duw a'i Gyfraith.
Rwy’n datgan yn ddiwrthdro fy mod yn ystyried Cyfraith Duw yn gyfiawn a’m bod am ei chadw. Gofynnaf gan fy eiriolwr Iesu y nerth i gyflawni hyn, a gofynnaf gan y Tad y nerth i oddef amser y pla heb eiriolwr. Rwy'n gweddïo dros fy mhobl, yr Adfentyddion Seithfed Dydd unigol, y byddwn yn dal i allu dod o hyd i nifer fawr ohonynt, a fydd yn ymuno â ni, na fydd y merthyron niferus ar y ffordd hir i'r dyddiau diwethaf hyn wedi marw yn ofer, ond yn anad dim na fydd fy Ngwaredwr personol Iesu Grist wedi byw, marw, a chodi ar y trydydd dydd yn ofer. Yr wyf yn gweddïo hefyd dros y rhan honno o bobl Dduw sy’n dal i fyw ym Mabilon, ar iddynt glywed y gri uchel a seinir gan y 144,000 yn fuan ac y cawn y gras i gysuro’r bobl hyn â gobaith am eu taith olaf. Yr wyf yn gweddïo ar y Tad am ras y glaw olaf, fel y gallwn gyflawni'r dasg hon ac yr wyf yn barod i gael fy dangos ganddo bob pechod cudd neu agored, a allai fod yn dal i fod yn ei gwneud yn amhosibl i mi ddod yn llestr gwirioneddol bur. Yr wyf yn credu, gyda chymorth Duw, y byddaf yn gallu sefyll yn amser y pla heb eiriolwr, oherwydd credaf fod gallu Duw er iachawdwriaeth yn ddiderfyn. Hyn yr wyf yn ei dystiolaethu ac yn ei ddatgan yn enw'r Tad, a'r Mab, a'r Ysbryd Glân. AMEN.
Yn ein grŵp ni, mae dynion a merched wedi rhoi eu haddunedau. Cynllun gwreiddiol Duw yn Eden oedd i'r dyn a'r fenyw fod yn dystion iddo, ond oherwydd pechod gosododd Duw y wraig o dan reolaeth y dyn. Wrth i ni nesáu at Eden Adferedig ym marn y byw ac ar ôl barn y meirw, pan fydd y 144000 wedi cael ei sancteiddio'n llwyr (wedi ei glanhau o bechod), nid oes bellach unrhyw reswm i'r wraig fod o dan lywodraeth y dyn. Mae pob un yn sefyll yn unigol ar stondin y tyst.
Cyn rhannu dynion a merched ar gyfer golchi traed, buom yn darllen rhai adnodau a thrafod beth yw'r wers go iawn nad oes yr un ohonom (boed yn arweinwyr neu fel arall) yn uwch neu'n is. Nid yw'r gwas yn fwy na'i feistr, a chan mai Iesu, yr uchaf, a'i gwnaeth ei hun yr isaf oll, nid oes lle o gwbl i neb ohonom weld ein hunain yn uwch nac yn is na'n gilydd. Mae hyn yn berthnasol nid yn unig yn ein plith ein hunain fel arweinwyr, ond hefyd wrth i ni fynd allan i ddysgu'r 144000, a hwythau yn eu tro wrth annog eraill. Rydyn ni i gyd yn gymwynaswyr cyfartal i ras Iesu.
Wedi golchi traed ein gilydd, ymgynullasom wrth y bwrdd ar gyfer y swper. Roedd yr awyrgylch yn gysegredig, fel petai Iesu yno wrth y bwrdd gyda ni. Dywedwyd gweddïau, canwyd emynau, a darllenwyd adnodau. Torrodd y Brawd John y bara croyw yn ddarnau sylweddol, a mwynhawyd gwydraid llawn o sudd grawnwin. Roedd yn bryd o fwyd a fwynhawyd gyda ffrindiau anwylaf.
Wedi hynny, o weld “dim byd wedi digwydd” eto, fe ddarllenon ni adrannau o “Awydd Oesoedd” i’n helpu ni i feddwl am yr hyn ddigwyddodd y noson honno ar ôl i Iesu fwyta swper gyda’i ddisgyblion. Roedd yn gyfnod anodd iawn i ni wrth i ni fynd drwy’r siom gyntaf yma o’r penwythnos. Arhosodd rhai o'n grŵp i fyny mewn astudiaeth barhaus a gweddi nes dod i ddeall yn well pryd yr oedd y digwyddiad i'w ddisgwyl. O'r diwedd, cryfhaodd pelydrau golau ni fel yr angel Gabriel a ymddangosodd i Iesu i'w gryfhau:
A'r dydd hwnnw, medd yr Arglwydd DDUW, hynny Byddaf yn achosi i'r haul fachlud yn canol dydd, a thywyllaf y ddaear yn y diwrnod clir: A mi a droaf eich gwyliau yn alar, a'ch holl ganiadau yn alarnad; a dygaf sachliain ar bob lwyn, a moelni ar bob pen; ac mi a'i gwnaf fel galar an unig fab, a'i ddiwedd fel dydd chwerw. (Amos 8:9-10)
Rhoddodd yr adnod uchod dystiolaeth i ni y byddai y digwyddiad mawr yn gydamserol â'r daeargryn a'r tywyllwch oedd o amgylch y croeshoeliad. Rhoddodd hyn ychydig o obaith i ni, a chysgasom.
Bore trannoeth, dydd Gwener, derbyniasom lawer o e-byst gwatwar a dirmygus, fel y dyrfa wawdlyd a wawdiodd ein Harglwydd yn ei brawf y boreu hwnw. Oni wyddai yr enillwyr hyn eu bod yn difa y diferion diweddaf o drugaredd oddi wrth Dduw Cyfiawnder a Dial ? Er gwaethaf hynny i gyd, roeddem yn parhau i fod yn ymrwymedig i'n hachos ac roeddem hyd yn oed yn barod i roi ein bywydau i lawr yn y digwyddiad pêl dân os mai dyna oedd yn angenrheidiol i gyflawni ein comisiwn.
Eto, ar ôl “dim byd wedi digwydd” ar awr y croeshoelio, roedden ni yng nghanol siomedigaeth a dryswch eto. Dyma oedd ein hail siom am y penwythnos. Caeodd y Brawd John y wefan, ac aethon ni i gyd yn ôl i weddi am fwy o oleuni. Boreu Sabboth canlynol, buom yn addoli yn ein capel. Ailadroddodd pregeth y Brawd John ein siomedigaethau, yna trosglwyddwyd i oleuni newydd, mawreddog a gogoneddus yn wir. Mae ei bregethau yn cael eu “harwain gan yr Ysbryd” heb eu rhag-ysgrifennu, a’r Ysbryd Glân yn wir a’n bendithiodd â bendith Uchel Saboth y diwrnod hwnnw.
Galluog y Nefoedd lu
Yr angel Gabriel a gryfhaodd Iesu yn Gethsemane yw'r un angel a ddychwelodd fore Sul i'w alw o'r bedd. Iesu yw ein hesiampl neu ein “math.” Os yw'r 144,000 yn wrthdeip pur a di-nod iddo, beth allai fod yn wrthdeip Gabriel? Gadewch inni ddarllen dyfyniad hynod ddiddorol gan Sister White ar y pwnc:
“ Ac wele, yr oedd a daeargryn mawr: ar gyfer y disgynodd angel yr Arglwydd o'r nef.” Wedi'i wisgo â phanoply Duw, gadawodd yr angel hwn y cynteddau nefol. Aeth pelydrau llachar gogoniant Duw o'i flaen, ac a oleuodd ei Iwybr. “Yr oedd ei wyneb fel mellten, a'i ddillad yn wyn fel eira: ac o'i ofn ef y crynodd y ceidwaid, ac a aethant megis gwŷr meirw.” {DA 779.2}
Mae'r paragraff nesaf yn mynd ymlaen i ddisgrifio'r angel hwn fel y “nerthol” o lu yr Arglwydd. Gadewch i ni gymharu hynny â'r angel sy'n cryfhau'r 144,000 ar gyfer eu tyst:
Ac ar ôl y pethau hyn mi a welais angel arall yn disgyn o'r nef, cael gallu mawr; a'r ddaear oedd ysgafnhau gyda'i ogoniant. (Datguddiad 18: 1)
Ydych chi'n gweld y cysylltiad? Mae'r tywalltiad yr Ysbryd Glan heb fesur yn cael ei gynrychioli gan yr angel yn Datguddiad 18, sef y gwrthdeip i'r “mwyaf nerthol” o lu'r Arglwydd a alwodd Iesu o farwolaeth yn ôl i fywyd.
Ac efe a lefodd yn nerthol â llef cryf, gan ddywedyd, Babilon y mawr wedi syrthio, wedi syrthio, ac a ddaeth yn drigfa i gythreuliaid, ac yn afaeliad i bob ysbryd aflan, ac yn gawell i bob aderyn aflan ac atgas. (Datguddiad 18:2)
Y mae yr angel yn gwadu cwymp Babilon yn ddwbl, oblegid yr ydym yn gwneyd yr ail lefain yn yr un modd ag y gwnaeth William Miller a'i gwmni y waedd gyntaf.
Gwleddasom ar y ddealltwriaeth newydd hon a chyfarfod yn gynnar cyn y wawr fore Sul i ddisgwyl y peli tân am y trydydd tro. Fe wnaethon ni ganu, cyfaddef, gweddïo, edrych ar y ffenestri, canu. Daeth gwawr. Buom yn addoli ychydig yn fwy, ac yna aros am amser hir mewn distawrwydd afiach nes i ni un-wrth-un adael y cysegr yn dawel.
Roedd y trydydd siom bron yn annioddefol. Roedden ni wrth ein hymyl ein hunain. Aeth y diwrnod hwnnw heibio gydag anhawster, nes yn araf bach dechreuodd pelydrau golau ddisgleirio ar ein llwybr eto. Fel y trafodwyd yn Rhan 2, sylweddolom ein bod yn chwilio am y digwyddiad anghywir eto, a bu’n rhaid inni roi’r rhybudd unwaith eto. Trowyd y wefan ymlaen gyda chyfri i lawr newydd a rhybudd newydd.
Tair gwaith cawsom ein rhoi ar brawf gyda siom. Tair gwaith fe betrusodd Iesu yfed y cwpan. Pe bai Iesu wedi methu yn ystod un yn unig o’r petruso hynny, byddem wedi bod ar goll am byth. Pe byddem wedi rhoi’r gorau i unrhyw un o’r tri siomedigaeth hynny, byddem wedi methu yn ein cenhadaeth.
Mae hwn yn brofiad y bu’n rhaid i ni fel arweinwyr fynd drwyddo, ond yn falch na fydd yn rhaid i’r 144,000 fynd drwyddo. Dywedodd y Chwaer White, heb siarad cymaint â’r arweinwyr â’r 144,000:
amser heb fod yn brawf er 1844, a bydd byth eto fod yn brawf. {EW 74.2}
Pe byddem wedi methu yn unrhyw un o'n siomedigaethau, ni fuasai y rhybudd terfynol hwn wedi ei roddi. Fel Iesu, fe wnaethon ni gymodi i fynd drwodd â'n pwrpas, waeth beth fo'r gost. Dyma’r math o ffydd y bydd ei hangen ar y 144000 a’r merthyron er mwyn tystiolaethu’n ffyddlon dros y Tad.
A rhoddaf pŵer i'm dau dyst, a hwy a proffwydo fil dau cant tri ugain o ddyddiau, dilladu i mewn sachliain. (Datguddiad 11: 3)
The Neges Orion cynnwys un tyst, a'r Llestr Amser cynnwys y llall. Y gallu a roddir i'r rhai sy'n cyhoeddi'r negeseuon hynny yw'r Ysbryd Glân, y mwyaf nerthol o lu'r Arglwydd.
Byddai diwedd y 1260 diwrnod ar yr un diwrnod ag y daw'r 1290 i ben, a'r un diwrnod bydd y 144,000 o rai wedi'u selio yn mynd i mewn i'r “arch” yn ffigurol saith diwrnod cyn i'r pla ddisgyn ar y ddaear. Daw’r cyfnodau hyn i ben y diwrnod hwnnw oherwydd y pla sy’n dod â diwedd terfynol i Fabilon, ac i ymdrechion blinedig y tystion “wedi eu gwisgo mewn sachliain.”
Beth Fydd Yn Digwydd Mewn Gwirionedd?
Nid ydym yn broffwydi, ond dyma rai cliwiau i'w hystyried beth i'w ddisgwyl.
Ac he yn gwneuthur rhyfeddodau mawr, fel y y mae efe yn peri i dân ddisgyn o'r nef ar y ddaear yng ngolwg dynion, Ac yn twyllo y rhai sydd yn trigo ar y ddaear trwy foddion y gwyrthiau hyny ag oedd ganddo allu i'w gwneuthur yn ngolwg y bwystfil ; gan ddywedyd wrth y rhai sydd yn trigo ar y ddaear, Y maent yn Os gwna ddelw i'r bwystfil, yr hwn a gafodd y clwyf trwy gleddyf, ac a fu fyw. (Datguddiad 13:13-14)
Oddiwrth yr adnod uchod, gwelwn fod y tân yn dyfod i lawr o'r nef yn gyntaf, cyn i ddeddf y Sul gael ei gwasgu gan y bobl. Yn wir, dyna sy’n gyrru’r bobl i fod eisiau deddf ar y Sul. Felly, y digwyddiad cyntaf y gallem ei ddisgwyl yn rhesymol ar nos Sadwrn, Mai 5 yw trychineb byd-eang sy'n cynnwys tân o'r nefoedd (peli tân). Gallai hyn ddechrau neu gynnwys daeargrynfeydd, llosgfynyddoedd, neu ffenomenau eraill. Yn ystod y dinistr, mae'n ymddangos yn debygol y byddai tridiau o dywyllwch (efallai o gymylau lludw a chyfathrebu toredig) ac ar ôl hynny byddai'r byd yn dod i'r amlwg gyda'r penawdau yn galw am ddeddfau Sul, yn union fel sut ar ôl 9/11 roedd yr eglwysi dan eu sang. Mae'r dydd Sul nesaf yn digwydd i fod ar y 13eg o Fai, sef hoff ddiwrnod ar gyfer apparitions Marian i ymddangos yn y blynyddoedd diwethaf ac mae'n debyg y gellid ei ddefnyddio eto eleni i gryfhau'r gyfraith Sul dymunol. Y dydd Sul ar ôl hynny, sef yr 20fed o Fai, 2012, wedi'i nodi'n symbolaidd mewn cylchoedd cnwd ac mae'n debyg mai dyma'r diwrnod addoli cyntaf â mandad cyfreithiol. Wrth gwrs, nid wyf yn gwybod mewn gwirionedd sut y bydd digwyddiadau yn digwydd, ond rydym yn gwybod un peth yn sicr: bydd yn waeth nag y gallwn ei ddychmygu.
Mae'r "amser trallod, fel na fu erioed,” sydd i agor arnom yn fuan; a bydd arnom angen profiad nad ydym yn ei feddu ar hyn o bryd ac y mae llawer yn rhy anfoddog i'w gael. Aml y mae helynt yn fwy mewn dysgwyliad nag mewn gwirionedd ; ond nid yw hyn yn wir am yr argyfwng sydd ger ein bron. Ni all y cyflwyniad mwyaf byw gyrraedd maint y ddioddefaint. Yn yr amser hwnnw o brawf, rhaid i bob enaid sefyll drosto ei hun gerbron Duw. “ Er bod Noa, Daniel, a Job” yn y wlad, “cyn wired i mi, medd yr Arglwydd Dduw, ni esgorant na mab na merch; gwaredant eu heneidiau eu hunain trwy eu cyfiawnder.” Eseciel 14:20. {GC 622.4}
Mae llawer ohonom eisoes wedi gorfod cymryd safiad heb hyd yn oed gefnogaeth aelodau o'r teulu neu ffrindiau, heb sôn am gefnogaeth seintiau fel Job neu Daniel. Wrth i chi wynebu eich treialon eich hun, cofiwch fod eraill wedi mynd o'ch blaen. Ac y mae Un a fu'n Rhagredegydd i bob un ohonom.
Casgliad
Er ein bod ni'n cael ein harwain gan yr Ysbryd Glân, dim ond dynol ydyn ni o hyd. Os na fydd dim byd gweladwy yn digwydd ar ddechrau'r 1260 diwrnod, bydd yn rhaid i ni ail-werthuso'r astudiaeth hon, gan nad oes unrhyw ddiwrnodau ar ôl yn ôl Cloc Duw yn Orion ac Llestr Amser! Ond yr cwrs diogel yw rhowch y rhybudd.
Felly y pyst a aethant o ddinas i ddinas trwy wlad Effraim a Manasse hyd Sabulon: ond chwarddodd hwynt i wawd, a gwatwarasant hwynt. (2 Cronicl 30:10)
Gwyddom eisoes yr ymateb i’w ddisgwyl. Ond cofiwch, bydd y rhai nad ydyn nhw'n gwrando ar y rhybudd yn marw p'un a ydyn nhw'n cael eu rhybuddio ai peidio, ond os na fyddwn ni'n eu rhybuddio, bydd eu gwaed nhw ar ein dwylo ni. Yn bwysicach fyth, mae yna rai a fydd yn cymryd sylw:
Er hynny deifwyr o Aser a Manasse a Sabulon darostyngodd eu hunain, ac a ddaeth i Jerwsalem. (2 Cronicl 30:11)
A fyddwch ymhlith y chwerthinwyr a'r gwatwarwyr, neu ymhlith y rhai a darostyngodd eu hunain a Daeth?
“Gwelais angel arall yn disgyn o'r nef, a chanddo allu mawr; a'r ddaear a oleuwyd â'i ogoniant ef. Ac efe a lefodd yn nerthol â llef cryf, gan ddywedyd, Babilon fawr a syrthiodd, a syrthiodd, ac a ddaeth yn drigfa i gythreuliaid, ac yn dalfa pob ysbryd aflan, ac yn gawell i bob aderyn aflan ac atgas.” “Ac mi a glywais lef arall o’r nef, yn dywedyd, Deuwch allan ohoni, fy mhobl, fel na byddoch gyfranogion o’i phechodau, ac na dderbyniwch o’i phlâu hi.” Datguddiad 18:1, 2, 4. …. Am Babilon, ar yr amser a ddygir i’r golwg yn y broffwydoliaeth hon, fe’i datgenir: “Mae ei phechodau hi wedi cyrraedd y nefoedd, a Duw a gofiodd ei hanwireddau hi.” Datguddiad 18:5. Y mae hi wedi llenwi mesur ei heuogrwydd, a mae dinistr ar fin disgyn arni. Ond y mae gan Dduw bobl o hyd ym Mabilon; a chyn ymweled â'i farnedigaethau Ef y mae yn rhaid fod y rhai ffyddlon hyn galw allan, na chyfranogant o'i phechodau hi ac “na dderbyn o'i phlâu hi.” Felly mae'r symudiad yn symbol o'r angel yn dod i lawr o'r nefoedd, gan oleuo'r ddaear gyda'i ogoniant a crio yn nerthol gyda llais cryf, yn cyhoeddi pechodau Babilon [llef Duw fel dyfroedd lawer, yn cyhoeddi pechodau yr holl eglwysi yn Orion]. Mewn cysylltiad a'i neges clywir yr alwad: “Dewch allan ohoni, Fy mhobl.” Y cyhoeddiadau hyn, gan uno â neges y trydydd angel, cyfansoddi y rhybudd terfynol i'w roddi i drigolion y ddaear. {GC 604.1}
A wnewch chi wrando ar y rhybudd olaf hwn ac addo eich bywyd i wasanaeth Duw ar gyfer y dyddiau diwethaf hyn? Nid oes unrhyw beth pwysicach neu fwy brys na'r argyfwng sy'n ein hwynebu.
Eithr chwi a dderbyniwch allu, wedi i’r Yspryd Glân ddyfod arnoch: a byddwch dystion i mi yn Jerwsalem, ac yn holl Jwdea, ac yn Samaria, a hyd eithaf y ddaear. Ac wedi iddo lefaru y pethau hyn, tra yr oeddynt hwy yn gweled, efe a gymerwyd i fyny; a chwmwl a'i derbyniodd ef o'u golwg. (Actau 1:8-9)
Yn yr adnod uchod, gwelwn fod pŵer (yr Ysbryd Glân) yn cael ei roi i'r tystion (y 144000 a'r merthyron) a byddant yn arddangos yr efengyl yn yr holl ddaear. Bydd un o'r tystion yn tystiolaethu â'i fywyd sancteiddiol, tra bydd y llall yn tystiolaethu â'i waed. Ar ôl i’w dyddiau o broffwydo ddod i ben, eu golwg nesaf fydd dyfodiad Iesu ar Hydref 24, 2016.
Gweddi gweinidogaeth y Cyfri Olaf yw, wrth ichi ddilyn yr Oen yn ystod yr ail fis Swper yr Arglwydd hwn, y byddwch yn cyflawni eich galwad uchel ac union bwrpas eich bodolaeth sef tystio dros y Tad yn Ei brawf, ac y byddwch yn derbyn pŵer yr Ysbryd Glân i roi amddiffyniad cadarn o'i Gymeriad a'i Gyfraith, beth bynnag fo'r gost.
Mae Babilon wedi syrthio!
Ffigur 1: Dechrau'r 1260 Diwrnod

