Offer Hygyrchedd
Neidio i'r cynnwys
Y Cyfri Olaf
[Nodyn ym mis Ionawr 2013: Yn yr erthygl hon, fe wnaethom gymryd yn ganiataol i ddechrau y byddai'r 1290 diwrnod yn arwain at ymddangosiad y cwmwl du bach saith diwrnod cyn dyfodiad Iesu. Fodd bynnag, roeddem i ffwrdd o un flwyddyn (blwyddyn y pla). Mae’r 1290 diwrnod mewn gwirionedd yn arwain at y diwrnod pan fydd drws yr “arch” ar gau saith diwrnod cyn i Iesu adael y Lle Mwyaf Sanctaidd ar ddiwedd barn y byw. Mae'r testun wedi'i gywiro i beidio â drysu darllenwyr newydd.]

Pennill, Anodd ei Ddeall

Ac o’r amser y tynner ymaith yr aberth beunyddiol, a’r ffieidd-dra a’r anghyfannedd, y bydd mil dau gant a naw deg o ddyddiau. (Daniel 12:11)

Mae yna lawer o ddehongliadau gwahanol o'r adnod hon, a chawsom hyd yn oed ein dehongliad gwahanol ein hunain sy'n dal i fod ar ein gwefan yn yr erthygl Adgyfodiad y Bwystfil. Yr her gyntaf yw deall yn gywir beth yw'r “dyddiol”. Edrychwch yn yr un erthygl honno faint o ddehongliadau o'r gair “dyddiol” sy'n bodoli, o'r diwrnod hwn yr holl ffordd yn ôl i Josephus yn y ganrif gyntaf!

Yr ail her yw deall y berthynas rhwng “cymryd y dydd i ffwrdd” a “sefydlu’r ffieidd-dra.” Unwaith eto, mae llawer o farnau ynghylch pryd y bydd y ddau ddigwyddiad hyn yn digwydd ac a ydynt yn digwydd ar yr un pryd, gan arwain at lawer o wahanol siartiau diwedd-amser gyda chyfnodau 1335-, 1290-, a 1260-dydd mewn perthynas amrywiol â'i gilydd.

Beth yw'r “Dyddiol”?

Mae Sister White yn rhoi’r datganiad canlynol i ni ar y dyddiol:

Yna gwelais mewn perthynas â’r “dyddiol” (Daniel 8:12) fod y gair “aberth” wedi ei gyflenwi trwy ddoethineb dyn, ac nid yw’n perthyn i’r testun, a bod yr Arglwydd wedi rhoi’r farn gywir ohono i’r rhai a roddodd waedd awr y farn. Pan oedd undeb yn bod, cyn 1844, yr oedd bron pawb yn unedig ar gywir olwg y “dyddiol”; ond yn y dyryswch er 1844, y mae golygiadau ereill wedi eu cofleidio, a thywyllwch a dyryswch wedi dilyn. Nid yw amser wedi bod yn brawf er 1844, ac ni bydd byth eto yn brawf. {EW 74.2}

Ar yr olwg gyntaf mae'n ymddangos bod y dyfyniad uchod yn datrys ein holl broblemau trwy ddweud wrthym yn union nad y “dyddiol” yw'r “aberth dyddiol.” Fodd bynnag, nid yw darllen y testun yn ofalus yn caniatáu inni ddweud hynny. Mae hi’n sôn am brofiad yr Arloeswyr, gan ddweud eu bod yn deall y “dyddiol” yn gywir ar gyfer eu hamser, ond nid yw’n cau allan y posibilrwydd bod gan y “dyddiol” ddehongliadau eraill ar gyfer adegau eraill. Do, ychwanegwyd y gair “aberth” gan ddoethineb ddynol, ac nid yw’n perthyn i’r testun, ond nid yw hynny’n cau allan y posibilrwydd y gallai’r “dyddiol” olygu’r “aberth dyddiol” mewn rhai cymwysiadau o’r broffwydoliaeth. Yn wir rhoddwyd y farn gywir ar gyfer y mudiad Millerite, ac mae dryswch wedi codi ynghylch ystyr y “dyddiol” ar gyfer y cyflawniad hanesyddol, ond nid yw hynny'n cau allan safbwyntiau eraill ar gyfer cymwysiadau'r broffwydoliaeth yn y dyfodol.

Rhoddodd Iesu gymhwysiad enghreifftiol o’r adnod inni:

Ond pan welwch ffieidd-dra anghyfannedd, y soniwyd amdano gan Daniel y proffwyd, yn sefyll lle na ddylai, (bydded i'r un sy'n darllen ddeall,) yna ffoed y rhai sydd yn Jwdea i'r mynyddoedd: (Marc 13:14)

Mae'n cyfeirio at yr adnod yn Daniel yng nghyd-destun dinistr Jerwsalem, a'r dinistr ar ddiwedd y byd. Am y tro, gadewch i ni ganolbwyntio ar ddinistrio Jerwsalem. Os dinistriwyd Jerwsalem oedd ei dinistr yn 70 OC, yna'r ffieidd-dra sy'n achosi'r anghyfannedd yw gwarchae ar y ddinas gan fyddin Rufeinig. Yr union ddigwyddiad hwn a arwyddodd y Cristnogion i ffoi o'r ddinas ac achub eu bywydau, a gwnaethant ar y cyfle cyntaf pan aeth y fyddin yn ôl dros dro.

Os gwarchae ar Jerusalem oedd y ffieidd-dra, pa beth a raid fod y rhag- ormod " cymmeryd ymaith y dydd" ? Ni chymerwyd ymaith Paganiaeth y pryd hyny ; Iesu ei Hun a dynnodd ymaith yr aberthau beunyddiol trwy farw ar y groes ar union amser lladd yr oen aberthol dyddiol.

Gadewch inni gymharu adnod arall gan Daniel sy’n egluro’n glir beth oedd yr ystyr yn nyddiau Iesu, a beth ydyw i ninnau hefyd:

Ac efe a gadarnha y cyfamod â llawer am un wythnos: ac ar ganol yr wythnos efe a bery i'r aberth a'r offrwm ddarfod, ac am or-lediad ffieidd-dra efe a'i gwna yn anghyfannedd, hyd y darfodedigaeth, a'r hyn a benderfynir yn cael ei dywallt ar yr anghyfannedd. (Daniel 9:27)

Yma yn adnod 9:27 mae Daniel yn dweud wrthym yn gyntaf mewn geiriau clir at yr hyn y cyfeiriodd yn ddiweddarach mewn geiriau byr yn adnod 12:11. Yma gwelwn fod cymhwysiad cyntaf y broffwydoliaeth, a oedd yn berthnasol i farwolaeth Iesu ar y groes, yn ymwneud yn benodol â rhoi'r gorau i'r aberth dyddiol, sef y rhagofyniad ar gyfer gor-ledu ffieidd-dra yn arwain at anghyfannedd.

Yn wir, cyfieithodd llawer o gyfieithwyr y Beibl yn gywir (efallai yn ddiarwybod) y “dyddiol” fel yr “aberth dyddiol.” Dyma—yng ngoleuni adnod 9:27—yr ystyr mwy parhaol, yr un sy’n berthnasol i Iesu, a’r un sy’n berthnasol i’r digwyddiadau terfynol yr ydym yn eu tystio yn ein dydd.

Dau Ddigwyddiad sy'n Hawdd eu Drysu

Ar y dechrau, roeddem yn meddwl, fel llawer, fod yn rhaid i dynnu'r aberth dyddiol a sefydlu'r ffieidd-dra ddigwydd ar yr un pryd er mwyn i'r ddau ddigwyddiad ddechrau'r cyfnod o 1290 o ddiwrnodau. Mae’n hawdd gwneud y camgymeriad hwnnw oherwydd strwythur y frawddeg a’r defnydd o’r gair “a” yn cysylltu’r ddau ddigwyddiad.

Gwelsom eisoes yn yr adran flaenorol, pan “gymerodd Iesu” yr aberth dyddiol, na ddigwyddodd dinistr Jerwsalem ar unwaith. Ni wnaethom gymryd yr amser estynedig hwnnw i ystyriaeth yn ein cais modern a daeth i siom arall o ganlyniad. Wedi hynny, sylweddolon ni yn ein hastudiaethau bod angen proses o amser i’r digwyddiadau ddigwydd, ond nid tan ychydig yn ddiweddarach y cawsom gadarnhad o’r farn hon a oedd yn eistedd o dan ein trwynau yn Sylwebaeth y Beibl trwy’r amser. Mae'r dryswch yn hawdd ei chwalu pan welwn yr hyn y mae'r iaith Hebraeg yn ei ddweud yn llythrennol:

11. Yr aberth dyddiol. Gweler ar Ch. 8:11. Wedi'i gymryd i ffwrdd. Gall y cymal gael ei gyfieithu yn llythyrenol, “ac o amser tynu ymaith y parhaus, hyd yn oed er gosod i fyny y ffieidd-dra.” Byddai hyn yn dynodi bod y “cymryd i ffwrdd” wedi'i wneud gyda'r bwriad uniongyrchol o sefydlu'r ffieidd-dra. Gall y ffocws fod ar y “cymryd i ffwrdd” paratoadol yn hytrach nag ar y “sefydlu” dilynol. {Seventh-day Adventist Bible Commentary, cyf. 4, t. 880}

Fel y gwelwch, yn ôl yr Hebraeg gwreiddiol, mae'r 1290 diwrnod yn dechrau gyda thynnu'r aberth “parhaus” neu ddyddiol, ac mae'r ffieidd-dra yn ddigwyddiad ar wahân na allai ddigwydd tan ar ôl i'r dyddiol gael ei gymryd i ffwrdd.

Y 1290 Diwrnod

Nawr, gadewch i ni archwilio beth yn union ddigwyddodd a gymerodd i ffwrdd y dyddiol yn nydd Iesu. Gwyddom fod y broffwydoliaeth hon wedi’i chyflawni gan ei farwolaeth ar y groes, a thrwy farw ar y groes ar union adeg yr aberth dyddiol, fe wnaeth Iesu’r wrthdeip “gymryd” y teip. Nid oes yn rhaid i ni feddwl bellach beth mae lladd yr oen bob dydd yn ei olygu, oherwydd nawr rydyn ni'n deall y gwir ystyr trwy edrych ar farwolaeth Iesu ar y groes.

Nid yr aberth dyddiol oedd yr unig ran o'r gyfundrefn seremonïol, fodd bynnag. Rhan arall oedd y dyddiau gŵyl, a “gymerodd Iesu” hefyd trwy sefydlu Swper yr Arglwydd yn eu lle. Nawr nid ydym bellach yn cadw'r gwyliau yn y ffordd Iddewig, ond rydym yn dal i gadw Swper yr Arglwydd. Iesu hefyd oedd ein hŵyn Pasg, a thrwy fwyta ei gnawd yn ffigurol ac yfed ei waed rydym yn cymryd rhan yn ei aberth.

Y mae trydedd ran o'r gyfundrefn seremoniol a gymmerwyd ymaith o hyd, a dyma y rhan bwysicaf a gymerodd le yn Gethsemane. Dyma lle roedd Iesu, “yn drist hyd at farwolaeth” (mor drist y gallai farw), erfyn tair gwaith am ffordd allan. Tair gwaith dangosodd ei gariad anhunanol a goruchaf at y Tad a’r holl fydysawd, gan ddweud “Gwneler dy ewyllys.” Roedd yn fodlon mynd drwyddo, ni waeth beth fyddai'r gost.

Roedd tynnu pob un o'r tair rhan o'r “aberth dyddiol” yn nydd Iesu yn bodloni'r amod ar gyfer sefydlu ffieidd-dra anghyfannedd. Yn wir, tua 35 mlynedd yn ddiweddarach amgylchynodd byddinoedd y Rhufeiniaid Jerwsalem, a'i dinistrio wedi hynny. Roedd hwn yn fath o Daniel 12:11, ond nid yn gyflawniad. Cofiwch fod y broffwydoliaeth yn Daniel 12 yn arbennig ar gyfer y dyddiau diwethaf.

Llawer o Ŵyn y Pasg

Wrth dyfu i fyny fel bod dynol yn y byd hwn, roedd yn rhaid i Iesu astudio'r ysgrythurau. Roedd wedi gosod ei omniscience o'r neilltu i gymryd y ddynoliaeth ac roedd yn rhaid iddo ddysgu fel bod dynol. Wrth astudio, cafodd ei hun yn y cysegr, ac o'i fathau cydnabu ei ddiben wrth gael ei eni. Oherwydd ei ddealltwriaeth o'i rôl yn y proffwydoliaethau, roedd yn gwybod pa ddyletswyddau a rhwymedigaethau yr oedd angen iddo eu cyflawni pan ddaeth yr amser. Chwiliodd y proffwydoliaethau, deallodd hwynt, pregethodd hwynt, a chyflawnodd hwynt. Ymhell cyn y Pasg yn 31 OC cyhoeddodd ei farwolaeth ar y groes a'i atgyfodiad wedi hynny. Fe’i cyhoeddodd dair gwaith (Mathew 16:21, 17:22-23, 20:17-19).

Yr Iesu a gyflawnodd wledd y Pasg ym mhob ffordd ond un: ni laddwyd ef yn yr hwyr pan laddwyd oen y Pasg. Lladdwyd ef drannoeth yn amser yr aberth dyddiol. Mae'r un pwynt hwnnw wedi'i adael yn agored i'w gyflawni yn ein dydd. Mae llawer o adnodau hefyd yn rhoi arwydd i ni, pan fydd y 144000 yn cael eu geni, cyn iddynt dyfu i fyny i statws llawn Crist, y bydd llawer o ddioddefwyr diniwed yn cael eu lladd:

Yn Rama y clywyd llais, galarnad, ac wylofain, a galar mawr, Rachel yn wylo am ei phlant, ac ni byddai yn gysur, am nad ydynt. (Mathew 2:18)

Tair gwaith (gan gynnwys y rhybudd hwn) rydym yn cyhoeddi y marwolaethau enfawr o ŵyn diniwed Duw gan y tân y pŵer bwystfil yn dod i lawr o'r nefoedd (Datguddiad 13:13). Gyda chymorth yr Ysbryd Glân, rydyn ni'n chwilio'r proffwydoliaethau, yn eu deall, yn eu pregethu, ac yn eu cyflawni. Gallwn eu cyflawni oherwydd ein bod yn deall ein rôl, a'n dyletswyddau a'n rhwymedigaethau ar gyfer y dyddiau yr ydym yn byw ynddynt. Cawsom ein hunain yn y cysegr nefol yn Orion. Daethom o hyd i'n pwrpas, yn deall ein rhwymedigaethau, ac yn gwybod beth i'w wneud i arsylwi ar Swper yr Arglwydd y diwrnod cywir.

Digwyddodd dinistr Jerwsalem yn ystod cyfnod y Pasg pan oedd llawer o bobl o bob rhan yn ymweld â'r ddinas. Dim ond y Cristnogion ddianc rhag y fyddin Rufeinig oherwydd eu bod o dan y cyfamod newydd yng Nghrist. Mae hwn yn fath ar gyfer y dyddiau yr ydym yn byw ynddynt. Yr antitype yw dinistr byd-eang y rhai sydd heb “fwyta” corff a gwaed Iesu eleni. Pan fydd y bwystfil yn achosi tân i ddod i lawr o'r nef, dim ond y rhai fydd yn ddiogel sy'n paratoi eu calonnau ac yn bwyta ac yn yfed Crist yn Swper yr Arglwydd sydd i ddod. Os na wnaethoch chi gymryd rhan yn gywir o Swper yr Arglwydd eleni, os gwelwch yn dda paratowch eich calon i arsylwi arno fel y byddwn yn esbonio yn Rhan 3.

Cyrhaeddom Swper yr Arglwydd ar ddiwedd ein taith 40 diwrnod i'r Lle Mwyaf Sanctaidd (yn ffigurol). Y diwrnod hwnnw oedd diwrnod cyntaf y 1290 diwrnod, a ddechreuodd ar fachlud haul ddydd Iau, Ebrill 5, 2012. Bydd yr olaf o'r 1290 diwrnod yn dod i ben ar ddiwedd y Saboth, Hydref 17, 2015, pan fydd drws yr arch wedi'i gau.

Iesu, Ein Esiampl

Sut wnaethon ni “gymryd” yr aberth dyddiol? Mewn tair ffordd, yn union fel y gwnaeth Iesu “dynnu” y teip mewn tair ffordd. Yn gyntaf oll, trwy gyhoeddi Cloc Duw yn Orion rydyn ni'n dangos eiriolaeth Iesu dros ei bobl sy'n digwydd ar hyn o bryd yn y nefoedd. Mae hyn yn cyfateb i ladd yr oen aberthol dyddiol. Mae cenadwri Orion yn dangos wrth y clwyfau yn aelodau ein Harglwydd pa fodd y mae wedi addaw ei waed dros bechodau yr Eglwys. Mae’n neges bersonol i bob un ohonom: a ydyn ni’n coleddu’r un ysbryd â’n cyndadau a wrthododd Grist?

Yn ail, yn y gyfres erthyglau dan y teitl Cysgodion y Dyfodol, desgrifir rhifedi yr ebyrth i ddangos i ni hyd y pla. Digwyddodd y “cymryd i ffwrdd” go iawn gyda chyhoeddi'r cyfrif i lawr i ddyddiad dechrau'r pla ynghyd â Llestr Amser cyflwyniad. Fe wnaethon ni “gymryd” dirgelwch yr anifeiliaid aberthol, fel y mae'r broffwydoliaeth yn berthnasol i'n dydd ni. Dyma ddechrau’r pla sy’n nodi’r amser pan fydd 144000 o bobl wedi’u puro’n llwyr o bechod ac yn byw yn ystod y pla heb eiriolwr gerbron Duw.

Yn olaf, ac yn bwysicaf oll, rydym yn deall ystyr llawn ein galwad uchel i wasanaethu fel tystion i'r Tad yn Ei brawf, a'r canlyniadau i'r bydysawd cyfan pe baem yn methu. Wrth inni astudio’r Gair, fe gawson ni ein hunain ynddo yn union fel y gwnaeth Iesu gydnabod ei hun yn yr ysgrythurau. Yr ydym yn deall ein swyddogaeth, fel yr oedd efe yn deall ei. Y gydnabyddiaeth hon a barodd i ni addo ein haddunedau i fod yn ffyddlon i'r Tad, ni waeth beth oedd y gost. Ar ôl Swper ein Harglwydd yma ym Mharagwâi ar yr un diwrnod Iddewig fe sylweddolon ni hyd yn oed y gallem farw yn y peli tân, a derbyniasom y “cwpan” hwnnw os mai dyna fyddai ei angen arnom i fod yn ffyddlon i'r Tad ac i'r bydysawd i roi'r neges hon.

Cariad a gymerodd i ffwrdd o'r diwedd y dydd. Cariad sy'n ein hysgogi i barhau â'r weinidogaeth hon. Cariad sy'n ein hysgogi i astudio a rhannu'r goleuni yr ydym yn ei dderbyn, hyd yn oed i ddarllenwyr sy'n gwatwar a gwawd. Gadawsom ein cartrefi, ein cysuron, rhai ohonom ein teuluoedd, i wneud hyn ac rydym hyd yn oed yn barod i aberthu ein bywydau os oes angen, i gyflawni ein comisiwn.

Cariad mwy nid oes gan ddyn na hwn, sef bod dyn yn rhoi ei einioes dros ei gyfeillion. (Ioan 15:13)

Paratoi ar gyfer Gwasanaeth

Rydyn ni'n cynrychioli dechrau a diwedd gweinidogaeth Iesu. Gan ein bod ni’n dechrau arwain y 144000 i wasanaeth, roedd yn rhaid inni fynd trwy dri phrawf yn union fel y gwnaeth Iesu gwrdd â thri phrawf yn yr anialwch ar ddechrau ei weinidogaeth. Y prawf cyntaf i ni oedd pa un a fyddem yn ei barchu fwyaf: bara dyn neu fara Duw.

Ond efe a atebodd ac a ddywedodd, Y mae yn ysgrifenedig, Nid trwy fara yn unig y bydd byw dyn, ond trwy bob gair a ddaw o enau Duw. (Mathew 4:4)

Er mwyn mynd i mewn i’n “bwyty” roedd yn rhaid i ni adnabod Iesu yn gyntaf yng nghytser Orion. Yr oedd hyn yn gofyn i ni wahaniaethu rhwng barn dyn a Gair Duw. Ar y cyfan, methodd mwyafrif yr Adfentwyr y prawf cyntaf oherwydd iddynt flasu bara “dim amser” dychymyg dyn yn fwy na Bara'r Bywyd Ei Hun yn Orion.

Buom yn bwyta amser maith yn ein “bwyty” cyn ein siom bychan gyda golwg ar yr hyn a gymerodd le Chwefror 27 yn nechreu y 1335 o ddyddiau. Profodd a oeddem yn wir yn credu ac yn cymathu negesau Orion a'r Uchel Saboth, neu a oeddem yn mynd ymlaen i fwyta syniadau dyn oherwydd eu bod yn blasu'n dda. Canfuom ni a ddioddefodd y geiriau canlynol gan Sister White yn wir:

Bydd tymor trallod ac ing o'n blaen yn gofyn am ffydd a all barhau blinder, oedi, a newyn-ffydd na fydd yn llewygu er ei phrofi'n ddifrifol. Rhoddir y cyfnod prawf i bawb i baratoi ar gyfer yr amser hwnnw. Roedd Jacob yn drech na hi oherwydd ei fod yn ddyfalbarhau ac yn benderfynol. Mae ei fuddugoliaeth yn dystiolaeth o rym gweddi bwysig. Bydd pawb a fyddo yn dal addewidion Duw, fel y gwnaeth, ac a fydd mor daer a dyfal ag y bu, yn llwyddo fel y llwyddodd. Ni chaiff y rhai sy'n anfodlon ymwadu â'u hunain, i ddirboeni gerbron Duw, i weddïo'n hir ac yn daer am ei fendith. Ymgodymu â Duw - cyn lleied sy'n gwybod beth ydyw! Cyn lleied sydd erioed wedi cael eu heneidiau wedi eu tynnu allan ar ôl Duw gyda dwysder dymuniad nes bod pob gallu ar y ffordd. Pan fydd tonnau o anobaith na all unrhyw iaith fynegiant yn ysgubo dros y suppliant, cyn lleied sydd yn glynu wrth ffydd ddi-ildio wrth y addewidion Duw. {GC 621.2}

Mae blwyddyn a dydd dyfodiad Iesu yn wir yn addewid hyfryd gan Dduw, a dioddefodd y rhai ohonom a lynodd at yr addewid hwnnw oedi a newyn ysbrydol am well dealltwriaeth.

Ar gyfer yr ail brawf, cymerwyd Iesu i binacl y deml ddaearol. Ein hastudiaeth o'r Uchel Sabbothau a gyhoeddwyd yn yr ysgrif Llestr Amser ar ddydd Sul, Ebrill 1 yn datgelu hanes y cysegr daearol Adventism o 1841 hyd heddiw. Rydym yn 2012 ar binacl y deml honno. Mae Rhestr yr Uchel Saboth yn cadarnhau'r holl ddyddiadau yn Orion ac yn cynnwys llawer mwy o wybodaeth a manylion.

Felly dywedaf wrthych, Bydd pob math o bechod a blasmas yn cael eu maddau i ddynion: ond ni chaiff y blasfem yn erbyn yr Ysbryd Glân gael ei faddeuant i ddynion. A phwy bynnag a ddywedo air yn erbyn Mab y dyn, maddeuir iddo: ond pwy bynnag a ddywedo yn erbyn yr Yspryd Glân, ni faddeuir iddo., nac yn y byd hwn, nac yn y byd a ddaw. (Mathew 12:31-32)

Cynrychiolir Mab y dyn gan Orion, a gellir maddau i'r rhai a wrthododd Orion. Ond y mae y dystiolaeth mor eglur oddi wrth yr Uchel Sabbothau nes y mae person sydd yn ymwrthod â'r genadwri o'i olwg ar binacl y deml, ac yn dal i wrthod derbyn y genadwri ac edifarhau yn wyneb arwydd mor eglur a chanmoliaethus, wedi gwrthod yr Ysbryd Glan i'r pwynt nad oes gobaith iddynt mwyach.

Ar ben hynny hefyd Rhoddais iddynt fy Sabothau, i fod yn arwydd rhyngof fi a hwynt, fel y gwypont mai myfi yw'r ARGLWYDD sy'n eu sancteiddio. (Eseciel 20:12)

Yr Iesu a ddywedodd wrtho, Y mae yn ysgrifenedig drachefn, Na themtia yr Arglwydd dy Dduw. (Mathew 4:7)

Mae pob prawf yn ddilyniannol; ni fydd y rhai nad ydynt yn pasio'r profion cynharach yn bodloni'r profion diweddarach.

Ar ôl i ni ddeall beth oedd yn digwydd ar Chwefror 27 a beth fyddai'n digwydd ar ddiwedd y 40 diwrnod, fe wnaethom gydnabod ein dyletswydd i ddod at ein gilydd ar gyfer Swper yr Arglwydd, yn union fel yr oedd yr Israeliaid i fod i ddod ynghyd i Jerwsalem bob blwyddyn ar gyfer y Pasg. Gwahoddiad y Brawd John i arsylwi Swper yr Arglwydd ar ei fferm yn Paraguay oedd y trydydd prawf, gan fod llawer ohonom gan gynnwys fi fy hun wedi gorfod gadael pob peth bydol ar ôl gan wybod yn iawn y gallai amgylchiadau ei gwneud hi'n amhosibl dychwelyd.

Drachefn, y mae'r diafol yn ei gymryd i fyny i fynydd uchel iawn, ac yn ei ddangos holl deyrnasoedd y byd, a'u gogoniant; A dywedodd wrtho, Y pethau hyn oll a roddaf i ti, os syrthi i lawr a'm haddoli i. Yna y dywedodd yr Iesu wrtho, Dos oddi yma, Satan: canys y mae yn ysgrifenedig, Addola yr Arglwydd dy Dduw, a ef yn unig a wasanaethi. (Matthew 4: 8-10)

Roedd llawer ohonom yn wynebu problemau ofnadwy dim ond i ddod at ein gilydd ym Mharagwâi ar gyfer Swper yr Arglwydd. Bu’n rhaid i rai ohonom adael ein teuluoedd a’n cartrefi, gollwng gafael ar bob eiddo a bydolrwydd, a hyd yn oed ollwng gafael ar berthynas annwyl. I mi yn bersonol, roedd y prawf hwn i weld a fyddwn yn coleddu pethau'r byd hwn neu bethau'r nefoedd yn fwy llym, ond mae'r ateb yn dal i fod: “Y mae'n ysgrifenedig:”

Yr hwn sydd yn caru tad neu fam yn fwy na myfi, nid yw deilwng ohonof fi: a'r hwn sydd yn caru mab neu ferch yn fwy na myfi, ddim yn deilwng ohonof. A'r hwn nid yw yn cymeryd ei groes, ac yn canlyn ar fy ol i, yw ddim yn deilwng ohonof. Y neb a gaffo ei einioes, a'i cyll hi: a'r hwn a gollo ei einioes er fy mwyn i, a'i caffo. (Matthew 10: 37-39)

Nid oedd dim a wnaethom yn fwy na'n Harglwydd. Rhoddodd hefyd ei gartref, ei deulu, a'i swydd i fyny i gyflawni ei weinidogaeth. Gosododd y Chwaer White, mam i nifer o blant, achos Duw yn ei le haeddiannol hefyd:

Er fod y gofalon a ddaeth amom mewn cysylltiad â'r gwaith cyhoeddi a changenau eraill o'r achos yn ymwneyd â llawer o ddryswch, yr aberth mwyaf y galwyd arnaf i'w wneuthur mewn cysylltiad â'r gwaith oedd gadael fy mhlant i ofal eraill. {1T 101.3}

Mae’r rhybudd tair rhan hwn yn dod oddi wrth arweinwyr mudiad gweddilliol Duw i alw’r 144000 o dystion o blith yr eglwysi, fel y gall y 144000 yn ei dro roi’r neges olaf o rybudd i’r byd i gyd. Wrth i'r 144000 ddarllen ein profiadau a'n treialon, byddant yn cyfrif y gost ac yn cael eu cryfhau i ddioddef eu treialon eu hunain wrth roi eu bywyd yn llawn i achos Duw.

Dechreuodd y 1290 diwrnod gyda'n bod yn “barod” i arsylwi'n iawn ar Swper yr Arglwydd mewn ymwybyddiaeth lawn o'n gwaith. Yn ystod y cyfnod hwn, bydd y saint yn rhoi tystiolaeth dros y Tad. Ar ddiwedd y 1290 diwrnod ar y Saboth, Hydref 17, 2015, bydd “drws yr arch” yn cau saith diwrnod cyn i'r pla ddechrau ar y Saboth Uchel ar Hydref 24, 2015 i nodi ein rhyddhad o Babilon.

Casgliad

Pwysleisiwn nad ydym yn broffwydi ac mae ein dealltwriaeth yn tyfu o ddydd i ddydd wrth i'r Ysbryd Glân arwain. Roeddem yn meddwl y byddai digwyddiad y trychineb mawr yn dechrau yn Swper yr Arglwydd ar Ebrill 5 a chyhoeddwyd rhybuddion cyhoeddus yn unol â hynny. Eto, cymerasom y cwrs diogel. Mae ein profiad trwy gydol Wythnos y Dioddefaint ac wedi hynny wedi cyd-fynd â phrofiad Iesu a’r disgyblion.

Cawsom brofi ein “gardd Gethsemane” bersonol ein hunain. Ond fe wnaethon ni ddal ati i astudio a gweddïo, gyda nifer o'r grŵp yn aros yn effro mewn gweddi ac astudiaeth barhaus nes daeth gwell dealltwriaeth. Disgleiriodd y goleuni newydd hwn arnom yn ein profiad Gethsemane fel yr angel a gryfhaodd Iesu yn yr ardd. Fe wnaethon ni sylweddoli ein bod ni'n cerdded ym mhrofiad Iesu fel nad oes unrhyw grŵp erioed wedi'i wneud o'r blaen.

Fel mae'n digwydd, fore Gwener derbyniwyd nifer o e-byst ffug am y neges. Mae hyn yn cyfateb i'r sarhad a gafodd Iesu yn ystod ei watwar o achos llys fore Gwener. Fe wnaethon ni hyd yn oed sylweddoli y byddai’r weinidogaeth yn “marw” gyda Iesu pe na bai’r peli tân yn dod erbyn i Iesu farw tua’r nawfed awr, ac felly y bu. Caeodd y Brawd John y wefan tua'r nawfed awr am y rheswm hwnnw.

Wrth inni barhau i astudio a cheisio dealltwriaeth o’n profiadau, helpodd yr Ysbryd Glân ni i weld yn glir eto. Deallasom mai nid dechreuad y ffieidd-dra oedd dechreuad y 1290 o ddyddiau, ond y digwyddiad rhag- orol a gymerodd ymaith yr aberth dyddiol. Wedi i'r aberth dyddiol gael ei gymeryd ymaith, gellid gosod y ffieidd-dra i fyny unrhyw amser ar ol hyny. Fel angel yr Arglwydd a oleuodd yr awyr yn atgyfodiad Iesu, fe wnaeth y golau newydd hwn ar y 1290 diwrnod “atgyfodi” ein gweinidogaeth a daethpwyd â’r wefan yn ôl i fyny ddydd Sul i roi ein rhybudd terfynol.

Ond pam ai cymryd ymaith yr aberth beunyddiol oedd rhagofyniad y ffieidd-dra? Roedd Duw yn aros am amser hir i'w bobl fod yn barod:

Y mae Crist yn disgwyl yn hiraethus am yr amlygiad o hono ei Hun yn Ei eglwys. Pan fydd cymeriad y Gwaredwr wedi ei atgynhyrchu'n berffaith yn Ei bobl, yna fe ddaw i hawlio Ei Hun. Braint pob Cristion, nid yn unig yw edrych am, ond prysuro, ddyfodiad ein Harglwydd. Pe bai pawb sy'n proffesu ei enw yn dwyn ffrwyth i'w ogoniant Ef, mor gyflym y byddai'r holl fyd yn cael ei hau â had yr efengyl! Yn gyflym byddai'r cynhaeaf mawr diwethaf yn cael ei aeddfedu, a byddai Crist yn dod. {CT 324.3}

Mae'r cyfnod wedi dechrau pan fydd Satan yn erlid pobl Dduw yn ddi-rwystr. Dechreuodd oherwydd bod yr arweinwyr ffyddlon yn barod. Ydych chi'n barod hefyd?

Tair gwaith crynodd Iesu a gweddïo a gofyn a oedd yn bosibl osgoi'r cwpan. Tair gwaith ildiodd Ei ewyllys i'r Tad. Bu yn anhawdd genym roddi y rhybuddion hyn, yn enwedig yn ngwyneb gwawd ac anghrediniaeth, ac yr ydym wedi cyfrif pob peth daearol yn golled i'w wneyd. Rhoesom ddau rybudd hyd yn hyn, un ar gyfer Chwefror 27, ac un arall ar gyfer Ebrill 5. Mae gennym un rhybudd arall i'w roi yn nhrydedd ran y gyfres hon.

Ffigur 1: Dechrau'r 1290 Diwrnod

Roedd taenlen fanwl yn dangos digwyddiadau a llinellau amser yn ymwneud â dyddiadau penodol ym mis Ebrill 2012, gan gynnwys defodau crefyddol fel y Pasg, yn nodi digwyddiadau arwyddocaol o fewn cymuned grefyddol, cyfnodau mewn llinell amser broffwydol, a nodiadau personol yn ymwneud â gweithgareddau a heriau cymunedol. Rhennir cynllun y bwrdd yn wythnosau a thynnir sylw at ddiwrnodau arwyddocaol.

Ffigur 2: Diwedd y 1290 Diwrnod a'r 7 Diwrnod

Taenlen fanwl gyda cholofnau o ddydd Mercher i ddydd Sul, yn cwmpasu sawl dyddiad ym mis Hydref 2015. Mae'n cynnwys dyddiadau calendr Gregoraidd a Hebraeg, digwyddiadau sy'n gysylltiedig ag amserlenni Beiblaidd fel y "Saboth," "Arch Gau," a "Gorffennwyd Selio," yn ogystal â'r term amlygedig "Uchel Ddiwrnod" lle mae "Iesu'n gadael yr Eglwys Sanctaidd Mwyaf".