Diwedd Eglwys Adventist y Seithfed Dydd

Cyhoeddwyd yn wreiddiol ar ddydd Gwener, Hydref 12, 2012, 10:17 am yn Almaeneg yn www.letztercountdown.org

Codasom ein pennau ac edrych ar Orion. Oddi yno, clywsom lais Duw yn adrodd hanes ei bobl diwedd-amser. Pan wnaethom wedyn astudio'r gwyliau Iddewig a chydnabod pwysigrwydd y "Sabothau Uchel" (sef pan fydd Saboth seremonïol yn disgyn ar y seithfed dydd Saboth), cawsom fewnwelediadau dyfnach fyth o'r cerrig milltir ar hyd llwybr yr Eglwys Adfentydd Seithfed Dydd. Mae Duw yn tynnu sylw at yrfa’r eglwys unigryw hon ac yn ei goleuo mewn dau lyfr mawr y sonnir amdanynt yn y Beibl: Llyfr y Saith Sêl yn Orion a Llyfr y Saith Tharanau, yr hwn a alwn yn awr y Llestr Amser, wedi'i ysgrifennu'n barhaus gan yr haul a'r lleuad.

Mae Eglwys SDA yn gweld ei hun fel cyflawniad proffwydol gwraig Datguddiad 12:1

Ac ymddangosodd rhyfeddod mawr yn y nef ; gwraig wedi ei gwisgo â’r haul, a’r lleuad dan ei thraed, ac ar ei phen goron o ddeuddeg seren: (Datguddiad 12:1)

Mae edrych yn agosach ar y symbolaeth yn y llun hwn yn rhoi canlyniadau anhygoel.

1. Byddwn yn darganfod cynllun a ddatgelwyd yn gynyddol ar ddelwedd y fenyw yn Datguddiad 12:1, sy'n ymestyn i'r presennol a thu hwnt. Mae pob symbol yn cynrychioli cyfnod newydd yng nghynllun iachawdwriaeth Duw.

2. Pa bryd bynnag y daeth yr amser i drawsnewidiad ddigwydd i gyfnod newydd yng nghynllun iachawdwriaeth, roedd un paratoadol a chasglu “proffwyd.” Mae'r cysyniad dwyfol hwn yn dangos gras anfeidrol Duw, oherwydd Mae bob amser yn rhoi sawl rhybudd cyn iddo weithredu. Yn ddiau, yr Arglwydd Dduw a wna dim byd, ond y mae yn datguddio ei gyfrinach i'w weision y proffwydi. (Amos 3:7)

3. Mae Duw yn gosod gerbron ei bobl drws agored gyda goleuni newydd a gwirionedd presennol newydd ym mhob cyfnod pontio i gam nesaf y cynllun iachawdwriaeth. Ar ôl pwynt penodol, fodd bynnag, mae'n dechrau i gau “drws gras” i’r anffyddlon nad ydynt yn dilyn y goleuni newydd. Yr anffyddlon ar y cyfan, peidiwch â sylwi ar gau'r drws a chredwch eu bod yn dal ar y trywydd iawn.

4. Ym mhob cyfnod pontio i gam nesaf y cynllun iachawdwriaeth, mae “Gweddill”. Bob tro, roedd a o hidlo'r anffyddlon a phuro a phrofi'r ffyddloniaid. A'r ddraig a ddigiodd wrth y wraig, ac a aeth i ryfela â hi gweddill ei had, y rhai sydd yn cadw gorchymynion Duw, ac yn meddu tystiolaeth lesu Grist. (Datguddiad 12:17)

Y Lleuad dan Draed y Wraig

Cynrychiolir y genedl Iddewig gan y lleuad o dan draed y wraig. Mae'n symbol o'r gwasanaethau cysgodol y gwahaniaethwyd rhwng cyn bobl Dduw. Gan nad yw'r lleuad ond yn adlewyrchu golau'r haul, dim ond proffwydoliaeth o'r Meseia oedd ar ddod oedd y weinidogaeth gysgodol seremonïol. Trwy eu seremonïau, eu bywyd duwiol a'r bendithion cyfoethog a fyddai'n deillio o hynny, roedd yr Israeliaid i wneud argraff ar y bobloedd o'u cwmpas ac felly'n paratoi eu calonnau ar gyfer neges y Gwaredwr oedd i ddod. Ond methodd mwyafrif helaeth yr Israeliaid eu tasg a thyfodd eu hanffyddlondeb i Dduw.

Fel yr oedd yr amser wedi dyfod i'r Meseia ymddangos, cyhoeddodd Duw yn eglur i'r Iuddewon drachefn trwy yr ail Elias, loan Fedyddiwr, yr hwn oedd i baratoi y ffordd ar gyfer gweinidogaeth ogoneddus Mab Duw ei Hun. Cymerodd Iesu ei Hun rôl y “proffwyd” casglu a phregethodd dair blynedd a hanner ymhlith Ei bobl fod teyrnas nefoedd wrth law ac y byddai ei wasanaeth ymbil yn cychwyn yn y cysegr nefol yn fuan. Felly, roedd yn fendith ond hefyd yn faen tramgwydd i lawer. Ychydig a sylweddolodd fod drws agored wedi'i osod o'u blaen o'r cwrt i Le Sanctaidd y cysegr nefol. Pan ddechreuodd Ioan Fedyddiwr bregethu, cyhoeddodd fod y drws yn agor i'r ffyddloniaid, ac i bawb oedd yn gweld ac yn gwrando ar Iesu, fe'i hagorwyd ar led, ac aethant i mewn trwyddo.

Yna galwodd y genedl Iddewig ar Dduw i waed Iesu ddod arnynt hwy a'u plant, a rhoddodd Duw iddynt eu dymuniad. Selasant eu tynged trwy ladd Mab Duw, yr hwn a bregethodd iddynt am y Noddfa nefol yn eu teml ddaearol, a dewisasant Barabbas yn ei le. Dechreuodd y drws agored a osodwyd o’u blaenau fel “drws gras” i’r genedl Iddewig gau, ac eto rhoddodd Arglwydd y Nefoedd dair blynedd a hanner arall iddynt ar ôl Mai 25, OC 31 cyn iddo dynnu’r canhwyllbren oddi wrth Ei bobl, gan eu gwneud yn gyn-bobl i Dduw.

Pam bu i Dduw aros eto am dair blynedd a hanner arall? Beth allai fod yn waeth na chroeshoelio Mab Duw? Gwelodd Steffan y nefoedd wedi ei hagor, a'r Arglwydd yn sefyll ar ddeheulaw Duw, ond yn lle clywed mawl i Dduw'r Nefoedd yr oedd ei weledigaeth ogoneddus yn amlwg trwyddo, fe deimlodd gerrig yn bwrw glaw arno allan o ddwylo ei frodyr yn ei ddwyn i farwolaeth greulon. Hyd yn oed tair blynedd a hanner ar ôl marwolaeth Mab Duw, nid oedd yr Iddewon wedi dysgu dim. Daliasant i ladd proffwydi yr Arglwydd oedd am ddweyd rhywbeth wrthynt am y cysegr nefol a'r eiriolaeth yr oedd Crist yn ei chyflawni yno, ac felly o'r diwedd aeth y canhwyllbren at y rhai oedd i bregethu i'r Cenhedloedd: yr eglwys Gristnogol gyntaf.

Cyn hynny, roedd Iesu wedi casglu'r 12 pen—yr apostolion—oedd y gweddill o holl Israel, ac roedden nhw'n anrhydeddu'r Arglwydd ac yn gwybod lle'r oedd yn awr yn gorfforol bresennol; sef, yn Lle Sanctaidd y cysegr nefol. Ond ni chlybuwyd dim o'u pregethu. Pregethwyd y cynllun iachawdwriaeth am dair blynedd a hanner arall i’r Iddewon ar ôl marwolaeth Iesu ar y groes, ac er iddynt weld yr holl dystiolaeth o’u blaenau a hyd yn oed glywed tystion yr atgyfodiad ei hun, trodd eu harweinwyr i ffwrdd oddi wrth yr Ysbryd Glân a oedd am siarad â nhw ac felly ymrwymodd y Pechod Anfaddeuol. Yr oedd y drws i'r Lle Sanctaidd wedi ei gau iddynt fel cenedl.

Y Fenyw Wedi'i Gwisgo â'r Haul

Mae gwraig Datguddiad 12 ei hun, yn sefyll ar y lleuad, yn symbol o'r eglwys Gristnogol, y mae ei dechreuad gyda'r apostolion ac yn gyffredinol, yn y blynyddoedd OC 31 a 34, yn y drefn honno. Gwisgwyd hi â Haul y Cyfiawnder, yr hwn yw yr Arglwydd ei Hun, yr hwn a ddynodwyd yn Gonglfaen iddi. Mae'r haul yn cynhyrchu ei oleuni ei hun, yn union fel Iesu yw ffynhonnell goleuni gwirionedd a bywyd. Nid oedd angen y gwasanaeth cysgodol bellach i symboleiddio'r Gwaredwr a groeshoeliwyd ac a atgyfodwyd eisoes yn ei holl ogoniant. Fodd bynnag, ni fyddai'r eglwys Gristnogol yn aros gyda'r athrawiaeth bur wreiddiol, ond yn apostatized. Mae cylch sêl-ac-eglwys gyfan yn disgrifio'r cymysgedd ofnadwy o ddysgeidiaeth yr eglwys â rhai'r rhai y dylent fod wedi efengylu. Treiddiodd yr arferion a chredoau paganaidd yn ddyfnach i'r eglwys a daeth y babaeth yn offeryn gan Satan i ddinistrio popeth roedd Iesu wedi'i roi i'r eglwys trwy'r apostolion. Ond er mor gyffredin oedd gwrthgiliwr, yr oedd gwir eglwys Dduw yn bod, er mewn ffurf ddirfawr ddisbyddedig, wedi ei chadw yn ei phurdeb hyd nes yr oedd sifftio mawr arall i gymeryd lle.

O'r Diwygiad Protestannaidd, roedd llawer o gymunedau Protestannaidd wedi dod i'r amlwg nad oeddent eto wedi ymwahanu'n llwyr oddi wrth ddylanwad paganaidd a phabaidd oherwydd nad oeddent yn deall bod cadw'r Sul yn lle'r Saboth Beiblaidd yn gyfystyr â derbyn nod y Pontiff Rhufeinig. Felly methodd y Diwygiad, yr hwn a sefydlir yn gyffredinol o 1517 hyd 1648, ar gwestiwn y Sabboth yn Nghyngor Trent. Ond byddai Duw yn dod â'r cwestiwn hwn ymlaen yn fuan mewn ffordd arall ac yn taflu goleuni mawr ar y diwrnod cysegredig o orffwys a sefydlodd Duw yn ei awdurdod.

Tua 1820, cododd Duw y “proffwyd” paratoadol cyntaf ar gyfer astudiaeth Feiblaidd. Y ffermwr o Ogledd America William Miller oedd sefydlydd symudiad angel cyntaf Datguddiad 14 a byddai'n cyhoeddi amser barn Duw. Cyhoeddodd Samuel Snow hefyd neges wych ac aruchel: “Mae Babylon wedi cwympo!” ac roedd ganddo ddilyniant cryf fel pen neges yr ail angel, a oedd yn dangos pechodau a chamweddau'r eglwysi Protestannaidd apostate a oedd yn dal i gadw gorchmynion Rhufeinig yn lle dwyfol. Cyhoeddodd mudiad y ddau angel y cyfnod newydd sydd ar fin digwydd yng nghynllun iachawdwriaeth Duw. Pan ddaethant ynghyd, yn haf 1844, a hyd yn oed bregethu union ddydd dechrau’r Farn (meddylient, fodd bynnag, mai dydd dyfodiad Iesu ydoedd), seinio gwaedd fawr “canol nos” yr eglwysi Cristnogol i’w troi oddi wrth bechodau Babilon a’u paratoi ar gyfer y Farn.

Byddai'r rhai sy'n gwrando ar y rhybudd ac yn paratoi'n ysbrydol, gan gynnwys eu cymeriad, hefyd yn gwrthsefyll y prawf yr oedd Duw wedi'i gynllunio ar gyfer trosglwyddo i'r cam nesaf. Canys Duw ei hun oedd awdwr Dis¬farniad Mawr 1844, am iddo gadw ei fys ar y sylweddoliad nad oedd yn ddydd dychweliad Iesu, yr hwn a gyhoeddwyd erbyn gwaedd hanner nos, fel y credai pawb. Pan na ddaeth Iesu ar yr amser disgwyliedig, yr unig rai a oedd yn gallu cadw eu ffydd oedd y rhai a oedd yn ymddiried yn ddi-sigl yn nibynadwyedd Gair Duw ac ni allai unrhyw wynt eu symud. Yr oeddynt yn ceisio Duw yn fwy hyderus nag erioed o'r blaen, ond wedi cyfeiliorni yn eu dehongliad o air Duw. Faint fyddai'n sefyll?

Roedd y Siom fawr wedi cynnwys holl brif eglwysi’r ddaear ar ôl gwaedd canol nos rhyng-eglwysi angel cyntaf ac ail Datguddiad 14. Wedi hynny, dim ond 12 o bobl oedd ar ôl eto er mwyn dal ati, tra bod y lleill wedi gwrthod a thaflu’r golau allan. Dyma fyddai'r 12 arloeswr hyn yn yr Eglwys Adventist ddiweddarach, a oedd ar 23 Hydref, 1844 yn cydnabod y Gwirionedd Noddfa ac yn dilyn Iesu lle'r oedd wedi mynd. Gwelodd Hiram Edson, a ddewiswyd yn ddiweddar gan Dduw fel y “proffwyd” casglu, gyda’i lygaid ysbrydol fel Stephen, y nefoedd yn agor a Iesu yn gweinidogaethu gerbron y Tad yn y Sanctaidd o Sanctaidd ar ein rhan. Dim ond y 12 arloeswr Adventist hefyd a welodd y drws agored hwn o Datguddiad 4: 1 yn y cysegr nefol a gyda Duw, yn cael ei basio ar draws y trothwy i Le Sanctaidd y Llys Nefol ar gyfer gweinidogaeth eiriol Iesu yn y farn ymchwiliol, lle byddai Ef o hyn ymlaen yn cyflawni glanhau cysegr Dydd y Cymod nefol. Datguddiwyd gwirioneddau mawrion iddynt a dilynasant Dduw yn ysbrydol yno, lle’r oedd Arch y Cyfamod â’r Deg Gorchymyn, ac yn fuan wedi hynny agorodd Ysbryd Duw ddealltwriaeth y Pedwerydd Gorchymyn colledig fel y weithred olaf o lanhau i ddychwelyd yr efengyl i’w phurdeb.

Bob tro, pan oedd trawsnewidiad o un cyfnod o'r fenyw yn Datguddiad 12 i'r llall, roedd yn gyfnod o gau drws trugaredd i'r rhai a wrthododd y drws agored. Pan gollodd yr Iddewon eu canwyllbrennau, dechreuodd y broses hon ar ddyddiad (yn awr) yn union y gellir ei ganfod: Mai 25, OC 31 pan wnaethant achosi i Iesu gael ei hoelio ar y groes. Ond nid oedd eu cyfnod gras drosodd eto. Rhoddodd yr Arglwydd iddynt dair blynedd a hanner arall nes o'r diwedd, pan fyddant yn dal i wrthod a llabyddio Stephen, y drws wedi ei gau. Yn ystod y cyfnod hwn, pregethwyd yr efengyl yn Jerwsalem gyda'i holl nerth i Iddewon a Chenhedloedd, ond ni chafodd ei chyfeirio'n swyddogol at y Cenhedloedd ac ni chymerwyd unrhyw deithiau efengylaidd o hyd. Galwyd Saul gan Iesu yn fuan ar ôl llabyddio Stephen, ac felly roedd cyfnod newydd Cristnogaeth i’r Cenhedloedd wedi dechrau o’r diwedd, er yn sicr yn y tair blynedd a hanner cyn hynny, trowyd rhai paganiaid at Iesu.

Roedd yr achos yn debyg iawn yn ystod y cyfnod pontio o'r eglwys Gristnogol ar adeg dyfarniad y bobl - yr Eglwys SDA. Wrth i Hydref 22, 1844 fynd heibio - diwrnod y Siom Fawr - roedd llawer wedi croeshoelio eu ffydd ym mhroffwydoliaeth y Beibl a Iesu a oedd yn dychwelyd yn fuan. Aeth dros ddwy flynedd eto nes i Ellen G. White a’i gŵr dderbyn gwirionedd y Saboth ac felly y dechreuwyd pregethu eto efengyl wirioneddol bur. Yn y Beibl, mae’r cyfnod trosiannol hwn yn cael ei ddangos yn glir gan y gwahaniaeth yn amser dyfodiad yr “Henfydol o Ddyddiau” a dyfodiad “Mab y Dyn”.

Coron y Wraig

gwelais nes gosod gorseddau, ac un oedd yn hen o'r dyddiau yn eistedd: ei ddillad oedd wyn fel eira, a gwallt ei ben fel gwlân pur; yr oedd ei orsedd yn fflamau tanllyd, a'i olwynion yn llosgi tân. Yr oedd ffrwd danllyd yn dyfod allan o'i flaen ef: miloedd o filoedd yn gweini arno, a deng mil o weithiau deng mil a safasant o'i flaen ef: gosodwyd y farn, ac agorwyd y llyfrau. (Daniel 7:9-10 ASV)

Hydref 22, 1844, eisteddodd Duw Dad eisoes, paratowyd gorseddau'r henuriaid, a dechreuodd y Farn. Eisteddodd yr henuriaid hefyd (er barn y meirw) ac agorwyd llyfrau. Ond nid oedd Iesu ei Hun yn rhan o'r digwyddiad hwn eto. Daw ei ymddangosiad mewn pennill diweddarach.

Gwelais yng ngweledigaethau'r nos, ac wele un tebyg i Fab y dyn yn dyfod â chymylau'r nef, ac yn dyfod at Hynafol y dyddiau, a hwy a'i dygasant ef yn agos o'i flaen ef. Ac rhoddwyd iddo arglwyddiaeth, a gogoniant, a theyrnas, fel y gwasanaethai holl bobloedd, cenhedloedd, ac ieithoedd: ei arglwyddiaeth ef sydd arglwyddiaeth dragywyddol, yr hon nid â heibio, a'i frenhiniaeth yr hon ni ddinistrir. (Daniel 7:13-14)

Er mwyn deall yn well yn union pryd y gwnaeth Iesu Ei ymddangosiad a beth ddigwyddodd o ganlyniad, rhaid inni, fel bob amser, astudio Daniel a Datguddiad gyda'n gilydd. Mae'r un olygfa mewn gwirionedd hefyd i'w chael yn Datguddiad 4 a 5. Yn Datguddiad 4, cawn ddisgrifiad o'r llys a'r Tad ar Ei orsedd. Y drws agored yn adnod 1 yw'r drws i'r Mwyaf Sanctaidd o Hydref 22, 1844. Ond dim ond fel y dangosir ym Mhennod 5 y mae Iesu'n mynd i mewn i'r olygfa gyda'r cwestiwn mawr pwy sy'n deilwng i agor y llyfr â saith sêl. Pan fydd Iesu’n derbyn y llyfr o law ei Dad, mae’r 24 henuriad yn gweddïo arno ac yn gwneud yn hysbys pam y rhoddwyd yr holl oruchafiaeth, y gogoniant a’r deyrnas i’r Oen:

A hwy a ganasant gân newydd, gan ddywedyd, Teilwng wyt i gymmeryd y llyfr, ac i agoryd ei seliau ef: canys ti a laddwyd, ac a'n prynaist ni i Dduw trwy dy waed allan o bob cenedl, ac tafod, a phobl, a chenedl ; Ac a’n gwnaethost ni i’n Duw ni yn frenhinoedd ac yn offeiriaid: a ni a deyrnaswn ar y ddaear. (Datguddiad 5:9-10)

Dechreuwyd rhoi’r arglwyddiaeth, y gogoniant a’r deyrnas yn fuan ar ôl dechrau’r Farn, a chymerodd beth amser, a dim ond wedyn y torrwyd y sêl gyntaf gan Iesu ei hun:

A gwelais pan agorodd yr Oen un o'r seliau, ac mi a glywais, fel sŵn taranau, un o'r pedwar anifail yn dywedyd, Tyred i weled. Ac mi a welais, ac wele farch gwyn: a’r hwn oedd yn eistedd arno oedd â bwa; a choron a roddwyd iddo: ac efe a aeth allan i orchfygu, ac i orchfygu. (Datguddiad 6:1-2)

Mae llawer o Adfentyddion wedi ymosod ar astudiaeth Orion, gan ddweud nad oes gorgyffwrdd o ddwy flynedd rhwng y Farn sy'n dechrau yn Datguddiad 4 ac agor y sêl gyntaf yn Datguddiad 6, ac felly mae'n rhaid bod y cloc sy'n dangos y sêl gyntaf yn 1846 yn anghywir. Y gwrthwyneb sy'n wir. Mae hyd yn oed y testun beiblaidd yn Daniel a Datguddiad yn mynnu bod cymaint o wahaniaeth mewn amser a chyfnod pontio yn bodoli. Yn ystod y cyfnod hwn, yn unig y pregethwyd gwirionedd y Farn yn dechreu yn y cysegr nefol, yn annibynol ar wirionedd y Sabboth. Nid aeth Marchog y Ceffyl Gwyn allan yn y sel gyntaf hyd nes i Ellen G. White a'i gwr dderbyn y Sabboth yn hydref 1846 ar sail llyfr Joseph Bates, yr hwn a argraffwyd yn Awst, 1846. Dyna pryd y dechreuodd yr efengyl bur wir farchogaeth drachefn. Mae unrhyw un sy'n gwadu hyn yn mynd yn groes i wirionedd Beiblaidd a hanesyddol.

Ac nid yn unig hynny, mae hefyd yn gwrthwynebu gweledigaeth ddwyfol o Ellen G. White ei hun, a gafodd yn 1847, sydd ers amser maith wedi rhoi rhywbeth i Adfentwyr feddwl amdano. Dyma’r weledigaeth o “ddiwedd y 2300 diwrnod”, lle mae’r gwahaniaeth amser rhwng mynediad y Tad a mynediad y Mab i’r cysegr nefol yn cael ei ddisgrifio’n uniongyrchol o enau Duw:

Gwelais y Tad yn codi oddi ar yr orsedd, ac mewn cerbyd fflamllyd yn mynd i'r sanctaidd sancteiddrwydd o fewn y wahanlen, ac yn eistedd. Yna cododd Iesu oddi ar yr orsedd, a'r mwyaf o'r rhai oedd wedi ymgrymu a gyfodasant gydag Ef. Ni welais un pelydryn o oleuni yn myned oddi wrth yr Iesu i'r dyrfa ddiofal wedi iddo gyfodi, a hwy a adawyd mewn tywyllwch perffaith. Y rhai a gododd pan wnaeth Iesu, a gadwasant eu llygaid arno fel Efe gadawodd yr orsedd a'u harwain allan ychydig. [Mae hwn yn nodi cyfnod arbennig o amser yn 1844, y byddwn yn ysgrifennu amdano yn ddiweddarach.] Yna cododd ei fraich dde, a chlywsom ei lais hyfryd yn dweud, “Aros yma; Yr wyf yn myned at Fy Nhad i dderbyn y deyrnas ; Cadw dy ddillad yn ddifrycheulyd, ac ymhen ychydig fe ddychwelaf o'r briodas, a'th dderbyn ataf fy Hun.” Yna cerbyd cymylog, ac olwynion fel tân fflamllyd, wedi'i amgylchynu gan angylion, a ddaeth i'r lle yr oedd Iesu. Camodd i'r cerbyd, ac fe'i cludwyd i'r sancteiddiaf, lle'r oedd y Tad yn eistedd. [Mynediad Iesu i'r Lle Sanctaidd Hydref 22, 1844.] Yno y gwelais Iesu, Archoffeiriad mawr, yn sefyll gerbron y Tad. Ar ymyl ei wisg yr oedd cloch a phomgranad, cloch a phomgranad. Byddai'r rhai a gododd gyda Iesu yn anfon eu ffydd ato yn y sancteiddiaf, ac yn gweddïo, "Fy Nhad, rho inni Dy Ysbryd." Yna byddai Iesu'n anadlu'r Ysbryd Glân arnyn nhw. Yn yr anadl hwnnw yr oedd goleuni, nerth, a llawer o gariad, llawenydd, a thangnefedd [gwirionedd y Saboth, a ddaeth yn 1846]. {EW 55.1}

Rydym wedi adrodd yn helaeth ar hyn yn yr erthygl Y 1335 Diwrnod. Ac yn union fel y gadawyd yr Iddewon yn y tywyllwch pan aeth yr efengyl at y Cenhedloedd, felly y gadawyd gweddill y Credo a drodd oddi wrth y ffydd yn negesau'r angel cyntaf a'r ail mewn anwybodaeth ysbrydol. Mae'r weledigaeth yn mynd ymlaen i ddisgrifio eu cyflwr ofnadwy, ar ôl gadael eu hen ffydd a gwrthod y golau newydd. Yn sgil y Siom fawr, roedden nhw wedi gwrthod yr athrawiaeth noddfa a golau'r Saboth yn neges y trydydd angel:

Troais i edrych ar y cwmni oedd yn dal i ymgrymu o flaen yr orsedd; ni wyddent fod Iesu wedi ei adael. Ymddangosai Satan wrth yr orsedd, yn ceisio cario ymlaen gwaith Duw. Gwelais hwy yn edrych i fyny at yr orsedd, ac yn gweddïo, “O Dad, rho inni Dy Ysbryd.” Byddai Satan gan hyny yn anadlu dylanwad annhraethol arnynt ; ynddo yr oedd goleuni a llawer o allu, ond dim cariad peraidd, llawenydd, a thangnefedd. Amcan Satan oedd eu cadw wedi eu twyllo a thynnu'n ôl a thwyllo plant Duw. {EW 56.1}

Daeth y rhai a wrthwynebodd ddylanwad yr Ysbryd Glân a’r goleuni newydd er gwaethaf yr holl dystiolaeth—sy’n dal i ofyn am ffydd—yn y diwedd dan ddylanwad Chwedlau Satan. Ysbryd ffug ydyw, deffroad ffug a golau ffug a dywalltwyd arnynt gan elyn eneidiau, a byddant yn cael eu difetha yn y pen draw.

Yr oedd drws trugaredd i'r eglwys Gristionogol wedi dechreu cau Hydref 22, 1844. Nid oedd ond y rhai a barasant yn ddiysgog er y siomedigaeth, yn gallu pasio y prawf nesaf— derbyn neu wrthod gwirionedd y seithfed dydd Sabbath. Yn hydref 1846 allan o'r eglwys gyfan, dim ond y 12 arloeswr Adventist a ddewisodd y gwirionedd Sanctuary ac gwirionedd y Sabbath, ac yr oeddynt felly yn barod i ddechreu a cylch newydd o Seliau ac Eglwysi fel eglwys buro Duw. Rhoddodd Duw ddwy flynedd i’r eglwysi eraill edifarhau ac yna caeodd y drws i’r Lle Mwyaf Sanctaidd iddynt. Yna caniatawyd i Satan ddylanwadu yn arbennig arnynt, a thrwy hynny ni allent byth mwy fel cymuned drefnus gydnabod y Gwir Presennol.

Yn y ddwy flynedd hyn o’r cyfnod trosiannol, cynhaliwyd seremoni coroni Iesu yn y Lle Mwyaf Sanctaidd ac felly mae’r wraig yn cario’r goron ar ei phen fel symbol o’r Iesu wedi’i goroni tra’i bod wedi’i gwisgo â Iesu fel Haul y Cyfiawnder yn ystod cyfnod y Cristion. P'un a yw'n y lleuad, a bwyntiodd at Iesu yn y gwasanaethau seremonïol, yr haul, sef yr Iesu eiriol, neu'r goron sy'n symbol o'r Archoffeiriad brenhinol Iesu ar ôl urdd Melchizedek, mae'n Iesu bob amser yn amgylchynu gwir eglwys Dduw ac ar yr un pryd yn dangos eu twf yn y gwirionedd presennol. Bydd y rhai a fydd wedi datgodio’r holl symbolau wedi cyrraedd y diwedd, a bydd Iesu’n mynd gyda nhw ar eu taith i Nebula Orion.

Yn anffodus, anwybyddodd llawer o Adfentwyr y symbolau newidiol yn Datguddiad 12:1 wrth drosglwyddo o'r eglwys Gristnogol i'r Eglwys Adventist ac yn credu bod y dilyniant yn dod i ben gyda'r fenyw, sef, bod y fenyw yn mynd drwodd i'r diwedd. Ac eto mae'r symbolaeth yn mynd ymhellach. Mae'r Cerflun o Daniel yn cychwyn o'r pen aur ac yn mynd i lawr i ddiwedd y teyrnasoedd pan fydd y garreg fawr yn ei malu ac yn llenwi'r holl ddaear, yn adrodd y diwedd i stori ymerodraeth Satan sy'n dirywio. Yn yr un modd, mae delwedd y fenyw yn Datguddiad 12 yn disgrifio’r cronni yn strwythur Teyrnas Dduw anfeidrol o’i sylfaen, i’r cyfeiriad arall—o’r gwaelod i’r brig. Ac eto nid y fenyw ei hun yw'r symbol olaf yn y drefn hon. Cynrychiolir yr Eglwys SDA, a ddylai ddod allan o'r eglwys Gristnogol, gan goron gwraig Datguddiad 12.

Ond byddai yr eglwys hon hefyd yn syrthio i ffwrdd oddi wrth yr efengyl bur. Yn hydref 1846, roedd cylch sêl-ac-eglwys newydd wedi cychwyn, a ysgrifennwyd fel pechodau'r Eglwys SDA gan fys Duw Ei Hun yn Llyfr y Saith Sel yn Orion. Cafodd methiannau mwyaf yr eglwys, a oedd wedi derbyn goleuni anfeidrol gan Ysbryd y Darogan—Ellen G. White—eu nodi gan Dduw i’r genhedlaeth olaf o’r 144,000 ddysgu o’r camgymeriadau hyn. Cymerodd Ellen G. White rôl y proffwyd oedd yn cyhoeddi'r golau profi newydd a ddylai achosi'r sifftio nesaf. Eisoes yn ei gweledigaeth gyntaf o 1844, cyhoeddodd y glaw olaf ac amser selio y 144,000 ac ymhen ychydig dair blynedd yn ddiweddarach, derbyniodd ei gweledigaeth o Orion, llais Duw a'r Ddinas Sanctaidd, a fyddai hefyd yn dod i lawr oddi yno. Cymeradwyodd freuddwyd William Miller fel y’i hysgogwyd gan Dduw, lle y rhagfynegwyd yr “Ail Miller”, ac fe’i hailargraffwyd yn Ysgrifau Cynnar yr Eglwys Adventist fel proffwydoliaeth.

Wrth i neges Orion ymddangos yn 2010 a thlysau coll William Miller gael eu “canfod a’u glanhau” fel y proffwydodd breuddwyd William Miller, mae’r dyn y caniatawyd iddo ddarllen y cloc yn Orion gyda’r Ysbryd Glân, bellach yn ei adnabod ei hun fel yr “Ail Miller” a addawyd. Ef ddylai fod yn “broffwyd” casglu ar gyfer y genhedlaeth ddiwethaf, ac o 2010 dechreuodd fynd ati i chwilio am bobl a fyddai'n adnabod y gwirioneddau hyn ac a fyddai'n barod i'w dysgu.

Roedd Ellen G. White wedi cyhoeddi’r drws agored fel a ganlyn: “Daeth cymylau tywyll, trwm i fyny a gwrthdaro yn erbyn ei gilydd. Gwahanodd yr awyrgylch a rholio yn ôl; yna gallem edrych i fyny drwy'r man agored yn Orion, o ba le y daeth llais Duw. Bydd y Ddinas Sanctaidd yn dod i lawr trwy hynny man agored.” a gwelodd John Scotram â'i olwg ysbrydol ar y gwagle agored hwn, a'i Arglwydd Iesu Grist yn ymbil gerbron ei Dad â'i waed. Tra bod yr Adfentyddion yn gynyddol golli ffydd yn yr Athrawiaeth Noddfa a golygfa'r cysegr nefol, dechreuodd y bobl hynny a gododd eu pennau gasglu ynghyd a gweld y nefoedd yn agor a gweld y tu ôl i orchudd Nebula Orion a sylweddoli mai yno y byddai'r Tad yn fuan yn gadael y Noddfa ac y byddai Iesu ei Hun yn cymryd barn y byw.

O wanwyn 2010, roedd drws agored wedi'i gyflwyno i'r Eglwys SDA, ond fe wrthodon nhw'r golau newydd yn ddidrugaredd fel rhywbeth peryglus. Roedd Ellen G. White hefyd wedi gweld hyn mewn gweledigaeth a phroffwydodd:

Mae i fod yn yr eglwysi amlygiad rhyfeddol o allu Duw, ond ni fydd yn symud ar y rhai nad ydynt wedi ymostwng gerbron yr Arglwydd, ac wedi agor drws y galon trwy gyffes ac edifeirwch. Yn yr amlygiad o'r gallu hwnnw sy'n goleuo'r ddaear â gogoniant Duw, dim ond rhywbeth a welant sydd yn eu dallineb yn meddwl yn beryglus, rhywbeth a gyffroa eu hofnau, a hwy a ymryssonant i'w wrthsefyll. Gan nad yw'r Arglwydd yn gweithio yn ôl eu syniadau a'u disgwyliadau, byddant yn gwrthwynebu'r gwaith. “Pam,” meddant, “na ddylem ni adnabod Ysbryd Duw, pan fuom yn y gwaith gymaint o flynyddoedd?”—Am nad atebasant hwy i rybuddion, erfyniadau negesau Duw, ond dywedasant yn barhaus, “Yr wyf yn gyfoethog, ac wedi cynyddu mewn daioni, ac nid oes arnaf angen dim.” Ni wna dawn, profiad maith, ddynion yn sianelau goleuni, oni osodant eu hunain dan belydrau disglaer Haul y Cyfiawnder, ac yn cael eu galw, a'u dewis, a'u parotoi gan waddol yr Ysbryd Glan. Pan fydd dynion sy'n trin pethau cysegredig yn ymostwng o dan law nerthol Duw, bydd yr Arglwydd yn eu codi. Efe a'u gwnelo yn wŷr dirnad— gwŷr cyfoethog o ras ei Ysbryd. Bydd eu nodweddion cryf, hunanol o gymeriad, eu hystyfnigrwydd, i'w gweld yn y golau yn disgleirio o Oleuni'r byd. “Fe ddof atat ar fyrder, a symud dy ganhwyllbren o'i le, oni edifarha.” Os ceisiwch yr Arglwydd â'ch holl galon, fe'i ceir ohonoch. {RH Rhagfyr 23, 1890, Celf. B, par. 18}

Roedd Duw wedi dymuno cyhyd am roi glaw olaf i symudiad y trydydd angel, a oedd wedi'i gefnogi gan negesydd Duw, Ellen G. White, ond pan ddaeth Ef o'r diwedd, nid oedd neb yn barod i gydnabod y Neges am yr hyn ydoedd. Gwrthodwyd neges Orion gan y mwyafrif fel gosod amser heb ei hastudio erioed, a gwrthodwyd Llestr Amser hefyd, er ei bod yn cadarnhau unwaith eto mai Eglwys SDA oedd eglwys diwedd amser Duw a oedd â'r gwirionedd.

Ychydig cyn y cri hanner nos ac yn ystod y gri hanner nos ei hun, roedd yr eglwysi Cristnogol wedi cael eu rhybuddio deirgwaith cyn i ddrws gras ddechrau cau ar eu cyfer (1843, gwanwyn 1844, Hydref 22, 1844) ac felly byddai Duw yn ailadrodd y manylyn nodweddiadol hwn eto wrth gau drws gras yr Eglwys Adventist. Oherwydd y llinellau amser a nodwyd yn Daniel 12, ceryddodd John Scotram a'i ffrindiau yr Eglwys SDA i edifarhau am y pechodau a nodwyd gan Dduw a gwyriadau o'r llwybr syth cyn digwyddiadau mawr Chwefror 27, 2012, Ebrill 5, 2012, a Mai 5, 2012. Roedd y rhybuddion yn chwerthin yn ddirmygus ac yn gwawdio am yr Eglwys. Yn y cyfamser roedd pethau mawr wedi digwydd yn y cysegr nefol, ond dim ond y bobl hynny roedd Duw wedi agor y nefoedd iddyn nhw oedd i'w gweld. Ar Chwefror 26/27 gadawodd y Tad y cysegr ac aeth y 40 diwrnod i drothwy'r llys ar Ebrill 5/6, i wynebu'r Farn yn ei erbyn, a fyddai'n penderfynu o'r diwedd y Dadl Fawr gyda'r cyhuddwr Satan. Yma penodwyd Iesu i fod yn Farnwr Goruchaf y bydysawd a dechreuodd dyfarniad y byw ar Fai 5/6, 2012. Rydyn ni wedi ysgrifennu am hyn i gyd yn y gyfres erthyglau Y Rhybudd Terfynol.

Nid oedd y digwyddiadau nefol hyn yn cyd-fynd ag unrhyw un o ddigwyddiadau allweddol hir-ddisgwyliedig yr Eglwys Adventist fel y gyfraith Sul yn yr Unol Daleithiau neu'r Pelen Tân, ac oherwydd y siom ymddangosiadol hon, fel yr oedd ar Hydref 22, 1844, gadawodd llawer eu cred yn y Gwir Presennol newydd oherwydd nad oedd ganddynt olwg ysbrydol i dyllu gorchudd y cysegr nefol. Dechreuodd drws trugaredd yr Eglwys Adventist gau, fodd bynnag, ac fel yr eglwysi Protestannaidd o'i blaen hi a phobl Iddewig amser Iesu, nid oedd ganddynt unrhyw syniad y byddai eu canhwyllbren yn cael ei dynnu'n ôl o'r diwedd pe na baent yn cyffesu ac yn edifarhau.

Roedd rhai wedi cael eu hysgwyd allan a'u gadael gan y ffordd. Ni chafodd y diofal a'r difater, na ymunodd â'r rhai oedd yn gwerthfawrogi buddugoliaeth ac iachawdwriaeth ddigon i erfyn a dirmygu yn ddyfal drosti, a gadawyd hwy ar ol mewn tywyllwch, a llanwyd eu lleoedd ar unwaith gan eraill yn ymaflyd yn y gwirionedd ac yn dyfod i'r rhengoedd.—Ysgrifau Cynnar, 271 (1858). {LDE 182.1}

Ac eto cynullodd Duw amser trosiannol pryd y byddai'n dal yn bosibl i edifarhau. Ar 5/6 Mai, 2012, roedd dyfarniad y byw wedi dechrau. Yn anadnabyddus i fwyafrif helaeth yr Eglwys SDA, dechreuodd y cyfrif i lawr terfynol ar gyfer yr enwad hwn - a waddolwyd yn gyfoethog gan Dduw -. Roedd yr Ysbryd Glân, fodd bynnag, wedi dechrau cilio a daeth y problemau gwaethaf i'r amlwg o hyn ymlaen yn yr eglwys. Er enghraifft, achosodd cwestiwn ordeinio merched ddarnio'r eglwys ac eto nid oedd neb yn gallu gweld bod diwedd yr Eglwys SDA drefnus wedi dod yn glir yn 2012 yn union fel y nododd Llestr Amser.

Ond pryd yn union y byddai drws trugaredd yr Eglwys Adventist yn dechrau cau am byth? A pha ddigwyddiad fyddai'n arwain wrth gau drws ei gras? Roedd hyd yn oed John Scotram a'i ffrindiau yn wynebu'r cwestiynau hyn. Er mwyn pennu'r amser, rhaid inni gloddio'n ddyfnach....

Y Sêr yng Nghoron y Wraig

Mae coron y wraig yn symbol nid yn unig y goron Iesu, ond hefyd y goron honno a gafwyd gan bawb a fyddai'n derbyn ac yn byw y gwirioneddau presennol newydd a fyddai'n cael eu datgelu yn ystod y cyfnod prawf o 1844 ymlaen. Rhoddir un goron i ffyddloniaid yr eglwys yn Smyrna, a fydd yn marw yn y pen draw yn ystod ailadrodd y Pumed Sêl fel merthyr, i wneud eu rhif llawn.

Nac ofna dim o'r pethau a ddyoddefwch: wele, y mae diafol yn bwrw rhai ohonoch i garchar, fel y'ch profir; a chwithau a fydd gorthrymder ddeng niwrnod: bydd ffyddlon hyd angau, a mi a roddaf i ti coron bywyd. (Datguddiad 2:10)

Ac wedi agoryd y bumed sêl, mi a welais dan yr allor eneidiau y rhai a laddasid am air Duw, ac am y dystiolaeth a ddaliasant: A hwy a lefasant â llef uchel, gan ddywedyd, Pa hyd, Arglwydd, sanctaidd a chywir, oni farnu a dial ein gwaed ar y rhai sydd yn trigo ar y ddaear? A gwisgoedd gwynion a roddwyd i bob un ohonynt; a dywedwyd wrthynt am orffwys eto am ychydig amser, hyd oni chyflawner eu cyd-weision hefyd a'u brodyr, y rhai a laddent fel yr oeddynt. (Datguddiad 6:9-11)

Mae'r ail goron yn y Datguddiad a roddwyd i eglwys Philadelphia, yn cynrychioli'r 144,000 a oedd wedi deall Llais Duw gyda neges amser ac na fyddant yn gweld marwolaeth. Cânt eu hachub rhag awr y demtasiwn, sef amser y Pla, oherwydd hwy yw'r saint amyneddgar na fyddant wedi gwadu enw Iesu yn ystod Prawf Mawr y deddfau Sul.

Am iti gadw gair fy amynedd, myfi hefyd a'th gadwaf di rhag awr y temtasiwn, yr hon a ddaw ar yr holl fyd, i brofi y rhai sydd yn trigo ar y ddaear. Wele fi yn dyfod ar frys: dal yr ympryd hwnnw sydd gennyt, na chymer neb dy goron. (Datguddiad 3:10-11)

Dyma dystion ffyddlon Duw, y bodau crëedig hynny a fydd yn profi cyfiawnder Duw yn y rhan olaf o'r Farn Fawr. Eiddynt hwy yw'r goron. Bydd rhan ohonynt yn marw, ac edrychwn yn ôl gyda nhw i farn y meirw. Ni fydd rhan arall yn blasu marwolaeth, ac edrychwn ymlaen gyda hwy at farn y byw ac felly at fywyd tragwyddol.

Yn y cylch mawr o 24 gorsedd o amgylch gorsedd Duw yn ystafell y llys (Datguddiad 4:4), neilltuwyd 12 gorsedd yn symbolaidd ar gyfer arloeswyr yr Eglwys Adventist, a chawsant eu meddiannu am 168 o flynyddoedd yn ystod amser dyfarniad y meirw. Ond pwy sy'n eistedd ar yr ail hanner cylch?

Nid yw symbol coron y fenyw yn Datguddiad 12 ychwaith yn ddiwedd. Mae un manylyn arall yn dal i gael ei grybwyll i ni:

Ac ymddangosodd rhyfeddod mawr yn y nef ; gwraig wedi ei gwisgo â'r haul, a'r lleuad dan ei thraed, ac ar ei phen goron o ddeuddeg seren: (Datguddiad 12:1)

Argymhellodd cymuned mudiad y pedwerydd angel o dan gyfarwyddyd John Scotram, ar 5/6 Mai, 2012, ail Swper yr Arglwydd, pan eisteddodd 12 o ddynion a merched yn symbolaidd i lawr yn yr ail hanner cylch o amgylch sedd barn Duw. Ar ôl mwy na dwy flynedd o chwilio o fewn yr 17 miliwn o aelodau o'r Eglwys SDA Fyd-eang a drefnwyd, dim ond 12 o bobl a oedd wedi trosglwyddo eu hunain yn ostyngedig i'r Arglwydd y llwyddodd John Scotram i ddod o hyd i'r golau y pedwerydd angel a'r Ysbryd Glân yn y glaw olaf. Eto dim ond 12 a fyddai’n cymryd y cam nesaf yng nghynllun iachawdwriaeth Duw, fel yr oedd o’r blaen gyda’r apostolion ac arloeswyr yr Adfent. Fel y proffwydodd Ellen G. White, ni wnaethant ffurfio sefydliad newydd na hyd yn oed ymwahanu oddi wrth yr Eglwys Adventist, ond gwrthododd yr Eglwys Adventist roi'r gogoniant i'r Arglwydd ac o leiaf cynnal swper Arglwydd gyda brodyr a oedd wedi cydnabod y Gwir Presennol newydd.

Yn y symbol hwn o'r 12 seren yng nghoron y fenyw, mae Duw hyd yn oed yn rhoi'r union nifer o bersonau a ddylai fod yn bennau'r 144,000, oherwydd ei fod hefyd yn rhif llythrennol, oherwydd eu bod yn 12 llwythau'r Israel Ysbrydol newydd yr un i gasglu 12,000 o aelodau gyda nhw. Nhw yw'r penaethiaid, ac mae pob un yn cynrychioli nodwedd gymeriad sy'n nodweddiadol o un o lwythau Israel, y mae'n rhaid iddynt ei goresgyn gyda chymorth Iesu. Roedd y 12 o bobl hyn yn agored i’r profion anoddaf cyn i Dduw eu gwneud nhw’n “flaenoriaid” ym marn y byw. Nhw yw'r rhai sy'n arwain y doeth o Daniel 12:3, gan ddisgleirio fel sêr neges Orion.

Felly, dechreuodd dyfarniad y byw yn ddisylw gan y mwyafrif mawr ac roedd yn brawf ychwanegol i'r ychydig a ddylai gael y swydd yn fuan i seinio'r gri uchel. Yn ymwybodol bod barn y byw eisoes wedi dechrau, yn awr y cwestiwn o union ddiwedd barn y meirw yn sefyll o'u blaenau. Yn y gyfres o erthyglau ar y Rhybudd Terfynol rydym eisoes wedi rhannu gyda'r darllenwyr lawer o fewnwelediadau o'n profiad ein hunain, ond i ni, roedd gormod yn dal yn aneglur a dim ond gydag amser arweiniodd yr Ysbryd Glân ni at egluro'r ysgrythurau. Heddiw mae gennym ddealltwriaeth glir iawn o'r amser hwn, sydd hefyd yn nodi dechrau cau terfynol drws trugaredd ar gyfer yr Eglwys Adventist.

Pryd Mae Barn y Meirw yn Gorffen?

Dihangodd ein meddwl am beth amser fod yn rhaid, fel yn y cyfnodau blaenorol, gyfnod trosiannol i newid i gyfnod newydd yn y cynllun iachawdwriaeth, sydd hefyd yn wir am y trawsnewid o farn y meirw i farn y byw! Mae'r mathau blaenorol yn dweud hynny'n glir. Felly, yr oedd yn anghywir i ni dybio y byddai digwyddiadau fel y Cataclysm Fawr a deddf y Sul yn digwydd ar ddechrau barn y byw. Ond camsyniad oedd hwn a byddwn yn ei gywiro yn awr ac yn ei egluro yn ei holl gyflawnder.

Hyd yn oed wrth ddadansoddi Llw Iesu i’r ddau ddyn ar ochrau priodol yr afon yn Daniel 12 dylai fod wedi bod yn amlwg i ni fod Iesu wedi dal y ddwy law mewn safle dyrchafedig ar yr un pryd. Yr oeddem wedi deall yn berffaith ei bod yn rhaid er mwyn i’r ddau ddyn fod yn gynrychiolwyr barn y meirw a’r byw, a deallwn hefyd fod Iesu wedi cuddio amser barnu’r meirw o fewn y ddelw ei hun (7 × 2 × 12 = 168 mlynedd), a bod hyd barn y byw yn cael ei fynegi ar lafar yn y llw (am amser, amseroedd a hanner amser) ni fyddai Iesu wedi rhedeg dros gyfnod o amser, ond ni fyddai wedi rhedeg dros ddwy flynedd = 3 . i fod wedi codi llaw yn gyntaf i un dyn yn unig ac yn ddiweddarach llaw i'r dyn arall y dylai testun llafar y llw fod yn ddilys ar ei gyfer. Roedd dal y ddwy law mewn safle dyrchafedig ar yr un pryd, fel y dywed y testun Beiblaidd, eisoes yn nodi cyfnod trosiannol.

Ar ben hynny, cawsom lawer o wallau yn trachywiredd cloc Orion, y gellir eu maddau i ni gan ein bod hefyd yn fyfyrwyr yn unig. Pryd yn union y dechreuodd cloc Orion dicio neu pryd yn union y dechreuodd dyfarniad y meirw? Yr ateb syml yw: Ar Hydref 22, 1844 ar ddechrau Dydd y Cymod.

Nawr mae dau gwestiwn arall yn dilyn, nad oeddem wedi ymhelaethu arnynt eto oherwydd ein bod yn gyson yn agored i elyniaeth y gwrth-amserwyr ffanatig yn rhengoedd yr Adfentydd a oedd am ein hatal dro ar ôl tro rhag cyhoeddi pwynt amser manwl iawn:

1. Pryd yn union mae blwyddyn yn dechrau yng nghloc Orion?
2. Pryd yn union mae 168 mlynedd cloc Orion yn dod i ben?

Mae un cwestiwn mwy diddorol: “Pam y gosododd Duw ddau ddechreuad i’r flwyddyn yn y Beibl?” Os gallwn ddod o hyd i'r atebion i'r ddau gwestiwn hynny yn yr erthygl hon, yna byddwn yn gwybod yr ateb i'r trydydd cwestiwn hwn.

Yn gynnar yng Nghyflwyniad Orion ers ei ddechrau yn 2010, fe wnaethom gyfrifo bod yn rhaid i'r pellter rhwng dau henuriad, y pwyntiau sy'n nodi oriau'r cloc, fod yn union 7 mlynedd. Mewn geiriau eraill: torrwyd y 168 mlynedd ar y Ddaear ar gyfer Dydd y Farn yn y Nefoedd yn 24 awr nefol sy'n cyfateb ar y ddaear i 24 cyfnod o 7 mlynedd yr un. Dylem fod wedi cydnabod ar unwaith fod hyn yn cyfateb i rythm arbennig a eglurodd Duw i Moses fwy na 3500 o flynyddoedd yn ôl:

A llefarodd yr A RGLWYDD wrth Moses ym mynydd Sinai, gan ddywedyd, Llefara wrth feibion ​​Israel, a dywed wrthynt, Pan ddeloch i'r wlad yr wyf yn ei rhoi ichi, yna y ceidw y wlad Saboth i'r ARGLWYDD. Chwe blynedd yr hau dy faes, a chwe blynedd y tori dy winllan, ac y casgla ei ffrwyth; Ond yn y seithfed flwyddyn bydd Saboth gorffwystra i'r wlad, Saboth i'r ARGLWYDD: na hau dy faes, ac na thor dy winllan. Yr hyn sydd yn tyfu o'i wirfodd o'th gynhaeaf, ni fed, ac na chasgl rawnwin dy winwydden wedi eu dadwisgo: canys peth yw. blwyddyn o orffwys i'r wlad. A Sabboth y wlad fydd ymborth i chwi; i ti, ac i'th was, ac i'th forwyn, ac i'th was cyflogedig, ac i'th ddieithryn yr hwn sydd yn cydymdeithio â thi, Ac i'th anifeiliaid, ac i'r bwystfil sydd yn dy wlad, ei holl gynydd yn ymborth. (Lefiticus 25:1-7)

Ond pa le y mae yn ysgrifenedig fod cyfrif y blynyddoedd sabbothol hyn i ddechreu ? Mae Duw yn ateb hyn yn yr un cyd-destun yn y tair adnod nesaf, tra hefyd yn cyflwyno cyfrif blynyddoedd y jiwbilî:

A rhifedi i ti saith Saboth o flynyddoedd, seithwaith saith mlynedd; a chyfnod y saith Saboth o flynyddoedd fydd i ti naw mlynedd a deugain. Yna byddi i utgorn y jiwbil seinio ar y degfed dydd o'r seithfed mis, yn nydd y cymod a seiniwch yr utgorn trwy eich holl wlad. A chysegrwch y ddegfed flwyddyn a deugain, a chyhoeddwch ryddid trwy yr holl wlad i’w holl drigolion: jiwbili fydd hi i chwi; a dychwelwch bob un i'w feddiant, a dychwelwch bob un at ei deulu. (Lefiticus 25:8-10)

Mae cyfrif y blynyddoedd o fewn y cylch sabothol i ddechrau ar ôl yr ŵyl Iddewig fwyaf sy'n digwydd yn flynyddol, sef Dydd y Cymod!

Yn erthyglau'r Gyfres Cysgodol, ar y llaw arall roedd gennym y mis Abib fel dechrau'r flwyddyn Iddewig. Mae'r Beibl mewn gwirionedd yn rhoi'r ddau ddechreuad gwahanol hyn i'r flwyddyn. Mae llawer bellach yn credu bod y rhain yn ddechreuadau blwyddyn “crefyddol” a “sifil”, yn y drefn honno, ond nid yw hynny'n sefyll. Gan y gellir olrhain dechreuadau'r ddwy flwyddyn yn ôl i orchmynion Duw, mae'r ddau yn “grefyddol” eu natur! Cyflwynwyd arsylwi Rosh Hashanah - diwrnod cyntaf Tishri ar Wledd yr Trwmpedau - yn ddiweddarach o lawer gan y rabbis ac fe'i nodir fel dechrau'r Flwyddyn Newydd, ond nid yw'n feiblaidd. Os ydych chi eisiau, gallwch chi alw hynny'n “Flwyddyn Newydd Wleidyddol” ac mae'n cael ei chydnabod gan yr Iddewon heddiw hefyd.

Ond yn feiblaidd, mae dechreuadau dwy flynedd... ar gyfer blwyddyn yr ŵyl, sy'n dechrau ar y Pasg ar y 14eg dydd o'r mis cyntaf Abib yn y gwanwyn, a'r flwyddyn sabothol sydd bob amser yn dechrau ar y 10fed dydd o Tishri ar Ddydd y Cymod. Mae Duw eisoes wedi dangos gyda'r dechreuadau dwy flynedd hyn fod dwy broffwydoliaeth fawr yn perthyn i bob un o ddechreuadau dwy flynedd, ac mae'n seiliedig ar y cyfrifiadau hyn.

Mae'n rhesymegol neilltuo oriau cloc Orion i'r cyfnodau sabothol am ddau reswm:

1. Y pellter rhwng yr henuriaid yw 7 mlynedd yn union, sef cylch y flwyddyn sabothol.
2. Mae cloc Orion yn dechrau gyda Dydd y Cymod ar Hydref 22, 1844.

Mae pob llinell o'r Llestr Amser gyda rhestr yr Uchel Sabothau, ar y llaw arall, yn cynnwys “Gwanwyn / Hydref” - cyfuniadau o gyflawniadau cyfatebol tymor yr ŵyl. Felly, yn Llestr Amser, mae'r flwyddyn yn dechrau gyda gwyliau'r gwanwyn a mis Abib. Felly, sefydlodd Duw yn ei ddoethineb ddechreuadau dwy flynedd 3500 o flynyddoedd yn ôl, na fyddai eu hystyr broffwydol yn cael ei ddadgryptio tan ddiwedd amser gan astudiaeth Orion ac astudiaeth Llestr Amser.

Trwy gloc Orion dysgon ni ddyddiadau blwyddyn bur, heb wybod yn union pryd fyddai'r flwyddyn yn dechrau. Ond roedd dau bosibilrwydd bob amser, naill ai gyda’r Pasg yn y gwanwyn neu gyda Dydd y Cymod yn yr hydref. Ond diancodd y ffaith hon ni, a thybiwn fod y flwyddyn wedi dechrau gyda gwyliau'r gwanwyn. Nawr rydyn ni'n gwybod yn well ac yn deall bod cloc Orion yn dilyn y cylch sabothol, ac mae gan hyn oblygiadau mawr o ran cywirdeb cyflawniad rhai proffwydoliaethau a chyfnodau amser.

Felly pan ddarllenwn ddyddiad yng nghloc Orion, mae angen inni ddeall bod eleni'n dechrau yn y cwymp a chyda diwrnod Yom Kippur y flwyddyn berthnasol ac nad yw'n dod i ben tan y flwyddyn ganlynol, ar Yom Kippur. Yn Llestr Amser, fodd bynnag, darllenwn y blynyddoedd fel yn dechrau yn y gwanwyn gyda chyflawniad cyntaf posibl y Pasg ac yn parhau hyd y Pasg canlynol. Yn ddiddorol (ac efallai bod hyn yn destun erthygl arall) mae Gweinidogaeth Iesu yn “Cytgord yr Efengylau” yn ein Sylwebaeth Feiblaidd yn rhedeg o’r Pasg i’r Pasg, gydag ychydig o ddigwyddiadau wedi’u rhestru yn ystod chwe mis cyntaf ei weinidogaeth a ddechreuodd yn yr hydref.

A all fod gweinidogaeth tair blynedd a hanner y 144,000 yn adlewyrchu Gweinidogaeth Crist fel gwrthdeip, o'r Cymod i'r Cymod heb ond hanner blwyddyn o oedi?

O ddechrau dyfarniad y byw ar Fai 5/6, 2012, roedd pob un o’r 24 henuriad yn eistedd ar yr un pryd mewn dau hanner cylch o amgylch gorsedd Duw am gyfnod trosiannol a sefydlwyd gan Dduw. Mae hyn oherwydd nad oedd dyfarniad y meirw wedi'i gwblhau a bod yr arloeswyr Adventist symbolaidd yn dal i feddiannu eu lleoedd ar yr un pryd roedd y Farn wedi dechrau ar y Byw a'r 12 henuriad sy'n cael eu portreadu fel 12 seren coron y fenyw hefyd wedi cymryd eu seddau.

Beth Fydd yn Digwydd ar Ddiwrnod y Cymod yn 2012?

Tra bod ein brodyr SDA yn chwerthin ar ein siomedigaethau bach yng ngwanwyn 2012, fe wnaethon ni, fel yr arloeswyr Adventist, barhau i chwilio am y gwir a chawsom ein gwobrwyo. Roeddem yn cydnabod, yn ôl cloc Orion, na fyddai “2012” yn dechrau tan hydref 2012 ac y bydd yn para’r holl ffordd tan hydref 2013. Rydym hefyd yn deall y dylai ein gweinidogaeth fod yn adlewyrchiad o dair blynedd a hanner o weinidogaeth Iesu ar y ddaear, ac astudiwyd y digwyddiadau yn chwe mis cyntaf Iesu i ddarganfod bod cytundeb perffaith bron â’n gweinidogaeth. Ychydig iawn o bethau a ddigwyddodd yn hanner blwyddyn gyntaf gweinidogaeth ddaearol Iesu, ond mae’r pethau a ddigwyddodd yn fath perthnasol i ni. Os oes unrhyw un eisiau astudio drostynt eu hunain, gallant gymryd golwg ar “Gytgord yr Efengylau” yn Sylwebaeth Feiblaidd yr Adventist, Cyfrol 5, tudalennau 196 - 201. Bydd y rhai a fydd ymhlith y 144,000 yn dysgu gennym yn fuan beth sydd wedi digwydd yn ystod y chwe mis diwethaf gyda ni.

Y digwyddiad mawr a gododd yng ngweinidogaeth Iesu ar y ddaear oedd ei Lanhad cyntaf o'r Deml ar y Pasg yn 28 OC. Bryd hynny, fe wnaeth Iesu daflu'r holl fasnachwyr allan o'r deml, a oedd wedi gwarth ar dŷ ei Dad. Ac felly rydyn ni'n casglu y bydd teml yr Eglwys SDA yn cael ei glanhau hefyd, lle bydd y rhai sy'n gweld yr eglwys fel busnes yn unig yn cael eu cau allan. Bydd hyn i gyd yn dechrau symud hanner blwyddyn, gan fod ein cyfrif blwyddyn yn dechrau yn yr hydref gyda Dydd y Cymod ac nid gyda'r Pasg yn y gwanwyn. Yn ddiddorol, mae mwyafrif yr “henuriaid” bellach ym Mharagwâi, lle mae’r tymhorau gyferbyn â Hemisffer y Gogledd. Mae Dydd y Cymod yn “Wyl y Gwanwyn” i ni, fel yr oedd y Pasg yn nyddiau Iesu yn Jerwsalem.

Pan edrychwn ar fath Iesu o lanhau’r deml, yna mae’n rhaid bod rhyw ddigwyddiad yn ei wneud Ef mor ddig nes iddo o’r diwedd ddechrau cau drws gras i’r Eglwys SDA, a barnu holl Deml yr Eglwys sydd â dyled lawn mor fawr â llabyddio Stephen neu wrthod gwirionedd y Saboth. Mae'n rhaid ei fod yn beth ofnadwy, a seliodd Eglwys SDA ei thynged ag ef. Rhaid iddo hyd yn oed gyfateb i'r pechod yn erbyn yr Ysbryd Glân.

A all fod yn gyfraith y Sul? Na, oherwydd nid ydym eto wedi dadansoddi'n llwyr symbol y “12 seren yng nghoron y fenyw”. Pwy yn yr amser hwn ar ôl Dydd y Cymod yn 2012 yw'r proffwyd sy'n cyhoeddi a phwy sy'n casglu? I ddeall hyn, rhaid i ni gofio yn gyntaf fod drws arall yn agored o hyd, ac eto ddrws gras a fydd yn cau: y mae drws agored yr Arch i adael y blaned hon i gyfeiriad Orion, a drws gras ar gyfer y ddynoliaeth gyfan yn cau yn ôl ein hastudiaethau yn union ar ôl barn y byw. Bydd Duw eto'n cyhoeddi cau'r drws olaf hwn o ras gyda phroffwydi cyhoeddi a chasglu.

Proffwydodd Ellen G. White y byddai neges y pedwerydd angel yn uno â neges y trydydd angel, ac mai dyma fydd y llef uchel, pan fydd Duw yn galw allan o eglwysi Babilon yr olaf o'r ffyddloniaid. Yma, bydd dau gasgliad ymhlith holl genhedloedd y ddaear ... cynulliad o'r 144,000 na fyddant yn gweld marwolaeth, a chasglu'r merthyron, sydd eto i gwblhau nifer eu holynwyr. Yn union fel y gwaedd ganol nos oedd y “proffwyd” oedd yn cyhoeddi, a rybuddiodd y byddai drws gras yn cau i’r gymuned Gristnogol, y gri uchel yw’r proffwyd sy’n cyhoeddi gweddill y ddynoliaeth.

Ynddi, mae neges dau angel yn unedig: neges y trydydd angel, sy'n rhybuddio yn erbyn derbyn marc y bwystfil (dydd Sul) a neges y pedwerydd angel, sydd hefyd yn dod â'r ffactor amser i chwarae ac yn asgwrn cefn angenrheidiol sy'n ffurfio cymeriad dilynwr Crist. Mae neges y pedwerydd angel hefyd yn dangos y canlyniadau ofnadwy y byddai methiant hyd yn oed un o 144,000 yn ei olygu i Dduw ei Hun a'r bydysawd cyfan.

Beth yw nod y gri uchel? Selio y 144,000, y merthyron, a'r Dyrfa Fawr! Felly, pwy yw'r “proffwyd casglu”? Yn amlwg, yr hwn sy'n cyflawni'r selio, yr Ysbryd Glân ei Hun, y dyn ag incwell Eseciel 9 (darllenwch yn ofalus!). Felly bydd pwy bynnag sy'n methu ag ufuddhau i'r gri uchel wedi pechu'n uniongyrchol yn erbyn yr Ysbryd Glân eto, fel yr oedd yn wir ym mhob cam o'r cynllun iachawdwriaeth o'r blaen. Mae hefyd yn ddiddorol bod Iesu ei hun wedi gweithio fel bod dynol yn y trawsnewidiad cyntaf o'r Iddewon i Gristnogaeth a nawr trwy Ei gymar hollbresennol, yr Ysbryd Glân.

Ac yn awr mae'n rhaid meddwl eto'n ofalus! Beth yw ystyr undeb y trydydd a'r pedwerydd angel i seinio y gri uchel ? Pa bryd y bydd drws gras y ddynoliaeth yn dechreu cau? Beth yw'r prawf sy'n cyflawni'r rhidylliad olaf hwn ar ddynoliaeth? Mae pob Adfentydd yn gwybod: Y gyfraith ar y Sul, a fydd yn ei gwneud yn anodd iawn cadw'r Saboth! Mae Eglwys SDA fel symudiad y trydydd angel wedi cael ei rhybuddio ers 168 o flynyddoedd o gyfraith byd-eang ar y Sul sydd ar ddod, a fydd yn cychwyn - yn enwedig yn yr Unol Daleithiau Ond ni allai neb dderbyn marc y bwystfil eto, oherwydd mae angen i'r gyfraith hon fod ar waith fel y gall rhywun syrthio trwy hynny. Felly, dyma gam cyntaf cau drws gras i'r byd ac nid cau drws gras i'r Eglwys SDA fel y tybia llawer. Bydd pob un o'r bobloedd yn cael eu profi gan y gyfraith ar y Sul ac nid dim ond aelodau'r Eglwys SDA. Rhaid i rywbeth arall ddigwydd sy’n arwain at gau drws gras yr Eglwys SDA ychydig cyn dyfodiad y gyfraith ar y Sul—rhywbeth mor derfynol ac mor ofnadwy â mabwysiadu dydd Sul.

Mae unig ddarn Ellen G. White a ddefnyddir bob amser i ddangos bod drws gras yn cau ar gyfer yr Eglwys Adventist ar gyfraith y Sul fel a ganlyn:

Bydd y rhengoedd toredig yn cael eu llenwi gan y rhai a gynrychiolir gan Grist fel rhai sy'n dod i mewn ar yr unfed awr ar ddeg. Mae yna lawer y mae Ysbryd Duw yn ymdrechu â nhw. Amser barnedigaethau dinystriol Duw yw amser trugaredd i'r rhai hyny sydd [yn awr] heb gyfle i ddysgu beth yw gwirionedd. Yn dyner y edrych yr Arglwydd arnynt. Cyffyrddir â'i galon drugaredd, Estynnir ei law o hyd i achub, tra y mae y drws yn gauedig i'r rhai ni ddeuent i mewn. Addefir rhifedi mawr y rhai yn y dyddiau diweddaf hyn a glywant y gwirionedd am y tro cyntaf.— Llythyr 103, 1903. {LDE 182.2}

Mae yn bur debyg, yn yr ychydig amser o helbul ychydig cyn cau drws trugaredd i ddynolryw, y bydd drws gras yn cael ei gau i'r Eglwys Adventist. Ond nid oes sail i gasgliad y byddai cau drws gras i'r Eglwys Adventist yn cael ei achosi trwy gyfraith y Sul. Na allwch chi ddarllen o'r dyfyniad hwn ni waeth pa mor galed rydych chi'n ceisio.

I'r gwrthwyneb, datgan deddf Sul hir-ddisgwyliedig yw gweithred olaf y ddrama a thywyswyr i gau drws gras y ddynoliaeth, y mae'n rhaid i'r cyfan fod dan y prawf hwn, fel y bydd pawb wedi penderfynu cymryd ei safiad gydag Emmanuel neu elyn eneidiau.

I gwblhau'r llun o'r sêr yng nghoron y fenyw, rhaid inni ofyn y cwestiwn i'n hunain: pa ddigwyddiad ofnadwy o'r diwedd sy'n cau drws trugaredd i ddynoliaeth? Hefyd, gallwn nodi yr hyn a fyddai debycaf yn ol tystiolaeth Ysbryd y Prophwydoliaeth, ac y mae yn cyfateb i labyddio Stephen gan yr luddewon : sef archddyfarniad marwolaeth derfynol er difodi y Sabbothwyr yn gyflawn. Peth da a wyddom hefyd y bydd y dienyddiad hwn yn ol math Esther hefyd yn cael ei ohirio o ddeutu blwyddyn, yn ystod yr hon y mae y Pla yn disgyn, pan y bydd y 144,000, y rhai sydd ganddynt Sêl arbenig Duw, yn myned trwy yr amser hwn yn fyw.

Nawr rydym yn dal i wynebu'r cwestiwn o ba drosedd ofnadwy a gyflawnir gan yr Eglwys SDA ar Yom Kippur 2012 er mwyn dechrau cau ei drws gras i Nebula Orion yn barhaol, gan wahardd ei golygfa o'r cysegr nefol am byth. I ateb hyn, dylem edrych eto ar y cwestiwn pryd yn union mae Diwrnod y Cymod yn 2012.

Pryd mae Diwrnod y Cymod yn 2012?

Felly nawr rydym yn deall bod y blynyddoedd a nodir yn Orion yn gorgyffwrdd â'r blynyddoedd a nodir yn y Llestr Amser o hanner blwyddyn, ac felly gallwn gydnabod yn rhesymegol na fydd dyfarniad y meirw, a ddechreuodd yn Orion ar Hydref 22, 1844, yn cael ei gwblhau tan hydref 2012 ar Yom Kippur. Hwn fydd cwblhau'r cyfnod o 168 o flynyddoedd, a broffwydwyd gan Iesu ei Hun mewn llw Daniel 12. Trwy'r Llestr Amser, fe wnaethom hefyd ddarganfod bod dyfarniad y byw wedi dechrau ar Fai 5/6, 2012 ar ail Pasg 2012 posibl, i fynd am gyfnod o 1260 diwrnod. Mae'r gorgyffwrdd hwn eto yn cynrychioli cyfnod trosiannol o un symbol o fenyw Datguddiad 12 i'r llall. Y gorgyffwrdd o hanner blwyddyn o gamau'r Farn yw'r trawsnewidiad o'r goron i'r 12 seren yn y goron. Nid yw'r 12 seren hyn yng nghoron y fenyw yn sefydliad SDA newydd, ond yn hytrach y gweddill ohono, a brofodd y golau newydd gyntaf trwy glywed llais Iesu ac sydd wedi deall trwy gymorth yr Ysbryd Glân i'w drosglwyddo i eraill.

Gyda pha Ddiwrnod Cymod yn 2012, a ddylem ni ddechrau dechrau glanhau teml yr SDA? Gwyddom o Lestr Amser a chalendr ailddarganfod Duw yn y astudiaeth Gethsemane bod dau ddyddiad posibl ar gyfer Dydd y Cymod. Gellir dweud bod yr haidd wedi'i ddarganfod yn 2012 ar y mis cyntaf posibl ac felly dylid cymryd Medi 27/28 fel diwrnod cymod. Ond yr ydym wedi dysgu oddi wrth Llestr Amser fod Uchel Sabbothau Duw o'r pwys mwyaf. Ac y mae yr ail Iawn posibl eleni mewn gwirionedd yn Sabboth mor Uchel. Fe’i cynhelir ar Hydref 26/27, 2012, sef y seithfed diwrnod o’r wythnos! Felly, mae'n rhaid i ni chwilio am ddigwyddiad a fydd yn digwydd ar y diwrnod hwnnw ac sydd mor ddifrifol fel y bydd Duw yn dechrau cau drws trugaredd i Eglwys SDA.

Beth fydd yn digwydd? Beth sydd i'r Arglwydd — yr hwn sydd yn gweithredu ar yr Uchel Sabbothau — wneyd y dydd hwn ymlaen i farnu Ei eglwys ym marn y rhai byw ? Nid ydym yn gwybod!

Ond rydym yn gwybod bod yr Eglwys SDA yn wynebu sioc fawr. Gwyddom fod ei chalon eisoes fwy neu lai wedi ei dinistrio gan yr heresïau niferus a’r ymdreiddiad gan Jeswitiaid yn yr arweinyddiaeth. Gwyddom fod mwyafrif helaeth yr Adfentwyr heddiw mor fydol â gweddill y byd ac nid ydynt bellach yn wahanol i’r Cristnogion eciwmenaidd neu hyd yn oed “bagan”. Ond gwyddom hefyd fod Ysbryd y Brophwydoliaeth wedi dweud y bydd yn cael ei lanhau. Serch hynny, nid yw hyn yn dweud faint fydd ar ôl ar ôl y glanhau!

Mae neges Llestr Amser yn nodi diwedd yr Eglwys SDA drefnus yn 2012 trwy dripled cyfatebol i'r blynyddoedd 1861-1863. Yn y blynyddoedd hyny, pleidleisiwyd enw ein heglwys, a chrewyd y sefydliad eglwysig. Dechreuodd rhywbeth yn y tair blynedd hyn sy'n dod i ben yn 2010-2012. Gwnaeth Ellen G. White yn glir bod enw'r Eglwys SDA wedi'i ddewis gan Dduw a'i ysbrydoli.

Adfentyddion y Seithfed Dydd ydym ni. A oes gennym ni gywilydd o'n henw? Rydyn ni'n ateb, “Na, na! Nid ydym. Dyma'r enw mae'r Arglwydd wedi'i roi i ni. Y mae yn amlygu y gwirionedd sydd i fod yn brawf i'r eglwysi."—Llythyr 110, 1902. {2SM 384.1}

Mae'n ymwneud â'r “Seithfed dydd” yn enw'r eglwys, a fydd yn brawf. Bu rhai o’m ffrindiau a minnau’n meddwl am ychydig y gallai hyn ddangos y gallai Eglwys SDA newid ei henw o dan bwysau cyfraith y Sul, ac y byddai’r sefydliad yn dod i ben pe byddent yn rhoi enw arall iddo na fyddai’n sarhaus i eglwysi Trefn y Byd Newydd. Byddai newid enw o “Eglwys Adventist y Seithfed Dydd” i “Eglwys Adventist” yn unig yn bradychu Duw ei Hun a roddodd yr enw. Byddai hefyd yn frad y Saboth, yn arwydd Duw i'w bobl!

Pan fyddai Eglwys Adventist y Seithfed Dydd hyd yn oed yn bradychu'r Saboth yn eu henw, yna mae'n siŵr y byddai dechrau'r diwedd i'r bobl hyn wedi dod. Ond a oes yn rhaid i'r Eglwys SDA wir newid eu henw pan ddaw'r gyfraith ar y Sul er mwyn cydymffurfio ag addoliad y Sul? Na, hyd yn oed “na” clir iawn! Mae hyn oherwydd bod y babaeth ei hun ers peth amser wedi siarad yn ei gwyddoniaduron am y seithfed dydd Saboth, gan gyfeirio at y Sul! Ym mhobman mae pobl yn indoctrinated mai dydd Sul yw'r seithfed dydd o'r wythnos. Mae yna lawer o wledydd eisoes â chalendrau sy'n dechrau'r wythnos ddydd Llun. Mae'n hawdd dweud, “Rydym yn Adfentyddion y Seithfed Dydd yn cynnal y seithfed dydd o'r wythnos fel diwrnod sanctaidd o orffwys,” ond heddiw ni ellir ystyried hynny bellach fel gwrthodiad uniongyrchol o'r Sul, oherwydd mae ystyr y term hwn wedi'i ystumio'n llwyr. Mae hyd yn oed y ceidwaid Saboth lleuad, sy'n cadw'r Saboth bob mis ar ddiwrnod gwahanol o'r wythnos yn galw eu hunain yn “Adfentyddion y Seithfed Dydd” oherwydd o fewn pob mis maen nhw'n cadw'r diwrnod gorffwys bob seithfed dydd. Felly pam y byddai arweinyddiaeth apostate yn gwneud newid enw dim ond i ddeffro cawr cysgu, pan allent sefyll yn iawn gyda'r hen enw a byth fod yn groes i'r Gorchymyn Byd Newydd?

Serch hynny, yn ôl Llestr Amser mae’n rhaid bod gan yr enw a roddwyd gan Dduw yn 1861-1863 rywbeth i’w wneud ag ef a diffeithwch y Saboth, a rhaid gwneud hynny mor gudd fel nad yw mwyafrif llethol y defaid SDA sy’n cysgu unwaith eto yn sylwi bod eu Duw wedi cael cymaint o dramgwydd nes ei fod hyd yn oed yn cau’r drws ar ei eglwys.

Brad y Creawdwr a'i Sabboth

Wrth i ni sylweddoli'r holl bethau hyn, dim ond chwiliad Google a gymerodd i ddarganfod pa drosedd y mae arweinyddiaeth Jeswitiaid yr SDAC yn ei chynllunio ar gyfer Hydref 27, 2012, fel bod pawb sy'n cefnogi neu'n cydoddef y brad hwn o Dduw yn cael eu harwain i golledigaeth dragwyddol. Ac fe gyffyrddodd fy nghalon yn arbennig pan sylweddolais fy mod eisoes wedi ysgrifennu am hyn erchyllter yma ar Fai 14, 2010 a rhybuddiodd ar fy ngwefan ei fod yn ofnadwy o agosáu. Bryd hynny, roeddwn eisoes wedi sylwi ar yr hyn yr oedd llawer yn ei weld fel neges ddiargraff yn asiantaeth y wasg SDA yr Almaen yn dweud y dylid cadw “Diwrnod y Creu” yn awr fel rhan o’r Mudiad Eciwmenaidd ar y dydd Gwener cyntaf ym mis Medi. Roedd Eglwys SDA yr Almaen hefyd wedi gwneud sylwadau ar hyn ac wedi cyhoeddi yn yr un erthygl bod Eglwys Adventist y Seithfed Diwrnod yn dathlu Diwrnod y Creu ddiwedd mis Hydref.

Yr oeddwn yn ofnus hyd angau, oblegid yr oedd yn amlwg fod pob Sabboth yn goffadwriaeth o'r greadigaeth a'r Creawdwr, ac nid un Sabbath yn unig unwaith yn y flwyddyn ! Byddai amddifadu addoliad y Sabboth o gof y Creawdwr yn ddinystr o'r Sabboth heb gydradd. Mae gweld y diwrnod wythnosol o orffwys fel dim ond diwrnod o orffwys i ddyn fel diwrnod i'r teulu neu fel diwrnod hamdden o'r gwaith yn arfer Catholig. Yn y modd hwn, roedd John Paul II eisoes yn ei gyflwyno yn ei wyddoniadur gwaradwyddus “Dies Domini” yn 1998 - nid yw'r diwrnod hwnnw ar gyfer anrhydeddu Duw mwyach, ond ar gyfer y bobl yn unig.

Ond rydym Dylai Adfentyddion Seithfed dydd wybod yn well. Heb orfod copïo cannoedd o ddyfyniadau gan Ellen G. White amdano, hoffwn eich atgoffa eto o destun gwreiddiol y pedwerydd gorchymyn:

Cofiwch y dydd Saboth, i'w gadw yn sanctaidd. Chwe diwrnod y llafuri, a gwna dy holl waith: ond y seithfed dydd yw Saboth yr ARGLWYDD dy DDUW: na wna ynddo ddim gwaith, ti, na’th fab, na’th ferch, na’th was, na’th forwyn, na’th anifeiliaid, na’th ddieithryn yr hwn sydd o fewn dy byrth. Am mewn chwe diwrnod y gwnaeth yr ARGLWYDD nefoedd a daear, y môr, a’r hyn oll sydd ynddynt, a gorffwysodd y seithfed dydd: paham bendithiodd yr ARGLWYDD y dydd Saboth, a'i sancteiddio. (Exodus 20:8-11)

Dyma’r unig orchymyn sy’n dechrau gyda galwad i gofio: “Cofiwch y dydd Saboth.” Pam ddylem ni ei gofio? Am mewn chwe diwrnod y creodd yr Arglwydd, a gorffwysodd ar y seithfed dydd!

A phaham y bendithiodd yr Arglwydd y dydd Saboth a'i wneud yn sanctaidd? Gan fod dyn angen seibiant o'r gwaith bob saith diwrnod ar gyfer ei gloc biolegol? Gan fod angen i dadau chwarae gyda'u plant unwaith bob saith diwrnod? Oherwydd fel arall rydyn ni'n mynd yn sâl? Ystyr geiriau: Achos byddwn yn mynd yn wallgof? Oherwydd fel arall byddai ein priodasau mewn perygl? Na, dim ond oherwydd bod Duw wedi gorffwys o'i waith creu ar y diwrnod hwn y mae'r gorchymyn. Yr ydym i dreulio y dydd hwn gyda Duw ac yn wir mewn coffadwriaeth lawn o'i greadigaeth ryfeddol, a hyny, mewn 52 o Sabbothau trwy y flwyddyn.

Ond y mae y neb sydd yn datgan dim ond un Sabboth yn goffadwriaeth i'r greadigaeth yn traddodi bradwriaeth yn erbyn y 51 Sabbothau eraill y Creawdwr. Y mae yn troseddu y Sabboth 51 o weithiau yn y flwyddyn pan y buasai unwaith yn ddigon i fod yn euog o dori yr holl orchymynion ! Pe byddai cyfundrefn eglwysig gyfan — y mae ei henw eisoes yn cynnwys y Sabboth trwy ysbrydoliaeth Duw y Creawdwr, a phwysigrwydd a sancteiddrwydd eithafol y Sabboth yn cael ei amlygu gan gannoedd o weledigaethau a thystiolaeth Ysbryd y Darogan — yn meiddio halogi y Sabboth fel hyn, byddai yn gymaint o ergyd yn wyneb Duw fel y byddai hyd yn oed Efe yn ei ateb.

“Da,” meddyliais ym mis Mai 2010, “dim ond Undeb Gogledd yr Almaen o’r Eglwys SDA, sydd eisoes wedi syrthio’n llwyr i eciwmeniaeth, sy’n cyhoeddi diwrnod y creu yn ddigywilydd unwaith eto. Ar ben hynny, nid oeddent hyd yn oed yn siarad am greadigaeth Saboth, ond creadigaeth yn unig diwrnod.” Eto i gyd, gwnes ddatganiad bron yn broffwydol yn fy erthygl:

Mae ganddyn nhw siawns o hyd bod Duw yn maddau iddyn nhw, hyd yn oed ei eglwys Jwdas ei hun. Ond yn fuan iawn bydd drws trugaredd yn cau i bawb, sy'n credu mai Dydd y Creu yw'r dydd Gwener cyntaf ym mis Medi ac yn cadw dydd Sul, nod y bwystfil, ac yna byddant yn galaru unwaith eto gyda'i gilydd:

A’r trydydd angel a’u canlynodd hwynt, gan ddywedyd â llef uchel, Od oes neb yn addoli’r bwystfil a’i ddelw, ac yn derbyn ei fôd yn ei dalcen, neu yn ei law, Yf hwnnw o win digofaint Duw, yr hwn a dywelltir yn ddigymysg i gwpan ei ddigofaint; ac efe a boenydir â thân a brwmstan, yng ngŵydd yr angylion sanctaidd, ac yng ngŵydd yr Oen: A mwg eu poenedigaeth hwy a esgynant yn oes oesoedd: ac nid oes iddynt orffwysfa ddydd na nos, y rhai a addolant yr anifail a’i ddelw, a phwy bynnag a dderbyniant nod ei enw ef. (Datguddiad 14:9-11)

Yna fe wnes i googled ar gyfer Hydref 27, 2012 eisiau gwybod a oedd unrhyw beth yn cael ei gyhoeddi gan yr Eglwys SDA Worldwide ar gyfer y diwrnod hwnnw a allai ymwneud â brad mor ddifrifol o'i henw, ac yna deuthum o hyd iddo ...

MAE GWEFAN SWYDDOGOL Y GYNHADLEDD GYFFREDINOL NAWR YN CYHOEDDI I'R BYD Y GREADUR SABBATH O HYDREF 27, 2012: www.creationsabbath.net

Nid oes amheuaeth am awduron y wefan hon; dyma'r hawlfraint swyddogol arno:

© 2012 Cymdeithas y Gweinidogion, Cynhadledd Gyffredinol | Adfentydd y seithfed dydd^® Eglwys.

Yn ddiarwybod i’r mwyafrif llethol o Adfentwyr, mae Satan wedi llwyddo i achosi i’r Eglwys SDA i fradychu eu henw a roddwyd gan Dduw, ei chenhadaeth i gyhoeddi neges y trydydd angel, eu galwedigaeth a’u Duw, Duw’r Saboth... a hyn i gyd hyd yn oed ar SABATH UCHEL, ac ar ben hynny, un o Iawn, ac ar ben hynny y diwrnod pan oedd dechrau cau drws ei gras yn cael ei gau.

Y mae cyflwr yr luddewon anghrediniol yn darlunio cyflwr y diofal a'r anghrediniol yn mysg Cristionogion proffesedig, y rhai ydynt yn ewyllysgar anwybodus o waith ein Harchoffeiriad trugarog. Yn y gwasanaeth arferol, pan ddaeth yr archoffeiriad i mewn i'r lle cysegredig, roedd yn ofynnol i Israel gyfan ymgynnull ynghylch y cysegr a'r lle cysegredig. yn y modd mwyaf selog yn darostwng eu heneidiau ger bron Duw, fel y derbynient bardwn eu pechodau ac na thorer ymaith oddi wrth y gynulleidfa. Faint mwy hanfodol yn y Dydd gwrthnodweddiadol hwn o Gymod yw ein bod yn deall gwaith ein Harchoffeiriad ac yn gwybod pa ddyletswyddau sy'n ofynnol gennym.

Nis gall dynion yn ddiammheuol wrthod y rhybudd y mae Duw mewn trugaredd yn ei anfon iddynt. Anfonwyd neges o'r nef i'r byd yn nydd Noa, ac roedd eu hiachawdwriaeth yn dibynnu ar y modd yr oeddent yn trin y neges honno. Oherwydd eu bod yn gwrthod y rhybudd, mae Ysbryd Duw wedi ei dynnu o'r ras pechadurus, a bu farw yn nyfroedd y Dilyw. Yn amser Abraham, trugaredd a ddarfu i ymbil gyda thrigolion euog Sodom, a phawb ond Lot, a'i wraig a'i ddwy ferch, wedi eu ysu gan y tân a anfonwyd i lawr o'r nef. Felly yn nyddiau Crist. Dywedodd Mab Duw wrth Iddewon anghrediniol y genhedlaeth honno: “Gadawyd eich tŷ i chwi yn anghyfannedd.” Mathew 23:38. Wrth edrych i lawr at y dyddiau diweddaf, y mae yr un Grym Anfeidrol yn datgan, am y rhai “ni dderbyniasant gariad y gwirionedd, fel y byddont gadwedig” : “ Am hyny y bydd Duw yn anfon iddynt dwyll cryf, fel y credont gelwydd: fel y damniwyd hwynt oll y rhai ni chredasant y gwirionedd, ond a gawsant bleser mewn anghyfiawnder.” 2 Thesaloniaid 2:10-12. Wrth iddynt wrthod dysgeidiaeth Ei air, mae Duw yn tynnu ei Ysbryd yn ôl ac yn eu gadael i'r twyll y maent yn ei garu. {GC 430.3–431.1}

Ac yn eu logo roedden nhw hyd yn oed yn meiddio dyfynnu Ioan 1 yn dweud mai Iesu yw Gair Duw a greodd bopeth, a fydd i gyd yn cael ei ddinistrio cyn bo hir yn y pla - eto trwy ei Air. Mor drist yw hyn i gyd!

A gaf fi ddweud hefyd gan bwy y bradychwyd yr Eglwys SDA a beth neu pwy sydd y tu ôl i “Sabboth y Creu” mewn gwirionedd?

Ydych chi'n gwybod yn sicr ai peidio? A ydych chi’n meddwl mai eciwmeniaeth yw hi, oherwydd ysgrifennais am hynny yn erthygl 2010 am Ddiwrnod y Creu? Yna gwelwch hyn erthygl o 2 Medi, 2007. Yr un diwrnod, cyhoeddodd y Pab Benedict XVI ddiwrnod byd-eang i achub y greadigaeth, sef “Diwrnod y Creu Achub”. Cymharwch eiriau hafan “Creation Sabbath” y Gynhadledd Gyffredinol â geiriau henchmon Satan yn yr erthygl “Save Creation Day” a byddwch yn sylweddoli o’r diwedd bod y Gynhadledd Gyffredinol yn gwneud yr hyn y mae bwystfil cyntaf Datguddiad 13 yn ei ddweud.

Rwyf wedi chwilio gwefan gyfan y Gynhadledd Gyffredinol am Saboth y Creu gan geisio dod o hyd i erthygl neu bregeth a fyddai’n dangos bod yr Eglwys Rufeinig wedi trosglwyddo’r Saboth i’r Sul ac yn fuan bydd hynny’n brawf o’n ffyddlondeb i Dduw trwy ddeddfau’r Sul: Na, dim byd! Ond deuthum o hyd i lawer o erthyglau a phregethau, nad oedd y mwyafrif helaeth ohonynt hyd yn oed yn cynnwys y gair “Saboth!” Soniwn am “Sabboth y Greadigaeth” ond gwadir y Saboth ei hun i raddau helaeth. Cymerwch y drafferth a chwiliwch drosoch eich hun!

Onid ydych eto yn hollol argyhoeddedig fod y Gynnadledd Gyffredinol yn rhoddi yn unig y Sabboth neillduol hwn y pwys a ddylai fod gan bob Sabboth yn ol y Pedwerydd Gorchymmyn yn Exodus 20 ? Darllenwch eto beth yn union sydd wedi'i ysgrifennu ar dudalen flaen www.creationsabbath.net:

Felly, pam lai, yn ein gwasanaethau addoli, ganolbwyntio ar Dduw fel ein Creawdwr a beth mae hyn yn ei olygu i ni yn ein bywydau beunyddiol?

Saboth, Hydref 27, 2012, a ddynodwyd yn Saboth y Creu, yw:

• “ffordd o gydnabod Duw fel ein Creawdwr a goblygiadau’r ddysgeidiaeth feiblaidd hon i ni . . . .
• creu ymdeimlad byd-eang o undod wrth hyrwyddo’r gred hon mewn goleuni cadarnhaol.”

Gallwch ddarllen ar WCC (Cyngor Eglwysi’r Byd) tudalen we ar ddiwrnod y creu yr hyn y mae'r “ymdeimlad byd-eang o undod” y cyfeirir ato yn ei olygu. Mae'n ymwneud â newid hinsawdd, cynhesu byd-eang, a llygredd amgylcheddol fel mater i bob eglwys eciwmenaidd. Unwaith eto, yr un cynnwys a nododd y Pab Benedict eisoes yn 2007. Mewn gwirionedd nid i'r Creawdwr y mae, ond i ddynolryw sydd ar fin dinistrio ei amgylchedd. Mae “Diwrnod Achub y Greadigaeth” y pab, neu ei ddatganiad “Creadigaeth” canlyniadol ar gyfer eciwmeniaeth yn fater difrifol i’r eglwysi Babilonaidd, ond bod Eglwys Adventist y Seithfed Dydd yn meiddio halogi’r Saboth o blaid archddyfarniad y Pab yn bendant yn slamio drws trugaredd arno.

A wnewch chi ymateb fel un o “ffrindiau” Adventist un o fy nghynghreiriaid, a ymatebodd i wybodaeth fy mrawd am y “Creation Sabbath” sydd ar ddod a’i beryglon fel a ganlyn?

Helo J.,

Rwyf wedi edrych ar y prosiect ac ni allaf, er fy ymdrechion gorau, ddod o hyd i olion o broblem gyda chymryd Saboth penodol i'w ddylunio'n arbennig i anrhydeddu a chanmol y Creawdwr.

I'r gwrthwyneb:

Mae'r ffaith bod rhai Adfentyddion yn y byd gorllewinol yn amau ​​yn y greadigaeth, mae'n gwneud synnwyr perffaith i roi gwrthbwysau a all ddarparu undod a chyfeiriadedd o leiaf ymhlith yr ansefydlog. Yma mae'r eglwys gyfan yn ymwneud ag ef: o blant i'r henoed. Ar ben hynny, mae'r Beibl yn dweud wrthym fod y diwrnod hwn wedi'i wneud ar gyfer hyn yn union (Ex. 20:11). Ymhellach, rhoddir pwyslais sylweddol yma yn erbyn y Sul, os gellir sicrhau y bydd mwy o gyhoeddusrwydd i'r digwyddiad.

Felly mae hwn yn achos teilwng iawn o gefnogaeth ac yn un y dylech ei fynychu'n llwyr!

Rwy'n credu eich bod wedi colli'r marc ar yr un hwn.

Cofion gorau,

S.

Pan fyddwch chi'n ystyried y byddai Iddew wedi cael ei labyddio i farwolaeth yn oes y Beibl pan gasglodd bren ar y Saboth, yna bydd y brawd SDA naïf yn synnu, a fydd yn ôl pob tebyg yn sefyll ar ran y mwyafrif helaeth o Adfentwyr sydd ar HYDREF 27, 2012, SABARTH UCHEL DIWRNOD YR IAITH SY'N MARCIO DIWEDD DYFARNIAD Y MARW 168 MLYNEDDBydd — “o blant i’r henoed” yn gynwysedig—yn neidio fel lemmings oddi ar glogwyni llygredigaeth trwy ddirmygu’r Creawdwr, yr hwn sydd wedi bendithio a sancteiddio pob Saboth yn Saboth y Creu, yn fwriadol neu’n ddiarwybod.

Mae’r geiriau a lefarodd Duw â’r proffwyd Eseciel, i sythu hen dŷ Duw, wedi dod o hyd i’w cais terfynol yn Eglwys SDA heddiw:

Mab dyn, dywed wrthi, "Ti yw'r wlad." yr hwn ni lanheir, ac ni glawir arno yn nydd digter. Y mae cynllwyn o'i phrophwydi yn ei chanol, fel llew rhuadwy yn rhuo yr ysglyfaeth ; hwy a ysodd eneidiau; cymerasant y trysor a'r pethau gwerthfawr; gwnaethant hi yn weddwon lawer yn ei chanol. Y mae ei hoffeiriaid hi wedi torri fy nghyfraith, ac wedi halogi fy mhethau sanctaidd: ni roddasant wahaniaeth rhwng y sanctaidd a'r halogedig, ac ni ddangosasant wahaniaeth rhwng yr aflan a'r glân, a cuddiasant eu llygaid rhag fy Sabothau, ac yr wyf yn halogedig yn eu plith. Y mae ei thywysogion yn ei chanol fel bleiddiaid yn cigfrain ysglyfaethus, i dywallt gwaed, ac i ddifetha eneidiau, i gael budd anonest. A’i phroffwydi hi a’u dug hwynt â marwor dilychwin, gan weled oferedd, ac a drigasant gelwydd iddynt, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW, pan na lefarodd yr ARGLWYDD. Tmae pobl y wlad wedi defnyddio gormes, ac a arferasant ladrata, ac a flinasant y tlawd a'r anghenus: ie, gorthrymasant y dieithr ar gam.

A mi a geisiais am ŵr yn eu plith, i wneuthur y clawdd, ac a safai yn y bwlch o’m blaen i am y wlad, rhag i mi ei ddifetha: ond ni chefais ddim. Am hynny tywalltais fy llid arnynt; difethais hwynt â thân fy llid: eu ffordd eu hunain a dalais ar eu pennau, medd yr Arglwydd DDUW. (Eseciel 22:24-31)

Pam nad yw cosb Duw wedi dod eto?

[Atodiad, Medi 11, 2013]

grasol a chyfiawn yw Duw. Dywedodd Ellen G. White unwaith mewn pregeth:

“Yr oedd gan ddyn ffigysbren wedi ei blannu yn ei winllan; ac efe a ddaeth ac a geisiodd ffrwyth arni, ac ni chafodd. Yna y dywedodd efe wrth wisgwraig ei winllan, Wele, y tair blynedd hyn yr wyf yn dyfod i geisio ffrwyth ar y ffigysbren hwn, ac ni chefais ddim: tor ef; paham y mae yn llethu y ddaear? Atebodd yntau, "Arglwydd, gad iddi eleni hefyd, nes imi gloddio a'i tharo; ac os dyga ffrwyth, wel; ac oni bai, yna ar ôl hynny ti a'i torr ef i lawr.” Luc 13:6-9.

Cynrychiolwyd y genedl Iddewig fel y ffigysbren a blannodd Duw yn ei winllan. Y bobl hyn a gymmerasai efe iddo ei hun yn eiddo iddo ei hun. Yr oeddynt wedi cael eu ffafr yn fawr gan fendithion tymmorol ac ysbrydol, ac efe a edrychodd arnynt i ddwyn allan ffrwyth cyfiawnder. Flwyddyn ar ôl blwyddyn roedd wedi dod atyn nhw yn gobeithio dod o hyd i ffrwyth ond heb ddod o hyd i ddim. Roedd wedi bod yn hir amyneddgar. Roedd cyfiawnder wedi annog, “Torrwch ef i lawr; pam y mae'n llethu'r ddaear?” Ond plediodd trugaredd am brawf arall eto. Bydd dresel y winllan yn gwneud un ymdrech arall eto i achub y goeden anffrwythlon. Mab Duw a ddaw yn bersonol i ymbil ar y bobl etholedig. Bydd yn cymryd arno'i hun ddynoliaeth a gosod ger eu bron siampl ei fywyd ei hun. Os bydd hyn yn methu â'u dwyn i edifeirwch, dyma eu prawf olaf. “Wedi hynny ti a'i tor i lawr.” Yn y dinystr ofnadwy a ddaeth ar y genedl luddewig yr ydym yn darllen tynged y pren diffrwyth.

O dan symbol y ffigysbren, mae Crist yn cynrychioli, nid yr Iddewon yn unig, ond pawb sydd wedi esgeuluso gwella rhoddion y Nefoedd. Y mae wedi rhoddi i ni fwy o fendithion nag a roddwyd i'w hen bobl, ac y mae yn hawlio i ni ffrwyth yn cyfateb i'r rhoddion a roddwyd. ... {HS 180.2–4}

Nid yw Duw yn newid. Mae bob amser yn delio â'i bobl ddewisol yn yr un modd. Eglwys SDA yw'r bobl ddewisol heddiw a dylai fod wedi bod yn ymwybodol bod tair blynedd wedi mynd heibio ers hydref 27 ar Hydref 2012, 2009 pan ddechreuodd Duw arllwys y glaw olaf ar bobl yr Adfent ar ffurf Neges Orion, Llestr Amser a neges Ein Galwad Uchel, a fyddai wedi aeddfedu'r ffrwyth. Bob blwyddyn o dripled olaf ond un Llestr Amser (2010, 2011, 2012) daeth Iesu i’r winllan gan obeithio dod o hyd i ffigysbren Ei Eglwys SDA yn dwyn ffrwyth, ond hyd yn oed ymlaen Ei benblwydd fel bod dynol, y diwrnod pan Gwisgodd Ei Hun â dynoliaeth, Hydref 27, 2012, a oedd hyd yn oed yn Saboth Uchel yn y drydedd flwyddyn, ni allai ddod o hyd i ffrwyth. Yn hytrach, roedd yn rhaid iddo wylio gan fod pwrpas y diwrnod anrhydeddus hwn yn cael ei anffurfio a'i wneud yn hurt. Roedd “Sabboth y Greadigaeth” wedi cymryd lle dydd sanctaidd Duw. Yn ei anobaith, anogodd Iesu yr Ysbryd Glân i dorri'r goeden i lawr, ond eiriolodd y Cysurwr unwaith eto dros y bobl ystyfnig.

Dylid rhoddi blwyddyn arall i'r Eglwys; un cyfle arall, un treial arall, un ymgais olaf. Mae dameg Iesu yn gadael y diwedd yn agored. Mae hanes yn dweud wrthym beth wnaeth Duw i'r Iddewon, a disgrifir hyn yn drawiadol ym mhennod gyntaf y dadlau mawr. Mae Ellen G. White hefyd yn cymhwyso'r bennod honno at ein hamser presennol. Felly mae'n broffwydoliaeth amodol a fydd â chanlyniad sy'n cyfateb i ymateb arweinyddiaeth yr Eglwys Adventist. Os bydd edifeirwch, bydd gras fel yr oedd gyda Ninefe. Os bydd yr Eglwys yn aros yn ei phechodau, bydd dinistr yn dilyn fel gyda Sodom a Gomorra.

Dyma ymateb swyddogol yr Eglwys Adventist i gloddio a thail yr Ysbryd Glân yn ystod blwyddyn ychwanegol y gras sy'n dod i ben ar Hydref 27, 2013:

Sut bydd Llew Llwyth Jwda yn penderfynu nawr?

[Nodyn: Yn yr erthygl Llais Duw gallwch ddarllen yr hyn a ddigwyddodd mewn gwirionedd ar Hydref 26/27, 2013.]

[Nodyn Chwefror 2015: Pan gaeodd y drws trugaredd ar gyfer yr Eglwys SDA o'r diwedd, yn cael ei esbonio yn y Y Galwad Diwethaf erthygl ac yn y gyfres Mae Babilon wedi Cwympo. Mae'r tabl isod yn cynnwys y dyddiad hwn eisoes. Mae barn wedi'i phasio drosti. Ers hynny, mae'r Eglwys SDA drefnus yn aros am ei chosb.]

Atodiad: Tabl Cryno ar gyfer Erthygl